www.Allah.com
www.Muhammad.com
Ahmed Deedat eie dat die waarheid
Die ultimatum handleiding
Ahmed Deedat, Kairanvi, Zakir Naik, Yusuf Estes lei
Die groot debat
of
Onthulling van die waarheid van die Islam aan Christene
Jishar al Haq
Sheikh Ahmed Deedat besluit Engelse Bybels al verskeie uitgawes selfs Arabiese weergawes te bestudeer,
Hy het 'n vergelykende studie kaarte van die Evangelies, het hy bevind homself in die volle vermoë om te werk
vir Islamitiese Call en om te reageer op sendelinge, so Sheikh besluit om al die ander besigheid te verlaat.
In Pakistan het hy het die boek (Jishar Al Haq, die onthulling van die waarheid) deur Rahmatullah MR Kairanvi
van Agra, Indië (1854), so Sheikh beoefen wat hy geleer het uit hierdie boek in reaksie op sendelinge,
besoek hulle in hul huise elke Sondag. Hy het toe verhuis na die stad van Durban, Suid-Afrika en
Daar was talle sendelinge en gevestigde
Islamitiese Voortplanting Centre International
http://www.youtube.com/results?search_query=Islamic+Propagation+Centre+International
http://www.youtube.com/results?search_query=ahmed+deedat+%2B+indonesia
http://www.youtube.com/results?search_query=ahmed+deedat
http://www.ahmed-deedat.net/wps/modules.php?name=myBooks2
http://www.iipctube.com/categories/66/Ahmad-Deedat
Onthulling van die waarheid debat
op 345 Bewyse (196 ARGUMENTE plus 149 Toevoegings tot die Bybel)
Wat 38 Bybels en boeke elk word geglo dat ware wees en
outentieke deur byna al die Christene
Tussen
Op C.C.P. Liewer, hoof van Global Christian Mission
En die wenner
M.R. Kairanvi, Die Wetenskap van Agra, Indië 1854
Die eerste Engelse vertaling van Urdu deur anonieme Geseënde Mujawir in Medina
Die tweede en laaste Engels hersiening deur Anne Khadiejah & Ahmad Darwish
terwyl die lewe in Muhammad Ali Clay huis, Chicago, IL, USA
Skriftelike oorspronklik in Persiese en in Arabies vertaal deur prof Abdusabour Shaheen,
Dar al Uloom, Kaïro Universiteit, Kaïro, Egipte.
Sien ook
Die artikels van die biskop van Uramiah
"Muhammad in die Ou en Nuwe Testament"
Prof. Ds David Benjamin Keldani, B.D. 1904
Gepubliseer deur die Hof van Doha, Katar
Waarna verwys word in hierdie dialoog die Ou en Nuwe Testament verse
is uit die King James aangehaal deur die Amerikaanse Bybelgenootskap.
Die Koran (Koran) verse uit die kontemporêre Koran aangehaal
deur die Darwish van Allah.com
Die Arabiese woord "Allah" is 'n eienaam van die Skepper
Die Arabiese woord "Islam" beteken in Engels eie ubmission "Allah
1 Bybel beskryf:
DIE boeke van die Bybel
"Hulle is maar die name wat deur jou en jou vaders.
Allah het nie gestuur 'n owerheid vir hulle.
Hulle volg vermoedens en hulle siel eie begeerte, hoewel
die leiding van die Here het gekom met hulle. "[Koran 53:23]
Die boeke van die Bybel is gedeel deur die Christene
en die Jode in twee hoof dele: Die Ou Testament en
die Nuwe Testament.
Die boeke van die Ou Testament word beweer dat hy
ontvang deur die profete wat voor die profeet was
Jesus, die Messias.
Die boeke van die Nuwe Testament word geglo geskryf gewees het
deur inspirasie na Jesus.
Al die boeke van die Ou en die Nuwe Testament saam is
genaamd die Bybel. Bybel is 'n Griekse woord wat beteken "boek".
Beide die Testament word verder verdeel in twee dele. Die
eerste deel van die Ou Testament word geglo outentieke deur wees
byna al die ou Christene, terwyl die egtheid van die
ander deel is gehou om te betwyfel en omstrede wees.
2 DIE EERSTE verdeling van die Ou Testament
Hierdie versameling bestaan uit 38 boeke:
1 GENESIS
Die boek Genesis beskryf die skepping van die aarde en
die wolke en gee 'n historiese rekening van die Profete Adam,
Noag, Abraham, Isak en van Josef. Die boek eindig met die dood
van die profeet Joseph. Dit is ook die boek van die skepping genoem.
2 EXODUS
Uittog is hoofsaaklik 'n beskrywing van die lewe van die profeet
Moses. Dit sluit in die leer van Moses, sy opstootjes met
Farao Farao eie verdrinking in die see en die mondelinge
kommunikasie van God met Moses. Dit eindig met die Israeliete "
kamp in die woestyn Sinai. Dit is Exodus genoem omdat dit
beskryf die geval van die Israeliete "uittog uit Egipte.
3 Lev
Is 'n versameling van die opdragte en wette aan die Israeliete gegee
tydens hul omswerwinge in die woestyn Sinai. Dit het 27 hoofstukke.
4 NOMMERS
5 Die boek Numeri sluit gebeure van die sensus van die
Israeliete, hul geskiedenis voor hul vertrek na Kanaän en die
opdragte van die profeet Moses geopenbaar aan hom deur die bank van
die Jordaan. Dit bevat 36 hoofstukke.
6 Deuteronomium
Die boek van Deuteronomium is 'n versameling van die gebeure en
opdragte wat plaasgevind het vanaf na die tydperk van die Boek van
Getalle tot die dood van Moses. Dit bevat 34 hoofstukke.
Die versameling van hierdie vyf boeke saam staan bekend as die
Pentateug of Torah. Dit is 'n Hebreeuse woord wat beteken "die wet
Die woord word ook soms gebruik om die Ou Testament m beteken
algemeen.
7 die boek Josua
Die boek Josua word toegeskryf aan die profeet Josua, die seun van
Non wat was die betroubare kneg en dienaar van Moses. Hy was
het die profeet van die Israeliete na die dood van Moses. Hy het
oorlog teen die Amalekiete en die oorwinning behaal oor hulle. Hierdie boek
beskryf sy lewe tot die tyd van sy dood. Dit bevat 24
hoofstukke.
8 Rigters
Die boek Rigters dek die tydperk ná die dood van
Josua. Hierdie tydperk staan bekend as die tydperk van die Rigters, want,
weens hulle oortreding en ongeregtigheid God het wreed, buitelandse
konings oor hulle te straf totdat hulle terug na God en
berou oor hulle sondes. Dan 'n paar leiers is onder opgewek
hulle en kom tot hul redding. Hierdie Israelitiese leiers
bekend as die beoordelaars. Dit het 21 hoofstukke.
9 Die boek Rut
Die boek Rut beskryf gebeure in die lewe van 'n vrou van
Moab genoem Rut. Sy was die moeder van Obed die oupa
van die profeet Dawid. Sy verhuis na Bethlehem en getroud
Boas. Hulle het vir 'n kind Obed. Sy seun van Isai, wat was die
vader van die profeet Dawid. Dit het net 4 hoofstukke.
10 is die eerste boek Samuel
Die Eerste Boek van Samuel betref die profeet Samuel wat
was die laaste van die regters van die Israeliete. Samuel is die koning van gemaak
die Israeliete in sy tydperk. Dit sluit ook die dood van
Goliath
deur David en ander voorvalle tot die dood van Samuel. Dit het
11 die tweede boek Samuel
Die Tweede Boek van Samuel beskryf die gebeure na die
dood van Saul. Dit sluit die koningskap van Dawid, en sy oorlog
teen die seuns van Saul. Dit het 24 hoofstukke.
12 is die eerste boek van die konings
Die Eerste Boek van Konings begin met die ouderdom van Dawid
'n sluit die geval van sy dood, die regering van die profeet
Salomo, sy dood en die lewe van sy seuns tot die dood van
Agab. Die profeet Elia eie beskrywing is ook ingesluit. Dit het 22
hoofstukke.
13 die tweede boek van die konings
Die Tweede Boek van Konings sluit die gebeure van die
dood van Agab, in die koninkryk van Zedikiah. Die profete Elia en
Josia word ook genoem. Dit het 25 hoofstukke.
14 KRONIEKE ek
Kronieke ek bestaan geslagsregisters van Adam aan Salomo.
Dit sluit ook 'n kort historiese rekeninge aanloop tot die
tyd van Dawid en gee besonderhede van Dawid eie regering oor die
Israeliete. Dit bevat 36 hoofstukke.
15 KRONIEKE II
Kronieke II beskryf Salomo eie reël in detail en ook
gee 'n kort rekening van verskeie Kings na Salomo tot die
heerskappy van Zedikiah. Die inval van Nebukadnésar is ook
gedek aan die einde.
16 is die eerste boek van Esra
Esra Ek beskryf die heropbou van Jerusalem deur Kores
Die koning van Persië na die inval van Nebukadnésar. Dit het ook
noem die ballingskap van Esra en die terugkeer van die Israeliete uit
Babilon na hul vaderland. Dit bevat 10 hoofstukke.
17 die tweede boek van Esra
Esra II word ook die Boek van Nehemia. Nehemia was 'n
skinker van Artasásta, die Koning van Persië. Toe hy geleer het oor
die vernietiging van Jerusalem deur Nebukadnésar, het hy probeer om die
koning eie toestemming en na Jerusalem gekom. Hy herbou dit
met die hulp van Esra. Hierdie boek beskryf al hierdie gebeure en
die name van diegene wat in die herbouing van Jerusalem gehelp. Hierdie
gebeure plaasgevind het in 445 vC. Dit bevat 13 hoofstukke.
18 die boek Job
Die Boek van Job gesê word deur die profeet Job se
geduld en verdraagsaamheid word ook erken en geprys deur
die Heilige Koran. Hy is gebore in Us, 'n stad aan die oostekant van die
Dooie See. Die boek bestaan hoofsaaklik uit gesprekke tussen
Job en sy drie vriende het Élifas, die Temaniet, en Bildad, die
Shubite, Zopher die Na "amathite wat daarop aandring dat die rampe van
Job is die gevolg van sy sondes, terwyl Job weerlê nie. Hierdie boek is
gehou te word van groot literêre meriete. Dit bevat 42 hoofstukke.
19 Die boek Psalms
Die boek van Psalms is die korrupte vorm van die boek wat
die Heilige Koran sê, "Ons het die Zaboor te Dawood gegee."
Die boek is 'n versameling van 150 Psalms, of lofliedere, te
God.
20 Spreuke
Die boek Spreuke is 'n versameling van die oproepe en
spreuke van die profeet Salomo. Die Christene beweer dat hierdie
boek is saamgestel deur Solomon homself. Kings Ek sê: "En hy
het drie duisend spreuke "(4: 32).. Dit bevat 31 hoofstukke.
21 DIE boek Prediker
Die boek Prediker is ook bekend as die "Boek van die
Prediker ". Daar word gesê dat die naam van een van die seuns van Dawid
"die Prediker". Dit begin met die woorde: "Die woorde van
die Prediker, die seun van Dawid ".. (1: 1) Die boek is 'n versameling
van vermanings en adviseer.
22 die boek van die Hooglied van Salomo
Die Boek van die Lied van Salomo gesê 'n versameling van te wees
liedjies wat saamgestel is deur Salomo waarvan die Boek van
Konings sê: "Hy het drie duisend spreuke en sy liedjies
was duisend en vyf. "Dit het agt hoofstukke.
23 die boek Jesaja
Die Boek van Jesaja word toegeskryf aan die profeet Jesaja, die seun van
Amos, wat adviseur Hiskia, die koning van Juda, in die
8ste eeu vC. Wanneer Sánherib, die koning van Assirië, binnegeval
Jerusalem, Jesaja was van groot hulp aan Hiskía, die koning van
Juda. Hierdie boek is 'n versameling van sy visioene en voorspellings van
toekomstige gebeure. Hierdie voorspellings volgens die Christene
gemaak deur Jesaja in die leisels van die konings Asárja, Jotam en
Hiskia. Dit het 66 hoofstukke. Hierdie boek bevat baie gedeeltes
van groot literêre meriete.
24 DIE boek Jeremia
Jeremia was 'n apostel en leerling van die profeet Jesaja. God
het hom 'n profeet in die dae van Josua of Zedikiah. Hy was
gestuur om die Israeliete om te verhoed dat hulle perversiteit. Hy
verkondig aan die Israeliete, maar hulle het nie na hom luister nie. God
aan hom geopenbaar dat die Israeliete sal binnekort na 'n onderwerp word
straf van God in die vorm van 'n inval deur
Nebukadnesar. Jeremia het hulle gewaarsku van hierdie en hulle aangeraai om
oor te gee, maar hulle bespot hom. Op die ou end was Jerusalem
heeltemal deur Nebukadnésar verwoes. Die profeet Jeremia
migreer na Egipte. Volgens sommige geleerdes die Heilige Koran
verwys na die voorval in Sura 2: 259. Dit het 56 hoofstukke.
25 DIE boek Klaagliedere
Die boek Klaagliedere is 'n versameling van liedjies van
rou wat gesê het saamgestel is deur die profeet
Jeremia na die vernietiging van Jerusalem deur Nebukadnésar.
Dit het slegs 5 hoofstukke.
26 Esegiël
Die boek Esegiël word beweer te wees deur die profeet Esegiël,
die seun van Busi. Hy was 'n afstammeling van Levi, die seun van Jakob.
Hy het moedig geveg teen Nebukadnesar. Hierdie boek word gesê
'n versameling van sy onthullings wat bestaan uit voorspellings,
vermanings en waarskuwings aan die mense van God eie oordeel
op hulle en oor die komende val en die vernietiging van Jerusalem.
27 Die Boek van Daniël
Die profeet Daniël was een van die wyse mense wat
verban van Juda en in ballingskap weggevoer is deur
Nebukadnesar. Die interpretasie van 'n paar drome van die koning
is duidelik gemaak deur hom deur onthullings, en die koning het
hom het die goewerneur van Babilon. Dit sluit ook die drome van die
Profeet Daniël oor die toekoms van die Israeliete. Hierdie
drome bevat ook 'n profesie oor die koms van Jesus, die
Messias. Dit het twaalf hoofstukke.
28 DIE BOEK Hosea
Hosea was een van die profete van die Israeliete. Hy sê toe vir
het in die tydperk van Jotam, Asárja en Hiskia, het die
konings van Juda. Hierdie boek is te gewees het gesê aan hom geopenbaar is
gedurende die tydperk van hul heers. Die boek bestaan hoofsaaklik uit sy
vermanings aan die Israeliete teen hulle perversiteit. Sy
onthullings is meestal in die vorm van spreuke of in simboliese
taal. Dit bestaan uit 14 hoofstukke.
29 Die Boek van Joël
Die Torah (Pentateug) beweer dat Joël was 'n profeet van
God. Hierdie boek wat slegs drie hoofstukke bestaan van sy
onthullings en sluit opdragte oor vas en waarskuwings
teen die bose dade van die Israeliete.
30 Amos
Amos is ook gesê 'n profeet wees. In die begin was hy 'n
skaapwagter in die stad van Tekoa. Hy was profeet wat deur God in c.
783 vC. Die nege hoofstukke van hierdie boek is te gewees het gesê
aan hom geopenbaar in die regering van koning Asarja. Hierdie boek
bestaan uit sy vermanings aan die Israeliete op grond van hul
bose werke. Die boek het ook voorspel die inval van Jerusalem deur
die koning van Assirië as 'n straf van God, wat
genoem in Genesis (29: 15)
31 Die Boek van Obadja
Hierdie klein skrif bestaan uit slegs 21 verse en sluit 'n
droom van Obádja, die profeet. Daar is 'n paar voorspellings
oor die nederlaag van Adom, die vyand van Juda.
32 DIE boek van Jona
Hierdie boek is te gewees het gesê die profeet Jona aan die lig gebring is.
Hy is na die mense van Nineve gestuur. Die verhaal word deur Torah
is 'n bietjie anders as die een wat bekend staan deur die Moslems.
33 DIE BOEK van Miga
Hierdie boek is gesê om te wees van die profeet Miga, die
Morashite, wat 'n profeet in die tydperk van die koning Hiskia was
c. 900 vC. Hy het gewaarsku dat die Israeliete van God eie toorn oor rekening
van hulle perversie. Die koning Hiskia, het erken dat sy
profete en onthou van bose werke. (Kon 32:. 26)
34 DIE BOEK VAN NAHUM
Nahum word ook beskou as 'n profeet van die Torah. Baie min
is bekend oor sy lewe. Hierdie boek van 3 hoofstukke beskryf 'n
droom van Nahum wat voorspellings van die ondergang van sluit
die Stad van Nineve.
35 Die Boek van Habakuk
Habakuk is ook beweer dat 'n profeet wat deur die Torah te wees. Ons
is nie definitiewe oor sy tydperk. Die Torah lyk om hom in
die tydperk voor Nebukadnésar eie inval van Jerusalem. Dit
boek noem een van sy drome wat vermaan die Israeliete
op hul slegte dade en voorspel dat die vernietiging van Jerusalem deur
Nebukadnesar. Dit het 3 hoofstukke.
36 Die Boek van Sefánja
Sefanja is ook veronderstel om 'n profeet wat
deur God bestem om profeet-kap in die tydperk van Josia, die seun
van Amon, koning van Juda. Dit script van 3 hoofstukke waarsku die
mense van Israel teen die inval van Jerusalem deur
Nebukadnesar.
37 DIE BOEK van Haggai
Dit script van 2 hoofstukke word toegeskryf aan die profeet Haggai
wat geleef het in die tyd van Darius, die koning van Persië, in 500 vC
na die inval van Nebukadnésar. Hy het die Israeliete
herbou Jerusalem en gewaarsku diegene wat hulle verhinder.
38 DIE boek Sagaria
Sagaria was ook 'n profeet. Dit moet hier in ag geneem word dat
hierdie Sagaria is nie die een wat reeds in die Heilige genoem
Koran. Hy het gesê 'n metgesel van die profeet Haggai te wees by
die tyd van die herbou van Jerusalem. Hierdie boek bestaan uit
meestal van drome wat insluit profesieë oor die toekoms
van die Israeliete en die koms van die profeet Jesus Dit het
39 Maleagi
Die boek van Maleagi word toegeskryf aan die profeet Maleagi. Hy
is die laaste profeet van die Ou Testament. Die boek het 4 hoofstukke
en beskryf die ondankbaarheid van die Israeliete. Die profeet
Maleagi het sowat 420 jaar voor die profeet Jesus, die
Messias
Hierdie agt en dertig boeke word geglo dat ware wees en
outentieke deur byna al die Christene. Die Samaritane egter
'n party van die Jode, het geglo in net sewe van hulle, dit wil sê die vyf
boeke van Moses en die boek Josua, die seun van Nun, en die
Rigters. Hul naam verwys na die stad Samaria in
Palestina. Hulle verskil van die Jode in twee punte, die
erken aantal van die boeke en wat 'n plek
van aanbidding.
3 DIE TWEEDE verdeling van die Ou Testament
Daar is nege boeke in hierdie deel. Die egtheid van hierdie
boeke het 'n punt van groot omstredenheid onder Christene.
Die Protestantse geloof, byvoorbeeld, erken nie die
Goddelike oorsprong van hierdie boeke, en hulle het dit weggegooi uit
hulle Bybel. Hulle deel van die King James weergawe van vorm nie
die Bybel. Die versameling van hierdie nege boeke en vyf ander boeke
saam is die Apokriewe genoem.
1 DIE boek Ester
Ester was 'n Joodse vrou wat onder die gevangenes
uit Jerusalem in Babilon. Ahasvéros, die koning van Persië, was
ongelukkig is met sy eerste vrou en hy het Ester getroud. Aman, 'n
Minister van die koning, het 'n paar verskille met Mardochaeus, die
vader van koningin Ester. Hy geplot die Jode te vernietig. Ester
oortuig dat die koning hierdie plot te bekamp en gered van die Jode. Dit
boek beskryf hierdie gebeurtenis in 10 hoofstukke.
2 DIE BOEK VAN Baruch
Baruch was 'n dissipel en skrywer van die profeet Jeremia
(Jer 32: 13-36: 36:. 4-32, 43: 3 - 16, 45: 1-3) Die
Protestantse Bybel sluit nie die boek.
3 deel van die boek van Daniël
4 DIE BOEK Tobias
Tobias was 'n Jood wat is na Assirië in die
tydperk van ballingskap. Die boek beskryf 'n gevaarlike reis deur
hom en sy seun. Dit sluit ook die geval van sy huwelik met 'n
vreemde vrou Sara. Hierdie boek is 'n groot literêre meriete.
5 DIE BOEK VAN JUDITH
Hierdie boek word toegeskryf aan 'n baie dapper Joodse vrou met die naam
Judith. Sy gered en sy mense verlos van die onderdrukking
van die koning van Assirië. Dit sluit ook die verhaal van haar liefde.
6 wysheid van Salomo
Hierdie boek word toegeskryf aan die profeet Salomo. Dit bevat
wyse woorde van die profeet en is soortgelyk in baie maniere om die
Spreuke.
7 Ecclesiasticus
Dit is 'n versameling van preachings en vermanings. Dit is
toegeskryf aan Masiah, 'n prediker in c. 200 vC. Hierdie boek is ook
van groot literêre meriete.
8 die eerste boek van Makkabeërs
Hierdie boek beskryf die opstand van die stam van die
Makkabeërs.
9 die tweede boek van Makkabeërs
Hierdie boek beskryf die geskiedenis van 'n kort tydperk van die tyd en
bevat 'n paar ongelooflike of korrupte verslae.
4 DIE boeke van die Nuwe Testament
DIE eerste afdeling van die Nuwe Testament
Daar is twintig boeke in die eerste deel van die Nuwe
Testament. Hierdie twintig boeke word geglo dat ware wees en
outentieke deur die Christene.
1 Die Evangelie van Matteus
Dit is nie die Matthew wat een van die twaalf dissipels van was
die profeet Jesus. Hierdie boek word beskou as die oudste te wees
die Evangelies. Die boek begin met die geskiedenis van die profeet
Jesus en beskryf sy lewe en leer tot sy hemelvaart
na die hemel.
2 die Evangelie van Markus
Mark was 'n leerling van Petrus, die dissipel van die profeet Jesus.
Hierdie evangelie begin met die profesieë wat deur vorige
Profete aangaande die koms van die profeet Jesus. Dit beskryf
die lewe van Jesus tot en met sy hemelvaart. Dit bestaan uit
16 hoofstukke.
3 die Evangelie van Lukas
Lukas was 'n dokter en 'n metgesel van Paulus en
saam met hom op sy reise (Kol 4: 14 Hand 16) Hy het gesterf
in 70 nC. Sy evangelie begin met die geboorte van die profeet Johannes
"Die Baptiste" (wie se naam in Koran is Yahya) en dek die lewe
van Jesus tot en met sy hemelvaart. Dit het 24 hoofstukke.
4 Die Evangelie van Johannes
Hierdie boek begin ook met die geboorte van Johannes die Doper en
beskryf die gebeure van die geboorte van die profeet Johannes aan die
hemelvaart van die profeet Jesus. Dit bestaan uit 21 hoofstukke.
Dit moet hier dat Johannes, die seun van Sebedéüs, die word opgemerk
dissipel van Jesus is beslis nie die skrywer van hierdie boek. Sommige van
die Christene beweer dat die skrywer van hierdie boek Johannes die mag
Ouderling, maar hierdie eis te word nie ondersteun deur enige historiese
bewyse.
Hierdie vier boeke is ook bekend as die vier Evangels.
Soms is die woord Evangelie word ook gebruik vir al die boeke van die
Nuwe Testament. Die woord is van die Griekse oorsprong en beteken goeie
tyding en onderrig.
5 DIE Handelinge van die Apostels
Daar word gesê dat hierdie skrif is geskryf deur Lukas Theopheus. Dit
sluit die geskiedenis en prestasies van die leerlinge van die profeet
Jesus na sy hemelvaart. Dit beskryf veral die reise
Paulus totdat sy aankoms in Rome in 22 nC. Dit het 28 hoofstukke.
6 brief van Paulus aan die Romeine
Dit is 'n brief geskryf deur Paulus aan 'n paar van sy Romeinse
volgelinge. Paulus was 'n Jood en 'n vyand van die volgelinge van
Jesus in die begin. 'N geruime tyd na die hemelvaart van Jesus te
hemel het hy skielik verskyn en beweer het ontvang
instruksies van Jesus.
7 eerste brief van Paulus aan die Korinthiërs
Dit is Paulus eie eerste brief aan die Korintiërs en dit bestaan
meestal van lering en opdragte rakende die eenheid tussen die
Christene. In daardie tyd het hulle was betrokke by verskeie geskille.
Hoofstuk 7 sluit 'n paar opdragte oor huweliksgoederebedeling
verhoudings. In hoofstuk 8 van die euwels van die heidendom en die Christene "
houding teenoor 'n heidense samelewing bespreek. Die laaste paar
hoofstukke sluit in 'n bespreking oor versoening en in die Hiernamaals
Hoofstuk 16 beskryf die seëninge van aalmoese-gee en skenkings
vir Christenskap.
8 tweede brief van Paulus aan die Korinthiërs
Hierdie brief is ook aan die Korinthiërs geskryf deur Paulus en
bevat 16 hoofstukke. Hierdie hoofstukke sluit godsdienstige
instruksies, leiding en voorstelle ten opsigte van die dissipline
van die Kerk. Van hoofstuk 10 aan die einde Paulus praat van sy
ministeriële ourneys.
9 brief van Paulus aan die Galasiërs
Galasië was 'n provinsie van Rome in die noorde van Klein-Asië.
Hierdie brief is geskryf aan die gemeentes van Galásië in die vroeë 57 nC.
Paul het gehoor dat die mense van Galásië is beïnvloed
deur 'n ander godsdiens. In hierdie brief probeer hy om te verhoed dat
omskakeling.
10 brief van Paulus aan die Efésiërs
Efese was 'n belangrike handel stad in Klein-Asië. Daar
was 'n groot huis van aanbidding daar aan die godin Diana. Paul
omskep dit in 'n groot sentrum van die Christendom in drie jaar
groot poging. (Hand 1 (): 19) In hierdie brief gee hy 'n paar morele
instruksies aan die mense.
11 brief van Paulus aan die Filippense
Die brief van Paulus is gerig aan die mense van Philippi, 'n
stad van Macedonië. Dit is die eerste stad in Europa waar Paulus
verkondig Christenskap. Hy is daar in hegtenis geneem. Hierdie brief sluit
sy morele lering en vermanings vir eenheid onder die
Christene.
12 brief van Paulus aan die Kolossense
Die brief van Paulus is gerig aan die mense van Kolosse, 'n
stad van Klein-Asië. Paulus moedig hulle Christene te bly
en oproepe op hulle te weerhou van bose werke.
13 eerste brief van Paulus aan die Tessalonisense
Die brief van Paulus is geskryf om die mense van Tessalonika,
'n stad van die provinsie Masedonië, wat 'n deel van Griekeland
vandag is. Hy bespreek in hierdie brief, die beginsels wat bring
oor God eie plesier. Dit praat ook van ander vakke. Dit het 5
hoofstukke.
14 tweede brief van Paulus aan die Tessalonisense
Hierdie brief, wat net 3 hoofstukke, bied Paul besit
aanmoediging aan die Tessalonisense op hul goeie dade en
sommige instruksies ten opsigte van hulle algemene gedrag.
15 eerste brief van Paulus aan Timoteus
Timoteus was 'n leerling en dissipel van Paulus. (Hand 14: 17, 16:
1-3) Paulus het 'n groot vertroue en bewondering vir hom (Kor 16:. 10 en
Phil. 2: 19). Die brief bevat beskrywings oor rituele
en etiek.
16 tweede brief van Paulus aan Timoteus
Hierdie tweede brief aan Timoteus praat van sekere mense wat
het omgeskakel na ander godsdienste en sluit ook instruksies aan
Timothy oor gepreek en ook 'n paar voorspellings vir die laaste
ouderdomme. Dit het 4 hoofstukke.
17 brief van Paulus aan TITUS
Titus was ook 'n metgesel van Paulus op 'n paar van sy reise
(Cal. 2: 1). Paul het 'n groot liefde vir hom (Kor. 2: 13). Paul links
hom in Crete, sodat hy kon daar preek. Hierdie brief het 3
hoofstukke en gee verkondig instruksies en besonderhede van die
voorvereistes van biskoppe.
18 brief van Paulus aan Filemon
Filemon was ook 'n metgesel van Paulus en gereis het
saam met hom. Die brief is geskryf deur Paul toe hy gestuur Onesimus
aan Filemon (Fil. 1: 10)
19 EERSTE brief van Petrus
Petrus was een van die naaste apostels van Jesus. Die studie van
die Nuwe Testament toon dat Paulus het 'n paar verskille met
hom in later jare. Die brief is gerig aan die Christene wat
is regdeur die noordelike deel van Klein-Asië versprei, naamlik die
mense van Poutus, Galásië, Kappadocië en Bithínië. Die belangrikste
doel van die brief was die lesers wat aan te moedig
die gesig staar vervolging en lyding vir hul geloof.
20 EERSTE brief van Johannes
Tweede Divisie van die Nuwe Testament
In hierdie afdeling van die Nuwe Testament is daar sewe boeke.
Die egtheid en goddelikheid van hierdie boeke is in twyfel getrek en
bespreek deur die Christene. 'N paar lyne van die eerste brief van Johannes
word ook nie geglo die eg is.
21 en die brief van Paulus aan die Hebreërs
Die Jode word ook genoem die Hebreërs. Die woord het 'n
samewerking met "Aber" 'n titel gegee word aan die profeet Jakob
Hebreërs is ook gebruik vir Christene. Die brief is gerig aan
'n groep Christene wat op die pad na die afstand van die
Christelike geloof. Die skrywer moedig hulle in hul geloof.
22 DIE TWEEDE brief van Petrus
Hierdie brief van Petrus is gerig aan die vroeë Christene. Die
grootste bekommernis is die werk van valse leraars en valse te bekamp
profete. Dit praat ook van die finale terugkeer van die Messias.
23 DIE tweede brief van Johannes
Die tweede brief van Johannes is geskryf deur Johannes aan die "liewe
Vrou en haar kinders. "Volgens die Christene die" Lady "
waarskynlik staan vir die plaaslike kerk.
24 DIE DERDE sendbrief van Johannes
Hierdie brief is gerig aan Gaius, een van die leerlinge van Johannes
en 'n kerkleier. Die skrywer loof die leser vir sy hulp te
ander Christene, en waarsku teen 'n man met die naam Diótrefes.
25 DIE ALGEMENE brief van Jakobus
Dit James is nie die apostel Jakobus, die seun van Sebedéüs, en
broer van Johannes. Die skrywer is James, die seun van Josef, die
timmerman. Hy word dikwels genoem in die boek Handelinge. Die
brief is 'n versameling van praktiese opdragte en beklemtoon die
belangrikheid van optrede gelei word deur die geloof.
26 DIE ALGEMENE brief van Judas
Judas is 'n broer van die James wat een van die 12 was
apostels. Hy is in Johannes 14 genoem: 22. Die brief is geskryf
te waarsku teen valse leraars wat beweer dat hulle gelowiges is. Judas
is nie die Judas wat gesê het Jesus verraai.
27 Die openbaring
Die Openbaring van Johannes is 'n versameling van visioene en
onthullings geskryf in simboliese taal. Sy grootste bekommernis is om te
gee sy lesers hoop en bemoediging in hul lyding vir
hulle geloof.
5 OORSIG van die boeke deur die rade
1 Dit is belangrik om daarop te let dat in 325 'n groot konferensie van
Christelike teoloë en godsdienstige geleerdes is in die byeengeroep
stad van Nicea onder die bevel van die keiser Konstantyn tot
ondersoek en die status van hierdie boeke te definieer. Na deeglike
ondersoek, is daar besluit dat die brief van Judas was ware
en geloofwaardig te maak. Die res van hierdie boeke is te betwyfel verklaar.
Dit is uitdruklik genoem deur Jerome in sy inleiding tot
sy boek.
2 [St. Jerome was 'n Christelike geleerde wat die Bybel vertaal
in Latyns, is hy in 340 A. C. gebore]
3 Nog 'n raad is in Liodicia in 364 gehou vir dieselfde
doel. Hierdie konferensie van die Christelike geleerdes en teoloë
nie net die besluit van die Raad van Nicea bevestig
ten opsigte van die egtheid van die brief van Judas, maar ook verklaar
dat die volgende ses boeke moet ook bygevoeg word aan die lys van
eg en geloofwaardig boeke: Die boek van Ester, Die brief
James, Die tweede brief van Petrus, die tweede en derde
Briewe van Johannes, die brief van Paulus aan die Hebreërs. Dit
konferensie uitgespreek hul besluit om die publiek. Die boek
Onthullings het egter uit die lys van die
erken boeke in beide die rade.
4 In 397 nog 'n groot konferensie gehou het die Raad
Carthago. Augustinus, die groot Christen skolier, W, lepels onder
die 126 geleer deelnemers. Die
lede van dié raad het bevestig dat die besluite van die twee
prevlous rade en ook bygevoeg dat die volgende boeke aan die lys
van die Goddelike boeke: Die boek van die liedjies van Salomo, Die
Boek van Tobias, Die Boek van Baruch, Ecclesiasticus, Die Eerste
en Tweede Boeke van Makkabeërs.
5 Op dieselfde tyd die lede van dié raad het besluit dat die
boek van Barug was 'n deel van die boek van Jeremia, omdat
Baruch was die adjunk van Jeremia. Daarom het hulle nie
sluit in die naam van hierdie boek afsonderlik in die lys.
6 Drie konferensies is gehou nadat dit in Trullo,
Florence en Trent. Die lede van hierdie vergaderings bevestig
die besluit van die Raad van Carthage. Die laaste twee rade,
egter, het die naam van die boek van Barug afsonderlik.
7 Ná hierdie rade byna al die boeke wat was
twyfelagtige onder Christene is ingesluit in die lys van
erkende boeke.
6 DIE BOEKE geweier deur die Protestante
Die status van hierdie boeke het onveranderd gebly totdat die
Protestantse Refom1ation. Die Protestante verwerp die besluite
van die rade en verklaar dat die volgende boeke was
wese verwerp word: Die boek van Barug, die boek van
Tobias, die brief van Judas, die lied van Salomo, Ecclesiasticus,
Die eerste en tweede Boeke van Makkabeërs. Hulle uitgesluit hierdie
boeke uit die lys van erkende boeke.
Verder het die Protestante ook die besluit van verwerp hul
voorsate met sommige hoofstukke van die boek Ester. Dit
boek bestaan uit 16 hoofstukke. Hulle het besluit dat die eerste nege
hoofstukke en drie verse uit hoofstuk 10 was hoofsaaklik te wees
verwerp Hulle gebaseer hul besluit oor die volgende ses redes:
1 Hierdie werke is as onwaar te wees, selfs in die
oorspronklike Hebreeuse en Chaldeërs tale wat nie meer
beskikbaar.
2 Die Jode het dit nie erken hulle as die lig gebring boeke.
3 Al die Christene het nie erken hulle as
geloofwaardig te maak.
4 Jerome het gesê dat hierdie boeke nie betroubaar is nie en was
onvoldoende om te bewys en die leer van die geloof ondersteun.
5 Klaus het openlik gesê dat hierdie boeke opgesê, maar nie
in elke plek.
6 Eusebius spesifiek in hoofstuk 22 van sy vierde boek gesê
dat hierdie boeke gepeuter met, en verander. In
veral die Tweede Boek van Makkabeërs.
Redes: Nommers 1, 2 en 6 is veral in ag geneem word deur die
lesers as self-genoegsame bewyse van die oneerlikheid en meineed
van die vroeëre Christene. Boeke wat verlore geraak het in die
oorspronklike en wat net bestaan het in die vertaling was verkeerdelik
erken deur duisende teoloë as Goddelike openbaring
Hierdie toedrag van sake lei 'n nie-Christelike leser die tot wantroue
eenparige besluite van die Christelike geleerdes van beide die Rooms-Katolieke
en die Protestantse oortuigings. Die volgelinge van die Katolieke geloof
glo steeds in hierdie boeke in die blinde nastrewing van hul voorvaders.
7 DIE AFWESIGHEID van sekerheid in die Bybel
1 Dit is 'n voorvereiste om te glo in 'n sekere boek as Goddelik
die lig gebring dat dit bewys deur onfeilbare argumente dat die
boek in die vraag is geopenbaar deur 'n profeet is en dat dit
aan ons oorgedra presies in dieselfde volgorde sonder enige
verander deur middel van 'n ononderbroke ketting van vertellers. Dit is glad nie
al genoeg om 'n boek te skryf aan 'n sekere profeet op die
basis van aannames en veronderstellings. Onondersteunde stellings gemaak
deur een of 'n paar groepe mense moet nie, en kan nie wees nie,
aanvaar in hierdie verband.
2 Ons het reeds gesien hoe die Katolieke en Protestantse geleerdes
verskil oor die kwessie van die egtheid van sekere van hierdie
boeke. Daar is nog meer boeke van die Bybel, wat reeds
verwerp deur Christene.
3 Dit sluit in die Boek van Openbaring, die boek van Genesis, die
Boek van die Hemelvaart, die Boek van die Geheimenisse, die Boek van die Testament
en die Boek van belydenis wat almal toegeskryf aan die profeet
Moses.
Net so 'n vierde boek van Esra word beweer te wees van die profeet
Esra en 'n boek oor Jesaja eie hemelvaart en openbaring is
aan hom toegeskryf.
4 Benewens die bekende boek van Jeremia, daar is 'n ander
boek aan hom toegeskryf. Daar is talle woorde wat
beweer om te wees van die profeet Habakuk. Daar is baie liedjies wat
Daar word gesê dat die profeet Salomo. Daar is meer as 70
boeke, anders as die huidige kinders, van die Nuwe Testament, wat
word toegeskryf aan Jesus, Maria, die apostels en hul volgelinge.
5 Die Christene van hierdie era het beweer dat hierdie boeke is
vals en is vervalsings. Die Griekse Kerk, Katolieke kerk en
die Protestantse Kerk is dit eens op hierdie punt. Net so is die
Griekse Kerk beweer dat die derde boek van Esra is 'n deel van die
Ou Testament en glo dit geskryf is deur die profeet
Esra, terwyl die Protestantse en Katolieke Kerke het verklaar dat dit
vals en vervaardigde. Ons het reeds die omstredenheid van die gesien
Katolieke en Protestante oor die boeke van Baruch, Tobias,
Judas, die Hooglied van Salomo, Ecclesiasticus en albei die boeke van
Makkabeërs. 'N Deel van die boek Ester is geloofwaardig aan die
Katolieke, maar in wese deur die Protestante verwerp.
6 In hierdie soort situasie blyk dit absurd en buite die
grense van die rede om te aanvaar en te erken 'n boek net vir
die rede dat dit toegeskryf aan 'n profeet wat deur 'n groep van
geleerdes sonder konkrete ondersteuning. Baie keer het ons 'n
geëis bekende Christen-geleerdes die name van te produseer
die hele ketting van die vertellers reg van die skrywer van die boek
bewys dat hulle eis, maar hulle was nie in staat om dit te doen. Op 'n openbare
debat in Indië, een van die bekende sendelinge bely
die waarheid dat die afwesigheid van gesaghebbende ondersteuning vir daardie boeke
was as gevolg van die nood en rampe van die Christene in die
eerste 313 jaar van hul geskiedenis. Ons
onsself ondersoek en ondersoek in hul boeke en het baie moeite gedoen
enige sodanige owerhede te vind, maar ons bevindinge het nie verder lei
veronderstelling en vermoede. Ons onpartydige soek in die bronne
van hul boeke het getoon dat die meeste van hul bewerings is gebaseer op
niks, maar vermoedens.
7 Dit is reeds gesê dat vermoede en die vermoede is
tevergeefs in hierdie saak. Dit sou baie geregverdig kan word aan ons kant
As ons weier om te glo in die boeke totdat ons gegee is
sommige argumente en owerhede hul egtheid te bewys en
egtheid. Maar, ter wille van die waarheid, het ons nog gaan vorentoe
te bespreek en ondersoek die gesag van die boeke in hierdie
hoofstuk. Dit is heeltemal onnodig die gesag van elk te bespreek
en elke boek van die Bybel en ons beplan om net 'n paar te ondersoek
van hulle.
8 DIE HUIDIGE Pentateug nie die boek van Moses.
Die Pentateug (Tora) ingesluit in die Ou Testament is
beweer dat die versameling van die onthullings aan die profeet te wees
Moses. Ons is vas beweer dat die boeke van Pentateug nie
besit enige owerheid of ondersteun om te bewys dat hulle in werklikheid
evesled te Mose en dat hulle wrltten deur hom of deur
hom. Ons beskik oor goeie argumente ons aanspraak te ondersteun.
9 Die eerste argument:
1 Die bestaan van die wet, Pentateug, is nie histories
bekend voor koning Josia [Juda], die seun van Amon. Die skrif van
die Pentateug wat deur 'n priester genaamd Hilkía 18 jaar gevind is
nadat Josia eie hemelvaart na die troon is nie geloofwaardig uitsluitlik op die
grond daarvan dat dit deur 'n priester gevind. Afgesien van hierdie voor die hand liggend
Trouens, hierdie boek het weer verdwyn voor die inval van
Jerusalem deur Nebukadnésar [die koning van Babilon].
2 Nie net die Pentateug nie, maar ook al die boeke van die Ou
Testament is vernietig in hierdie historiese ramp. Geskiedenis
geen bewyse van die bestaan van hierdie boeke aan die dag lê ná
hierdie inval.
3 Volgens die Christene die Pentateug is herskryf deur
die profeet Esra.
4 Hierdie boek saam met al sy kopieë weer vernietig en
verbrand deur Antiochus [Ek Makkabeërs 01:59] by die tyd van sy inval
van Jerusalem.
10 DIE tweede argument:
1 Dit is 'n aanvaarde idee van al die Joodse en Christelike geleerdes
dat die Eerste en Tweede boeke van Kronieke is geskryf deur
Esra met die hulp van die Profete Haggai en Sagaria, maar ons
daarop dat die sewende en agtste hoofstukke van hierdie boek bestaan uit
beskrywings van die afstammelinge van Benjamin wat wedersyds
teenstrydig. Hierdie beskrywings ook weerspreek stellings in die
Pentateug, die eerste plek in die name, en tweedens in die tel van die
nommer van die nageslag. In hoofstuk 7: 6 lees ons dat Benjamin
het drie seuns en in hoofstuk 8: 1-3 vind ons dat hy vyf
seuns, terwyl die Pentateug beweer dat hy het sewentig seuns gehad [Gen.
46:21].
2 Beide die Christelike en die Joodse geleerdes is dit eens op
die punt dat die verklaring wat deur die Eerste Boek van Kronieke
is verkeerd, en hulle het hierdie fout geregverdig deur te sê dat die
3 profeet Esra kon nie onderskei en skei die seuns van
die kleinseuns, omdat die genealogiese 1ables waaruit hy
aangehaal was gebrekkig en onvolledig
4 Dit is waar dat die drie profete wat die Pentateug geskryf het)
was noodwendig opregte volgelinge van die Pentateug. Nou as ons
aanvaar dat die Pentateug van Moses was dieselfde een geskryf deur
hierdie Profete, lyk dit nogal logies dat hulle afwyk
en of foute maak in die Goddelike boek, nie was dit moontlik om
dat Esra het verkeerd sou vertrou 'n onvolledige en foutiewe
tafel van genealogie in 'n saak van sodanige belang.
5 Het die Pentateug geskryf deur Esra was dieselfde beroemde
Pentateug, sou hulle nie afgewyk het van dit. Hierdie
bewyse lei ons om te glo dat die huidige Pentateug
nie die een aan Moses geopenbaar en afgeskryf deur hom of
die een wat geskryf is deur Esra deur inspirasie. Trouens, dit is 'n versameling
stories en tradisies wat was onder die Jode, en
geskryf deur hul geleerdes sonder 'n kritiese oog op hul
owerhede.
6 Hulle eis dat drie profete verbind foute in kopiëring
die name en getal van die kinders van Benjamin lei ons na
Nog 'n duidelike gevolgtrekking gekom dat, volgens die Christene, die
profete nie beskerm teen verkeerde optrede en betrokke kan wees
in die pleeg van die groot sondes, net soos hulle foute in kan maak
skryf of preek die heilige boeke.
11 DIE Derde argument:
1 Enige leser van die Bybel maak 'n vergelyking tussen
hoofstukke 45 en 46 van die boek van Esegiël, en hoofstukke 28 en
29 van die Boek van getalle, sal vind dat hulle weerspreek mekaar
ander in godsdienstige leer. Dit is duidelik dat die profeet Esegiël
was die volgelinge van die leer van die Pentateug. As ons
vermoed dat Ezekiel het die huidige Pentateug hoe kon hy
op die leerstellings opgetree het sonder afwyk van dit.
2 Net so vind ons in verskeie boeke van die Pentateug die
stelling dat die seuns verantwoordelik vir die sondes sal wees
volgens hulle families tot drie geslagte. In teenstelling hiermee, is die
Boek Esegiël (18: 20) sê, "Seun sal nie die ongeregtigheid van die beer
die vader nie, en vader nie die ongeregtigheid van die seun van die
geregtigheid van die regverdige sal op hom wees, en die
goddeloosheid van die goddelose sal op hom wees. "
3 Hierdie vers impliseer dat niemand sal gestraf word vir die sonde van
ander. En dit is die waarheid. Die Heilige Koran het dit bevestig.
Dit sê:
"Geen draer van laste kan die las van 'n ander te dra."
12 DIE VIERDE Argument:
1 Die studie van die boeke van Psalms, Nehemia, Jeremia en
Ezekiel getuig van die feit dat die skryfstyl in daardie ouderdom
was soortgelyk aan die huidige styl van Moslem skrywers; dit wil sê,
lesers kan maklik onderskei tussen die persoonlike waarnemings
van die outeur en sy aanhalings uit ander skrywers.
2 Die Pentateug in die besonder, is baie verskillende in styl, en
Ons vind dit nie selfs 'n enkele plek aan te dui dat die skrywer van
hierdie boek was Moses. Inteendeel dit lei ons om te glo dat
die skrywer van die boeke van die Pentateug is iemand anders wat
om 'n versameling van die huidige stories en gebruike van die Jode.
Maar, ten einde die stellings wat hy gedink het om te skei
was die state van God en Moses, het hy vooraan hulle met die
frases, "God sê" of "het Moses gesê." Die derde persoon is
gebruik word vir Moses in elke plek. Was dit die boek van Moses,
hy sou gebruik het om die eerste persoon vir homself. Ten minste is daar
sou die een plek waar ons kon kry Moses gepraat gewees het
in die eerste persoon. Dit sal beslis die boek gemaak het meer
gerespekteerde en betroubare sy volgelinge. Dit moet ooreengekom word
dat 'n verklaring wat in die eerste persoon deur die skrywer dra
meer gewig en waarde as sy verklaring wat deur iemand anders
in die derde persoon. State in die eerste persoon kan nie
weerlê sonder kragtige argumente, terwyl state in die derde
persoon vereis ware deur die een wat wil bewys word
skryf daardie state aan die skrywer.
13 DIE VYFDE Argument:
1 Die huidige Pentateug sluit in sy hoofstukke paar
state wat histories onmoontlik om te skryf aan Moses.
Sommige verse uitdruklik aan te dui dat die skrywer van hierdie boek kan nie
bestaan het voor die profeet Dawid, maar moet óf 'n
kontemporêre van Dawid of later as hy.
2 Die Christelike geleerdes het probeer om die mening te regverdig dat
hierdie sinne is later op toegevoegde deur sekere profete. Maar dit
is bloot 'n valse aanname wat nie ondersteun word deur enige
argument. Verder, geen profeet van die Bybel het ooit genoem
dat hy 'n vonnis by 'n sekere hoofstuk van 'n sekere boek
Nou, tensy hierdie hoofstukke en sinne is nie bewys deur
onfeilbare argumente het bygevoeg is deur 'n profeet het hulle bly
die geskrifte van iemand anders as die profeet Moses.
14 DIE SESDE Argument:
Die skrywer van Khulasa Saiful-Muslimeen het aangehaal
volume 10 van Penny Encyclopaedia (wat ons hier weergee
uit Urdu) dat dr Alexander leiers, julle, 'n erkende Christi; m
skrywer, het in sy inleiding tot die Nuwe Bybel sê:
"Ek het gekom drie dinge sonder twyfel deur te weet
sommige oortuigende argumente:
1 Die huidige Pentateug is egter nie die boek van Moses.
2 Hierdie boek is geskryf óf in Kana "n of Jerusalem. Dit is
om te sê, is dit nie gedurende die tydperk toe die Israeliete geskryf
woon in die woestyn van die woestyn.
3 Die meeste waarskynlik hierdie boek is in die tydperk van die skriftelike
Profeet Salomo, dit is, om 'n duisend jaar voor
Christus, die tydperk van die digter Homer. In kort, die samestelling
bewys kan word om te wees oor vyf honderd jaar na die dood van
Moses.
15 DIE SEWENDE Argument:
1 "Daar blyk nie 'n merkbare verskil tussen die modus
van uitdrukking van die Pentateug en die idioom van die ander boeke
van die Ou Testament wat na die vrystelling van die geskryf is
Israeliete uit die lot van Babilon, terwyl hulle van mekaar geskei
deur nie minder nie as nege honderd jaar van mekaar. Human
ervaring getuig van die feit dat tale beïnvloed en
verander vinnig met die verloop van tyd.
2 Byvoorbeeld, as ons huidige Engelse taal met die vergelyk
taal van vier honderd jaar gelede het ons sien 'n aansienlike
verskil in styl, uitdrukking en idioom tussen die twee
tale. Deur die afwesigheid van hierdie verskil in die taal van
hierdie boeke Luselen, 'n geleerde skolier, wat 'n groot opdrag gehad het oor
Hebreeuse taal aanvaar dat al hierdie boeke is in een skriftelike
en die dieselfde tydperk.
16 DIE AGTSTE Argument:
1 Ons lees in die boek Deuteronomium (27: 5) "En daar
Jy moet 'n altaar vir die Here jou God, 'n altaar van bou
klippe. Jy mag hef nie geen yster op hulle. En jy
sal op die klippe al die werk van hierdie wet baie duidelik skryf,
2 Hierdie vers verskyn in die Persiese vertaling gepubliseer in 1835 ln
hierdie woorde:
3 "En skryf al die woorde van die Pentateug (Tora) op die
klippe baie duidelik. "
4 In die Persiese vertaling van 1845, lyk dit soos volg:
5 "Skryf die woorde van hierdie wet (Pentateug) op die klippe in
helder letters. "
En die boek Josua sê:
6 "Toe het Josua 'n altaar vir die Here, die God van Israel in gebou
Berg Ebal, soos Moses, die kneg van die Here hom beveel om die
kinders van Israel "(8: 30,31).
En vers 32 van dieselfde hoofstuk bevat:
7 "En daar het hy 'n afskrif van die wet van die geskryf op die klippe
Moses wat hy geskryf het in die teenwoordigheid van die kinders van Israel. "
(Josh 8:. 32).
8 Al hierdie uittreksels wys genoeg dat die wette van Moses of
die Pentateug net soveel soos op die klippe geskryf kan word
van 'n altaar.
9 En as ons aanvaar dat dit is die huidige Pentateug wat
bedoel in die bogenoemde verse dit onmoontlik sou wees.
17 DIE NINTH Argument:
1 Norton, 'n sendeling, het gesê: "Skryf was nie in die mode in die
tyd van Moses, "wat aandui dat indien skrif was nie in gebruik in die
tydperk van Moses, kon hy nie die outeur van die Pentateug wees. As
die outentieke boeke van die geskiedenis sy verklaring confirrn dit kan wees
'n kragtige argument in hierdie verband. Hierdie stelling is ook
ondersteun deur die boek "Engelse geskiedenis" gedruk deur Charles
Dallin Press, Londen in 1850. Dit sê:
2 "Die mense van die afgelope eeue gebruik om te krap op plate van
koper, hout en was, met naalde van yster en koper of gepunte
bene. Daarna het die Egiptenare gebruik van die blare van die gemaak
papirus riet. Dit was nie tot die 8ste eeu dat die papier was
gemaak van lap. Die pen is uitgevind in die sewende eeu
AD. "
3 As dit historikus is om Christene aanvaarbaar is, die eis gemaak
deur Norton voldoende bevestig.
18 Die tiende Argument:
1 Die huidige Pentateug bevat 'n groot aantal foute
terwyl die woorde van die profeet Moses gratis van hierdie moes gewees het
defek. Genesis 46: 15 sê:
2 "Dit is die seuns van Lea wat sy vir Jakob gebaar het in
Paddan-Aram met sy dogter Dina; al die siele van sy seuns en
dogters was drie en dertig. "
3 Die figuur 33 is verkeerd. Die korrekte nommer is 34. Die
bekende kommentator Horsely, ook hierdie fout erken. Hy
gesê:
4 "As jy reken die name, insluitende Dina, die totale kom by
34 en Dina moet ingesluit word, soos blyk uit die aantal
die seuns van Zilpha, want Sarah was een van die sestien.
Net so is die boek van Deuteronomium 23: 2 bevat hierdie
stelling:
5 "Geen baster mag in die vergadering van die Here nie kom nie;
selfs sy tiende geslag mag nooit in die vergadering gaan
van die Here. "
6 Hierdie stelling is ook nie korrek nie. Op grond van hierdie
verklaring die profeet Dawid en al sy voorouers tot Perez
sou uit die vergadering van die Here, omdat uitgesluit word
Peres was 'n buite-egtelike seun van Juda. Dit is baie duidelik uit
die beskrywing in hoofstuk 38 van die boek Genesis. En die
Profeet Dawid gebeur te wees in sy tiende geslag VOLGENS
aan die genealogiese beskrywings van Jesus in die Evangelies van
Mattheus en Lukas. Nodeloos om te sê dat die profeet Dawid was
die leier van die gemeente van die Here; en volgens die
Psalms van Dawid was hy die eerste wat uit God gebore.
19 foute in die CACULATION VAN DIE ISRAELIETE "nommer.
1 Ons lees in die boek van getalle (1: 45-47) hierdie stelling:
"So was dan al die geteldes van die kinders van Israel
by die huis van hulle families, van twintig jaar oud en daarbo,
almal wat op kommando moet uittrek oorlog in Israel; selfs al het hulle dit
getel was ses honderd and drie duisend vyf
honderd en vyftig. Maar die Leviete, volgens hulle voorvaderlike stam,
is onder hulle nie getel. "
2 Hierdie verse impliseer dat die getal veg mense van die
Israeliete was meer as ses honderd duisend. Hierdie nommer
sluit die mans, vroue en kinders van die Levi-stam en al
die vroue van die ander stamme van die Israeliete en al die manne
wat onder twintig jaar oud. As ons sluit die aantal
al die mense van Israel uitgesluit van hierdie opsomming, hul
totale moet nie minder as vyf en twintig honderd duisend mense. Dit
stelling is verkeerd vir vyf redes.
20 Die eerste rede.
1 Die totale aantal mans en vroue van die Israeliete was
sewentig a. Hy tyd van hul aankoms in Egipte. Dit is duidelik uit
Genesis 46: 27, Eksodus 1: 5 en Deuteronomium 10: 22. Die
grootste moontlike tydperk van hulle verblyf in Egipte is 215 jaar. Dit
kan nie meer.
2 Dit het in die eerste hoofstuk van die boek genoem
Uittog dat die kinders van die volk van Israel is dood en hul
dogters het om te leef, 80 jaar voor hulle bevryding uit
Egipte.
3 Nou in gedagte hou hul totale getal by hul aankoms in
Egipte, die duur van hul verblyf in Egipte en die dood van
hulle seuns deur die Koning, as ons aanvaar dat daar na elke vyf en twintig
jaar het hulle in getal verdubbel en hul seuns is nie vermoor nie,
selfs dan sal hulle getal bereik nie tweehonderd in die
tydperk van hulle verblyf in Egipte alleen 20-500 laat
duisend! As ons in die lig hou die dood van hul seuns, hierdie getal
word 'n fisiese onmoontlikheid.
21 Die tweede rede:
1 Dit moet ver van die waarheid wees dat hulle getal toegeneem van
70-25 hundred duisend in so 'n kort tydperk,
terwyl hulle besig was om die ergste soort vervolging onderwerp en
swaarkry deur die koning van Egipte. In vergelyking, die Egiptenare
wat al die geriewe van die lewe geniet het nie verhoog op daardie koers.
2 Die Israeliete het 'n gesamentlike lewe in Egipte. As hulle
geglo te gewees het meer as 20-500,000 dit
sou 'n unieke voorbeeld in die mens se geskiedenis wees dat 'n bevolking van
hierdie grootte is verdruk en vervolg en hulle seuns voor dood
hulle oë sonder 'n teken van weerstand en rebellie van hulle.
Selfs diere veg en weerstaan hulle nageslag te red.
22 Die derde rede:
1 Die boek van Exodus hoofstuk 00:39 beskryf hoe die
Israeliete het met hulle gedoen het om die beeste beeste en kleinvee en die
dieselfde boek 05:19, weet ons ook dat hulle oor die rivier in 'n
enkele nag; en dat hulle gebruik word om elke dag 13:21 reis, en
wat Moses gebruik om hulle te gee mondelinge bestellings tot 14 Maart: 1.
23 DIE VIERDE rede:
1 As die getal korrek was dit sou noodsaak dat hulle
'n plek vir hulle kamp groot genoeg vyf en twintig te akkommodeer
honderd duisend mense saam met hul beeste en vee. Die
feit is dat die gebied rondom die berg Sinaï, en die oppervlakte van die
twaalf bronne in Elim is nie groot genoeg te hê
geakkommodeer die Israeliete en hulle vee.
24 DIE VYFDE rede:
1 Ons vind die volgende stelling in Deuteronomium 07:22.
"En die Here sal jou God hierdie nasies voor jou deur
verjaag; jy mag nie hulle verteer op een slag nie, sodat die
diere van die veld toename oor jou. "
2 Dit is geografies waar dat Palestina uitgebrei byna 200
myl in lengte en negentig kilometer in breedte. Nou, as die aantal
die Israeliete was regtig 20-500,000, en hulle
het Palestina vasgevang ná die dood al sy inwoners alles op een slag,
hoe is dit moontlik vir die diere het die aantal oorwin
die Israeliete, want hulle het reeds baie minder in getal as
vermeld, selfs dan sal hulle genoeg gewees het om te vul soos
'n klein area.
3 Ibn Khaldun, ook weerlê hierdie nommer in sy
"Introduction; Muqaddimma" sê dat, volgens die navorsing
gemaak deur die geleerdes, die gaping tussen Israel en Moses is slegs
drie geslagte. Dit is ongelooflik dat in 'n tydperk van slegs
drie generasies hulle kan verhoog om dat die getal.
4 In die lig van bogenoemde argumente, is dit duidelik die unieke "Die mense
van die boek "(Die Christene en die Jode) enige nie besit nie
Argumente hul eis om te bewys dat die boeke van die Pentateug
geskryf of oorgedra is deur die profeet Moses.
5 Dit is dus nie bindend op ons om te glo in hierdie boeke
totdat en tensy hulle produseer onweerlegbare argumente te ondersteun
thetr clalm.
25 van die status van die boek Josua
1 Ons het reeds gesien dat die Pentateug, wat geniet die
status van 'n fundanlent; ll boek van die Christelike geloof,
callnot
word bewys outentieke en geloofwaardige wees. Laat ons nou voortgaan na
uit te vind die waarheid oor die boek Josua, die volgende boek in
belang.
2 Eerste van alles, die nallle van die skrywer van hierdie boek is nie
bekend met sekerheid, en die tydperk van die samestelling daarvan is ook
onbekend.
3 Die Christelike geleerdes bely vyf verskillende menings:
1 Gerrard, Diodat Huet, Albert Patrick, Tomlin en Dr Gray
glo dat dit geskryf is deur die profeet Joshua homself.
2 Dr Lightfoot beweer dat Phineas [kleinseun van die profeet Aaron]
is die skrywer van hierdie boek.
3 Calvyn sê dat dit geskryf is deur Eleásar.
4 Moldehaur en Van Til glo dat dit geskryf is deur
Samuel.
5 Henry het beweer dat dit geskryf is deur die profeet Jeremia.
4 Lesers moet die teenstrydige menings van hierdie kennis
Christen-geleerdes, veral met inagneming van die feit dat Josua
en Jeremia word geskei deur 'n tydperk van 850 jaar. Die teenwoordigheid
van hierdie groot verskil in mening, op sigself, 'n sterk
bewyse dat die boek nie geglo outentieke deur hulle te wees.
Hul menings is oor die algemeen gebaseer op hul berekeninge ondersteun
deur sommige vae begrippe indicatingthat 'n sekere persoon kan wees om die
skrywer van 'n sekere boek. As ons 'n vergelyking tussen
Josua 15: 63 en Samuel 5: 6-8, is dit duidelik dat hierdie boek
voor die sewende jaar van die hemelvaart van die skriftelike
Profeet Dawid op die troon. Josua 15: 63 sê: "Soos vir die
Jebusiete die inwoners van Jerusalem, die kinders van Israel
kon hulle nie verdrywe nie; daarom het die Jebusiete saam met die kinders
van Juda in Jerusalem tot vandag toe. "Die bogenoemde stelling kan wees
vergeleke met die verklaring wat deur die Tweede Boek van Samuel
wat bevestig dat die Jebusiete woon in Jerusalem tot
die sewende jaar van die hemelvaart van Dawid troon (5: 6-8), die
skrywer van Joshua eie verklaring gesê dat die Jebusiete gewoon in
Jerusalem "tot vandag toe" beteken die sewende jaar van David besit
hemelvaart na die troon. Dit impliseer duidelik dat die skrywer behoort
na daardie tydperk.
5 Net so is die dieselfde boek sluit hierdie stelling, "En hulle
gery het nie uit die Kanaäniete wat in Geser gewoon het nie, maar die
Kanaäniete woon die midde van Efraim tot vandag toe. "" Ons vind
nog 'n verklaring in I Konings 09:16 dat die Farao het verdryf
die Kanaäniete van Geser in die tyd van Salomo. Dit lei tot
die gevolgtrekking gekom dat die boek voor die tyd geskrewe
Salomo. G.T. Menley het dus erken dat 'n vergelyking
Josh. 15: 63 met 2 Samuel 5: 7-9 en Josh. 16:10, met ek
Kings 9: 16 lei tot die gevolgtrekking dat hierdie boek is geskryf
voor Rehobo "aam. Sien 2-Samuel 01:18
6 In die lig van hierdie getuienis, is dit logies om te aanvaar dat die
skrywer van die boek Josua moet na die profeet geleef het
David.
26 Die status van die boek Rigters
1 Die boek Rigters is die derde mees gerespekteerde boek van die Ou
Testament. Ons weer deur 'n groot verskil van mening in die gesig gestaar
ten opsigte van die skrywer van die boek en die moontlike tydperk van sy
samestelling.
2 Sommige Christelike skrywers beweer dit die boek van Phineas te wees,
terwyl sommige ander glo dat dit geskryf is deur Hiskia. In
nie van hierdie gevalle kan dit gesê word om 'n boek, want die lig gebring word
nie Phineas nie Hiskia profete. Hiskia was die
Die koning van Juda. (2 Konings 18 en Kron. 32)
3 Sommige ander skrywers het beweer dat hierdie boek is geskryf deur
Esra. Dit kan opgemerk word dat die verskil van tyd tussen Esra en
Phineas is nie minder nie as nege honderd jaar.
4 Dit verskil van mening kon nie ontstaan as die Christene
besit 'n ware getuienis oor dit. Volgens die Jode
al hierdie eise en bewerings is verkeerd. Hulle het, op grond van
veronderstelling, skryf dit toe aan Samuel. So is daar ses verskillende
menings daaroor.
27 Die boek Rut
1 Hierdie boek is ook die onderwerp van 'n groot verskil van mening.
Sommige Christene dink dat dit geskryf is deur Hiskia, waarin
geval is dit nie 'n boek die lig gebring. Sommige ander hou die mening dat
die skrywer van hierdie boek is Esra. Alle ander Christene en die Jode
skryf dit toe aan Samuel.
2 Dit is vervat in die inleiding tot die Bybel gedruk in
Straatsburg in 1819 dat die boek Rut is 'n versameling van die familie
stories en die boek van Job is slegs 'n verhaal.
28 DIE boek Nehemia
1 Dieselfde soort verskil teenwoordig is in verband met die skrywer
en die tydperk van hierdie boek. Die mees populêre mening is dat dit
is geskryf deur Nehemia. Athanasius, Epiphanius en
Chrysostome glo dat dit geskryf is deur Esra. Aecording
populêre mening kan dit nie as 'n lig gebring boek aanvaar word nie.
2 Die eerste 26 verse van hoofstuk 12 verskil van die res
van die boek Nehemia, aangesien daar in die eerste elf hoofstukke Nehemia
verwys in die eerste persoon, terwyl dit in hierdie hoofstuk die derde
persoon wat vir geen oënskynlike rede. Verder vind ons
Drius, die koning van Persië word in vers 22 van die genoemde
dieselfde chpter, terwyl dit in werklikheid het hy honderd jaar nadat die
dood van Nehemia. Die Christelike commeIltators het om te verklaar
hierdie afwyking as 'n later byvoeging. Die Arabiese vertaler van die
Bybel dit uitgelaat altogetl1er.
29 die boek Job
1 Die geskiedenis van die boek van Job is selfs meer onduidelik en
onseker as die ander boeke. Daar is 24 oor
teenstrydige menings oor sy naam en tydperk.
Maimonides, 'n gevierde geleerde en Rabbi van die Jode, Michael
Leclerc, Semler, Hock, Isnak alld ander Christene dring daarop aan dat Job
is 'n fiktiewe naam en die boek van Job is nie meer as 'n fiksie.
Theodore het ook veroordeel. Luther, die leier van die
Protestantse geloof, hou dit as bloot 'n fiktiewe storie.
2 Die boek word toegeskryf aan verskeie name op die basis van
veronderstelling. Maar as ons aanvaar dat die boek is geskryf deur
Elihu [seun van Bar "Achel die Busiet] of deur 'n sekere onbekende persoon
wat was 'n tydgenoot van Manasse, is dit nie aanvaarbaar is nie as 'n
profetiese en geopenbaar teks.
30 die Psalms van Dawid
1 Die geskiedenis van hierdie boek ook, is soortgelyk aan die geskiedenis van die
boek Job. Ons het nie enige dokumentêre bewyse om 'n te wys nie vind nie
besondere man sy skrywer te wees. Die tydperk van die versameling van alle
die Psalms is ook nie bekend nie. Of die name van die Psalms is
Profetiese of nie is ook onbekend. Die ou Christene
verskillende menings daaroor. Die skrywers, Origenes, Chrysostome en
Augustinus glo dat dit geskryf is deur die profeet Dawid
homself. Aan die ander kant, skrywers soos Hilary, Athanasius,
Jerome en Eusebius het streng weerlê nie. Horne sê:
2 "Seker die fomler stelling is heeltemal verkeerd."
Volgens die mening van die laaste groep, meer as dertig
psalms is van onbekende skrywers. Tien psalms van 9 () tot 99 is
veronderstel is om te wees van Moses en sewentig psalms word beweer
wees van Dawid. Psalm 88 word toegeskryf aan Heman en Ethan [beide
is dokters], terwyl Psalms 72 en 177 word gesê dat vanaf
Salomo.
3 En drie psalms word geglo om te wees van Jedútun, en een
honderd en twintig psalms van Asaf, maar sommige Christene
weerlê dat Psalms 74 en 79 is geskryf deur hom. Elf psalms
[42-49 en 84,85 en 87] veronderstel is om te gewees het geskryf
deur drie seuns van Kore.
4 Sommige skrywers selfs dink dat die skrywer van hierdie psalms was 'n
heeltemal ander persoon wat hierdie psalms toegeskryf aan die verskillende
skrywers betref, terwyl nog ander van die psalms is geskryf deur
'n ander onbekende persoon. Calmat sê dat slegs vyf en veertig psalms
is geskryf deur David, terwyl die res is deur ander mense.
5 Die ou Joodse geleerdes opsom die volgende name as
die skrywers van die Psalms: Die Profete Adam, Abraham, Moses;
en Asaf, Heman, Jedútun en die drie seuns van Kore.
David net nadat saam versamel hulle. Volgens hulle
Dawid self is nie die skrywer van enige van die Psalms; Hy is net
die ontvanger van hulle:
6 Horne het gesê dat die uitspraak van die moderne Christelike en Joodse
geleerdes is dat hierdie boek is geskryf deur die volgende outeurs:
die Profete Moses, Dawid en Salomo; en Asaf, Heman,
Ethan, Jedútun en die drie seuns van Kore.
7 Dieselfde teenstrydigheid en verwarring is gevind met betrekking tot die
tydperk van sy samestelling. Sommige geleerdes hou om hulle te gewees het
geskryf en saamgestel in die tyd van Dawid; sommige glo dat hulle
is ingesamel deur 'n paar vriende van Hiskia in sy tyd; terwyl
'n paar ander dink dat hulle in verskillende tydperke is saamgestel.
Soortgelyke verskille is ook uitgespreek oor die name van die
Psalms. Sommige beweer dat hulle aan die lig gebring, terwyl ander dink dat
iemand wat nie 'n profeet geroep het om hulle met hierdie
name.
8 Psalm 72, vers 20 sê: "Die gebede van Dawid, die seun van
Isai. "Hierdie vers is in die Arabiese weggelaat
vertalings blykbaar met die doel om die mening
van die eerste groep wat die hele boek van Psalms is geskryf deur
die profeet Dawid. Aan die ander kant is dit ook moontlik dat hierdie
vers dalk later bygevoeg het te ondersteun die tweede groep besit
mening is dat die profeet Dawid was nie die skrywer van hierdie boek. In
beide gevalle is die ondergang van die teks bewys óf deur weglating
van hierdie vers of deur die byvoeging van dit.
31 Spreuke
1 Die toestand van hierdie boek, ook, is nie veel verskil van die
boeke wat ons tot dusver bespreek het. 'N Paar skrywers het beweer dat
Die skrywer van hierdie hele boek is die profeet Salomo homself.
Hierdie eis is vals omdat variasies in taalkundige idiome en
styl, en herhaling van verskeie verse wat in hierdie boek
2 Afgesien hiervan is die eerste verse van hoofstuk 30 en 31 ook
weerlê hierdie aanname.
3 Selfs as ons aanvaar dat 'n deel van hierdie boek kon gewees het
geskryf deur Salomo wat moontlik waar vir 29 hoofstukke, hierdie
nie afgehaal is nie of saamgestel in sy tydperk, want daar is geen
twyfel dat verskeie van hulle is ingesamel deur Hiskia soos blyk
vanaf 25: 1:
4 "Dit is ook spreuke van Salomo, wat die manne van
Hiskia, die koning van Juda, versamel het. "
Dit is gedoen om 270 jaar na die dood van Salomo.
5 Sommige skrywers is van mening dat die eerste nege hoofstukke van
die boek is nie geskryf deur Salomo. Hoofstukke 30 en 31 is
toegeskryf aan Agur en Lemuel, soos aangehaal, maar vreemd die
kommentators kon nie uit te vind wat die twee skrywers was
of is hulle seker van die feit dat hulle profete.
6 Op grond van hul gewone vermoedens hou hulle dat hulle
profete was. Maar hierdie soort van vermoede is nie aanvaarbaar
om 'n onpartydige leser.
7 Sommige van hulle dink dat Lemuel is die tweede naam van Salomo
maar Henry en Scott staat:
8 "Holden het die aanname dat Lemuel was 'n ander verwerp
naam van Salomo, en hy het bewys dat Lemuel was 'n afsonderlike
persoon. Miskien het hy het genoeg bewyse dat die boek
Lemuel en die boek van Agur geopenbaar boeke. Anders sal hulle
nie ingesluit kon in die kanonieke boeke. "
9 Adam Clarke sê in sy kommentaar:
"Hierdie eis word nie ondersteun deur enige bewyse dat Lemuel was
Salomo. Hierdie hoofstuk is geskryf om 'n lang tydperk na sy dood.
Die idiome van die Chaldese taal wat in die
begin van hierdie boek ook weerlê hierdie eis.
En hy kommentaar op hoofstuk 31:
10 "Sekerlik hierdie hoofstuk kon nie gewees het geskryf deur
Salomo. "
Vers 25 van hierdie hoofstuk sê:
"Daar is ook spreuke van Salomo, wat die manne van
Hiskia, versamel het. "
11 vers 30 in die Persiese weergawe van die Bybel gedruk 1838
sê: "Die woorde Aglr, die seun van Jake, selfs die Profesie: Die
man gepraat vir Itiël en UCAL. "
En die Bybel gedruk in die Persiese taal in 1845 bevat
die volgende: "Die woorde van Acur, seun van Jafa, was sodanig dat die man
het met Itiël, EVN Itiël en UCAL. "
12 Die meerderheid van die skrywers het erken dat die boek was
saamgestel deur baie mense, insluitend Hiskia, Jesaja en miskien
Esra.
32 DIE boek Prediker
1 Hierdie boek is ook 'n geskiedenis van ernstige verskille. Sommige
skrywers het beweer dat sy skrywer was Salomo. Rabbi Kammchi, 'n
bekende Joodse geleerde, het gesê dat dit geskryf is deur Jesaja. Die
geleerdes van die Talmud skryf dit toe aan Hiskia terwyl Grotius sê
dat hierdie boek is geskryf deur Serubbábel vir sy seun, Ebihud. John,
'n Christelike geleerde, en 'n paar Gerrnan geleerdes bereken om dit te hê
geskryf ná die vrystelling van die Israeliete uit Babilon.
33 die boek van die Hooglied van Salomo
1 Die geskiedenis van hierdie boek is selfs meer onduidelik en onseker.
Sommige van die skrywers skryf dit toe aan die profeet Salomo of 'n
persoon wat aan sy tyd. Dr Kennicot en 'n paar skrywers
kom ná hom het die mening dat die eis van sy wese
geskryf deur Salomo was histories verkeerd en dat dit geskryf is
'n lang tyd na sy dood. Theodore, 'n sendeling wat in gewoon
die vyfde eeu nC, streng hierdie boek en die boek veroordeel
Job, terwyl Simon en Leclerc het nie erken dit as 'n ware
boek. Whiston het gesê dat dit 'n vieslike lied en behoort te wees
uitgesluit van die heilige boeke van die Ou Testament. 'N paar ander
het dieselfde oordeel oor dit. Semler dit as 'n
gesmee en vervaardigde boek. Die Rooms-Katolieke, Wyk, het daarop gewys
dat Castilio verklaar dit 'n veragtelike lied te wees en besluit dat dit
moet uitgesluit word van die boeke van die Ou Testament.
34 Die Boek van Daniël
1 Die Griekse vertaling van Theodotion, die Latynse vertaling en
al die vertalings van die Rooms-Katolieke sluit in die Lied van
Drie kinders en hoofstukke 13 en 14 van hierdie boek. Die Rooms-
Katolieke geloof erken hierdie lied en die twee hoofstukke, maar
die Protestante afkeur van dit en beskou dit nie as eg.
2 DIE boek Ester
3. Die naam van die skrywer van hierdie boek sowel as die tyd van sy
samestelling is onbekend. Sommige Christen geleerdes glo dat dit
is geskryf deur geleerdes wat in die tydperk tussen Esra en
Simon. 'N Joodse geleerde Philon ['n tydgenoot van Paulus] poog om
dit is geskryf deur Jójagin, die seun van Josua [die seun van
Jehoakin], wat na Jerusalem gekom het na die vrystelling van die
Babilon. Augustinus het geglo dit 'n boek van Esra te wees.
4 Sommige ander skrywers skryf dit toe aan Murdoch en Ester. Ander
besonderhede van hierdie boek sal later in hoofstuk 2 van bespreek word
hierdie boek.
35 DIE boek Jeremia
1 Ons is seker dat hoofstuk 52 van hierdie boek kan nie geëis word nie
te gewees het geskryf deur Jeremia. Net so is die elfde vers van
hoofstuk 1 () kan nie toegeskryf word aan Jeremia. In die eerste geval,
omdat vers 64 van hoofstuk 51 van die Persiese weergawe 1838
bevat: "Tot dusver is die woorde van Jeremia." Terwyl die Persiese
Vertaling van 1839 nC sê: "Die woorde van Jeremia geëindig
hier. "
2 In die laasgenoemde geval, die rede hiervoor is dat vers 11 van hoofstuk 10 is
in die Chaldeër taal, terwyl die res van die boek is in Hebreeus.
Dit is onmoontlik om op te spoor wat hulle in die teks ingevoeg. Die
kommentators het verskeie vermoedens oor die gemaak
persone wat dit voeg. Die opstellers van Henry en Scott
opgemerk oor hierdie hoofstuk:
3 "Dit blyk dat Esra of 'n ander persoon plaas om dit te
lig die voorspellings wat in die vorige hoofstuk. "
Horne sê op bladsy 194 van Vol. 4:
4 "Hierdie hoofstuk is bygevoeg na die dood van Jeremia en die
vrylating uit die lot van Babilon, wat sommige van ons vind
genoem in hierdie hoofstuk ook. "
5 Verder in hierdie volume sê hy:
"Sekerlik die woorde van hierdie profeet is in die Hebreeuse
taal, maar hoofstuk 10:11 in die Chaldeër taal. "Ek
Die dominee Venema gesê:
"Hierdie vers is 'n later toevoeging."
36 die boek Jesaja
1 'n openbare debat gehou tussen Karkaran, 'n godsdienstige leier
van die Rooms-Katolieke, en Warren oor hierdie boek. Dit
bespreking is in Agra (Indië) in 1852 gepubliseer is. Karkaran
skryf in sy derde brief wat Stapelin, 'n geleerde Gerrnan skrywer,
het gesê dat hoofstuk 40 en al die hoofstukke tot hoofstuk 66 van
die boek van Jesaja is nie geskryf deur Jesaja. Dit impliseer dat
zevenentwintig hoofstukke van hierdie boek is nie die geskrifte van
Jesaja.
37 Die Nuwe Testament en die status van die vier Evangelies
Die Evangelies van Mattheus, Lukas en Markus.
1 Al die ou Christelike skrywers en 'n groot aantal van die moderne
skrywers is dit eens op die punt dat die Evangelie van Mattheus
was oorspronklik in die Hebreeuse taal en is heeltemal
verberg weens die ondergang en veranderings wat deur die Christene.
Die huidige Evangelie is slegs 'n vertaling en word nie ondersteun deur
enige argument of gesag. Selfs die naam van sy vertaler is nie
beslis bekend. Daar is slegs vermoedens wat moontlik hierdie of
daardie persoon kan dit vertaal het. Hierdie soort argument kan nie
wees om 'n nie-Christelike leser aanvaarbaar. Die boek kan nie
toegeskryf aan die skrywer slegs op die basis van onseker
berekeninge.
2 Die Christelike skrywer van Meezan-ul-Haq kan nie produseer
gesag ten opsigte van die skrywer van hierdie boek. Hy het net veronderstelling
en gesê dat Matthew moontlik in die Grieks geskryf het dit
taal. In die lig van hierdie feit hierdie vertaling is nie aanvaarbaar
en is aanspreeklik om verwerp te word.
3 Die Penny Encyclopedia sê oor die Evangelie van
Matthew:
4 "Hierdie Evangelie is in die Hebreeuse taal en in die skriftelike
taal wat in die mode was tussen Sirië en Chaldéa in 41
AD Slegs die Griekse vertaling is beskikbaar. En die huidige
Hebreeuse weergawe is slegs 'n vertaling van dieselfde Griekse weergawe. "
5 Thomas Ward, 'n Katolieke skrywer, sê in sy boek:
"Jerome uitdruklik in sy brief dat sommige antieke verklaar
geleerdes was agterdogtig oor die laaste hoofstuk van die Evangelie van
Mark; en sommige van hulle het twyfel oor 'n paar verse van hoofstuk
23 van die Evangelie van Lukas; en 'n paar ander geleerdes was twyfelagtige
oor die eerste twee hoofstukke van hierdie Evangelie. Hierdie twee hoofstukke
nie ingesluit by die Marchionites [wat nie erken nie
th Ou Testament en glo in twee gode, een van 'n goeie en een van
bose] in hul boek. "
6 Norton skryf in sy boek gedruk in 1837 in Boston:
"Hierdie Evangelie bevat 'n gang loop vanaf vers nege
die einde van die laaste hoofstuk waarin gevra word vir navorsing. Dit is
verbasend dat Griesbach geen teken sit van twyfel oor sy
teks, aangesien hy aangebied het talle argumente om te bewys dat hierdie
deel was 'n toevoeging deur sommige later mense. "
7 Later in sy boek, wat 'n paar meer argumente, het hy gesê:
"Dit bewys dat die gedeelte in die vraag is te betwyfel,
veral as ons in gedagte hou die gewoonte skrywers in dat hulle
gewoonlik verkies om by te voeg tot die teks, eerder as uit te laat nie. "
Griesbach is een van die mees betroubare geleerdes van die Protestantse
geloof.
38 DIE INAUTHENTICITY van die evangelie van Johannes
1 Daar is geen gesag vir die eis dat die Evangelie van Johannes is
die boek van die apostel Johannes aan wie dit toegeskryf. Op
Inteendeel, daar is verskeie argumente wat sterk weerlê hierdie
eis.
39 Die eerste argument:
1 voor en na die tydperk van die profeet Jesus, die styl van
skryf en die metode van die opstel van boeke was soortgelyk aan die styl
van die huidige skrywers. Alhoewel hierdie Evangelie is John besit blyk dit
dat die skrywer van dit is nie Johannes homself.
2 Dit is nie moontlik om die ooglopende bewyse te weerlê wat die
teks self bied, tensy sterk argumente aangebied te ontken
dit.
40 DIE tweede argument:
1 Hierdie Evangelie bevat hierdie stelling in 21:24:
"Dit is die dissipel wat getuig van hierdie dinge, en ons
weet dat sy getuienis waar is, "beskryf die apostel Johannes.
Dit dui dat die skrywer van hierdie teks is nie John homself. Dit
lei ons om te raai dat die skrywer het gevind dat sommige script geskryf deur
John en die inhoud beskryf in sy eie taal maak 'n paar
weglatings en toevoegings tot die inhoud.
41 DIE Derde argument:
1 In die tweede eeu nC toe die owerhede het geweier om te
hierdie Evangelie as die boek van John [die dissipel] aanvaar nie,
Irenaeus - 'n dissipel van Polycarp, die dissipel van Johannes - was
leef.
2 Hy het nie enige verklaring wat geweier het om te ontken
aanvaar die boek en het nie getuig dat hy gehoor het Polycarp
sê dat hierdie Evangelie was die boek van Johannes, die apostel. Moes dit
was die boek van Johannes, moet Polycarpus geken het nie. Dit kan nie wees nie
die waarheid wat hy hoor Polycarpus sê baie geheime en diepgaande
dinge wat hy in verband, maar het nie 'n enkele woord oor 'n hoor
saak van sodanige belang.
3 en dit is selfs meer unbelievble dat hy dit hoor en
vergeet nie, want ons weet van hom dat hy 'n groot vertroue in verbale
state en gebruik om hulle te onthou. Dit is duidelik uit die
volgende verklaring van Eusebius oor die mening van Irenaeus
oor verbale stellings:
4 Ek het geluister na hierdie woorde met groot sorg deur die genade van God,
en het hulle nie net op papier nie, maar ook op my hart. Vir 'n
lang tyd, het ek dit my gewoonte om aan te hou lees. "
5 Dit is ook ondenkbaar dat hy dit onthou en het nie
staat
dit vir die vrees van sy vyande. Hierdie argument red ons ook van
die blaam van die weiering van die egtheid van hierdie Evangelie
godsdienstige vooroordeel. Ons het gesien dat dit geweier is in die tweede
eeu nC en kon nie verdedig word deur die antieke Christene.
Celsus, wat was 'n heidense skolier van die tweede eeu nC,
vreesloos verklaar dat die Christene hul Evangelies het verwring
drie of vier keer of meer. Hierdie verandering of ondergang verander die
inhoud van die teks.
6 Festus, die hoof van die Manigiste en 'n skolier in die openbaar
aangekondig in die 4de eeu nC:
7 "Daar is vasgestel dat die boeke van die Nuwe Testament
is nie die boeke van die Christus, of is dit die boeke van sy
apostels maar onbekende mense het dit geskryf en toegeskryf
hulle na die apostels en hul vriende. "
42 DIE VIERDE Argument:
1 Die Katolieke Herald, gedruk in 1844, sluit in die verklaring in
vol. 3 op bladsy 205 dat Stapelin sê in sy boek dat die Evangelie
Johannes was ongetwyfeld geskryf deur 'n student van 'n skool in
Alexandria. Sien hoe blatant hy beweer dit 'n boek van 'n te wees
student.
43 DIE VYFDE Argument:
1 Bertshiender, 'n groot geleerde, het gesê:
"Die hele van hierdie evangelie en al die briewe van Johannes
is beslis nie deur hom nie, maar deur 'n ander persoon in 'n geskrewe
die tweede eeu nC "
44 DIE SESDE Argument:
1 Grotius, 'n bekende akademikus, het erken:
"Daar gebruik twintig hoofstukke in hierdie Evangelie te wees. Die
en-twintigste hoofstuk is bygevoeg na die dood van John, deur die
kerk van Efese. "
45 DIE SEWENDE Argument:
1 Die Allogin, 'n party van die Christene in die tweede eeu nC,
hierdie Evangelie en al die geskrifte van John verloën.
46 DIE AGT Argument:
1 Die eerste elf verse van hoofstuk 8 word nie deur enige van aanvaar
die Christelike skrywers en dit sal binnekort aangetoon word dat hierdie verse
nie in die Siriese weergawe bestaan nie.
As daar enige outentieke bewys om dit te ondersteun die meeste van die
Christen skrywers sou nie sulke uitlatings gemaak het. Daarom
die mening van Bertshiender en Stapelin is ongetwyfeld waar.
47 DIE NINTH Argument:
1 Horne, in hoofstuk twee van vol. 4 van sy kommentaar sê:
"Die inligting wat aan ons oorgedra deur die
geskiedkundiges van die kerk ten opsigte van die tydperk van die vier Evangelies
gebrekkig is en onbepaalde. Dit help nie ons bereik 'n
betekenisvolle gevolgtrekking. Die antieke teoloë het bevestig
absurd state en geskryf hulle neer. Daaropvolgende mense aanvaar
hulle net uit respek vir hulle. Hierdie valse verklarings dus was
gekommunikeer van een skrywer na die ander. 'N lang tydperk van die tyd
geslaag het, en dit het baie moeilik geword om uit te vind die
waarheid. "
2 Verder in dieselfde volume sê hy:
"Die eerste Evangelie geskryf óf in 37 nC of 38 nC of
in 43 nC of 48 nC of in 61,62,63 en 64 nC Die tweede
Evangelie in 56 nC of te eniger tyd geskryf nadat dit tot 65
AD en heel moontlik in 60 of 63 nC Die derde Evangelie
geskryf in 53 of 63 of 64 nC Die vierde Evangelie in geskrewe
68,69,70 of 89 of 98 nC "
3 volgende verklaring van Eusebius oor die mening van
Irenaeus oor verbale stellings:
4 Ek het geluister na hierdie woorde met groot sorg deur die genade van God,
en het hulle nie net op papier nie, maar ook op my hart. Vir 'n
lang tyd, het ek dit my gewoonte om aan te hou lees. "
5 Dit is ook ondenkbaar dat hy dit onthou en nie meld
dit vir die vrees van sy vyande. Hierdie argument red ons ook van
die blaam van die weiering van die egtheid van hierdie Evangelie
godsdienstige vooroordeel. Ons het gesien dat dit geweier is in die tweede
eeu nC en kon nie verdedig word deur die antieke Christene.
6 Celsus, wat was 'n heidense skolier van die tweede eeu nC,
vreesloos verklaar dat die Christene hul Evangelies het verwring
drie of vier keer of meer. Hierdie verandering of ondergang verander die
inhoud van die teks.
7 Festus, die hoof van die Manichaeans44 en 'n skolier in die openbaar
aangekondig in die 4de eeu nC:
8 "Daar is vasgestel dat die boeke van die Nuwe Testament
is nie die boeke van die Christus, of is dit die boeke van sy
apostels maar onbekende mense het dit geskryf en toegeskryf
hulle na die apostels en hul vriende. "
48 DIE VIERDE Argument:
1 Die Katolieke Herald, gedruk in 1844, sluit in die verklaring in
vol. 3 op bladsy 205 dat Stapelin sê in sy boek dat die Evangelie
ofJohn is ongetwyfeld geskryf deur 'n student van 'n skool in
Alexandria. Sien hoe blatant hy beweer dit 'n boek van 'n te wees
student.
49 DIE VYFDE Argument:
1 Bertshiender, 'n groot geleerde, het gesê:
"Die hele van hierdie evangelie en al die briewe van Johannes
is beslis nie deur hom nie, maar deur 'n ander persoon in 'n geskrewe
die tweede eeu nC "
50 DIE SESDE Argument:
1 Grotius, 'n bekende akademikus, het erken:
"Daar gebruik twintig hoofstukke in hierdie Evangelie te wees. Die
en-twintigste hoofstuk is bygevoeg na die dood van John, deur die
kerk van Efese. "
51 DIE SEWENDE Argument:
1 Die Allogin, 'n party van die Christene in die tweede eeu nC,
hierdie Evangelie en al die geskrifte van John verloën.
52 DIE AGT Argument:
1 Die eerste elf verse van hoofstuk 8 word nie deur enige van aanvaar
die Christelike skrywers en dit sal binnekort aangetoon word dat hierdie verse
nie in die Siriese weergawe bestaan nie.
2 As daar enige outentieke bewys om dit te ondersteun die meeste van die
Christen skrywers sou nie sulke uitlatings gemaak het. Daarom
die mening van Bertshiender en Stapelin is ongetwyfeld waar.
53 DIE NINTH Argument:
1 Horne, in hoofstuk twee van vol. 4 van sy kommentaar sê:
"Die inligting wat aan ons oorgedra deur die
geskiedkundiges van die kerk ten opsigte van die tydperk van die vier Evangelies
gebrekkig is en onbepaalde. Dit help nie ons bereik 'n
betekenisvolle gevolgtrekking. Die antieke teoloë het bevestig
absurd state en geskryf hulle neer. Daaropvolgende mense aanvaar
hulle net uit respek vir hulle. Hierdie valse verklarings dus was
gekommunikeer van een skrywer na die ander. 'N lang tydperk van die tyd
geslaag het, en dit het baie moeilik geword om uit te vind die
waarheid. "
2 Verder in dieselfde volume sê hy:
"Die eerste Evangelie geskryf óf in 37 nC of 38 nC of
in 43 nC of 48 nC of in 61,62,63 en 64 nC Die tweede
Evangelie in 56 nC of te eniger tyd geskryf nadat dit tot 65
AD en heel moontlik in 60 of 63 nC Die derde Evangelie
geskryf in 53 of 63 of 64 nC Die vierde Evangelie in geskrewe
68,69,70 of 89 of 98 nC "
54 Die Briewe en die openbaring
1 Die brief aan die Hebreërs, die tweede brief van Petrus, die
Tweede en die derde Briewe van Johannes, die brief van Jakob, die
Brief van Judas en verskeie verse van die eerste brief van Johannes is
verkeerdelik toegeskryf aan die apostels. Hierdie boeke was oor die algemeen
veronderstel is om te betwyfel up wees tot 363 nC en voortgaan om te wees
beskou word as vals en onaanvaarbaar vir die meerderheid van die Christelike
skrywers tot vandag toe. Die verse van die eerste brief van Johannes
is in Siriese weergawes weggelaat.
2 Die Arabiese kerke het die tweede brief van verwerp
Peter, beide die Briewe van Johannes, die brief van Judas en die
Openbaring. Net die kerke van Sirië het hulle verwerp
vanaf die begin van hul geskiedenis.
3 Horne sê in die tweede volume van sy kommentaar (1822)
op bladsye 206 en 207 :)
4 "Die volgende briewe en verse is nie ingesluit in
die Siriese weergawe en dieselfde was die geval met die Arabiese
kerke: die tweede brief van Petrus, die brief van Judas, beide
die briewe van Johannes, die Openbaring, die verse 2-11 van
hoofstuk 8 in die evangelie van Johannes, en hoofstuk 5 vers 7 van die eerste
Brief van Johannes. Die vertaler van die Siriese weergawe weggelaat hierdie
verse, want hy het hulle nie geglo nie eg wees. Ward bevestig
dit in sy boek (1841) op bladsy 37: "Rogers, 'n groot kenner van
die Protestantse geloof het die naam van 'n aantal van die genoemde
Protestantse geleerdes wat die volgende boeke verklaar as vals en
uitgesluit hulle van die Heilige Skrif: die brief aan die Hebreërs,
die brief van Jakob, die tweede en die derde Briewe van Johannes,
en die openbaring. "
5 dr Bliss, 'n geleerde skolier van die Protestantse geloof het gesê:
"Al die boeke tot die tydperk van Eusebius gevind
aanvaarbaar is, "en hy dring aan op die punt dat:
6 "Die brief van Jakob, die tweede brief van Petrus en die
tweede en derde Briewe van Johannes is nie die geskrifte van die
Apostels. Die brief aan die Hebreërs bly vir 'n lang verwerp
tydperk, net soos die Siriese kerk het nie erken
tweede brief van Petrus, die tweede en derde Briewe van Johannes, THC
Brief aan Judas en die Openbaring. "
7 Lardner gesê in vol. 4 van sy kommentaar op bladsy 175:
"Cyrillus en die Kerk van Jerusalem het nie erken
die boek Openbaring in die tydperk. Afgesien van hierdie, die naam
van hierdie boek nie eens voorkom in die lys van kanonieke boeke
wat hy geskryf het. "
8 op bladsy 323 van dieselfde volume het hy verder gesê:
"Openbaring was nie die deel van die Siriese weergawe.
Barhebroeus en Jakob het nie hierdie boek vir kommentaar in sluit
hul kommentaar. Abedjessu uitgelaat die tweede brief van Petrus,
die tweede en derde Briewe van Johannes, die brief van Judas en die
Openbaring van sy lys. Alle ander Arameërs het dieselfde mening
oor hierdie boeke. "
9 Die Katolieke Herald (1844) bevat die volgende verklaring
op bladsy 206 van vol. 7: "Rose het op bladsy 161 van sy boek geskryf
dat baie Protestantse geleerdes beskou die boek Openbaring nie
geloofwaardig te maak. Professor Ewald het 'n kragtige argumente geproduseer
bewys dat die Evangelie van Johannes en die Briewe van Johannes en die
Openbaring van Johannes kan nie die geskrifte van dieselfde persoon.
10 Eusebius maak die volgende stelling in hoofstuk 25 van vol.
7 van sy geskiedenis:
"Dionísius sê dat sommige antieke skrywers uitgesluit die boek
Openbaring van die Heilige Skrif en completelv
weerlê dit. Hy het gesê dat hierdie boek is sinneloos en 'n groot
voorbeeld van onkunde. Enige vereniging van hierdie boek met John of
met 'n regverdige man of met enige Christen is verkeerd. Trouens, dit
boek is toegeskryf aan John deur 'n ketter Cerinthus. Ek wens ek het
die magte van die uitsluiting van dit van die Heilige Skrif. Sover my
eie mening is bekommerd, ek glo dit te wees van iemand wat
is geïnspireer. Maar wat ek nie maklik kan glo is dat die skrywer
was een van die apostels, of dat hy was die seun van Sebedéüs, of
broer van Jakob. "
11 Inteendeel die idioom van die teks en sy styl sterk
dui daarop dat die skrywer nie die apostel Johannes kan gewees het wat
genoem in die boek Handelinge, want sy teenwoordigheid in Klein-Asië
is nie bekend nie. Dit John is heeltemal 'n ander man wat 'n
Asiatiese. Daar is twee grafte in die stad Efese, sowel dra
die inskripsie van Johannes. Die inhoud en die styl van die boek
dui daarop dat Johannes, die evangelis, is nie die skrywer van hierdie boek.
Sedert die teks van die Evangelie en die Briewe is as verfynde as die
styl van die Grieke. In teenstelling hiermee het die boek Openbaring
bevat 'n teks baie verskillende in styl van die Grieke, vol
ongewoon uitdrukkings.
12 Behalwe dit die Evangeliste het 'n algemene praktyk in daardie
hulle nie hul name in die Evangelies nie in die openbaar nie
Briewe, maar beskryf hulself in die eerste persoon of in die
derde persoon, terwyl die skrywer van hierdie boek het sy eie genoem
naam. In die openbaring van Jesus in hoofstuk sê ek hy: "Die
openbaring van Jesus Christus wat God Hom gegee het om te wys vir sy
dienaars wat gou moet gebeur; en hy het gestuur
kenne dit deur sy engel aan sy dienskneg Johannes. "
13 Hy skryf ook in hoofstuk 4:
"Johannes aan die sewe gemeentes wat in Asië." In hoofstuk 9 het hy
sê: "1, Johannes, wat is jou broer, en deelgenoot in die verdrukking
en in hierdie koninkryk, en geduld van Jesus Christus Again "in 22: 8.
sê hy: "Ek, Johannes, het hierdie dinge en gehoor het."
14 Hy noem sy naam in al die bogenoemde verse strydig met die
algemene praktyk van die Evangeliste. Die verduideliking dat die
skrywer het sy naam bekend gemaak teen sy normale praktyk om
bekend te stel self kan nie aanvaarbaar wees, want as dit was
sy voorwerp wat hy spesifieke woorde sou gebruik het saam met sy naam
definieer sy voorneme. Byvoorbeeld, kan hy John geskryf het,
die seun van Sebedéüs of broer van Jakobus. Hy gebruik slegs 'n paar
algemene woorde soos "jou broer", metgesel in geduld ens
wat nie die doel van sy inleiding dien nie
15 Eusebius sê ook in Hoofstuk 3 van vol. 3 van sy boek:
"Die eerste brief van Petrus is eg, maar sy tweede brief
moet nooit in die Heilige Skrif ingesluit word. Veertien Briewe
Paulus is egter lees. Die brief aan die Hebreërs was
uitgesluit word deur sommige mense. "
16 Hy brei verder in hoofstuk 25 van dieselfde boek:
"Dit is 'n punt van die debat of die Briewe aan James,
en Judas, die tweede brief van Petrus, en die Briewe van Johannes I
en 11 is geskryf deur die Evangeliste of 'n ander skrywers van die
dieselfde name. Dit moet verstaan word dat die Handelinge van Paulus, die
Openbaring van Petrus, 'n brief van Barnabas en die boek met die titel,
"Die instelling van die dissipels" verwerp boeke en dit kan
bewys kan word. Die openbaring moet ook in hierdie lys ingesluit word. "
17 Eusebius haal ook 'n verklaring van Origen oor die
Brief aan die Hebreërs in hoofstuk 25 van vol. 6 van sy boek:
"Dit is 'n gewilde idee onder die mense dat hierdie brief
(Hebreërs) is geskryf deur Clemens van Rome (150-22 ()) en 'n paar
mense dink dat dit geskryf is deur Lukas. "
18 Die Ierse sendeling Lyon (178) en Hippolitus (220) en
Nouclus, die sendeling van Rome (251), het geweier om die te aanvaar
egtheid van die brief aan die Hebreërs. Turtullien, die biskop
Carthago (d. 200) sê dat hierdie brief behoort aan Barnabas.
Caius, die presbyter van Rome (d. 251) getel dertien Briewe van
Paul en nie tel hierdie brief. Cyprien, die biskop van
Carthago (248), maak geen melding van hierdie brief. Die
Monophysite kerke steeds weier om die tweede te erken
Brief van Petrus en die tweede en derde Briewe van Johannes.
19 Scaliger misken die brief aan die Hebreërs deur te sê dat
Wie was die outeur van hierdie brief het sy tyd gemors.
Eusebius, in hoofstuk 23 van vol. 2 van sy boek sê:
"Oor die algemeen hierdie brief veronderstel vals en 'n paar te wees
antieke skrywers genoem het nie. Ons is van mening oor die brief
Judas is nie anders, maar baie kerke steeds optree volgens
nie. "
20 Die geskiedenis van die Bybel (1850) bevat hierdie stelling:
"Grotius sê dat hierdie brief, wat is, die brief van Judas was
geskryf deur Judas Oskolf (aartsbiskop) die 15de Oskolf van Jerusalem
wat in die tydperk van die Keiser Hadrian. "
21 Eusebius het gesê in sy geskiedenis vol. 6, hoofstuk 25:
"Origen het in vol. 5 van sy kommentaar op die Evangelie van
John dat Paulus nie enigiets aan die kerke te skryf, en indien hy
skryf aan enige kerk was dit nie meer as 'n paar lyne. "
22 Volgens Origenes, al die briewe wat toegeskryf word aan
Paul, is nie geskryf deur hom. Hulle is hipoteties toegeskryf
aan hom. Miskien is 'n paar reëls van Paulus kan ook teenwoordig in hierdie wees
Briewe.
23 Hou al hierdie state in gedagte, is ons gelei om te glo
die waarheid van die volgende stelling gemaak deur Festus:
"Die skrywer van die Nuwe Testament is nie Jesus Christus nie
sy apostels, maar 'n sekere man met onbekende identiteit geskryf
hulle en toegeskryf hulle na die Evangeliste. "
24 Die waarheid van hierdie stelling is sonder twyfel bewys. Ons
het reeds vroeër in hierdie boek getoon dat hierdie ses briewe en
die Boek van Openbaring is nie in geglo en bly verwerp
tot 363; en hulle het nie erken, selfs deur die raad
van Nicea in 325. Dan in 364 die lede van die raad van
Liodesia erken die ses Briewe. Die Boek van Openbaring
word uitgesluit selfs in hierdie vergadering, maar later in 397 was
erken deur die Raad van Carthage.
25 Die besluit van die twee rade oor hierdie boeke kan nie
beskou as 'n argument vir ooglopende redes. Eerstens al die
rade het die Boek van Judas erken. Die Raad van
Liodesia dan aanvaar die tien verse van hoofstuk 10 van die boek
Ester, en die ses hoofstukke daaropvolgende hoofstuk 10. Die
Hooglied, Tobias, Baruch, Prediker en Makkabeërs
is deur die Raad van Carthage erken, terwyl al die
daaropvolgende rade het bevestig dat die besluit van die bogenoemde drie
rade.
26 Nou, as die besluite van hierdie rade is gegrond op
bekragtig argumente, wat hulle beslis nie, dan
die Protestante sou aanvaar het nie, maar aan die ander kant,
As hulle besluite was arbitrêr, soos wel die geval is, was dit
nodig is vir die Protestante al hierdie boeke te verwerp. Ons is
baie verbaas om te sien dat hulle die Raad "aanvaar
besluit oor die ses Briewe sowel as die boek
Openbaring, maar verwerp dit oor die ander boeke, veral
die boek van Judith wat het eenparig is erken deur
al die rade. Hierdie besluit is weer arbitrêre en sonder
regverdiging.
27 Hul enigste aangebode rede dat die oorspronklike weergawes van
hierdie boeke verloor het, kan nie omdat Jerome aanvaar word
bevestig die feit dat hy die oorspronklike weergawes van Judas en
Tobias in die Chaldeër taal en die oorspronklike boek
Ecclesiasticus in Hebreeus, en die boeke is vertaal
van die oorspronklike weergawes. Op hierdie basis, die Protestante moet
ten minste aanvaar hierdie boeke en hulle moet in werklikheid verwerp die
Evangelie van Mattheus sedert die oorspronklike van daardie boek is verlore.
28 Die verklaring van Horne, wat reeds voorheen aangehaal, bewys die
feit dat die ou Christene was nie baie name oor
soek na die egtheid van hul tradisies. Hulle gebruik te
aanvaar en skryf alle vorme van mitiese en fantastiese stories en
tradisies wat gevolg is en uitgevoer word deur die mense van
daaropvolgende tye. In die lig hiervan, die mees aanvaarbare gevolgtrekking
is dat die geleerdes van hierdie rade moet sommige van gehoor het
hierdie tradisies, wat, nadat dit vir eeue verwerp,
deur hulle erken sonder enige verifikasie)
29 Omdat die Heilige Skrif is deur die Christene behandel in
op dieselfde manier as gewone boeke van die wet en die burgerlike administrasie,
hulle voortdurend verander en verander die tekste in hul behoeftes te pas.
'N Paar voorbeelde van hierdie sal genoeg om ons eis in te stel nie.
30 Die Griekse vertaling is konsekwent erken as die
gesaghebbende teks uit die tyd van die Apostels aan die 1 5de
eeu. Die Hebreeuse weergawes is geglo te gewees het verwring
en die Griekse vertaling is van mening dat die akkurate weergawe.
Daarna het die posisie van hierdie boeke is heeltemal verander.
Die verdraai weergawe is erken as akkuraat en die
akkurate een as vervals.
31 Die Boek van Daniël in die Griekse weergawe is opreg in die
oë van die vroeë skoliere, maar na Origen verklaar dat dit
verkeerd is, hulle verwerp en dit vervang met die weergawe van
Theodotion.
32 Die brief van Aristias gebly op die lys van die Heilige
Skrif, maar in die sewentiende eeu 'n paar besware was
wat teen dit en skielik is dit verander in 'n valse dokument
die oë van 'n] l die Protestantse geleerdes.
33 Die Latynse weergawe word geglo ware deur al die Katolieke
terwyl dit is verdraai en ongelooflike oorweeg word deur die
Protestante.
34 Die klein boek Genesis eg en geloofwaardig bly
tot en met die 15de eeu, terwyl dieselfde boek is vals verklaar
en verwerp thel6th eeu.
35 Die derde boek van Esra is nog steeds erken word deur die Griekse
kerk, maar het deur beide die Katolieke en verwerp die
Protestante. Net so is die Hooglied van Salomo was van mening
ware en 'n deel van die Heilige Skrif en kan nog gevind word in
die Codex Elexandrine, maar dit is nou verwerp.
36 Die geleidelike realisering van die ondergang teenwoordig is in 'n aantal
van hulle heilige boeke is verplig om die Christene te lei, vroeër of
later, om te erken dat die waarheid van die feit dat die groot deel van die
Judeo-Christelike geskrifte het groot veranderinge ondergaan en
ondergang.
37 Ons het gewys dat die Christene nie besit nie
outentieke rekords of aanvaarbare argumente vir die egtheid van
die boeke van die Ou Testament of die Nuwe T estament.
55 teenstrydighede en foute in die Bybel
"As dit die Heilige Koran) is van die ander as God,
sou hulle sekerlik daarin gevind het
veel verskil. "(Koran 4:82)
Die tekste van al die joods-Christelike geskrifte bevat sur-
prisingly talle teenstrydighede en foute wat maklik
raakgesien deur 'n ernstige leser van die Bybel. Hierdie afdeling word gewy
om uit te wys sommige van hierdie contradictionsl in numeriese volgorde.
Die foute wat gevind word in hierdie tekste sal afsonderlik bespreek word in
die volgende afdeling.
1 Contradiction No 1
Enige ernstige leser 'n vergelyking tussen hoofstukke
45 en 46 van die boek van Esegiël, en hoofstukke 28 en 29 van die
boek van die nommers sal 'n groot teenstrydigheid in die kennisgewing
doctrines2 genoem daarin.
2 Contradiction No. 2
'N vergelyking tussen hoofstuk 13 van die boek Josua en
hoofstuk 2 van Deuteronomium oor die erfenis van die
kinders van Gad openbaar 'n eenvoudige teenstrydigheid. Een van die twee
state het om verkeerd te wees.
3 Contradiction No. 3
Ek Kronieke hoofstukke 7 en 8 oor die afstammelinge van
Benjamin maak 'n stelling wat in stryd met hoofstuk 46 van
Genesis. Die Joods-Christelike geleerdes het om te erken dat
die verklaring wat deur Chronicles is verkeerd. Dit sal ge- wees
later koppig.
4 Contradiction No. 4
Daar is 'n groot verskil in die beskrywing van genealogiese
name in Kron 8: 29-35 en 9: 35-44. Hierdie teenstrydigheid
is opgemerk deur Adam Clarke, wat in volume 2 van sy ge- sê
mentêre:
Die Joodse geleerdes beweer dat Esra het bevind twee
boeke wat hierdie sinne vervat met die
weerspreek name en omdat hy nie een kon verkies
die ander, het hy ingesluit beide van hulle.
5 Contradiction No. 5
In 2 Samuel 24: 9, sê dit:
En Joab het die getal van die volk aan die
koning, en daar was in Israel was agt honderd duisend
dapper manne wat die swaard uittrek, en die manne van Juda
was vyf honderd duisend man.
Aan die ander kant, vind ons in I Kronieke 21: 5:
En Joab het die getal van die aantal van die mense
Dawid. En die hele Israel was 'n duisend thou-
sand en 'n honderd duisend man wat die swaard uittrek, en
Juda vier honderd en sewentig duisend
manne wat die swaard uittrek.
Die verskil in hierdie state neerkom op 'n groot ver-
tradiction in die aantal mense. Daar is 'n verskil van drie
honderd duisend in die getal van die Israeliete terwyl die ver-
Konferensie in die getal van die volk van Juda dertig duisend.
6 Contradiction No. 6
Ons lees in 2 Samuel 24:13:
So Gadl by Dawid gekom en dit aan hom en sê vir
hom sal sewe jare van hongersnood, kom na jou in jou
land?
Maar ons lees in 1 Kron. 21:12:
Óf drie jaar hongersnood of ....
Die teenstrydigheid is voor die hand liggend, aangesien die voormalige state
ment praat van sewe jaar van hongersnood, terwyl die laasgenoemde stelling
noem slegs drie jaar van hongersnood verwys na dieselfde occa-
ging. Die kommentators van die Bybel het erken dat die vir-
mer stelling is verkeerd.
7 Contradiction No. 7
In 2 Konings 08:26 vind ons hierdie stelling:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy
koning geword het; en hy in Jerusalem geregeer een jaar.
In teenstelling met die bogenoemde stelling lees ons in 2 Kron. 22: 2:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy
koning geword het ...
Hierdie teenstrydigheid spreek vanself. Laasgenoemde stelling
natuurlik verkeerd en die kommentators op die Bybel
erken dat dit die geval te wees. Dit het verkeerd omdat die ouderdom
van Ahásia eie pa, Joram, op die tyd van sy dood was 40
jaar en Ahásia begin regeer net ná die dood van sy
pa bekend is uit die vorige hoofstuk. In hierdie geval, as ons
het nie ontken die laasgenoemde stelling sou dit beteken dat die seun
was twee jaar ouer as sy pa.
8 Contradiction No. 8
In 2 Konings 24: 8 word dit gestel dat:
Agttien jaar was Jójagin oud toe hy begin
regeer ...
Hierdie stelling is weerspreek deur 2 Kron. 36: 9 wat sê:
Agttien jaar was Jójagin oud toe hy begin
regeer ...
Die teenstrydigheid is meer as voor die hand liggend. Die tweede state
ment is verkeerd soos later in hierdie boek word getoon. Dit het
toegelaat is deur die Bybel kommentators.
9 Contradiction No. 9
Daar is 'n ooglopende teenstrydigheid tussen die state van
2 Samuel 23: 8l
["Dit is die name van die helde wat Dawid gehad het:
Tachomonite wat
sit in die stoel, die hoof van die adjudante; hy was Adino, die
Esniet: hy verhef
sy spies teen agt honderd wat op een keer gesneuwel het. "]
en 1 Kronieke 11: 112
["En dit is die getal van die helde wat Dawid gehad het,
Jasóbeam, 'n
Hagmóni, die hoof van die adjudante; hy het sy spies
teen drie honderd
klap deur hom op 'n tyd. "]
Beide praat van die helde van Dawid. Adam Clarke,
om kommentaar te lewer op die voormalige state van 2 Samuel, het
aangehaal Dr Kennicot gesê dat die vers in die vraag bevat
drie groot ondergang. Dit vereis geen verdere kommentaar lewer nie.
10 Contradiction No. 10
Dit is vervat in 2 Samuel 5 en 6 dat Dawid die ark te
Jerusalem na verslaan die Filistyne, terwyl hoofstukke 13 en
14 van 1 Kronieke, dieselfde gebeurtenis beskryf, maak Dawid
bring die Ark voor die nederlaag van Filistyne.
Een van die twee state moet verkeerd wees.
11 Contradiction No. 11
In Genesis 6: 19,20 en 7: 8,9 lees ons:
En van al wat lewe, van alle vlees, twee van elke
soort moet jy bring in die Ark, hulle aan die lewe te hou
saam met jou; hulle sal manlike en vroulike wees.
Van die voëls volgens hulle soorte en van die vee volgens hulle
soorte, van al die kruipende diere van die aarde volgens hulle soorte,
twee van elke soort, moet na jou kom.
Maar as ons voortgaan om 'n bietjie verder na die volgende hoofstuk van hierdie boek
ons skielik kom hierdie stelling.
Van al die rein diere moet jy vir jou neem deur
Sewes, die mannetjie met sy wyfie, en van die diere wat
nie skoon, twee, die mannetjie met die wyfie.
Wanneer ons gaan na die volgende vers sê: "Van die voëls ook van die
lug deur die sewes ... "
Die teenstrydigheid spreek vanself.
12 Contradiction No. 12
Dit word verstaan van die boek Numeri 31: 7
["En hulle het oorlog toe getrek teen Mídian, soos die HERE cornmanded
Moses- en
hulle het niemand gedood al die mans ". 31: 7]
dat die Israeliete doodgemaak het al die manne van die Midianiete in die
leeftyd van Moses, L en net hul jong meisies is toegelaat om in te woon
in se heid. Hierdie stelling weerspreek die beskrywing in
Regters 6
["En die hand van die Midianiete het die oorhand oor Israel." Rigters 6: 2
"En Israel het baie verarm as gevolg van die Midianiete."
Rigters 6: 6]
waaruit dit duidelik verstaan word dat in die tyd van die Regters die
Midianiete was so sterk en kragtig dat hulle oorheers die
Israeliete terwyl histories die tyd verskil tussen die twee
tydperke is nie meer as 'n honderd jaar.
Nadat heeltemal uitgewis nie, hoe kon die Midianiete
is sterk genoeg en kragtige die Israeliete te hou
onder hul oorheersing vir sewe jaar in die kort tydperk
van slegs 'n honderd jaar? 2
13 Contradiction No. 13
Uittog 9: 6 lui:
En die HERE het dit die volgende dag, en al
die vee van Egipte is dood, maar van die vee van die kinders
van Israel nie een dood nie.
Dit beteken dat al die vee van Egipte gesterf het, maar dit is be-
tradicted deur 'n ander verklaring van dieselfde hoofstuk van dieselfde
boek wat sê:
Hy het die woord van die Here gevrees het onder die ser-
vants van Farao, het sy slawe en sy vee vlug
in die huise:
En hy wat beskou nie die woord van die Here verlaat
sy serants en sy vee in die veld [Exodus 9: 20,21].
Die verskil in die bogenoemde stellings het geen kommentaar nie.
14 Contradiction No. 14
Genesis 8: 4,5 bevat hierdie stelling:
En die ark het in die sewende maand, op die sewende
enteenth dag van die maand, op die berge van
Ararat.
En die waters het geleidelik afgeneem tot die tiende
maand in die tiende maand, op die eerste dag van die maand,
was die toppe van die berge sigbaar geword.
Hierdie stelling bevat 'n ernstige teenstrydigheid van feite nie, aangesien
die Ark kon nie gerus het op die berg in die sewende
maand, soos beskryf in die eerste vers as die toppe van die berge
kon nie gesien word totdat die eerste dag van die tiende maand as
beskryf deur die volgende vers.
15 Contradictions No. 15-26
'N vergelyking tussen 2 Samuel 8 en l Kronieke 18, ver-
sluit 'n groot aantal van die verskille en teenstrydighede in die
oorspronklike weergawe in die Hebreeuse taal, hoewel die vertalings
sers het probeer om sommige van hulle reg te stel.
Jy kan weergee sommige van hulle in parallel kolomme
gebruik van die kommentaar van Adam Clarke op Samuel.
Soos gesien kan word is daar talle teenstrydighede in hierdie
twee hoofstukke.
16 2 Samuel teen Kronieke
17 2 Samuel teen Kronieke
18 2 Samuel teen Kronieke
19 2 Samuel teen Kronieke
20 2 Samuel teen Kronieke
21 2 Samuel teen Kronieke
22 2 Samuel teen Kronieke
23 2 Samuel teen Kronieke
24 2 Samuel teen Kronieke
25 2 Samuel teen Kronieke
26 2 Samuel teen Kronieke
27 2 Samuel teen Kronieke
28 2 Samuel teen Kronieke
29 2 Samuel teen Kronieke
30 2 Samuel teen Kronieke
31 2 Samuel teen Kronieke
32 2 Samuel teen Kronieke
33 Contradiction NR. 33
1 Konings 04:26 bevat hierdie stelling:
Verder het Salomo veertig duisend krippe gehad vir
sy waens en twaalf duisend perderuiters.
Hierdie stelling is duidelik weerspreek deur 2 Kronieke 09:25,
wat sê:
Verder het Salomo vier duisend perdekrippe gehad en
waens en twaalf duisend perderuiters;
Urdu en Persiese vertalings dieselfde nommer, maar die
Arabiese vertaler verander 4000-40.000.
Adam Clarke, die kommentator, het daarop gewys die contro-
weergawes van verskillende vertalings en kommentare, het gesê dat
in die lig van die verskeie teenstrydighede, sou dit beter wees om te erken
dat die getalle (in die Boek van die konings) is verander en
verwring.
34 Contradiction No. 34
Vergelyking van 1 Konings 07:24 en 2 Kronieke 4: 2-3 ook ge-
sluit 'n teenstrydigheid in die verklaring van die feite.
In beide tekste 'n natatorium (gesmelte see) deur Salomo
genoem. Die teks van die Boek van die konings is die volgende:
En onder die rand daarvan het dit rondom was daar
knoppe omring; tien op die el het hulle die see
rondom: die knoppe is in twee rye gegooi, omdat dit
uitgebring is.
Die teks van Kronieke bevat hierdie beskrywing:
Hy het ook 'n gegote see van tien el van rand tot
rand, ronde in kompas ...
En onder dit was die verskyning van beeste wat gedoen
dit rondom omspan: tien op 'n el het hulle die
see rondom. Twee rye kolokwinte, wanneer dit
uitgebring is.
Dit is wat dit sê in die Urdu en Engelse weergawes, terwyl
die Arabiese vertaling van 1865 beskryf nie knoppe of beeste
maar heeltemal verskillende dinge, 'n soort van komkommer. Knop! Bees! of
Komkommer! Kan jy enige verband tussen hierdie heeltemal ver- vind
lende dinge?
Adam Clarke, wat kommentaar oor die teks van Kronieke,
wys daarop dat die mening van groot geleerdes was die te aanvaar
teks van die Boek van die konings en dit is moontlik dat die woord
"Bakrem" kan gebruik is in die plek van "bakem". "Bakrem"
dui op 'n knop en 'bakem "'n bees. Om kort te wees, die commenta-
tor het die teenwoordigheid van menslike manipulasie in die teks toegelaat
Kronieke. Die opstellers van Henry en Scott is gedwing om te
sê dat hierdie verskil in die teks te wyte was aan 'n verandering in die
alfabet.
35 Contradiction No. 35
2 Konings 16: 2 sê:
Twintig jaar was Agas oud toe hy koning geword het,
en hy het sestien jaar in Jerusalem ...
Ons vind 'n ander verklaring in dieselfde boek in 18: 2 met betrekking tot
sy seun Hiskia:
Vyf en twintig jaar was hy oud toe hy koning
regeer; en hy het nege en twintig jaar in geheers
Jerusalem.
Dit het later stelling beteken dat Hiskia moes gewees het
gebore toe sy pa Agas was net elf jaar oud wat
fisies impossible.l duidelik een van die twee tekste is verkeerd.
Die kommentators het erken dat die voormalige stelling
verkeerd. Kommentaar te lewer op hoofstuk 16 van die opstellers van Henry en
Scott sê dat blykbaar dertig is geskryf in plaas van
twintig en het mense aangeraai om te verwys na 18: 2 van dieselfde
boek.
36 Contradiction No. 36
2 Kronieke 28: 1 sê:
Agas was twintig jaar oud toe hy koning geword het,
en sestien jaar het hy in Jerusalem geregeer;
Hoofstuk 29 van dieselfde boek begin met die woorde:
Hiskia (die seun van Agas), het koning geword toe hy
was vyf en twintig jaar oud ...
Ook hier (soos in No. 35) een van die twee tekste het om verkeerd te wees
en glo dit is die eerste teks wat is verkeerd.
37 Contradiction No. 37
'N vergelyking tussen 2 Samuel 12:31 en 1 Kronieke
20: 3, bied 'n ander ooglopende teenstrydigheid tussen die twee
tekste. Horne het ook kennis geneem van hierdie verskil en het voorgestel
dat die teks van die 1 Kronieke moet verander word om ooreen te stem
met die teks van die Boek van Samuel. Hy sê: "Die teks van
Samuel is korrek, dus die teks van Kronieke mag ooreenkomstig aan
ingly verander word. "
Wat is kennis geneem word van hierdie voorbeeld is die despotiese en
arbitrêre houding van die Christelike teoloë teenoor hulle heilige
geskrifte. Die meer verrassend feit in hierdie verband is dat hierdie
voorstel is gevolg deur die Arabiese vertaler in 1844 in die
teenoorgestelde rigting met hierdie voorstel. Dit is om te sê, het hy verander
Die teks van die Samuel om ooreen te stem met die teks van Kronieke en
nie andersom soos voorgestel deur Horne.
Die lesers van hierdie boek moet nie geskok deur hierdie. Hulle
sal binnekort kom dikwels die ondergang van hierdie aard - 'n
gewone praktyk van die Christene.
38 Contradiction No. 38
Ons lees in 1 Konings 15:33:
In die derde jaar van Asa, die koning van Juda, het Baésa
die seun van Abía oor Israel geword in Tirsa,
vier en twintig jaar.
In teenstelling met hierdie 2 Kronieke 16: 1 sê:
In die sesde en dertigste jaar van die regering van Asa
Baésa, die koning van Israel, opgetrek teen Juda ...
Die teenstrydigheid tussen die tekste is meer as duidelik. Een
van die twee tekste moet verkeerd wees, want volgens die eerste
teks Baésa gesterf "in die ses en twintigste jaar van Asa eie regering sodat
in die ses en dertigste jaar van Asa eie regering het hy is dood vir tien
jaar. Dit is duidelik dat Baésa kan nie Juda tien jaar ná val
sy dood.
Die opstellers van Henry en Scott, kommentaar te lewer oor die teks
Kronieke het gesê: "Aser, 'n groot Christelike geleerde, het
gesê: "Hierdie ses en twintigste jaar is nie die jaar van Asa eie regering, maar
Dit is die jaar van die verdeling van die koninkryk wat in die
tydperk van Jerobeam. "
Die Christen-geleerdes het egter erken dat die teks
Kronieke is verkeerd - óf die getal ses en dertig het
vervang deur ses en twintig of die uitdrukking "die verdeling van die
koninkryk "is om in plek gestel word van Asa nie.
39 Contradiction No. 39
Die teks van 2 Kronieke 15:19 is dit:
En daar was geen oorlog tot in die vyf en dertigste jaar
van Asa nie.
Hierdie teks is weer weerspreek die teks van 1 Konings 15:33 as
is wat in die vorige ARGUMENT onder Contradiction
No. 38.
40 Contradiction No. 40
Die getal van Salomo eie beamptes op soek na die werk is
beskryf as drie duisend drie honderd 1 Konings 05:16
terwyl in 2 Kronieke 2: 2 hierdie nommer genoem word as drie
duisend ses honderd Die Griekse vertalers het verander
hierdie nommer maak dit ses honderd.
41 Contradiction NR. 41
Die teks van 1 Konings 07:26 gee die beskrywing van die
"Gesmelte see" wat deur Salomo sê: "Dit het twee thou-
sand bad ", terwyl die teks van 2 Kronieke 4: 5 eise," Dit
ontvang en drie duisend bat gehou. "
Die Persiese vertaling, 1838, praat van die kapasiteit van twee
duisend "Idols". Die Persiese vertaling, 1845, bevat, "Twee
duisend skepe, "En die Persiese vertaling, 1838, bevat,
"Drie duisend Idols". Die teenstrydighede en teenstrydighede
Van hierdie verskeie tekste vir hulself te praat.
42 Contradiction NR. 42
Wanneer hoofstuk 2 van die boek Esra is in vergelyking met die hoofstukke
ter 7 van Nehemia, 'n paar teenstrydighede en teenstrydighede in
die tekste kan gesien word. Afgesien van teksverskille, is daar
foute in getal van die Israeliete.
In die twee hoofstukke is daar twintig numeriese teenstrydighede
en vele ander, waar name betref. Jy kan sien
die foute met betrekking tot die getalle van die bevryde
Israeliete.
Die volgende is die teenstrydige bewoording van beide:
6 Die kinders Pahath- 11 die kinders van Pahat
Moab ... twee duisend agt Moab ... twee duisend agt
honderd en twaalf. honderd en agttien.
8 die kinders van Sattu, nege 13 Die chilren van Sattu,
honderd vyf en veertig. agt honderd en veertig en vyf.
12 Die kinders van Asgad, 17 die kinders van Azad
duisend 222.300
en twee. twee en twintig.
15 die kinders van Adin, vier 20 die kinders van Adin, ses
honderd en vyftig vier. honderd vyf en vyftig.
19 Die chlldren van Hasum, 22 die kinders van Hasum
220 en drie. drie honderd agt en
28 Die kinders van Bet-el agt.
en Ai, 220 32 die manne van Bet-el en Ai,
en drie. 'n honderd drie en twintig.
Beide tekste saamstem oor die totale getal van die Israeliete wat
het na Jerusalem na die vrystelling van die ballingskap in Babilon.
Hierdie hoofstukke beweer dat hulle 2003-en-veertig
honderd en sestig. Maar as ons voeg dit onsself, ons doen nie
kry hierdie getal nie van Esra of Nehemia uit. Die
totale volgens Esra kom by 29.000 agt
honderd en agtien, terwyl dit in Nehemia dit voeg tot dertig
1089.
Ook is hierdie totale aantal korrek volgens die geskiedkundiges.
Joseph (Eusephius) sê in die eerste hoofstuk van vol. 2 van sy sy-
Tory:
Die Israeliete wat uit Babilon kom tel
duisend vier twee-en-sestig-twee en veertig, honderd en.
Die samesteller van Henry en Scott eie kommentaar het onder sê
die kommentaar op die teks van Esra:
'N groot verskil is veroorsaak tussen hierdie
hoofstuk en hoofstuk 7 van Nehemia deur die oorskrywers. Op
die tyd van hulle lewering in Engels, die regstellings
het deur die beskikbare kopieë. Waar die
afskrifte kon nie gevind word nie, die Griekse vertaling was
voorkeur bo die Hebreeus.
Dit kan opgemerk word hoe die tekste van die Heilige Skrif is so
maklik verwring in die naam van regstelling, en hoe tekste wat
gebly het vir eeue erken verdwyn geheel en al uit die
boeke. Intussen het die boeke nog vol van foute en be- bly
tradictions.
In werklikheid, deelname van die menslike element in hierdie boeke het
teenwoordig was van hul oorsprong. Die oorskrywers is unjustifi-
bekwaam blameer vir die maak van foute. Selfs vandag 'n vergelykende lees-
ing van hierdie twee hoofstukke sal meer as twintig foute openbaar
en teenstrydighede.
43 Contradiction No. 43
Ons vind hierdie stelling in 2 Kronieke oor die naam
van die moeder van koning Abía
Sy ma eie naam was Migája, die dogter
van Uriël uit Gíbea. (13: 2)
In teenstelling hiermee vind ons nog 'n verklaring in dieselfde boek
die effek dat:
Het hy Máäga, die dogter van Absalom; wat
hom gebaar Abía ... (11:20)
Weereens is dit laasgenoemde stelling word weerspreek deur die boek van 2
Samuel 14:27 wat sê dat Absalom het net een dogter
Tamar.
44 Contradiction No. 44
Dit word verstaan van die boek Josua hoofstuk 10 dat die
Israeliete het oor Jerusalem na die moord op die koning, terwyl 15:63
van dieselfde boek ontken die inname van Jerusalem deur die
Israelites.2
45 Contradiction No. 45
2 Samuel 24: 1 sê:
En die toorn van die HERE ontvlam
teen Israel, en Hy het Dawid teen hulle te sê:
Gaan tel Israel en Juda.
Hierdie stelling is duidelik weerspreek deur I Kronieke 21: 1
waar dit sê dat hierdie gedagte was uitgelok deur Satan. Sedert,
volgens die Christene, God is nie die Skepper van die bose, hierdie
verander in 'n baie ernstige teenstrydigheid.
Teenstrydighede in die geslagsregister
VAN JESUS NEE. 46-51
'N Vergelykende lees van die geskiedenis van Jesus volgens
die Evangelie van Mattheus en die geslagsregister volgens Lukas
toon 'n aantal teenstrydighede:
46 Contradiction No. 46
Matthew beskryf Joseph as seun van Jakob 01:16, terwyl Lukas sê
Josef, die seun van Eli 03:23
47 Contradiction No. 47
Volgens Matthew 1: 6, Jesus was 'n afstammeling van Salomo
die seun van Dawid, terwyl Lukas 03:31 plaas hom in die lyn van Nathan,
die seun van Dawid.
48 Contradiction No. 48
Matthew beweer dat die voorouers van Jesus reg van Dawid
die ballingskap van die Israeliete was al die konings van groot aansien,
terwyl Lukas sê dat behalwe Dawid en Nathan nie een van hulle koning.
Hulle is nie eens bekend as prominente persoonlikhede van hul
tyd.
49 Contradiction No. 49
Matt 01:12 leer ons dat Seáltiël was die seun van
Jeconias terwyl Lukas 03:27 weet ons dat hy was die seun van Neri.
50 Contradiction No. 50
Ons lees in Mattheus 01:13 dat "Serubbábel die vader van Abíud," terwyl
Lukas 03:27 sê: "Dit was die seun van Resa, wat was die seun van
Serubbábel. "Dit sal 'n verrassing of liewer baie interessant wees
vir die leser om te weet dat ek Kronieke noem al die name
van die seuns van Serubbábel, en nie Resa nie Abíud verskyn.
Dit blyk dat beide name is vals.
51 Contradiction No. 51
Volgens Matthew daar zesentwintig geslagte van
Dawid Jesus, terwyl volgens Lukas is daar veertig. As die
tydperk tussen Dawid en Jesus is 'n duisend jaar,
die gaping van een geslag na 'n ander volgens Mattheus is
veertig jaar en volgens Lukas vyf en twintig jaar. Dit be-
tradiction is so duidelik dat dit vereis geen kommentaar. Dit was 'n
oorsaak van 'n groot verleentheid vir die Christelike teoloë en
skoliere vanaf die aanvang van hierdie twee Evangelies.
'N Groep van groot geleerdes soos Eichhorn, Kaiser, Heins, De
Wett, Winner Fritsche en ander het duidelik erken dat
hierdie twee Evangelies nie regtig bevat teenstrydighede van 'n unjusti-
fiable natuur. Net soos die twee Evangelies bevat teenstrydighede in
ander plekke, so ook hier is hulle van mekaar verskil. Moes
hulle is vry van teenstrydighede regdeur, 'n regverdiging
vir die verskil in genealogiese beskrywing kon gewees het,
gevind.
Adam Clarke, maar om kommentaar te lewer op Hoofstuk 3 van
Lukas, het teësinnig paar regverdigings aangehaal saam met
sy opmerkings van verbasing oor hulle. Hy het, byvoorbeeld,
aangehaal Harmer op bladsy 408 van vol. 5 maak van hierdie onsmaaklik
verskoning:
Die genealogiese tafels was goed gehou deur die Jode.
Dit is aan almal wat Mattheus en Lukas het bekend
gefouteer in so 'n manier te verleentheid al die ou en
moderne skoliere. Maar as 'n paar besware is geopper
in die verlede teen die skrywer, vir 'n paar twyfelagtige punte
van die boeke, en hierdie besware, later, blyk
te wees in sy guns, net soos hierdie beswaar sal ook
kom tot sy hulp. En die tyd sal beslis dit doen.
Maar hierdie teenstrydigheid is so ernstig dat dit veroorsaak
groot verleentheid vir beide die ou en moderne skoliere. Hulle
eis dat die genealogiese tafels is veilig gehou deur die Jode is
vals is dit histories bewys dat hulle vernietig
in die loop van die rampe en ongelukkige ongelukke wat
het geteister die geskiedenis van die Jode. Vir hierdie ooglopende rede
foute gevind word in die teks van Esra sowel as hierdie Evangelies.
Nou as dit die toestand van die geskrifte in Esra eie tyd,
'n mens kan die toestand van hierdie tekste dink in die tyd van die
leerlinge. As die geslagsregisters van die noemenswaardige persoonlikhede en die
priesters kon nie bewaar word, hoeveel vertroue gestel kan word op
die geskiedenis van swak Joseph wat net 'n skrynwerker. Dit is 'n
moontlike aanname dat die evangeliste sou aangeneem het
twee verskillende genealogiese tafels oor Joseph, die motor-
penter, sonder behoorlike inagneming van hul akkuraatheid. Harmer eie hoop
daardie tyd sal die beswaar verander ten gunste van die skrywers
lyk baie ver van verwesenlik sedert negentien eeue
geslaag het sonder die Evangeliste word vrygespreek in hierdie
saak.
Was dit moontlik om dit te doen, sou dit gewees het 'n lang gedoen
tyd gelede, siende dat in die laaste drie eeue Europa gemaak het
sulke buitengewone vooruitgang in alle takke van die wetenskap en tegnologie-
logie en het 'n skat-huis van hulpbronne te versamel
help in die soektog na die waarheid. As gevolg van wetenskaplike
navorsing
op die gebied van godsdiens, hulle eers 'n paar hervormings in hul
geloof en dan meer verwerp baie van die gevestigde beginsels
en belydenis van hul geloof.
Net die pous, wat beskou is as onfeilbaar en die
hoogste gesag van die Christene regoor die wêreld,
verklaar 'n bedrieër en onwaardig van vertroue. Verdere, in die
naam van die hervormings, die Christene geword het verdeel in verskeie
sektes en voortgegaan sogenaamde hervormings te maak totdat hulle uiteindelik
gehad om te verklaar dat die Christendom as 'n geheel was nie meer as 'n
versameling van fantastiese idees en fantastiese stories. Gegewe hierdie
situasie die toekoms nie toelaat dat ons om te hoop vir 'n positiewe
resultate
Die enigste verklaring vir hierdie teenstrydigheid aangebied deur
Sommige geleerdes is om te sê dat dit dalk Matthew het beskryf die
geslagsregister van Josef, terwyl Luke dalk geskryf het die
geslagsregister van Maria. In hierdie geval Joseph sou die skoonseun geword
in-wet van Eli wat self sonder 'n seun. Joseph trale
vore, kan beskryf het as die seun van Eli. Dit expla-
nasie is onaanvaarbaar en word verwerp om verskeie redes.
Eerstens omdat in hierdie geval Jesus sou nie 'n afstammeling van wees
Solomon, maar 'n afstammeling van Nathan, as hy ingesluit sou word
in die geslagsregister van sy ma eie kant, nie dié van Josef, die
timmerman. As dit so was, kon Jesus nie moontlik gewees het om die
Messias, aangesien die Messias wat voorspel was deur die
profete het 'n afstammeling van Salomo te wees. Dit is die rede waarom 'n groot
leier van die Protestantse geloof verwerp hierdie verduideliking te sê
die effek dat "Elkeen sluit die Christus uit die
genealogiese lyn van Salomo, belet die Christus uit om
die Christus nie. "
Tweedens hierdie verduideliking is nie aanvaarbaar totdat dit bewys
deur outentieke historiese berigte dat Maria wel die
dogter van Heli en Nathan eie lyn was deur haar. Blote
aannames is van geen nut in hierdie verband veral in die pres-
dige van die teenstander kommentaar van Calvyn en Adam Clarke. Op
Inteendeel, dit word uitdruklik in die Evangelie van Johannes wat genoem
die ouers van Maria was Jehoachim en Johanna. En alhoewel
hierdie Evangelie word nie deur die moderne Christene erken as 'n
geopenbaar boek geskryf deur Johannes, die dissipel van Jesus, dit is,
ongetwyfeld 'n dokument van groot historiese waarde. Die skrywer oer-
tainly behoort aan die begin van die tye van die Christelike geloof. Die boek oer-
tainly het meer historiese waarde as die mees betroubare boeke van
geskiedenis. Dit kan dus nie deur Onbevoegde ontken word
verslae.
Augustinus het gesê dat hy 'n verklaring in 'n sekere boek
Maria was 'n Leviet. Dit gaan teen haar 'n descen-
Dante van Nathan. Naas, vind ons die volgende stelling in die
Boek van die nommers:
En elke dogter wat 'n erfdeel in
die stamme van die kinders van Israel, moet die vrou word een wees
van die familie van die stam van haar vader, sodat die kinders
van Israel elkeen die erfdeel van sy geniet
vaders.
Die erfdeel nie van een stam
na 'n ander stam oorgaan nie; maar elkeen van die stamme van die kinder-
ders van Israel moet elkeen sy erfdeel vashou.
(Nommers 36: 8,9)
En in die Evangelie van Lukas lees ons:
Daar was 'n sekere priester met die naam van Sagaría, uit die
afdeling van Abía; en sy vrou was uit die dogters van
Aaron.
Dit is bekend uit die Evangelies dat Maria nou verwant
die vrou van Zacharias (Elisabeth) wat impliseer dat Mary
was ook 'n afstammeling van Aaron. Ons het nou net lees die ge-
mandment van Torah (Pentateug) dat enige dogter van die kinder-
ders van Israel moet die vrou word van haar eie stam, dus
Joseph moet ook 'n afstammeling van Aaron wees. Jesus, in hierdie geval,
sou 'n afstammeling van Dawid wees.
Hierdie verwarring twee verskillende geslagsregisters was geskrywe te vermy
tien. Aangesien hierdie Evangelies nie bekend tot aan die einde van die
tweede eeu, die skrywer van een genealogiese onbekend gebly
aan die ander genealoog. Dit is die klaarblyklike rede vir die voor-
gestuur teenstrydigheid in die twee Evangelies.
Derdens, het Maria was die dogter van Eli, moet dit
was in die kennis van die antieke skrywers, sou wat nie ken-
ingly het aangebied sulke ongelooflike verduidelikings wat
later, is verwerp en gelag deur die moderne skrywers
In die vierde plek, die Evangelie van Mattheus sê:
Jakob die vader van Josef, die man van Maria uit wie
was Jesus, wat die Christus genoem word gebore.
Terwyl Lukas sê:
Die seun van Josef, die seun van Eli.
Beide die state toon duidelik dat die skrywers skryf
die geskiedenis van Josef.
In die vyfde plek, as ons aanvaar dat Maria was die dogter van Eli,
Lukas eie verklaring sal nie waar wees nie, tensy dit bewys word dat dit
gebruiklik onder die Jode dat hulle, in die afwesigheid van 'n ware
seun, gebruik word om die naam van hul seun-in-wet in te sluit hul
genealogie. Dit is nog nie so ver is bewys deur 'n outentieke
Argument. So ver as die nie authentiek eise van die geleerdes van die
Protestantse geloof betref, hulle bly onaanvaarbaar vir ons
op grond van hul gebrek aan bewyse en geldige argumente.
Ons ontken nie die moontlikheid van 'n sekere persoon wat
wat verband hou met 'n ander persoon wat verwant is aan hom deur sy
pa of vrou of selfs as sy onderwyser of sy priester, en hy kan
word wat verband hou met die naam van 'n ander persoon. Dit is ons om te sê
mag, byvoorbeeld, verwys na hom as die koning eie neef of die
koning eie seun-in-wet om hom te erken deur 'n bekende
persoonlikheid. Hierdie soort van assosiasie is 'n heeltemal ander ding
van iemand wat in die genealogiese lyn van 'n ander
persoon. Dit is moontlik dat dit dalk 'n persoonlike onder gewees het
die Jode om te sê dat iemand was die seun van sy pa-in-wet,
maar dit bly vir histories bewys kan word dat so 'n persoonlike
bestaan.
Nog 'n punt om hier opgemerk is dat die Evangelie van Mattheus
kan nie bekend of erken in die tyd van Lukas is.
Anders sou dit nie moontlik gewees het vir Lukas om teenstrydighede
Dict Matthew so blatant dat dit het gelei tot 'n ernstige embar-
rassment die antieke en moderne voorstanders van Christenskap.
52 Contradictions No. 52-53
53
'N Vergelykende lees van Matthew 2 en Lukas bied 'n
groot teenstelling met die leser en is geneig om aan te dui dat nei-
En daar van die twee Evangelies is goddelik geïnspireer.
Dit word verstaan van die beskrywing in Matthew dat die par-
ente van die Messias het in Bethlehem, selfs nadat sy geboorte. Dit is
ook duidelik gemaak deur 'n ander beskrywing in Matthew dat die peri-
od van hul verblyf in Bethlehem was twee jaar. As gevolg van die domina-
ning van die Magians hulle daarna verhuis na Egipte en geleef
daar gedurende die leeftyd van Herodes, l en na sy dood, is hulle
terug met in Nasaret gaan woon. Lukas, aan die ander kant, gee ons 'n
verskillende beskrywing. Hy sê dat Jesus "ouers na
Jerusalem na Mary eie bevalling, 2 en dat na die aanbied van die
offer hulle het na Nasaret en daar gewoon het. Maar hulle
gebruik om te gaan na Jerusalem om elke jaar met die paasfees.
Volgens hom is daar geen sprake van die Magians "com-
ing te Bethlehem. Net so, die ouers van Jesus kon nie '
weg na Egipte en daar gebly, want dit is duidelik uit wat gesê word
dat Josef nooit Juda het in sy lewe nie vir Egipte ook nie vir
enige ander plek.
Ons leer uit die Evangelie van Mattheus dat Herodus en die
mense van Juda was nie bewus van die geboorte van Jesus4 totdat die
Magians dit aan hom.
Aan die ander kant, sê Lukas dat na Mary eie bevalling
wanneer Jesus "ouers gegaan het om Jerusalem en die offer aan te bied
hulle met Simeon, wat was 'n regverdige man en aan wie dit moes
geopenbaar deur die Heilige Gees dat hy nie sou sterwe voordat hy
het die Messias gesien het. Hy het Jesus hoog in sy arms en vertel
die mense van sy groot eienskappe. Net Anna, 'n profetes,
ook aan die volk oor die koms van die Messias en
God bedank. Nou as ons aanvaar dat Herodus en sy mense
vyande van Jesus, Simeon sou nie die mense op die hoogte
oor Jesus in die tempel waar sy vyande was al rondom,
of sou die profetes, Anna, het die identiteit van openbaar
Christus aan die mense van Jerusalem.
Die geleerde Norton, wat is 'n groot voorstander van die Evangelies,
het erken die teenwoordigheid van die werklike teenstrydigheid in die twee tekste,
en besluit dat die teks van Matteus was verkeerd en dat van
Lukas was korrek.
54 Contradiction No. 54
Dit is geleer uit die Evangelie van Markus dat Jesus gevra om die
gemeente weg te gaan na sy preek van gelykenisse, l en die
see op daardie tydstip was stormagtige. Maar uit die Evangelie van Mattheus ons
leer dat hierdie gebeure plaasgevind het na die preek op die
Mount.2 Dit is die rede waarom Matthew beskryf die gelykenisse in hoofstuk
13 van sy Evangelie. Hierdie preek dus bewys te gewees het
'n lang tyd na hierdie gebeure, soos die twee preke word geskei
deur 'n lang tydperk. Een van die twee state het dus te wees
wese verkeerd. Die twee skrywers, wat beweer mans te wees
inspirasie of deur die mense beskou om so te wees, moet nie
maak foutiewe stellings.
55 Contradiction No. 55
Die Evangelie van Markus beskryf die debat van Jesus met die
Jode as plaasvind drie dae na sy aankoms in Jerusalem.
Matthew skryf dat dit plaasgevind het op die tweede dag.
Een van die twee stelling het natuurlik verkeerd wees. Horne
sê in sy kommentaar (vol. 4 p. 275 1822 uitgawe) ten opsigte van
hierdie teenstrydigheid en die een voor dit wat bespreek: "Daar is
geen manier om te verduidelik hierdie teenstrydighede. "
56 Contradiction No. 56
Die volgorde van gebeure na die preek op die berg as
deur Matthew 8: 3,13,16 is anders as die een wat deur
Lukas 04:38 05:13, 07:10
Byvoorbeeld, die gebeure volgens Mattheus gebeur in hierdie
orde; genesing 'n melaatse, Jesus "aankoms in Kapernaum, die genesing van die
kneg van 'n Romeinse offisier, en genesing van Peter eie moeder-in-
wet. Die Evangelie van Lukas beskryf die eerste geval van Peter eie
moeder-in-wet is, dan in hoofstuk beskryf die genesing van die
melaatse en in hoofstuk van die genesing van die kneg van 'n Rooms-
beampte. Een van die twee state het sekerlik erro- wees
ven.
57 Contradiction No. 57
Volgens die Evangelie van Johannes 1: 19-21 'n paar van die priesters en
Leviete is deur die Jode na Johannes gestuur om navraag te doen indien hy Elias.
Hy het geantwoord: "Ek is nie Elias." Hierdie stelling is uitdruklik teenstrydighede
dicted deur Jesus volgens Matteus 11:14 waar Jesus is
aangehaal "En as julle dit wil aanneem: hy is Elía wat
sou kom. "En ook vind ons hierdie stelling in Mattheus
17: 10-13:
En sy dissipels vra Hom en sê: Waarom sê
die skrifgeleerdes dat Elía eers moet kom?
En Jesus antwoord en sê vir hulle, Elias werklik
kom eers en sal alles herstel.
Maar Ek sê vir julle dat Elía al gekom het, en
hulle het hom nie, maar aan hom alles gedoen het
hulle wou. Net so sal die Seun van die mens ly
hulle.
Toe verstaan die dissipels dat Hy met spreek
hulle van Johannes die Doper.
Albei hierdie tekste dui dat Johannes die Doper is die beloofde
Elias, met die gevolg dat die state van Johannes en Jesus be-
tradict mekaar.
'N versigtige lees van die boeke van die Christelike geloof maak dit
byna onmoontlik om te glo dat Jesus die beloofde
Messias. Om uitgangspunt ons argument, die volgende vier punte
moet eers gelet word:
Eerstens, volgens die boek van Jeremia toe Jojakim,
seun van Josia, verbrand die Skrif wat geskryf is deur Baruch
uit Jeremia eie voordrag, Jeremia het die volgende rev-
vreugde van God:
So sê die Here van Jójakim, die koning van Juda; Hy
sal nooit een om te sit op die troon van Dawid [Jeremia 36:30]
Volgens die woord van Gabriel soos aangehaal deur Lukas dit, is noodsaaklik
noodsaaklik vir die Messias op die troon van Dawid sit:
En die Here God sal die troon van hom gee
sy pa, David [Lukas 01:32]
Tweedens, die koms van die Christus was op voorwaarde dat die
koms van Elias voor hom. Een van die belangrikste argumente van die
Jode te ondersteun om hul ongeloof in Christus was dat Elias het nie
kom, terwyl sy koms voor die Messias was positief
nodig volgens hul boeke. Jesus self het bevestig dat
Elias moet eerste kom nie, maar op dieselfde tyd het hy gesê dat Elias het
reeds gekom, maar die mense het hom nie herken nie. Aan die ander
Kan nie hierdie bladsy te sien.
behalwe dat die vroeëre weergawes is verander.
64 Contradictions No. 64-67
65
66
67
Die volgende tekste mekaar weerspreek:
(1) Matthew 2: 6 en Miga 5: 2.
Die Matthew teks sê:
En jy, Betlehem, in die land van Juda, is volstrek nie die
geringste onder die vorste van Juda nie, want uit jou sal
kom 'n goewerneur, wat my volk Israel sal heers nie.
In die teks van Miga, is Bethlehem genoem so min.
(2) Handelinge 2: 25-28 en vier verse van Psalm 15, volgens
die Arabiese weergawe en Psalm 16: 8-11 volgens ander Trans-
sellasies.
(3) Die brief aan die Hebreërs 10: 5-7 weerspreek Psalm No.
39 (Arabies) en Psalm No. 40: 6-8 volgens ander vertalings
sies. Die teks van Hebreërs:
Daarom, toe hy in die wêreld inkom, sê hy:
Slagoffer en spysoffer wou U nie hê nie, maar 'n liggaam het
U het my voorberei: In brandoffers en slagoffers
sondoffers het U nie behaag nie. Toe het ek gesê: Kyk Ek kom
doen om u wil, o God!
Terwyl dit in die Psalms dit sê:
Slagoffer en spysoffer, U nie hê nie; my
ore het U vir U oopgemaak: brandoffer en sondoffer
het jy nie nodig nie.
Toe het ek gesê: Kyk, ek kom; in die volume van die boek
van My geskrywe,
Ek het lus om u wil te doen, o my God, ja, u wet is
in my hart.
(4) Hand 15: 16,17 is strydig met Amos 9: 11,12.
In Handelinge 15 lees ons:
Daarna sal Ek terugkom en sal weer die bou
hut van Dawid, wat neerval; en ek sal
weer opbou daarvan verwoes; en Ek sal dit aan, dat die
oorblyfsel van die mense kan soek na die Here.
Amos het:
In dié dag sal Ek oprig die tent van Dawid
wat geval het, en sluit die oortredings daarvan; en ek
sal verhoog sy ruïnes en Ek sal dit opbou soos in die dae van
oud. Dat hulle kan neem die oorblyfsel van Edom besit, en van
al die nasies oor wie my Naam uitgeroep is.
Die Christelike kommentators het die teenwoordigheid van toegelaat
teenstrydighede in hierdie tekste en het erken dat die
Hebreeuse weergawe is gemanipuleer.
68 Contradiction No. 68
Paul eie eerste brief aan Korintiërs 2: 9 sê:
Maar soos geskrywe is: Wat die oog nie gesien en geen oor gehoor,
nie in die hart van die mens, die dinge wat aangegaan
wat God berei het vir die wat Hom liefhet.
Die ondersoek van die Christelike teoloë het die gevolgtrekking gekom dat
hierdie stelling spruit uit Jesaja 64: 4 wat is die volgende:
Want sedert die begin van die wêreld, die manne het
nie gehoor of verneem nie, het die oog
gesien, o God, buiten U, wat hy bereid is om vir
hom wat wag op hom.
Die verskil tussen die twee tekste is voor die hand liggend. Die
kommentators van die Bybel erken die teenwoordigheid van incompatibili-
ty in die bogenoemde tekste en sê dat die teks van Jesaja is ver-
torted.
69 Contradiction No. 69
Die Evangelie van Mattheus 9: 27-31 beskryf in hoofstuk 9 dat Jesus
ná ons vertrek van Jericho, het twee blindes langs die pad en
genees hulle van hul blindheid. Weerspreek dit, Mark skryf
in hoofstuk 10 van sy evangelie:
..blind Bartimaus, die seun van Tim, s, sit by die
pad en bedel.
So in Mark die genesing van net een man om deur Jesus genoem.
70 Contradiction No. 70
Matthew beskryf hierdie gebeurtenis in hoofstuk 08:28:
... In die land van Gergeséners, het hom ontmoet twee
duiwelbesetenes uit die grafte uitgekom het.
Toe Jesus word beskryf as die genesing van hulle. Hierdie stelling is
strydig met die tekste van Mark hoofstuk S en Lukas hoofstuk
8, wat is die volgende:
Daar ontmoet hom uit die stad 'n sekere man wat
moes duiwels ... [Lukas 08:27]
Daarna is hy deur Jesus genees. Twee mans het in die eerste aanhaling
een in die tweede.
71 Contradiction No. 71
Dit blyk uit hoofstuk 21: 7 van Matthew dat Jesus twee van
sy dissipels 'n gat en 'n vul van 'n dorp en die te bring
leerlinge:
... Het die esel en die vul en op hulle
klere, en hulle het hom daarop.
Terwyl die res van die Evangelieskrywers het gesê dat Jesus gevra om sy
leerlinge net die vul of 'n gat en dat wanneer dit kom by te bring
hy gery op dit.
72 Contradiction No. 72
Mark 1: 6 sê in sy eerste hoofstuk "En Johannes ... het sprinkane
en wilde heuning.
Terwyl Matthew 11: 18,19 verklaar dat: "Johannes het gekom en nie geëet of
drink. "
73 Contradiction Nos. 73-75
74
75
'N vergelyking tussen die tekste van Mark hoofstuk een,
Matthew hoofstuk vier en Johannes hoofstuk een, openbaar inconsisten-
gekortwiek oor die omstandighede waarin die-leerlinge
omhels die nuwe geloof. Die Evangelies van Mattheus en Markus
skryf:
En Jesus langs die see van Galiléa loop, sien Hy twee
broers, Simon wat genoem word Petrus, en Andréas, sy broer,
besig om 'n net in die see ... en hy sê vir hulle:
Volg my ... En hulle het Hom gevolg ... Hy ander sien
twee broers Jakobus, die seun van Sebedéüs, en Johannes, sy
Broer, herstel hulle nette ... Hy het hulle geroep. en hulle
Hom gevolg [Matthew 4: 18-22]
Maar die teks van Johannes verskil van die bogenoemde teks in drie
maniere. Eerstens John nie die naam van James noem
Tweedens beskryf dit dat Jesus hulle sien, met die uitsondering van
John op die oewer van die Jordaan (nie Galilea). Derdens John doen
nie te praat van die nette. Die inhoud van John eie teks weet ons
dat Jesus ontmoet John en Andrew op die oewer van die Jordaan dan
Peter is deur Andrew gestuur. En op die volgende dag het Philip en
Nataniël. James word nie genoem [Johannes 5: 22,23]
76 Contradiction No. 76
'N vergelyking van hoofstuk 9 van Matthew met hoofstuk 5 van
Mark openbaar teenstrydighede in die verslae van die twee evangeliste
aangaande die vors eie dogter. Matthew verslae:
Kom daar 'n sekere owerste .... gesê my dogter is
selfs nou dood.
Terwyl Mark 5: 22,23 sê:
Val hy aan sy voete ... sê: My dogtertjie lê en loer voor
die punt van die dood.
Verdere hy sê dat Jesus het saam met die vors nie, maar op die pad
mense uit die sinagoge en gesê: "U dogter is
Sommige vroeë geleerdes het erken dat onverenigbaarheid be
Ed tussen die twee tekste. Sommige van hulle ten gunste van die teks van
atthew terwyl 'n paar ander die teks van Markus verkies. Lukas besit
teks is soortgelyk aan die teks van Markus, behalwe dat hy skryf dat die
verslag van die dogter eie dood gegee net deur een mens [08:49]
Die dood van die leier eie dogter het konsekwent 'n
punt van verwarring onder geleerdes van die Bybel. Daar is ver-
ooreenkoms oor die vraag of die dogter gesterf het of
is net op soek asof sy dood was. Die geleerde skolier Nander
is nie oortuig dat sy dood was. Hy het gesê dat, in werklikheid, was sy
nie dood nie, maar slegs gelyk asof sy was. Die geleerdes Balish,
Sliemasher en Sassoon is ook van mening dat sy nie
dood, maar net bewusteloos. Dit word ook ondersteun deur die state
ment van Jesus [Soos 08:52]
Huil nie, sy is nie dood nie, maar slaap.
Volgens hierdie menings hierdie gebeurtenis nie dien om die
doel van die bewys van die wonder van die opstanding van die dooies.
77 Contradiction No. 77
Dit word verstaan van Matthew 10:10 en Lukas dat wanneer Christus
sy dissipels gestuur om te preek, het hy hulle verbied om stokke te hou met
hulle terwyl hy op die teendeel die teks van Markus 6: 8 sê dat Jesus
het hulle toegelaat om hul stokke te hou.
78 Contradiction No. 78
**
Dit is in hoofstuk 3:13 van Mattheus wat gesê het:
Toe het Jesus van Galiléa na die Jordaan, na Johannes
om hom gedoop te word. Maar Johannes het Hom ernstig teëgegaan en gesê: Ek
het nodig om deur U gedoop te word, en kom U na
my?
Verder in die hoofstuk sê:
En Jesus, toe hy gedoop was, het opgetrek regop
pad uit die water ... en Hy sien die Gees van God,
soos 'n duif ...
En die Evangelie van Johannes 1: 32,23 beskryf hierdie gebeurtenis in hierdie
woorde:
En Johannes het getuig en gesê: Ek het die Gees
het op die dalende uit die hemel soos 'n duif, en dit
hom. En ek het hom geken nie, maar Hy wat my gestuur om te doop
met water, dieselfde vir my gesê: Op wie jy
sal die Gees sien neerdaal en op Hom bly,
dit is Hy wat doop met die Heilige Gees.
Die Evangelie van Mattheus 11: 2 bevat hierdie stelling in hoofstuk
En toe Johannes in die gevangenis van die werke van gehoor
Christus, het Hy twee van sy dissipels en sê vir hom.
Is U die Een wat sou kom, of moet ons 'n ander.
Die eerste verklaring gee vir ons om te verstaan dat John geweet
Jesus voor die ondergang van die Gees op hom. In teenstelling met
Dit is die tweede verklaring haal die woorde van Johannes, "Ek het hom geken
nie ", impliseer dat Johannes het Jesus nie voor die afkoms weet
van die Gees op hom. Terwyl die derde neem 'n middel posisie.
Teenstrydigheid No. 79
Die Evangelie van Johannes het Christus berig gesê:
As ek van Myself getuig, is my getuienis nie waar nie.
(5:31)
En dieselfde Evangelie het Christus gerapporteer as contradict-
ing hierdie:
Alhoewel ek rekord van my dra, my getuienis is waar.
(8:14)
Teenstrydigheid No. 80
Dit blyk uit Mattheus hoofstuk 15:22 dat die vrou wat
gekom het om Jesus huil vir haar daughterl was van Kanaän. Dit
inligting weerspreek deur die Evangelie van Markus hoofstuk 07:26
waar hy berig dat sy was 'n Griekse en 'n Syrophoenician deur
stam.
Teenstrydigheid No. 81
Ons lees in die Evangelie van Markus 07:32:
Toe bring hulle na Hom 'n dowe wat was, en het
'n struikelblok in sy toespraak.
Dit is duidelik verstaan hieruit dat die man wat doof was
en stom was 'n enkele persoon, maar die beskrywing in die evangelie
Mattheus 15:30 weerspreek duidelik nie, sê:
En groot menigtes het by Hom met
kreupeles, blindes, stommes, gebreklikes was en
vele ander, en laat hulle neerdaal op Jesus "voete, en hy
genees hulle.
Hierdie oordrywing is soortgelyk aan die een wat gemaak is deur John 21:25, die
skrywer van die vierde evangelie wat aan die einde van die boek sê:
En daar is nog baie ander dinge wat Jesus
gedoen het, die wat, as hulle moet elkeen geskryf word, het ek
veronderstel dat die wêreld self nie kon bevat
boeke wat geskryf moet word.
Wat moet 'n mens dink aan sulke uitlatings? Hulle is onder-
gestel manne van inspirasie bo enige kritiek te wees.
Teenstrydigheid No. 82
Ons lees in die Evangelie van Mattheus 26: 21-25 dat Jesus, die aanspreek
sy
leerlinge, het gesê:
... Ek sê vir julle, een van julle sal My verraai.
En hulle het baie bedroef, en elke begin
een van hulle te sê vir Hom: Here, is dit ek? En hy
antwoord en sê: Hy wat gesteek met My sy hand in
die gereg het, dit sal My verraai, ... dan Judas
antwoord en sê: Meester, is dit miskien Ek? Hy het vir hom gesê,
Jy het dit gesê.
Dieselfde gebeurtenis word beskryf deur Johannes 13: 21-26 in 'n manier wat
baie
verskil van die bogenoemde:
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, een van julle sal
My verraai, En die dissipels het na mekaar,
twyfel van wie Hy spreek. Nou was daar leun op
Jesus "boesem een van sy dissipels, hy vir wie Jesus liefgehad het.
Simon Petrus knik toe vir hom dat hy moet
vra wie dit kon wees van wie Hy spreek. Hy het toe Iying 13
Jesus eie bors en sê vir Hom: Here, wie is dit? Jesus
antwoord: Dit is aan wie ek sal 'n stukkie sal gee as Ek
dit ingedoop het. En toe Hy die stukkie, het hy gedoop
gee dit aan Judas Iskariot, die seun van Simon.
Teenstrydigheid No. 83
Die Evangelie van Mattheus, die geval van die arrestasie van die beskrywing
Jesus sê in hoofstuk 26: 48-50:
En sy verraaier het vir hulle 'n teken gegee en gesê,
Die een wat ek sal soen, dit is Hy, gryp Hom!.
En dadelik gaan hy na Jesus en sê: Gegroet, meester;
en soen hom ... Toe kom hulle en die hande opgelê,
Jesus en gryp Hom.
Die Evangelie van Johannes gee dieselfde storie met 'n groot verskil
skappe in hoofstuk 18: 3-12
Judas het 'n groep mans en onder- ontvang
offisiere van die owerpriesters en die Fariseërs, daarheen kom
met fakkels en lampe en wapens. Jesus het toe,
alles geweet het wat oor Hom sou kom, het
uit en sê vir hulle: Wie soek julle? Hulle
antwoord Hom: Jesus, die Nasaréner. Jesus sê vir hulle:
Ek is. En ook Judas, wat Hom sou verraai, staan met
hulle. As Toe Hy dan vir hulle gesê het: Ek is Hy,
het hulle agteruitgegaan en op die grond geval. Toe vra
Hy het hulle toe weer: Wie soek julle? En hulle sê: Jesus,
Nasaret. Jesus antwoord: Ek het vir julle gesê dat dit Ek is;
As julle My dan soek, laat hierdie manne weggaan erfgenaam manier .... dan
die band en die kaptein en die beamptes van die Jode het
Jesus, en Hom geboei.
Teenstrydigheid No. 84
Al vier die Evangelies gee 'n beskrywing van Peter ontken
Jesusl ná sy inhegtenisneming. Maar elke beskrywing verskil van die
ander in agt opsigte.
1. Volgens die verslae van Matthew 26: 6-75 en Markus 14: 66-72
daar
was twee slavinne wat beweer het dat Petrus was een van die ver-
eventuele van Jesus, en 'n paar ander mense wat "staan deur". Terwyl
Lukas eie beskrywing beweer dat daar was 'n huishulp en twee
ander mans.
2. Volgens Matthew, toe die eerste dogtertjie het met
Peter was hy aan die buitekant van die paleis sit, terwyl
volgens Lukas 22:55, hy was "in die middel van die saal," en
volgens Markus, was hy "onder in die paleis", en
volgens Johannes hy het Hom verloën het toe hy in die
paleis.
3. Die bewoording van die dogtertjie eie vraag aan Petrus is verskillende
in al die vier Evangelies.
4. Volgens die verslae van Matthew, Lukas en Johannes, die
haan gekraai slegs een keer nadat Petrus Jesus drie het ontken
keer, terwyl volgens Lukas, het die haan gekraai drie keer;
keer net na die eerste ontkenning van Petrus, en twee keer na die
tweede ontkenning.
5. Volgens Matteus en Lukas, Jesus het voorspel
Peter dat hy Jesus drie maal voor die haan gekraai sou ontken
daardie nag, terwyl Mark het dit berig anders, sê
dat Jesus vir Petrus gesê dat hy hom sou drie maal verloën
voor die haan gekraai twee keer daardie nag.
6. Peter eie antwoord op die meisie, wat eers Peter uitgedaag is
gerapporteer deur Matthew 26:70 as: "Ek weet nie wat jy sê nie."
Terwyl volgens Johannes 18:25 het hy net gesê: "Ek is nie." Mark 15:68
Aan die ander kant, het dit berig in die woorde: "Ek weet
nie en begryp nie wat jy sê nie. "En Lukas 22:57 het
sit dit op hierdie manier: ". Vrou, ek ken Hom nie"
7. Peter eie tweede antwoord word ook verskillend berig deur alle
die Evangeliste. Volgens Matthew 26:72 ..Peter ontken
hom met 'n eed gesê: "Ek ken die man nie," en
volgens Johannes 18:25 was sy antwoord: "Ek is nie," 6 terwyl Mark
14:70
het net gesê: "En hy het dit weer ontken," en volgens
Lukas 22:58 was sy antwoord: "Man, ek is nie."
8. Die mense wat "staan by" by die tyd van Peter besit ontkenning
was, volgens Markus, buite die paleis, terwyl Lukas
verslae hulle as "in die middel van die saal."
Teenstrydigheid No. 85
Beskryf die gebeurtenis van die kruisiging van Jesus Lukas 23:26 sê:
En as hulle het Hom weggelei, gryp hulle op die een
Simon van Cir, uit te kom van die land, en op
hom het hulle die kruis, dat hy dit agter Jesus aan te dra.
Hierdie stelling is weerspreek deur die Evangelie van Johannes 19:17, waar
dit sê dat Jesus sy kruis gedra homself, het uitgegaan na die
plek van kruisiging.
Teenstrydigheid No. 86
Die eerste drie [Matthew 27:45, Mark 15:23, Lukas 23:44] Evangelies
saamstem
dat Christus aan die kruis op die sesde uur op die dag van
kruisiging,
maar in teenstelling met die van die Evangelie van Johannes 19:14 verslae hom te wees in
die hof
Pilatus presies op die sesde uur op dieselfde dag.
Teenstrydigheid No. 87
Die Evangelie van Markus 15:32 sê ten opsigte van die diewe wat
gekruisig saam met Jesus:
En die wat gekruisig is saam met hom hom uitgeskel,
terwyl Lukas 23:43 berig dat een van hulle verwyt Jesus en die
ander het gesê:
Here my onthou wanneer U in u koninkryke
Dom. Toe antwoord Jesus hom, vandag sal jy
saam met my in die Paradys wees.
Die Oerdoe vertalers van die uitgawes 1839, 1840, 1844 en
1846 verander die tekste van Matteus en Markus om dit te vermy
verskil aan die effek dat daar net een persoon wat
met Jesus.6 gekruisig Dit is 'n algemene praktyk van die Christelike schol-
ars die tekste van hul heilige geskrifte te verander wanneer hulle
dink hulle moet nie.
Teenstrydigheid No. 88
Dit word verstaan uit hoofstukke 20:29 en 21: 1 van Matthew dat
Jesus in Jerusalem aangekom ná ons vertrek van Jericho, terwyl
van John 11:54; 12: 1 leer ons dat Jesus, vertrek uit Efraim,
aangekom
in Bethanië, waar hy gebly het vir die nag.
Teenstrydigheid No. 89
Die opstanding van Jesus:
Ons leer uit Matthew 27:56; 28: 5,6 dat wanneer Maria Magdalena en
Maria, die moeder van Jakobus, aangekom naby die graf, 'n engel van
God afstammelinge van die hemel en die klip terug gerol van
die graf en hy daarop kon sit, en sê vir die vroue nie te vrees
en huis toe te gaan vinnig.
Die Evangelie van Markus 16: 1-6 beskryf hierdie voorval soos volg:
Maria Magdalena en Maria, die moeder van Jakobus
en Salome .... by die graf gekom .... en wanneer
hulle opkyk, sien hulle dat die steen weggerol was ....
En toe hulle in die graf ingegaan het, sien hulle 'n jongman
sit op die regterkant, geklee in 'n lang wit
kledingstuk.
Lukas eie beskrywing van hierdie is 24: 2-4:
En hulle het die klip weggerol van die
graf, en hulle het in en vind nie die liggaam van
die Here Jesus ...... kyk, staan daar twee manne by hulle in
blink klere.
Teenstrydigheid No. 90
Dit word uitdruklik genoem in Mattheus 28: 8-10 dat na die engele
die hoogte van die vroue van Jesus "opstanding, het hulle teruggekeer het van
daar, en op die manier waarop hulle Jesus ontmoet het. Jesus beskou hulle en
het hulle gevra om die mense te vertel om te gaan na Galilea waar hulle sou
hom sien.
Maar Lukas 24: 9-11 verskil van hierdie stelling wanneer hy sê:
En terug van die graf en vertel dit
dinge aan die elf en aan al die ander. En dit was Maria
Magdalena en Johanna en Maria, die moeder van Jakobus
en die ander vroue saam met hulle wat aan hierdie
dinge aan die apostels. En hulle woord het vir hulle
onsinnige praatjies, en hulle hul nie geglo nie.
Aan die ander kant leer ons van die Evangelie van Johannes 20: 13-15 dat
Jesus ontmoet Maria Magdalena by die graf.
Teenstrydigheid No. 91
Die Evangelie van Lukas sê in hoofstuk 11:51:
Van die bloed van Abel, tot op die bloed van Sagaría
wat omgekom het tussen die altaar en die tempel: Voorwaar
Ek sê vir julle, dit sal afgeëis word van hierdie generation.S
Maar ons lees dit in die boek Esegiël 18:20:
Die siel wat sondig, dié moet sterwe. Die seun sal nie
dra die ongeregtigheid van die vader nie, en die vader
dra die ongeregtigheid van die seun. Die geregtigheid van die
regverdige sal op hom wees, en die goddeloosheid van die
goddelose sal op hom wees.
Maar in ander plekke in die Ou Testament is daar sewende
mene gedeeltes wat impliseer dat die kinders van 'n man sal wees
aanspreeklik vir die sondes van hulle vader tot drie of vier lik
aangebring.
Teenstrydigheid No. 92
Paul eie eerste brief aan Timoteus 2: 3,4 bevat hierdie stelling:
Want dit is goed en aangenaam voor God,
ons Verlosser, wat al die manne sal moet gered word, en
tot die kennis van die waarheid kan kom nie.
Hierdie stelling is in stryd is met, en weerspreek, Paul besit
stelling in sy tweede brief aan Tessalonisense 2: 11,12:
En vir hierdie rede, God sal hulle sterk delu- stuur
ging, wat moet 'n leuen glo, dat hulle almal kan wees
verdoem wat die waarheid nie geglo het nie, maar behae gehad het in
ongeregtigheid.
Dit kan opgemerk word hoe Paulus eie twee stellings weerspreek mekaar
ander. Die eerste teks gee ons om te verstaan dat God eie doel is om te
los al die manne en neem dit tot die kennis van die waarheid nie,
terwyl die laasgenoemde stelling wil hê ons moet glo dat God stuur
sterk opgeblase hulle so dat hulle glo in 'n leuen soos 'n
waarheid; en God sal hulle straf vir wat. Die Protestante samel
dieselfde beswaar teen ander godsdienste. Volgens hulle
God deludes hulle eers om hulle te laat afwyk van die regte pad,
en straf hulle dan vir ongeregtigheid.
Teenstrydighede No. 93-6
Hand 9: 1-5,22 en 26 gee 'n beskrywing van Paulus eie sukses te
Christenskap. Die tekste van al drie hoofstukke is anders in
baie opsigte. Ons beoog om slegs drie verskille in te gee
hierdie boek.
1. Ons lees in Hand 9: 7 hierdie stelling:
En die manne wat saam met hom staan
sprakeloos, hoor 'n stem, maar niemand sien nie.
Hierdie stelling is weerspreek deur die volgende Wette 22: 9
stelling:
En die wat saam met my was, het wel die lig
en was bang; maar die stem van Hom wat gehoor nie
met my gepraat het.
Die teenstrydigheid tussen "hoor 'n stem" en "gehoor nie
stem van hom "spreek vir homself.
2. Weer in Hoofstuk 9: 7 vind ons Paulus hierdie woorde van vermelding
Jesus:
..en die Here sê vir hom: Staan op en gaan na die
stad; en dit sal jou gesê word wat jy moet do.t
Hoofstuk 22 bevat dit ook:
Staan op en gaan na Damaskus; en daar sal wees
vertel jou van al die dinge wat aan jou opgedra is om te
doen nie.
Maar in Hoofstuk 26 word ons vertel 'n ander storie:
Maar opstaan en staan op jou voete; want Ek het verskyn
vir jou vir hierdie doel, om jou te maak 'n predikant en 'n
getuie van die dinge wat jy gesien het, en van
die dinge waarin Ek nog aan jou sal verskyn.
Terwyl Ek jou verlos uit die volk en die heidene,
na wie Ek jou nou stuur hulle oë en oop te maak
draai hulle van die duisternis tot die lig en van die mag van
Satan tot God, sodat hulle vergifnis van mag ontvang
sondes en 'n erfdeel onder die geheiligdes
deur die geloof in my.
Dit kan opgemerk word dat volgens die eerste twee tekste, Jesus
het nie 'n plig om te wys Paulus op hierdie geleentheid, maar hy was
belowe dat hy sou gesê word nadat hy in Damaskus aangekom,
terwyl die later stelling toon dat Jesus verduidelik sy pligte
teen die tyd van sy voorkoms.
3. Dit word verstaan uit die eerste teks wat die mense wat
saam met Paul daar staan stil, terwyl die derde teks programme
hulle as wat geval het op die grond, en die tweede teks nie
noem nie dit glad nie.
Teenstrydigheid No. 97
Ons vind in Paulus eie eerste brief aan Korintiërs 10: 8:
En laat ons nie hoereer soos sommige van hulle
gepleeg het, l en daar het op een dag drie en twintig thou-
sand.
Hierdie stelling is weerspreek deur die boek Numeri 25: 1,9:
En die wat deur die plaag gesterf het, was agt en
vier duisend.
Een van hierdie twee tekste moet verkeerd wees.
Teenstrydigheid No. 98
Ons lees hierdie stelling in die boek Handelinge 07:14:
Toe het Josef gestuur en sy vader Jakob hom geroep,
en sy hele familie, vyf en sewentig siele.
Die bogenoemde teks uitdruklik aandui dat Josef en sy kinder-
ders wat saam met Josef in Egipte is natuurlik uitgesluit
Van hierdie getal. In werklikheid, dit verwys na Jakob en sy familie, maar
in
Genesis 46:27 lees ons:
En die seuns van Josef wat vir hom gebore is
Egipte was twee siele. Al die siele van die huis van
Jakob wat in Egipte gekom het, was sewentig.
en volgens die kommentaar van D "Oyly en Richardment
die nommer van die huis van Jakob kom slegs sewentig toe
Josef en sy twee seuns is ingesluit in dit. Hulle opsom as
volg: die kinders van Lea twee en dertig siele van Silpa sestien
Rachel elf en van Bilha sewe. Hulle was in al sestig
ses siele. Hulle raak sewentig toe Jakob, Josef en sy twee
seuns is ingesluit. Dit beteken dat die bogenoemde teks van die boek
Wette is beslis verkeerd.
Teenstrydigheid No. 99
Die dood van Judas Iskariot word beskryf deur beide Matteus en
Optree. Die twee tekste openbaar ernstige teenstrydighede in twee
opsigte. Eerstens volgens Mattheus 27: 4,5,6,7 Judas "vertrek,
en
weggeloop en homself gaan ophang. "
Terwyl Hand 01:18 sê:
Nou is hierdie man (Judas) n stuk grond gekoop met die
loon van ongeregtigheid; en val krans; Hy bars asun-
der in die middel, en al sy ingewande het uitgestort.
Tweedens, ons weet uit die eerste teks wat owerpriesters van
die tempel het 'n veld met die geld wat deur Judas3 terwyl
die tweede teks sê duidelik dat Judas homself gekoop het 'n gebied
met daardie geld. Peter in die laaste teks voeg ook:
En dit het bekend geword aan al die inwoners van Jerusalem.
Daar is verskeie redes om te glo dat die verklaring
Matthew is verkeerd in vergelyking Lukas, wat kan wees
waar. Ons bespreek vyf van hierdie redes hier:
1. Dit is duidelik uit die teks van Matthewl dat Judas was
berou oor sy sonde van verraad, voordat hang
homself nie, maar dit kan nie waar wees nie as Jesus op daardie uur,
was in die hof van Pilatus en nog nie gevonnis tot
dood.
2. Die teks toon dat Judas die geld het teruggekeer
die hoë priesters en ouderlinge van die Tempel. Dit is ook '
verkeerd op dieselfde grond daarvan dat die hoë priesters en
ouderlinge was almal Pilatus op daardie tyd en is nie vooraf
gestuur in die tempel.
3. Die konteks van Matthew eie teks duidelik aandui dat
die gedeelte waarna verwys word, wat tussen die tweede lê
en die negende verse, nie ooreenstem met die res van die
teks.
4. Judas gesterf het op die oggend van die nag waarin Jesus
is in hegtenis geneem. Dit lyk onwaarskynlik dat in so 'n kort
tyd, moet hy berou het en hom dood te maak omdat hy
geweet het, nog voordat die arrestasie van Jesus, dat Jesus
word deur die Jode doodgemaak.
5. Die negende vers van hierdie teks bevat 'n ernstige fout
wat in die artikel bespreek word die bespreking van die
foute van die Bybel.
Teenstrydigheid No. 100
Die Eerste Brief aan John 2: 1,2 sê:
Jesus Christus, die regverdige, en hy is 'n versoening
vir ons sondes, en nie alleen vir ons s'n nie, maar ook vir die sondes van
die hele wêreld.
In teenstelling hiermee, lees ons in die boek van Spreuke 21:18:
Die goddelose sal losprys vir die regverdige nie, en
die oortreder vir die regop.
Die teenstrydigheid hier het geen kommentaar nie.
Teenstrydigheid No. 101
Dit word verstaan van die teks van Paulus eie brief aan die Hebreërs
07:18
dat een van die gebooie van Moses is swak en unprof-
itable en dus foutief is, terwyl Psalm No. 18 sê in vers
7: "Die wet van die Here is volmaak."
Teenstrydigheid No. 102
Die Evangelie van Markus beskryf die vroue wat na die
graf van Jesus "baie vroeg in die oggend", terwyl die Evangelie van
Johannes vertel ons dat slegs Maria Magdalena by die graf
"Wanneer dit nog donker was."
Teenstrydigheid No. 103
Die inskripsie superscribed aan die kruis deur die Pilatus is
anders gegee in al vier Evangelies. In Mattheus 27:37 is dit,
"Dit is '
Jesus, die koning van die Jode. "
In die Evangelie van Markus 15:26 as net dit voorkom, "Die koning van die
Jode. "
Lukas 23:38 sê dat geskrywe in Griekse, Latynse en Hebreeuse
was: "Dit is die koning van die Jode." "
En die Evangelie van Johannes 19:19 dit stel in hierdie woorde, "Jesus van
Nasaret, die Koning van die Jode. "
Dit is vreemd dat die evangeliste nie so 'n kort kon aanteken
vonnis konsekwent. Hoe kan hulle rekords vertrou kan word vir
gedetailleerde en lang verslae.
Teenstrydigheid No. 104
Ons leer uit die Evangelie van Markus 06:20 dat Herodus geglo het in die
geregtigheid van Johannes die Doper, en was tevrede met hom.
Hy hegtenis geneem en doodgemaak net ter wille van Herodias (sy
broer eie vrou).
Lukas 03:19, aan die ander kant, berig dat Herodus nie vervolg
John net ter wille van Herodias, maar ook vir die smaadhede van
John ten opsigte van sy eie verdorwenheid.
Teenstrydigheid No. 105
Die drie evangeliste: Matteus, Markus en Lukas is dit eens
oor die beskrywing van die name van elf van die leerlinge van
Jesus nie, maar al die drie saamstem oor die naam van die
twaalfde dissipel. Die name van elf dissipels eenparig
genoem word: Petrus, Andreas, Jakobus seun van Sebedeus, John,
Philip, Bartholomew, Thomas, Matthew, Jakobus, die seun van Alf, s,
Simon Kananítes en Judas Iskariot. Volgens Matthew,
die naam van die twaalfde dissipel was Lebbeus wie se van
was Thaddeus. Mark sê dit was Thaddéüs. Lukas beweer dit was
Judas, die broer van Jakobus.
Teenstrydigheid No. 106
Die eerste drie Evangeliste melding maak van die man wat
was by die tolhuis sit en wat Jesus gevolg
toe hy hom genoem. Daar is egter 'n aansienlike mening verskil
ment onder hulle ten opsigte van sy naam. Volgens Matthew
sy naam is Matthew, l, terwyl Mark sê hy was Levi, die seun van
Alpheus, 2 en Lukas skryf Levi sonder sy vader eie name.3
Teenstrydigheid 107
Ons lees in Mattheus dat Jesus Petrus beskou as die beste
van sy dissipels, soos Jesus vir hom gesê.
Geseënd is jy Simon: .... en Ek sê ook vir jou:
Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek bou my
kerk; en die poorte van die hel sal dit nie oorweldig nie.
En Ek sal jou die sleutels van die koninkryk van die aan jou gee
hemel en alles op die aarde mag bind, sal
gebind in die hemel; en wat jy ook op
aarde in heaven.4 losgemaak word
Verder in dieselfde hoofstuk, is Jesus na berig word gesê,
Peter:
Gaan weg agter my, Satan! Jy is 'n misdryf vir my:
Want jy bedink nie die dinge van God nie, maar
diegene wat nie van men.5
Protestantse geleerdes weergegee baie state van die
antieke geleerdes oor Peter besit beskuldiging. John, in sy aanvang
sekretaris van Matthew, het gesê dat Peter was arrogant en 'n man van
"Slap verstand". Augustinus het gesê dat hy nie trou
en seker, op 'n tyd het hy sou glo en by 'n ander sou hy
twyfel.
Is dit nie vreemd en belaglik dat 'n man van sulke kwaliteite is
belowe "die sleutels van die koninkryk van die hemel"?
Teenstrydigheid No. 108
Die Evangelie van Lukas beskryf twee leerlinge van Jesus te vra
hom "wil U hê ons moet vuur uit om af te kom
hemel en hulle verteer, soos Elía ook gedoen het? "Jesus bestraf
die twee dissipels gesê: "Julle weet nie van hoedanige gees julle
is van. Want die Seun van die mens het nie gekom om te ontbind mans eie lewens,
maar om hulle te red. "" l Verdere op dieselfde Evangelie vind ons
nog 'n verklaring van Jesus, wat absoluut teenstrydig nie. Dit
sê, "Ek het gekom om vuur op die aarde, en wat sal Ek, as dit
al aangesteek? 2
Teenstrydigheid No. 109
Matthew het berig dat die moeder van Sebedéüs eie seuns gehad
Jesus te versoek:
Verleen dat hierdie twee seuns van my mag sit, een aan u
regs en die ander links in jou kingdom.3
Mark aan die ander kant berig dat die versoek gerig is deur
Sebedéüs eie seuns themselves.4
Teenstrydigheid No. 110
Die Evangelie van Mattheus sluit 'n verhaal van 'n man wat
'n wingerd geplant. Aan die einde van die gelykenis vind ons:
"Wanneer die Here van die wingerd dan kom,
wat sal hy met daardie landbouers doen? Hulle sê vir
hom het, sal Hy 'n slegte dood Die slegte mense, en
laat die wingerd verhuur aan ander landbouers wat
sal hom die vrugte op die regte tyd. ""
Lukas het egter aan die einde van die gelykenis:
Wat sal die eienaar van die wingerd dan aan
hulle? Hy sal kom en daardie landbouers ombring
en die wingerd aan ander gee. En toe hulle
dit hoor, sê hulle, God forbid.2
Die tekste is natuurlik teenstrydig. Die tweede teks be-
tradicts die eerste, deur die toevoeging van "Toe hulle dit hoor, sê hulle, God
verbied! "
Teenstrydigheid No. 111
Die geval van 'n vrou van Bethanië, wat besprinkel uitgestort
salf op die hoof van Jesus, is in drie gospels.3 beskryf
Daar is verskeie teenstrydighede tussen die verskillende
rekeninge.
1. Mark4 berig dat hierdie gebeurtenis plaasgevind het twee dae voor
die fees van die Pasga, l, terwyl John verslae om dit te hap_ het
pened SES dae voor die festival.2 Matthew is stil
ten opsigte van die tyd van hierdie voorval.
2 Mark en Matthew stem saam dat Jesus in die huis van
Slmon die melaatse toe die vrou gekom het terwyl John verslae
hom te wees in die huis van Lasarus, die broer van Maria.
3. Matteus en Markus is dit eens dat die salf uitgestort
op die kop van Jesus, 3, terwyl John weerspreek dit en sê
dat sy die voete van Jesus.4 gesalf
4. Markus sê dat die mense wat die vrou gedreig was
uit die mense wat in daardie tyd was daar mense teenwoordig,
terwyl Matthew het gesê dat hulle die volgelinge van
Jesus en Johannes eie weergawe is dat die beswaar geopper
deur Judas.
5 Die drie Evangelies het Jesus "toespraak aangehaal om sy ge-
clples op hierdie geleentheid anders.
Die ernstige teenstrydighede wat deur hierdie tekste kan nie
uitgeskakel deur te beweer dat hierdie gebeurtenis van Jesus "salwing
dalk plaasgevind het 'n paar keer, en elke evangelie
dalk berig het 'n ander storie. Die geleentheid is duidelik die
dieselfde in elke geval en die teenstrydighede in die verskillende
rekeninge is duidelike aanduiding van die gewone manipulasie in die
teks.
Teenstrydigheid No. 112
'N vergelyking van die tekste van Matteus 22, Lukas 26 en Markus
14 ten opsigte van die beskrywing van die Laaste Avondmaal, l openbaar twee
ernstige teenstrydighede
1. Daar is twee koppies genoem in Lukas eie beskrywing, 'n
voor die ete en die ander nadat dit, terwyl Matthew en Mark
praat slegs een koppie. Blykbaar Lukas eie beskrywing is erro-
ven, want hierdie beskrywing behels ernstige beswaar
teen die geloof van die Katolieke wat glo dat die wyn en
die brood eintlik draai in die vlees en die liggaam van Christus.
2 Volgens Lukas, is die liggaam van Christus net geoffer
vir die leerlinge, 2, terwyl Mark verslae om dit te gewees het geoffer
gegee vir baie, 3 en Matt ons verstaan dat nei-
En daar die liggaam nie, en die bloed van Jesus is gestort nie, maar die bloed van
die Nuwe Testament is die saak wat gestort is vir ander. Hoe
die bloed van die Nuwe Testament is gestort is 'n raaisel.
Ons is baie verbaas om te sien dat die Evangelie van Johannes
gewone gebeurtenisse soos Jesus op 'n esel of toediening beskryf
parfuum aan sy klere, maar geen melding van so maak
belangrik om 'n gebeurtenis as die Laaste Avondmaal wat die besit van so 'n belangrike
plaas in die Christelike ritueel.
1. Die Laaste Avondmaal of Eucharistie is 'n sakramentele ritueel van die
Christene. Volgens
e Evangelies, die oorsprong van hierdie sakrament was 'n gebeurtenis wat plaasgevind
plaas in die nag
voorafgaande Jesus "arrestasie toe hy 'n ete saam met sy
leerlinge. Hy het brood
en voorgedra seëninge en dank oor dit en gee dit aan die
dissipels te deel onder
hulself. Toe sê hy: "" rhis is my liggaam wat vir julle gegee word,
doen dit in remem-
brance my. "Afler die maaltyd het hy 'n beker met wyn in dit en
gesê, "" rhis beker is
nuwe testament in my bloed wat vir julle uitgestort word. "Die Christene
het dit 'n ritueel
dat hulle 'n beker wyn en bied hul dank en breek die
brood en bied hul
thanks op dit. Die Katolieke glo dat die brood en wyn
eintlik Blaai in die liggaam
en die vlees van Jesus. Die seremonie is vernoem Eucharistie, wat
beteken "thankful-
heid ", deur Paul.
2. "Dit is my liggaam wat vir julle gegee word." 22:19
3. "Dit is my bloed van die nuwe testament, wat vir baie uitgestort word."
14:24
Teenstrydigheid No. 113
Ons lees hierdie vers in Matt:
Omdat die poort is, en die pad is smal,
wat lei tot die lewe, en daar is min wat dit vind.
Maar verder in dieselfde evangelie lees ons van Jesus "sê:
Neem my juk op julle en leer van My, ... vir my
juk is sag en my las is light.2
Teenstrydigheid No. 114
Ons lees in hoofstuk 4 van Matthew dat die duiwel die eerste keer
Jesus aan die heilige stad en laat Hom op die dak van die tem-
Byvoorbeeld, dan het hom by die piek van 'n berg. Jesus dan
het na Galiléa. Dan Násaret verlaat het in Kapérnaüm gekom, en
daar gaan woon.
Lukas sê in hoofstuk 4 van sy Evangelie dat die duiwel die eerste keer
Jesus op die berg dan na Jerusalem en dan was hy
staan op die dak van die tempel, dan Jesus teruggekeer na
Galilea en daar begin leer, dan het hy na Nasaret,
waar hy grootgeword het.
Teenstrydigheid No. 115
Matthew berig dat 'n Romeinse offisier hom na Jesus toe gekom
en hom versoek om sy kneg te genees en gesê:
Here, ek is nie werd dat U kom
onder my dak nie, maar spreek net die woord, en my kneg
sal healed.3 wees
Jesus, beveel die geloof van die beampte, het gesê:
Soos jy geglo het, so word dit vir jou. En
sy dienaar was in daardie selfde hour.l gesond
Lukas verslae hierdie gebeurtenis anders. Volgens hom is die
Centurion self het nie na Jesus kom nie, maar het 'n paar ouderlinge van
die Jode. En Jesus het saam met hulle. Toe hy naby die
huis:
... Die hoofman oor honderd vriende na Hom gestuur vir hom gesê:
Here, moenie moeite doen nie, want ek is nie werd dat jy
onder my dak. Waarom nie
gedink ek myself waardig geag om na U te gaan nie; sê dit maar in 'n
woord, en my kneg sal healed.2 wees
Toe Jesus vol lof vir die beampte, en die mense wat gestuur was
deur die beampte het na sy huis, het die dienaar genees.
Teenstrydigheid No. 116
Matthew verslae in hoofstuk 8 dat 'n skrywer het na Jesus en
gevra om sy toestemming om hom te volg waar hy getrek het. Dan is 'n
dissipel het vir hom gesê dat hy eers moet gaan en sy vader te begrawe
en dan Jesus volg. Matthew beskryf baie gebeure na
hierdie, en in hoofstuk 17 verslae van die geval van die Transfiguration3
van Jesus. Lukas, aan die ander kant, berig die versoek van die
skrywer in hoofstuk 9 na die Verheerliking. Een van die twee
tekste moet verkeerd wees.
Teenstrydigheid No. 117
Matthew praat in hoofstuk 9 van 'n stom man wat besit word deur
duiwel wat genees is deur Jesus. Dan in hoofstuk 10 beskryf hy
die missie van Jesus en die dissipels beveel om hulle te
maak die siekes gesond, reinig melaatses, wek dooies op en gooi uit dev-
ils. Dan in ander hoofstukke hy baie ander gebeure en beskryf
dan in hoofstuk 17 die geval van die Verheerliking. Lukas, op
die ander kant, beskryf eers die missie van die leerlinge, dan
die Verheerliking van Jesus in dieselfde hoofstuk en dan na
Die beskrywing van die vele ander gebeure in hoofstukke 9, 10 en 11 hy
het die verslag van die stomme man genees deur Jesus.
Teenstrydigheid No. 118
Mark sê dat die Jode Christus gekruisig teen die derde uur van
die day.l Hierdie stelling word weerspreek deur die Evangelie van Johannes
wat berig dat Jesus was in die hof van Pilatus tot sesde
uur van die day.2
Teenstrydigheid No. 119
Dit word verstaan van die beskrywings van Matthew en Mark
dat die soldate wat Jesus gespot en sit die rooi tou op
hom was Pilatus eie soldate nie eie Herodes terwyl Lukas eie verklaring
is net die teenoorgestelde.
HY FOUTE
Hierdie afdeling bevat die foute foute en teenstrydighede
van die Bybelse teks wat bykomend tot die kinders bespreek
voorheen.
Fout nommer 1
Dit is vervat in die boek Eksodus dat die tydperk wat die
Israeliete het in Egipte was 430 jaar, wat verkeerd is. Die
tydperk was 215 years.l Hierdie fout is toegelaat deur die geskiedkundiges
en die Bybelse kommentators.
Fout nommer 2
Dit blyk in die Boek van die nommers wat die totale getal
die Israeliete, wat 20 jaar oud of ouer is, was ses Neder
Dred duisend, terwyl al die mans en vroue van die Leviete
en die vroue en kinders van alle die ander stamme is nie
ingesluit in hierdie getal. Hierdie stelling is hoogs oordrewe
en verkeerd.
Fout nr 3
Die verklaring van Deuteronomium 23: 2, "Geen baster mag
tree in die gemeente van die Here ... "is verkeerd, het as
reeds in Deel Een bespreek.
Fout nommer 4.
In Genesis 46:15 die term "drie-en-dertig" is beslis
verkeerd is, 34 is die korrekte nommer. Die besonderhede van hierdie fout
is in deel een gegee onder die tiende argument bladsy
sewe en twintig.
Fout No 5
Ek Samuel bevat hierdie stelling: "... vyftig duisend drie
telling en tien manne. "" Die getal vyftig duisend in hierdie vers is
verkeerd as sal later bespreek word.
Foute No. 6 en 7
2 Samuel 15: 7 bevat die woorde "veertig jaar" en in die
volgende vers van dieselfde hoofstuk die naam "Gesur" genoem
Beide is verkeerd. Die korrekte woorde is "vier jaar" en
"Adom" onderskeidelik.
Fout No. 8
Dit is vervat in 2 Kronieke:
En die voorportaal was op die voorkant van die huis, die
lengte daarvan voor op die breedte van die huis,
twintig el, en hoogte was honderd en twenty.2
Dit is 'n oordrewe en foutiewe weergawe van die hoogte.
Volgens 1 Konings die hoogte van die voorportaal was dertig el 3
Adam Clarke in volume 2 van sy kommentaar uitdruklik admit-
Ted die fout in hierdie stelling en het gesê dat die hoogte was
twintig el.
Fout No. 9
Die boek Josua, die beskrywing van die grense van die land gegee het, Ek "
aan die kinders van Benjamin, lui:
En die grens getrek daarvandaan en rondom die
hoek van die see southward.l
Die woord "see" in hierdie stelling is verkeerd, want daar was geen see
naby hul land. Die kommentators D "Oyby en Richardment
hierdie feit erken en gesê dat die Hebreeuse woord wat
vertaal as "see" eintlik te kenne "weste".
Fout No. 10
In hoofstuk 19 van die boek Josua, onder die beskrywing
van die grense van Naftali, lees ons:
En aan Aser raak dit in die weste en aan Juda
aan die Jordaan in die son rising.2
Hierdie stelling is ook verkeerd as die land van Juda uitgebrei
na die Suide. Adam Clarke ook hierdie fout uitgewys in
sy kommentaar.
Foute No. 11-13
Die kommentator Horseley opgemerk dat verse 7 en 8 van
Hoofstuk 3 van die boek Josua is verkeerd.
Fout No. 12
Die boek Rigters bevat hierdie stelling:
En daar was 'n jong man uit Bethlehem-Juda,
van die familie van Juda, wat was 'n Leviet.
In hierdie stelling die frase, "wat was 'n Leviet", kan nie waar wees nie
want iemand wat tot die familie van Juda nie kan wees
Leviet. Die kommentator Horseley ook erken hierdie
fout, en Houbigant selfs uitgesluit van hierdie gedeelte van sy teks.
Fout No. 13
Ons lees hierdie stelling in 2 Kronieke:
En Abía het die oorlog begin met 'n leër van
dapper krygsmanne vier honderd duisend jong
mans: Jerobeam het in slagorde teen hom,
met agt honderd duisend jong manskappe, dapper
helde. 1
Verder in dieselfde hoofstuk dit gee hierdie beskrywing:
En Abía met sy manskappe het hulle gedood met 'n groot
slag en so is daar gesneuweldes van Israel vyf Neder
Dred duisend uitgesoekte men.2
Die getalle wat in die twee tekste is verkeerd. Die ge-
mentators van die Bybel het die fout toegelaat. Die Latynse Trans-
lators verander 400,000-40.000 en
800,000-80.000 en vyf honderd
duisend vyftig duisend manne.
Fout No. 14
Dit is vervat in 2 Kronieke:
Want die Here het Juda verneder ter wille van Agas,
Die koning van Israel. l
Die woord Israel in hierdie stelling is seker verkeerd, want
haz was die koning van Juda, en nie die Koning van Israel. Die
Griekse en die Latynse vertalings, dus het Israel vervang
met Juda wat is 'n oop ondergang van die teks van hul Heilige
Skrif
Fout No. 15
Ons vind hierdie stelling in 2 Kronieke:
... En Sedekía, sy broer, koning oor Juda
en Jerusalem.
Die woorde "sy broer" is verkeerd in hierdie stelling. Dit
moet sê sy oom of sy pa besit brother.2 Die Arabiese en die
Griekse vertalers vervang "het sy broer" met "sy pa besit
broer ", nog 'n voorbeeld van blatante manipulasie van die teks van
die Heilige Skrif. Ward sê in sy boek woorde in hierdie verband,
"Aangesien dit nie korrek was nie, het dit verander na oom in die
Griekse en ander vertalings. "
Fout No. 16
Die naam "Hadaréser" is verkeerd gespel in 2 Samuel
1o: l6-l9 op drie plekke en in 1 Kronieke 18: 3-10 in sewe
plekke, terwyl die korrekte spelling is Hadadéser (soos gegee in
Al die ander verwysings in die Ou Testament).
1.2Chr.28: 19.
2. Ons doen die woorde vind, "het sy pa eie broer" in 2 Konings 24:17,
en dit is korrek
omdat Jojagin was die seun van Jójakim. Hy sou gewees het
bekend as
Sedekía, die seun van Jójakim, terwyl dit in die feit dat hy genoem
Sedekía, die seun van Josia.
Sien Jen 26 1 en 27: 1.
Foute No. 17-19
'N ander naam "Akan" verkeerdelik in die boek van
Josua. "Die korrekte naam is Achar, met 'n" r "aan die end.2
Fout No. 18
Ons vind in 1 Kronieke 3: 5 onder die beskrywing van die seuns
van Dawid, "Bad-Sua, die dogter van Ammiël." Die korrekte
naam is, "Batseba, die dogter van Elíam, die vrou van
Uría "0,3
Fout No. 19
Die Tweede Boek van Kings4 gee die naam "Asárja" wat
is beslis verkeerd. Dit moet wees "Ussía", vasgestel kan word
van verskeie ander sources.5
Fout No. 20
Die naam "Jóahas", wat in 2 Kronieke verskyn, 6 is nie
korrek is. Dit moet wees "Ahásia". Horne erken dat die name
Ons het daarop gewys foute No 16 20
- Is almal verkeerd en dan
voeg by dat daar is 'n paar ander plekke in die Skrif waar
name is verkeerdelik geskryf.
Fout No. 21
2 Chroniclesl gee 'n weergawe van hoe Nebukadnésar, die
die koning van Babilon, gebind Jójakim in kettings en hom gedeporteer
na Babilon. Hierdie stelling is beslis nie waar nie. Die feit is dat
Hy het hom dood in Jerusalem en sy liggaam beveel om gegooi word
buite die stad muur en links onbegrawe.
Die historikus Josephus sê in Deel 10 van sy boek:
Die koning van Babel het met 'n groot leër en
vasgevang in die stad sonder weerstand. Hy vermoor al die
jong manne van die stad. Jojakim was een van hulle. Hy
sy liggaam gegooi buite die stad muur. Sy seun Jójagin
gemaak van die koning. Hy gevange drie duisend manne.
Die profeet Esegiël was onder die gevangenes.
Fout No. 22
Volgens die Arabiese weergawes van 1671 en 1831, die
Boek Jesaja (7: 8) bevat hierdie stelling:
... En binne drie telling en vyf jaar Aram
verbreek.
Terwyl die Persiese vertaling en Engelse weergawe sê:
... En binne drie telling en vyf jaar sal Efraim
verbreek.
Histories hierdie profesie bewys vals, soos in die sesde
jaar van Hiskia eie regering, 2 die koning van Assirië binnegeval Efraim,
soos opgeteken in 2 Konings in hoofstukke 17 en 18. So Aram was
vernietig in een en twintig jaar. l
Vitringa, 'n gevierde Christelike geleerde, het gesê:
Daar was 'n fout in die kopiëring van die teks hier. In
Trouens, dit was sestien en vyf jaar, en die tydperk
verwys het, was sestien jaar ná die regering van Agas en
vyf na dié van Hiskia.
Daar is geen regverdiging vir die mening van die skrywer nie, maar op
minste, het hy die fout in hierdie teks toegelaat word.
Fout No. 23
Die boek Genesis sê:
Maar van die boom van die kennis van goed en kwaad,
mag jy nie eet nie; want die dag as jy daarvan eet,
daarvan, jy sal sekerlik die.2
Hierdie stelling is duidelik verkeerd sedert Adam, na die eet van
daardie boom, het nie gesterf daardie dag, maar het vir meer as nege
honderd jaar nadat dit.
Fout No. 24
Ons vind in die boek van Genesis: 3
My Gees sal nie vir ewig in die mens nie, want dit
hy ook vlees is; sy dae sal wees honderd en twintig
jaar.
Om te sê dat die ouderdom van 'n mens is 'n honderd-en-twintig jaar is
foutiewe as ons weet dat die manne van vroeër eeue geleef het ver
meer - Noag eie ouderdom, byvoorbeeld, was nege honderd en vyftig,
Sem, sy seun, het vir ses honderd jaar en Arpagsad vir
338 jaar; terwyl die lewensduur van voor-
gestuur-dag man is gewoonlik sewentig of tagtig jaar.
Fout No. 25
Genesis verslae hierdie adres van God aan Abraham:
En Ek sal aan jou en jou nageslag ná jou,
die land waar U 'n vreemdeling, die hele land van
Kanaän, as 'n ewige besitting; en Ek sal vir hulle '
God.
Hierdie stelling is weer histories verkeerd, want die hele land
Kanaän was nog nooit in besit van Abraham nie was dit
onder die ewige heerskappy van sy nageslag. Inteendeel
hierdie land gesien het ontelbare politieke en geografiese revo-
lutions.
Foute No. 26, 27, 28
Die boek Jeremia sê:
Die woord wat tot Jeremia gekom het aangaande die hele
mense van Juda in die vierde jaar van Jójakim, die seun
van Josía, die koning van Juda, dit was die eerste jaar van
Nebukadrésar, die koning van Babilon.
ERDERE in dieselfde hoofstuk sê:
En hierdie hele land sal 'n wildernis en 'n wees
verbasing en hierdie nasies sal die koning van dien
Babilon sewentig jaar. En dit sal gebeur, wanneer
sewentig jaar vol is, sal Ek die straf van die
die koning van Babel en oor dié nasie, spreek die Here, vir hul
ongeregtigheid, en die land van die Chaldeërs, en sal dit per-
petual desolations.l
En verder in Hoofstuk 29 van dieselfde boek, is dit lui:
En dit is die woorde van die brief wat Jeremia
die profeet uit Jerusalem gestuur het vir die oorblyfsel van die
ouderlinge wat weg gevangenes weggevoer is, en aan die
priesters en die profete, en aan al die mense wat
Nebukadnésar in ballingskap uit uitgevoer
Jerusalem na Babilon; (Na dat Jegónja, die koning en
die koningin en die hofdienaars, die vorste van Juda en
Jerusalem, en die smede en die slotmakers was
gedeporteer uit Jerusalem) 2
En verder in dieselfde hoofstuk lees ons:
Want so sê die Here, dat ná sewentig jaar wees
bereik by Babilon sal ek jou besoek en voer
my goeie woord vir jou in wat veroorsaak dat jy om terug te keer na hierdie
In die Persiese vertaling van 1848 vind ons hierdie woorde:
Na sewentig jaar in Babilon, het ek
Wlll draai na jou toe.
Verdere in hoofstuk 52 van dieselfde boek vind ons die volgende
stelling:
Dit is die mense wat Nebukadrésar in ballingskap
weggevoer het in die sewende jaar, drie duisend Jode
drie en twintig: In die agttiende jaar van
Nebukadrésar, het hy in ballingskap weggevoer uit
Jerusalem agt honderd en dertig en twee persone: in
die drie en twintigste jaar van Nebukadrésar
Nebusarádan, die owerste van die lyfwag weggevoer cap-
tiewe van die Jode sewe honderd vyf en veertig siele in alle
die persone was vier duisend ses hundred.l
Na 'n versigtige lees van die verskeie gedeeltes hierbo aangehaal
die volgende drie punte gevestig:
1. Nebukadnésar bestyg die troon in die vierde jaar van
die regering van Jójakim. Dit is histories korrek. Die Joodse
historikus Josephus sê in Vol. 10 en Hoofstuk 5 van sy geskiedenis
wat Nebukadnésar bestyg die troon van Babilon in die
vierde jaar van Jójakim. Dit is dus noodsaaklik dat die
eerste
jaar van Nebukadnésar moet saamval met die vierde jaar van
Jojakim.
2. Jeremia het sy woorde (die boek) vir die Jode na die
deportasie van Jegónja, die koning, het die oudstes van Juda en ander
ambagsmanne na Babilon.
3. Die kumulatiewe aantal van die gevangenes in die drie uitgewekenes
was vier duisend ses honderd en dat die derde ballingskap deur
Nebukadnésar het plaasgevind in die drie en twintigste jaar van sy regering.
Dit openbaar drie ooglopende foute. Eerstens, volgens die
geskiedkundiges, Jegónja, die oudste van Juda, en ander ambagsmanne was
verban na Babilon in 599 vC Die skrywer van Meezan-ul-Haq
gedruk in 1849, sê op bladsy 60 dat hierdie ballingskap plaasgevind het in 600
VC en Jeremia het die brief na hulle vertrek na
Babilon. Volgens die Bybelse teks bo hul verblyf aangehaal
in Babilon moet word, sewentig jaar, wat is beslis nie waar nie,
omdat die Jode is deur die orde van die koning van vrygestel
Persië in 536 vC Dit beteken dat hul verblyf in Babilon
net 63 jaar en nie sewentig jaar. Ons het aangehaal
hierdie syfers uit die boek Murshid-ut-Talibeen gedruk in
Beiroet in 1852 wat verskillende s uit die uitgawe gedruk in
1840 in verskeie plekke. Ons vind die volgende tabel in die 1852
edltlon.
Die jaar van die VENT DIE JAAR
Van die voorafgaande
SKEP Christus vC
3405 Jeremia eie skryfwerk aan die 599
gevangenes van Babilon
3468 Die dood van Daríus, die oom van h
Koreish, die hemelvaart van Kores TC
die troon van Babilon, Madi en
Pharus. Sy bevel om die vry te stel
Jode en stuur hulle terug na
Jerusalem
Tweedens, word die kumulatiewe aantal mense tydens die ballingskap
drie uitgewekenes genoem vier duisend ses honderd People
Byvoorbeeld, terwyl volgens 2 Konings die aantal gevangenes, insluitende
ing van die owerstes en die dapper manne van Jerusalem, by die tyd van
die eerste ballingskap, was drie duisend die smede en die slotmakers
nie ingesluit in hierdie getal. Ek
Derdens, van die teks hierbo aangehaal, ons verstaan dat die
1. "En hy die hele Jerusalem weggevoer en al die owerstes en al
die helde van
helde, selfs drie duisend ballinge, en al die smede en
Smiths. "2 Konings
24: 14
r
, Derde lot het plaasgevind in die drie en twintigste jaar van
Nebuchadnezzars regering, terwyl dit weerspreek in 2 Konings
wat sê dat Nebusarádan het hulle in ballingskap weggevoer in die nege
- Teenth jaar van Nebukadnésar.
Fout No. 29
Die boek Esegiël bevat die volgende woorde:
En dit het gebeur in die elfde jaar, in die eerste
dag van die maand, het die woord van die HERE tot gekom
me.2
En later in dieselfde hoofstuk vind ons:
Want so sê die Here God; Kyk, Ek bring
op Tirus Nebukadrésar, die koning van Babel, die koning van
konings, van die noorde, met perde en strydwaens,
en perderuiters en maatskappye, en baie mense.
Hy sal met die swaard doodmaak jou dogters in die
f1eld, en hy sal 'n fort teen jou, en gooi 'n
berg teen jou, en die skilddak teen jou;
En hy sal die enjins van die oorlog teen jou mure
en met sy byle hy jou torings sal afbreek.
Vanweë die menigte van sy perde sal hulle stofwolk
sal jou dek, sal jou mure bewe van die geluid van die
ruiters en wiele en strydwaens as
Hy sal in jou poorte intrek, soos 'n mens indring in 'n stad
waarin oopgebreek is.
Met die hoewe van sy perde sal hy vertrap al
jou strate; jou mense sal hy met die swaard doodmaak, en
jou trotse klippilare sal op die grond val.
En hulle sal 'n buit van jou rykdom maak, en maak
'n buit van jou koophandel, en hulle sal afbreek
jou mure, en jou kosbare huise omgooi en hulle
sal jou klippe en jou houte en jou puin in die lê
midde-in jou water. "
Geskiedenis bewys hierdie voorspelling valse omdat Nebuchad-
nezzar het sy bes probeer om die stad van Tirus te vang, en het die
stad in 'n staat van beleg dertien jaar, maar het om terug te gaan
sonder sukses. Want dit is ondenkbaar dat God self die belofte
sou nie nagekom word nie, moet dit wees dat die voorspelling self is
misreported.
In Hoofstuk 29, vind ons die volgende woorde toegeskryf aan
Ezekiel:
En in die sewe en twintigste jaar, in
die eerste maand, op die eerste dag van die maand, het die woord van die
Here het tot my gekom en gesê:
Seun van die mens, het Nebukadrésar, die koning van Babel, het
sy leër 'n swaar diens teen Tirus laat verrig; elke hoof
het kaal geword en elke skouer is seer geskaaf, tog het hy
geen lone, en ook sy leër het van Tirus ...
... So sê die Here Here: Kyk, Ek sal die land gee
Egipte aan Nebukadrésar, die koning van Babel; en hy sal
neem haar menigte en neem haar buit en haar prooi neem; en
dit sal die loon vir sy leër.
Ek het aan hom die land van Egipte vir sy arbeid waar-
met hy voor gedien het ... 2
Die bogenoemde teks uitdruklik dat sedert Nebukadnésar
kon nie die beloning van sy beleg van Tirus, het God beloof om
gee hom die land van Egipte.
Fout No. 30
Die Boek van Daniël bevat hierdie stelling:
Toe hoor ek 'n heilige spreek, en 'n ander heilige
het aan die heilige wat gesê het, hoe lank sal
die visie van die voortdurende offer en die
oortreding van die verwoesting, beide die heiligdom te gee
en die gasheer vir voete word getrap?
En hy het vir my gesê vir Twee duisend drie
honderd dae; dan sal die heiligdom wees cleansed.l
Die Joods-Christelike geleerdes, van die begin af,
het gewonder oor die betekenis van hierdie voorspelling. Byna
al die Joods-Christelike kommentators van die Bybel is van die
mening is dat dit Antiochus, die konsul van Rome wat binnegeval
Jerusalem in 161 vC, wat bedoel is om in hierdie visie, 2 en die
dae beteken dat die gewone dae van ons kalender. Josephus, die bekende
kommentator, het ook ooreengekom met hierdie mening.
Histories egter hierdie mening nie water hou,
omdat die besetting van die heiligdom en die gasheer, het vir
drie en 'n half jaar, terwyl die tydperk van twee duisend
drie honderd dae bedoel kom tot ses jaar, drie maande
en negentien dae. Om dieselfde rede Issac Newton verwerp
die aanname dat Antiochus het niks met dit te doen
vlsion.
Thomas Newton wat 'n kommentaar op die predic- geskryf
sies en profesieë van die Bybel eerste paar ander ge- aangehaal
mentators op hierdie punt, en dan, soos Isaac Newton, heeltemal
verwerp die moontlikheid van dit wat Antiochus wat genoem word
in hierdie visie van Hiskia. Hy beweer dat die Romeinse keisers
en die pouse is die invoer van die visie.
Snell Chauncy het ook 'n kommentaar op die voorspellings
van die Bybel, wat gepubliseer is in 1838. Hy het beweer dat in
sy kommentaar het hy opgeneem in die essensie van vyf en tagtig ander
kommentare. Kommentaar te lewer oor hierdie visie het hy gesê dat die
vroegste tye was dit baie moeilik vir die geleerdes te
ascer-
ting en die tyd van die aanvang van die geleentheid by te definieer
wat hierdie visie refers.l
Die meerderheid van die geleerdes tot die gevolgtrekking gekom dat die tyd van
die aanvang is beslis een van die vier tydperke waarin vier
koninklike bevele uitgereik deur die konings van Persië:
1. Kores, wat sy op in 636 vC uitgereik
2. Die koning Darius, wat sy bevele in 815 vC uitgereik
3. Ardashir, wat sy opdragte in 458 vC het oor Esra
4. Die koning Ardashir, wat sy op te Nehemia uitgereik
in die twintigste jaar van sy regering in 444 vC
Hy het ook bygevoeg dat die dae wat in hierdie visie is nie
dae as gewoonlik verstaan nie, maar dae dui jaar. Bewaring
dit in gedagte Snell Chauncy gesê, die einde van die tydperk van hierdie
visie sal soos volg wees:
1. Volgens die eerste bevel van Kores dit sou eindig in
1764 nC
2. Volgens die tweede van Daríus dit sou eindig in 1782
NC
3 .According na die derde bevel van Ardashir dit sou wees
1. Wat verstaan ons Snell Chauncy interpretasie van die dae van die
hierdie visie as jaar
het vermoed dat die visie voorspel die realpearance van die
Christus Jesus. Die twee
duisend drie honderd dae word aanvaar jaar. Hierdie nommer
jaar moet wees
getel vanaf enige van die geleenthede toe Jerusalem geneem is
uit die besitting
ging van Joods-Christelike volgelinge.
4. Volgens die vierde Ordonnansie dit sou eindig in 1856.
Al hierdie datums geslaag het sonder om die profesieë vervul
en in elk geval, dit onlogies metaforiese interpretasie
nie aanvaarbaar nie.
Eerstens is dit 'n mis-stelling om te sê dat dit moeilik sou wees
vir skoliere die tydperk van sy aanvang te bepaal. Die
probleem lê slegs in die feit dat die tydperk moet begin
reg
vanaf die tyd wanneer hierdie visie uit te Daniel getoon nie
enige tydperk nadat dit.
Volgende 'n arbitrêre verandering in betekenis van dae in jare is
nie aanvaarbaar nie, want die woord "dag" gaan voort om die te beteken
gewone tydperk van 24 uur, tensy anders aangedui deur die geskrywe
er homself. Die woord word gebruik in beide die Ou en die Nuwe
Testament in sy gewone betekenis en nooit "jaar" beteken. Selfs
As ons aanvaar dat die woord kan gebruik gewees het om te beteken "jaar"
sou dit in 'n figuurlike sin gewees het; maar 'n figuurlike gebruik van
'n woord vereis 'n sterk aanduiding van dit. In die rekening van
hierdie visie die woord "dag" is gebruik vir die doel van
definisie van 'n periode van tyd en ons nie enige aanduiding vind nie dat
dit moet in 'n figuurlike sin geneem word. Die meeste geleerdes het,
dus aanvaar dit in sy gewone betekenis anders geleerdes
soos Isaac Newton, Thomas Newton en Snell Chauncy sou
nie probeer het om na vore te bring so verwarrend verduidelikings.
Fout No. 31
Die Boek van Daniell lui:
En van die tyd af dat die voortdurende offer sal wees
weggeneem het, en die gruwel verwoester
opgerig word, sal duisend twee honderd en negentig wees
dae.
Gelukkig is hy wat bly verwag, en kom by die thou-
sand drie honderd vyf en dertig dae bereik.
Hierdie profesie is soortgelyk aan die een wat voorheen bespreek
wat nooit waar geword het. Nie die Christus of die Messias van die
Jode verskyn in hierdie tydperk.
Fout No. 32
Die Boek van Daniël bevat hierdie stelling:
Sewentig sewetalle is oor jou volk en
jou heilige stad, die oortreding te voltooi, en
maak 'n einde van sondes, en versoening te doen vir iniq-
uity, en om te bring in ewige geregtigheid en te
verseël die gesig en profeet, en die mees te salf
Holy.l
Hierdie profesie is ook verkeerd as die Messias nie in verskyn
hierdie tydperk. Nie een van die verduidelikings gestuur deur die Christelike
geleerdes in hierdie verband verdien enige ernstige oorweging, deels
vir die redes wat ons reeds bespreek en deels op die rekening
van 'n aantal feite wat ons bespreek hieronder: -
Eerstens is die tydperk tussen die eerste jaar van die regering van Kores,
die jaar van die vrylating van die Jode soos bevestig deur Ezra2 en die
geboorte van die profeet Jesus is byna ses honderd jaar volgens
Josephus en 536 jaar in Snell
Chauncy eie skatting.
Tweedens, as ons aanvaar dit as 'n korrekte verduideliking, sou dit
beteken dat alle ware drome tot 'n einde gekom het vir ewig, wat
natuurlik onwaar. Watson, in die derde deel van sy boek, het
gereproduseer Dr. Grib eie brief wat gesê het: "Die Jode het soveel
verdraai die teks van hierdie profesie dat dit gelewer is inap-
van toepassing op Jesus. "Hierdie belydenis deur Watson is genoeg om te be-
ferm ons bewering dat hierdie voorspelling, volgens die oorsprong
nale afskrif van die Boek van Daniël, steeds bewaar met die Jode,
wat vry is van die beswaar van enige soort van manipulasie,
dat hierdie profesie is nie van toepassing op Jesus.
Derdens, die woord "Christus", wat beteken gesalfde, is gebruik
want al die konings van die Jode, ongeag van hul karakter of
dade. Dit blyk in Psalm 18 vers 50. Net so, Dawid is mans-
noemde as die gesalfde in Psalm 131. En ook 1 Samuel be-
tains hierdie stelling van Dawid aangaande Saul, wat gesê
te gewees het een van die ergste konings van die Jode:
Daar is die dag jou oë gesien het hoe die
HERE het u vandag in my hand in die grot, en
hulle het gesê ek moet u doodmaak, maar my oog U gespaar; en
Ek het gesê: Ek sal my hand nie uitsteek teen my heer nie, want
Hy is die Here eie anointed.l
Dieselfde aanwending van hierdie woord is ook gevind in 1 Samuel
24 en 2 Samuel 1. Naas, is hierdie woord nie net beperk tot die
konings van die Jode. Ons vind dat dit vir ander konings gebruik ook. Dit is
wat in Jesaja:
So sê die Here aan sy gesalfde, aan Kores, wie se
regterhand Ek holden.2
Kores, die koning van Persië, genoem word as God self gesalf of
die Christus in hierdie teks. Kores is die een wat die Jode bevry
uit hulle ballingskap en toegelaat word om die Tempel te herbou word.
Fout No. 33
Die volgende verklaring word deur die profeet Dawid
in 2 Samuel:
En Ek sal 'n plek vir my volk Israel '
en Ek sal hulle plant, kan dit in 'n plek van hul woon
eie, en beweeg nie meer nie; nie, en die kinders van
kwaad hom nie meer verdruk soos vroeër nie.
En as sedert die tyd af dat Ek rigters te wees
oor my volk Israel.l
Dieselfde voorspelling het in effens verskillende woorde in
die Persiese vertaling van 1835. Volgens hierdie teks het God
belowe dat hulle daar in vrede wil leef, sonder enige
ellende vir hulle in die hande van sondige mense. Dit beloof
plek was Jerusalem, waar hulle hul wonings en
geleef het. Die geskiedenis het bewys dat hierdie belofte is nie vervul.
Hulle is erg geteister het by die hande van 'n paar leiers.
Nebukadnésar ingeval hulle drie keer en geslag
hulle gevang het en gedeporteer hulle na Babilon. Titus, 2 die
Keiser van Rome, hulle so barbarously wat vervolg een mil-
leeu van die Jode is dood, 'n honderd duisend mense was
opgehang en 99.000 was gevange geneem. Tot op hierdie
dag hul nasate woon in die agteruitgang van regoor die
wêreld.
.Len Fout No. 34
In 2 Samuel lees ons die volgende belofte van God aan Dawid:
En as jou dae vol is en jy slaap
saam met jou vaders, sal Ek jou nageslag ná jou, wat
sal voortgaan uit jou liggaam, en ek sal bevestig sy
koninkryk.
Hy sal 'n huis bou vir my naam, en ek sal stab-
lish die troon van sy koninkryk vir ewig.
Ek sal sy vader wees, en hy sal my seun wees. As hy
pleeg ongeregtigheid Ek hom sal straf met die roede van mans,
en met strepe van die mensekinders;
Maar my goedertierenheid sal nie weg van hom wyk nie, soos Ek
het dit van Saul wat Ek voor jou aangesig verwyder.
En jou huis en jou koningskap sal vaststellen word
gevestig in ewigheid voor jou; jou troon sal vaststellen word
bekragtig ever.l
1 Nog 'n stelling van 'n soortgelyke aard word in Kron:
Kyk, 'n seun sal vir jou gebore word; hy sal 'n
man van rus, en Ek sal hom rus verskaf van al sy vyande gee
rondom, want sy naam sal wees Salomo, en ek sal
gee vrede en rus vir Israel in sy dae.
Hy sal 'n huis bou vir my naam, en hy sal wees
my seun, ... en Ek sal die troon van sy koninkryk vestig
oor Israel ever.2
Alhoewel God die ewige koninkryk in die belowe
familie van Dawid, was hierdie belofte nie nagekom word nie, as die familie van
David is ontneem van die koninkryk, 'n lang tyd gelede.
Fout No. 35
Paul berig God eie woorde oor die belangrikheid van Jesus
oor die engele in sy brief aan die Hebreërs: Ek
Ek sal vir hom 'n vader, en hy sal vir My 'n son.2
Christelike geleerdes beweer dat dit 'n verwysing na die
verse in 2 Samuel en 1 Kronieke in die vorige bespreek
paragraaf. Hierdie eis is nie aanvaarbaar om verskeie redes.
1. Die teks van Kronieke is ondubbelsinnig sê dat die
seun eie naam sal wees Salomo.
2. Beide die tekste sê dat hy 'n huis te bou in die naam
van God. Dit kan slegs toegepas word op Salomo wat die gebou
huis van God, soos belowe. Jesus, aan die ander kant is gebore
1003 jaar na die konstruksie van die huis
en gebruik word om te praat van die vernietiging. Dit sal onder bespreek word
Fout No.79.
3. Beide voorspellings voorspel dat hy sou 'n koning, waar- wees
soos Jesus was nie 'n koning nie, inteendeel was hy 'n arm man as
Hy het self gesê:
En Jesus sê vir hom: Die jakkalse het gate en
die voëls van die hemel neste, maar die Seun van die mens het
nie waar sy head.3 te lê
1. Heb. 1: 5.
2. die grootheid van ù esus te bewys oor die engele, Paul aangevoer
dat God nooit gesê
enige van die engele wat enige van hulle was sy seun. Hy het net gesê om dit te
Jesus dat "Ek sal
vir hom 'n vader, en hy sal 'n seun vir my wees. "
3. Mat 8: 20.
4. Dit is duidelik gestel in die eerste voorspelling dat:
As hy verkeerd handel, Ek hom sal straf met 'n stok
van die mense, en met slae van mensekinders.
Dit beteken dat hy sal 'n man van roekelose aard wees.
ccording aan die Christene - en hulle is ver van die waarheid -
Salomo was 'n man van daardie aard en het die profete
en het 'n afvallige in sy laaste dae, buitekant in afgod aanbidding
skip. die bou van die tempel vir die gode, en om homself te pleeg
heathenism.l AANGESIEN Jesus was absoluut onskuldig, en kon
nie 'n sonde van enige aard pleeg.
5. In die teks van Kronieke sê dit duidelik:
Wie sal 'n man van rus wees, en Ek sal hom rus gee
van al sy vyande rondom.
Maar, Jesus, volgens die Christene, was nog nooit in
vrede reg van sy vroeë dae tot aan die tyd van die kruisiging.
Hy het in konstante vrees vir die Jode en links 'n plek vir
'n ander totdat hy in hegtenis geneem is deur hulle, en hulle sê, vermoor.
Solomon, aan die ander kant, vervul die toestand van die lewe in
rus van sy vyande.
6. In die voorspelling van Kronieke die Israeliete belowe:
Ek sal vrede en quieteness Israel in sy
dae.
Terwyl dit histories bekend aan almal wat die Jode
kruiperig na en oorheers deur die Romeine in die tyd van Jesus.
7. Die profeet Salomo het homself beweer dat die predic_
sie is oor hom gemaak. Dit is duidelik uit 2 Chronicles.l
Alhoewel die Christene stem saam dat hierdie tyding was vir
Salomo. hulle sê dat dit in werklikheid vir Jesus ook, as hy 'n
afstammeling van Salomo. Ons beweer dat dit 'n valse eis
omdat die eienskappe van die voorspelde seun moet saamval met
Die beskrywing van die profesie. Ons het reeds aangetoon dat
Jesus het nie voldoen aan die vereistes van die voorspelling.
Afgesien van hierdie, kan Jesus nie die onderwerp van hierdie predic- wees
sie, het gelyk soos die Christen-geleerdes. Ten einde te
verwyder die teenstrydigheid tussen die genealogiese beskrywings
van Jesus in Mathew en Lukas, het hulle gesê dat Matthew
die geskiedenis van Josef van Násaret beskryf, terwyl Lukas
Die geslagsregister van Maria beskryf. Maar Jesus was nie die
seun van Josef nie, maar eerder die seun van Maria, en volgens haar
genealogiese Jesus is die afstammeling van Nathan, die seun van Dawid, en
nie die seun van Salomo.
Fout 36
Daar word gesê oor die profeet Elia in Konings:
En die woord van die Here tot hom gekom en gesê:
Gaan hiervandaan weg en draai jou na die ooste toe en steek thy-
self by die spruit Krit wat oos van die Jordaan is.
En dit sal wees, sodat jy die spruit drink;
en Ek het aan die kraaie bevel gegee om jou daar te onderhou.
En hy het gegaan en gehandel volgens die woord van die
Here, want hy het gaan bly by die spruit Krit wat oos is
1. "Maar die Here het vir my vader Dawid: Omdat dit was un
jou hart 'n te bou
huis vir my naam, het jy goed gehandel dat dit in jou hart was:
Nieteenstaande
maar jy sal die huis nie bou nie; maar jou seun wat uitgaan
uit jou heupe. Hy
sal die huis vir my Naam bou. En die HERE het
verrig sy woord wat
Hy het gesê: sodat ek opgestaan het in die plek van my vader Dawid ".
2 Kron. 6: 8-10.
voordat die Jordaan,
En die kraaie het vir hom brood en vleis in die
oggend, en brood en vleis in die aand, en hy
gedrink van die brook.l
In die bogenoemde teks die woord "kraai" is 'n vertaling van die orig-
Finale woord "Arem". Al die vertalers behalwe Jerome het Trans-
verwante dit as "kraai", net Jerome het dit anders as vertaal
"Arabiese". Sedert sy mening nie gewildheid, het sy volgelinge kry
verdraai die tekste in Latynse vertalings en die woord verander
"Arabiese" te kraai. Dit is daar baie gelag deur nie-
Christen-geleerdes. Horne, 'n bekende akademikus, was baie sur-
gewaardeer het en is, in werklikheid, geneig om saam te stem met Jerome in
dat die woord "Arem" beteken waarskynlik "Arabiese" en nie kraai.
Hy het baie kritiek op die ander vertalers en het drie argu-
mente die absurditeit van hul mening te bewys. Hy het gesê op bladsy
639 van die eerste volume van sy kommentaar: 2
Sommige kritici het die vertalers sê dat dit veroordeel
ver van die waarheid wat kraai lewensmiddele moet gee aan 'n
Profeet. As hulle die oorspronklike woord gesien het, sou hulle nie
verwyt, omdat die oorspronklike woord is "Orim" wat
die betekenis van "Arabiese". Hierdie woord word gebruik vir dieselfde doel
in 2 Konings 21 en in Nehemia 4.
Naas, is dit verstaan van "Perechat Riba", 'n uitleg
van die boek Genesis, dat hierdie profeet beveel om
woon en hom nie weg op 'n plek in die omgewing van "Butshan".
Jerome het gesê dat die "Orim" was die inwoners van die dorp
wat binne die grense van Arabië. Hulle voorsien kos vir
hierdie profeet.
Dit is 'n waardevolle bevinding en bewyse vir Jerome. Hoewel
die Latynse vertalings bevat die woord "kraai", die boek
Kronieke, die boek van Nehemia en Jerome vertaal
dit as "Arabiese". Net so word dit aangedui deur die Arabiese vertaling
dat hierdie woord te kenne mans, en nie kraai. Die bekende Joodse
kommentator Jarchi ook hierdie woord as "Arabiese" vertaal. Dit is oer-
tainly nie waarskynlik dat God sou voorsien het brood en vleis
aan sy profeet deur sulke onsuiwer voëls. 'N profeet soos Elia,
wat so streng 'n volgeling van die gebooie van God
sou nie tevrede is met die vlees deur kraaie wees tensy hy
vooraf geweet het dat die kraaie is nie om aas.
Elia voorsien met sulke vlees en brood vir 'n hele jaar.
Hoe kan hierdie soort van diens toegeskryf word aan kraai? Dit is
veel meer geneig om die inwoners van "Orbo" of "Arabiere" gelewer
hierdie diens aan hom. "
Dit is aan die Protestante nou om te besluit watter een van die twee
menings korrek is.
Fout No. 37
Ons vind die volgende stelling in Konings:
... In die vier honderd en tagtigste jaar ná die
kinders van Israel uit Egipte kom, in
die vierde jaar van Salomo eie regering oor Israel, in die
maand Sif, dit is die tweede maand, het hy begin
die huis van Lord.l bou
Volgens die geskiedkundiges, hierdie stelling is verkeerd. Adam
Clarke, byvoorbeeld, het gesê wanneer kommentaar op hierdie vers in
Vol. 2 van sy kommentaar:
Die geskiedkundiges differred van hierdie teks in die
volgende besonderhede: Die Hebreeuse teks gee 480, Latyns 440,
Glycas 330, Melchior Canus 590; Josephus 592,
Slipicius Severus 585, Clement Alexander 570,
Cedrenus 672 Codomanus 598, Vosius Capellus 580,
Seranius 680, Nicholas Abraham 527, Mastlinus 592,
Petavius en Watherus 520.
Het die jaar, wat deur die Hebreeuse teks is korrek en
geopenbaar deur God, die Latynse vertaler en so baie van die
Judeao-Christelike historici sou nie weerspreek het nie.
Josephus en Clement Alexandrianus ook verskil van die
Hebreeuse teks, selfs al het beide van hulle is bekend as stoere
gelowiges in hul godsdiens. Dit, natuurlik, lei ons om te glo
dat die Bybelse teks was vir hulle nie meer waardig van respek
as enige ander boek van die geskiedenis. Anders sou hulle nie
eens gedink nie saamstem met dit.
Fout No. 38
Dit is gesê in Mattheus:
Al die geslagte dan van Abraham tot Dawid is
veertien geslagte; en van Dawid tot die dra
na Babel weggevoer is veertien geslagte, en van
die Babiloniese ballingskap tot Christus veertien
generations.l
Volgens hierdie stelling in die geslagsregister van Jesus uit
Abraham word onderverdeel in drie groepe, elk bestaande uit
veertien geslagte. Dit is natuurlik nie korrek nie, want sedert
die eerste groep van Abraham tot Dawid, sluit Dawid in dit, het hy
moet uit die tweede groep uitgesluit word as hy dit nie kan wees
getel twee keer. Die tweede groep moet begin met Salomo en
eindig met Jeconias dus uitgesluit hom uit die derde groep. Die
derde groep moet begin van Seáltiël, wat net 13 laat
geslagte in die laaste groep. Al die ou sowel as ver-
er geleerdes gekritiseer hierdie fout, maar die Christen-geleerdes
nie in staat is om enige oortuigende verduideliking te produseer vir dit.
Foute No. 39-42:
Volgens die Arabiese vertaling gedruk in 1849, describ-
ing van die geslagsregister van die Christus, die Evangelie van Mattheus sê:
Josias vader van Jeconias en sy broers, in die
lot van Babylon.l
Dit kan uit hierdie teks wat Jeconias en sy verstaan word
broers in die tydperk van ballingskap in Babilon, gebore wat
natuurlik impliseer dat Josias nog gelewe het gedurende daardie tydperk.
Maar dit kan nie die geval is vir die volgende vier redes:
1. Josias het twaalf jaar voor die ballingskap gesterf het, want na
sy seun Jóahas sy dood koning geword het en wat geheers het vir drie
maande. Het Jojagin, die ander seun van Josias regeer
elf jaar. En dit was eers toe Jeconias, die seun van
Jojakim. was regerende vir drie maande in Jerusalem wat
Nebukadnésar Jerusalem binnegeval en in die tronk hom saam
met al die ander Israeliete en gedeporteer hulle Babylon.2
2. Jeconias is die kleinseun van Josias, en nie sy seun, soos
duidelik uit die bogenoemde stelling.
3. Teen die tyd van die ballingskap, Jeconias was 18 jaar oud, 3 dus
sy geboorte in hierdie tydperk is buite die kwessie.
4. Jeconias het geen broers, maar sy pa het drie broers.
In die lig van bogenoemde teks probleme, die kommentator
Adarn Clarke het in sy kommentaar dat:
Calmet voorgestel dat hierdie vers as gelees moet word
volg: "Josia die vader Jehoiakin, en sy broers,
Jehoiakin die vader van Jegónia oor die tyd van die uitvoering
weg na Babilon. "
Dit suggestionl van die teks van die Heilige Skrif te manipuleer
kings is iets om in ag geneem word deur die leser. Selfs na hierdie
verandering, ons beswaar in no. 3 hierbo bly unaf-
besmette.
Na ons mening, 'n paar vernuftige priesters het doelbewus
verwyder die woord Jehoiakin uit die teks van die beswaar te vermy
dat Jesus, wat 'n afstammeling van Jehoiakin, sal nie in staat wees om
sit op die troon van Dawid, 2 en dat in hierdie geval sou dit nie
meer moontlik wees om vir hom die Messias te wees.
Hulle het nie die implikasies wat plaasvind waardeer
as 'n gevolg van hierdie klein verandering in die teks. Miskien het hulle gedink
dit
1. Hierdie voorstel is gedeeltelik uitgevoer. Die voorstel
gesê dat Jojagin
moet in die teks ingevoeg word en dat in plaas van die term
"In die ballingskap" dit
behoort te wees, "oor die tyd van ..." So het die vertalers het
gemanipuleer word om die teks, en in
byna al die vertalings van die teks lees nou: "Josias vader
Jeconias en sy broers,
oor die tyd wat hulle is in ballingskap na Babilon. "
Deur die toevoeging van die term "oor die tyd" Hulle het probeer om die te vermy
beswaar dat
die skrywer wat in no.3 hierbo.
In die Engelse vertaling deur die Anglikaanse Kerk gepubliseer in
1961, is hierdie difficul-
ly is 'n bietjie opgelos anders. In hierdie vertaling die
vers lees:
"En Josias was die vader van Jecohias en sy broers by die
tyd van die deportasie
na Babilon.
2. "Daarom, so sê die HERE van die Jehoiakin die koning van Juda, het hy
sal niemand het om op te sit
op die troon van Dawid. "Jer. 36:30
3. Volgens die Bybel is dit nodig vir die Messias 'n te wees
afstammeling van Dawid.
was dit makliker om die blaam te lê op Matthew as Jesus verruil te verhoed
synde die afstammeling van Dawid en van die feit dat hy die Messias is.
Fout No. 43
Die genealogiese beskrywing in Matteus sewe gen-
erations tussen Juda en Salmon, l en vyf geslagte van
Salmon Dawid. Die tydperk van Juda na Salmon is oor
drie honderd jaar, en van Salmon Dawid vier honderd
jaar. Selfs met inagneming van die lang lewe van die mense, hierdie
verklaring kan nie waar wees nie, soos die ouderdom van die eerste groep van geslagte
sies was langer as die tweede groep. Matthew eie beskrywing
sit sewe geslagte in drie honderd jaar en vyf geslagte
sies in vier honderd jaar lank.
Fout No. 44
Die tweede van die drie groepe van veertien geslagte
beskryf deur Matthew in die geslagsregister van Jesus, het in werklikheid
agtien geslagte en nie die veertien in die derde
hoofstuk van Kron. Newman groot kommer uitgespreek oor
hierdie en bespot dit sê dat so ver dit net nodig
om te glo in die gelykheid van die een en drie, was dit nou nodig is om te
glo in die gelykheid van agtien en veertien, omdat die heilige
Skrif kan nie beskou word as verkeerd.
Foute No. 45 & 46
In dieselfde gedeelte van Mattheus lees ons:
1. Hiervolgens is die geslagte van Dawid tot Jeconias is soos
volg: David.
Salomo Rehábeam, Abia, Asa, Josafat, Joram, Ozias, Joatham,
Agas, Ezekias.
Manasse, Amon, Josias, Jójagin, en Jeconias, terwyl Matthew
rekords dertien
geslagte wat verkeerd is. Matt. 1: 6-11
Joram die vader van Ussía.
Hierdie stelling is verkeerd om twee redes:
1. Dit beweer dat Ussia was die seun van Joram, wat nie
ware, want Ussía was die seun van Ahásia, die seun van Joas, wat
was die seun van Amásia, die seun van Joram. Dit is die drie gen-
erations wat uitgelaat is deur Matthew miskien te maak
hulle veertien. Hierdie drie was die konings van aansien. Hulle is mans-
noemde in Hoofstuk 8, 12 en 14 van die Tweede Boek van Konings,
en in Hoofstuk 22-25 van 2 Kronieke. Daar is geen manier
weet waarom hierdie geslagte uitgelaat is deur Matthew
uit die geneology. Dit lyk net een van sy groot mis- te wees
neem.
2. Is die korrekte naam Ussía of Ozias, want hy is die naam wat deur 2
Konings en ek Kronieke?
Fout No. 47
Weer in dieselfde gedeelte vind ons hierdie stelling:
En Seáltiël was die vader van Zorobabel.l
Dit is ook verkeerd, want Serubbábel was die seun van
Pedaiah2 en die neef van Seáltiël as uitdruklik genoem
in I Kronieke 3.
Fout No. 48
Dieselfde gedeelte van genealogie in Mattheus sê:
2 Kron. 03:19 sê: "En Ihe seuns van Pedája was Serubbábel arld
Símeï. "
Serubbábel die vader van Abiud.l
Dit is ook verkeerd is sedert Serubbábel het net vyf seuns, soos
bevestig deur Kron. Nie een van die vyf seuns is van hierdie
name.2
Daar is in al elf foute in die geslagsregister opgeneem deur
Matthew. As die verskille van Lukas en Mattheus, bespreek oor-
lier is ook ingesluit hulle totaal sewentien foute. Hierdie kort
gedeelte van Mattheus is dus foutief in nie minder nie as sewende
enteen plekke.
Fout Nr 49
Matthew beskryf die geval van 'n paar wyse manne uit die Ooste
wat die ster wat was die teken van die geboorte van Christus gesien het.
Hulle het na Jerusalem gekom, en, gelei deur die ster wat hulle bereik
Bethlehem waar die sterre bo die hoof van die baba gestaak.
Astronomies hierdie stelling is belaglik en onaanvaarbaar.
Die beweging van die sterre en 'n paar komete soos gesien vanaf die aarde
is uit die Ooste na die Weste, en 'n paar van die komete beweeg be-
trarily van die Weste na die Ooste. Bethlehem is geleë aan die
suid van Jerusalem. Behalwe die mans uit die Ooste kan
nie moontlik sien die beweging van 'n star wat te stadig is om te wees
gesien deur die blote oog. En in elk geval hoe kan 'n bewegende
ster, as dit ooit tot stilstand kom in die lug, sê te hê
gestop by die kop van 'n nuwe gebore child.3
Fout No. 50
In Hoofstuk Een van Matthew lees ons hierdie stelling:
En dit het alles gebeur, sodat vervul sou word
wat deur die profeet van die Here gespreek het, gesê:
Kyk, die maagd sal swanger word en sal bring
'n seun gebaar, en hulle sal sy naam "" Emmanuel "" l noem.
Volgens die Christelike skrywers die profeet bedoel in
hierdie vers is die profeet Jesaja, want in sy boek wat hy gesê het:
Daarom sal die HERE self aan julle 'n teken gee:
Kyk, die maagd sal swanger word en 'n seun baar, en moet
roep sy naam "Emmanuel.2
Dit is weer verkeerd vir die volgende redes:
1. Die oorspronklike woord wat vertaal is as "maagd" deur
Matthew en die vertaler van die boek van Jesaja is "alamah"
wat is die vroulike vorm van "Alam" wat volgens die
Joodse geleerdes, dui op 'n "jong meisie" getroud of ongetroud.
Hierdie woord word ook gebruik, soos hulle sê, in die Boek van Spreuke,
Hoofstuk 30, waar dit gebruik word vir 'n jong getroude vrou. Die
drie beroemde Latynse vertalings sê "jong vrou". Hierdie
vertalings is die vroegste bekende vertalings en word gesê
gemaak is in 129.175, en 200. In die lig van hierdie antieke
vertalings en die mening van die Joodse geleerdes, Matthew besit
verklaring word as foutief bewys.
Frier, in sy boek oor die etimologie van Hebreeuse woorde, 'n boek
komete en sterre soos verduidelik deur die skrywer aan die aanvaarde up
18de eeu nC
Moderne wetenskaplike data, het egter meer oortuigend geproduseer
verduidelikings van die
rigtings en paaie van die sterre.
wat beskou word as die mees outentieke werk oor die onderwerp, het gesê
dat die woord "alamah, het 'n dubbele betekenis:" maagd "en" jong
vrou ". Sy mening, in vergelyking met die kommentaar van die
Jode is nie aanvaarbaar is nie, en selfs as ons aanvaar hierdie advies, die
woord kan nie geneem word om 'n maagd met enige argument te beteken
teen die gevestigde betekenis deur die kommentators aanvaar
en die ou vertalers. Die bogenoemde feite is beslis genoeg
valsheid van die verklaring van die skrywer van om te bewys Meezan-ul-
Haq, wat beweer het dat die woord het geen ander betekenis as
"Maagd".
2. Jesus was nooit deur die naam Emmanuel genoem nie, en het sy
aangeneem hierdie naam fatherl gee aan hom:
Die engel het vir sy vader hom met die naam van te noem
Jesus.2
Dit is ook 'n feit dat Gabriel het aan sy moeder en sê:
Jy sal swanger in jou skoot, en baar 'n
seun en jy moet sy naam Jesus.3
Afgesien van hierdie Jesus self nooit beweer dat sy naam
Emmanuel.
3. Die gedeelte waar hierdie woord voorkom, verhinder sy toe-
ning aan Jesus. Dit bepaal dat Resin, die koning van Sirië, en Peka,
die koning van Israel, het saam na die oorlog teen Agas, die koning
van Juda. Hy was baie bang en God 'n openbaring gestuur
Jesaja as 'n troos vir Agas, sê dat hy nie moet wees
, F skrik as sy vyande sou nie in staat wees om te oorweldig
hom. en dat hulle koninkryke sal vernietig word, en dat die
teken van hulle ondergang was dat 'n jong vrou sou bring
'n seun gebaar en voor die kind grootgeword het hul koninkryke sou
wees destroyed.l
In werklikheid Jesus is gebore na 721 jaar van die vernietiging van
die koninkryke wat slegs 21 jaar na die vernietig is
bogenoemde profesie. Joods-Christelike geleerdes verskil oor hierdie
1 punt. Sommige van hulle het beweer dat Jesaja die woord gebruik
jong vrou "vir sy eie vrou wat graag swanger word en gee
geboorte aan 'n kind. En die twee konings van wie die mense was
bang, vernietig sou word saam met hul koninkryk voor
die kind grootgeword het. Dit was die woorde van dr Benson en lyk
het logika en dra waarheid.
Fout No. 51
Daar is nog 'n verklaring in Matthew aangaande Josef die
timmerman
En hy was daar tot die dood van Herodes, sodat die woord
word vervul wat deur die van die Here verkondig is
Profeet, en gesê: Uit Egipte het Ek het my son.2
Die profeet wat in hierdie teks is Hosea en Matthew
verwys na die eerste vers van hoofstuk 11 van sy boek,
Dit is absoluut verkeerd as daardie vers het niks te doen
met Jesus. Die vers, volgens die Arabiese vertaling, print-
Ed in 1811, lui soos volg:
Toe Israel 'n kind was, het Ek hom liefgehad, en genoem
sy seuns uit Egipte.
Hierdie vers, is in werklikheid, 'n uitdrukking van God eie welwillendheid te
die Israeliete aan hulle verleen in die tyd van Moses.
Matthew het twee veranderinge in die teks. Hy verander die meervoud,
eie ons "in die enkelvoud, besit op", en het die derde persoon "sy"
in die eerste persoon wat dit "my seun".
Na aanleiding van die voorbeeld van Matthew, die Arabiese vertaler van
1844 die teks van hierdie verandering te inkorporeer verander.
Naas, kan hierdie verandering nie, want verder oor die hoof gesien word
hierdie hoofstuk word die mense wat geroep is uit Egipte is mans-
noemde in hierdie woorde:
As hulle geroep het, sodat hulle het van hulle, hulle
geoffer het aan Baalim.l
Hierdie stelling kan nie toegepas word op Jesus.
Fout No. 52
Dit word ook in Mattheus:
Toe Herodes sien dat hy gespot van die
wyse manne was baie woedend geword en gestuur en geslaan
al die kinders wat in Bethlehem, en in al die
grondgebied daarvan, van twee jaar oud was en daaronder, volgens
na die tyd wat hy noukeurig van die wyse
men.2
Hierdie stelling is verkeerd beide logies en histories.
Histories, want nie een van die nie-Christelike historici mans-
noemde hierdie geval van die slagting van die babas deur Herodus.
Byvoorbeeld Josephus het niks gesê nie oor hierdie
. gebeurtenis Net die Joodse geleerdes, wat baie vyandig en
antagonisties teenoor Herodes, en het baie name is in
enige swak punte van Herodus beskryf wat hulle kon grawe
uit die geskiedenis, het niks in hierdie verband gesê. Het hierdie
voorval is waar hulle sou gespring het na dit en beskryf dit
as negatief as moontlik. Indien enige Christen historikus was te
beskryf dit, sou hy beslis baseer sy beskrywing van die state
ment in die Evangelie van Mattheus.
En logies is dit nie aanvaarbaar nie omdat Bethlehem, op daardie
tyd, was 'n klein dorpie naby Jerusalem. Herodus, wat
die goewerneur kon maklik gevind het om uit die huis waar die
wyse manne gebly het. Dit was absoluut onnodig om hom te
pleeg so 'n gruwelike daad as die moord op onskuldige kinders.
Fout No. 53
Die Evangelie van Mattheus bevat ook hierdie stelling:
Toe is vervul wat deur gepraat
Jeremia die profeet, en gesê:
In Rama was daar 'n stem gehoor: rouklag en
geween en groot gekerm; Ragel beween haar
kinders en wil nie vertroos word nie, omdat hulle
not.2
Dit is weer 'n duidelik verdraai weergawe van die teks van
Jeremia. Enige leser kan self sien die gedeelte in
Jeremia, "en kyk vir hom dat die bogenoemde vers het niks
te doen het met Herodus. Dit is duidelik verwant aan die beroemde historiese
ondergang van Nebukadnésar eie inval van Jerusalem. Die People
Byvoorbeeld van Rachel eie stam was onder die Israeliete wat in ballingskap was
na Babilon. Haar siel het 'n klaaglied oor die ellende van haar mense.
God het dus belowe dat haar kinders sou vrygestel word aan
terug te gaan na hul eie land.
Fout No. 54
Ons vind hierdie stelling in Mattheus:
En hy het gaan woon in 'n stad met die naam van Násaret,
sodat vervul sou word wat deur die gesproke was
profete. Hy sal genoem word 'n Nazarene.2
Dit is ook beslis verkeerd is, as hierdie stelling nie gevind word nie
in enige van die boeke van die profete. Die Jode ontken die geldigheid
van hierdie soort van die voorspelling. Volgens hulle is dit net 'n valse
eis. Inteendeel hulle het 'n vaste oortuiging dat daar geen profeet
sou ooit kom uit Galilea, om nie te praat van Nasaret, soos
uitdruklik in die Evangelie van Johannes:
Hulle antwoord en sê vir hom: Is jy ook van
Galiléa? Soek, en sien uit Galiléa opgaan nie
Prophet.3
Die Christelike geleerdes forward4 swak verduidelikings sit
Oregarding hierdie, wat nie enige ernstige oorweging verdien nie.
f Lesers sal opgemerk het dat daar sewentien foute in
die eerste twee hoofstukke van Mattheus.
Fout No. 55
Volgens die Arabiese vertalings gedruk in 1671, 1821,
1826, 1854 en 1880, is daar 'n verklaring in Mattheus wat
lui soos volg:
In daardie dae het Johannes die Doper opgetree en in die
Wilderness van Judaea.l
En in die Persiese vertalings gedruk in 1671, 1821, 1826,
1854 en 1880, vind ons dieselfde stelling:
In daardie dae het Johannes die Doper opgetree en in die
woestyn van Judéa.
In hierdie gedeelte van die frase, "in daardie dae" verwys na die dae
wanneer Archeláüs regering in Judéa, want net voor die
vers in die vraag, het Matthew beskryf dat na die dood van
Herodus, Argelaus die koning van Judéa en Josef het die
timmerman, het die kind (Jesus) en sy vrou na Galilea en opset
ting in die stad Násaret, en dat in hierdie tyd het Johannes, die
Baptiste.
Hierdie stelling is beslis verkeerd, want Johannes die Doper
Hy het sy preek verkondig die doop van bekering
die vergifnis van sonde agtien jaar ná die gebeure bespreek
bo, want dit is duidelik uit Lukas Johannes, die Doper verlos
afgelewer hierdie preek toe Pontius Pilatus was die goewerneur van
Judéa en dat dit die vyftiende jaar van Tiberius "regering. Die
Tiberius het sy regering, veertien jaar na die geboorte
van Jesus. (Britannica bladsy 246 Vol. 2 onder Tiberius) Hierdie
impliseer dat Johannes die Doper het gekom nege en twintig jaar na die
geboorte van Jesus. In die sewende jaar na die geboorte van Jesus,
Argelaus sy troon van Judéa verlaat het. (Britannica 246 vol. 2
onder Argelaus) As ons aanvaar dat die begin van Argelaus
regering en die aankoms van Josef in Nasaret was voor die geboorte
van Jesus, die koms van Johannes die Doper sal bewys word te hê
was agt en twintig jaar na die geboorte van Jesus.
Fout No. 56 Die naam van Herodias "Man
Ons vind in Mattheus:
Want Herodes het Johannes gelê en Hom geboei en
hom in die gevangenis vir Herodias "ter wille van sy broer Philip besit
wife.l
Hierdie stelling is ook histories verkeerd, want die naam
van Herodias "man was Herodius, soos gestel deur Josephus in
Hoofstuk 12 van Vol. 8 van sy geskiedenis.
Fout No. 57
Dit is gesê in Mattheus:
Maar hy het vir hulle gesê: Het julle nie gelees wat Dawid
gedoen het, toe hy honger gehad, en die wat saam met
hom;
Hoe hy in die huis van God gegaan en geëet
die toonbrode, wat nie geoorloof was vir hom om te eet, nei-
En daar vir hulle wat saam met him.2
Die term "nie vir hulle wat saam met hom was" is clear-
Iy verkeerd as sal onder Fout No. 92 bespreek word.
Fout No. 58
Matthew bevat hierdie stelling:
Toe is vervul wat deur Jeremy gepraat
die profeet, gesê het: En hulle het die dertig stukke
silwer, die prys van die gewaardeer is, wie hulle van
die kinders van Israel het value.l
Hierdie stelling is ook verkeerd as sal later in die word getoon
boek.
Fout No. 59: Die aardbewing op Jesus "kruisiging
Sodra meer vind ons in Mattheus:
En kyk, die voorhangsel van die tempel het in twee geskeur
van bo tot onder, en die aarde het gebewe en
die rotse het geskeur;
En die grafte het oopgegaan; en baie liggame van die
gelowiges wat geslaap het opgestaan.
En kom uit die grafte na sy opstanding,
en hy het na die heilige stad en het aan many.2
Dit is 'n saamgeflanste storie. Norton, die beroemde geleerde,
hoewel hy ten gunste van die Evangelies, het gesê die bewys van die valsheid van hierdie
storie met 'n paar argumente: "Dit is 'n totaal valse storie. Dit
blyk dat sulke stories was algemeen onder die Jode by die
tyd van die vernietiging van Jerusalem. Moontlik iemand dalk
geskrewe hierdie verhaal as 'n marginale noot in die Evangelie van Mattheus
en later is dit dalk is ingesluit in die teks, die vertalings
tor dit dalk uit die text.l vertaal het
Die valsheid van hierdie storie is duidelik om verskeie redes:
1. Die Jode het na Pilatus, die dag na die kruisiging van
Christus, en het vir Pilatus gesê:
Meneer, ons herinner ons dat die verleier, toe hy
nog in die lewe. Na drie dae sal ek weer opstaan.
Gee dan bevel dat die graf verseker word
tot die derde day.2
Verder, Matthew, in dieselfde hoofstuk uitdruklik dat
Pilatus en sy vrou is nie tevrede met die kruisiging van Christus.
Die Jode sou dit nie waag om te gaan na Pilatus in hierdie omstandighede,
veral wanneer daar was 'n aardbewing en die grafte oopgemaak
en die rotse het geskeur. Die feit dat Pilatus was nie tevrede met die
kruisiging van Christus, sou gestel het hom in 'n woede teen die
Jode. Hulle kon nie gegaan het na Pilatus sê dat Christus
'n "bedrieër", God verbied.
2. In die teenwoordigheid van sulke tekens 'n groot aantal
mense van daardie tyd sal die nuwe geloof omhels het sonder
huiwering, terwyl, volgens die Bybel, drie duisend People
Byvoorbeeld het aanvaar dat die nuwe geloof nie, maar slegs wanneer die Heilige Gees
af op die leerlinge en hulle het verskeie tale
voor die mense. Hierdie geleentheid word uitdruklik in Acts.3 genoem
Die gebeure wat deur Matthew was natuurlik 'n veel
meer dwingende aard as die leerlinge praat in verskeie
tale.
3. Is dit nie verbasend dat nie een van die geskiedskrywers van daardie tyd
en van die tyd daarin slaag nie, en nie een van die evangeliste, behalwe
atthew, het 'n enkele woord geskryf oor hierdie gebeure van so
groot historiese belang?
Dit is van geen nut om te sê dat die teenstanders het doelbewus avoid-
ed enige verwysing na hierdie gebeure. Maar wat doen hulle te sê het
die afwesigheid van enige rekening van die gebeure in die boeke van
diegene Christelike historici wat word beskou as voorstanders van te wees
Christenskap. In die besonder die afwesigheid van enige beskrywing van
hierdie gebeure in die Evangelie van Lukas is baie vreemd, want hy is
algemeen bekend vir die aanmelding van die rariteiten van die lewe van Jesus, soos
is duidelik uit die eerste hoofstukke van sy evangelie en die boek
A ts
c.
Ons kan nie verstaan hoekom al die evangeliste, of ten minste
die meeste van hulle het nie verwys na die gebeure wanneer hulle
gegee volle rekening van die gebeure van geen of minder, betekenis. Mark
en Lukas ook net praat van die verdeling van die sluier en nie van
enigiets anders.
4. Aangesien die sluier in die vraag is gemaak van kant, kan ons nie
verstaan hoe 'n sagte gordyn van kant kon soos hierdie geskeur word, en
As dit waar is, hoe die bou van die tempel kon unaf- bly
besmette. Hierdie beswaar is ewe aan alle evangeliste.
5. Die liggame van die heiliges uit te kom van die grafte gebeur
te wees in 'n duidelike teenstelling met die stelling van Paulus, waarin hy
gesê dat die Christus was die eerste wat uit die dood opstaan.
Die geleerde skolier Norton eerlik gesê dat hierdie evange-
lys blyk te wees in die gewoonte om sy eie raai, en is
nie altyd in staat om die waarheid van die beskikbare voorraad van uit te sorteer
gebeure. Kan so 'n man vertrou kan word met die Woord van God?
Foute No. 60,61,62: die opstanding van Jesus
Die Evangelie van Matteus Jesus "antwoord op 'n paar
skrifgeleerdes:
Maar hy antwoord en sê vir hulle: 'n Slegte en
owerspelige geslag soek na 'n teken; en daar
geen teken sal aan hom gegee, maar die teken van die profeet
Jonas:
Vir Jona drie dae en drie nagte in die
walvis eie buik; so sal die Seun van die mens drie dae en
drie nagte in die hart van die earth.2
Ons vind 'n soortgelyke stelling in dieselfde evangelie:
'N Slegte en owerspelige geslag soek na 'n
teken; en geen teken sal aan hom gegee word nie, maar die
teken van die profeet Jonas.3
Dieselfde verstaan van die verklaring van die Jode
gerapporteer deur Matthew:
Meneer, ons onthou dat, dié verleier, terwyl hy
nog lewe, Na drie dae sal Ek opstaan again.4
f Al hierdie stellings is foutief vir die feit is dat dit ooreenkomstig
ing van die Evangelies Jesus is op Vrydag gekruisig in die middag
en omstreeks nege in die aand. Joseph Pilatus gevra
sy liggaam in die aand en gereël sy begrafnis, soos duidelik
uit die Evangelie van Markus. Hy was dus begrawe in die nag
Vrydag, en sy liggaam is te gewees het gesê op die morn- verdwyn
ing van Sondag, soos beskryf deur John. Volgens hierdie detail,
sy liggaam het nie in die aarde bly vir meer as een dag en
twee nagte. Daarom het sy verklaring van 'n verblyf in die aarde
drie dae en drie nagte bewys verkeerd.
Aangesien die fout in hierdie state, Paley en Channer
erken dat die stelling in die vraag was nie van Jesus, maar was
die gevolg van Matthew eie verbeelding. Beide van hulle het gesê
woorde tot die effek dat Jesus sou beteken het te oortuig
hulle slegs deur sy preachings sonder hul vra 'n teken
van hom, soos die mense van Ninevé, wat die nuwe omhels
geloof sonder 'n teken van Jona.
Volgens hierdie twee geleerdes hierdie stelling is 'n bewys van 'n
gebrek aan begrip aan die kant van Matthew. Dit bewys ook dat
Matthew het nie sy evangelie deur die inspirasie skryf. Sy nie verstaan
staan die bedoeling van Jesus in hierdie geval, toon dat hy kon
goed het insgelyks geskryf foutiewe rekeninge in ander plekke.
Dit is dus 'n natuurlike gevolgtrekking gekom dat die evangelie van
Matthew kan nie op enige wyse openbaring genoem word nie, maar eerder 'n
versameling van rekeninge beïnvloed deur die plaaslike omgewing en
die gevolg van menslike verbeelding.
Fout No. 63: Die wederkoms van Jesus
Dit is gesê in Mattheus:
Want die Seun van die mens kom in die heerlikheid van sy
Vader met sy engele; en dan sal hy elke beloon
man volgens sy werke.
Voorwaar Ek sê vir julle, daar is sommige van die wat hier staan,
wat nie sal smaak van die dood, voordat hulle die seun van
man kom in sy kingdom.l
Hierdie stelling het beslis verkeerd toegeskryf aan
Jesus, want almal wat eie vrijstaand hier ", byna twee thou- gesterf
sand jaar gelede, en nie een van hulle het die seun van die mens sien kom
in sy koninkryk.
Fout No. 64: Nog 'n voorspelling van Jesus
Matthew verslae Jesus sê vir sy dissipels:
En wanneer hulle julle vervolg in die een stad, vlug na die
'n ander, voorwaar Ek sê vir julle, julle sal nie gegaan
oor die stede van Israel, totdat die seun van die mens word come.2
Weereens is dit duidelik verkeerd as die dissipels het, 'n lang,
lank gelede, gedoen om hul plig gaan oor die stede van Israel, maar
die Seun van die mens het nooit gekom met sy koninkryk.
Foute No. 65-68
Die boek Openbaring bevat hierdie stelling:
Kyk, Ek kom gou: 3
Dieselfde woorde word in hoofstuk 22 vers 7 van dieselfde
boek. En vers 10 van dieselfde hoofstuk bevat hierdie stelling:
Seël nie die woorde van die profesie van hierdie boek vir
die tyd LS aan die hand. "
Verder in vers 20 sê dit weer:
Sekerlik, Ek kom gou.
Op grond van hierdie uitsprake van Christus, die vroeëre vol-
ers van die Christendom het die oortuiging dat die tweede koms van
Christus sou wees in hul eie tyd. Hulle het geglo dat hulle
leef in die laaste eeu en dat die dag van die opstanding was baie
naby aan die hand. Die Christen-geleerdes het bevestig dat hulle
gehou hierdie geloof.
Foute No. 69-75
Die brief van Jakobus bevat hierdie stelling:
Julle moet ook geduldig wees; versterk julle harte, want die ge-
ing van die Here is naby.
Dit blyk ook in Petrus:
Maar aan die einde van alle dinge is naby; wees dan
nugter en kyk na prayer.2
En die eerste brief van Petrus bevat hierdie woorde:
Kinders, dit is die laaste time.3
En die eerste brief van Paulus aan die Thessalonicense sê:
Want dit sê ons vir julle deur die woord van die Here,
dat ons wat in die lewe oorbly tot by die wederkoms van
die Here sal nie verhoed dat hulle wat aan die slaap geraak.
Want die Here self sal van die hemel neerdaal met
'n geroep, met die stem van 'n aartsengel en met die
troef van God, en die wat in Christus gesterf het, sal eerste opstaan
Daarna sal ons wat in die lewe oorbly, sal gevang word
saam met hulle in die wolke, die Here in ontmoet
die lug; en so sal ons altyd by die Here.
En Paulus sê in sy brief aan Filippense:
Die Here is by hand.2
En in sy eerste brief aan die Korintiërs Paulus het gesê:
En hulle is geskryf vir waarskuwing aan ons op wie
die einde van die wêreld is come.3
Paulus het ook later in dieselfde brief het gesê:
Kyk, ek deel julle 'n verborgenheid; Ons sal wel nie almal ontslaap nie,
maar ons sal almal verander word,
In 'n oomblik, in die 'n oogwink, by die laaste
basuin; want die basuin sal weerklink, en die dooies sal wees
opgewek onverganklik, en ons sal changed.4 wees
Die bogenoemde sewe state is die argumente vir ons eis
dat die vroeë Christene het 'n sterk geloof in die wederkoms
van Christus in hul eie leeftyd, met die gevolg dat al die
sewe state bewys vals.
Foute No. 76-78: die tekens van die einde van die wêreld
Matthew beskryf in Hoofstuk 24 dat die dissipels van Jesus
gevra om die Messias, toe hulle op die Olyfberg
oor die tekens van die vernietiging van die tempel en die tweede
koms van Jesus en oor die einde van die wêreld. Jesus het vir hulle gesê
al die tekens, die eerste van die vernietiging van die Huis van die Here,
van
sy eie kom weer na die aarde en van die dag van die opstanding.
Die beskrywing op 28 praat van die vernietiging van die by vers
Tempel; en vers 29 aan die einde van die hoofstuk bestaan uit die
gebeure wat verband hou met die wederkoms van Christus en die Dag van
Opstanding. Sommige verse van hierdie hoofstuk volgens die Arabiese
vertaling "gedruk in 1820, lees so:
Onmiddellik ná die verdrukking van daardie dae sal
die son verduister word, en die maan sal nie haar gee
lig, en die sterre sal van die hemel val, en die pow-
ers van die hemele sal geskud word.
En dan sal die teken van die Seun van die mens in verskyn
hemel, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf
en hulle sal die Seun van die mens sien kom op die wolke sien
van die hemel met groot krag en heerlikheid.
En Hy sal sy engele met 'n groot geluid van stuur
geblaas, en hulle sal sy uitverkorenes uit die bymekaar
vier windstreke, van die een einde van die hemele af tot die ander kant.2
En in verse 34 en 35 sê:
Voorwaar Ek sê vir julle. Hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan
voordat al hierdie dinge gebeur het nie.
Hemel en aarde sal weg, maar my woorde slaag
sal nooit verbygaan nie.
Die teks van die Arabiese vertaling gedruk in 1844 is presies
dieselfde. Maar die Persiese vertalings van 1816, 1828, 1842
Onmiddellik ná die verdrukking van daardie dae sal die son
verduister word.
Vers 34 van hierdie vertalings is identies aan die een aangehaal
hierbo. Dit is dus noodsaaklik dat die dag van die opstanding
moet kom op die tyd wanneer die Huis van God is
vernietig en Jesus het weer verskyn op die aarde "... immediate-
ly ná die verdrukking van daardie dae, "lui die verklaring van
Jesus. Net so is dit ook noodsaaklik dat die generasie beoog,
aflos met Christus nie gesterf het nie, totdat hulle dit gesien
gebeurtenis met hul oë, soos die geloof van die vroeë Christene.
Maar hulle het sterf eeue gelede en hemel en aarde nog steeds
voortgaan om te bestaan.
Die evangeliste, Markus en Lukas het ook soortgelyke
beskrywings in hoofstuk 13 en 21 onderskeidelik van hul Evangelies.
Die drie evangeliste is ewe verantwoordelik vir hierdie historical-
ly bewys-vals verklaring.
Foute No. 79-80: die heropbou van die tempel
Die Evangelie van Matteus hierdie stelling van Christus:
Voorwaar Ek sê vir julle. Daar sal nie hier gelaat
een klip op die ander, wat nie down.l gegooi word
Die Protestantse geleerdes het dus gesê dat enige be-
konstruksie gebou word op die fondamente van die tempel sou wees
afgebrand tot op die grond as voorspel was deur Jesus. Die Skrywer
van Tehqeeq-e-Deen-ul-Haq, (Inkwisisie in die ware geloof)
gedruk in 1846, het gesê op bladsy 394:
King Julian, wat geleef het drie honderd jaar nadat
Christus en het 'n afvallige, wat bedoel is om te herbou word
die tempel van Jerusalem, sodat hy kon dus weerlê die
voorspelling van Jesus. Toe hy begin met die bou
skielik 'n vuur uit sy fondamente uitgespring. Al die
werkers was bang en het gevlug van daar af. No-
een na hom ooit gewaag het om die woord van die te weerlê
waarheid, wat gesê het: "Die hemel en die aarde sal
verbygaan, maar my woorde sal nooit verbygaan nie. "
Die priester Dr. Keith 'n boek in afstand van die ver- geskryf
gelowiges in Christus wat in Persiese vertaal is deur ds
Mirak getiteld "Kashf-ul-Asar-Fi-Qisas-e-Bani Israel" ('n
uiteensetting van die Israelitiese Profete) en gedruk in Edinburgh in
1846. Ons produseer die vertaling van 'n gedeelte uit bladsy 70:
King Julian toegelaat word om die Jode Jerusalem te herbou
en die tempel. Hy het ook belowe dat hulle sou wees
toegelaat in die stad van hul voorvaders, het die Jode te lewe
was nie minder bedroef as die koning is bly. Hulle
begin met die werk van die Tempel. Want dit was teen die
profesie van Christus het die Jode, ten spyte van hul beste pogings
en al die moontlike hulp van die koning nie daarin kon slaag
in hul missie. Sommige heidense geskiedkundiges berig
dat die groot vlamme van die vuur bars uit hierdie plek en
verbrand die werkers stop van die werk geheel en al.
Thomas Newton, in Vol 3 (bladsye 63 en 64) van sy aanvang
sekretaris van die profesieë van die Heilige Skrif gedruk in Londen
in 1803 gesê, wat ons hier vertaal uit Urdu:
Omar, die tweede groot Kalief van Islam, versprei kor-
ruption oor die hele wêreld. Hy regeer vir tien en 'n half
jaar. In hierdie kort tydperk het hy 'n groot oorwinnings en
oorwin al die lande van Arabië, Sirië, Iran en
Egipte. Die Kalief Jerusalem en in persoonlik beleër
637 nC die ondertekening van die Verdrag van vrede met die Christene
wat moeg van die lang beleg was. Die Christene
oorgegee en oorhandig die stad te Omar.
Omar aangebied ruim terme vir die Christene. Hy
het nie 'n kerk te neem in sy besit het, maar hy
versoek om die hoë priester vir 'n stukkie van die land 'n te bou
moskee. Die priester het hom die kamer van Jakob en
Salomo eie tempel. Die Christene het hierdie plek gedek
met vuil en vullis uit hul haat vir die Jode. Omar,
homself gereinig die plek met sy eie hande.
Na aanleiding van die voorbeeld van Omar, die groot beamptes van sy
weermag het gedink dis hulle plig en skoongemaak die
plaas met godsdienstige ywer en 'n moskee gebou. Dit
was die eerste moskee wat ooit gebou in Jerusalem. Sommige sy-
geskiedskrywers het ook bygevoeg dat in dieselfde moskee Omar
vermoor is deur 'n slaaf. Abdul Malik, die seun van Marvan,
Wie was die twaalfde Kalief verleng hierdie moskee in sy
regeer.
Hoewel die bogenoemde beskrywing van hierdie kommentator is nie
ware in verskeie plekke, het hy erken dat die eerste moskee gebou
op die plek van Salomo eie tempel wat gebou is deur die Kalief
Omar, en dat dit deur Abdul Malik is uitgebrei en steeds bestaan
in Jerusalem na meer as 1200 years.l Hoe sou dit gewees het
moontlik vir Omar om te slaag in die bou van 'n moskee daar as dit
het werklik teen die profesie van Christus?
Sedert hierdie stelling van Jesus is ook gerapporteer deur Mark en
Lukas, hulle is ewe verantwoordelik vir hierdie valse beskrywing.
Fout No. 82: 'n vals Voorspelling
Matthew verslae hierdie stelling te gewees het gesê deur Jesus
aan sy dissipels:
En Jesus sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle,
. Meer as 1400 jaar is nou verby sedert hierdie gebeurtenis.
Dat julle wat My gevolg het, in die wedergeboorte wanneer
die Seun van die mens sit op die troon van sy heerlikheid, sal julle
sal sit op twaalf trone die twaalf
stamme van Israel.l
Dit is baie duidelik hieruit dat Jesus verseker sy twaalf
leerlinge, van die ewige sukses en verlossing belowe om hulle te
sit op twaalf trone op die dag van die opstanding. Dit prophet-
ic getuienis van die ewige sukses is verkeerd deur die bewys
Evangelies self. Ons het reeds seen2 dat een van die disci-
Ples van Jesus, naamlik Judas Iskariot, Jesus verraai en het
'n afvallige, hoe, dan is dit moontlik vir hom om op die twaalfde sit
troon op die Oordeelsdag?
Fout No. 83
Ons vind in die Evangelie van Johannes:
En hy (Jesus) sê vir hom: Voorwaar, voorwaar Ek sê
julle. Hierna sal julle die hemel geopend sien en die
engele van God opklim en neerdaal op die Seun van
man.3
Dit is ook histories vals en verkeerd is, want dit was gesê
deur Jesus na sy doop en na die uitstorting van die Heilige
Gees op Hom, 4 terwyl ons weet dat daar niks soos hierdie ooit hap-
pened in die geskiedenis na hierdie. Hierdie profetiese woorde het nooit
uitkom.
wat moeg van die lang beleg was. Die Christene
oorgegee en oorhandig die stad te Omar.
Omar aangebied ruim terme vir die Christene. Hy
het nie 'n kerk te neem in sy besit het, maar hy
versoek om die hoë priester vir 'n stukkie van die land 'n te bou
moskee. Die priester het hom die kamer van Jakob en
Salomo eie tempel. Die Christene het hierdie plek gedek
met vuil en vullis uit hul haat vir die Jode. Omar,
homself gereinig die plek met sy eie hande.
Na aanleiding van die voorbeeld van Omar, die groot beamptes van sy
weermag het gedink dis hulle plig en skoongemaak die
plaas met godsdienstige ywer en 'n moskee gebou. Dit
was die eerste moskee wat ooit gebou in Jerusalem. Sommige sy-
geskiedskrywers het ook bygevoeg dat in dieselfde moskee Omar
vermoor is deur 'n slaaf. Abdul Malik, die seun van Manan,
Wie was die twaalfde Kalief verleng hierdie moskee in sy
regeer.
Hoewel die bogenoemde beskrywing van hierdie kommentator is nie
ware in verskeie plekke, het hy erken dat die eerste moskee gebou
op die plek van Salomo eie tempel wat gebou is deur die Kalief
Omar, en dat dit deur Abdul Malik is uitgebrei en steeds bestaan
in Jerusalem na meer as 1200 years.l Hoe sou dit gewees het
moontlik vir Omar om te slaag in die bou van 'n moskee daar as dit
het werklik teen die profesie van Christus?
Sedert hierdie stelling van Jesus is ook gerapporteer deur Mark en
Lukas, hulle is ewe verantwoordelik vir hierdie valse beskrywing.
Fout No. 82: 'n vals Voorspelling
Matthew verslae hierdie stelling te gewees het gesê deur Jesus
aan sy dissipels:
En Jesus sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle,
Dat julle wat My gevolg het, in die wedergeboorte wanneer
die Seun van die mens sit op die troon van sy heerlikheid, sal julle
sal sit op twaalf trone die twaalf
stamme van Israel.l
Dit is baie duidelik hieruit dat Jesus verseker sy twaalf
leerlinge, van die ewige sukses en verlossing belowe om hulle te
sit op twaalf trone op die dag van die opstanding. Dit prophet-
ic getuienis van die ewige sukses is verkeerd deur die bewys
Evangelies self. Ons het akeady seen2 dat een van die disci-
Ples van Jesus, naamlik Judas Iskariot, Jesus verraai en het
'n afvallige, hoe, dan is dit moontlik vir hom om op die twaalfde sit
troon op die Oordeelsdag?
Fout No. 83
Ons vind in die Evangelie van Johannes:
En hy (Jesus) sê vir hom: Voorwaar, voorwaar Ek sê
julle. Hierna sal julle die hemel geopend sien en die
engele van God opklim en neerdaal op die Seun van
man.3
Dit is ook histories vals en verkeerd is, want dit was gesê
deur Jesus na sy doop en na die uitstorting van die Heilige
Gees op Hom, 4 terwyl ons weet dat daar niks soos hierdie ooit hap-
pened in die geskiedenis na hierdie. Hierdie profetiese woorde het nooit
uitkom.
Fout No. 84: Die Hemelvaart van Christus
Dit is in John het gesê:
En niemand het opgevaar in die hemel nie, maar hy wat
het uit die hemel, ja, die seun van die mens wat
in heaven.l
Dit is ook verkeerd is, soos blyk uit die vyfde hoofstuk van
Genesis2 en 2 Konings Hoofstuk 2.3
Fout No. 85
Ons vind hierdie stelling in die evangelie van Markus:
Want voorwaar Ek sê vir julle dat elkeen wat sê:
vir hierdie berg: Hef, dan sal jy cast
in die see; en sal nie in sy hart twyfel nie, maar sal
glo dat die dinge wat hy sê te kom
slaag; hy sal verkry net wat saith.4
Ons vind 'n soortgelyke stelling in dieselfde boek:
En hierdie tekens sal hulle volg wat glo; In
my Naam sal hulle duiwels uitdryf; met hulle sal praat
nuwe tale;
Hulle sal hulle opneem; en as hulle drink enige
dodelike ding is, moet dit nie doen nie; sal hulle die hande lê
op siekes, en hulle sal recover.5
En in die evangelie van Johannes lees ons die volgende stelling:
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, Hy wat glo op
my die werke wat Ek doen, sal hy ook doen, en 'n groter
werke as hierdie sal Hy doen; omdat Ek na my
Father.l
Die profetiese belofte in die bogenoemde tekste is 'n algemene
stelling dat geen man of mense particularise, name
king van die frase, "Elkeen wat vir hierdie berg sê"
wat heeltemal onvoorwaardelik en toegepas kan word aan enige mense
enige tyd. Net so is die verklaring, "Hy wat in My glo,"
kan enige gelowige in Christus van enige tyd insluit. Daar is geen argu-
ment die eis dat die bogenoemde voorspellings was par- te ondersteun
ons veral ten opsigte van die vroeë Christene. Dit is dus,
wat nodig is vir 'n berg om te beweeg en in die see gegooi word, as 'n
gelowige so sê dit, natuurlik, met 'n sterk geloof in Christus.
Almal weet dat daar niks soos dit het selfs gebeur in sy-
Tory. Ons wil baie graag weet of enige Christen, of
na die tyd van Jesus, het uitvoer "werk groter as Christus"
as die evangelis het Jesus sê dit in die bogenoemde predic-
gepubliseer.
Die Protestante het meer as erken dat na die tyd
van Jesus, die voorkoms van die tekens en wonders nog nooit
bewys in die geskiedenis. Ons het gesien hoe baie priesters in Indië, wat in
spyte van die maak van ernstige pogings vir baie jare nie in staat is om
korrek praat Urdu, laat staan opneem, drink gif
en maak die siekes.
DIE FALLIBITY Luther en Calvyn
Miskien kan ons op hierdie stadium toegelaat word nie, want die rente
van die lesers, twee voorvalle wat direk verband hou voort te plant
Luther en Calvyn, die stigters van die Protestantse geloof. Ons
quote hierdie van die boek getiteld Mira "atus Sidq dat trans was
verwante in Oerdoe deur 'n Katolieke geleerde en priester Thomas Inglus
en gedruk in 1857 Hy vertel die volgende voorvalle op bladsye
105-107:
In 1543 Luther het probeer om uit te gooi die duiwel uit die
seun van Messina met 'n resultaat soortgelyk aan die Jode wat
een keer probeer duiwel uit te dryf soos beskryf deur die Boek
Handelinge in Hoofstuk 19. Satan, in dieselfde manier aangeval
Luther en hom en sy makkers gewond. Stiffels
siende dat sy geestelike leier, Luther was wat verstik
en verwurg deur Satan, probeer om weg te hardloop, maar dat in
groot skrik was nie in staat om die grendel van die deur oop te maak
en het die deur met 'n hamer om af te breek wat
is van buite na hom gegooi deur sy dienaar
deur 'n ventilator.
Nog 'n voorval is verwant van Calvyn, die groot leier
van die Protestante, deur 'n ander historikus. Calvin keer
gehuur om 'n man met die naam Bromius en vertel hom af te lê in
voor die mense en voorgee om dood te wees. Hy het gereël
saam met hom toe hy gehoor het Calvyn sê die woorde,
"Bromius, opstaan uit die dood en die lewe," het hy moet
uit die bed opstaan asof hy dood was en moes
net gestyg, nadat wonderbaarlik aan die lewe gebring. Die
vrou van Bromius is ook vertel om te huil en te kere gaan oor die
liggaam van haar man.
Bromius en sy vrou dienooreenkomstig en mense opgetree het,
haar geroep en klaaglied hoor, versamel daar vir haar
troos. Calvin het gekom en het vir die huilende
vrou, "Moenie huil nie Ek sal hom opwek uit die dood.."
Hy het begin om 'n paar gebede opsê en dan hou die
hand van Bromius, het gesê: "Staan in die naam van God." maar
Sy ontwerp om mense te mislei in die naam van God was
nie 'n sukses as Bromius werklik gesterf het. God het
gewreek Calvyn vir sy misleiding en ongeregtigheid. Bromius "
vrou, sien dat haar man in werklikheid gesterf het begin
huil en blameer Calvyn.
Beide hierdie leiers is van mening dat die grootste geestelike te wees
al die leiers van hul tyd. As hulle nie kan geblameer word vir die dade wat
nog gesê word van die omvang van die mense.
Pous Alexander VI, die hoof van die Rooms-kerk en die
verteenwoordiger van die Here op die aarde is, volgens die
Katolieke geloof, het 'n paar gif berei vir 'n paar ander per-
seuns, maar homself drink dit per ongeluk hy gesterf het. 'N Mens kan nie
vermy kom tot die gevolgtrekking dat die leiers van beide die mededinger
sektes enige van die eienskappe wat in die voor- besit nie
diksie onder bespreking.
Fout No. 86
Die evangelie van Lukas sê:
Wat was die seun van Johanna, die seun van
Resa, die seun van Serubbábel, wat was die
seun van Seáltiël, die seun van Neri.l
Hierdie genealogiese beskrywing van die Christus bevat drie
foute:
1. Die seuns van Serubbábel of Serubbábel baie beskryf
duidelik in 1 Kronieke Hoofstuk 3 en nie een van hulle het hierdie
naam. Ons het reeds bespreek hierdie vroeër en behalwe dit, is dit
is teen die beskrywing van Matthew.
2. Serubbábel is die seun van Pedája, nie Seáltiël. Hy is,
egter sy neef.
3. Seáltiël is die seun van Jeconias, nie van Neri. Matthew het
stem ook saam.
Fout No. 87
In sy rekening van die geslagsregister van Jesus, Lukas sê:
... Wat was die seun van Sela,
Wat was die seun van Kenan, wat was die seun van
Arpagsad ... l
Hierdie stelling is ook nie korrek as Sala was die seun van
Arpagsad en nie sy kleinseun, wat duidelik uit die boek van
Genesis2 en van ek Chronicles.3
Die Hebreeuse weergawe het altyd voorkeur bo enige vertalings
sie volgens die Protestants.4 Geen vertaling kan voor wees
dra na die oorspronklike Hebreeuse weergawe bloot omdat dit ooreen-
stem ooreen met die beskrywing van Lukas. Inteendeel, so 'n
vertaling sou onaanvaarbaar beskou word op grond
dat dit verander is.
Fout No. 88
Ons lees die volgende verklaring in Lukas:
En in daardie dae het daar gaan
'n bevel van keiser Augustus dat die hele wêreld
belas moet word,
(En Hierdie eerste inskrywing het plaasgevind toe Cirénius
goewerneur van Sirië) .Len
Dit is ook nie korrek is nie, want die term "die hele wêreld"
sluit die totale bevolking van die Romeinse ryk. Geen historikus
voor of kontemporêre met Lukas ooit genoem hierdie belasting
voor die geboorte van Jesus in sy geskiedenis.
Later geskiedkundiges, wanneer dit beskryf, slegs doen met behulp van Lukas as
hulle bron wat onaanvaarbaar is. Afgesien van hierdie, blyk dit
onmoontlik dat Cirénius, wat die goewerneur van Sirië vyftien
jaar na die geboorte van Jesus, kan die inskrywing gedoen het wat
bewerkstellig is vyftien jaar voor die geboorte van Jesus.
Ewe ongelooflik is die gedagte dat Jesus tydens gebore
die tyd van sy goewerneur, want in hierdie geval is ons
vereis om te glo dat Maria het in die staat van swangerskap
vir so lank as vyftien jaar. Dit is so omdat Lukas het erken
in die tweede hoofstuk wat die vrou van Zacharias ontvang in die
heerskappy van Herod2 en dat Maria Jesus ses maande later swanger geword het.
Besef hierdie "probleme" sommige Christen-geleerdes het
verklaar dat vers 2 is 'n later toevoeging en nie deur Lukas geskryf.
Fout No. 89
Lukas t t -
is 'n es.
En in die vyftiende jaar van die keiser Tibérius,
Pontius Pilatus goewerneur was van Judéa en Herodes
viervors van Galiléa, en Filippus, sy broer, viervors
van Ituréa en die land Trachonítus, en Lisánias
viervors van Abilene.3
Dit is verkeerd as die geskiedkundiges het ontken daar wese
enige leier van Abilene naam Lysaneas in die tyd van Herodus en
Pontius Pilatus.
Fout No. 90
In dieselfde hoofstuk van Lukas vind ons hierdie stelling:
Maar toe Herodes, die viervors, deur hom bestraf is vir
Herodias, sy broer Filippus eie vrou, en vir al die euwels
wat Herodes done.l
Dit is absoluut verkeerd is, soos ons gewys het onder Fout No.
56 en as sal later in die boek bespreek word. Die fout was
gemaak deur Lukas en nie deur die copier, soos reeds deur sommige gesê
eksegete erken die teenwoordigheid van die fout in die teks.
Fout No. 91
Ons vind in Mark:
Want Herodes self het gestuur en neem
John, en hom in die gevangenis geboei vir Herodias "ter wille van sy
broer Philip eie vrou ... 2
Hierdie stelling ook, is verkeerd, want ons het reeds ver-
koppig. Al die drie evangeliste is ewe verantwoordelik vir hierdie
fout. Die vertaler van die Arabiese weergawes gedruk 1821 en
1844 het die tekste van Matteus en Lukas en delet- gemanipuleer
Ed die woord Philip, terwyl ander vertalers het nie gevolg nie sy
voorbeeld.
Foute No. 92-94: Het Dawid Eet toonbrode?
Dit blyk in Mark:
Het julle nooit gelees wat Dawid gedoen het, toe hy
nodig het, en het honger gehad het, hy en die wat saam met
hom?
Hoe hy in die huis van God, in die dae van
Abjatar, die hoëpriester, en die toonbrode geëet het,
wat nie geoorloof om te eet nie, maar vir die priesters, en het
ook aan die wat saam met hom was? l
Vroeër in die boek wat ons het getoon dat hierdie stelling is ook
verkeerd is, aangesien Dawid op daardie stadium was alleen, 2 dus die
uitdrukking "wat saam met hom" is 'n mis-verklaring. Naas, dit
is verkeerd om te sê die hoëpriester op daardie tydstip was Abjatar,
terwyl, in werklikheid, Ahiméleg hoëpriester was. Die valsheid van
hierdie stelling kan ook vanaf die begin van 1 verstaan word
Samuel 21 en 22.
Daar is drie foute in twee verse van Markus. Die derde fout
sal ook later bespreek word. Die Christen-geleerdes het duidelik
erken dat Mark 'n fout in die teks gemaak het.
Foute No. 95-96
Die Evangelie van Lukas beskryf ook dieselfde gebeurtenis met
woorde dui dat Dawid vergesel op daardie tydstip,
toe, as ons net getoon het, was hy alleen.
Fout No. 97
Die Eerste Brief aan Kor bevat die volgende ge-
heid:
En dat hy aan Céfas verskyn het, dan is die twelve.l
Hierdie stelling is baie duidelik verkeerd is, aangesien een van die
twaalf, het Judas Iskariot voor gesterf vir die geleentheid, die vermindering van die
getal van die dissipels tot elf. Mark, dus, sê in
Hoofstuk 16:
Hy verskyn aan die elf as hulle gaan sit by meat.2
Foute No. 98-100
Matthew sê:
Maar wanneer hulle jul oorlewer, kwel oor hoe
of wat julle sal spreek nie, want dit sal jou gegee word in daardie
dieselfde uur wat julle sal spreek.
Want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van julle
Vader wat in you.3
Lukas verslae dit ook in die volgende woorde:
En toe hulle jul sal bring voor die sinagoges en die
die owerhede en die gesaghebbers, moet julle jul nie kwel, hoe
of wat ding sal julle verdedig, of wat julle sal sê:
Want die Heilige Gees sal julle in dieselfde uur leer
wat julle moet say.4
'N soortgelyke verklaring word ook gegee in Mark in hoofstuk 13. Die
implikasie van die tekste in die drie Evangelies is dat
Jesus belowe sy dissipels dat alles wat hulle het aan die onder-
offisiere sou geïnspireer word om hulle deur die Heilige Gees, wat op sy beurt
kenne dat hulle woorde nie sou wees om hul eie woorde nie, maar die
woord van die Heilige Gees.
Hierdie stelling word getoon verkeerd in die lig van die vol- te wees
gebulk gedeelte van die boek Handelinge:
En Paulus het die oë op die Raad gehou en gesê: Manne
en broers, ek het in alle goeie gewete het voor
God het tot vandag toe.
En die hoëpriester Ananías het bevel gegee dat
staan by hom om hom op die mond te slaan.
Toe sê Paulus vir hom: God sal u slaan, jy
gewitte muur! U sit tog om my te oordeel na die wet
en beveel my in stryd met die wet te verslaan word?
En die wat daarby staan, sê: Skel jy die God eie
hoë priester?
Toe sê Paulus: Ek het nie geweet, broers, dat hy die
hoë priester, want daar is geskrywe: Jy mag die kwaad van praat
die owerste van jou volk. "
Het die staat van Mattheus en Lukas is waar, hul gees
itual leier Paul, wat beskou word as gelyk in status met die ver-
eventuele en wat homself beweer om gelyk te wees aan Petrus, die grootste
van alle leerlinge, kan 2 nie gesê het niks verkeerd voor
die council.l Paul eie toelating tot sy skuld is genoeg om die te bewys
teks verkeerd. Ons sal later op die skou dat die Christelike geleerdes
het die teenwoordigheid van die fout in die teks opgeneem. Aangesien hierdie teks
het in die drie Evangelies verskyn, dit maak drie foute in die
teks.
Foute No. 101 & 102
In Lukas kry ons:
... In die dae van Elía toe die hemel toegesluit was
drie jaar en ses maande ...
en in die brief van Jakobus:
... En dit gereën het nie op die aarde deur die ruimte van drie
jaar en ses months.2
Dit blyk ook verkeerd as dit verstaan word uit I Kings
dat daar reën in die derde year.3
Sedert hierdie stelling het verskyn in Lukas as gesê word deur
Jesus, terwyl dit in die brief van Jakobus, as die verklaring van Jakobus
homself, hierdie, in werklikheid, maak dit twee foute.
Fout No. 103: Jesus en die troon van Dawid
Die Evangelie van Lukas sê in hoofstuk 1:
En die Here God sal die troon van hom gee sy
vader Dawid:
En hy sal oor die huis van Jakob tot in ewigheid,
en aan sy koninkryk sal daar geen end.4 wees
Dit is verkeerd om die volgende twee redes:
1. Omdat Jesus, volgens die geslagsregister gegee deur
MaKhew, is 'n afstammeling van Jójakim, en nie een van sy descen-
dants kan op die troon van Dawid sit volgens die verklaring
van die profeet Jeremiah.l
2. Tweedens omdat histories weet ons dat Jesus nooit
sit op die troon van Dawid, selfs vir 'n enkele minuut; Hy het ook nie
ooit heers oor die huis van Jakob. Inteendeel, die Jode
geword vyandig teenoor hom tot die mate dat hulle hom in hegtenis geneem en
het hom na Pilatus, wat hom uitgeskel en dan uitgedeel hom oor
aan die Jode te kruisig.
Naas, is dit duidelik uit die Evangelie van Johannes wat Jesus gehaat
die idee van 'n koning, 2 en, ook, is dit ongelooflik dat
Jesus sou iets waarvoor hy deur God gestuur haat.
Fout No. 104
Ons vind die volgende gedeelte in Markus:
Jesus antwoord en sê: Voorwaar Ek sê vir julle,
Daar is niemand wat huis of broers of
susters of vader of moeder of vrou of kinders of grond
ter wille van My en van die evangelie besit,
Maar hy sal ontvang honderd-vou nou in hierdie tyd,
huise en broers en susters en moeders en kin-
ders en grond, saam met vervolginge, en in die wêreld te
kom ewige life.3
En Lukas verslae hierdie woorde in dieselfde konteks:
... Wat nie baiemaal soveel in hierdie voor-
gestuur tyd, en in die wêreld te kom, die ewige lewe.
Dit kan nie waar omdat wees, volgens hulle die wet van die
Christene word nie toegelaat om meer as een vrou te trou. Dit
sou dus nie moontlik wees vir 'n man verlaat sy vrou vir
ter wille van Jesus, honderd-vou of ten minste manifold te ontvang "
vroue in die huidige lewe. "
Behalwe die frase, "lande met vervolging", is uit plek
hier as Jesus praat van die loon wat gegee sal word
hulle deur God, vandaar die uitdrukking "met vervolgings" is nie rele-
vant, en pas nie in die konteks.
Fout No. 105: Jesus die genesing van die besetene deur Devils
Die Evangelie van Markus beskryf die geval van 'n besetene
deur bose geeste en genees deur Jesus en sê:
En al die duiwels het Hom gesmeek en gesê: Stuur ons in
die varke, sodat ons in hulle kan vaar.
En dadelik Jesus het hulle toegelaat. En die
onreine geeste het uitgegaan en in die varke gevaar; en
die trop krans af plek in die sea.l
Dit is verkeerd, vir die rede dat die Jode nie
toegelaat om varke op te hou, nie ontvanklik vir hulle onder die
wet.
Fout No. 106
Matthew verslae Jesus sê vir die Jode:
Ek sê vir julle, van nou af sal julle die Seun van die mens
sit aan die regterhand van die krag van God en kom in die
wolke van heaven.2
Dit is verkeerd, want die Jode het nog nooit gesien Christus koms
in die wolke van die hemel voor of na sy dood.
Fout 107
Lukas het berig in hoofstuk 6:
'N Leerling is nie bo sy meester nie, maar elkeen
wat perfek is, sal soos sy master.l
Dit blyk te wees verkeerd is, want daar is baie persoonlikhede
wat het 'n groter perfeksie as hul onderwyser.
Fout 108: Ouers: Honour of haat hulle?
Die volgende stelling van Jesus is berig deur Lukas:
As iemand na my toe kom en hy haat nie sy vader en
moeder en vrou en kinders en broers en susters
ja, en ook sy eie lewe nie, kan hy my disciple.2 wees
Dit is al hoe meer, ongelooflik om te dink dat so 'n opmerking
kon gewees het deur Jesus, toe hy gesê het, verwyt
die Jode:
Want God het bevel en sê: Eer "y vader en
moeder en: Hy wat vader of moeder vloek, laat hom
sterf die death.3
Ons kan nie sien hoe Jesus kon gesê het nie.
Fout No.109
Die Evangelie van Johannes sê:
En een van hulle, Kájafas, wat die hoë
priester wat in dieselfde jaar vir hulle gesê: Julle weet niks nie
almal.
En dink nie daaraan dat dit vir ons voordelig is dat een man
moet vir die volk sterwe en nie die hele nasie per-
ish nie.
En dit het hy nie uit homself nie, maar as 'n hoë
priester daardie jaar, het hy geprofeteer dat Jesus vir die moet sterwe
nasie;
En nie alleen vir die volk nie, maar ook om
bymekaar in een van die kinders van God wat
verspreide abroad.l
Hierdie stelling kan nie as waar aanvaar word vir die volgende
teenstrydighede in die teks.
Eerstens, omdat hierdie stelling impliseer dat die hoë priester
moet noodwendig 'n profeet wat beslis nie korrek wees.
Tweedens, indien die verklaring van die hoëpriester word as aanvaar
profetiese, is dit noodsaaklik dat die dood van Jesus moet wees om 'n
versoening slegs vir die Jews2 en nie vir die hele wêreld,
Dit is natuurlik teen die gevestigde oortuigings en eise van
die Christene. En die woorde, "nie net vir die nasie"
word 'n absurde stelling en teen die profete van
Jesus.
Derdens, volgens die evangelis, hierdie hoë priester wat
geniet die status van 'n profeet gebeur met die dieselfde man wees wat
was die hoëpriester in die tyd van die "kruisiging" van Jesus en
die een wat die godsdienstige bevel teen Jesus geslaag beskuldig
hom dat hy 'n leuenaar, 'n ongelowige en om aanspreeklik om doodgemaak te word.
En hy was die een wat die oë is aan die slag en insult-
ing van Jesus. Dit is om te getuig Matthew wat sê:
En die wat Jesus gevange geneem het, het Hom weggelei na
Kájafas, die hoëpriester, waar die skrifgeleerdes en die
ouderlinge was assembled.l
En verder in dieselfde hoofstuk vind ons die volgende besonderhede:
Maar Jesus het stilgebly. En die hoëpriester
antwoord en sê vir hom: Ek besweer U by die lewende
God, dat U vir ons sê of U die Christus, die seun
van God.
Jesus sê vir hom: Jy het gesê: Maar Ek
sê vir julle, van nou af sal julle die Seun van die mens sit-
ting op die regterhand van die krag van God en kom in die
wolke van die hemel.
Toe skeur die hoëpriester sy klere het gesê: Hy het
godslasterlik gespreek; wat nog nodig het ons van wit-
hede? Kyk, nou het julle sy godslastering gehoor.
Wat dink julle? Hulle antwoord en sê: Hy is skuldig
van die dood.
Toe het hulle in sy aangesig gespuug en hom; en
ander het Hom met stokke geslaan,
En gesê: Profeteer vir ons, Christus! Wie is hy
wat jou geslaan het?
Die vierde evangelie, John, is selfs meer eksplisiete, gesegde:
En hulle het Hom weggelei, eers na Annas; want hy was vader
in die wet van Kajafas, wat daardie was die hoëpriester
jaar.
Nou was K jafas, wat die raad gegee om die
Jode, dat dit voordelig is dat een van die moet sterwe
people.l
Ons kan nou toegelaat word om te sê dat indien hierdie verklaring van die
hoë priester is gemaak deur hom as 'n profeet hoekom het hy sy
oordeel Jesus dood te maak? Hy verklaar hom lasterlike en was
gelukkig by die vernedering van Jesus in sy hof. Is dit enigsins
geloofwaardig dat 'n profeet mense sy God om dood te maak, moet beveel?
Verklaar ons ons totale ongeloof in so 'n profeet wat 'n bly
profeet, selfs nadat die pleeg van sulke onheilige en heilig
optree. Van hierdie situasie is dit logies afgelei dat Jesus 'n
profeet van God, maar hy verdwaal (mag God verbied) hy
beweer dat hy God in die vlees en sit 'n valse blaam op God.
In kort, die onskuld van Christus, in hierdie geval, word betwyfel.
Trouens, die evangelis Johannes is ook onskuldig, soos Jesus Christus,
van die maak van so 'n ongelooflike state. Die verantwoordelikheid vir alle
sodanige verklarings lê heeltemal op die skouers van die Trinitariërs.
Indien vir 'n oomblik, ons dink dat Kajafas eie verklaring is
waar, selfs dan is die betekenis van sy verklaring sou wees dat
toe die dissipels en die volgelinge van Jesus bevestig dat
Jesus was, in werklikheid, die beloofde Messias of Christus nie, want dit was
algemeen geglo word deur die mense wat dit nodig was vir die
Messias 'n groot koning van die Jode, Kajafas en sy oudstes te wees,
was bang dat hy kom hierdie feit, die keiser van weet
Rome sou kwaad wees en kan moeilikheid maak vir hulle, hy pro-
gestel, "moet 'n mens vir die volk sterwe"
Dit was die werklike en natuurlike betekenis van die stelling
en nie dat die mense van die wêreld sou verlos word en
gered van hul "oorspronklike sonde", soos hulle dit noem, wat ge- was
gebind deur Adam duisende jare voor die geboorte van die
Christus, wat 'n fantastiese en, natuurlik, onlogies interpre-
ning van die verklaring. Die Jode het ook nie in hierdie glo nie
fantastiese opvatting van die Trinitariërs.
Miskien is dit evangelis, later, besef die fout en hy
die term "het hy voorspel" met die woorde "het hy vervang
raad ", in Hoofstuk 18, omdat die raad te gee is baie verskil
ent van die maak van 'n profesie as 'n profeet. Hoewel deur
hierdie verandering het hy homself oop vir die beheer van weerspreek
sy eie verklaring.
Fout No. 110
Paul eie brief Hebreërs bevat hierdie stelling:
Want toe Moses het elke gebod gepraat al die
mense volgens die wet, het hy die bloed van die kalwers
en bokke saam met water en skarlakenrooi wol en hisop,
en gooi die boek en al die mense,
En gesê: Dit is die bloed van die testament wat God
het julle beveel.
Verder het hy met die bloed besprinkel die taberna-
struikelblok en al die voorwerpe van die ministry.l
Die bogenoemde stelling is verkeerd vir die volgende drie rede
seuns:
Eerstens omdat die bloed was nie van die kalwers en bokke, maar
was net beeste op daardie geleentheid.
Tweedens, omdat die water, die skarlakenrooi wol en hisop
was nie teenwoordig is nie; op daardie oomblik net die bloed teen.
Derdens, omdat Moses homself nie sprinkel op die boek
en op die skepe, soos beskryf deur Paul, eerder die helfte van die bloed
was teen die altaar uitgegooi, en die helfte van dit op die mense.
Hierdie drie foute is duidelik uit die volgende beskrywing
gegee deur die boek Eksodus. Dit lui:
En Moses het gekom en al die woorde aan die volk
van die Here, en al die verordeninge en die hele volk
beantwoord met een stem en sê: Al die woorde wat
Die HERE het gesê, sal ons doen.
En Moses het al die woorde van die Here geskryf het, en hulle het opgestaan
vroeg in die oggend, en 'n altaar gebou onder die
Hill, en twaalf gedenkstene volgens die twaalf stamme van
die Israel ...
... Brandoffers geoffer en vrede opgeoffer
offers van bulle vir die HERE.
En Moses het die helfte van die bloed geneem en dit in
bekers; en die helfte van die bloed teen die altaar uitgegooi.
En hy het die boek van die verbond, en lees in
die ore van die volk, en hulle het gesê: Alles wat die
HERE gesê het, sal ons doen en daarna luister.
Toe het Moses die bloed en gooi dit op die gesprinkel
mense, en het gesê: Dit is die bloed van die verbond,
wat die Here met julle van al hierdie
words.l
In die lig van die teks defekte en teenstrydighede te bied in
die Bybel, het daarop gewys aan die lesers so ver, die Rooms-Katolieke
Kerk die studie en lees van hierdie boeke verbied
gewone mense. Hulle het tereg gesê dat die skade wat veroorsaak word deur
die lees van hulle sou groter wees as die voordeel te wees
van hulle verwag word. Hulle was seker reg in om hierdie
mening. Trouens, die teenstrydighede, foute en teenstrydighede
van
die Bybelse tekste nie aan die mense bekend totdat die appear-
ring van die Protestantse beweging. Hulle ontdek en grawe in
hierdie boeke en die geheime bekendgemaak is, wat veroorsaak dat die sterk
reaksie wat goed vandag bekend aan die wêreld.
Die boek getiteld, Kitabu "de-Thalathu-Ashrah (die dertien
Boeke) gedruk in Beiroet in 1849, bevat die volgende op
bladsye 417, 418 van die Dertiende Book. Ons gee sy getroue
vertaling van Urdu:
Kom ons kyk nou na die wet wat deur die Raad van
Trent en behoorlik gestempel deur die Pous. Daar word gesê dat die
ervaring van die verlede het getoon dat sulke woorde toe
gelees deur gewone mense sou 'n groter onheil as produseer
goed. Dit was dus die verantwoordelikheid van die priester of
van die regter, volgens sy beskrywing, of in die be-
oorleg met die onderwyser van belydenis, moet hy toelaat
die lees van die woorde in hierdie boeke slegs aan diegene
wat in hulle mening, kan bevoordeel word deur hulle, en dit
was van groot belang dat die boek moes gewees het
voorheen deur 'n Katolieke onderwyser nagegaan, en dit het tot
dra die handtekening van die onderwyser wat toegelaat word om dit te wees
lees. Enigiemand wat dit gewaag het dit gelees sonder toestemming, was
nie verskoon word nie, tensy hy by die behoorlike gestuur
owerhede.
DIE Bybelse tekste
IS HULLE geopenbaar?
Die argumente
Ons is van plan om te wys in hierdie hoofstuk dat die joods-Christelike eis
dat die Bybel, - beide die Ou en Nuwe Testament, is aan die lig gebring en
geskryf deur mense geïnspireer deur God, is vals en ongegrond. Daar
is talle argumente om dit te bewys nie, maar ons sal ons beperk
in die volgende bladsye sewentien van hulle wat na ons mening,
is
meer as genoeg om ons eis te bewys.
r
Ondergang
'N Groot aantal duidelike teenstrydighede gevind word in die boeke
van die Bybel. Die Christen-geleerdes en kommentators het altyd
was teen 'n verlies op enige wyse te verduidelik om hulle te vind. Vir sommige van die
teksverskille hulle gehad het om te erken dat een van die tekste is
kor-
rect en die ander vals, as gevolg van óf ondergang te delibeMte op die
deel
latere teoloë of foute van die kopieerders. Vir sommige
contMdic-
Tory tekste hulle na vore absurde verduidelikings wat sou
nooit
word deur 'n sinvolle leser aanvaar. Dit is reeds
bespreek.
Die Bybelse boeke is vol foute en ons het daarop meer uit
as 'n honderd van hulle het reeds. Dit is vanselfsprekend dat 'n
geopenbaar
teks moet vry van foute en contMdictions wees.
Daar is ook baie gevalle van vervalsing en menslike manipulasie
in die tekste van hierdie boeke. Die alteMtions en die veranderinge wat
is delibeMtely of onwetend gemaak het, selfs deur toegelaat
Christelike teoloë. Tekste wat beslis verander of
skewe kan nie soos geopenbaar aanvaar word of geïnspireer selfs deur die
Christene. Ons beoog om 'n honderd voorbeelde van sulke distor- aan te bied
sies in die Bybel later in hierdie boek.
Soos ons voorheen genoem, sekere boeke of 'n deel van die boeke is
deur die Katolieke aanvaar as die tekens van hul
Profete
terwyl die Protestante het bewys dat hierdie boeke nie
goddelik
geïnspireer. Hierdie boeke is: die boek van Barug, die boek van Tobias,
die
Boek van Judith, die wysheid van Salomo, Prediker, Makkabeërs I
en II, hoofstukke 11-16 van die boek Ester, en tien
verse
van hoofstuk tien van dieselfde boek, en die lied van die drie
kinders
uit hoofstuk drie van die Boek van Daniël.
Hierdie boeke word deur die Katolieke beskou as 'n integMl deel wees
van die Ou Testament, terwyl die Protestante het hulle verwerp
en
sluit hulle nie in die Ou Testament. Ons het dus, laat hulle
uit ons bespreking. Enige lesers veral nuuskierig oor hierdie
boeke moet verwys na die boeke van die Protestantse geleerdes. Die
Jode
hierdie boeke as ware aanvaar nie óf.
Net so, is die derde boek van Esra beskou as deel van die Ou
Testament volgens die Griekse kerk, terwyl beide die Katolieke
en die Protestante het oortuigend bewys dat hierdie boek is nie
eg. Die geopenbaar status van die boek Rigters is ook in
vraag
Vir diegene wat beweer dat dit deur Phineas of Hiskia, en geskryf word
die
Dieselfde geld vir die boek Rut, volgens diegene wat sien
dit
as geskryf deur Hiskia. Ook, volgens die meerderheid van die
geskryf is
ers, is die boek van Nehemia geïnspireerde, veral die
eerste
zesentwintig verse van hoofstuk twaalf.
Die Boek van Job is ook nie oorweeg openbaring deur
Maimomides, Michel, Semler, Stock, Theodore en Luther, die
stigter van die Protestantse geloof. Dieselfde mening word gehou deur diegene
wat
kenmerk hierdie boek te Elihu of iemand onbekend. Hoofstukke dertig
en van die boek Spreuke eenendertig is nie goddelik geïnspireer.
Volgens die Talmud, Prediker is nie 'n geïnspireerde boek.
Dieselfde geld vir die Lied van Salomo volgens Theodore,
Simon, Leclerc, Whiston, Sewler en Castellio. Sewe en twintig hoofstukke
ters van die Boek van Jesaja is ook nie openbaring volgens die
geleer geleerde Lefevre d "Etapes van Duitsland. Die Evangelie van
Matthew, volgens die meerderheid van die ou skoliere en byna
alle
later geleerdes wat dit oorweeg om is oorspronklik in geskrewe
die
Hebreeuse taal en dat die huidige Evangelie is slegs 'n vertaling
van die oorspronklike wat verlore geraak het, is nie, en kan nie wees nie,
goddelik
geïnspireer.
Soos vir die Evangelie van Johannes, die geleerdes, Bretschneider en
Lefevre d "Etapes geweier het om dit as 'n ware te aanvaar. Die laaste
hoofstuk
is beslis deur die geleerde Grotius verwerp as nie
ware
of geïnspireer.
Net al die Briewe van Johannes word nie deur as profetiese aanvaar
Bretschneider en die Alogi skool. Die tweede brief van Petrus,
die
Brief van Judas, die brief van Jakobus, die Eerste en Tweede
Briewe van
John en die Boek van Openbaring is nie as ware beskou deur
die meeste van die geleerdes.
:
Die Toelatingskomitee van die Christelike SCHOLARS
Horne sê op bladsy 131 van Vol. In ek van sy kommentaar gedruk
1 822:
As ons aanvaar dat sommige boeke van die profete was
verloor en het verdwyn, sal ons moet glo dat diegene
boeke is nooit geskryf met die hulp van inspirasie. St.
Augustine bewys hierdie feit met 'n baie sterk argumente sê
dat hy baie dinge wat in die boeke van die gevind
konings van Judea en Israel, maar kon nie 'n beskrywing vind
van die dinge wat in hierdie boeke. Vir hul verklarings, het hulle
verwys na die boeke van ander Profete, en in sommige gevalle
hulle het ook die name van die Profete genoem. Hierdie
boeke nie ingesluit in die kanon erken deur
die kerk, wat nie toegeken enige rede vir hul exclu-
ging, behalwe om te sê dat die Profete, aan wie beduidende godsdiens
Gious instruksies aan die lig gebring, het twee soorte geskrifte.
Geskrifte sonder inspirasie, wat soortgelyk is aan die geskrifte
eerlike geskiedkundiges en geskrifte gelei deur inspirasie. Die
eerste soort geskrifte word toegeskryf aan die Profete hulle-
self, terwyl die ander is direk toegeskryf aan God. Die eerste
soort geskrifte is bedoel om by te voeg tot ons kennis, terwyl die
ander is die bron van die wet en godsdienstige instruksies.
Verdere op bladsy 133 van Vol. Ek, die bespreking van die oorsaak van die disap-
pearance van die Boek van oorloë van die Here, wat in die boek
Numbersl (21:14), het hy gesê:
Die boek wat verdwyn het was, volgens die
groot geleerde Dr. Lightfoot eie bevindinge, die een wat geskryf is
tien vir die leiding van Josua, onder die bevel van die
Here na okulere chi ~ die nederlaag van die Amalekiete. Dit blyk dat die boek
in die vraag vervat sommige rekeninge van die oorwinning van die oorlog
l.There is 'n beskrywing gegee in die Boek van die nommers met
verwysing na die boek
oorloë van die Here. Slegs 'n paar sinne uit die boek gewees het
gegee het, die res
van die boek het verlore gegaan.
sowel as strategiese instruksies vir die toekoms oorloë. Dit was
nie 'n geïnspireerde boek of was dit 'n deel van die Kanonieke boeke.
Toe ek in die aanvulling van sy eerste volume het hy gesê:
Wanneer dit is gesê dat die Heilige boeke is geopenbaar deur
God, beteken dit nie noodwendig beteken dat elke woord en die
hele teks is die lig gebring. Die verskil van idioom en uitdrukkings
ging van die skrywers wys dat hulle toegelaat is om te skryf
volgens hulle eie temperament en begrip. Die
kennis van inspirasie deur hulle gebruik soortgelyk aan die gebruik
van die huidige wetenskap. Dit kan nie gedink word dat elke woord
hulle sê of elke leer hulle geslaag is aan hulle geopenbaar
deur God.
Verdere het hy gesê dat dit bevestig dat die skrywers van die boeke
van die Ou Testament is "soms geïnspireer".
Die opstellers van Henry en Scott eie Commentary, in die laaste vol-
ume van hul boek, aanhaling uit die Alexander Canon, dit is, uit
die
beginsels van geloof neergelê deur Alexander:
Dit is nie nodig dat alles gesê deur 'n profeet
moet 'n inspirasie of 'n deel van die Canon wees. Omdat
Salomo 'n paar boeke deur inspirasie geskryf het nie
beteken dat alles wat hy geskryf het is deur God geïnspireer. Dit moet
bekend word dat die Profete en die leerlinge van Jesus was
soms geïnspireer vir belangrike instruksies.
Alexander eie Canon is gehou as 'n boek werd groot respek en
vertrou in die oë van die Protestante. Waarsku, 'n groot kenner van die
Protestante, gebruik het om argumente uit hierdie boek in sy diskursiewe
ondersoek van die egtheid van die Bybel.
DIE ADVIES VAN Encyclopædia Britannica
Die skrywer eie ingang "" Inspirasie "" l in die Encyclopaedia
Britannica2
het hierdie stelling op bladsy 274 vol. 11
Dit was nog altyd 'n kwessie van omstredenheid of elke-
ding wat in die heilige boeke geskryf is, is geïnspireer is of nie.
Net al die rekeninge van die gebeure beskryf in hulle is nie
geïnspireer deur God volgens Jerome, Grotius, Papias en
baie ander geleerdes.
Furlher in vol. 19 op bladsy 20 sê:
Diegene wat beweer dat alles van die Evangelies is
geïnspireer deur God kan nie hul eis maklik bewys.
Dit sê ook:
As ons ooit gevra wat deel van die Ou Testament is
gehou deur ons as inspirasie van God, sal ons antwoord dat die
leerstellings en die voorspellings vir toekomstige gebeure wat die
fondament van die Christelike geloof kan nie anders as inspirasie wees.
Soos vir ander beskrywings, die geheue van die apostels is
genoeg vir hulle.
DIE Rees Ensiklopedie
In volume negentien van die Rees Encyclopedia, die skrywer sê dat
l.We het nie hierdie sin in die huidige uitgawe van vind
Britannica, maar ons
het die erkenning dat elke woord van hierdie boeke is nie gevind nie
geïnspireer, op bladsy 23
vol. 12 onder die inskrywing "inspirasie"
2. Al die verwysings in die Ercyclopaedia Britannica is
geneem uit die
ou 18de eeu uitgawe. Die huidige uitgawe nie gewees het
hulle by die plekke
verwys. Ons het dus uit Urdu in ons eie vertaal hulle
woorde. Dit
egter nie verskil maak as die toelating kan gevind word in
baie plek in
die Britannica. (Raazi)
die egtheid en goddelikheid van die Heilige boeke is gedebatteer
want daar is baie teenstrydighede en ongelykhede in
die stellings van die skrywers van hierdie boeke. Byvoorbeeld, wanneer die
tekste van Matteus 10: 19,20 en Mark, 11:13 vergelyk word met Hand
23: 1-6,1 die teenstrydige aard van hierdie boeke word al die
meer
ernstig.
Daar word ook gesê dat die dissipels van Jesus self het nie geweet
mekaar te wees ontvang inspirasie uit God, soos blyk
uit
hul debatte in die raad van Jerusalem en uit Paul eie skuld
van
Peter. Verder is dit duidelik dat die antieke Christene het nie
oorweeg
hulle onskuldig is en vry is van foute, aangesien hulle soms het hulle
onderhewig aan hul kritiek. Dit is duidelik uit Handelinge 11: 2,32 en
ook
Hand 21: 20-24.
Dit is ook genoem dat Paulus, wat homself beskou nie
minder as die dissipels van Jesus (sien 2 Kor 11: 5 en
12:11),
nogtans genoem homself in so 'n wyse aan te toon dat hy
het hom nie voortdurend voel na 'n man van inspiration.3 Die wees
skrywer
het ook gesê:
Ons is nie 'n gevoel wat deur die leerlinge van Jesus as
praat namens God elke keer as hulle gepraat het.
Hy het gesê dat:
Michaelis deeglik ondersoek die argumente van beide die
groepe, wat nodig is vir 'n saak van sodanige belang was,
en besluit dat die teenwoordigheid van inspirasie in die Heilige Boek
is beslis van groot nut, maar selfs as ons wegdoen met die
teenwoordigheid van inspirasie in die Evangelies en die wette, wat
boeke van 'n historiese aard, verloor ons niks en hulle nog steeds
bly vir ons nuttig as tevore. Dit maak nie enigiets beskadig
l.This verskil van die tekste is bespreek deur ons, onder die
foute Nos: 98-
100.
2. En toe Petrus opgaan na Jerusalem, het die wat uit die
besnyding
, met hom getwis en gesê: U trek in om die mense onbesnedenes,
en geëet
saam met hulle. (Hand 11: 2,3)
3. Kor 7: 10,12,15,40. En ook 2 Kor. 11:17.
As ons aanvaar dat die historiese beskrywings van die evangeliste
in die Evangelies, is soortgelyk aan die beskrywings van die geskiedskrywers,
omdat, soos waargeneem deur Christus: "En julle moet ook dra wit-
heid, omdat julle saam met my van die begin af. "
John 15:27.
Dit is dus nodig om die waarheid van hierdie om te bewys
boeke aan 'n nie-Christen, op die basis van sy aanvaarding van die
waarheid van 'n paar van die Evangeliese beskrywings. Inteendeel
jy moet na vore gebring auments ten gunste van sodanige wonderwerke
as die dood en opstanding van Christus as verwant in die geskrywe
derings van die evangeliste, altyd in gedagte dat hulle
geskiedkundiges. Vir almal wat wil die grondslag te ondersoek
en oorsprong van sy geloof, is dit nodig om die state te oorweeg
mente van die evangelis oor die spesifieke sake soos Simi-
lar aan die state van ander geskiedkundiges. Want dit sou wees
fisies onmoontlik is om die waarheid van die gebeure te bewys
beskryf deur hulle, is dit nodig dat ons aanvaar hul
beskrywings in die wyse wat ons die beskrywings van ander te aanvaar
geskiedkundiges. Hierdie lyn van benadering Christenskap sal red van
al die gevare. Ons vind dit nie oral dat die genoemde
algemene gebeure ervaar deur die apostels en waargeneem deur
Luke deur sy ondersoeke, geïnspireer is.
As ons egter toegelaat word om te erken dat sommige evangeliste
foute gemaak het en dat hulle later is reggestel deur John, hierdie
baie voordelig sou wees en te fasiliteer ooreenstemming in
die Bybel. Mnr Cuddle ook ten gunste van die mening van die Michaelis
in artikel 2 van sy boek. So ver as die boeke geskryf deur die
leerlinge van die apostels betref, soos die Evangelies van Markus
en Lukas en die boek Handelinge, het Michaelis nie gegee om sy
besluit of hulle geïnspireer is of nie.
WATSON eie toelatingsvereistes
Watson, in volume vier van sy boek oor Openbaring, wat was
gebaseer op die kommentaar van Dr Benson, die opmerking dat die feit dat
Lukas eie skryfwerk is nie geïnspireerd nie, blyk uit die toewyding van
sy
Evangelie aan Theophilus:
Aangesien baie onderneem het om uit te stel in
bestel 'n verklaring van die dinge wat die meeste seker
wat onder ons, net soos hulle dit aan ons oorgelewer,
wat van die begin af ooggetuies en dienaars
van die woord; dit was goed vir my ook, nadat perfekte gehad
begrip van al die dinge wat uit die heel eerste, aan te skryf
jou in orde, mees uitstekende Theophilus, dat jy kan
sekerheid van daardie dinge, U het waarin
instructed.l
Watson sê oor hierdie:
Die ou skrywers van die Christelike teologie het ook gegee
'n soortgelyke mening. Irenaeus het gesê dat Lukas vir ons die vervoer
dinge wat hy geleer het van die apostels. Jerome het gesê dat
Lukas nie slegs afhanklik van Paulus, wat nooit in die
fisiese maatskappy van Christus. Lukas het ook die kennis buig
rand van die Evangelie van ander apostels as well.
Hy belig verder:
Die apostels, wanneer hulle gebruik word om te praat of skryf iets
oor die geloof, is beskerm met die skat van
inspirasie wat hulle gehad het. Om egter die mens, en
manne van rede en inspirasie, was hulle net soos ander People
Byvoorbeeld wanneer beskryf algemene gebeure.
Dit het dit moontlik gemaak vir Paulus in sy eerste brief te skryf
Timothy, sonder inspirasie:
Drink nie meer water nie, maar gebruik 'n bietjie wyn ter wille van jou stom-
ach ontwil en jou herhaalde infirmities.2
en furLher:
Die dekmantel dat ek links by Troas met gewricht, as jy
kom, bring met jou, en die boeke, veral die
perkamente. "
En dat hy kon skryf aan Filemon, "En berei tegelykertyd my ook 'n
indiening. "(v.22) En as hy aan Timoteus geskryf het," Erastus gebly by
Korinte; Trófimus het ek siek in Miléte agtergelaat. "
Daar is egter ander geleenthede waar dit is duidelik dat Paulus praat
deur die inspirasie, soos in sy eerste brief aan die Korintiërs:
En aan die getroudes beveel ek nie meer nie, maar die Here,
Dat die vrou nie wyk uit haar husband.3
Maar in vers twaalf van dieselfde brief sê hy:
Maar vir die ander sê ek, nie die Here.
Dan in vers vyf en twintig sê hy:
Nou rakende die maagde het ek geen bevel van die
Here, maar ek gee my mening as iemand wat verkry het
genade van die Here te wees getrou.
Die boek Handelinge bevat hierdie stelling:
En hulle het deur Frigië en gegaan het om die
land Galásië en is verbied om van die Heilige Gees te
verkondig die woord in Asië. En toe hulle by Mísië kom, het hulle
moeite doen om te gaan na Bithínië, maar die Gees het hulle dit nie.
Uit die bogenoemde is ons gegee dat die apostels om te verstaan "werk
is gebaseer op twee dinge: die rede en inspirasie. Hulle gebruik die
eerste
praat van algemene gebeure, terwyl deur die ander het hulle
godsdienstige
instruksies wat verband hou met die Christelike geloof. Dit is die rede waarom die
apostels,
soos ander mense, verbind foute in hul huishoudelike
sake
en in hulle bedoelings. Dit is baie duidelik uit Handelinge 23: 3; Rom.
15: 24,28; I Kor. 16: 5,6,8 en 2-Kor. 11: 15-18.
Die negentiende volume van die Rees Ensiklopedie bevat hierdie
beskrywing onder die inskrywing "Dr. Benson":
Wat hy in verband met inspiMtion geskryf het
blyk duidelik en logies en, inderdaad, uniek in sy toe- te wees
katioon.
Beau Sobre EN LENFANT eie mening
Beau Sobre en Lenfant het die volgende gesê oor hierdie saak:
Die Heilige Gees, met wie se hulp en die onderrig van die evan-
gelists en die apostels geskryf het, het nie 'n bepaalde voorskryf
taal vir hulle nie, maar die betekenis oorgedra aan die hart
deur intuïsie en beskerm hulle van die wat betrokke is in
foute. Hulle is toegelaat om te preek of skryf die woord van
inspirasie in hul eie taal met behulp van hul eie uitdrukkings.
As ons vind verskille van uitdrukking en idioom in die geskrywe
derings van die ou skrywers, wat hoofsaaklik afhanklik is van
die temperament en vermoëns van die betrokke skrywers,
so 'n kenner van die oorspronklike taal sal maklik erken die
verskille van idioom en uitdrukking in die Evangelies van
Matthew, Lukas en Johannes en die briewe van Paulus.
As jy egter die Heilige Gees het werklik die woorde geïnspireer om hulle
sou dit nie gebeur het nie. Die styl en uitdrukking van al die
Evangelies sou identies gewees het. Naas, was daar baie
gebeure die beskrywing van wat nie vereis inspirasie. Vir
Byvoorbeeld, hulle skryf van baie gebeure wat hulle gesien het met hul eie
oë of uit betroubare waarnemers gehoor. Lukas sê dat toe hy
wat beoog
ed sy evangelie te skryf hy die beskrywings geskryf volgens oog
wit-
hede van die gebeure beskryf. Met hierdie kennis in sy kop,
Hy
gedink dat dit 'n skat wat aan toekomstige moet oorgedra word
gen-
erations.
'N skrywer wat sy rekening deur die inspirasie van die ontvang
Heilige Gees gewoonlik hierdie feit uitgedruk deur iets aan die sê
effek wat alles wat hy geskryf het, was volgens inspirasie
Hy
het van die Heilige Gees ontvang. Hoewel die geloof van Paulus is van 'n
ongewone soort, is dit steeds vreemd dat Lukas lyk nie te hê
enige
getuies behalwe Paulus en sy metgeselle.
Ons het bo die getuienis van twee van die groot schol- geproduseer
ars van Christenskap, wat baie gesiene en gevier in
die
Christelike wêreld. Horne en Watson het ook dieselfde mening van
hulle.
Die sienings van Christen-geleerdes OP DIE
PENTATEUG
Horne sê op bladsy 798 van die volume twee
van sy groot werk:
Eichhom, een van die Duitse geleerdes, het ontken dat Moses
ontvang inspirasie.
En op bladsy agt honderd en agttien;
Scholz, Noth, Rosenmuller en dr Geddes is van die
mening dat Moses nie inspirasie ontvang, en dat al die
vyf boeke van die Pentateug was net 'n versameling van ver-
bal tradisies stroom in daardie tydperk. Hierdie konsep is om
sy weg vinnig onder die Duitse geleerdes.
Hy het ook gesê:
Eusebius en verskeie laasgenoemde teoloë uitgespreek
dat die boek van Genesis is geskryf deur Moses, in Mídian
toe hy weiding die bokke van sy skoonpa.
Ons kan toegelaat word om dit te merk, in hierdie geval, is hierdie boek kan nie
'n inspirasie wees, want volgens Eusebius, dit was voor
Moses is belas met die profete. Daarom is die boek
Genesis moet ook 'n versameling van die huidige plaaslike verbale wees
tradisies. As
die geskrifte van die profete, wat geskryf is deur hulle as Profete, was nie
boeke van inspirasie, 'n feit erken deur die huis en ander geleerdes,
Hoe kon 'n boek geskryf deur Moses lank voor sy profete
'n geopenbaar boek?
Die Rooms-Katolieke, Wyk, het op bladsy agt en dertig van die 1841-uitgawe:
Luther het gesê in vol. 3 van sy boek op bladsye 40 en 41 dat:
"Nie ons hoor Moses, of doen ons Blaai hom nie, want hy was
net vir die Jode; ons het niks met hom te doen. "
In nog 'n boek het hy gesê: "Ons glo nie in Moses nie
in die Torah, want hy was 'n vyand van Jesus, en het gesê dat
Hy was die meester van lyfwag, en gesê dat die Christene
het niks te doen met die tien gebooie. "
Weer het hy gesê dat hy sou wegdoen met die Tien
Gebooie uit die boeke sodat dwaling is afgeskaf
vir ewig, want dit is die wortel van alle valse idees.
Een van sy leerlinge, Aslibius, het gesê dat niemand het geweet dat die
tien gebooie in die kerke. Die Christelike sekte genoem
die Antinomiane is geïnisieer deur 'n persoon wat geglo het dat
die Pentateug het nie enige sodanige eienskappe het as om voort-
gehalte beskou die woord van God. Dit was hul oortuiging dat enige ge-
aangewese plaaslike sondes soos owerspel en ander bose dade verdien redding
sie en sal in etemal geluk wees as net hy geloof in
Christenskap. Diegene wat tumed die tien gebooie
beïnvloed is deur Satan, en hulle was die mense wat cruci-
fiseer Jesus.
Hierdie opmerkings van die stigter van die Protestantse geloof en sy leerling
is beslis van groot belang. Dit beteken dat alle Protestante
moet
wees ongelowiges in Moses en die Pentateug, aangesien, volgens
hulle was Moses die vyand van Jesus, die meester van die lyfwag,
en die Pentateug was nie die woord van God. Wat niks te doen
met die tien gebooie, moet hulle na die heidendom en multi-
teïsme. Hulle moet ook verontagsaam hul ouers, moeite om hul
bure
Bours, pleeg diefstal, moord en meineed, want anders het hulle
sou optree volgens die tien gebooie wat "is die
wortel van alle valse idees ".
Sommige Christene wat aan hierdie sekte het aan ons gesê dat hulle
het
nie in Moses glo as 'n profeet nie, maar slegs as 'n man van wysheid en
'n
groot wetgewer, terwyl 'n paar ander aan ons gesê dat Moses God
verbied,
was 'n dief en 'n rower. Ons het hulle gevra om God te vrees, hulle antwoord
dat hulle reg was in sê dit soos dit gesê is deur Jesus
homself:
Almal wat voor My gekom het, is diewe en rowers; maar
die skape het nie na them.l
Nou kan ons sien waarom die stigter van die Protestantse geloof, Luther,
en sy leerling verwyt Moses; hulle moet gelei is deur die
bogenoemde stelling.
Die Brief van Jakobus en die boek
OPENBARING
Luther het gesê oor die brief van Jakobus:
Dit is die woord nie geskik in die boeke opgeneem te word,
as die dissipel Jakobus het in hoofstuk vyf van sy brief, "Is
iemand siek onder julle? Laat hom die ouderlinge van die kerk-
en laat hulle oor hom bid, hom met olie gesalf het in die
Naam van die Lord.2
Luther, die verhoging van beswaar op die bogenoemde stelling, het gesê in volume
twee van sy boek:
As dit is wat James het gesê: Ek antwoord hom dat geen disci-
Byvoorbeeld het die reg om godsdienstige opdragte te definieer en uitreik
sy eie rekening nie, want dit was net Jesus wat in besit
dat status.
Dit is duidelik uit die bogenoemde dat die brief van Jakobus is nie,
volgens
Luther, geïnspireer is, en dat opdragte gegee deur die leerlinge
is nie
ondersteun deur inspirasie, anders sal die bogenoemde stelling sou wees
absurd en sinneloos.
Ward het in sy boek gedruk in 1841:
Pomran, 'n vooraanstaande kenner van die Protestante en 'n leerling
Luther, sê James vals en absurd gebeure geskryf
aan die einde van sy brief. Hy het oorgeneem uit ander boeke gebeure
wat nie kan geassosieer word met die Heilige Gees. So 'n boek
daarom moet nie beskou word as geïnspireerd.
Vitus Theodore, 'n Protestantse prediker in Nuremberg, het gesê dat hulle
doelbewus gegee om die boek van Openbaring en die brief
van
James. Hy het gesê dat die brief van Jakobus is nie berispe
waar
Hy het beklemtoon die noodsaaklikheid van goeie dade saam met geloof nie, maar
wat
Hierdie brief bevat teenstrydighede. Die Maagdenburg Eeue gesê
wat
die brief van Jakobus, op een plek, is uniek onder al die
rekeninge van
die dissipels, want hy sê dat redding nie afhang van
geloof
alleen nie, maar dat dit vereis ook goeie dade. Hy sê ook dat die
Torah
was die wet van vryheid.
Dit is duidelik uit die bogenoemde dat hierdie ouderlinge, soos Luther, nie
glo in die brief van Jakobus word geïnspireer deur die Heilige Gees.
DIE TOELATING VAN CLEMENT
Clement het gesê:
Matthew en Mark verskil van mekaar in hul
geskrifte, maar toe hulle eens op 'n sekere punt hulle voor-
ferred eie rekening Lukas.
Ons kan toegelaat word om te sê dat die stelling hierbo ons toelaat om te
aflei twee belangrike punte. Eerstens dat Mattheus en Markus hulle-
self verskil in baie plekke in hul rekeninge van dieselfde gebeurtenis
en
wanneer hulle eens in hul verklaring hulle rekeninge
verkieslik
Lukas. Nie een van hulle ooit eens woord vir woord oor enige gebeurtenis.
Tweedens dat al drie Evangelies bewys te gewees het geskryf
van-
uit inspirasie omdat die voorkeur van die eerste twee Evangelies
oor die
derde sou wees van die vraag het hulle geïnspireer is.
Paley, 'n vooraanstaande Protestantse geleerde, het 'n boek rakende die
waarheid van die vier Evangelies. Dit is in 1850 gedruk Hy skryf op
bladsy
323 van sy boek in hierdie verband:
Die tweede ding wat valslik toegeskryf aan die
antieke Christene is dat hulle vas geglo in die komende
van die Dag van die opstanding in hul eie tyd. Ek sal bied 'n
byvoorbeeld voordat enige beswaar teen hierdie geopper word. Jesus sê vir
Peter: "As Ek wil hê dat hy bly totdat Ek kom, wat gaan dit jou aan?"
Hierdie stelling is geneem om te beteken dat John wou nie
sterf totdat die Dag van die opstanding, en hierdie valse konsep verspreiding
onder die gewone mense. Nou as hierdie verslag is oorgedra
ons nadat dit 'n openbare mening en die oorsaak geword
wat begin met die fout is nie bekend nie, en iemand kom
stuur dit aan te bied as 'n argument teen die Christelike
geloof sou wees absoluut onregverdig, in die lig van die feite wat
ons besit.
Diegene wat sê dat die Evangelies ons lei dat die om te glo
vroeë Christene werklik verwag dat die laaste dag sou kom
oor in hul eie tyd moet hierdie verduideliking in gedagte te hou,
en dit sal hulle red uit die skuld van mense te mislei.
Nou kom daar 'n ander vraag dat indien, vir 'n oomblik, ons
aanvaar die moontlikheid van foute en weglatings aan die kant van
die leerlinge, hoe kan hulle dan vertrou word oor enigiets
hulle sê? As 'n antwoord op hierdie vraag is dit genoeg vir jou sal wees
die ondersteuners van die Christelike geloof aan die ongelowiges om te sê dat
wat ons soek by die dissipels is hulle getuienis nie hul per-
soonlike mening. Die voorwerp, in werklikheid, is die resultaat te bereik
wat, as 'n gevolg van hierdie, is veilig.
Maar in beantwoord, moet ons hou twee punte in gedagte te hou;
al die gevare uit te skakel. Eerste bedoel is, die voorwerp deur die
missie van al die leerlinge moet gedefinieer word. Hulle het gehelp
bewys die punt wat óf vreemd of gemeng met die waarheid.
Hulle word nie vereis om iets te sê wat is natuurlik
nie verwant aan die geloof nie, maar hulle nodig sou wees om te sê
iets onduidelikheid oor iets in die teks te verwyder
van die Goddelike boeke wat per ongeluk deurmekaar geraak met
die waarheid. Nog 'n voorbeeld van hierdie is die geloof in die besitting
ging deur duiwels. In die geval van diegene wat hou dat hierdie valse
mening het in hul tyd algemeen geword en ook beïn-
vloed die evangeliste en die vroeë Christene, moet dit
aanvaar dat hierdie mening nie in elk geval beskadig
waarheid van die Christelike geloof, want dit is nie die saak Jesus
was vir gestuur. Maar iets wat, nadat 'n openbare
mening in daardie land, een of ander manier het gemeng met die state
ment van Jesus.
Dit is beslis nie 'n deel van hul boodskap te stel om hul
valse geloof in die geeste nie, en het dit niks te doen het met hul
getuie. Tweedens hul boodskap geskei moet word en ver-
baie beroemde van wat hulle aanbied te ondersteun en toe te lig
wat geïnspireer is. Byvoorbeeld, iets in dit wat hulle
sê dalk geïnspireer word nie, maar benewens dat hulle bied per-
soonlike verduidelikings hul boodskap te versterk. Byvoorbeeld,
die beginsel dat iemand anders as 'n Jood die aanvaarding van die
Christelike geloof sou nie gebind word om die wet van om te volg
Moses, ten spyte van die waarheid nadat deur mira- bewys
sering.
Paul, byvoorbeeld, wanneer gepraat word van hierdie beginsel, het
genoem baie dinge in die ondersteuning van dit. Daarom is die doelstellings en
Byvoorbeeld in homself erken deur ons nie, maar dit is nie nodig vir
ons almal hul verduidelikende opmerkings ten einde te bewys te ondersteun
die waarheid van die Christelike geloof. Hierdie metode kan toegepas word op
ander beginsels van 'n soortgelyke aard. Ek is absoluut seker
die waarheid dat enige opdrag ooreengekom deur die vrome manne van
God sal altyd gevolg word as 'n godsdienstige verpligting. Dit is,
egter nie vir ons nodig om te verduidelik of almal te aanvaar
besonderhede, tensy hulle natuurlik gespesifiseerde daardie perseel.
Die bogenoemde gedeelte kan ons die volgende vier punte te bevorder:
1. Ons het reeds bewys deur voldoende argumente en ondersteuningsdienste
hawens, onder die opskrif foute nie. 64-78, wat al die
leerlinge van
Jesus en ander Christene van daardie tyd het sterk geloof in die
kom
van die Dag van die opstanding in hul eie tyd en dat John wou nie
sterf
totdat die Dag van die opstanding.
Ons het hulle ondubbelsinnige en duidelike stellings weergegee te
hierdie effek. Barnes, wat sy kommentaar op hoofstuk een en twintig van
die Evangelie van Johannes, het gesê die woorde wat ons reproduseer hieronder uit
die Urdu vertaling:
Die wanopvatting dat John sal nie sterwe nie geskep
deur die woorde van Jesus wat maklik misverstaan word.
Die idee het selfs sterker met die feit dat John sur-
vived tot na die dood van die ander leerlinge.
Die opstellers van Henry en Scott opmerking:
Waarskynlik die doel van Jesus deur hierdie stelling was
die Jode te irriteer, maar die leerlinge misverstaan dit signi-
fy dat Johannes sou lewe tot die laaste dag of wat hy sou wees
opgewek na die hemel in die lewe.
Verdere hulle sê:
Hier moet ons in gedagte hou dat 'n verslag van 'n sekere man
kan kom sonder behoorlike bevestiging. Dit sou dus wees
'n dwaasheid om ons geloof te baseer op sodanige verslae. Hierdie stelling, in
spyte daarvan dat 'n verslag van die leerlinge en hy word
algemene en gevestigde onder die mense, blyk te wees,
onwaar. Hoe kon verslae wat nie eens geskryf is
af en aangeteken eis ons geloof. Dit is ons eie
kommentaar en nie 'n verklaring wat deur Jesus.
ERDERE hulle sê in hul marginale notas:
Die leerlinge misverstaan die woorde van Jesus, as die
evangelis "het toegelig, want hulle het vaste oortuiging dat
Die koms van die Here sal wees vir die stigting van Justisie.
In die lig van die bogenoemde stellings het, bly daar geen twyfel dat die
leerlinge misverstaan nie. Nou, wanneer hulle sulke oortuigings verband-
ing van die Dag van die opstanding en Johannes nie sterf tot die dag van
Oordeel. hul verklaring met betrekking tot die voorkoms sal natu-
tydren letterlik geneem word wat hulle bewys verkeerd gewees het en
te
vind nuwe verduidelikings vir hulle is van geen nut. Dit sou behels
'n
poging om die woorde te gee 'n betekenis wat nie deur bedoel hul
sprekers. Nadat bewys het anders as die waarheid is hulle
kan natuurlik nie as inspirasie geneem word.
2. Dit is duidelik uit die bogenoemde beskrywing van Paley dat die
geleerdes
het die feit dat die sake wat nie direk toegelaat
verwante
die geloof, of is met die beginsels van een of ander manier gemengde
geloof,
beskadig nie die Christelike geloof in enige manier as hulle bewys
erro-
ven.
3. Hulle het ook erken dat die teenwoordigheid van foute en mis-
neem in die argumente van die leerlinge is nie skadelik vir die
Christelike geloof.
4. Hulle het aanvaar dat die bestaan van bose geeste en hulle
invloed op die mens is nie 'n werklikheid is en dat geloof in hulle
was
'n produk van die menslike verbeelding en bygeloof; en dat hulle moes
hul weg gevind in deur die state van die evangeliste,
selfs
deur Jesus, want hulle het 'n deel van gemeenskaplike tradisie
van daardie tydperk.
1. Dit verwys na Johannes 21:23. "Hen het hierdie buiteland sê onder
die broers
dat daardie dissipel nie sou sterwe YEL Jesus het nie vir hom, Hy
sal nie sterwe nie. "
Hou hierdie vier gevolgtrekkings in gedagte, moet ons toegelaat word om te
beweer dat meer as vyftig perent van die Evangelies word dus uitgesluit
uit nadat hy die resultaat van inspirasie. Volgens hierdie
mening,
slegs die beskrywings direk verband hou met geloof of die bepalende
die rit-
uals kan beskou word as geïnspireerd.
Maar hierdie mening nie enige gewig, want dit dra hap-
penne te wees teen die mening van Luther, die stigter van die
Protestantse
kerk, wat uitdruklik verklaar dat geeneen van die apostels het enige
reg
uit te reik, of enige godsdienstige beginsel op sy eie rekening te definieer,
omdat
net Jesus die reg godsdienstige leerstellings uit te reik. Die
onvermydelik
gevolgtrekking is dat die oorblywende deel van die Evangelies, bestaande uit
die
beskrywings van die dissipels direk verband hou met geloof, is
eweneens
ontneem van sy Goddelike karakter.
TOELATINGSBELEID VAN Protestantse geleerdes
Ward gereproduseer 'n aantal state van die groot geleerdes
van die Protestantse geloof. Ons reproduseer onder nege van hulle uit sy
gedruk in 1841.
(1) Zwingli, 'n Protestantse bibliografie, het gesê dat al die gebeure
beskryf in Paul eie briewe kan nie oorweeg word nie heilige, soos sommige
gebeure beskryf in hierdie briewe is verkeerd.
(2) Mnr Fulk beskuldig Peter van die maak van valse verklarings en verklaar
hom onkundig van die Evangelie te wees.
(3) Dr. Goad, tydens 'n polemiek met Vader Campion, het gesê dat
Peter was verkeerd in sy geloof oor die afkoms van die Heilige
Gees op Jesus.
(4) Brentius, bekend as 'n leier geleer en bemeester deur Jewel, het gesê
wat
Peter die hoof dissipel en Barnabas het foutiewe state
mente na die uitstorting van die Heilige Gees.
(5) Johannes Calvyn het opgemerk dat Peter versprei dwaalleer in die kerk
en sit die onafhanklikheid van die Christelike geloof in gevaar en die
Christelike genade is mislei deur hom.
(6) Die Maagdenburg Eeue beskuldig die dissipels, en veral
Paul, van die maak van valse verklarings.
(7) Whittaker het gesê dat die mense en hooggeplaastes van die kerk,
en
Selfs die dissipels van Jesus, 'n groot foute in die prediking
die Christelike geloof vir die heidene, en dat Petrus foute gemaak
in rituele, en dat hierdie foute deur hulle gepleeg nadat
die uitstorting van die Heilige Gees.
(8) Zanchius het 'n rekening van 'n paar volgelinge van Calvyn in sy
boek. Hy berig dat sommige van hulle het gesê dat Paulus as ooit gekom
na Genève te verkondig teen Calvyn, sal hulle luister na Calvyn
en laat Paulus alleen.
(9) Lewathrus, 'n stoere aanhanger van Luther, 'n beskrywing
van
'n paar groot geleerdes het hul verklarings aangehaal tot die effek
dat dit vir hulle moontlik 'n verklaring van Paulus te twyfel nie, maar
daar was geen plek vir enige twyfel oor die stellings wat gemaak word deur
Luther. Net so was dit nie vir hulle moontlik te laat van enige
twyfel in die boek van die kerk van Augsburg rakende die
beginsels van die geloof.
Die bogenoemde stellings is van die groot geleerdes van die Protestantse
geloof. Hulle het verklaar dat nie een van die boeke van die Nuwe
Testament geïnspireer en eg. Hulle het ook erken dat
die dissipels was wisselvallig in wat hulle geskryf het.
TOELATINGSBELEID VAN DUITS SCHOLARS
Die geleerde skolier Norton het 'n boek oor die waarheid van die Bybel
wat in 1837 in Boston gedruk Hy sê in sy voorwoord tot die
boek:
Eichhom waargeneem in sy boek wat in die eerste dae van die
Christenskap, was daar 'n kort boek bestaan uit verskeie
rekeninge van Jesus "lewe. Dit is heel moontlik om te sê dat dit
die oorspronklike Evangelie. Waarskynlik hierdie is vir diegene geskryf
volgelinge wat nie na die woorde van Jesus kan luister en
kon hom nie sien met hul eie oë. Hierdie Evangelie was 'n
model. Die rekeninge van Jesus geskryf was daar nie in
chronologiese volgorde.
Dit moet in ag geneem word dat hierdie skrif was verskillend van die huidige
Evangelies in baie opsigte. Die huidige evangelies is geensins die
model verteenwoordig word deur die een wat hierbo bespreek is. Die huidige Evangelies
is onder baie moeilike omstandighede geskryf en bevat 'n paar
rekeninge van Jesus wat teenwoordig is in die oorspronklike script was nie.
Daar
is bewyse dat hierdie oorspronklike script was die belangrikste
bron van
al die Evangelies wat in die eerste twee eeue verskyn ná die
dood van Jesus. Dit het ook gedien as die grondslag vir die Evangelies van
Matthew,
Markus en Lukas, wat later op meer gewild geword as die ander.
Al was hierdie drie Evangelies ook toevoegings en weglatings vervat,
hulle later aangevul met die vermiste gebeure deur ander
mense om hulle te voltooi. Die ander Evangelies, wat vervat
verskillende weergawes van Jesus wat na sy profete, soos
die
Evangelie van Marcion en die Evangelie van Tatianus was verlate. Hulle
ook bygevoeg baie ander rekeninge, rekeninge van Jesus "geboorte en ook
rekeninge van sy jeug en volwassenheid bereik en ander dinge. Dit
feit is duidelik uit die evangelie genoem die memoirs van wat
Justin
aangehaal in sy boek. Dieselfde verstaan van die evangelie van
Korinte.
Die gedeeltes van hierdie Evangelies wat nog beskikbaar is, indien
vergelyking
met mekaar, toon duidelik dat die byvoeging van hierdie rekeninge
het
was nogal geleidelike, byvoorbeeld, die hemelse stem wat gehoor is
oorspronklik in hierdie woorde:
U is my seun, ek het op hierdie dag U gegenereer.
Soos reeds deur Justinianus aangehaal in twee plekke. Clement Repro ook
werking gestel, hierdie sin van 'n Evangelie van onbekende identiteit in hierdie
woorde:
U is my geliefde seun, ek het op hierdie dag U gegenereer.
Die huidige Evangelies het egter hierdie sin in hierdie woorde:
U is my geliefde Seun in wie Ek 'n pleased.l
Die Ebionite Evangelie gekombineer om die twee state saam so:
U is my geliefde seun, ek is bly vir jou, jy kuns
verwek hierdie dag.
Dit was gesê deur Epiphanius.
Christelike geskiedenis, deur geleidelike toevoegings en ontelbare
manipulasies, het heeltemal verloor sy oorspronklike vorm en is nou 'n
mengsel
van anonieme bestanddele. Enige een nuuskierig genoeg kan maklik
sit-
sy nuuskierigheid isfy deur 'n rekening van Jesus "doop wat lees
saam versamel uit verskeie Evangelies.
Hierdie geleidelike mengsel van kontra-feitelike gebeure met die oorspronklike Skrif
tuur het so verskriklik vervorm die egtheid van die Evangelies wat
hulle
nie meer behou hul oorspronklike goddelike karakter. Hoe meer hulle
was
vertaal van een taal na 'n ander, hoe meer het hulle verloor hul
oorsprong
nale vorm en vorm.
Besef hierdie situasie, die Kerk, het hul steun vir die
einde van die tweede eeu of aan die begin van die derde eeu
AD
en het probeer om die ware en die oorspronklike Evangelie en oor te dra te red,
as
sover moontlik, die waarheid aan die toekomstige geslagte. Hulle,
dus,
gekies om die vier Evangelies teenwoordig uit baie evangelies wat
een-
huur in daardie tydperk, want hierdie vier skrifte was meer compre-
hensible as enige van die ander.
Daar is geen teken van die bestaan van die Evangelies van Mattheus, Markus
en Lukas voor die einde van die tweede eeu of die begin van
die
derde eeu nC. Die eerste man te praat van hierdie Evangelies in
geskiedenis
was Irenaeus in 200 nC, wat ook gevorderde paar argumente concern-
ing van die nou NBER van die Evangelies.
Dan in 216 nC Clemens van Alexandrië het 'n deurdagte poging
om te bewys dat hierdie vier Evangelies geïnspireer en daarom
behoort
word as die bron van die Christelike geloof erken. Die gevolg van
dit is
wat teen die einde van die tweede eeu en die begin van
die
Derde, die Kerk het ernstige pogings om hierdie vier Evangelies te kry
erken, ten spyte van die feit dat hulle nie verdien het nie hierdie
erkenning, aangesien hulle is duidelik nie opreg in alle opsigte.
Die kerk het ook hard probeer om mense te oortuig al die ander te gooi
bestaande Evangelies.
Het die Kerk gewy hierdie ernstige poging om die te die suiwering
oorspronklike
script gevind deur die vroeë predikers, sal dit 'n groot gewees het
bydrae
stelde rigting van die toekomstige geslagte. Maar miskien was dit nie
moontlik
vir die Kerk om dit te doen, aangesien nie een van die bestaande evangelies was vry
uit toevoegings en veranderings, en daar was geen manier
onderskeidende
die reg van die verkeerde. Eichhom het verder gesê in die voetnote te
sy
boek:
Baie van die vroeë teoloë het bedenkinge oor verskeie dele van
hierdie Evangelies, maar hulle was nie in staat om na vore te bring 'n kor-
rections aan hulle.
Hy het ook gesê:
In ons tyd, het die druk fasiliteite dit onmoontlik gemaak
vir mense om te verdraai en die teks van 'n sekere boek te manipuleer.
Voor die uitvinding van die druk van die omstandighede verskil van
dié van vandag. Dit was moontlik vir die eienaar van 'n sekere ver-
ging ondergang en toevoegings tot die boek, in te voeg wat
dan is die bron vir alle daaropvolgende afskrifte, laat geen
beteken vir hulle vas te stel watter dele van die boek was
van die skrywer en wat is bygevoeg of verander.
Daarna hierdie korrupte afskrifte geword algemeen onder
die mense.
Jy sal flnd dat baie gelowiges en teoloë het gekla dat die
kopieerders en die eienaars van die afskrifte van die boeke vervals die
tekste
kort nadat dit geskryf is. Die skrif van Dionysius was
verdraai
selfs voordat dit versprei. Jy vind ook dat daar
klagtes
van onsuiwerhede word opgeneem in die boeke van die volgelinge van
Satan
wat gesê sekere dinge het uitgesluit en ingesluit sekere
ander op hul eie rekening. In die lig van hierdie getuies is dit
duidelik
dat die Heilige Skrif nie veilig en ongeskonde bly. Dit in
spyte van
die feit dat dit baie moeilik vir die mense van daardie tydperk
te ver-
die tekste tort as die skrywers van daardie tydperk gebruik om swaar te reik
vloek
en maak gesweer ede om mense uit te waag om te ontmoedig
veranderinge in hulle.
Dieselfde het ook gebeur met die geskiedenis van Jesus, anders
Celsus nie gevoel het dit nodig om te wys op die veranderinge
en
ondergang wat gemaak is deur die Christene in hul tekste.
Dit is
hoe sommige sinne oor sekere rekeninge van Jesus, wat
versprei in verskeie Evangelies, het gekom om saam in 'n
enkele
evangelie. Byvoorbeeld, die Ebionite Evangelie gee 'n volledige rekening
van
die doop van Jesus wat saamgestel is uit dinge gevind
scat-
Geregistreerde in al van die eerste drie Evangelies en in die memoirs van
wat,
volgens Epiphanius, "Justin aangehaal.
In 'n ander plek Eichhom gesê:
Manipulasies in die heilige tekste, in die vorm van toevoegings
en weglatings en die vervanging van 'n woord deur sy sinoniem,
deur diegene wat die nodige skolastiese aanleg het 'n tekort, is sy-
1. 'n heidense skolier van die tweede eeu nC.
torically teruggevoer word reg uit die tyd van die voorkoms van die
Evangelies. Dit is nie verbasend nie, aangesien, vanaf die begin van
die geskiedenis van die Christendom, is dit 'n algemene gewoonte
skrywers verander volgens hul eie grille te maak, par-
ons veral in die preke van Jesus en die rekeninge van die gebeure in
sy lewe wat bewaar is deur hulle. Hierdie proses, initi-
gelee in die eerste tydperk van die Christelike geskiedenis, het voortgegaan om te navolg word
gevolg deur die mense van latere eeue. In die tweede eeu
AD, het hierdie gewoonte distorsie in die tekste so ge- raak
monly bekend aan die mense dat selfs die teenstanders van die
Christelike geloof was bewus daarvan. Celsus, soos hierbo,
besware geopper teen die Christene wat het hulle verander
hul tekste meer as drie of vier keer, en hierdie veranderinge
was nie 'n oppervlakkige aard, maar op so 'n wyse
dat die vakke en betekenis van die Evangelies is heeltemal
verander. Clement het ook daarop gewys dat aan die einde van die sek-
Tweedens eeu nC was daar 'n paar mense wat gebruik word om te peuter
met die tekste van die Evangelies. Hy het aangedui dat die sen-
heid, "want aan hulle behoort die koninkryk van die hemel", "is in verander
sommige weergawes te, "Hulle sal perfek wees." 'N paar ander, selfs
dit lees: "Hulle sal 'n plek bereik waar hulle sal sien
geen probleme. "
Norton, nadat hy die stelling hierbo aangehaal deur Eichhom gesê:
Niemand dink dat Eichhorn is alleen in hierdie mening,
omdat daar geen ander boek is so gewild in Duitsland as die boek
van Eichhom, en dit word beskou as in ooreenstemming met die
menings van die meeste van die moderne skrywers met betrekking tot die
Evangelies, en dieselfde geld vir sake wat twyfel
op die waarheid van die evangelie.
Sedert Norton staan bekend as 'n advokaat van die Evangelies, met quot-
Ed die bogenoemde stellings van Eichhom, het hy weerlê hulle almal ten gunste
van
die Evangelies, maar, soos sal blyk te wees om 'n leser van sy boek, sy
argu-
mente is nie oortuigend nie. Ten spyte van al hierdie. Hy het om te erken
openlik
dat die volgende sewe gedeeltes van die Nuwe Testament is
beslis
nie van diegene wat oorweeg om hul skrywers te wees, en was
later bygevoeg.
1. Hy sê op bladsy 53 van sy boek dat die eerste twee hoofstukke van
Matthew is nie geskryf deur hom.
2. Op bladsy 63 sê hy dat die geval van Judas Iskariot "vervat
in
Matt. 27: 3-10 is beslis 'n valse verklaring en is later bygevoeg
op.
3. Net so het hy verklaar dat verse 52 en 53 van hoofstuk 27 van
Matthew is 'n later addition.2
4. Dit verskyn op bladsy 70 dat verse 9-20 van hoofstuk 16 van Mark is
'n later invention.3
5. Op bladsy 89 sê hy dat verse 43 en 44 van hoofstuk 22 van Lukas
is 'n later addition.4
6. Op bladsy 84 wys hy daarop dat verse 3 en 4 van hoofstuk 5 van
die
Evangelie van Johannes, is 'n later byvoeging. Dit is uit, "Wag vir
die verskuiwing van die water ... "," het ... het gesond geword van whatsoev-
er siekte hy gehad het. "
l.The geval van na die aTrest van Jesus en sy hang homself
die verkoop van sy grond vir
dertig stukke silwer.
2. Dit verwys na 'n beskrywing van die verhoging van die gestorwe heiliges uit die
grafte na die
dood van Jesus.
3.These verse bevat die beskrywing van die opstanding van ksus
wat bevat
'n aantal foute.
4.Dit verwys na die besoek van Jesus aan die Olyfberg n rlight
voor sy cruci-
fixion. Dit lui: "En daar het 'n engel aan hom uit
hemel strengtherling
hom. En toe Hy in 'n sware stryd Hy met groter inspanning gebid, en sy sweet
was soos
groot druppels bloed val op die grond. "(Lukas 22:43 en
44) Home, howev-
er, het die korrektheid van hierdie vers bevestig en het teenoor die
mening wat
advokate uitgesluit dit uit die boeke. Ons het hierdie vers discused
in detail later in
die boek.
i
7. Op bladsy 88 hy bepaal Thal verse 24 en 25 van hoofstuk 21 van
die Evangelie van Johannes is beslis later toevoegings.
Verdere op bladsy 610 sê hy:
Die wonderbaarlike gebeure wat Lukas beskryf is
gemeng met tradisionele onwaarhede en poëtiese oordrywing deur
die skrywers. Maar dit is baie moeilik om in hierdie tyd die te skei
waarheid van vervalsings. Enige verklaring wat tradisionele
onwaarhede en poëtiese oordrywing is natuurlik 'n baie ver van
synde 'n inspirasie.
Ons kan toegelaat word om die volgende vier gevolgtrekkings te maak uit die
bogenoemde stelling van Eichhorn wat ook bevoordeel deur ander
Duitse geleerdes.
1. Die oorspronklike Evangelie het uitgesterf van die wêreld geword.
2. Die huidige evangelies is 'n mengsel van ware en valse beskrywing
sies.
3. Die teks van hierdie Evangelies is verdraai en verander
deur die mense van verskillende tye. Celsus hard probeer
die wêreld weet dat die Christene verander het hul
tekste drie of vier keer of meer, in die mate dat hulle
het eintlik verander die onderwerp van hierdie tekste.
4. Die huidige evangelies het nie enige tekens van die bestaan wys
voor die einde van die tweede eeu en die begin van
die derde eeu nC.
Geleerdes soos Leclerc, Koppe, Michael, Lessing, Niemeyer en
Manson saamstem met betrekking tot ons eerste gevolgtrekking, want hulle het
al gesê dat dit dalk Mattheus, Markus en Lukas sou gehad het om die
dieselfde kopie in die Hebreeuse taal van 'n dokument wat 'n
rekening van die lewe van Christus. Matthew meeste van die geleende
inhoud
l.These verse bevat grootliks oordrewe aantal mense en
diere gesond
deur lesus.
van daardie script terwyl Markus en Lukas het nie soveel daarvan gebruik as wat hy
gedoen het.
Huis het ook gesê in 1822 AD dit in sy kommentaar gedruk, ek maar hy
Dit lyk nie saamstem met hul mening, wat egter nie
'n verskil maak so ver as ons oogpunt betref.
EWSONTHESUBJECTOFTHECHRONICLES
Byna al die Joods-Christelike geleerdes is dit eens op die punt
dat beide boeke Kronieke geskryf is deur die profeet Esra met
die hulp van twee ander Profete, Haggai en Sagaria. Die bogenoemde
drie Profete gesamentlik veronderstel om die skrywer van hierdie boek te wees.
Maar vreemd genoeg, ons weet vir 'n feit dat die eerste boek
van
Kronieke baie foute as deur die toegelaat
geleerdes
van beide die Christene en die Jode. Hulle het gesê dat deur
die
dwaasheid van die skrywer van die naam van die kleinseun plaas geskryf
die
naam van die seun.
Hulle het ook gesê dat Esra, wat hierdie boeke geskryf het, het nie
eens weet wat van hulle was die seuns en kleinseuns. Die script uit
wat Esra kopieer foutief was en onvolledig en hy kon nie
onderskei van die valse van die ware, soos in die volgende gewys word
hoofstukke
ter. Hierdie bewyse is meer as sufflcient die gevolgtrekking te kom
wat
hierdie boeke is nie geskryf deur inspirasie. Hul afhanklikheid
op gebrekkige en onvolledige dokumente is 'n verdere bewys. Maar die
twee boeke van die Kronieke gehou word as heilig as die ander
boeke van die Bybel deur beide die Christene en die Jode.
Dit bevestig ook ons vermoede dat, volgens die Christelike
geloof, is dit nie nodig is vir die Profete, soos ons gesien het
voor te
vry wees van sonde te pleeg. Net so, is dit nie noodwendig
gratis
foute in hul geskrifte, met die gevolg dat hierdie boeke
kan nie
oorweeg word deur inspirasie geskryf word.
Wat ons tot dusver in hierdie hoofstuk bespreek is genoeg om
toon dat die Christene is nie in 'n posisie om 'n definitiewe te maak
eis
dat 'n enkele boek van die Ou of die Nuwe Testament is geskryf
deur inspirasie.
Die Moslem houding teenoor die EVANGELIES
Van alles wat dit voorafgegaan het, is dit duidelik dat ons kan eis
van-
die vrees om verkeerd dat die oorspronklike Pentateug en die
oorsprong
nale Evangelie verdwyn en uitsterf van die wêreld.
Die boeke wat ons vandag het, wat gaan deur hierdie name is nie meer as
historiese rekeninge wat beide ware en valse rekeninge van die verlede
ouderdomme. Ons streng ontken dat die oorspronklike Torah (Pentateug) en die
oorspronklike Evangelie bestaan het ten tyde van die profeet Mohammed (Vrede
op hom), en dat hulle nie verander nie tot later. Sover
die
Briewe van Paulus is gespesifiseer, selfs as ons gee dat hulle
regtig
geskryf deur hom, hulle is nog steeds nie aanvaarbaar vir ons, want dit is
ons
grondige mening dat Paulus was 'n verraaier en 'n leuenaar wat
bekendgestel
'n heeltemal nuwe konsep van die Christelike geloof, absoluut anders
wat Jesus self gepreek het. Ek
So ver as die dissipels van Jesus wat leef na die
Hemelvaart van Jesus is gespesifiseer, word hulle gehou te ordentlik wees
en
eerlik deur die Moslems. Hulle is egter nie beskou word
Profete (en dus in staat om inspirasie ontvang uit
God).
Hulle was gewone mense en nie vry van menslike foute.
Hulle leer en hul state geldigheid verloor deur die
afwesigheid van geverifieerde historiese verifikasie: byvoorbeeld, die
1. Hierdie mening van die Moslem-gemeenskap moet nie misverstaan word
as die
produk van vooroordeel en laster. Hy is beskou as 'n verraaier selfs
deur die familie van
Jesus en sy dissipels. Ons reproduseer onder die mening van 'n moderne
Franse geleerde,
Maurice Bucaille. Hy sê op bladsy 52 van sy boek Die Bybel, Die
Koran en
Wetenskap: "Paulus is die mees omstrede figuur in die Christendom.
Hy is beskou
'n verraaier van Jesus eie denke deur die familie van Jesus en deur die
aposdes wat moes
gebly het in Jerusalem in die sirkel om James. Paul geskep
Christenskap by die
koste van diegene wie Jesus om hom saamgedrom het om te versprei sy
leer. Hy
nie bekend was Jesus gedurende sy leeftyd, en hy was die
legitimiteit van sy sending
deur te verklaar dat Jesus, uit die dood opgewek het, het aan hom verskyn
op die pad na
Damaskus. "
afwesigheid van enige teken van die bestaan van die huidige evangelies tot
die
einde van die tweede eeu nC, die verdwyning van die oorspronklike
Hebreeuse afskrif van Matthew se evangelie en die unavailabity selfs van die
naam van die vertaler van die oorblywende vertaling, en die
teenwoordigheid
opgehoopte foute en manipulasies in die huidige teks. Sover
as
Markus en Lukas is gespesifiseer, was hulle nie dissipels van Jesus, en
daar is geen aanduiding dat hulle ooit inspirasie ontvang uit
God.
Maar ons glo plegtig dat die Torah (Pentateug) was
die boek aan die profeet Moses: Die Heilige Koran sê:
Ons het Moses die boek (Torah)
En ons vind ook in die Heilige Koran in die verwysing na Jesus, die seun van
Maria:
Ons het hom die Evangel.2
En die negentiende hoofstuk van die Heilige Koran, die sogenaamde "Maryam"
na
Maria, die moeder van Jesus, haal Jesus gesê:
Hy het die boek (die Evangelie) 0,3 aan my gegee
Die huidige Evangelies, kronieke en briewe is beslis nie die
Evangelie deur die Heilige Koran verwys en so het hulle is nie, soos
sodanig,
aanvaarbaar vir die Moslems. Die Islamitiese onderrig ten opsigte van die
Pentateug, die ander boeke van die Ou Testament, en die Evangelies
en die res van die Nuwe Testament is dat enige Bybelse stellings
wat bevestig word deur die Koran Openbaring sal aanvaar word nie en
respccted deur die Moslems en enige verklarings deur die Koran verwerp
sal deur die Moslems verwerp word. Enige stellings oor wat die
Heilige Koran is stil, die Moslems moet ook swyg oor te bly
sonder verwerp of hulle aanvaar.
Allah die Almagtige aangespreek Sy profeet Mohammed (vrede
op Hom) in die Heilige Koran in hierdie woorde:
Aan jou stuur ons die boek (Koran) in die waarheid te bevestig
wat gekom het voordat dit van die boek, en die versekering van sy veiligheid. "
Die bekende kommentaar op die Heilige Koran, Ma "Alim-u-Tanzeel,
bevat die volgende kommentaar oor hierdie vers:
Volgens Ibn al-Jurayj, die laaste sin van hierdie vers,
"Verseker sy veiligheid", beteken dat 'n verklaring wat deur
die mense van die Boek (die aanhangers van die Christelike geloof en
Judaïsme) sal aanvaar word nie, onderworpe aan die bekragtiging deur die
Heilige Koran, anders daardie spesifieke stelling sal be- wees
gehalte beskou as vals en onaanvaarbaar. SA "id ibn Musayyab en
Zihaq gesê die woord "Muhaimin" in hierdie vers beteken "die
een wat oordeel ", terwyl Khalil het sy betekenis as" beskermer
en wag ". Hierdie verskillende skakerings van betekenis, maar doen
nie die algemene implikasie verander dat enige boek of stelling
bevestig deur die Heilige Koran in ag geneem moet word as die
Woord van God; die res is natuurlik uitgesluit as nie die
woord van God.
Wat volg is die kommentaar oor hierdie aangeleentheid van die kommentaar
Tafseer-e-Mazhari:
As die Heilige Koran getuig het, is jy gebind te
bevestig, en indien dit verwerp of sê dit is onwaar, moet dit
reject-
ed deur ons. As die Heilige Koran is stil, jy ook moet
swyg, want in daardie geval, die moontlikheid van die waarheid en
leuens sal gelyk wees.
Imam al-Bukharistraat aangehaal 'n tradisie van die Heilige profeet, wat deur
Ibn "Abbas, in sy eie Kitabu h-Shahadat saam met sy ketting
owerhede
bande, dan dieselfde hadith is aangehaal deur hom in
Kitabu "l-l" tisam
ondersteun deur 'n ander ketting van verslaggewers, en dieselfde hadith
was
weer in sy boek Kitabur Radd "ala Jahmiyyah deur hom aangehaal,
gerapporteer deur 'n ander groep vertellers
Hoekom gaan jy na die mense van die Boek, die Jode en
Christene, opdragte oor die Shari "'n rukkie om te soek
jou boek, die Heilige Koran geopenbaar aan Mohammed, die
Profeet van Allah, is die nuutste en varsste openbaring van God.
Jy dra dit in sy oorspronklike vorm. Allah die Almagtige het vir julle gesê
dat die Jode, het verander die Pentateug, die boek
Allah, wat geskryf is om dit met hul eie hande. Hulle het begin
sê dat dit was van Allah, slegs 'n klein bedrag te kry
geld in opgawe. Nie jou kennis dat jy nie
hulle uitvra.
Die ander weergawe van hierdie hadith soos aangehaal deur al-Bukharistraat in
Kitab-ur-
Radd "alal Jahmiyyah is soos volg:
O Moslems! Hoekom vra jy nie die mense van die Boek
vrae oor iets wanneer jou eie boek is die
Woord wat God aan jou, Mohammed het aan die lig gebring
(Vrede op hom). Dit is 'n nuwe en vars, suiwer en oorspronklike, gratis
uit die buiteland raak. Allah het in sy boek verklaar dat die
Mense van die Boek het verander en die boeke vervals.
Hulle het hulle met hul eie hande geskryf en geëis
dat hulle kom uit God, (hulle het so gedoen) net vir 'n klein
bedrag geld. Is die kennis wat kom het
jy nie verhoed dat jy op soek na die leiding van hulle? Nee,
deur God! Ons het dit nie gesien nie jy oor wat vra
aan u gestuur is. Hoekom vra jy nie vir hulle om te weet dat
hulle boeke is vervals.
Kitabu "ll" tisam bevat die volgende verklaring van die compan-
ion Mu "awiyah (mag Allah tevrede wees met hom) met betrekking tot Ka" b al-
Ahbar ('n kenner op die Bybel en 'n geleerde van Islam):
Hoewel hy was een van die mees eerlike van daardie schol-
ars van hadith wat soms rapporteer tradisies van die People
van die boek, het ons nogtans gevind leuens in hulle
(In die verslae van die Bybel).
Dit impliseer dat die leuens wat in die verslae te wyte was aan
die feit dat die boeke is verdraai, nie Ka "b al-Ahbar besit
mis-
verklaring, want hy is beskou as een van die regverdige geleerdes
van
die Bybel deur die bewoners van die profeet. Die frase, "Ons het
gevind leuens in hulle "dui duidelik dat die bewoners van
die
Profeet het die geloof dat al die Joods-Christelike boeke was
verwring.
Elke Moslem geleerde wat ondersoek het die Torah en die
Evangel het beslis geweier om die egtheid van te erken
hierdie
boeke. Die skrywer van die boek Takhjeel Man Harrafaal Injeel gesê in
hoofstuk twee van sy boek oor die huidige evangelies:
Hierdie evangelie is nie die ware en egte evangelie wat
is deur die profeet (Jesus) gestuur en deur God geopenbaar.
Later in dieselfde hoofstuk sê hy:
En die ware Evangelie is net die een wat gesê was
deur die tong van Christus.
Weer in hoofstuk nege het hy gesê:
Paulus deur sy slim misleiding ontneem al die
Christene van hulle oorspronklike geloof, omdat hy gevind het dat hul
verstaan so swak dat hy hulle maklik mislei in
glo alles wat hy wou. Deur dit beteken hy heeltemal abol-
ished die oorspronklike Pentateug.
Een van die Indiese skoliere het sy uitspraak geskryf oor die
tesis van die skrywer van Meezan ul Haq en die toespraak wat deur my gemaak in
die openbare debat in Delhi. Hierdie uitspraak is bygevoeg as
'n
vul 'n Persiese boek genaamd Risalatu "l-Munazarah gedruk in
1270 AH in Delhi. Hy het gesê dat 'n sekere Protestantse geleerde, óf
as gevolg van 'n misverstand of dalk deur verkeerde inligting,
openbaar beweer dat die Moslems nie die huidige Torah het weerlê
en Evangelie. Hierdie geleerde self het aan die geleerdes van Delhi te
uit te vind of dit waar was. Hy was vertel deur die "Ulama" (Moslem
skoliere) dat die versameling van boeke bekend as die Nuwe Testament was
nie aanvaarbaar as dit was nie dieselfde Evangelie wat was
aan die profeet Jesus. Hy het hierdie uitspraak van die "Ulama"
in
skryf en dan het dit deel van sy boek. Al die Indiese geleerdes
van
Islam het hierdie uitspraak bevestig vir die leiding van die mense.
ars van hadith wat soms rapporteer tradisies van die People
van die boek, het ons nogtans gevind leuens in hulle
(In die verslae van die Bybel).
Dit impliseer dat die leuens wat in die verslae te wyte was aan
die feit dat die boeke is verdraai, nie Ka "b al-Ahbar besit
mis-
verklaring, want hy is beskou as een van die regverdige geleerdes
van
die Bybel deur die bewoners van die profeet. Die frase, "Ons het
gevind leuens in hulle "dui duidelik dat die bewoners van
die
Profeet het die geloof dat al die Joods-Christelike boeke was
verwring.
Elke Moslem geleerde wat ondersoek het die Torah en die
Evangel het beslis geweier om die egtheid van te erken
hierdie
boeke. Die skrywer van die boek Takhjeel Man Harrafaal Injeel gesê in
hoofstuk twee van sy boek oor die huidige evangelies:
Hierdie evangelie is nie die ware en egte evangelie wat
is deur die profeet (Jesus) gestuur en deur God geopenbaar.
Later in dieselfde hoofstuk sê hy:
En die ware Evangelie is net die een wat gesê was
deur die tong van Christus.
Weer in hoofstuk nege het hy gesê:
Paulus deur sy slim misleiding ontneem al die
Christene van hulle oorspronklike geloof, omdat hy gevind het dat hul
verstaan so swak dat hy hulle maklik mislei in
glo alles wat hy wou. Deur dit beteken hy heeltemal abol-
ished die oorspronklike Pentateug.
Een van die Indiese skoliere het sy uitspraak geskryf oor die
tesis van die skrywer van Meezan ul Haq en die toespraak wat deur my gemaak in
die openbare debat in Delhi. Hierdie uitspraak is bygevoeg as
'n
vul 'n Persiese boek genaamd Risalatu "l-Munazarah gedruk in
1270 AH in Delhi. Hy het gesê dat 'n sekere Protestantse geleerde, óf
as gevolg van 'n misverstand of dalk deur verkeerde inligting,
openbaar beweer dat die Moslems nie die huidige Torah het weerlê
en Evangelie. Hierdie geleerde self het aan die geleerdes van Delhi te
uit te vind of dit waar was. Hy was vertel deur die "Ulama" (Moslem
skoliere) dat die versameling van boeke bekend as die Nuwe Testament was
nie aanvaarbaar as dit was nie dieselfde Evangelie wat was
aan die profeet Jesus. Hy het hierdie uitspraak van die "Ulama"
in
skryf en dan het dit deel van sy boek. Al die Indiese geleerdes
van
Islam het hierdie uitspraak bevestig vir die leiding van die mense.
DIE ADVIES VAN Moslemgeleerdes
MENING van Imam AR-RAZII
Imam ar-Razi sê in sy boek "Matlib ul-Aliya" in die hoofstuk oor
Nubuwah (die profete) in die vierde afdeling:
Die effek van die oorspronklike lering van Jesus was baie lim-
dom, want hy het nooit die geloof wat die Christene verkondig
Gee aan hom. Die idee van die Vader en die Seun en die konsep van
Drie-eenheid is die ergste vorm van ateïsme en assosiasie en is
beslis die produk van onkunde. Sulke dwaalleringe
kan nie toegeskryf word aan so 'n groot profeet soos Jesus wat
onskuldige van al sulke misdade. Ons is dus seker dat
Jesus kon nie hierdie onsuiwer geloof verkondig het. Hy het oorspronklik
verkondig monoteïsme en nie tritheism as die Christene
eis. Maar hierdie leer van Jesus het nie as gevolg van baie versprei
historiese faktore. Sy boodskap dus steeds baie lim-
dom.
DIE ADVIES VAN Imam al-Qurtubi
Imam al-Qurtubi het gesê in sy boek Kitabul 'n "lam Bima Fi Deeni" n-
Nasara Mina "l Fisadi WA" l Awham:
Die huidige evangelies, wat evangels genoem word, is nie
dieselfde Evangelie wat die profeet Mohammed (vrede
op Hom) verwys na in die woorde:
"En Allah geopenbaar die Torah en die Evangelie vir
die leiding van die vroeëre mense. "
Toe al-Qurtubi vore die argument dat die leerlinge van
Jesus is nie Profete, vandaar nie beskerm teen onreinheid, en die
1. Imam ar-Razi, 'n groot kenner op byna al die Islamitiese
Wetenskap en skrywer
van baie waardevolle boeke oor Koran, Hadith, geskiedenis en ander
wetenskappe.
wonderbaarlike gebeurtenisse toegeskryf aan hulle het nie bewys is deur 'n
ononderbroke ketting van verslaggewers. Daar is slegs verklarings gemaak deur iso-
kerk.jpg verslaggewers. Ons het ook nie 'n aanduiding dat die kopieë vind nie
van
hierdie Evangelies vry is van ernstige manipulasies. Hulle is verkeerd.
Indien
vir 'n oomblik, ons aanvaar dat hierdie verslae is waar, hulle is nog steeds
nie
'n argument vir die bewys van die waarheid van al die wonders toegeskryf aan
die
dissipels nie, en hulle te help in die bewys van die eis van die profete vir
hulle, omdat hulle nog nooit enige eis te profete gemaak; op die be-
trary, hulle plegtig bevestig dat die profeet Jesus was 'n
prediker.
Al-Qurtubi het ook gesê:
Dit is duidelik uit die bogenoemde bespreking dat die huidige
Evangelies is nie geverifieer deur middel van 'n ongebroke
ketting van oordrag, of is daar enige aanduiding dat die
kopieerders is beskerm teen verkeerde optrede en daarom is die
possiblility van die fout en skuld van hulle kan nie te veel wees
gekyk. Die teenwoordigheid van die bogenoemde twee faktore ontneem die
Evangelies van hul Goddelike karakter, egtheid en dus hul
betroubaarheid. Die bewys teenwoordigheid van menslike manipulasie van-
in die teks van hierdie Evangelies is genoeg om hul onaanvaarbaar om te bewys
vermoë. Ons haal, maar 'n paar voorbeelde van hierdie boeke
die nalatigheid van hul kopieerders en flaters gemaak om te wys
deur hulle.
Na die vervaardiging van 'n paar voorbeelde het hy gesê:
Hierdie voorbeelde is genoeg om te bewys dat die huidige
Evangelies en die Pentateug kan nie vertrou word nie en dat nie
van hulle is in staat om van die verskaffing van Goddelike leiding aan die mens,
omdat daar geen historiese ketting van oordrag kan aangevoer word
gunste van óf ter ondersteuning van hul egtheid.
Ons het reeds aangehaal verskeie voorbeelde om te wys dat
hierdie boeke is onderhewig aan groot veranderinge en distor-
sies in hul tekste. Die toestand van die ander boeke van die
Christelike teoloë kan ook in die lig van die verbeel word
skewe tekste van die Joods-Christelike geskrifte, boeke
soos die allergrootste belang vir hulle.
Hierdie boek van al-Qurtubi kan gesien word in die Topkapi Biblioteek
Istanbul.
DIE mening van die Al-MAQRIZI
Al-Maqrizi was 'n groot geleerde van Islam in die agtste eeu AH.
Hy het gesê in die eerste volume van sy geskiedenis:
Die Jode glo dat die boek wat hulle het, is waar en
oorspronklike, vry van alle korrupsie. Die Christene, aan die ander
hand, beweer dat die Septuagintl weergawe van die Bybel wat
saam met hulle is vry van enige moontlike verwarring en verandering,
terwyl die Jode ontken dit en weerspreek hul verklaring. Die
Samaritane oorweeg om hul Pentateug te wees om die enigste ware
weergawe in vergelyking met al die ander. Daar is niks met hulle
die onsekerheid oor hierdie verskil van mening te skakel
onder hulle. 2
Dieselfde verskil van mening is gevind tussen die
Christene oor die Evangelie. Vir die Christene vier
weergawes van die Evangelie wat saam gekombineer
in 'n enkele boek. Die eerste weergawe is van Mattheus, die tweede
Mark, die derde van Lukas en die vierde van Johannes.
Elkeen van hulle sy evangelie geskryf het volgens sy eie
verkondig in sy eie gebied met die hulp van sy geheue. Daar
is ontelbare teenstrydighede, onverenigbaarheid en incon-
sistencies tussen hul onderskeie rekeninge met betrekking tot die
eienskappe van Jesus, sy boodskap, die tyd van sy kruisiging
en sy geslagsregister. Die teenstrydighede onoplosbare.
Langs hierdie die Marcionites en die Ebioniete het
hul afsonderlike weergawe van die Evangels, elke wat anders
van die huidige kanonieke Evangelies. Ook die Manigiste
eis 'n Evangelie van hul eie heeltemal anders te hê
die huidige aanvaarde Evangelies. Hulle beweer dat dit is die enigste
ware Evangelie teenwoordig is in die wêreld en die res is inau-
thentic. Hulle het 'n ander evangel genoem die Evangelie van AD
70 (Septuagint) wat toegeskryf word aan Ptolamaeus. Die
Christene in die algemeen nie hierdie evangelie as ware erken nie.
In die teenwoordigheid van die bogenoemde veelsoortig verskille te
kan word binne die geheel van die Joods-Christelike openbaring gevind,
Dit is byna onmoontlik vir hulle om die waarheid uit te sorteer. "
Die skrywer van Kashf az-Zunun gesê met betrekking tot hierdie saak wat
die Evangelie was 'n boek wat Jesus geopenbaar is, die seun van
Maria,
en die bespreking van die gebrek van egtheid en opregtheid van die
huidige
Evangelies, het hy gesê:
Die Evangelie wat in werklikheid aan die lig gebring om Jesus was 'n
enkele boek wat absoluut vry van teenstrydighede
en teenstrydighede. Dit is die Christene wat die vals sit
blameer op Allah en sy profeet (Jesus) en word die voor-
na hulle gestuur evangelie.
Die skrywer van Hidayatu "l-Hayara Fi Ajwibatu" l-Yahood wa "n-
Nasara gesê uitdruklik:
Die huidige Torah (Pentateug) besit word deur die Jode is
baie verdraai en foutief is, 'n feit aan elke Bybelse bekend
leser. Die Bybelse geleerdes, hulself, is seker en seker
van die feit dat die oorspronklike Torah wat aan die lig gebring
Moses eg en heeltemal vry van die huidige distor- was
sies en korrupsie. Daar was geen korrupsie teenwoordig is in die
Evangelie wat oorspronklik aan Christus en wat aan die lig gebring
kon nie die geval van die kruisiging van Christus ingesluit het,
of ander gebeure soos sy opstanding drie dae na sy dood.
Dit is, in fac toevoegings ingevoeg deur hulle ouderlinge en
niks wat te doen het met die goddelike waarheid. "
Hy het verder gesê:
Verskeie Islamitiese geleerdes het moeisaam uitgewys
honderde spesifieke voorbeelde en gange wat teenstrydighede
dictions, onverenigbaarheid en verskille in die sogenaamde
Evangelies. Dit is net 'n onnodige elon- te vermy
omheinde bespreking dat ons daarvan weerhou om die aanbieding van meer eksamen-
Ples.
Die eerste twee dele van hierdie boek moet meer as genoeg te wees
bewys van die waarheid van hierdie eis.
TWEE eise na die egtheid van die Evangelies
Soms Protestantse geleerdes probeer om mense met betrekking tot mislei
aan die historisiteit van die Sinoptiese Evangelies. Hulle het daarna hul
beweer dat outentieke bewyse van die oorspronklikheid van die huidige
Evangelies
bestaan gedurende die eerste en die tweede eeu nC, op grond van
die
feit dat Clement en Ignatius getuig hul teenwoordigheid.
Die tweede eis gevorder deur hulle is dat Mark sy evangelie geskryf het
met die hulp van Peter terwyl Lukas sy evangelie met die hulp van skryf
Paul. Aangesien beide Petrus en Paulus was manne van inspirasie, die bogenoemde
twee Evangelies is ook deur God geïnspireer boeke.
Dit wil voorkom asof ons plig om die geldigheid van hierdie twee te ondersoek
misguiding eise, elkeen afsonderlik, in die lig van die beskikbare
sy-
torical data en algemene menslike logika.
Antwoord op die eerste eis
Die belangrikste punt van dispuut oor die oorspronklikheid van die huidige
Evangelies is die gebrek aan 'n ononderbroke kontinuïteit in oordrag
van
die verslag owerhede van enige van die Evangelies. Daar is geen
bewyse
dat enige van die Evangelies het afgekom vir ons direk van Jesus
deur middel van sy dissipels na die daaropvolgende ontvangers so as 'n vorm
be-
tinuous ketting van betroubare verslaggewers. Om dit te sê meer eenvoudig, daar
behoort
'n betroubare rekord van 'n erkende dissipel van Jesus dra
getuie
dat alles wat hy geskryf het is aangesê om hom deur Jesus in die
teenwoordigheid
van een of meer mense van sulke name. Dan is die volgende
verslaggewer
moet getuig hy ontvang het, gehoor of is dieselfde vertel
verklaring deur die betrokke dissipel van Jesus in die teenwoordigheid van
soos
en sulke mense. Dan een of meer van die aanwesiges moet be-
meegedeel dieselfde teks aan ander deur dieselfde proses, sodat die
tekste
ons sou oorgedra gewees het met 'n unintcrrupted ketting
verslaggewers teruggevoer word direk terug na Jesus self (soos in die geval
met
Koraniese openbaring).
Nou sê ons, en sonder enige vrees om verkeerd is, dat die
Christene so 'n opvolging van die owerhede beskik nie uit
die
skrywers van die Evangelies tot die einde van die tweede eeu of die
begin-
ning van die derde eeu nC. Ons self het in gegrawe hul
boeke
enige spoor van sulke bewyse, en het ook probeer om die leiding van te vind
bekende Christen-geleerdes, maar kon nêrens kry. Die priester,
Frans, l gedurende ons openbare polemiek met hom, probeer om dit te verduidelik
weg deur te sê dat ons nie enige sodanige owerhede het nie as gevolg van die
historiese rampe wat die Christene in die eerste oorgekom
drie
eeue. Dit is dus nie korrek om te sê dat die priester
Clement
en Ignatius het geen sodanige gesag met hulle in hul tyd.
Ons nie noodwendig weerlê nie die veronderstellings en aannames deur
waarin hulle skryf hierdie geskrifte tot hul skrywers. Wat ons
probeer
om te sê, is dat hierdie aannames en veronderstellings kan nie
soos aanvaar
'n argument vir die egtheid van die woord van God. Nie doen ons
ontken die feit dat die huidige evangelies gewild in die rigting
die
einde van die tweede eeu of aan die begin van die derde eeu,
met al hul foute, foute, en teenstrydighede.
Ons moet toegelaat word om 'n paar feite oor Clement aan die lig te bring
en Ignatius enige misapprehensions te skakel.
THESOURCEOFCLEMENT eie brief
Clement, die patriarg van Rome, gesê het 'n brief geskryf
die kerk van Korinte. Daar is 'n meningsverskil tussen die geleerdes
oor die presiese jaar wat hierdie brief geskryf is. Canterbury
dit stel
tussen 64 en 70 nC. Leclerc beweer dit het in 69 geskryf
AD, terwyl Duchesne en Tillemont het gesê dat Clement het nie
pous tot 91 of 93 nC Hoe Clement kon geskryf het
briewe aan die kerk in 64 of 70 nC toe hy nog nie Pous
nie
verduidelik. Maar, ter syde te stel om al die verskille, die letter
in
vraag kan nie later geskryf het as 96 AD. Sommige sen-
tences van hierdie brief egter gebeur identies aan 'n paar van wees
die
sinne in een van die vier Evangelies. Dit het die Christene
te
eis dat Clement die sinne van die evangelie het kopieer. Dit
eis aanspreeklik is vir die volgende redes moet verwerp word:
Eerstens, dit is nie voldoende om slegs 'n paar sinne van 'n te kopieer
evangelie. As dit die geval is die eis van die mense sou wees
ware
wat hereticsl beskou word deur die Protestante, want hulle het
beweer dat al die morele lering vervat in die Evangelies
is ontleen uit die heidene en ander filosowe (omdat sommige
van hul idees was identies aan 'n paar van die idees van die Evangelies).
Die skrywer van Aksihumo gesê:
Die morele leerstellings van die Evangelie, wat die
Christene is baie trots is, is woord vir woord oorgeskryf
uit die boek van etiek van Confucius, 2 wat in die sesde geleef
eeu vC. Byvoorbeeld het hy gesê onder sy morele no. 24:
"Optree teenoor ander soos jy wil gedra word na
deur ander. Jy moet net die morele, want dit is die wortel van
alle ander morele waardes. Wil nie vir die dood van jou vyand
want om dit te doen sou absurd wees, aangesien sy lewe is beheerde
. deur God ". moraal nie 53 lui:" Dit is heel moontlik vir ons om te
kyk ons vyand sonder wreek hom. Ons natuurlike
gedagtes is nie altyd sleg nie. "
Soortgelyke goeie raad kan gevind word in die boeke van die Indiese en
Griekse filosowe.
Tweedens, as Clement regtig het uit die evangelie kopieer dit, al sy
inhoud sal identies aan die evangelie gewees het, maar so is nie
die
geval. Inteendeel, hy het verskil van die evangelie in baie plekke,
wys dat hy nie kopieer wat hy geskryf het uit die Evangelies. Selfs
As dit is bewys dat hy uit 'n evangelie gekopieer het, kan dit 'n
gewees
1. Die Rasionaliste wat sterk ten gunste van die liberalisme.
2. Confucius, die groot morele filosoof van China gebore in 551 vC,
wat moes
sterk invloed op die godsdiens en algemene karakter van die
Chinese. Die afgelope
Chunese ideologie is dus genoem Confucianisme.
van enige van die talle Evangelies wat stroom in sy tyd was, soos
Eichhorn toegelaat ten opsigte van die vonnis wat deur 'n hemelse
stem by die tyd van die uitstorting van die Heilige Gees.
Derdens, Clement was een van die volgelinge van die leerlinge en sy
kennis van Christus was geen manier minder as dié van Markus en Lukas,
wat ons toelaat om te glo, en logies so, dat hy dalk
geskryf is
tien op die brief van verslae ontvang deur homself direk. As daar
was
'n aanduiding enige plek in sy skryfwerk wat hy uit kopieer dit
enige
van die Evangelies, sou ons eis beslis uit plek gewees het.
Ons haal hieronder drie gedeeltes van sy brief.
Hy wat lief Jesus moet sy gebod volg.
Jones beweer dat Clemens kopieer hierdie sin van John 14:15
wat lui:
As julle My liefhet, bewaar my gebooie.
Die oënskynlike ooreenkoms tussen dié twee state gelei mnr
Jones te dink dat Clemens het van John kopieer dit. Hy het egter
gekies het om die duidelike teks verskil tussen hierdie te ignoreer
twee
state. Die valsheid van hierdie eis is reeds bewys deur
ons
toon dat die brief kon nie na 96 nC geskryf is,
terwyl, volgens hul eie bevindinge, die Evangelie van Johannes
geskryf is
tien op 98 AD. Dit is niks anders as 'n desperate poging om 'n paar te voorsien
egtheid van die huidige evangelies.
Huis sê op bladsy 307, Vol. 4 van sy kommentaar gedruk 1824 :.
Volgens Chrysostomus en Epiphanius, die vroeë
skoliere en volgens dr Mill, Fabricius, Leclerc en
Biskop Tomline, John in 97 nC sy evangelie geskryf het, terwyl mnr
Jones situ hierdie evangelie in 98 nC.
Maar, 'n ware liefhebber altyd volg wat sy liefde opdragte,
anders sou hy nie 'n minnaar in die ware sin van die woord.
Lardner regverdig het in sy Commentaries gedruk 1827 op bladsy 40
Ek verstaan dat die kopiëring van hierdie brief van die evangelie
is te betwyfel, want Clement was ten volle bewus van die feit dat
enige eis om die liefde van Christus praktiese gehoorsaamheid genoodsaak
het gewys na sy gebooie, want Clement was in die
maatskappy van die dissipels van Jesus.
DIE TWEEDE verloop van CLEMENT eie brief
Dit blyk in hoofstuk dertien van hierdie brief:
Ons volg wat geskryf is, omdat die Heilige Gees het
het gesê dat 'n wyse man is nooit trots op sy wysheid nie. En ons
die woorde van Christus wat in die tyd het gesê in gedagte moet hou
preek geduld en praktyk:
"Wees julle genadig, dat julle getoon genadig, vergewe
dat julle vergewe word; julle opgetree sal word op die dieselfde as
jy sal optree op ander, as jy so sal gee, sal jy
gegee word, sal julle geoordeel word soos jy op sal oordeel
ander; as jy wil jammer, so sal julle jammer gekry te word op en
met dieselfde maat waarmee julle daarmee te meet, sal wees
gemeet aan dat jy weer. "
Die Christene beweer dat hierdie gedeelte is geneem deur Clement van
Lukas 6: 36-38 en Matt.7: 1,2,12. Die gedeelte van die Lukas, is dit:
Wees dan barmhartig, soos julle Vader ook barmhartig is.
Oordeel nie, en julle sal nie geoordeel word nie veroordeel nie, en julle
sal nie veroordeel word nie vry, en julle sal vrygespreek word
Gee, en aan julle sal gegee word; 'n Goeie maat wat ingedruk
, geskud en oorlopend is, sal hulle in
jou boesem. Want met dieselfde maat waarmee julle meet, is dit
sal vir julle gemeet word meet.
Die gedeelte van Mattheus 7: 1,2 lees:
Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie. Want met die oordeel
julle oordeel, sal julle geoordeel word; en met die maat waarmee julle meet,
sal weer vir julle gemeet word.
En in vers 12:
Alles wat julle dan wil hê dat die mense
aan julle moet doen, net so moet julle aan hulle, want dit is die wet
en die profete.
DIE DERDE verloop van CLEMENT
Hoofstuk Ses en veertig van sy brief bevat hierdie gedeelte:
Onthou die woorde van Christus die Here wat sê: "Wee
die man wat 'n sonde gepleeg het. Dit sou beter gewees het
vir hom as hy nie bom, dat hy moet skaad diegene
gekies deur my. En elkeen wat my kinders, is dit
sal beter wees vir hom as 'n meulsteen aan sy
nek, en hy wegsink in die diepte van die see.
Die Christene het beweer dat die uittreksel hierbo is gekopieer
Matt 26:24 en 18: 6 en Mark 09:42 en Lukas 17: 2: Ons
hierdie verse hieronder weergee:
Die Seun van die mens gaan wel heen soos daar van Hom geskrywe is, maar wee
vir daardie man deur wie die Seun van die mens verraai word! dit het
vir hom goed gewees het as daardie man nie gebore was nie.
Matthew 18: 6 bevat die volgende reëls:
Maar elkeen wat een van hierdie kleintjies wat aanstoot
glo in my, dit is beter vir hom as 'n meulsteen was
aan sy nek gehang word en hy wegsink in die diepte
van die see.
Mark 09:42 lui:
En elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in glo, laat struikel
My. Dit is beter vir hom as 'n meulsteen aan sy
nek,
en hy in die see gegooi.
Die teks van Lukas 17: 2 is die volgende:
Dit is vir hom beter dat 'n meulsteen aan
sy nek gehang en hy in die see gegooi word, as dat hy moet struikel
een van hierdie kleintjies.
Nadat gereproduseer die gange van Clement en die bogenoemde tekste
van die Evangelies, Lardner sê in sy Comrnentaries gedruk 1827 vol.
2
bladsy 37 dat:
Die bogenoemde twee gedeeltes van Clement is sy langste pas-
sages en dit is die rede waarom Paley beperk homself aan hulle te onder-
hawe die eis van egtheid vir die Evangelies. Hierdie eis nie
egter nie logies om te redeneer omdat Clement sou ten minste
'n verwysing na die Evangelies gemaak het hy enige pas- kopieer
salie van hulle en hy sal ook die res van die gekopieerde
verwante teks, of indien dit nie moontlik was, die teks weergegee word deur
hom moet heeltemal konsekwent en soortgelyk aan die teks gewees het
van die evangelie. Maar nie een van hierdie voorwaardes voldoen word.
Sulke synde die geval is, is daar geen moontlikheid van sy gewees het
kopieer van die evangelie.
Dit is verbasend om te sien Lukas verwys word as die onderwyser
van Clemens, oordra aan hom die kennis wat hy moet
reeds het, synde die metgesel van die dissipels net soos
Lukas was.
In volume 2 van sy kommentaar, Lardner opgemerk oor die
bogenoemde twee gedeeltes:
Wanneer ons die geskrifte van diegene wat die geniet studeer
maatskappy van die apostels of van die ander volgelinge van ons Here
wat, soos die evangeliste, was ten volle vertroud is met die
leer van Christus, vind ons onsself baie in twyfel
sonder die getuienis van 'n duidelike verwysing. Ons word gekonfronteer met
die probleme van die ascerlaining of Clement gekopieerde geskryf
state van Chlist en of hy bloot herinner die
Kor van die woorde wat hy met die Korinthiërs het
gehoor van die Apostlcs en thcir volgelinge. Leclerc verkies
die voormalige mening, terwyl LHC biskop van Parys verkies om die
laasgenoemde.
As ons aanvaar dat die drie Evangelies opgestel is
voor daardie tyd, in daardie geval Clement kon moontlik
kopieer van hulle, maar die woord en uitdrukking kan nie
presies dieselfde. Maar dat hy eintlik kopieer nie
maklik om te bevestig, want hierdie man is ten volle vertroud is met
hierdie sake selfs voor die samestelling van die Evangelies. Dit
is ook moontlik dat Clement beskryf gebeure sou hê
reeds aan hom bekend is sonder verwysing na die Evangelies, selfs
na hul samestelling van sy ou gewoonte. In beide gevalle,
die geloof in die waarheid van die Evangelies is rearfirmed, natuurlik
so in die eerste geval, en in die tweede geval is, omdat sy woorde kor-
reageer op die teks van die Evangelies, wat bewys dat die Evangelies
was so wyd bekend dat die Korintiërs en Clement beide
het die kennis van hulle.
Deur middel van hierdie kry ons die geloof dat die evangeliste
getrou aan die woorde wat bestaan uit die ware leer oorgedra
van Christus. Hierdie woorde verdien die mees versigtig bewaring,
alhoewel daar het ons 'n probleem. Ek dink dat die meeste schol-
ars sal saamstem met die mening van Leclerc, maar soos Paulus
beveel ons in Hand 20:35 met die woorde:
"En die woorde van die Here Jesus moet onthou, hoe hy
gesê: Dit is saliger om te gee as om te ontvang. "
Dit is, ek is seker, algemeen erken dat Paulus nie
kopieer die bogenoemde statemenl van enige letter nie, maar net aangehaal die
woorde van Christus wat in sy kennis en in die
kennis van ander. Dit beteken nie dat dit kan wees
aanvaar as 'n algemene reël bul hierdie metode kan moontlik wees
toegepas in letters. Ons weet dat Polycarpus ook gebruik word om hierdie
metode in sy geskrifte. Ons is seker dat hy ook kopieer
van die skriftelike Evangelies.
Dit is duidelik uit die bogenoemde stelling dat die Christene is nie
oer-
"" Tain dat Clement regtig kopieer van die kanonieke Evangelies, en
enige
doel is om die effek slegs op grond van vermoedens.
Ons het nie eens met die sluiting van Lardner dat in beide gevalle
die waarheid van die huidige evangelies bewys omdat daar geen kan wees
oer-
kerheid in die teenwoordigheid van twyfel. As die evangeliste onvolledig
aangeteken die woorde van Christus in hierdie spesifieke geval het, het hulle
mag
het dieselfde gedoen in ander plekke ook, en hulle kan nie '
3 aangeteken die presiese woorde wat gebruik word.
3 Verder. As ons kyk hierdie punt vir 'n oomblik is, is dit net bewys
dat hierdie besondere sinne is die woorde van Christus, is dit nie
nie in
enige manier help ons om te glo dat al die inhoud van die Evangelies
is die
ware woorde van Christus. Die kennis van 'n sekere stelling
kan nie
wees om 'n argument vir die aanvaarding van ander state. As dit
was die
geval, sou al die verwerp Evangelies het as om aanvaar te word
ware
bloot omdat sommige sinne van Clement dra 'n paar ooreenkomste met
hulle.
Ons is ook vol vertroue in ons weerlegging van die eis dat Polycarpus
ook die metode van kopiëring van die Evangelies gebruik, ten spyte van sy
eie
kennis, opgedoen deur, soos Clement, het ook 'n metgesel van die
dissipels van Jesus. Beide van hulle is van gelyke status. Sy kopiëring
uit
die Evangelies kan nie hul egtheid bewys. Dit is aan die ander kant
hand,
3 moontlik dat soos Paulus dat hy dalk toegeskryf het 'n paar stellings te
Christus. Ek
Die briewe van IGNATIUS
Laat ons nou uit te vind die waarheid oor die briewe geskryf deur
Ignatius die biskop van Antiochië. Lardner gesê in vol. 2 van sy ge-
mentêre:
1. Dit is nie, kan hy ascrioed het 'n paar stellings aan Christus as
Paul het met die
. tate van Hand 20:35 wat nie teenwoordig is nie in die Evangelies.
Eusebius en Jerome beide sekere van sy Lettie genoem
ters. Afgesien van hierdie paar ander briewe word ook toegeskryf aan
hom, wat algemeen beskou word deur die meeste van die geleerdes
vals en saamgeflans te wees. My mening is nie anders nie. Daar
twee afskrifte van sy sewe briewe, die groot en klein. Behalwe
vir mnr Weston en 'n paar van sy volgelinge, al die geleerdes
het besluit dat toevoegings gemaak is in die groter een,
die kleiner weergawe, kan egter moontlik toegeskryf word aan hom.
Ek het versigtig 'n vergelykende studie van beide die gemaak
tekste en my studie het getoon dat die kleiner weergawe was
verander in 'n groter een deur die insluiting van baie toevoegings
en invoegings. Dit is nie die geval dat die groter is omskep in
die kleiner deur die uitsluiting van 'n paar van die inhoud.
Die antieke geskrifte, ook, is meer in ooreenstemming met die
kleiner weergawe.
Die vraag of Ignatius het regtig skryf hierdie Lettie
ters nog vereffen word. Daar is 'n groot geskil en mening verskil
ment op hierdie punt. Die groot geleerdes gratis gebruik gemaak
hulle penne in hul menings uitspreek. Die studie van die geskryf is
ing van beide die kampe het die vraag al hoe meer
ingewikkeld. Maar, in my mening, is dit baie vereffen
en besluit; dat dit dieselfde letters wat voor was
gestuur in die tyd van Origen en is deur Eusebius lees. Sommige
van die sinne is nie geskik is vir die tyd van Ignatius. Dit
is dus beter as ons aanvaar dat hierdie sinne is later
toevoegings in plaas van die verwerping van al die letters op die grond van
hierdie sinne, veral hou met die oog om die krisis van kort-
ouderdom van kopieë wat ons in die gesig staar.
Dit is ook moontlik dat sommige van die volgelinge van Arius "kan hê
gemaak toevoegings tot die kleiner weergawe net soos wat hulle aan die het
groter.
Toevoegings kan ook gemaak word deur ander.
1. Arius was 'n groot filosoof en teoloog wat moes
monoteïstiese sienings
teen die Drie-eenheid. Hy het baie volgelinge. Sy siening was
deur die verwerp
Raad van Nicea.
Paley skryf in sy voetnote:
In die verlede, die vertaling van drie letters van Ignatius was
teenwoordig is in die Siriese taal en is deur William gedruk
Cureton. Dit is byna seker dat die kleiner letters wat
deur Ussher hersiene, vervat baie toevoegings. "
Die bogenoemde geskrifte van die Christelike geleerdes bring aan die volgende
ing feite:
1. Al die briewe behalwe hierdie sewe briewe is beslis
vervaardigde
en vervalste volgens die Christen-geleerdes en is dus
onaanvaarbaar.
2. Die groter weergawe van die letters is insgelyks nie eg in
die
mening van al die geleerdes, behalwe mnr Weston en 'n paar van sy
volgelinge.
3. So ver as die kleiner versameling is gespesifiseer, is daar 'n groot
dis-
pute en die verskil van mening onder groot geleerdes met
betrekking tot sy egtheid. Beide die groepe van die geleerdes het hul
eie argumente teen of ten gunste van sy egtheid. Die
groep geleerdes wat ten gunste van dit ook erken sy met
is later veranderinge, hetsy deur Arius of an- onderwerp
ers, met die gevolg dat is 'n versameling ook blyk te wees ewe
van twyfelagtige egtheid.
Dit blyk die meeste waarskynlik is dat hierdie versameling van die briewe is ook '
saam in die derde eeu nC soortgelyk aan die ander letters.
Dit
moet nie te veel van 'n verrassing te bied, in die lig van die algemene
prak-
tyk van die teoloë van die vroeë eeue wat gereeld voorberei
valse geskrifte en toegeskryf aan ander skrywers hul grille aan te pas.
Historiese rekords getuig van die feit dat daar nie
minder as
vyf en sewentig Evangelies wat valslik toegeskryf aan Christus, aan
Mary
en aan die dissipels van Christus. Dit maak dus nie lyk
veral
vergesog om te beweer dat hierdie sewe briewe ook bereid was om
en
toegeskryf aan Ignatius, soortgelyk aan die ander sulke briewe en soortgelyke
aan die
evangelie van Tatianl wat valslik toegeskryf aan hom. Adam Clarke
gesê met die bekendstelling van sy kommentaar:
Die boek, wat werklik tot Tatianus toegeskryf het ge-
verskyn en die een wat nou aan hom toegeskryf is doubt-
ful in die oë van die meeste van die geleerdes, en hulle is reg in
hul agterdog.
Kom ons ignoreer al die bogenoemde punte vir 'n oomblik en neem dit wat
die
letters in die vraag eintlik is oorspronklik geskryf deur Ignatius.
Selfs hierdie
nie veel help nie, want nadat die aanbouings en veranderinge
ingevoeg deur later mense, het hulle hul oorspronklikheid verloor en is
geen
meer aanvaarbaar.
Volgens die geleerdes 'n paar sinne van hierdie briewe was oer-
tainly bygevoeg later en daar is niks wat die vermoede te verwyder
uit
ander sinne wat veronderstel is om deur hulle oorspronklike te wees. Hulle,
Net so kan bygevoeg is tot of verander in die daaropvolgende tye.
Eusebius het in hoofstuk 23 van die vierde volume van sy geskiedenis:
Dionísius, die Biskop van Korinthe, het erken dat hy
geskryf het verskeie briewe aan die versoek van 'n paar van sy vriende,
maar die afgevaardigdes van die Satan gevul met onheiligheid en
verander sommige dele en bygevoeg ander. Dit het my al die
meer gegriefde. Dus, daar is geen wonder as iemand
gemaak opsetlike toevoegings in die heilige boeke van ons Here,
want hulle het geen probleem ten opsigte van die boeke van ander
owerhede.
Adam Clarke het in sy inleiding tot sy kommentaar gesê:
Die groot werke van Origen het verlore gegaan en verskeie van
sy kommentare wat beskikbaar is 'n rykdom
van unfactual en denkbeeldige kommentaar wat op sigself is 'n
kragtige argurnent ten gunste van die feit dat hulle reeds
geïnterpoleer. "
Michael Musaka, 'n Protestantse geleerde, het gesê in sy Arabiese werk,
ibatu l-Ala Engeleer Abateel-At-Taqleedeen, artikel, hoofstuk
So ver as hul gewoonte verdraai die state van die
oudstes. moet ons eers produseer ons argumente, sodat ons
posisie kan nie soortgelyk aan dié van ons teenstanders te wees, wat
om te sê, sodat ons eise nie oorweeg kan word as ongegrond as
hulle s'n. Ons gaan om te sê dat die boek Afshin wat
toegeskryf aan John Chrysostom, die Golden Mond, l en wat
word in die kerke verkondig tydens die dienste van toewyding
bied verskillende tekste. Dit is die teks voorgedra deur 'n groep
verskil van die teks voorgedra deur ander. Want in die afskrif van
die Ortodokse, die Vader God is gesmeek helling te maak
sy Heilige Gees op die brood en wyn en draai dit in die vlees
en bloed nie, terwyl dit in die teks van die Katolieke dit is gesê dat Hy
moet die Heilige Gees op die brood en wyn, sodat stuur
hulle kan omskep word. Maar in die tyd van Maximus, dit was
verander deur die mense en hulle begin dat beide die om te sê
transformeerbaar dinge have2 gevlug vir die rede dat die
Ortodokse daarteen geëis het. Maar die Katolieke van Sirië
sê dit met hierdie woorde, eie einde u Heilige Gees op hierdie brood
dit is die geheim van die liggaam van Christus. "Daar is geen woord
wat na transformasie teenwoordig is in die teks. Dit is moontlik dat
hierdie stelling kan van Chrysostomus (die Golden gewees het
Mond) as die prediking van transformasie is nie bekend
in sy tyd. En groot BoBI Tompter, wat omskep het tot
Katolieke het in sy toespraak aan die Ortodokse in 1722: "Ek
het hierdie boeke met die Ortodokse weergawe vergelyk pos-
1. Chrysostom, wat 'n groot redenaar, was bekend as die Golden mond.
Hy is gebore
in 347 nC en is later gemaak biskop van Konstantinopel.
2. Ons het getrou het probeer om die onduidelikheid is om te verwyder
gevind in die
Araoic teks, maar nog steeds ons is teen 'n verlies wat die verstaan
skrywer het oor te dra.
sessed deur die Basilians, l en ons het nie 'n enkele woord te vind in
hierdie boeke wat na transformasie. Hierdie storie van transfor-
ting van die brood en wyn is uitgevind deur Nicephorus,
die patriarg van Konstantinopel, en is belaglik. Nou, wanneer
hulle kon gemaak het 'n toneelstuk van so 'n vroom teks Afshin
en verander die inhoud van hul onheilige bedoelings aan te pas en
toe hulle het nie gehuiwer om hul ondergang te skryf aan sulke
'n vroom man, hoe kan hulle vertrou word en hoe kan hulle
vry van die vermoede van die verandering en verdraai die tekste van
hul voorouers.
Ons het ons eie ervaring in die afgelope jaar het dit
Deacon Ghariel van Egipte, wat was 'n Katolieke, het groot
pyn en het 'n klomp geld in die regstelling van die vertaling van
die kommentaar van Chrysostomus van die oorspronklike Griekse kopie.
Die Ortodokse skoliere, wat in die Griekse deskundige was en
Arabiese tale, in vergelyking dit in Damaskus en getuig
die akkuraatheid, en dan 'n gesertifiseerde weergawe is voorberei. Maar
Maximus nie toelaat dat sy publikasie in Tyre.2
Hierdie kopie is na Bishop Alexis Spanje gegee wat
'n deeglike ondersoek van die boek. Beide van hulle was
heeltemal onbewus van die oorspronklike Griekse weergawe. Ten einde te
maak dit stem ooreen met die leer van die Pous hulle gemaak
baie veranderinge deur toevoegings en weglatings met behulp van hul
eie diskresie. Na so bederf die hele boek hulle getuig
om dit met hul seëls en dan is dit toegelaat om te pub- wees
bekragtig. Dit was nie tot die publikasie van sy eerste volume,
wanneer dit vergelyk met die oorspronklike manuskrip wat
was in veilige bewaring by die Ortodokse, dat hul onheilige daad
van manipulasie is ontbloot, met die gevolg dat hulle
geword het die onderwerp van gemeenskaplike verdenking. Ghariel was so
geskok oor die voorval dat hy nooit herstel en gesterf
skok.
Musaka het verder gesê:
Ons produseer die eenparige getuienis van hul oudstes van
een van die Arabiese boeke algemeen beskikbaar is daar. Dit is 'n
verslag wat eenparig in 'n vergadering, saam
met al sy verskillende dele, deur die priesters van die Maroni Kos, hul
aartsvaders en geleerdes, met die toestemming van Monsignor
Samani. Hierdie verslag dra die seël van die Kerk van Rome. Dit
was in Tirus gedruk met die toestemming van die hoofde van die
Katolieke. Die bespreking van die ritueel van die offers van hierdie verslag
gesê dat die ou liturgieë was nog in die kerke,
vry van foute en foute, maar hulle is toegeskryf aan
sommige gelowiges en die vroom mense wat die skrywers van was nie
hierdie boeke nie, kan hulle moontlik hulle geskryf het. Sommige
van hulle is ingesluit deur die kopieerders net hul onheilige te pas
nodig het. Dit is meer as genoeg vir jou om te erken dat jou
kerke is vol van vervaardigde en vervalste geskrifte.
Hy het verder gesê:
Ons is ten volle bewus daarvan dat ons verligte geslag sou
nie waag veranderinge aan te bring in die heilige boeke, aangesien hulle
ten volle wys op die feit dat hulle dopgehou word deur die oë van die
beskermers van die Evangelies. Ons is egter nie seker van die CIR-
hede wat geheers het van die vyfde eeu tot die
sewende eeu nC, wat bekend staan as die donker eeue, toe die pouse
en die priesters geniet 'n barbaarse koninkryk van hul eie.
Sommige van hulle het nie eens weet hoe om te skryf en te lees en
die hulpelose Christene van die Ooste is die lewe 'n baie ge-
Nooddrufti lewe, altyd gretig is om hul siele te red. Wat gebeur
pened in dié tydperk is die beste bekend vir hulle alleen nie. Wanneer
kom ons die geskiedenis van daardie verskriklike ouderdom om te weet, en dink aan
die voorwaardes regeer oor die Christelike kerk, wat '
'n simbool van korrupsie, ons hartseer en verdriet weet
geen perke nie.
Hou met die oog van die feite hierbo weergegee, laat ons die oordeel
ment aan ons lesers die waarheid van ons eis hulself om te sien.
Die beginsel van Nicea
Die nommer van die kanonne wat deur die raad van Nicaeal was
twintig. Daarna baie toevoegings is gemaak vir hulle. Die
Katolieke lei hulle argumente vir die pouse gesag van
Kanonne
No. 37 en 44. Dit word op bladsy 68 en 69 van "Les Treize geskryf
Epitres "
van die tweede brief gedruk in 1849 nC:
Die genoemde raad voorgeskryf net twintig
kanonne volgens die getuienis van die geskiedenis van Theodorus
en die geskrifte van Gelasius. Die Vierde Ecumenical2 raad
ook bevestig dat daar slegs twintig Dordtse voorgeskryf
deur die Raad van Nice.
Net so baie ander valse boeke geskryf wat was
toegeskryf word aan verskeie pouse soos Calixtus, Sircius, Nectarius,
Alexander en Marcellus. Die bogenoemde boek bevat hierdie stelling op
bladsy 80:
Pous Leo en die meerderheid van die Romeinse geleerdes
erken dat die boeke van die pouse is vals en fiktiewe.
1. Hierdie raad is in die stad van Nice gehou. In 325 nC het 'n
Christelike filosoof
en teoloog Arius begin preek dat Christus nie gelyk aan
God in sy
wese. Hy het monoteïstiese geloof. Die Keiser Konstantyn
'n vergadering belê
van die groot geleerdes van die Christelike wêreld. Hierdie raad
eenparig disacknowl-
rand en die idees verkondig deur Arius verwerp. Die vergadering is van
groot betekenis
in die Christelike geskiedenis.
2. 'n ekumeniese raad, in Christelike terme, is 'n raad
nooi skoliere
uit alle dele van die wêreld. Hier is die skrywer verwys na die
raad wat gehou is
in Chalcedon in 451 nC. Hierdie Raad verklaar dat die Monofisiete te
wees ketters. (Al
Munajjid).
Antwoord op die tweede aansprake van die
Egtheid van die Evangelie
Die tweede valse aanspraak gemaak deur die Christelike geleerdes ten einde te
ondersteun die egtheid van die Evangelies is hulle bewering dat
die
evangelie van Markus geskryf is met die hulp van Peter. Dit is 'n ander
slim versinsel die algemene publiek te mislei. Laat ons eers
het
die getuienis van Irenaeus. Hy het gesê:
Mark, die navolger en die vertaler van Petrus, het die
leer van Peter na die dood van Paulus en Petrus.
Lardner sê in sy kommentaar:
In my opinie Mark het nie sy evangelie voor 63 skryf of
64 nC. Hierdie tydperk is ook in ooreenstemming met die beskrywing
van die antieke skrywer Irenaeus, wat gesê het dat Mark het sy
evangelie na die dood van Petrus en Paulus. Basnage ooreengekom met
Irenaeus en gesê dat Mark sy evangelie geskryf het in 66 nC na
die dood van Petrus en Paulus.
Die getuies van Basnage en Irenaeus is voldoende om te bewys dat
hierdie evangelie geskryf is ná die dood van Peter en Paul, en dat
Peter het beslis nie die evangelie van Markus, "en die stelling sien,
dikwels aangehaal om te bewys dat Petrus dit sien, is swak en onaanvaarbaar.
Dit is
waarom die skrywer van Murshid ut-Talibeen, ten spyte van al sy
godsdienstige
bekommernis gesê op bladsy 170 van sy boek gedruk in 1840:
Hy het valslik geantwoord dat die evangelie van Markus was
geskryf onder leiding van Peter.
Hierdie eis van sy wese geskryf is in die lewe van Petrus het dus
geen
gronde en dus verwerp.
Die beginsel van Nicea
Die nommer van die kanonne wat deur die raad van Nicaeal was
twintig. Daarna baie toevoegings is gemaak vir hulle. Die
Katolieke lei hulle argumente vir die pouse gesag van
Kanonne
No. 37 en 44. Dit word op bladsy 68 en 69 van "Les Treize geskryf
Epitres "
van die tweede brief gedruk in 1849 nC:
Die genoemde raad voorgeskryf net twintig
kanonne volgens die getuienis van die geskiedenis van Theodorus
en die geskrifte van Gelasius. Die Vierde Ecumenical2 raad
ook affirrned dat daar slegs twintig Dordtse voorgeskryf
deur die Raad van Nice.
Net so baie ander valse boeke geskryf wat was
toegeskryf word aan verskeie pouse soos Calixtus, Sircius, Nectarius,
Alexander en Marcellus. Die bogenoemde boek bevat hierdie stelling op
bladsy 80:
Pous Leo en die meerderheid van die Romeinse geleerdes
erken dat die boeke van die pouse is vals en fiktiewe.
Antwoord op die tweede aansprake van die
Egtheid van die Evangelie
Die tweede valse aanspraak gemaak deur die Christelike geleerdes ten einde te
Ondersteun die egtheid van die Evangelies is hulle bewering dat
die
evangelie van Markus geskryf is met die hulp van Peter. Dit is 'n ander
slim versinsel die algemene publiek te mislei. Laat ons eers
het
die getuienis van Irenaeus. Hy het gesê:
Mark, die navolger en die vertaler van Petrus, het die
leer van Peter na die dood van Paulus en Petrus.
Lardner sê in sy kommentaar:
In my opinie Mark het nie sy evangelie voor 63 skryf of
64 nC. Hierdie tydperk is ook in ooreenstemming met die beskrywing
van die antieke skrywer Irenaeus, wat gesê het dat Mark het sy
evangelie na die dood van Petrus en Paulus. Basnage ooreengekom met
Irenaeus en gesê dat Mark sy evangelie geskryf het in 66 nC na
die dood van Petrus en Paulus.
Die getuies van Basnage en Irenaeus is voldoende om te bewys dat
hierdie evangelie geskryf is ná die dood van Peter en Paul, en dat
Peter het beslis nie die evangelie van Markus, "en die stelling sien,
dikwels aangehaal om te bewys dat Petrus dit sien, is swak en onaanvaarbaar.
Dit is
waarom die skrywer van Murshid llt-Talibeen, ten spyte van al sy
godsdienstige
bekommernis gesê op bladsy 170 van sy boek gedruk in 1840:
Hy het valslik geantwoord dat die evangelie van Markus was
geskryf onder leiding van Peter.
Hierdie eis van sy wese geskryf is in die lewe van Petrus het dus
geen
grond en dus verwerp.
3 1. GT Menley het gesê dat in die Markine voorwoord van die evangelie van
Mark, wat
as sknftelike m 170, is ons ingelig dat Markus in sy evangelie geskryf
Italië na die
ath van Petrus, en dit lyk korrek te wees. (Ons heilige boeke)
Die Evangelie van Lukas was nie deur Paul GESIEN
Net so is die evangelie van Lukas was nie gesien word deur Paul. Dit is waar vir
twee redes:
1. Eerstens omdat die bevindinge van die moderne Protestantse geleerdes
is dat Lukas in 63 nC in Achaias sy evangelie geskryf het. Dit is
gestig
dat Paulus uit die tronk vrygelaat in 63 nC. Na dat niks
bekend omtrent hom tot sy dood nie, maar dit is die mees waarskynlike dat hy
gegaan
Spanje in die Weste, en nie in die rigting van die kerke van die Ooste, en
Achaias is een van die oostelike stede. Heel moontlik Lukas het gestuur
sy
evangelie aan Theophilus wat inderdaad die werklike oorsaak van dit te skryf.
Die skrywer van Murshid-u-Talibeen geskryf op bladsy 161 van die volume
twee, gedruk in 1840, die geskiedenis van Lukas bespreek:
As Lukel het niks met betrekking tot nadat Paulus skryf sy
vrylating uit die tronk, ons weet niks oor sy reise uit
sy vrylating na sy dood.
Gardner het in sy Commentaries gedruk 1728 vol. 5, bl. 350:
Nou wil ons te skryf oor die lewe van die dissipel van
sy vrylating na sy dood nie, maar ons is nie deur Lukas gehelp in hierdie
verband. Ons is egter 'n paar spore in ander boeke van die
modem tyd. Die ou skrywers nie help nie. Ons vind 'n groot
geskil oor die vraag van waar Paul het ná sy vrylating.
In die lig van die bogenoemde, die bewering van 'n paar van die moderne schol-
ars dat hy na die kerke van die Ooste na sy vrylating is
nie
bewys. Hy sê in sy brief aan die Romeine 15: 23,24:
Maar nou dat ek geen plek meer het in hierdie streke nie en al
'n groot begeerte om hierdie baie jare na julle te kom;
Elke keer as ek my joumey in Spanje, sal ek na julle kom nie;
want ek hoop om julle te sien in my reis ...
Dit is baie duidelik uit die bogenoemde verklaring van hul apostel dat
Hy
bedoeling gehad het om te gaan na Spanje, en op dieselfde tyd weet ons dat
Hy
nooit na Spanje voor sy gevangenisstraf. Dit is dus baie
logies dat hy dalk gegaan het na Spanje na sy vrylating, want
ons
sien nie enige rede vir hom om sy voorneme laat vaar om
trav-
el na Spanje. Dit verskyn in die boek Handelinge 20:25:
En nou, kyk, ek weet dat julle almal onder wie ek
rondgegaan en die koninkryk van God verkondig het, my aangesig nie sien nie
meer.
Hierdie stelling dui ook aan dat hy nie van plan om die te besoek
Kerke van die Ooste. Clement, die biskop van Rome, het in sy
letter:
Paul, ten einde die waarheid aan die wêreld te onthul, het na die
einde van die Weste en dan bereik die heilige plek (dws dood). "
Dit beteken ook natuurlik dat hy teenoor die Weste en nie aan
die Ooste voor sy dood.
Lardner eers die verklaring van Irenaeus weergegee as volg:
Lukas, die dienaar van Paulus, geskryf in 'n boek die tyding dat
Paul in sy preek gepreek het.
Hy het verder gesê:
Die konteks van die beskrywing dui aan dat hierdie (Lukas besit
die skryf van die evangelie) gebeur het nadat Mark het geskryf sy
evangelie, dit is, ná die dood van Petrus en Paulus.
Op grond van hierdie stelling is dit fisies onmoontlik vir
Paulus het die evangelie van Lukas gesien. Buitendien, selfs as ons aanvaar
wat
Paul het hierdie evangelie, is dit nie bewys nie, want ons doen nie
Corlsider hom geïnspireer is deur God en 'n verklaring wat deur
'n inspirasie persoon kon nie die status van inspirasie bereik
sim-
ply deur die feit van Paulus het dit gesien.
-
MENS verdraaiing van die Bybel: OMBOUINGS
Aanbouings en NALATIGHEDEN
Daar is twee soorte van Bybelse ondergang: eksplisiete ondergang
wat direk verband veranderinge in die teks te verwyder, wat
ontstaan
deur verandering, weglating of byvoeging tot die oorspronklike teks; en
implisiete ondergang wat gebring word wat deur doelbewuste
misinterpre-
sing sonder enige werklike teks verandering. Daar is geen geskil oor
die
bestaan van sulke verdraaiings in die Bybel, omdat alle Christene,
beide
Protestante en Katolieke, erken hulle bestaan. "Ek
Volgens hulle is die verse van die Ou Testament wat ref-
erences aan Christus en die opdragte wat was, na die Jode van
per-
petual waarde is verwring deur die Jode deur verkeerde interpretasie.
Protestantse teoloë beweer dat die Katolieke het verwring baie
tekste van beide die Ou en die Nuwe Testament. Die Katolieke
insgelyks
beskuldig die Protestante dat hy die teks van die Bybel verdraai.
Ons
hoef dus nie demonstrasies van implisiete te sluit
ondergang
as hulle reeds deur die Christene self.
So ver as tekstuele ondergang betref, hierdie soort van ondergang
is
ontken deur die Protestante en hulle bied valse argumente en
misguid-
ing state in hul geskrifte om twyfel te skep onder
die
Moslems. Dit is dus nodig om te bewys dat al die
drie
vorme van tekstuele distorsie, dit is, veranderings in die teks; die
skrap
frases en verse uit die teks; en later toevoegings tot die
oorspronklike
tekste is in oorvloed teenwoordig is in beide die Ou en die Nuwe
Testament.
Veranderinge in die teks van die Bybel
Daar moet kennis geneem word in die begin dat daar drie acknowl
rand weergawes van die Ou Testament:
1. Die Hebreeuse weergawe wat ewe erken word deur die
Jode en die Protestante.
2. Die Griekse weergawe wat erken is as outentieke deur die
Christene tot die sewende eeu. Tot in daardie stadium die
Hebreeuse
vcrsion is deur die Christene beskou inauthentic wees en
distort-
iL red. Die Griekse weergawe is nog steeds gehou outentieke deur die Griekse wees
en
astem Kerke. Die bogenoemde twee weergawes sluit al die boeke van die
Ou Testament.
3. Die Samaritaan weergawe wat erken word deur die Samaritane.
Dit is in die feit dat die Hebreeuse weergawe met die verskil dat dit
bestaan
van slegs sewe boeke, dit is die vyf boeke van die Pentateug wat
word toegeskryf aan Moses, die boek Josua en die boek Rigters.
Dit is omdat die Samaritane glo nie in, of erken,
enige
van die ander boeke van die Ou Testament. Nog 'n verskil is dat
dit
sluit baie addisionele frases en sinne wat nie teenwoordig is nie
in
die Hebreeuse weergawe. Baie Protestantse geleerdes en teoloë soos
Kennicott, Hales en Houbigant herken dit as eg en dit nie doen nie
aanvaar die Hebreeuse weergawe wat hulle glo te gewees het verwring
deur die Jode. In die feit dat die meerderheid van die Protestantse geleerdes verkies om dit
aan die
Hebreeuse weergawe, soos u sal sien uit die volgende bladsye.
Hier is voorbeelde van sommige van die alterartions.
Verandering No.l: die tydperk vanaf Adam tot die Vloed
Die tydperk vanaf Adam tot die vloed van Noag, soos beskryf deur die
Hebreeuse weergawe, is 1656 jaar,
terwyl volgens die Griekse weergawe, is dit 2003
honderd
twee en sestig yearsl en die Samaritaan weergawe gee dit as een
thou-
sand 307 jaar. 'N tabel in die aanvang
sekretaris van Henry en Scott waar die ouderdom van elke afstammeling was
gegee word aan die tyd toe hy het geboorte gegee aan sy seun, behalwe Noag, wie se
ouderdom word soos in die tyd van die vloed.
Hierdie tabel is soos volg:
1. Hierdie getal word gegee as 2362 in al die weergawes, maar volgens
hierdie tabel is dit
kom by 2363. Die fout kan óf in die boek wat die
skrywer het dollar of
iewers in die hble.
NAAM HEBREEUSE Samaritaan GRIEKS
Weergawe weergawe VERSION
Die profeet
Adam 130 130 230
Seth 105 105 205
Kenan 70 70 170
Mabalabel 65 65 165
Jared 162 62 162
Henog 65 65 165
Metusalag 187 67 187
Lameg 182 53 188
Noag 600 600 600
Totale 1650 1307 2262 1
Die tabel hierbo toon baie ernstige verskille tussen die
state van al drie weergawes. Al drie weergawes is dit eens dat die
ouderdom
van die profeet Noag by die tyd van die vloed was ses honderd en
die
totale ouderdom van Adam was nege honderd en dertig. Maar volgens
die Samaritaan weergawe die profeet Noag was 213
jaar oud toe Adam gesterf wat natuurlik verkeerd en gaan
teen die eenparige instemming van die geskiedkundiges en is ook erro-
ven volgens die Hebreeuse en Griekse weergawes. Want volgens
die voormalige, was Noag 126 jaar na geboorte
die
dood van Adan, en volgens die laasgenoemde, was hy bom sewe Neder
Dred twee en dertig jaar na die dood van Adam. In die lig van hierdie
seri-
skeie verskil, die bekende historikus van die Jode, Josephus, wat
is
DSO erken deur die Christene, nie aanvaar het nie die verklaring van
enige
van die drie weergawes en het besluit dat die korrekte tydperk was twee
thou-
sand 256 jaar.
Verandering No. 2: die tydperk vanaf die vloed aan Abraham
Die tydperk van die vloed van Noag tot die geboorte van die profeet
Abraham word as 292 jaar in die Hebreeuse
weergawe. 1072 jaar in die Grieks, en nege
honderd twee en veertig jaar in die Samaritaan weergawe. Daar is
anoth-
er tafel wat hierdie tydperk in die Henry en Scott kommentaar
waar teen elke afstammeling van Noag, die jaar van die geboorte van
hulle
seuns gegee nie, behalwe in die geval van Sem, teenoor wie se naam die
jaar
geboorte gegee vir sy kind wat Bom is ná die vloed. Dit
tafel
is soos volg:
NAAM HEBREEUSE Samaritaan GRIEKS
Sem 2 2 2
Arpagsad 35 135 135
Kenan 130
Salah 30 130 130
Heber 34 134 134
Peleg 30 130 130
Rew 32 132 132
Sherug 30 130 130
Nohor 29 79 79
Terahl 70 70 70
Totale 290 942 1072
Hierdie verskil tussen die drie weergawes is so ernstig dat dit kan
nie verduidelik word. Sedert die Hebreeuse weergawe weet ons dat Abraham
was bom 292 jaar ná die vloed en dat
Noag het vir drie honderd en vyftig jaar ná die vloed soos
verstaan van Genesis:
En Noag het ná die vloed drie honderd en vyftig
years.l
Dit beteken dat Abraham was vyftig en twintig jaar oud by die dood van
Noag wat verkeerd is volgens die Griekse en Samaritaan weergawes
en volgens die eenparige besluit van die geskiedkundiges. Die
Griekse
weergawe plaas die geboorte van Abraham 722
jaar na die dood van Noag, terwyl die Samaritaan maak dit vyf
Neder
Dred en 92 jaar na sy dood. Tweedens, in die Griekse
ver-
ging 'n bykomende geslag word wat nie te vinde in
die
twee ander weergawes. Die evangelis Lukas vertrou die Griekse weergawe
en dus ingesluit in die geslagsregister van die Christus, die naam van
Kanaän.
Hierdie groot verskil in die state van die bogenoemde drie ver-
lings het veroorsaak dat groot verskil van mening onder Christene. Die
geskiedkundiges verwerp al drie weergawes en het besluit dat die werklike
tydperk in
hierdie geval was 352 jaar. Josephus, die
bekende Joodse historikus, het ook die bogenoemde drie weergawes verwerp
en
gesê dat die korrekte syfer was 993
jaar,
soos blyk uit die Henry en Scott kommentaar. Die groot
theolo-
Gian van die vierde eeu, Augustinus, en ander antieke skrywers
ten gunste van die verklaring van die Griekse weergawe. Horsley, die commenta-
tor, het die dieselfde mening in sy kommentaar op Genesis, terwyl
Hales dink dat die Samaritaan weergawe korrek was. Die geleerde
Huis blyk ook die Samaritaan weergawe te ondersteun. Henry en Scott besit
kommentaar sluit hierdie stelling:
Augustinus het die mening dat die Jode het verwring die
beskrywing in die Hebreeuse weergawe met betrekking tot die ouderlinge
wat geleef het óf voor die Vloed of nadat dit tot die tyd van
Moses, sodat die Griekse weergawe sou gediskrediteer word, en
as gevolg van die vyandskap wat hulle teen die Christelike geloof gehad het. Dit
blyk dit dat die ou Christene ook bevoordeel hierdie mening.
Hulle het gedink dat dit verandering in 130 deur hulle.
Huis sê in die eerste volume van sy kommentaar:
Die geleerde Hales aangebied sterk argumente ten gunste
van die Samaritaan weergawe. Dit is nie moontlik om 'n opsomming te gee
van sy argumente hier. Die eienaardige leser kan sy boek sien
vanaf bladsy 80 af.
Kermicott gesê:
As ons in gedagte hou die algemene gedrag van die
Samaritane na die Torah, en ook die aarseling van Christus
teen die tyd van sy diskoers met die Samaritaanse vrou, en
baie ander punte, is ons gelei het tot om te glo dat die Jode
doelbewuste veranderinge in die Torah, en dat die eis van die
geleerdes van die Ou en die Nuwe Testament, wat die
Samaritane gebou doelbewuste veranderinge, is ongegrond.
Christus eie diskoers met 'n Samaritaanse vrou waarna in die
uittreksel hierbo is gevind in die Evangelie van Johannes, waar kry ons:
Die vrou sê vir Hom: Here, ek sien dat U 'n
profeet. Ons vader op hierdie berg aanbid; en julle sê:
wat in Jerusalem is die plek waar ons behoort te aanbid. "
Die Samaritaanse vrou, oortuig dat Christus 'n profeet, gevra
oor die mees omstrede saak tussen die Jode en die Samaritane
ten opsigte waarvan elkeen van hulle beskuldig die ander van die maak van alter-
aangebring aan die oorspronklike teks. Het die Samaritane verdraai dit,
Christus
Om 'n profeet is, moet die waarheid bekend gemaak het. In plaas daarvan, het hy
stil
oor die saak, wat impliseer dat die Samaritane was reg en wys
dat daar menslike manipulasie in die teks van die Heilige moet wees
Skrif.
Verandering No. 3: berg Gerísim of berg Ebal
Ons vind die volgende stelling in Deuteronomium:
Dit sal wees wanneer julle gekom het deur die Jordaan moet julle
hierdie klippe wat Ek julle vandag beveel, op die berg
Ebal, en jy sal hulle gips met gips .. "
Aan die ander kant van die Samaritaan weergawe bevat:
... Die klippe wat Ek beveel het vir hulle in Gerísim.
Ebal en Gerisim is twee berge langs mekaar soos
bekend van verse 12 en 13 van dieselfde hoofstuk en van 11:29 van
dieselfde boek. Volgens die Hebreeuse weergawe is dit duidelik dat die
Profeet Moses hulle beveel het om 'n tempel op die berg te bou
Ebal, terwyl uit die Samaritaan weergawe ons weet dat Hy beveel
hierdie tempel gebou word op Gerísim. Dit was 'n saak van groot
geskil
tussen die Jode en die Samaritane, en elkeen van hulle daarvan beskuldig dat die
ander van die verandering van die oorspronklike teks van die Pentateug. Dieselfde
geskil
gevind onder Protestantse geleerdes op hierdie punt. Adam Clarke, die
bekende Protestantse geleerde, sê op bladsy 817 van die eerste volume van
sy
kommentaar:
Die geleerde Kennicott volgehou dat die Samaritaan ver-
ging korrek was, terwyl die geleerdes Parry en Verschuur
beweer dat die Hebreeuse weergawe was outentieke, maar dit is gen-
Oos Vrystaat Kaap bekend dat Kennicott eie argumente is onweerlegbare, en
mense positief glo dat die Jode uit hul vyandskap
teen die Samaritane, verander die teks. Dit is eenparig
erken dat die berg Gerísim is vol van plantegroei.
Springs en tuine, terwyl die berg Ebal is onvrugbaar sonder enige
water en plantegroei in. In hierdie geval die berg Gerísim pas by die
beskrywing van "die plek van seën" l en Ebal as die plek van
vloek.
Die bogenoemde maak ons verstaan dat Kennicott en ander geleerdes
het die Samaritaan weergawe bevoordeel en dat Kennicott gestuur
irlefutable argumente.
Verandering No. 4: Sewe jaar of drie jaar
Ons vind die term eie selfs jare "in II Sam. 24:13, terwyl
Ek Kronieke 21:12 het "drie jaar". Dit is reeds
bespreek
vroeër.
Dit is duidelik dat een van die twee state moet verkeerd wees. Adam Clarke
kommentaar te lewer op die verklaring van Samuel het gesê:
Kronieke bevat "drie jaar" en nie besit selfs jare ".
Die Griekse weergawe het soortgelyke "drie jaar" en dit is
ongetwyfeld die korrekte stelling.
E Verandering No. 5: Sister of Vrou
Ek Kronieke van die Hebreeuse weergawe bevat:
En wie se suster eie naam van Miga. 2
. Dit moet "vrou" en nie eie ister "wees Adam Clarke het gesê:
Die Hebreeuse weergawe bevat die woord eie ister "terwyl die
Siriese, Latynse en Griekse weergawes het die woord "vrou". Die
vertalers het hierdie weergawes gevolg.
Protestantse geleerdes het die Hebreeuse weergawe verwerp en gevolg
die bogenoemde vertalings aandui dat hulle ook kyk na die Hebreeuse
weergawe foutief is.
Verandering No. 6
II Kronieke 22: 2 van die Hebreeuse weergawe lig ons:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy koning
regeer.
Hierdie stelling is ongetwyfeld verkeerd, want sy vader Joram
was veertig jaar "oud toe hy gesterf het, en Ahásia was troon onmiddellike
middellik na die dood van sy vader. As die bogenoemde stelling wees
ware, het hy
moes gewees het twee jaar ouer as sy pa. II Konings lees soos
vol-
laagtepunte:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy koning
geword het, en hy het in Jerusalem.2 geheers een jaar
Adam Clarke om kommentaar te lewer op die verklaring van Kronieke
het in die tweede volume van sy kommentaar:
Die Siriese en Arabiese vertalings bevat twintig
twee jaar, en 'n paar Griekse vertalings het twintig jaar.
Waarskynlik die Hebreeuse weergawe is dieselfde, maar die People
Byvoorbeeld gebruik om die getalle in die vorm van briewe te skryf. Dit is die meeste
waarskynlik dat die skrywer die letter "mim" vervang het (m = 40)
vir die letter "K4 (k = 20).
Hy het verder gesê:
Die verklaring van II Konings korrek is. Daar is geen manier
vergelyk die een met die ander. Dit is duidelik dat enige verklaring
sodat 'n seun ouer te wees as sy pa nie waar kan wees nie.
Huis en Henry en Scott het ook erken dat dit aan die mis-
neem van die skrywers.
Verandering No. 7
II KRONIEKE 28:19 van die Hebreeuse weergawe bevat:
Die HERE het Juda verneder ter wille van Agas, die koning van
Israel.
Die woord Israel in hierdie stelling is beslis verkeerd, want Agas
- Was die koning van Juda, en nie Israel. Die Griekse en die Latynse
ver-
sies het die woord "Juda". Die Hebreeuse weergawe dus is
verander.
Verandering No. 8
Psalm 40 bevat hierdie:
My ore het U oop.
Paulus haal dit in sy brief aan die Hebreërs in hierdie woorde:
Maar 'n liggaam het jy voorberei me.l
Een van hierdie twee state moet verkeerd en gemanipuleer word. Die
Christelike geleerdes verbaas nie. Henry en Scott eie opstellers
gesê:
Dit is 'n fout van die skrywers. Slegs een van die twee state
mente is waar.
Hulle het die teenwoordigheid van verandering toegelaat in hierdie plek nie, maar
hulle
is nie definitiewe watter van die twee state is verander. Adam
Clarke skryf die verandering aan die Psalms. D "Oyly en Richard Mant
waarneem in hul kommentaar:
Dit is verbasend dat in die Griekse vertaling en in die
Brief aan die Hebreërs 10: 5 hierdie sin verskyn as: "maar 'n
liggaam het jy my voorberei. "
Verandering No. 6
II Kronieke 22: 2 van die Hebreeuse weergawe lig ons:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy koning
regeer.
Hierdie stelling is ongetwyfeld verkeerd, want sy vader Joram
was veertig yearsl oud toe hy gesterf het, en Ahásia was troon onmiddellike
middellik na die dood van sy vader. As die bogenoemde stelling wees
ware, het hy
moes gewees het twee jaar ouer as sy pa. II Konings lees soos
vol-
laagtepunte:
Twee en twintig jaar was Ahásia oud toe hy koning
geword het, en hy het in Jerusalem.2 geheers een jaar
Adam Clarke om kommentaar te lewer op die verklaring van Kronieke
het in die tweede volume van sy kommentaar:
Die Siriese en Arabiese vertalings bevat twintig
twee jaar, en 'n paar Griekse vertalings het twintig jaar.
Waarskynlik die Hebreeuse weergawe is dieselfde, maar die People
Byvoorbeeld gebruik om die getalle in die vorm van briewe te skryf. Dit is die meeste
waarskynlik dat die skrywer die letter "mim" vervang het (m = 40)
vir die letter "KF (k = 20).
Hy het verder gesê:
Die verklaring van II Konings korrek is. Daar is geen manier
vergelyk die een met die ander. Dit is duidelik dat enige verklaring
sodat 'n seun ouer te wees as sy pa nie waar kan wees nie.
Huis en Henry en Scott het ook erken dat dit aan die mis-
neem van die skrywers.
Iterasie No. 7
II KRONIEKE 28:19 van die Hebreeuse weergawe bevat:
Die HERE het Juda verneder ter wille van Agas, die koning van
Israel.
Die woord Israel in hierdie stelling is beslis verkeerd, want Agas
was die koning van Juda, en nie Israel. Die Griekse en die Latynse
ver-
sies het die woord "Juda". Die Hebreeuse weergawe dus is
, Verander.
Verandering No. 8
Psalm 40 bevat hierdie:
My ore het U oop.
Paulus haal dit in sy brief aan die Hebreërs in hierdie woorde:
Maar 'n liggaam het jy voorberei me.l
Z Een van hierdie twee state moet verkeerd en gemanipuleer word. Die
Christelike geleerdes verbaas nie. Henry en Scott eie opstellers
gesê:
Dit is 'n fout van die skrywers. Slegs een van die twee state
mente is waar.
Hulle het die teenwoordigheid van verandering toegelaat in hierdie plek nie, maar
hulle
, Is nie definitiewe watter van die twee state is verander.
Adam
Clarke skryf die verandering aan die Psalms. D "Oyly en Richard Mant
waarneem in hul kommentaar:
Dit is verbasend dat in die Griekse vertaling en in die
Brief aan die Hebreërs 10: 5 hierdie sin verskyn as: "maar 'n
liggaam het jy my voorberei. "
Die twee kommentators is dit eens dat dit die verklaring van die Evangelie
wat verander, dit is, 'n brief van Paulus aan die Hebreërs.
Verandering No. 9
Vers 28 van Psalm 105 in die Hebreeuse weergawe sluit die state
ment: "Hulle opstand gekom nie teen sy woorde nie." Die Griekse weergawe op
Inteendeel dra hierdie woorde: "Hulle het gerebelleer teen hierdie
woorde. "
Dit kan gesien word dat die voormalige weergawe negeer die laasgenoemde. Een van
die
twee stellings moet dus verkeerd wees. Christen-geleerdes is
groot verleentheid hier. Die kommentaar van Henry en Scott be-
cludes:
Hierdie verskil het veroorsaak baie bespreking en dit is
duidelik dat die byvoeging of weglating van 'n sekere woord
die oorsaak van al hierdie.
Die teenwoordigheid van manipulasie in die teks is opgeneem,
want hulle is nie in staat om wat om te besluit weergawe is verkeerd.
Verandering No. 10: Die nommer van die Israeliete
II Samuel bevat hierdie stelling:
En daar was in Israel was agt honderd duisend weerbare
manne wat die swaard uittrek, en die manne van Juda vyf
honderd duisend men.l
Hierdie stelling is weerspreek deur I Kings:
En die hele Israel was 'n duisend duisend en 'n
honderd duisend man wat die swaard uittrek.
Sekerlik een van die twee state het verander. Adam Clarke
maak sy kommentaar op die eerste verklaring het opgemerk:
Die geldigheid van beide die stellings is nie moontlik nie. Die meeste
waarskynlik die eerste stelling is korrek. Die historiese boeke van
die Ou Testament bevat meer ondergang as die ander
boeke. Enige poging om ooreenstemming te vind onder hulle is net Use
minder. Dit is beter om te erken, in die begin, wat kan nie
later weerlê. Die skrywers van die Ou Testament was manne van
inspirasie, maar die kopieerders was nie.
Dit is 'n eenvoudige toelating van die feit dat die veranderinge is volop
in
die boeke van die Ou Testament en dat 'n mens moet objektief
erken
hul teenwoordigheid, want hierdie veranderinge en teenstrydighede unex-
plainable.
Verandering No. 11: Horsley eie toelatingsvereistes
Die bekende kommentator, Horsley, onder sy kommentaar op Regters
12: 4 waargeneem op bladsy 291 van die eerste volume van sy kommentaar:
Daar is geen twyfel dat hierdie vers is vervals.
Die vers verwys is:
Toe Jefta almal versamel die man van Gílead en
teen Efraim te veg, en die manne van Gílead het Efraim verslaan,
omdat hulle gesê het: Julle, Gileadiete, is vlugtelinge van Efraim,
die midde van Efraim en Manasse.
Verandering No. 12: Vier of Veertig
II Samuel 15: 7 bevat:
En ná verloop van veertig jaar het Absalom gesê
Aan die Koning van ...
L Hier is die woord veertig "is ongetwyfeld verkeerd, die regte getal is
E vier. Adam Clarke se. d in volume twee van sy boek:
Daar is geen twyfel dat hierdie teks is verander.
Verandering No. 13: Kennicott eie toelatingsvereistes
Adam Clarke waargeneem in volume 2 van sy kommentaar onder die
kommentaar op II Sam 23: 8:
Volgens Kennicott drie veranderings gemaak is
in hierdie vers.
Dit is 'n eenvoudige erkenning dat 'n enkele vers bestaan uit drie
distor-
sies.
Verandering No. 14
Ek Kronieke 7: 6 leer ons as volg:
Die seuns van Benjamin; Bela en Beger en Jedíael,
drie.
Terwyl hy in hoofstuk 8 sê:
En Benjamin was die vader van Bela, sy eersgeborene, Asbel die sek-
Tweedens en Aharah die derde Noahah die vierde en Repha die
vyfde.
Hierdie twee verskillende state weer weerspreek deur Genesis
46:21:
En die seuns van Benjamin: Bela en Beger en
Asbel, Gera en Naäman, Egi en Ros, Muppim en
Huppim en Ard.
Dit is maklik om te sien dat daar twee soorte verskille in
die
bogenoemde drie state. Die eerste gedeelte leer ons dat Benjamin
het drie seuns, die tweede beweer dat hy het vyf, terwyl die derde
tel
hulle as tien. Sedert die eerste en die tweede stellings is van die
dieselfde boek, is dit toon 'n teenstrydigheid in die state van 'n enkele
skrywer, die profeet Esra. Dit is duidelik dat slegs een van die twee state
kan as korrek om die ander twee verklarings vals aanvaar word
en
foutief. Die Joods-Christelike geleerdes is baie skaam
Adam Clarke gesê met betrekking tot die eerste stelling:
Dit is omdat die skrywer (Esra) kon nie die seuns skei
uit die kleinseuns. In werklikheid enige poging om sulke be- te versoen
tradictions is van geen nut. Joodse geleerdes dink dat die skrywer
Esra het nie geweet dat sommige van hulle was die seuns en die ander
kleinseuns. Hulle het ook beweer dat die genealogiese tafels
waaruit Esra het oorgeskryf het, foutief. Ons kan noth- doen
ing, maar sulke sake uitlos.
Dit is 'n duidelike voorbeeld van hoe die Christelike sowel as die
Joodse geleerdes hulself hulpeloos en die om te erken
foute
in Esra eie geskrifte.
Die bogenoemde toelatingsvereistes van Adam Clarke help ons baie te sluit
punte van groot belang. Maar voor hy in die punte ons
moet onsself daaraan herinner dat dit die eenparige eis van beide Joodse
en Christelike geleerdes dat die Boek van Kronieke is geskryf deur
Esra met die hulp van die Profete Haggai en Sagaria. Dit
impliseer
dat hierdie twee boeke het die eenparige getuienis van die drie
Profete. Aan die ander kant het ons historiese bewyse dat alle
die
boeke van die Ou Testament was in 'n baie slegte toestand voor die
inval van Nebukadnésar en na sy inval was daar geen
spoor
van hulle het oorgebly nie, maar hul name. Het Esra nie gehercompileerd hulle, hulle
sou opgehou het om daar en dan bestaan nie. Die bogenoemde feit is
toegelaat
in die boek, wat toegeskryf word aan die profeet Esra "Hoewel die.
Protestante glo dit nie geïnspireer het, het hulle nogtans
erken dit as 'n dokument van die historiese waarde. In dit vind ons:
Die Torah is verbrand. Niemand het geweet iets van dit. Dit is
gesê dat Esra oorgeskryf dit gelei word deur die Heilige Gees.
1. Miskien is die skrywer verwys na die boek van Esra, want dit
is die boek be-
neming hierdie gebeure. Dit kan opgemerk word dat hierdie boek is nie
ingesluit in die Protestantse
Bybel. Dit is egter deel van die Katolieke Bybel. In die KNO
weergawe van die Rooms-Katolieke
Bybel is daar tien hoofstukke in die eerste boek van Esra en
dertien in die tweede
bDok. Ek was nie in staat om hierdie gedeelte in die boek van Esra te vind. Die
shtement het
vertaal uit Urdu. (Raazi).
Clemens van Alexandrië het gesê:
Al die Goddelike boeke is vernietig. En Esra was
geïnspireer om dit te herskryf.
Tertullianus waargeneem:
Dit is algemeen geglo dat Esra samengestelde hierdie boeke
na die inval van die Babiloniërs.
Theophylactus gesê:
Die Heilige Boeke heeltemal verdwyn. Esra het nuwe
geboorte tot hulle deur inspirasie.
Die Rooms-Katolieke, John Mill, waargeneem op bladsy 115 van sy boek gedruk
by Derby in 1843:
Al die geleerdes eenparig saamstem dat die oorspronklike Torah
(Pentateug) en ander oorspronklike boeke van die Ou Testament
is vernietig deur die magte van Nebukadnésar. Wanneer die
boeke is gehercompileerd deur Esra, hierdie was ook later op
vernietig tydens die inval van Antiochus.
Hou die bostaande inligting in gedagte, sal ons help om te verstaan die
betekenis van die volgende ses gevolgtrekkings gebaseer op die observa-
sies van die kommentator, Adam Clarke.
Eerste gevolgtrekking:
Die huidige Torah (die Pentateug) kan nie die oorspronklike Torah
dit was die eerste geopenbaar aan Moses en dan, nadat hy
vernietig, herskryf deur Esra deur inspirasie. Was dit die
orig-
Finale Torah, Esra kon nie gekant het dit in sy geskrifte, l en
moet
gekopieer volgens dit, sonder vertrou sy gebrekkige
Genealógica
tabelle soos hy gedoen het, en sonder om te onderskei tussen reg en verkeerd.
Die bewering dat Esra kopieer dit uit die gebrekkige weergawes
1. Dit is die Boek van Kronieke sou nie weerspreek het die
boek
Cenesis wat is die deel van die Torah.
aan hom op die oomblik, en was nie in staat om foute te verwyder be-
vervat in hulle presies soos hy was nie in staat om te doen in die geval van die
defec-
tiewe genealogiese tafels, maak dit sy Goddelike karakter en verloor,
trale
vore, sy betroubaarheid.
Tweede gevolgtrekking:
As Esra foute kon gemaak het, ten spyte van wat bygestaan word deur twee
ander Profete, kon hy foute in ander boeke ook gemaak het.
Dit
soort situasie laat 'n mens twyfel oor die Goddelike oorsprong van
hierdie
boeke. veral wanneer dit gebeur kontras met beslis
tot stand
gevestig argumente en eenvoudige menslike logika. Byvoorbeeld, moet ons
die waarheid van die skande gebeurtenis beskryf in hoofstuk 19 verwerp
van
Genesis waar die profeet Lot toegereken hoereerders gepleeg het
ing met sy twee dogters, wat in hul swangerskap, en dan
twee
seuns om bom aan hulle wat later die voorvaders van die
Moabiete en Ammoniete. (Mag God verbied).
Net so moet ons die geleentheid beskryf in I Samuel hoofstuk verwerp
21 waar die profeet Dawid is beskuldig van hoerery met die vrou
van
Uría, wat haar swanger is, en van die moord op haar man onder 'n
voorwendsel en neem haar na sy huis.
Daar is nog 'n onaanvaarbare gebeurtenis beskryf in I Konings hoofstuk
11 waar die profeet Salomo het na berig word omgeskakel na
pagan-
ism, mislei deur sy vroue, en het die tempel gebou vir afgode
dus
steeds laag in die oë van God. Daar is baie ander onwelvoeglike en
t skande gebeure in die Bybel beskryf wat maak die hare van die
getrou staan op die einde. Al hierdie gebeure is deur irre- verwerp
futable argumente.
Derde Gevolgtrekking:
Protestantse teoloë beweer dat, hoewel die Profete is nie
algemeen immuunstelsel van die pleeg van sonde en foute maak, in
preek en skryf hulle is onskuldig en immuun teen alle soorte
van
foute en weglatings. Ons kan toegelaat word om hulle te herinner dat dit
eis bly nie ondersteun word deur hulle heilige boeke. Anders sal hulle
moet verduidelik waarom die skryf van die profeet EZM is nie vry van
foute, veral wanneer hy die hulp van twee ander Profete.
Vierde Gevolgtrekking:
Dit laat ons tot die gevolgtrekking dat volgens die Christene daar
is tye wanneer 'n profeet nie inspirasie ontvang wanneer hy nodig
dit. Die profeet Esra nie inspirasie ontvang het nie, terwyl hy die meeste
nodig
dit by die tyd van die boeke te skryf.
Vyfde Gevolgtrekking:
Ons eis dat alles wat geskryf is in hierdie boeke is nie geïnspireer deur
God is bewys, omdat 'n valse verklaring kan nie 'n inspirasie wees
ning van God. Die teenwoordigheid van sulke state in die Bybel
gewees
hierbo gedemonstreer.
Sesde Gevolgtrekking:
As die profeet Esra is nie vry van foute, hoe kan die Evangeliste
Markus en Lukas veronderstel om immuun teen fout wees, veral wanneer
hulle was nie eers dissipels van Christus? Volgens die mense van
die
Boek, Esra was 'n profeet wat inspirasie ontvang en hy was
bygestaan deur twee ander Profete. Markus en Lukas was nie manne van
inspi-
rantsoen. Hoewel die ander twee Evangeliste, Mattheus en Johannes, is
be-
oorweeg deur die Protestante te wees Apostels, het hulle ook nie
verskillende
van Markus en Lukas sedert die geskrifte van al vier evangeliste
volle
foute en teenstrydighede.
Verandering No. LS
Onder sy kommentaar op Kron 8: 9 Adam Clarke waargeneem in
die tweede volume van sy boek:
In hierdie hoofstuk van hierdie vers na vers 32, en in hoofstuk
9 vanaf vers 35-44 vind ons name wat verskil van
elke other.l Joodse geleerdes glo dat Esra het bevind twee
boeke wat hierdie verse vervat met name verskillende
van mekaar. Esra kon nie die korrekte name te onderskei
van die verkeerde mense; Hy het dus kopieer beide van hulle.
Ons het niks om by te voeg ten opsigte van hierdie wat ons gesê onder die
vorige getal.
Verandering No. 16
In II Kronieke 13: 3 vind ons die getal van Abía eie leër mans-
doned as vier honderd duisend en die getal van Jerobeam eie weermag
as agt honderd duisend, en in vers 17 die aantal mense
verslaan
van Jerobeam eie weermag word as vyf honderd duisend. Aangesien hierdie
nommer van die troepe van die bogenoemde konings was ongelooflik oordrewe,
hulle is verminder tot veertig duisend 80.050
duisend onderskeidelik in die meeste Latyns-vertalings. Dit is
verrassende
dat die kommentators het vrywillig aanvaar nie. Huis het in
die
eerste volume van sy kommentaar:
Waarskynlik die aantal beskryf in hierdie (die Latynse)
weergawes korrek is.
Net Adam Clarke in die tweede volume van sy boek gesê:
Dit blyk dat die kleiner aantal (die verminderde aantal in
die Latynse vertalings) is heeltemal korrek. En ons is dus pro-
stande met groot geleentheid om te protesteer teen die teenwoordigheid van
distorsie in die getalle beskryf deur hierdie historiese boeke.
Dit is weer 'n ondubbelsinnige voorbeeld van veranderings in die
tekste van die Bybel.
Verandering No. 17: Die ouderdom van Jójagin
3 Ons vind hierdie stelling in II Kronieke:
Agttien jaar was Jójagin oud toe hy begin reign.l
Die woord agt "in hierdie vers is nie korrek nie en is in stryd met die
Belastingskatting van II Konings wat sê:
lehoiachin was agtien jaar oud toe hy begin
reign.l
In sy kommentaar op die laaste vers Adam Clarke het gesê:
Die woord "agt" gebruik word in 2 Kronieke 36: 8 is beslis
verkeerd is, omdat hy slegs vir drie maande geheers en was
dan gemaak gevange in Babilon, waar hy sy vroue in die
gevangenis. Dit blyk duidelik dat 'n kind van agt jaar kon nie
het wivcs met hom. 'N Kind van die ouderdomsgroep kan nie
beskuldig van die pleeg van 'n daad wat verkeerd is in die oë van die
God.
Verandering No. 18
Volgens sommige weergawes Psalm 20 vers 17, en volgens
die Hebreeuse weergawe, Psalm 22 vers 16, sluit hierdie sin:
My albei hande is soos 'n leeu.
In die Rooms-Katolieke en Protestantse vertalings die sin lui:
Hulle het my hande en my voete.
Al die geleerdes erken dat die teenwoordigheid van 'n verandering op hierdie plek.
Verandering No. 19
Onder sy kommentaar op Jesaja 64: 2,2 Adam Clarke sê in volume
4 van sy boek:
Op hierdie plek die Hebreeuse teks het 'n groot alter- ondergaan
asie, moet die korrekte sin wees: die vuur laat die was
smelt.
Verandering No. 20: Die verskil tussen Jesaja en Paulus
Vers 4 van die dieselfde hoofstuk bevat:
Want sedert die begin van die wêreld mans nie gehoor het nie,
of verneem nie, het die oog gesien, o God,
buiten U, wat hy bereid is om vir hom wat wag op
hom.
Maar Paulus rekords hierdie vers anders in sy eerste brief aan kor-
inthians gesê:
Oog nie gesien het nie, geen oor gehoor nie, het aangegaan
Die hart van die mens, die dinge wat God berei het vir
die wat Hom liefhet.
Die verskil tussen die twee tekste is voor die hand liggend en een van die twee
Die kommentaar van Henrv en Scott be-
state moet verkeerd wees.
tains hierdie stelling:
Die beste mening is dat die Hebreeuse teks is
verwring.
Adam Clarke weergegee baie menings oor hierdie teks van Jesaja en
ondersoek van die teks deeglik, aan die einde van wat hy waargeneem:
Wat kan ek doen onder hierdie moeilike omstandighede, behalwe
een van twee altematives my lesers: erken dat die
Jode verander die tekste van die Hebreeuse en Latynse vertalings,
as 'n sterk moontlikheid bestaan van veranderings in die kwotasies
van die Ou Testament in die Nuwe Testament weergegee; of
erken dat Paulus nie hierdie sin uit hierdie boek te haal. Hy
mag dit aangehaal het van een van verskeie vervalste boeke. Vir
byvoorbeeld uit die boek van die Hemelvaart van Jesaja of hy
revelatjons van Ebiah waar hierdie sin kan gevind word,
omdat sommige mense dink dat die apostel (Paulus) oorgeneem uit
vervalste boeke. Miskien moet mense oor die algemeen nie maklik
aanvaar die eerste moontlikheid, maar ek moet die lesers WAM wat
Jerome van mening dat die tweede moontlikheid die ergste soort te wees
van kettery of heterodoxie.
Veranderings No. 21-26: Verskille tussen die Ou en Nuwe
Testamente
Ons vind Horne waarneming in die tweede volume van sy commen_
sekretaris:
Dit blyk dat die Hebreeuse teks is verander in die
verse hieronder uiteengesit:
1. Maleagi 3: 1 2. Miga 5: 2
3. Psalms 16: 8-11 4. Amos 9 12
5. Psalms 4: 6-8 6. Psalms 110: 4
1. Die eerste vers in Mal. 3: 1 blyk te verander gewees het
omdat Matthew verslae dit in sy Evangelie in hoofstuk 11:10 in 'n
vorm wat natuurlik verskil van Maleagi eie in die
Hebreeus en ander vertalings. Die teks van Matthew, is dit:
Kyk, Ek stuur my boodskappers voor julle ...
Die woorde "voor julle" is nie te vinde in Malachi.l
Behalwe dit Matthew ook hierdie woorde aangemeld is, "Sal vooraf
knip die pad voor julle. "Terwyl Maleagi eie verklaring is," Sal
berei die pad voor my. "Horne toegelaat in 'n bek
wel:
Hierdie verskil kan nie maklik behalwe word verduidelik
dat die ou weergawes het verander.
2. Die tweede vers (Mic 5: 2). Word ook deur Matthew aangehaal
in 2: 6 in 'n manier wat toon duidelik differences2 van die
hierbo.
3. Die derde gedeelte (Psalms 16: 8-11) is aangemeld deur Lukas
Hand 2: 25-28, en die tekste is heel anders van mekaar
ander.
4. Die vierde gedeelte word ook deur Lukas in Hand aangehaal
15: 16-17 en is verskillend van Amos 9 12.
5. Psalms 4: 6-8 word deur Paulus aangehaal in sy brief aan die hy-
brou in verse 5 tot 7. Die twee weergawes is heeltemal anders.
Veranderings No. 27-29: Botsende Kantlynnotas
J Exodus 21: 8, in die Hebreeuse weergawe, bevat 'n negatiewe stelling
, Terwyl die verklaring ingesluit in die marge is affrmative.
Hierdie vers bevat opdragte met betrekking tot die behoud van diensmeisie ser-
vants.
Net so vind ons in Lev 11:21 wette rakende die voëls en
kruipende op die earth.2 Die stelling in die Hebreeuse teks is
neg-
opvattings, terwyl in die kantaantekeninge dit gevind regstellende wees.
Lev 25:30 gee opdragte met betrekking tot die verkoop van huise.
Die vers bevat weer 'n negatiewe bevel terwyl die marginale
noot bevestig IT.3
Protestantse geleerdes het die regstellende tekste in die voorkeur
kantaantekeninge in hul vertalings in al die bogenoemde drie plekke.
Dit
is, het hulle die primêre teks weggelaat en het ingesluit 'n marginale
gedeelte in sy plek, dus verdraai hierdie verse. Na afloop van die
verandering in
hierdie drie verse, die opdragte soos vervat in hulle verloor het
hulle
sekerheid. Nou is dit kan nie vasgestel word watter van die twee
opdragte is
korrek is, die negatiewe een van die teks of die regstellende van die
marge.
Hierdie demonstrasie weerlê ook die eis van die Christene wat
die
ondergang in die Bybel gevind nie rituele en liturgiese raak nie
instruksies.
1. Ons kan nie 'n verskil in hierdie plek, maar sedert Horne vind
word beskou as 'n
groot geleerde wat deur die Christene sy verklaring kon gewees gebaseer het
op een of ander rede,
ithasthereforebeen ingesluit.
2. "Maar die volgende mag julle eet van al die insekte met vlerke wat gaan eet
op vier
wat bokant die pote daarmee te spring op die aarde. "
3. "En as dit nie binne die bestek van 'n volle jaar gelos word nie,
die huis wat
t die ommuurde stad is, vir altyd, vir hom wat gekoop
dit dwarsdeur sy
geslagte. Sal dit nie in die jubeljaar "Lev 25:30..
Verandering No. 30
Hand 20:28 sê:
Die kerk van God, wat Hy met gekoop het om te voed
sy eie bloed.
Griesbach waargeneem dat die woord "God" wat hier gebruik word, is verkeerd; die
korrekte woord is die voornaamwoord "sy", het ek die derde persoon enkelvoud.
Verandering No. 31: Angel of Eagle
Openbaring 08:13 bevat hierdie stelling:
En ek het gesien 'n engel vlieg.
Griesbach het voorgestel dat die woord "engel" hier verkeerd is, die
korrekte woord moet wees "eagIe" 0,2
Verandering No. 32
Efesiërs 5:21 bevat:
Indiening aan mekaar in die vrees van God.
Griesbach en Scholtz het opgemerk dat die woord "God" hier is weer
verkeerde; die korrekte woord moet wees "Christus" 0,3
In hierdie afdeling het ons daarop gemik is om te toon die teenwoordigheid van
menslike manipulasie in die vorm van verandering van frases en woorde
in die Bybel. Die bogenoemde twee en dertig voorbeelde behoort genoeg te wees
bewys dit. Ons volstaan met hierdie baie net te vermy
onnodige
verlenging van die vak; anders is daar geen tekort aan hulle
in die
Bybel.
AANBOUINGS AAN DIE teks van die Bybel
Daarbenewens No- 1: Bygevoeg Books
Dit moet in die begin van hierdie artikel in ag geneem word dat die
volgende
agt boeke van die Ou Testament gebly inauthentic en was
verwerp tot 325.
1. Die boek van Ester 2. Die boek van Barug
3. Die Boek van Judith 4. Die boek van Tobias
5. Die Boek van Wysheid 6. Die Boek van Ecclesiasticus
7 & 8. Die eerste en tweede Boek van Makkabeërs
In 325 het Konstantyn het 'n vergadering van die Christelike geleerdes in die
stad van Nice (Nicea) wat bekend staan as die Raad van Nicea te
besluit watter een van hierdie boeke moet weggegooi word uit die acknowl
rand lys van Bybelse boeke. Na 'n gedetailleerde ondersoek van die
raad
besluit dat slegs die Boek van Judith was so erken word
outentieke en die res van die boeke is te betwyfel verklaar.
Nog 'n raad met dieselfde doel was by Laodicea gehou
364. Hierdie komitee het bevestig dat die besluit van die raad Nicaean
en eenparig besluit dat die boek Ester was ook te wees
ingesluit in die erkende boeke. Hierdie raad gepubliseer sy
besluite
ging deur 'n amptelike verklaring.
In 397 ander groot raad is in Carthage belê. Een Neder
Dred en zevenentwintig groot geleerdes van die tyd aan
hierdie
raad. Die leamed en die mees gevierde teoloog van die
"Ek Christelike wêreld, Augustinus, was een van die deelnemers. Dit
Raad nie net die besluite van die vorige rade bevestig
maar
ook eenparig besluit om al die oorblywende ses boeke te erken
met dien verstande dat die boek van Barug was nie 'n aparte boek
maar
bloot deel van die boek van Jeremia, want Baruch was die
assistent
van die profeet Jeremia. Sy naam is dus nie verskyn
afsonderlik
in die lys.
Drie daaropvolgende vergaderings is in Trullo, Florence gehou en
Trent. Hierdie rade reacknowledged die besluit van die vorige
rade. In hierdie manier al die bogenoemde agt boeke nadat hy
verwerp
ontvang die status van die Heilige Boeke onder die verklaring van die
bo
rade. Hierdie situasie het onveranderd gebly vir meer as agt
Neder
Dred jaar.
Later was daar 'n groot omwenteling oor hierdie situasie en die
Protestante het na vore gekom om die besluite van hul voorvaders te verander
en besluit dat die boeke van Baruch, Tobias, Judit, die Wysheid,
Ecclesiasticus en die twee boeke van Makkabeërs was almal te wees
reject-
ed. Hulle het ook die besluit van hul oudstes verwerp met betrekking tot
'n par-
besondere deel van die boek van Ester en slegs een deel van aanvaar
dit
met die gevolg dat uit sestien hoofstukke van hierdie boek die eerste
nege
hoofstukke en drie verse van hoofstuk 10 is erken en die
oorblywende ses hoofstukke en tien verse van hoofstuk 10 is verwerp.
Hulle aangestuur baie argumente ter ondersteuning van hul besluit.
Byvoorbeeld die historikus Eusebius besluit in hoofstuk 22 van die
vierde volume van sy boek:
Hierdie boeke is verdraai, especiauy die Tweede
Boek van die Makkabeërs.
Ook nie die Jode erken hierdie boeke as geïnspireerd. Die
Rooms-Katolieke, wat nog altyd meer in getal as die
Protestante, erken hierdie boeke tot op hierdie dag as
authen-
tiese en Goddelike. Die boeke is ingesluit in die Latynse weergawe
wat
word beskou deur hulle as die mees outentieke van al die weergawes.
Kennis van die bogenoemde feite, bewys die teenwoordigheid van ondergang
en menslike manipulasie in hierdie boeke. Na sy vir verwerp
325 jaar hierdie boeke skielik draai uit
te
wees geïnspireer boeke bloot omdat sommige mense het saam in
verskeie
vergaderings en besluit dat hulle was. Die Katolieke nog steeds aandring op
hulle
goddelik. Dit beteken dat enige konsensus van die Christelike
schol-
ars ontbreek waarde as 'n argument teen teenstanders. Indien so 'n
konsensus
voorheen verwerp boeke kan kontroleer, kan een toegelaat word om te
vermoed dat dieselfde soort van konsensus kan in besit gewees het
geval
van die vier Evangelies wat hulself baie verdraaiings bevat en
menslike manipulasie.
Die oudstes eerste eenparig besluit op die akkuraatheid van die Hebreeuse
weergawe en dan beweer dat die Jode het dit verander in 130 nC as
ons getoon het onder Verandering No. 2. Die Griekse en Oos-
Kerke nog eens op die akkuraatheid, maar Protestantse geleerdes het
bewys dat hulle konsensus verkeerd was, en het getoon dat die
Inteendeel die Hebreeuse weergawe is verkeerd en verander. Dieselfde is
die
geval met die Griekse vertaling. Die Katolieke, insgelyks ooreengekom op
die
akkuraatheid van die Latynse vertaling, terwyl, in teenstelling met hierdie, die
Protes-
tante het nie net bewys dit verdraai en verander, maar het
het ook gesê dat sy ondergang is so groot dat nie vergelyk kan word
met
ander vertalings. Huis waargeneem op bladsy 463 van die vierde volume
van sy kommentaar gedruk in 1822:
Hierdie vertaling het ontelbare veranderinge ondergaan
en gereelde toevoegings uit die 5de eeu tot die 15de
eeu.
Verdere op bladsy 467 wat hy waargeneem:
Dit kan in gedagte gehou word dat geen ander vertaling in die
wêreld het so baie verdraai soos die Latynse vertalings
gepubliseer. Die kopieerders het groot vryhede in plaas van die verse van
een boek van die Nuwe Testament in 'n ander en met
kantaantekeninge in die basiese teks.
.,
. In die teenwoordigheid van hierdie houding teenoor die gewildste
vertalings
Bon, watter versekering is daar dat hulle nog nie verander het die
basiese teks van 'n vertaling wat gewild is onder hulle was nie. Dit
kan
word aanvaar dat mense wat vet genoeg om 'n trans te verander was
ning, sal ook probeer om die oorspronklike weergawe te verander
dekking
theircrime.
; Vreemd die Protestante het nie die deel van die boek verwerp
Ester saam met al die ander boeke, want in hierdie boek die naam van
OD nie eens een keer plaasvind nie, laat staan nog sy eienskappe of
opdragte.
Ook, is die naam van die outeur nie bekend nie. Die eksegete van die Ou
Testament skryf dit nie aan enigiemand met sekerheid. Sommige van hulle
skryf dit aan die kerklikes van die Kerk van die tydperk van
Esra te
die tydperk van Simeon. Die Joodse geleerde Philo dink dat dit
geskryf deur Jójagin, die seun van Josua wat van Baby_ terug met het
lon na sy vrylating uit aanhouding. Augustinus het dit toegeskryf
direk aan
Esra, terwyl sommige ander is dit verband hou met Mordegai 'n paar ander, selfs
dink
dat Mordegai en Ester is die skrywers van hierdie boek. Die Rooms-Katolieke
Herald bevat die volgende opmerkings op bladsy 347 van vol. 2:
Die geleerde Melito het nie hierdie boek in die lys van sluit
erken boeke, soos reeds uitgewys deur Eusebius in
die geskiedenis van die Kerk (Vol 4 Hoofstuk 26.). Gregory
Nazianzen beskryf al die erkende boeke in sy gedig
en hierdie boek is nie ingesluit by hom. Net Amphilochius
sy twyfel uitgespreek oor hierdie boek in die gedig wat hy
gerig aan Seleucus en Athanasius verwerp en ontken dit
in sy brief No. 39.
Daarbenewens No. 2
Die boek Genesis bevat die volgende:
En dit is die konings wat geregeer het in die land Edom,
voordat daar 'n koning geregeer het oor die kinders van Israel. "
Dit kan nie die woorde van die profeet Moses, omdat hulle
dui dat speaker behoort aan die tydperk na die Israeliete moes
gevorm hul kingdom.2The eerste koning van hierdie koninkryk was Saul, 3 wat
geheers het 356 jaar na die dood van die profeet Moses. Adam Clarke
opgemerk in die eerste volume van sy kommentaar:
Ek is amper seker dat hierdie vers en die daaropvolgende
verse tot by vers 39 is nie deur Moses geskryf. In werklikheid,
hierdie verse behoort tot die eerste hoofstuk van I Kronieke, en 'n
sterk moontlikheid, wat baie naby aan 'n sekerheid, is
dat hierdie verse is in die kantlyn van die oorspronklike geskrewe
Pentateuch- Die copier ingesluit in die teks op die
aanname dat hulle 'n deel van die teks gevorm.
Hierdie kommentator het erken dat die bogenoemde nege verse was
later by die teks. Dit bewys dat hulle heilige boeke
staat
toe te laat buitelandse materiaal wat later ingevoeg is, anders word dit
later
toevoegings sou nie 'n deel van al die vertalings.
Daarbenewens No. 3
Ons vind die volgende stelling in Deuteronomium:
Jaïr, die seun van Manasse, het die hele land Argob
aan die kus van die Gesuriete en die Maägatiete, en hulle geroep
na sy naam, Basan-havothjair tot day.l
Dit is ook nie moontlik vir die woord van Moses te wees nie, want
die
woorde "tot vandag toe" in die bogenoemde vers geleë die spreker in 'n
peri-
OD veel later as dié van Jaïr, want sulke frases wat gebruik kan word
slegs
die verre verlede aan te dui. Die bekende geleerde Horne het die vol-
gebulk kommentaar op beide die bogenoemde verse in die eerste volume van sy
kommentaar
Dit is nie moontlik vir hierdie twee verse die woord te wees
Moses, omdat die voormalige vonnis dui dat die spreker
behoort aan die tydperk na die koninkryk van Israel was
gestig, terwyl die laasgenoemde vers dui aan dat die skrywer behoort
tot 'n tydperk lank nadat die verblyf van die Israeliete in Palestina.
Selfs as ons hierdie twee verse as latere toevoegings aanvaar en die waarheid
van die boek is nog steeds onaangeraak. 'N noukeurige ondersoek van
hierdie verse sal wys dat hulle van groot voordeel, eerder
hulle dra meer gewig as die teks self, veral die sek-
Tweedens vers, omdat die skrywer, of hy Moses of iemand anders,
kon nie "tot vandag toe" sê; Dit is dus baie predomi-
nantly vermoed dat die oorspronklike teks was: "Jaïr, die seun van
Manasse, het die hele landstreek Argob tot by die gebied van
Gesuriete en Maägatiete en roep hulle na sy naam
, En na 'n paar eeue hierdie woorde in die mar- bygevoeg
jenewer te laat die mense weet dat hierdie land nog steeds voortgegaan om te wees
bekend deur dieselfde naam. Hierdie nota dan is bygevoeg in die
teks in die toekoms vertalings. Enigiemand met twyfel kan vasstel
van die Latynse weergawe van die feit dat sommige later toevoegings
wat gevind kan word in die teks van 'n paar vertalings teenwoordig is in
die marge van ander.
Die bogenoemde geleerde het openlik erken dat die bogenoemde twee verse,
is nie die woord van Moses, en dat hulle later toevoegings. Soos vir
sy
aanname oor wat die bogenoemde vers sou gewees het, is dit
bloot persoonlike raai wat nie deur argument. Hy het
erken dat hierdie woorde is opgeneem in die teks "'n paar
eeue
later "en dan die rol van ander vertalings geword het. Dit is 'n
duidelik
erkenning dat hierdie boeke toegelaat word om die moontlikheid van sulke
invoegings
gemaak word, en dit is nie 'n karakter van die Goddelike boeke. Sy eis
wat
die waarheid bly dieselfde, selfs nadat die ondergang, is niks
maar
pure hardkoppigheid en verwerp word deur gesonde verstand.
Die opstellers van Henry en Scott eie kommentaar waargeneem
betrekking tot die tweede vers:
Die laaste sin is 'n toevoeging wat ingevoeg lank was
na die tydperk van Moses. Dit maak geen verskil as ons oor-
kyk dit.
Daarbenewens No. 4: die Jaïrsdorpe
Die Boek van Nommers hoofstuk 32 vers 40 sê:
En Jaïr, die seun van Manasse, het gegaan en die klein
plekke, en hulle geroep Jaïrsdorpe genoem.
Hierdie vers is soortgelyk aan die vers van Deuteronomium bespreek bo-
Die Woordeboek van die Bybel gedruk in Amerika, Engeland en Indië
che samestelling van wat begin is deur Colmet en voltooi deur
Ek Zabit en Taylor, bevat die volgende:
Daar is sekere verse in die Pentateug wat
duidelik nie die woord van Moses. Byvoorbeeld, Numbers 32:40
en Deuteronomium 02:14. Net 'n paar van sy gange nie
ooreenstem met die idioom of uitdrukking van die tyd van Moses.
Ons kan nie 'n sekere wie hierdie verse ingesluit wees.
Maar daar is 'n sterk moontlikheid dat Esra plaas hulle as
kan uit hoofstuk 09:10 van sy boek en van verstaan word
hoofstuk 8 van die Boek van Nehemia.
Die bogenoemde vereis geen kommentaar. Dit gee ons om te verstaan dat die
rah (Pentateug) bevat gedeeltes wat nie die woord van Moses.
Die geleerdes is nie definitiewe oor die skrywers van hierdie boeke, maar
hulle
veronderstelling dat hulle geskryf is deur Esra. Dit
veronderstelling
is nie nuttig. Die vorige hoofstukke dui nie dat Esra
ingevoeg
enige deel in die boek. Die Boek van Ezral bevat sy toelating
en
kommer oor die verdraaiing van die Israeliete terwyl die Boek van
Nehemiah2 inforrns ons dat Esra die Torah gelees het aan die mense.
Daarbenewens No. 5: die berg van die Here
Ons lees in Genesis:
Dit word gesê dat hierdie dag, in die berg van die HERE sal dit wees
seen.3
Ons weet dat dit histories berg was bekend as "die berg van die
ord ", net na die bou van die tempel, gebou deur Salomo
ur honderd en vyftig jaar ná die dood van Moses. Adam Clarke
eecided in sy inleiding tot die boek van Esra, dat dit sin
is 'n
Fter Daarbenewens, en gesê:
Hierdie berg is nie bekend met hierdie naam voor die be-
konstruksie van die Tempel.
Toevoegings No. 6 & 7: Verdere toevoegings tot die boek Deuteronomium
Dit sê in Deuteronomium hoofstuk 2 vers 12:
Die Horiete ook in Seïr gewoon voor-time; maar die kinder-
ders van Esau het hulle toe hulle vernietig hulle
voor hulle uit en hulle het in hulle plek gaan woon; soos Israel gedoen het in
die land van sy besitting wat die HERE aan hulle gegee.
Adam Clarke besluit in sy inleiding tot die boek van Esra dat
hierdie vers is ook 'n later toevoeging en die sin "soos Israel
aan
die land van sy besitting "is gesê dat dit aan te dui.
Deuteronomium hoofstuk 3 vers 11 het:
Want Og, die koning van Basan gebly van die oorblyfsel van
reuse; kyk, sy ledekant was 'n ysterledekant, Is dit nie in
Rabba van die kinders van Ammon? Nege el is sy
lengte en vier el sy breedte, gewone elle
van 'n man.
Adam Clarke waargeneem in sy inleiding tot die boek van Esra:
Die hele verklaring, en veral die laaste sin,
dui daarop dat hierdie vers is lank geskryf ná die dood van
hierdie koning en beslis nie deur Moses geskryf.
Daarbenewens No. 8
Die boek van Numeri bevat:
En die Here het geluister na die stem van Israel en
die Kanaäniete; en hulle met die banvloek getref en hul
stede en hy het die naam van die plek Horma.
Adam Clarke weer waargeneem op bladsy 697 van sy eerste volume:
II weet baie goed dat hierdie vers na die plaas was
dood van Josua, omdat al die Kanaäniete was nie
vernietig in die tyd van Moses, was hulle dood nadat sy
dood.
Daarbenewens No. g
Ons vind in die boek Eksodus:
En die kinders van Israel het "manna" veertig jaar lank geëet
r totdat hulle gekom het om 'n land bewoon; Die manna het hulle geëet totdat
Hulle het na die grense van die land Kanaän. "
! Hierdie vers kan ook nie die woord van God nie, want God het nie
l in die leeftyd van Moses "manna" staak, en hulle het nie
kom
L by Kanaän in daardie tydperk. Adam Clarke sê op bladsy 399 van die
eerste
E olume van sy kommentaar:
Van hierdie vers mense het gereken dat die boek
Uittog is geskryf na die beëindiging van Manna uit
die Israeliete, maar dit is moontlik dat hierdie woorde kan hê
bygevoeg deur Esra.
Ons kan toegelaat word om te beweer dat mense tereg gereken,
en die wat nie ondersteun veronderstelling van die skrywer is nie aanvaarbaar nie. Die
CT is dat al die vyf boeke toegeskryf aan Moses (die Torah) is nie
sy
ritings as ons in die eerste gedeelte van hierdie boek met irre- bewys het
Jiltable argumente.
ddition No. 10: Die Boek van die Oorloë van die Here
Nommers hoofstuk 21 vers 14 sê:
Daarom word gesê in die Boek van die Oorloë van die Here
hoed hy gedoen het in die Rooi See, so moet hy doen in die spruite van
Hierdie berg is nie bekend met hierdie naam voor die be-
konstruksie van die Tempel.
Toevoegings No. 6 & 7: Verdere toevoegings tot die boek Deuteronomium
Dit sê in Deuteronomium hoofstuk 2 vers 12:
Die Horiete ook in Seïr gewoon voor-time; maar die kinder-
ders van Esau het hulle toe hulle vernietig hulle
voor hulle uit en hulle het in hulle plek gaan woon; net soos Israel gedoen 1nto
die land van sy besitting wat die HERE aan hulle gegee.
Adam Clarke besluit in sy inleiding tot die boek van Esra dat
hierdie vers is ook 'n later toevoeging en die sin "soos Israel
aan
die land van sy besitting "is gesê dat dit aan te dui.
Deuteronomium hoofstuk 3 vers 11 het:
Want Og, die koning van Basan gebly van die oorblyfsel van
reuse; kyk, sy ledekant was 'n ysterledekant, nie daar in
Rabba van die kinders van Ammon? Nege el is sy
lengte en vier el sy breedte, gewone elle
van 'n man.
Adam Clarke waargeneem in sy inleiding tot die boek van Esra:
Die hele verklaring, en veral die laaste sin.
dui daarop dat hierdie vers is lank geskryf ná die dood van
hierdie koning en beslis nie deur Moses geskryf.
Daarbenewens No. 8
Die boek van Numeri bevat:
En die Here het geluister na die stem van Israel en
die Kanaäniete; en hulle met die banvloek getref en hul
stede en hy het die naam van die plek Horma.
Adam Clarke weer waargeneem op bladsy 697 van sy eerste volume:
Ek weet baie goed dat hierdie vers na die plaas was
dood van Josua, omdat al die Kanaäniete was nie
vernietig in die tyd van Moses, was hulle dood nadat sy
Daarbenewens No. 9
Ons vind in die boek Eksodus:
En die kinders van Israel het "manna" veertig jaar lank geëet
totdat hulle gekom het om 'n land bewoon; Die manna het hulle geëet totdat
Hulle het na die grense van die land van Canaan.l
Hierdie vers kan ook nie die woord van God nie, want God het nie
"manna" in die leeftyd van Moses beëindig, en hulle het nie
kom
by Kanaän in daardie tydperk. Adam Clarke sê op bladsy 399 van die eerste
volume van sy kommentaar:
Van hierdie vers mense het gereken dat die boek
Uittog is geskryf na die beëindiging van Manna uit
die Israeliete, maar dit is moontlik dat hierdie woorde kan hê
Ons kan toegelaat word om te beweer dat mense tereg gereken
en die wat nie ondersteun veronderstelling van die skrywer is nie aanvaarbaar nie. Die
feit is dat al die vyf boeke toegeskryf aan Moses (die Torah) is
nie sy
wntings as ons in die eerste gedeelte van hierdie boek met irre- bewys het
futable argumente.
Daarbenewens No. 10: Die Boek van die Oorloë van die Here
Nommers hoofstuk 21 vers 14 sê:
j Daarom word gesê in die Boek van die Oorloë van die Here,
'n hy gedoen het in die Rooi See, so moet hy doen in die spruite van
Amon.l
Dit is nie moontlik vir hierdie vers die woord van Moses, en op te wees
die
Inteendeel, dit dui dat die Boek van Nommers is nie deur 'n skriftelike
Moses nie, omdat die skrywer het verwys na die boek van die oorloë
van
die Here. Niemand weet enigiets oor die skrywer van hierdie boek, sy
noem of sy doen en late tot hierdie dag, en hierdie boek is iets
soos 'n sprokie, hoor deur baie, maar gesien word deur niemand. In die
Inleiding
ning aan Genesis, Adam Clarke besluit dat hierdie vers 'n later
toevoegings
ning, dan het hy bygevoeg:
Dit is die mees waarskynlike dat "die boek van die oorloë van die Here"
eerste bestaan het in 'n marge, dan kom dit in die ingesluit te word
teks.
Dit is weer 'n gewone toelatingsvereistes van die feit dat hierdie heilige boeke
in staat was om dit verwring deur mense.
Daarbenewens No. 11
Genesis bevat die naam van die dorp Hebron in drie paces.2
Hierdie naam is deur die Israeliete aan hom gegee na die oorwinning van
Palestina. Voorheen het dit genoem Kirjat Arba, 3 wat bekend is
uit
Josua 14:15. Daarom is die skrywer van hierdie verse moet gewees het
iemand wat in die tydperk na die oorwinning en die verandering van die
sy
noem in Hebron.
Net so is die boek Genesis 14:14 bevat die woord Dan wat
is die naam van 'n dorp wat tot stand gekom het in die tydperk van
Regters. Die Israeliete, ná die dood van Josua verower die
Stad
Lais, en vermoor die burgers en die hele stad verbrand. In sy
plek
hulle herbou van 'n nuwe gemeente wat hulle genoem Dan. Dit kan wees ascer-
gehandhaaf regters hoofstuk 18. Hierdie vers kan dus nie die
woord van Moses. Huis sê in sy kommentaar:
Dit is moontlik dat Moses raba kan geskryf het en
Lais en 'n paar copier later die name te verander en Hebron
Dan.
Dit is weer opgemerk word hoe die groot geleerdes hulself
Hulp
lessly soek na ondersteuning van ongesonde vermoedens.
Daarbenewens No. 12
Die boek Genesis sê in hoofstuk 13 vers 7:
Het die Kanaäniete en Feresiete destyds in die land.
Hoofstuk 12 vers 6 van dieselfde boek bevat die woorde:
En die Kanaäniete was toe in die land.
Nie een van hierdie sinne kan die woord van Moses wees, soos reeds
toegelaat deur die Christelike kommentators. Die kommentaar van Henry
en Scott het die volgende kommentaar:
Dit is duidelik dat nie een van hierdie sinne deur die woorde kan wees
van Moses. Hierdie en ander soortgelyke sinne is bygevoeg
later 'n skakel te maak en kan bygevoeg gewees het deur Esra of
enige ander man van inspirasie in die heilige boeke.
Dit is 'n duidelike erkenning van die feit dat die heilige boeke be-
Tain gedeeltes wat aan hulle later bygevoeg deur onbekende People
Byvoorbeeld. Sy raai dat Esra kan bygevoeg het dit nooi geen kommentaar as
geen
Argument aangebied is hierdie vermoede te ondersteun.
Daarbenewens No. 13: Die eerste vyf verse van Deuteronomium
Onder sy kommentaar op hoofstuk 1 van Deuteronomium, Adam Clarke
waargeneem op bladsy 749 van die volume 1 van sy boek:
Die eerste vyf verse van hierdie hoofstuk vorm 'n inleiding
aan die res van die boek nie en kan nie as die woord van beskou word
Moses. Waarskynlik hulle is bygevoeg by Esra, of deur Josua.
Hierdie toelating toon dat hierdie vyf verse is 'n later byvoeging.
Weer sy raaiskoot met betrekking tot hul skrywers is onaanvaarbaar
sonder
Argument.
Daarbenewens No. 14: Hoofstuk 34 van Deuteronomium
Adam Clarke het gesê in die eerste volume van sy kommentaar:
Die woorde van Moses beëindig is met die vorige hoofstuk en
hierdie hoofstuk is nie sy woorde. Dit is nie moontlik vir Moses te
dit geskryf ... Die persoon wat die volgende boek gebring moet
is hierdie hoofstuk van die Heilige Gees ontvang. Ek
cerlain dat hierdie hoofstuk was oorspronklik die eerste hoofstuk van die
boek Josua. "
Die marginale nota wat bestaan by hierdie plek geskryf deur
sommige Joodse geleerde het gesê:
Die meeste van die mede nmentators sê dat die boek van Deutero-
nomie eindig op die gebed van Moses vir die twaalf stamme,
dit is in die sin. "Gelukkig is jy, o Israel wat
soos U nie, o nasies gered deur die Here. "Hierdie hoofstuk
is geskryf deur sewentig oudstes lank na die dood van
Moses, en hierdie hoofstuk was die eerste hoofstuk van die boek
Josua wat later hier sit.
Beide die Joodse en Christelike geleerdes het erken dat hierdie hoofstuk
kan nie die woord van Moses wees. Soos vir hul eis dat dit geskryf is
deur
sewentig oudstes en dat hierdie hoofstuk was die eerste hoofstuk van die
Book
Josua, dit is weer net 'n raaiskoot nie ondersteun deur enige
Argument.
Henry en Scott het gesê:
Die woorde van Moses het geëindig met die vorige hoofstuk.
Hierdie hoofstuk is 'n later toevoeging óf deur Esra, Joshua of
'n ander daaropvolgende profeet wat beslis nie bekend nie.
Miskien is die laaste verse is ingesluit ná die vrystelling van die
Israeliete uit die lot van Babilon.
Soortgelyke siening is uitgespreek deur D "Oyly en Richard Mant in
hul kommentaar. Hulle dink dit is ingesluit by Joshua op 'n sekere
later tydperk. Dit moet hier in ag geneem dat die verse aangebied
hierbo
voorbeelde van latere toevoegings is gebaseer op die veronderstelling dat ons
het
Aanvaar die Joods-Christelike beweer dat die vyf boeke van die
Pentateug is die boeke van Moses, anders sou hierdie verse
slegs
gaan om te bewys dat hierdie boeke is vals het toegeskryf aan Moses
en dit is wat die geleerdes van die Islam glo en eis. Ons het
reeds bewys dat sommige geleerdes van die Joods-Christelike
wêreld het ooreengekom met ons eis. So ver as hul vermoedens as
aan die
skrywer van hierdie verse, is dit onaanvaarbaar totdat hulle ondersteun
hulle
met gesaghebbende getuienis wat direk gelei het tot die profeet
wat
ingesluit hierdie verse, en om dit te doen het bewys onmoontlik vir
hulle.
Daarbenewens No. 15: Irrelevant verse in Deuteronomium
Adam Clarke gereproduseer 'n lang uiteensetting van Kennicott in die
1 eerste volume van sy boek, terwyl kommentaar op hoofstuk 10 van
- Deuteronomium wat saamgevat word in die woorde:
Die Samaritaan weergawe is korrek en die Hebreeuse ver-
ging is verkeerd. Vier verse, dit is 6-9, is uiters
E irrelevant in die konteks en hulle uitsluiting van die teks
produseer 'n verband teks. Hierdie vier verse is geskryf
per ongeluk hier deur die copier. Hulle het, in werklikheid, behoort aan die tweede
hoofstuk van die boek Deuteronomium.
Daarbenewens No. 16
Die boek Deuteronomium bevat die volgende:
Geen baster mag in die vergadering van die voer
Here, selfs sy tiende geslag mag in die voer
vergadering van die Lord.l
Dit is baie duidelik dat die bogenoemde nie 'n bevel van God kan wees
of geskryf deur Moses, want in daardie geval nie Dawid of enige van
sy
voorouers tot Peres sal in staat wees om tik die vergadering van die
Here, omdat Peres was 'n bliksem soos ons weet uit Genesis hoofstuk
38 en Dawid gebeur te wees in sy tiende geslag soos bekend uit
die eerste hoofstuk van Mattheus. Horsley dus besluit dat die
woorde
"Om sy tiende geslag mag in die vergadering gaan
van die
Here "is 'n laaste byvoeging.
Daarbenewens No. 17
Die opstellers van Henry en Scott eie kommentaar gesê onder hul
kommentaar op Josua hoofstuk 4: 9:
Dit sentence2 en ander soortgelyke sinne wat voor-
gestuur in die meeste van die boeke van die Ou Testament waarskynlik
is later toevoegings.
Net so is daar baie plekke waar die kommentators het
uitdruklik erken die teenwoordigheid van toevoegings in hierdie boeke. Vir
Byvoorbeeld, die boek Josua bevat sulke sinne by 5: 9,
8: 28-29,
10:27, 13: 13-14, 14:15 en 16: 10.3 Verder hierdie boek het agt
ander gevalle "van frases wat bewys is te gewees het bygevoeg
later
aan die oorspronklike teks. As ons al sulke gevalle in die tel
Old
Testament sou dit 'n aparte volume benodig.
Daarbenewens No. 18: Die Boek van die Opregte
Die boek Josua het:
Toe staan die son stil en bly die maan staan totdat die
mense het hulself op hul vyande gereël. Is dit nie
geskrywe in die boek van die Opregte nie? 2
Hierdie vers kan nie, in elk geval, die woord van Josua, want dit
stelling word uit die boek waarna verwys word in die vers aangehaal, en tot
te
vandag die skrywer is nie bekend nie. Ons is egter ingelig deur II
Sam. 01:18 dat hy nie 'n kontemporêre van die profeet Dawid of
ná hom. Die opstellers van Henry en Scott eie kommentaar hoof-
gehandhaaf dat die boek Josua is voor die sewende jaar geskryf
van
David eie opvolging troon en volgens die boeke van
Protestantse
geleerdes die profeet Dawid was bom 358
jaar ná die dood van Josua.
Daarbenewens No. 19
Die boek Josua, die beskrywing van die erfdeel van die kinders van
Gad, sê in hoofstuk 13:25:
Die land van die kinders van Ammon, tot by Aroër wat
teenoor Rabba.
Hierdie vers is verkeerd en verwronge omdat Moses kon nie
gegee enige van die land van die kinders van Ammon aan die kinders van
Gad, want hy is verbied deur God om dit te doen, soos
duidelik
uit Deuteronomium hoofstuk 2.1 Die kommentator Horsley het om te erken
dat die Hebreeuse weergawe moet gewees het hier verander.
Daarbenewens No. 20
Ons vind die volgende sin in Josua hoofstuk 19 vers 34:
En aan Juda aan die Jordaan in die ooste.
Dit is ook verkeerd, want die land van Juda, was op 'n afstand
na die suide. Adam Clarke dus gesê dat die verandering
gemaak
in die teks is voor die hand liggend.
Daarbenewens No. 21
Die opstellers van Henry en Scott eie kommentaar onder hul ge-
mente op die laaste hoofstuk van die boek Josua waargeneem:
Die laaste vyf verse is beslis nie die woord van Josua.
Eerder hulle is bygevoeg deur Phineas of Samuel. Dit was
gebruiklik onder die vroeë skrywers soos invoegings te maak.
Dit is weer 'n plain toelating van verandering in die oorspronklike teks.
Hulle dink dat Phineas of Samuel ingesluit in die teks is nie
aanvaarbaar as dit nie ondersteun word deur argument. Soos vir hul kommentaar
wat
die antieke Christene gewoonlik verander die teks, kan ons
toegelaat
om te sê dat dit die praktyk van die Jode wat hierdie ontneem
boeke van
hul oorspronklikheid. Manipulasie van die teks is nie beskou as 'n
ernstige
fout deur hulle. Hul algemene praktyk van speel met die teks
gelei
in 'n ernstige ondergang wat dan na die ander
vertalings
sies.
Daarbenewens No. 22
Die kommentator Horsley sê op bladsy 283 van die eerste volume van
sy kommentaar:
Verse 10 tot 15 van hoofstuk 11 van die boek Rigters is
later toevoegings.
Dit kan wees omdat die gebeurtenis in hulle is anders
uit Josua 15: 13-19. Naas, hierdie gebeurtenis behoort aan die lewe
van
Josua terwyl dit in die boek Rigters dit beskryf as 'n gebeurtenis
happen-
ing na sy dood.
Daarbenewens No. 23: Leviet of Seun van Juda
Die boek Rigters, "gee die beskrywing van 'n sekere man uit die
familie van Juda, maak gebruik van hierdie frase, "Wie was 'n Leviet." Dit moet wees
'n fout as die kommentator Horsley gesê:
Dit is verkeerd, want, van die seuns van Juda, niemand
kan 'n Leviet wees.
Houbigant uitgesluit hierdie vers uit die teks, wat daarvan oortuig dat
dit was 'n later byvoeging.
Daarbenewens No. 24
Ons lees in I Samuel die volgende stelling:
En hy het die manne van Bet-sy-mesh, omdat hulle
bekyk het die ark van die Here, Hy het naamlik die People
be vyftig duisend en sewentig men.2
Hierdie stelling is verkeerd, soos in die deur Adam Clarke waargeneem
tweede volume van sy kommentaar. Na 'n analitiese ondersoek het hy
gesê:
Dit lyk waarskynlik dat 'n verandering aangebring is aan die
Hebreeuse weergawe. Óf 'n paar woorde uitgelaat of
onwetend of andersins, die woorde "vyftig duisend" was
bygevoeg, omdat so 'n klein dorpie kon nie moontlik '
het 'n bevolking van vyftig duisend of meer. Behalwe wat
hulle boere sou gewees het, besig om in hul velde. Selfs meer
ongelooflike is die eis dat vyftigduisend mense kon, by die
Terselfdertyd sien in die klein boks wat op 'n klip gehou is
in Josua eie gebied.
Hy het verder bygevoeg:
Die Latyns-weergawe bevat die woorde: sewe honderd gen-
erals en 50.070 manne; terwyl die Siriese
weergawe sê 5070 mense. Die geskiedkundiges
gee slegs sewentig manne. George Salmon en ander rabbi gee
'n ander nommer. Hierdie verskille, en die oor exaggerat-
ed getal maak ons glo dat die teks ge- moes gewees het
hier torted, óf deur die toevoeging van 'n paar woorde, of deur die weglating van an-
ers.
Henry en Scott eie kommentaar bevat:
Die getal van die mense gedood, in die Hebreeuse weergawe is
geskryf onderstebo. Maar selfs as ons kyk, is dit
ongelooflik dat so 'n groot aantal mense moet pleeg
hierdie sonde en vermoor word in so 'n klein dorpie. Die waarheid van hierdie
gebeurtenis is te betwyfel. Josephus het geskryf dat die getal van die
dood manne was net sewentig.
Al hierdie kommentators is ondubbelsinnig in te erken dat daar '
ondergang op hierdie plek.
Daarbenewens No. 25
Onder sy kommentaar oor I Samuel 17:18, Adam Clarke wys
Van hierdie vers tot vers 31 van hierdie hoofstuk, vers 41, al
die verse van 54 tot aan die einde van die hoofstuk, en die eerste vyf
verse van hoofstuk 18, en verse 9,10, 11, 17,18,19 is nie
bied in die Latyns-weergawe, terwyl hulle teenwoordig is in die
Aleksandrynse afskrif van hierdie boek. Aan die einde van sy kommentaar
oor hierdie hoofstuk Kennicott vasgestel dat die bogenoemde verse is
nie die deel van die oorspronklike weergawe.
In 'n lang gesprek het hy aangevoer dat hierdie vers "was 'n later toevoegings
gepubliseer. Ons plant 'n deel van sy bespreking:
In antwoord op jou vraag oor wanneer hierdie Daarbenewens was
gemaak het, sou ek sê, dit was in die tyd van Josephus. Die
Jode, met die doel om te verfyn die hHoly boeke, bygevoeg
fiktiewe gebede, liedere en vars verklarings aan die oorspronklike
teks. Daar is ontelbare toevoegings in die boek van Ester,
die toevoegings ten opsigte van wyn, vroue en die waarheid, in die boeke
Esra en Nehemia, tans bekend as die eerste boek van
Esra, die liedere van die drie kinders by die Boek van
Daniel, en baie ander toevoegings in die boek van Josephus is
al voor die hand liggend voorbeelde van hierdie. Dit is moontlik dat die bogenoemde
verse oorspronklik bestaan het in die kantlyn, en was later
ingesluit in die teks.
Die kommentator Horsley sê op bladsy 330 van die eerste volume van
sy kommentaar:
Kennicott weet dat twintig verse van hoofstuk 17 van
Samuel, is 'n later toevoeging en moet van die uitgesluit word
teks, dit is, verse 12 tot 31. Hy hoop dat in latere weergawes
hulle sal nie in die teks ingesluit word.
Ons kan nie verstaan hoe die egtheid van hierdie boeke kan wees
vertrou wanneer daar al hierdie opnames van Kennicott en ander
van
mense verbetering van die skoonheid van die teks deur die toevoeging van materiaal na die
orig-
Finale teks arbitrêr as wat hulle wou. Hierdie toevoegings daarna
deel van al die vertalings geword deur die onkunde of
careless-
heid van die kopieerders. Dit wys dat die Protestante valslik beweer
wat
die Jode het dit nie enige veranderinge in die boeke, dat hulle God-
mense wat gevrees en beskou die Ou Testament die Woord te wees
God.
Daarbenewens No. 26
Die Evangelie van Mattheus 14: 3 bevat die volgende stelling:
Vir Herodes het Johannes en hom geboei en
hom in die gevangenis vir Herodias "ter wille van sy broer Philip eie vrou.
Die Evangelie van Markus praat oor hierdie gebeurtenis in hierdie woorde:
Want Herodes self het gestuur en neem John
en hom in die gevangenis vir Herodias "ter wille van sy broer gebind
Philip eie vrou, want hy het met haar getrou het.
Die Evangelie van Lukas conLains:
Maar toe Herodes, die viervors, deur hom bestraf is vir
Herodias, sy broer Filippus eie vrou, en vir al die euwels wat
Herodes gedoen het, bygevoeg by alles nog dit, dat hy opgesluit John
in prison.2
Die naam Philip is beslis verkeerd in al die bogenoemde drie weergawes.
Die historiese rekords nie eens dat die naam van Herodias "eggenoot
band is Philip. Inteendeel, Josephus beweer dat sy naam
was
ook Herodes. Sedert Philip is beslis verkeerd, Home toegelaat op bladsy
632 van die eerste volume van sy kommentaar:
Waarskynlik die woord "Philip" was verkeerd Watten deur
die copier in die teks. Dit moet dus uit die uitgesluit word
teks. GAesbach het dienooreenkomstig weggelaat is.
Inteendeel, ons dink dat dit een van die foute van die
evangeliste; die kopieerders is nie verantwoordelik vir dit nie, want daar is geen
argu-
ment hierdie vermoede te ondersteun. Dit is ongelooflik om te glo dat
die
kopieerders moet presies dieselfde fout maak in al die drie
Evangelies
ten opsigte van dieselfde gebeurtenis. Hierdie enkele voorbeeld van byvoeging in werklikheid.
maak drie voorbeelde soos dit in die drie Evangelies verwys na
hierbo.
Daarbenewens No. 27: Woorde bygevoeg Lukas
Die Evangelie van Lukas bevat die volgende woorde:
En die Here het gesê: Waarmee sal Ek vergelyk die manne
van hierdie geslag en wat hulle wil. "
In hierdie vers die woorde: "En die Here het gesê:" is later bygevoeg. Die
kommentator Adam Clarke sê oor hulle:
Hierdie woorde was nooit deel van Lukas eie teks. Die geleerdes
het hulle verwerp. Bengel en Griesbach uitgesluit hierdie
woorde uit die teks.
Hierdie woorde is uit die moderne Engelse vertalings weggelaat
sies, terwyl die King James weergawe bevat steeds hulle. Dit is
surpAsing
dat hulle nog steeds ingesluit in die Protestantse vertalings. Woorde
wat
is bewys dat 'n later toevoeging te wees het geen rede om aan te bly,
'n
teks wat veronderstel is om die Woord van God te bevat.
Daarbenewens No. 28
Ons vind Watten in Mattheus:
Toe is vervul wat deur Jeremia gepraat het,
die profeet, gesê het. "En hulle het die dertig silwerstukke geneem,
die práce van hom wat gewaardeer is. "
Die woord "Jeremia" in hierdie vers is een van die bekende mis-
neem van Matthew, want hierdie stelling kan teruggevoer word nie te
Jeremia of enige ander boek van die Ou Testament. Maar, 'n pas-
Sage vaagweg soortgelyk aan dit wat in die boek Sagaria 11:13
maar
Daar is 'n duidelike verskil tussen die twee wat dit
nele
kultus om te aanvaar dat Mattheus was haal dit van daar af. Naas,
die
teks van die boek Sagaria het geen verband met die gebeurtenis
beskryf deur Matthew. Christen-geleerdes het uiteenlopende menings oor
hierdie saak. Op bladsy 26 van sy boek foute gedruk in 1841, Wyk
gesê:
Mnr juweel skryf in sy boek dat Mark verkeerdelik geskryf
Abjatar in die plek van Ahiméleg, insgelyks Mathew mistaken-
ly het Jeremia in die plek van Sagaría.
Horne waargeneem op bladsye 385 en 386 van die tweede volume van sy
kommentaar gedruk in 1822:
gesê:
Hierdie aanhaling is te betwyfel, omdat die boek Jeremia
bevat nie dit al is dit gevind in die Boek van die
Sagaria 11:13 selfs al is die woorde van Matthew is verskillende
van dit. Sommige geleerdes dink dat dit 'n fout van Matthew besit
weergawe en die kopieerder het Jeremia in plaas van Sagaría;
of dit kan 'n later toevoeging wees.
Nadat aangehaal menings ondersteun sy eis van Daarbenewens, het hy
Heel waarskynlik Matthew eie teks is oorspronklik sonder name
soos volg: "Toe is vervul wat gespreek is." Dit
word ondersteun deur die feit dat Matthew het die gewoonte omit-
ting van die name van die Profete wanneer hy praat van hulle.
En op bladsy 625 van die eerste volume het hy gesê:
Die evangelis het nie die naam van die profeet in te skryf
die oorspronklike, 'n paar copier later ingesluit nie.
Die bogenoemde twee gedeeltes getuig dat hy geglo het dat die
woord "Jeremia" is later bygevoeg. Die kommentaar van die D "Oyly en
Richard Mant bevat die volgende kommentaar met betrekking tot hierdie
vers:
Die woorde wat hier aangehaal nie teenwoordig is nie in die boek van die
Jeremia. Hulle word gevind in Sagaria 11:13. Dit mag wees
omdat sommige copier in die verlede, kan Jeremia geskryf het
in plaas van Sagaría. Daarna hierdie fout gevind het sy
manier in die teks, as Pears het bevestig.
Jawad ibn as-Sabat geskryf in die bekendstelling van Al-Buraheen As-
sabatiah:
Ek vra baie sendelinge oor die vers. Thomas
geantwoord dat dit 'n fout was van die copier terwyl Buchanan
en ander het geantwoord dat Matthew aangehaal dit eenvoudig uit sy
geheue sonder om na die boeke. Nog 'n priester het gesê dit
kan wees dat Jeremia was 'n tweede naam van Sagaría.
Dit lei ons om te glo dat Matthew het die mistakel soos
toegelaat deur Ward, Buchanan en ander. Ander moontlikhede is swak
en ondersteun word deur argumente. Horne het ook erken dat Matthew besit
woorde nie ooreen met die woorde van Sagaria, en sonder
erken die fout van een boek is, kan die ander nie so aanvaar word
kor-
verkeerd. Ons het hierdie getuie op die vermoede dat dit aangebied
die fout van die copier.
Wed ons ondersoek nou die foute wat gevind word in die Evangelie van Markus as
toegelaat deur die Katolieke, Ward en juweel. Die teks van die Evangelie
lui:
En Hy sê vir hulle: Het julle nooit gelees wat Dawid
het toe hy in die nood en was honger, hy en dat hulle
saam met hom was? Hoe hy in die huis van God in die het
dae van Abjatar, die hoëpriester, en die toonbrode geëet eet,
wat nie geoorloof om te eet nie, maar vir die priesters, en gee ook aan
wat saam met him.2
; Die woord Abjatar in hierdie gedeelte is verkeerd as toegelaat is
Oby die bogenoemde skrywer. Net die volgende twee
sinne
is verkeerd: "en dat hulle saam met hom was," en "aan die wat in
r
L l RA Knox, het 'n onlangse geleerde toegelaat geen onduidelikheid te arnit
Matthew besit
ersion is verander. Kommentaar op die Nuwe Testament.
saam met hom. "Omdat die profeet Dawid op daardie stadium was alleen en nie
vergesel deur ander mense. Die lesers van die boek van Samuel
weet dit goed. Hierdie twee sinne is dus verkeerd. Net
sinne vervat in Mattheus en Lukas moet ook verkeerd wees. Vir
Byvoorbeeld, Matthew 00:34 het:
Het julle nie gelees wat Dawid gedoen het toe hy 'n Neder
vasgebyt en die wat saam met hom was; hoe hy in die ingevoerde
huis van God, en die toonbrode geëet het wat wet- was nie eet
ful vir hom om te eet nie, en vir hulle wat saam met hom was, maar
net vir die priesters.
En Lukas 6: 3,4 bevat:
En Jesus antwoord hulle gesê: Het julle nie gelees so
soveel as wat Dawid gedoen het toe hy was honger,
en hulle wat saam met hom was. Hoe hy in die huis gegaan
van God, en het neem en die toonbrode geëet en ook aan
die wat saam met hom was. Wat nie geoorloof om te eet nie, maar vir
die priesters alleen.
In vermelding van bogenoemde verklaring van Jesus, die drie Evangelieskrywers
sewe foute, as hierdie foute word toegeskryf aan die kopieerders, die
dis-
tortion in al sewe plekke bewys word, al is dit gebeur om te wees
teen
die skynbare bewyse dat dit die die kopieerders wat by
skuld.
Daarbenewens No. 29
Ons vind in Mattheus hoofstuk 27 vers 35:
En toe hulle Hom gekruisig en sy klere verdeel deur die beslissende
baie, sodat vervul sou word wat deur die gesproke was
Profeet "Hulle het my klere onder mekaar verdeel en oor my
gewaad het hulle die lot gewerp. "
Die Christen-geleerdes nie die vonnis aanvaar nie, "dat dit dalk
wees
vervul wat deur die profeet gespreek is ... "as eg en
Griesbach selfs uitgesluit dit uit die teks. Net Home aangebied
Argumente om te bewys dat dit later op bladsye 330 is bygevoeg na die teks
en 331 van sy eerste volume en dan opgemerk:
Griesbach flnding die valsheid van hierdie sin het
verstaanbaar uitgesluit dit uit die text.l
Onder sy kommentaar op die dieselfde vers, in die vyfde boek van sy
kommentaar Adam Clarke het gesê:
Dit is noodsaaklik om hierdie sin van die teks soos dit te sluit
is nie deel van dit. Later reggemaak weergawes het dit weggelaat
behalwe vir 'n paar. Dit is insgelyks deur baie van die weggelaat
vroeë teoloë. Dit is beslis 'n toevoeging wat reeds
geneem uit die Evangelie van Johannes 19:24.
Daarbenewens No. 30
Die eerste brief van Johannes bevat die volgende:
Want daar is drie wat getuig in die hemel: die Vader
die Woord en die Heilige Gees, en hierdie drie is een. En
daar is drie wat getuig op die aarde: die Gees en die
water en die bloed, en die drie is eenstemmig one.2
Volgens die ondersoek van die Christelike geleerdes die oorspronklike
teks was net hierdie:
En daar is drie wat getuig op die aarde, van die gees
en die water en die bloed, en die drie is eenstemmig.
Daar is drie wat getuig in die hemel: die Vader, die
Woord en die Heilige Gees.
Griesbach en Sholtz is ooreengekom op die feit dat dit 'n later byvoeging.
Horne, ten spyte van al sy vooroordeel besluit dat hierdie woorde
behoort te wees
uitgesluit uit die teks. Die opstellers van Henry en Scott navolg ook
loei die mening van Horne en Adam Clarke.
l.The huidige Urdu en Engelse weergawes laat hierdie sin. Die
King James ver-
ging, bevat egter dit nog steeds.
Augustinus, die groot teoloog en kenner van die vierde
centu-
ry het tien boekies op hierdie brief, maar het nie hierdie
vonnis
in enige van hulle, ten spyte van 'n groot prediker van die drie-eenheid
en
beroemd daarvoor dat hy het baie debatte met die volgelinge van Arius. Moes
hierdie is 'n deel van die teks, sou hy gebruik het om dit die te ondersteun
trini-
wende tesis en het dit aangehaal. Ons dink persoonlik dat die noot
waarin hy bygevoeg in die kantlyn van hierdie vers, is dit afstand te verbind
met die drie-eenheid, is nuttig deur die Trinitariërs gevind en was
later
ingesluit by hulle in die teks.
In die debat wat ek gehad het met die skrywer van Meezan-ul-Haqq hy
erken dat hierdie sin was 'n later byvoeging. Vermoed dat ek
sou vermelding word nog meer voorbeelde van sulke verdraaiings, hy admit-
Ted in die begin van die bespreking dat hulle erken
die teenwoordigheid van distorsie in die teks op sewe of agt plekke.
Horne
gewy meer as twintig bladsye ondersoek hierdie vers en by die
einde het 'n opsomming van sy bespreking, wat ons laat die te red
lesers van 'n onnodig lang uiteensetting. Henry en Scott besit
opstellers het 'n opsomming van die sluiting van Horne, wat ons
reproduseer hieronder:
Horne het aangebied om die argumente van beide die groepe;
Ons gee 'n opsomming van sy samevatting. Diegene wat beweer
dat hierdie gedeelte is vals vore die volgende argumente.
1. Hierdie gedeelte is nie in enige van die Latynse weergawes
geskryf voor die sestiende eeu.
2. Hierdie teks ontbreek van die ander vertalings versigtig
ondersoek en gedruk in die vroeë tye.
3. Dit is nooit deur die antieke teoloë of deur verwys na
enige geskiedkundiges van die kerk.
4. Die vaders van die Protestantse kerk óf uitgesluit
dit of het dit betwyfel.
Diegene wat hierdie vers werklik oorweeg ook 'n num-
ber van argumente:
1. Hierdie vers word gevind in die ou Latynse vertaling en in
r ù Ost van die vyf i
2. Hierdie gedeelte teenwoordig is in die boeke van die Griekse leer, die
F gebed boek van die Griekse kerk en die ou gebed boek
van die Engelse kerk. Dit is aangehaal deur sommige vroeë Latynse
teoloë.
Die argumente wat in die tweede groep maak ons verstaan
die volgende twee punte. Eerstens, voor die beskikbaarheid van
druk
fasiliteite was dit moontlik vir die kopieerders en teenstanders te
manipuleer
die teks hul grille aan te pas. Dit is duidelik uit die voorbeelde van
dis-
tortions plaas in die teks hierbo aangehaal deur die eerste groep. Die
gedeelte
in die vraag is verwyder van die Griekse weergawes en uit al die ander
vertalings behalwe die Latynse vertaling. Tweedens, selfs die
getrou
Christene gebruik doelbewuste veranderings in die heilige tekste te maak
vir die-
ological redes. Wanneer die getroue en die vaders van die geloof
doen nie
huiwer om die teks te verander, blameer die kopieerders en die mense van
ander groepe nie geregverdig kan word nie. Die rekords toon dat hulle gedoen het
nie
mis 'n geleentheid om van die verandering van die teks voor die uitvinding van
die
drukpers. Trouens, hulle is nog steeds maak veranderings.
Distorsie in Luther eie vertaling
Die stigter van die Protestantse geloof en 'n groot teoloog, Martin
Luther, eerste in die Duitse taal vertaal die heilige boeke.
Hy
sluit nie hierdie gedeelte in sy vertaling. Sy vertaling
was
gedruk paar keer in sy leeftyd sonder hierdie gedeelte. In sy
ou
ouderdom, in 1546 toe hierdie vertaling is wat herdruk, Luther,
ten volle
bewus te wees van die algemene praktyk van die Christene, het gevoel dat dit nodig is om
te
includc in sy testament oor hierdie uitgawe dat niemand moet maak
enige
verander dit. Hulle was nie in staat om deur hulle natuur op te tree op sy
wil en
hulle het hierdie gedeelte in sy vertaling minder as dertig
jaar na
sy dood.
Die eerste mense hierdie gedeelte om by te voeg, was die mense van Frankfurt
wanneer hulle gedruk vertaling 1574. Daarna, óf
uit
die vrees van God, of vir ander redes, het hulle weer uitgesluit hierdie
vers
van dit. Die Trinitariërs gevoel hierdie uitsluiting baie sleg, en sodra
weer
daaraan is dit bygevoeg word deur die mense van Wittenberg in 1596 en deur die
People
Byvoorbeeld van Hamburg in 1599. Toe het die volk van Wittenberg, vir 'n paar
onbekende rede, uitgesluit dit van die tweede uitgawe. Van toe
af, die Protestante aanvaar sy insluiting in die teks. In hierdie
manier
die Protestante eenparig opgetree teen die wil van hul
geestelike
pa. Die bekende unitariër wetenskaplike, Isaac Newton, het 'n
verhandeling
van byna vyftig bladsye waar hy bewys dat hierdie en ek Timoteus 2:16.
is
gesluit en verdraai. Laasgenoemde vers sê:
En sonder omstredenheid groot is die geheim van godli-
heid: God is geopenbaar in die vlees, is geregverdig in die Gees,
gesien het van engele, is verkondig onder die heidene geglo in die
wêreld, is opgeneem in heerlikheid.
Sedert die bogenoemde vers is ook nuttig in die vestiging van die konsep
van die drie-eenheid, is dit by die teks deur die entoesiaste.
Daarbenewens No. 31
Die Boek van Openbaring bevat die woorde:
Ek was in die Gees op die Here eie dag, l en ek het agter
vir my 'n groot stem gehoor, soos van 'n basuin, wat sê: Ek is die Alfa en die
Omega, die eerste en die laaste, en wat jy sien, skryf in 'n
boek.
Griesbach en Sholtz is in ooreenstemming oor die punt dat die woorde,
"Die eerste en die laaste" is nie werklik en is later bygevoeg. Sommige
vertalers het hulle uitgelaat word, en in die Arabiese vertalings
gedrukte
in 1671, en 1821, het die woorde Alfa en Omega is also2 uitgelaat.
Daarbenewens No. 32
Hand 08:37 sê:
En Philipl gesê, as jy glo met u hele hart,
jy kan. En hy antwoord en sê: Ek glo dat Jesus
Christus is die Seun van God.
Hierdie vers is ook 'n later toevoeging gemaak deur 'n paar entoesias te onder-
hawe die drie-eenheid. Griesbach en Sholtz albei ooreengekom op hierdie
point.2
Daarbenewens No. 33
Die boek Handelinge bevat die volgende:
En hy sê: Wie is U Here? En die Here antwoord: Ek is
Jesus wat jy vervolg dit is hard vir jou om te skop
teen die prikkels. En terwyl hy bewe en verbaas was, sê
Here, wat wil U hê moet ek doen? En die Here het vir
hom: Staan op en gaan na die stad, en dit sal jou gesê word wat
U moet do.3
Griesbach en Sholtz ooreengekom dat die vonnis "Dit is hard vir jou
teen die prikkels "te skop is 'n later byvoeging.
Daarbenewens No. 34
Die boek Handelinge hoofstuk 10 vers 6 bevat:
Hy is tuis by 'n sekere Simon, 'n leerlooier, wie se huis by
die see. Hy sal jou sê wat jy moet doen.
Griesbach en Sholtz is positief dat die woorde "hy sal vertel
U
wat jy moet doen "is later addition4 en nie opreg nie.
Daarbenewens No. 35
ù Kor hoofstuk 10 vers 28 sê:
1. Die dissipel van Christus verwys om dit te sê vir 'n Ethiopiese op
die pad na Gaza.
2. In die Urdu weergawe van hierdie vers het 'n teken van twyfel, terwyl die nuwe
Engels ver-
5ion het dit en die King James weergawe eie lys van ornitted
alternatiewe lesings en opti
der NGS sluit die voorstel "weg te laat vers".
3. Hand 9: 5-6.
4. Hierdie sin nie EIST in die nuwe Engelse weergawes.
Maar as iemand aan julle sê: Dit word aangebied in opoffering
aan die afgode te eet nie, ter wille wat gewys het en vir be-
wetenskap "wille, want die aarde is die Here self en die volheid daarvan wel
van.
Die laaste sin, "want die aarde behoort aan die Here besit en die volheid
trale
van "nie, is nie werklik en is 'n toevoeging." Huis, nadat hy bewys dit
vers
'n toevoeging te wees, sê op bladsy 337 vol. 2:
Griesbach, nadat hy seker is van die feit dat dit 'n toevoeging,
uitgesluit dit uit die teks. Die waarheid is dat hierdie sin het
geen ondersteuning en is beslis 'n byvoeging. Dit is heel waarskynlik
geneem vanaf vers 26.
Adam Clarke sê oor hierdie sin:
Griesbach uitgesluit dit uit die teks, en in die feit dat dit het geen
gesag.
Daarbenewens No. 36
Die Evangelie van Mattheus bevat:
'N Goeie mens bring uit die goeie skat van sy hart
goeie vrugte things.2
Die woord "hart" in hierdie vers is 'n addition.3 Home, nadat hy bewys
hierdie, het gesê op bladsy 330 van vol. 2 van sy boek dat hierdie woord het
gewees
geneem uit Lukas 06:45.
Daarbenewens No. 37: benewens die Here eie Gebed
Ons vind in Mattheus hoofstuk 6 vers 13:
En lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die bose:
Vir jou is die koninkryk en die krag en die heerlikheid, vir
ooit.
Die woorde "Vir jou is ..." etc.l tot aan die einde van hierdie vers is
'n
Daarbenewens het die aanhangers van die Rooms-Katolieke sekte is sekere van
hierdie
feit. Dit maak nie in die Latynse weergawe nie in enige van die bestaan
vertalings
van hierdie sekte. Die Katolieke is baie verontwaardig op sy Daarbenewens
en
sterk verwyt diegene wat verantwoordelik is vir dit. Ward, die Katolieke,
gesê
k sy boek van die foute (gedruk in 1841) op bladsy 18:
Erasmus grootliks hierdie sin veroordeel. Bullinger ook
gesê dat hierdie sin is later bygevoeg en die naam van
die includer is nog nie bekend nie. Laurentius Valla en Lamen besit
beweer dat hierdie gedeelte is weggelaat uit die woord van God het
geen ondersteuning van 'n argument. Hy moet verwyt het die People
Byvoorbeeld, wat met die woord van God so uitdagend gespeel.
Ander geleerdes het dit ook verwerp. Adam Clarke, wat twyfel het
oor die feit dat dit 'n later toevoeging, steeds erken dat Griesbach en
Wenstein verwerp hierdie vers. Volgens die geleerdes van beide die
Katolieke en die Protestante het hierdie sin is bygevoeg tot die
gebed van Christus. Dit wys dat selfs so 'n beroemde gebed kon
nie
k ontsnap uit hul praktyk van ondergang.
, Optel No. 38
Die Evangelie van Johannes hoofstuk 7 vers 53 en die eerste elf verse
van hoofstuk 8 is later toevoegings. Hoewel Horne ondersteun nie
this2
; 1. Die King James-weergawe bevat hierdie sin, terwyl die nuwe
Engels vertalings
N het ornits dit.
1. l Hese verse beskryf 'n vrou beskuldig van owerspel gebring
aan die pres-
eDce van Christus en die mense wat eis dat sy gestenig word.
Christus het besluit dat
e een sonder sonde onder hulle moet e eerste klip op haar gooi. Die
mense, be-
wond deur hul eie gewete, die plek verlaat, een vir een. Christus
toegelaat word om die vrou
gaan en haar aangeraai om nie weer te sondig nie. Die nuwe Engelse vertaling
versuim om hierdie gedeelte
m hierdie plek, maar aan die einde is dit ingesluit is met 'n
vertaler eie kennis dat
se verse het geen definitiewe plek in die ou geskrifte. 'N ander
vertalings doen
Ek het nie 'hierdie gedeelte aan almal, terwyl sommige ander plaas dit in Lukas
ná 21:38. Sommige
IB anslation5 het selfs geplaas nadat Johannes 07:36 of 07:53 of 21:24
(New English
Maar as iemand aan julle sê: Dit word aangebied in opoffering
aan die afgode te eet nie, ter wille wat gewys het en vir be-
wetenskap "wille, want die aarde is die Here self en die volheid daarvan wel
van.
Die laaste sin, "want die aarde behoort aan die Here besit en die volheid
trale
van "nie, is nie werklik en is 'n toevoeging. Horne, nadat hy bewys dit
vers
'n toevoeging te wees, sê op bladsy 337 vol. 2:
Griesbach, nadat hy seker is van die feit dat dit 'n toevoeging,
uitgesluit dit uit die teks. Die waarheid is dat hierdie sin het
geen ondersteuning en is beslis 'n byvoeging. Dit is heel waarskynlik
geneem vanaf vers 26.
Adam Clarke sê oor hierdie sin:
Griesbach uitgesluit dit uit die teks, en in die feit dat dit het geen
gesag.
Daarbenewens No. 36
Die Evangelie van Mattheus bevat:
'N Goeie mens bring uit die goeie skat van sy hart
goeie vrugte things.2
Die woord "hart" in hierdie vers is 'n addition.3 Horne, na
bewys
hierdie, het gesê op bladsy 330 van vol. 2 van sy boek dat hierdie woord het
gewees
geneem uit Lukas 06:45.
Daarbenewens No. 37: benewens die Here eie Gebed
Ons vind in Mattheus hoofstuk 6 vers 13:
En lei ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die bose:
Vir jou is die koninkryk en die krag en die heerlikheid, vir
ooit.
Die woorde "Vir jou is ..." etc.l tot aan die einde van hierdie vers is
'n
Daarbenewens. Die aanhangers van die Rooms-Katolieke sekte is sekere van
hierdie
feit. Dit maak nie in die Latynse weergawe nie in enige van die bestaan
vertalings
van hierdie sekte. Die Katolieke is baie verontwaardig op sy Daarbenewens
en
sterk verwyt diegene wat verantwoordelik is vir dit. Ward, die Katolieke,
gesê
Sy boek van foute (gedruk in 1841) op bladsy 18:
Erasmus grootliks hierdie sin veroordeel. Bullinger ook
gesê dat hierdie sin is later bygevoeg en die naam van
die includer is nog nie bekend nie. Laurentius Valla en Lamen besit
beweer dat hierdie gedeelte is weggelaat uit die woord van God het
geen ondersteuning van 'n argument. Hy moet verwyt het die People
Byvoorbeeld, wat met die woord van God so uitdagend gespeel.
Ander geleerdes het dit ook verwerp. Adam Clarke, wat twyfel het
oor die feit dat dit 'n later toevoeging, steeds erken dat Griesbach en
Wettstein verwerp hierdie vers. Volgens die geleerdes van beide
die
Katolieke en die Protestante het hierdie sin is bygevoeg tot die
gebed van Christus. Dit wys dat selfs so 'n beroemde gebed kon
nie
ontsnap uit hul praktyk van ondergang.
Daarbenewens No. 38
Die Evangelie van Johannes hoofstuk 7 vers 53 en die eerste elf verse
van hoofstuk 8 is later toevoegings. Hoewel Horne ondersteun nie
this2
1. Die King James-weergawe bevat hierdie sin, terwyl die nuwe
Engels vertalings
sie het versuim om dit.
1. Hierdie verse beskryf 'n vrou beskuldig van owerspel gebring
aan die pres-
dige van Christus en die mense wat eis dat sy gestenig word.
Christus het besluit dat
die een sonder sonde onder hulle moet die eerste klip op haar gooi.
Die mense, be-
victed deur hul eie gewete, die plek verlaat, een vir een. Christus
toegelaat word om die vrou
om te gaan en haar aangeraai om nie weer te sondig nie. Die nuwe Engelse vertaling
versuim om hierdie gedeelte
uit hierdie plek, maar aan die einde is dit ingesluit is met 'n
vertaler eie kennis dat
hierdie verse het geen definitiewe plek in die ou geskrifte. Sommige
ander vertalings doen
nie hê dat hierdie gedeelte glad nie, terwyl 'n paar ander plaas dit in Lukas
ná 21:38. Sommige
ander vertalings het selfs geplaas nadat Lohn 07:36 of 07:53 of
21:24 (New English
Biblepage 184).
mening, het hy nog gesê op bladsy 310 van vol. 4 van sy kommentaar:
Die volgende geleerdes erken nie die genuine-
heid van hierdie vers: Erasmus, l Calvyn, Beza, Leclerc, Grotius,
Wettstein, Semler, Sholtz, maurus, Haenlien, Paultnus,
Schmidt en baie ander skrywers genoem deur Wolf en
Koecher.
Hy het verder gesê:
Chrysostomus en Theophylactus geskryf kommentaar op
Hierdie evangelie, maar hulle het nie hierdie verse in hulle ge- sluit
mente. Hoewel Tertullianus en Cyprianus geskryf essays oor adul-
tery en kuisheid, het hulle nie enige ondersteuning van hierdie soek
verse. Het hierdie verse bestaan in die weergawes wat hulle gehad het, het hulle
moet hierdie verse in ondersteuning aangehaal het.
Ward het gesê:
Sommige antieke teoloë wat besware met betrekking tot
die begin verse van hoofstuk 8 van die Evangelie van Johannes.
Norton soortgelyke besluit dat hierdie verse was beslis 'n
later byvoeging.
Daarbenewens No. 39
Matthew 06:18 bevat:
En jou Vader wat in die verborgene sien, sal jou beloon
openlik.
Die woord "openlik" in hierdie vers is 'n toevoeging. Adam Clarke onder
sy kommentaar oor hierdie vers bewys en gesê:
Aangesien hierdie woord nie die gesag het, Griesbach, Grotius,
Bengel, en Mill uitgesluit dit vanal die teks.
1. Erasmus (1466-1536), die farnous sestiende eeu geleerde; een
van die groot
leiers van die Renaissance.
, Optel No. 40
Mark 02:17 bevat die woorde "tot bekering" "wat ook 'n
E later byvoeging. Dit is getoon deur Adam Clarke met voldoende
bewyse
en hy het opgemerk:
Griesbach weggelaat is en Grotius, Meulstraat en Bengel navolg
loei hom.
Daarbenewens No. 41
Net Matthew 09:13 bevat ook die term "tot bekering"
Dit is 'n later byvoeging. Adam Clarke na die stigting van hierdie
gesê:
Mill en Bengel voorgestel sy uitsluiting, terwyl Griesbach
reeds uitgesluit dit uit die teks.
Daarbenewens No. 42
Ons vind in Mattheus:
Julle weet nie wat julle vra nie. Kan julle die beker drink,
dat ek moet drink, en met die doop gedoop te word dat ek
ek gedoop is? Hulle sê vir hom: Ons kan. En hy
Hy sê vir hulle: Julle sal inderdaad drink my beker en doop
, Tized met die doop waarmee Ek gedoop with.2
In hierdie vers die stelling dat "met die doop gedoop word
dat ek met ek gedoop is, "is 'n later toevoeging, en insgelyks die
state
ment, "julle sal met die doop waarmee Ek gedoop word
met "
nie eg is nie.
Adam Clarke, nadat vasgestel dat beide die verse is 'n addisionele
; sie, het gesê:
Volgens die reëls wat deur die geleerdes vir distinguish-
ing van die verkeerde van die korrekte teks, is hierdie twee state doen
lyk nie na 'n deel van die oorspronklike teks te wees.
Daarbenewens No. 43
Die Evangelie van Lukas bevat:
Maar hy tumed en bestraf hulle en sê: Julle weet nie
hoedanige gees julle is. Want die Seun van die mens is nie
kom manne eie lewens te vernietig, maar om hulle te red. En hulle het
na 'n ander village.l
Die vers begin met: "Want die Seun van die mens ....", is nie ware
en is later deur 'n onbekende skrywer bygevoeg. Adam Clarke waargeneem
met betrekking tot hierdie vers:
Griesbach uitgesluit hierdie vers uit die teks. Mees waarskynlike
hierdie gedeelte in die ou weergawes was net soveel: "Maar hy
tumed en bestraf hulle en sê: Julle weet nie van hoedanige
van gees julle is. En hulle het na 'n ander dorp. "
Weglatings op teks van die Bybel
Weglating No. 1: die lengte van die Israeliete "Bly in Egipte
Die boek Genesis bevat hierdie stelling:
En hy sê vir Abram: Weet verseker dat jou nageslag
sal 'n vreemdeling in 'n land wat aan hulle nie behoort te wees, en sal dien
hulle; en hulle sal teister vier honderd years.2
Die stelling "en hulle verdruk word vier honderd jaar," en
'n soortgelyke verklaring wat in vers 14 van dieselfde
hoofstuk,
wat is, "Wanneer hulle dien en daarna sal hulle uittrek
met baie goed, "beide duidelik aan te dui dat die land verwys
te
hier is die land van Egipte, omdat diegene wat die ellendige
Israeliete
en Hy het hulle hul dienaars en dan is deur God gestraf was
niemand, maar die Egiptenare. Dit was uit Egipte dat hulle kom uit met
groot rykdom. Hierdie beskrywing pas nie enige ander plek.
Egter
Uittog 02:40 weerspreek die stelling hierbo:
Nou dat sojournLng van die kinders van Israel, wat woon
in Egipte was vier honderd en dertig jaar.
Die tydperk van sojoum is anders in die twee verse. Óf die
woord "dertig" is van die eerste vers weggelaat of bygevoeg na die
lat-
ter. Naas, die tydperk beskryf deur beide verse is beslis nie
kor-
rect vir die volgende redes.
Eerstens, die profeet Moses was die kleinseun van Levi op sy moth-
er eie kant en agterkleinkind op sy pa eie kant. Op sy moeder besit
kant
Hy is die seun van Jogébed, die dogter van Levi, terwyl hy op sy
pa eie
kant het hy is die seun van Amran, die seun van Kehat, die seun van Levi. Dit
impliseer
dat Amran getroud met sy tante, die suster van sy vader, as wel
verstaan van Exodus 6, en nommers 26. Kehat, die oupa
Moses was Bom voor die Israeliete in Egipte gekom, 'n feit
wat
afgelei kan word uit Genesis 26:11. Die tydperk van die
Israeliete "
verblyf in Egipte kan dus nie 215 jaar oorskry nie.
Tweedens, byna al die Christelike kommentators is
eenparige op die punt dat die tydperk van die Israeliete "verblyf in
Egipte
is 215 jaar. Die Arabiese boek Murshid at-Talibeen, geskryf deur 'n
Protestantse geleerde en gedruk in 1840, bevat die chronologie van die
die
gebeure van die begin van die skepping van die geboorte van Jesus.
Elke
gebeurtenis word voorafgegaan en gevolg deur 'n jaar. Die voorafgaande jaar
dui
die aantal jare van die skepping van die wêreld, terwyl die
opvolg
ing jaar dui op die aantal jare van daardie gebeurtenis van die geboorte
van
Jesus. Op bladsy 346 van hierdie boek, die beskrywing van die verblyf van die profeet
Josef en sy pa en broers in Egipte, dit sê:
2298: Joseph besit en sy pa eie verblyf: 1706.
2513: Crossing van die Rooi See deur die Israeliete en
die verdrinking van Farao: 1491.
Nou 'n aftrekking van een van die kleiner getalle van die
groter kinders gee ons 215 so:
2513 - 2298 = 215
1706 - 1491 = 215
Derdens Paul eie brief aan die Galasiërs sê:
Nou is aan Abraham en sy nageslag was die beloftes gemaak.
Hy sê nie: En aan die sade, asof dit op baie; maar op een: En aan
jou saad, dit is Christus. En dit sê ek, dat die verbond
wat bevestig voor van God in Christus, die wet wat
was vier honderd en dertig jaar later kan nie verbreek, dat dit
moet die belofte tot niet te maak effect.l
Hierdie stelling is in 'n duidelike teenstrydigheid van die verklaring in
Eksodus, waar die totale tydperk van die belofte aan die openbaring
van
die Torah word beskryf as vier honderd en dertig jaar, terwyl dit
belofte aan Abraham was baie vroeër gemaak is as die koms van die
Israeliete in Egipte, en die Torah aan Moses geopenbaar lank na
die uittog uit Egipte. Dit beteken dat die totale tydperk van
hulle
bly in Egipte was veel minder as 430 years.2 Sedert hierdie stelling
was
foutiewe dit is reggestel in die Griekse en Samaritaan weergawes met
hierdie woorde:
En die tyd wat die kinders van Israel en hulle
voorvaders wat in Egipte en Kanaän gewoon het, was vier honderd
en dertig jaar.
Dit is die woord "voorvaders" en "Kanaän" is aan die toegevoegde
bogenoemde teks in beide die weergawes. Adam Clarke onder sy kommentaar op
hierdie vers sê op bladsy 369 van die volume een:
Daar is eenstemmigheid bestaan oor die feit dat die betekenis
derings van hierdie vers is onduidelik en betwyfel.
Ons kan toegelaat word om te beweer dat die inhoud van hierdie vers
is nie duister en twyfelagtige, maar hulle is beslis verkeerd is, soos ons
voornemens is om baie gou wys. Die skrywer is verder van die aangehaal
Samaritaan weergawe en gesê:
Die lees van die teks van Alexandrinus is soortgelyk aan dié
van die Sarnaritan weergawe. Baie leamed geleerdes het besluit
dat die Samaritaan weergawe is die mees betroubare, so ver as die
vyf boeke van die Pentateug is gespesifiseer,. En dit is 'n
gevestigde feit dat die teks van Alexandrinus is ouer en die
mees outentieke van die AU die Griekse vertalings en Paul besit state
ment nie betwyfel word nie deur enige een. Nou hierdie saak is
besluit deur die getuienis van die bogenoemde drie weergawes. Behalwe
Daar is historiese bewyse van hierdie mening te bevoordeel. Isak was
bom 25 jaar na Abraham besit kom na die land Kanaän en Isak
was 60 jaar oud toe Jakob Bom hom en Jakob 130
jaar oud toe hy in Egipte. Al hierdie voeg tot 215
jaar, wat is die totale tydperk van verblyf van die Israeliete in
Egipte, op hierdie manier die totale aantal jare word 430
jaar.
Henry en Scott eie opstellers ook erken dat die totale tydperk
van die verblyf in Egipte is 215 jaar. Vermelding van die Samaritaan
weergawe
hulle het gesê:
Daar is geen twyfel dat hierdie teks is korrek en verduidelik die
probleme wat deur die teks.
Die bogenoemde toon dat Christen-geleerdes kan geen verduideliking vind
vir die bogenoemde teks van Eksodus en het sy wese adrnit
foutief.
Paul eie beskrywing as hierbo aangehaal is ook nie vry van dwaling,
omdat
Hy tel die tydperk vanaf die tyd van die belofte, wat een
jaar
voor die geboorte van Isak, soos bekend uit Genesis 17:21
verwys na
hierbo:
Maar my verbond sal Ek oprig met Isak wat Sara
Shau dra vir jou op hierdie tyd in die volgende jaar.
Die Torah is aan hulle gegee drie maande na die uittog uit
Egipte soos in hoofstuk 19 van Eksodus beskryf. Nou volgens die
berekeninge van Adam Clarke hierdie totale tydperk kom tot 407 jaar
en
nie 430 jaar. Dieselfde berekeninge word in die boeke van
geskiedenis
deur Protestantse skrywers wat strydig is met wat Paulus beweer dat
is,
430 jaar. Die boek "Murshid at-Talibeen" sê op bladsy 345:
2107: God eie verbond met Abraham, verandering van sy naam
Abraham, instelling van die besnydenis. Lot eie ontsnapping.
Dood van Hadum, Amra, Adaira en Hassebáim op rekening
van hul wandade .... 1897.
Verdere op bladsy 347 is dit rekords:
2514: die koördinering van die "wette" op die berg Sinai .. 1490.
Nou is die kleiner getal afgelei van die groter gee
407.
2514-2107 = 407. 1897-1490 = 407.
Weglating No. 2
Die boek Genesis sê:
En Kain het met sy broer Abel, en dit het tot
slaag wanneer hulle in die veld was, het Kain teen
Abel, sy broer, en rits him.2
Die Samaritaan, Grieks, en ander ou vertalings beskryf dit in
hierdie woorde:
Daarop sê Kain vir sy broer Abel, staan laat ons in
die veld en dit het gebeur dat hulle in die veld was, ens
Die frase, "Kom ons gaan in die veld in die Hebreeuse weggelaat ver-
ging. Horne sê op bladsy 193 van vol. 2, van sy kommentaar:
Dit is teenwoordig in die Samaritaan, Grieks, en Siriese ver-
lings, sowel as in die Latynse uitgawe gedruk in Vulgaat en
Walton. Kennicott besluit dat dit in die ingesluit moet word
Hebreeuse weergawe. Dit is ongetwyfeld 'n goeie beskrywing.
Verdere op bladsy 338 van dieselfde volume het hy gesê:
Soms is die teks van die Griekse weergawe is meer korrek, maar dit
is nie gevind nie in die huidige Hebreeuse vertalings. Byvoorbeeld
die Hebreeuse vertalings, gedruk of handgeskrewe manuskripte,
foutief is met betrekking tot hierdie vers. En die vertaler van
die Engelse gemagtigde weergawe kan dit nie verstaan nie
vers. Hy het dus vertaal, "en Kain gepraat met sy broer
Abel ". Hierdie gebrek is gemaak in die Griekse weergawe.
Hierdie weergawe soortgelyk aan die Samaritaan, Latyns, Siriese geword
en Akola vertalings, en ook vir die twee kommentare in
Die twee Chaldeër tale, en volgens die vonnis
kopieer deur Philo.
Adam Clarke sê dieselfde as die woorde van die huis. Hierdie gedeelte
is ingesluit in die Arabiese vertaling van 1831 en 1848.
Weglating No. 3
Die boek van Genesis 7:17 van die Hebreeuse weergawe bevat:
En die vloed was veertig dae lank op die aarde.
Dieselfde sin verskyn in baie Latynse en Griekse vertalings:
En die vloed was veertig dae en nagte op die aarde.
Horne het gesê in sy eerste bundel:
Die woord "nagte" behoort in die Hebreeuse bygevoeg word
weergawe.
Weglating No. 4
Genesis 35:22 in die Hebreeuse weergawe lui soos volg:
En toe Israel in dié land woon wat
Ruben gegaan en met Bilha, sy vader eie byvrou en
Israel het dit gehoor.
Die opstellers van Henry en Scott het gesê:
Die Jode erken dat iets van hierdie vers is
beslis uitgelaat. Die Latynse weergawe aangevul die
woorde, "het hy was verkeerd in sy oë," om te vergoed vir die
weglating.
Dit is duidelike voorbeeld van weglating in die teks toegelaat word deur die
Jode wat nie verbasend in die lig van hul normale praktyk van
die verandering van hul heilige tekste.
Weglating No. 5
Horsley kommentaar op Genesis 44: 5 sê op bladsy 82 van volume
een van sy kommentaar:
Aan die begin van hierdie vers in die Griekse vertaling van die
volgende sin is bygevoeg, "Hoekom het jy beroof
my van my maat. "
Volgens hom is die bogenoemde vonnis is in die Hebreeuse weggelaat
weergawe.
Weglating No. 6
Die boek Genesis hoofstuk 50 vers 25 bevat:
En julle sal bring dan my gebeente hiervandaan op.
Die Samaritaan, Latynse en Griekse vertalings en ander ou weergawes
dit in hierdie woorde:
En julle sal bring dan my gebeente saam met julle.
Die woorde "met julle" is van die Hebreeuse weergawe uitgelaat.
Horne het gesê:
Mnr Boothroyd het hierdie woorde uitgelaat plaas in sy
nuwe vertaling van die Bybel en hy het gedoen wat reg is.
Weglating No. 7
Uittog 02:22 bevat:
En sy het vir hom 'n seun, en hy het sy naam
Gersom, l want hy het gesê: Ek het 'n vreemdeling in 'n vreemde land.
Die teks van die Griekse, Latynse en ander ou vertalings word gevolg
deur die volgende addisionele stelling:
En 'n tweede keer ook sy het vir hom 'n seun en hy het
sy naam Eleásar, want hy het gesê dat die Here van my pa het my gehelp
en my gered het uit die swaard van Farao.
Adam Clarke, met vermelding van bogenoemde gedeelte uit die vertalings gesê
op bladsy 310 van die volume een:
Houbigant het ingesluit die gedeelte in sy Latynse vertalings
sie en beweer dat die korrekte plek van hierdie gedeelte was
hier, terwyl geeneen van die Hebreeuse weergawes, gedruk of
manuskrip, bevat dit. Dit is teenwoordig in al die outentieke
vertalings.
Weglating No. 8
Die boek Eksodus 06:20 sê:
En sy het vir hom Aäron en Moses en Maria, hul
suster.
Die woorde "hulle suster" is in die Hebreeuse weergawe uitgelaat.
Adam Clarke na die kopiëring van die teks van die Griekse en Samaritaan
weergawe het gesê:
Sommige groot geleerdes dink dat hierdie woorde teenwoordig was
in die Hebreeuse weergawe.
Weglating No. 9
Nommers hoofstuk 10 vers 6 het:
Wanneer julle alarm blaas die tweede keer dat die kampe wat
lê aan die suidekant moet hul joumey neem.
En aan die einde van hierdie vers in die Griekse weergawe dit sê:
Wanneer julle 'n derde keer blaas dan die kampe wat op die leuen
westekant hul reis neem. En wanneer julle blaas 'n vierde
tyd toe die kampe wat aan die noordekant lê, sal hul
joumey.
Adam Clarke sê op bladsy 663 van die volume 1 van sy kommentaar:
Die weste en die noorde kampe is nie genoem nie, maar dit
blyk dat hulle hul reis na die blaas van te maak
'n alarm. Dit bewys dat die Hebreeuse teks op hierdie plek is defec-
tiewe. Die Griekse vertalings bygevoeg die volgende sin,
"En wanneer julle blaas 'n derde keer die kampe aan die westekant
sal hul joumey neem, en wanneer julle 'n vierde keer blaas wat
is aan die noordekant sal neem joumey. "
Weglating No. 10
Job 42:17 sê:
So Job het gesterwe, oud en afgeleef.
Die Hebreeuse weergawe eindig by hierdie sin, terwyl die Griekse weergawe
bevat die volgende addisionele sin:
Hy sal 'n tweede keer lewe hervat met diegene wat die
Here sal herstel.
Dit is ook aangevul met 'n kort beskrywing van Job eie
genealogiese en ander omstandighede. Calmet en harder eis dat
hierdie
aanvulling is deel van die lig gebring teks. Hierdie mening word bevoordeel
deur
Philo en Polyhistor. Dit is ook deur die mense van erken
Origen eie tyd. Theodotion ook hierdie aanvulling in sy
Griekse
vertaling. Dit bewys dat die Hebreeuse weergawe is verdraai
deur
Die weglating van die bogenoemde te vul. Protestantse geleerdes is,
howev-
er, eenparig op die punt dat die bogenoemde aanvulling is 'n later
toevoegings
sie en nie opreg nie. Die opstellers van Henry en Scott eie aanvang
sekretaris het gesê:
Blykbaar is dit 'n vervalste beskrywing, al was dit geskryf is
tien geruime tyd voor Christus.
Ons kan toegelaat word om te vra, indien die bogenoemde gedeelte behoort aan die
tydperk voor Christus, hoe het die antieke Christene glo dit
wees
die Woord van God reg uit die tyd van die Apostels tot die jaar
1500, omdat hulle hierdie vertalings erken as ware en
beweer dat die Hebreeuse weergawe is vervals.
Weglating No. 11
Psalm 14 van die Latynse, Arabiese, Ethiopisch en Griekse vertalings
bevat die volgende:
Hulle keel is 'n oop graf, met hul tonge pleeg hulle
gebruik bedrog; Die gif van adders is onder hulle lippe. Wie se
mond is vol van vloek en van bittemess, Haastig is hulle voete om
gestorte bloed. Verwoesting en ellende is in hulle paaie, en die
weg van vrede ken hulle nie. Daar is geen vrees van God
voor hulle oë.
Die bogenoemde beskrywing kan nie gevind word nie in die Hebreeuse weergawe. Dit
is egter gevind in Paulus eie brief aan die Romeine. Nou óf die
Jode
weggegooi dit van die Hebreeuse weergawe of die Christene bygevoeg dit
hul vertalings Paul te ondersteun eie beskrywing. In elk geval is dit
'n proef-
tortion óf in die vorm van 'n versuim of in die afgebaken van 'n
Daarbenewens.
Adam Clarke sê onder sy kommentaar op die bogenoemde vers:
Na hierdie vers in die Vatikaan weergawe van die Etiopiese
vertaling en in die Arabiese vertaling verse het verskyn
wat teenwoordig is in Paul eie brief aan die Romeine 3: 13-18.
Weglating No. 12
Jesaja 40: 5 in die Hebreeuse weergawe sê:
En die heerlikheid van die Here sal geopenbaar word, en alle vlees
sal dit sien saam want die mond van die Here het dit gespreek.
Terwyl die Griekse vertalings bevat hierdie woorde:
En die heerlikheid van die Here sal geopenbaar word, en alle vlees
sal gou sien die heil van onse God vir die mond van die
Here het dit gespreek.
Adam Clarke vermelding van bogenoemde gedeelte van die Griekse vertalings
sê op bladsy 785 van vol. 4 van sy boek:
Ek dink dat hierdie gedeelte is eg.
Hy het verder gesê:
Hierdie weglating in die Hebreeuse weergawe is baie oud en selfs
ouer as die Latynse, Chaldeër en Siriese vertalings. Dit
gang is teenwoordig in al die weergawes van die Griekse vertalings.
Lukas het ook erken dit in hoofstuk 3 vers 6.1 Ek beskik oor 'n
baie ou vertaling waar hierdie vers ontbreek.
Huis sê in hoofstuk 8 van vol. 2 van sy boek:
Lukas 3: 6 is geskryf volgens die Latynse vertaling.
Noth (Loth) ingesluit dit in sy vertaling van die boek Jesaja
want hy het gedink dit was die oorspronklike.
Die opstellers van Henry en Scott het voorgestel dat:
Dit is noodsaaklik om die woorde "die heil van onse God" by te voeg
na die woorde "sien". Hoofstuk 53 vers 10 van die Griekse
vertaling moet gesien word.
Volgens die bogenoemde kommentators die Hebreeuse teks is
verwring deur die weglating van die bogenoemde vers en Adam Clarke dink dat
hierdie verwarring is baie oud.
Weglating No. 13
Adam Clarke het gesê kommentaar op hoofstuk 64 vers 5 van die boek
Jesaja:
Ek glo dat die copier is verantwoordelik vir die versuim in
hierdie vers. Hierdie verwarring is baie oud. Sedert die vertalers van
die verlede was nie in staat om die betekenis van die verstaan
vers soos wat die geval met hul opvolgers.
Weglating No. 14
Huis sê in sy kommentaar op bladsy 477:
Die Evangelie van Lukas het 'n volledige vers van weggelaat
hoofstuk 11 van tussen verse 33 en 34. Dit is dus nec-
essary deel te voeg van Mattheus 24:36 of Mark 13:32 sodat
Lukas kan wees soortgelyk aan die ander twee Evangelies word.
Weer het hy gesê in 'n marginale nota:
Al die geleerdes en kommentators geïgnoreer hierdie gebrek in
Lukas eie teks, totdat dit deur Hales waargeneem. Die bogenoemde programme
duidelik dat 'n volledige vers is deur Lukas weggelaat is wat
bygevoeg moet word om dit te. Die vers volgens Mattheus is dit:
"Maar van daardie dag en dié uur weet niemand nie, selfs nie die engele
van die hemel; maar net my Vader alleen. "
Weglating No. 15
Hand 16: 7 sê:
Maar die Gees het hulle dit nie.
Griesbach en Sholtz gesê dat die korrekte teks is:
Maar die Gees van Jesus het hulle dit nie.
Volgens hulle het die woord Jesus is uitgelaat. Later hierdie woord
is bygevoeg na die teks in die Arabiese weergawes van 1671 en 1821. Nou
die teks in hierdie weergawes lees:
Maar die gees van Jesus gely theml nie.
Weglating No. 16
Die Evangelie van Mattheus word nie Matthew eie. Die huidige Evangelie
Matthew wat toegeskryf word aan hom, en gebeur die eerste te wees
Evangelie,
en word beskou as die vroegste te wees, is beslis nie deur 'n skriftelike
Matthew. Die oorspronklike Evangelie geskryf deur hom was lank lank vernietig
gelede. Al die ou Christene en 'n aantal later geleerdes
eenparige op die punt dat die oorspronklike Evangelie van Mattheus wat
was in die Hebreeuse taal is vernietig, want dit was ge-
torted deur sommige van die Christelike sektes.
Die Christene het geen gesag besit nie om te bewys sy
authentici-
ty en inderdaad die naam van die skrywer is nog nie bekend nie. Jerome, die
mees bekende en gevierde geleerde onder die antieke skrywers,
erken dit. Hulle het net vermoedens met betrekking tot sy
vertaler
wat kan natuurlik nie as 'n argument aanvaar word nie. 'N Boek kan nie
word toegeskryf aan 'n persoon bloot op grond van nie-ondersteunde berekeninge
sies. Nou is die eis wat deur Protestantse geleerdes dat Matthew, hom-
self, vertaal dit is nie geldig nie, tensy hulle 'n paar
aanvaarbare
Argument te bewys. Nou sal ons 'n paar getuies te produseer om te bewys
ons eis. Die Encyclopaedia Britannica vol.l9 sê:
Elke boek van die Nuwe Testament is in Grieks geskryf
behalwe die Evangelie van Mattheus en die brief aan die Hebreërs.
Dit is seker, op die grond van 'n sterk argumente, dat hierdie twee
boeke in die Hebreeuse taal geskryf.
Lardner vermeld in vol. 2 op bladsy 119:
Papias waargeneem dat Matthew sy Evangelie in geskryf
Hebreeus. Later op almal vertaal dit volgens hulle
eie vermoë.
Die bogenoemde impliseer dat daar baie skrywers wat vertaal
hierdie Evangelie. Nou, tensy die skrywer van die huidige Evangelie
beslis
bekend en dit is bewys deur onweerlegbare argumente dat die
skrywer
was 'n man van inspirasie, moet hierdie boek nie, en kan nie wees nie,
ingesluit onder die lig gebring boeke. Ons weet nie eens die naam nie
van sy vertaler laat staan of hy was 'n man van inspirasie.
Verder
Lardner gesê op bladsy 170 van die dieselfde volume:
Irenaeus het geskryf dat Matthew het sy Evangelie vir die
Jode in hul eie taal in die tyd toe Paulus en Petrus was
verkondig in Rome.
Verdere hy gesê op bladsy 574 van dieselfde volume:
Daar is state van Origen, eerste geskryf deur Eusebius,
Matthew het die Evangelie aan die Jode in die Hebreeuse LAN
taal nie; tweedens dat Matthew sy Evangelie geskryf het vir die eerste
Hebreërs; derdens dat Matthew het die Evangelie vir die
Hebreërs wat wag om die geboorte van 'n man wat
belowe om die nageslag van Abraham en Dawid.
Weer het hy gesê op bladsy 95 van die volume 4 dat Eusebius het geskryf
Matthew, na sy preke aan die Hebreërs wat die besluit om te
gaan na ander gemeenskappe, het sy Evangelie in hul eie taal en
gegee
dit aan hulle. En op bladsy 174 van die dieselfde volume hy sê dat Cyril
gesê dat Matthew in die Hebreeuse taal geskryf die Evangelie.
En op bladsy 187 van die dieselfde volume het hy gesê:
Epiphanius skryf dat Matthew in die skryf van die Evangelie
Hebreeuse taal. Hy is uniek in die gebruik van hierdie taal in geskryf is
ing van die Nuwe Testament.
Verdere op bladsy 439 skryf hy:
Jerome het geskryf dat Matthew in die skryf van die Evangelie
Hebreeuse taal vir gelowige Jode in 'n Joodse land. Hy het
nie die waarheid van die Evangelie kombineer met die wet.
Weer op bladsy 441 het hy gesê:
Jerome aangeteken in sy lys van geskiedkundiges dat Matthew geskryf
sy Evangelie vir gelowige Jode in die Hebreeuse skrif in die land
Jode. Dit is nog nie bewys dat dit in Grieks vertaal,
nie die naam van sy vertaler bekend. Naas, moet dit
ag geneem word dat die afskrif van sy Hebreeuse Evangelie wat kol- was
uitgesoek deur Pamphilus met groot arbeid is nog steeds teenwoordig is in die
biblioteek van Sirië. Ek het 'n afskrif van die Evangelie met die hulp
van die assistente in die distrik van "Barya". Hulle het ook hierdie
weergawe met hulle.
Verdere skryf hy op bladsy 501 van dieselfde volume:
Augustinus het gesê dat van die vier Evangeliste, net
Matthew in die Hebreeuse taal, terwyl die skryf van sy Evangelie
ander s'n in Grieks geskryf.
En op bladsy 538 van dieselfde volume het hy gesê:
Chrysostomus skryf dat daar gesê word dat Matthew het sy
Evangelie op die versoek van gelowige Jode in die Hebreeuse LAN
taal nie.
En op bladsy 1371 van die volume 5 Hy skryf:
Isidore gesê dat slegs Matthew uit die vier evangeliste
sy Evangelie in die Hebreeuse taal geskryf, terwyl ander geskryf
hulle s'n in Grieks.
Horne sê in volume 4 van sy kommentaar dat:
Bellarmine, Grotius, Causabon, Walton, Tomline, Cue,
Hammond, Meulstraat, Harwood, Owen, Calmet, Michaelis,
Irenaeus, Origenes, Cyril, Epiphanius, Chrysostom, Jerome en
ander antieke en moderne skrywers gevolg het om die lig van
Papias dat hierdie Evangelie is in die Hebreeuse taal geskryf.
1 En deur die "ander" het hy verwys na Gregory Nazianzen, Abed, Theophy-
lactus. Euthymius, Eusebius, Athanasius, Augustinus en vele ander
wat genoem is deur Watson en Lardner in hul boeke. D "Oyly
en Richard Mant besit kommentaar bevat die volgende:
Daar was groot omstredenheid in die verlede oor die vraag
van die taal waarin die Evangelie oorspronklik geskryf is,
maar baie van die ou skrywers het bepaal dat Matthew gehad
geskryf sy Evangelie in die Hebreeuse taal en dit is daar-
vore nou 'n gevestigde oogpunt.
Die opstellers van Henry en Scott eie kommentaar gesê:
Die verdwyning van die Hebreeuse weergawe is te danke aan die
feit dat die Ebioniete, wat die goddelikheid van Christus geglo,
veranderinge in hierdie weergawe. Dan na die fau van Jerusalem
dit verdwyn.
Sommige skrywers dink:
Die Christene of die Joodse proseliete verander die
Hebreeuse Evangelies en die Ebioniete weggegooi baie sinne
van dit. Eusebius aangehaal Irenaeus sê dat Matthew geskryf
sy Evangelie in die Hebreeuse taal.
Reuss waargeneem in sy Histoire de l "Evangile:
Enigiemand wat sê dat Matthew in sy evangelie geskryf
Grieks is verkeerd, want Eusebius in sy geskiedenis en baie
ander teoloë van die Christendom uitdruklik genoem dat
Matthew in die Hebreeuse taal geskryf sy Evangelie, en nie in
Grieks.
Norton het 'n lywige boek waarin hy bewys dat die skriftelike
Pentateug is nie 'n ware boek en nie die een deur Moses geskryf.
Hy het erken die Evangelie na die toelating van die teenwoordigheid van baie
die ondergang van die Evangelies. Dit is die rede waarom hy is nie baie gewild
onder
die Christene. Want hy is 'n Christen en het baie van die aangehaal
antieke skrywers, is dit heeltemal in orde ten minste een gedeelte aan te haal
uit
hom. Hy skryf op bladsy 45 van sy boek gedruk in 1837 in Boston in
'n
marginale nota:
Mense glo dat Matthew het sy Evangelie in die
Hebreeuse taal, want al die ou skrywers verwys na
hierdie onderwerp is al eenparige op hierdie punt. Ek laat eenkant die
Skrywers wat nie oorweeg outentieke, en ek beweer dat
Papias, Irenaeus, Origenes, Eusebius en Jerome het erken die
feit dat hierdie Evangelie was in Hebreeus geskryf. Daar is geen
onder die ou wat iets in stryd met hierdie sê. Dit is
'n groot getuie inderdaad, omdat hulle ook, was so veel prej-
udiced godsdienstig as die mense van die moderne tye. Daar moes
enige ruimte vir twyfel in wat die oudstes gesê hulle
teenstanders gelei deur hul vooroordele, sou gesê het dat die
Griekse Evangelie was die oorspronklike evangelie en nie 'n vertaling.
Ons moet nie hierdie ou en eenparige getuienis verwerp,
veral wanneer dit nie ontneem ons van enigiets. Dit is daar-
dus nodig dat ons handhaaf die oortuiging dat Matthew geskryf
sy Evangelie in die Hebreeuse taal. Tot op hierdie dag dat ek kon nie
vind enige beswaar vra vir navorsing oor hierdie onderwerp. Op die
Inteendeel ek het waardevolle getuies het onder die ou
tot die effek dat die Hebreeuse weergawe van die Evangelie, word dit geslag
uine of verdraai, was saam met die Christene wat van die Joodse
wedloop.
Die bogenoemde stellings ondubbelsinnig bewys dat Matthew geskryf
sy Evangelie in die Hebreeuse taal en in die Hebreeuse skrif. Die ou
skrywers is dit eens op hierdie punt. Hul mening in hierdie saak
is
finale as deur D "Oyly en Richard Mant erken. Hulle het ook
erken dat die Hebreeuse weergawe bestaan het tot op die tyd van
Jerome. Dit is ook duidelik uit die bogenoemde dat die naam van sy
vertaler
nog nie bekend nie. Huis, ten spyte van die toelating van die bogenoemde mening, het gesê
dat dit is die mees waarskynlike dat Matthew het dit in twee tale, in
Hebreeus en in Grieks. Dit is onaanvaarbaar, want hy het nie pro-
werking gestel, enige gesag vir sy aanname.
Na die mening van die ou is ook versterk deur die feit dat
atthew was een van die Aposdes wat 'n ooggetuie van Christus eie
lewe en 'n direkte luisteraar hom. Nou was hy die skrywer van
dhe
huidige Evangelie daar moet 'n aanduiding iewers in dhe gewees het
Evangelie wat hy met betrekking sy eie waarnemings. Hy sou gebruik het
die eerste persoon iewers in die Evangelie vir homself as die
prak-
tyk van die oudstes. Die Aposdes gebruik om die eerste persoon vir
hulself
wat blyk uit die briewe wat ingesluit is in die Nuwe
Testament, wat aandui dat dit geskryf is deur hulle.
Het jy nie gesien dhe geskrifte van Lukas. Hy het sy Evangelie en
die Boek van Handelinge tot hoofstuk 19, dlrough wat hy van gehoor
ander.
Hy gebruik die eerste persoon om te verwys na homself. Byvoorbeeld
wanneer
hy vergesel Paulus op sy joumeys en skryf daardie omstandighede
in hoofstuk 20 verwys hy na homself in die eerste persoon. As iemand
weerlê
hierdie deur te verwys na Pentateug en die Evangelie van Johannes dhe ons
sou
net sê dhat hierdie twee boeke is van twyfelagtige authenticityl soos ons
het getoon in die eerste gedeelte van hierdie boek. Die ooglopende kan nie
ontken nie, tensy dhere is 'n sterk argument teen dit. Ons onder- ook
staan uit die verklaring van die opstellers van Henry en Scott dhat
hierdie
Evangelie, in die vroeë tydperk van die Christelike geloof, is nie oorweeg te
wees
outentieke. In dhat tydperk dhe Christene in die gewoonte
verander
Die tekste van dheir heilige boeke (soos ons vroeër gesien het). Nou
wanneer
die oorspronklike teks kon nie van ondergang gered word, hoe kan 'n mens
glo dat 'n vertaling waarvan die outeur nie eens bekend kan
onveranderd gebly? Festus, die gevierde geleerde dhe Mani-
chaeans, het gesê:
Die Evangelie wat toegeskryf word aan Matthew is nie sy
skryf.
1. Dit is as hulle beweer dat Moses het nie gebruik word om die eerste persoon
vir hirnself in die
Pentateug ons sou sê dat op die basis van 'n gesonde argumente wat ons doen
nie acknowl
rand wat die huidige Torah is geskryf deur Moses.
Professor Germain het gesê:
Die hele van hierdie Evangelie is vals.
Hierdie Evangelie was met die Marcionites maar die eerste twee hoofstukke
vermis van dit. Hulle dink dat hierdie twee hoofstukke is bygevoeg
om dit later. Die Ebioniete is van dieselfde mening. Die Vryheid
schol-
ars en Vader William het albei hierdie hoofstukke verwerp.
Weglating No. 17
Matthew 02:23 bevat:
En hy het gaan woon in 'n stad met die naam van Násaret, dat dit
sodat vervul sou word wat deur die profete gespreek is. Hy sal
word genoem 'n Nasarener.
Die woorde in die bogenoemde "wat deur die profete gespreek is" is
een van die bekende foute van die Evangelie nie, want dit is nie in
enige
van die bekende boeke van die profete. Ons wil sê wat die Rooms-Katolieke
geleerdes het gesê in hierdie saak, dat dit teenwoordig was in die
boeke van
die profete, maar die Jode uit hulle vyandskap aan die Christene,
verwyder al die gange. Dit is nog exa nple van versuim;
wat
'n sekere party moet heilige boeke net vir persoonlike vernietig
rede.
Manfred, 'n Katolieke geleerde, het 'n boek genaamd die vrae van
die
Vraag gedruk in Londen in 1843, waarin hy gesê het:
Die boeke wat vervat hierdie beskrywing (aangehaal deur
Matthew) vernietig is, want in enige van die huidige
boeke van die profete ons nie vind nie die stelling dat Jesus
genoem sou word "Nasarener."
Chrysostomus het in volume 9 van sy boek:
Baie boeke van die profete het verdwyn nie
omdat die Jode onverskillig verloor nie, maar eerder omdat uit
van hul oneerlikheid en verdraaiing hulle hierdie boeke te verbrand
as.
Hierdie stelling is baie naby aan die waarheid. Ons moet in gedagte hou
wat Justin het in sy polemiek teen Trypho:
Die Jode uitgesluit baie boeke van die Ou Testament
so dat die Nuwe Testament sou verskyn nie in ooreenstemming met
die Ou Testament. Dit toon dat baie boeke
vernietig.
Die bogenoemde lei ons om eerstens die gevolgtrekking gemaak dat die Jode het
vernietig baie boeke van die profete, en tweedens, dat dit maklik
heilige tekste in die verlede te verdraai. Ons het gesien dat deur hul
brand
hierdie boeke hulle heeltemal uitgewis hulle bestaan. In die lig van
hul oneerlike houding teenoor hulle heilige boeke is dit net
moontlik dat
hulle het die tekste van die boeke wat hulle gedink het dalk verander het
kan nuttig wees om die Moslems te wees.
Weglating No. 18
Matthew 10:11 bevat:
En Josía die vader van Jegónia en sy broers, oor die
tyd wat hulle is in ballingskap na Babilon.
Dit wys dat Jegónja en sy broers is die seuns of.Josiah
en dat hulle Bom by die tyd van hulle ballingskap na Babilon. Alle
die
infommation wat hier gegee is verkeerd. Eerstens omdat Jegónja is
die
seun van Jójakim, die seun van Josía, wat is, hy is die kleinseun van
Josia
en nie sy seun. Tweedens Jegónja het geen broers. Sy pa,
hoe-
ooit het drie broers. Derdens omdat Jegónja was nie Bom by
die
tyd van ballingskap na Babilon, hy was agtien jaar oud ten tyde van die
ballingskap. Adam Clarke het gesê:
Calmet het voorgestel dat die elfde vers moet wees
lees so: "Josia die vader van Jójakim en sy broers en
Jojakim was die vader van Jegónia oor die tyd wat hulle is uitgevoer
na Babilon. "
Die bogenoemde impliseer dat Calmet het voorgestel dat die toevoeging van die
Naam van Jójakim in die vers, met ander woorde die naam
weggelaat uit hierdie vers. Selfs toe die derde beswaar bly
unan-
swered.
Ons het 'byna 'n honderd voorbeelde van die ondergang van die
vorm van veranderings byvoegings en weglatings in die bogenoemde drie sek-
sies. Daar is baie meer voorbeelde van sulke verdraaiings in die
Bybel
wat ons nie hier vervaardig om te verhoed dat die huidige werk
onnodig lank. Soveel meer as genoeg om die te bewys
pres-
dige van ondergang in die Bybel in aU die drie vorms: verandering,
toevoegings
ning, en versuim.
Stryery mislei PROTESTANT
Stellings oor die egtheid
Van die Bybelse teks
Aan die begin van hierdie afdeling moet ons daarop wys dat mislead-
ing state word dikwels gemaak deur die Protestantse geleerdes
mislei
die algemene leser met betrekking tot die egtheid van die Christelike
tekste. Ons beoog om ons lesers te voorsien met antwoorde tot vyf uit
baie sulke pogings te mislei.
Eerste Conte
Protestantse geleerdes probeer soms mense wat die te oortuig
eis van ondergang in die Bybel gemaak word slegs deur die Moslems en
wat
geen sodanige aanspraak gemaak word deur iemand anders. Die feit is dat die antieke
en
later skrywers van beide die Jode en die Christene het beweer dat die
teenwoordigheid van die ondergang in die Bybel meer gereeld as die
Moslems.
Voor die vervaardiging van getuies ons eis te bewys, moet ons noem par-
ons veral twee terme wat dikwels gebruik word in hul boeke oor
die
geskiedenis van die heilige boeke. Die twee woorde is "errata" en "verskeie
. lesings "(variasies in lees) Home gesê op bladsy 325 van vol 2:
Die beste verskil tussen "errata", 'n fout van 'n copier,
en "verskeie lesings", 'n variasie in die teks, is dat
beskryf deur Michaelis wat gesê het: "Wanneer daar 'n verskil
tussen twee of meer beskrywings slegs een van hulle kan wees
waar; die res teweeggebring óf doelbewuste verwringing of 'n fout van
die copier. Dit is moeilik om te skei reaUy reg en verkeerd. As
bly daar enige twyfel is, is dit caUed variasie van die teks, en
wanneer ons seker is dat die copier geskryf het dit verkeerd ons
noem dit "errata."
In kort is daar nie 'n groot verskil tussen die twee temms. A
Af-
asie in die teks is niks anders as verwarring volgens algemeen
aanvaarde terminologie. Nou enige toelating tot die teenwoordigheid van sulke
variasies sou natuurlik 'n toelating tot die teenwoordigheid van
ondergang. Volgens die bevindinge van Mill die getal van sodanige
variasies
in die teks van die Bybel is dertig duisend, en volgens
Griesbach
dit is 150,000 en volgens die te Sholt
num_
ber van sodanige variasies is ontelbare en onbekend.
Die Encyclopaedia Britannica onder die inskrywing "Skrif" in vol.
19 sluit die verklaring van Wettstein dat die getal van sodanige
varia-
sies in die Bybel is 'n miljoen. Met die bogenoemde in gedagte, het ons nou
p
te bowe gaan die menings van baie verskillende outentieke bronne om voort te plant
ten opsigte van hierdie saak.
Waarnemings van Nie-Christen-geleerdes
Celsus was 'n groot heidense skolier van die tweede eeu wat geskryf
'n boek te weerlê Christenskap. 'N bekende Duitse geleerde Eichhorn
gereproduseer die volgende stelling van Celsus:
Die Christene het verander hul Evangelies drie of vier
keer tot die mate dat die inhoud van die Evangelies
raak skeefgetrek.
Dit is 'n duidelike bewys kom uit 'n nie-Christelike geleerde, be-
verstewig die doelbewuste verdraaiings in die Evangelies. Daar is
People
Byvoorbeeld in Europese lande wat nie in die profete glo nie en
Goddelike openbaring. As ons om te probeer en hul state samel
met
betrekking tot die ondergang sou dit 'n aparte volume benodig. Ons
be-
fyn ons tot die aanbieding van net twee. Enigiemand nuuskierig om te
meer weet moet verwys na hul boeke wat maklik beskikbaar is
alle
oor die hele wêreld. Een van hulle skoliere, Parker het gesê:
Die Protestante beweer dat die Ou en die Nuwe Testament
mente is bewaar en beskerm teen die geringste
skade deur 'n ewige en die ewige wonderwerk, maar dit
eis is nie sterk genoeg om teen die groot leër van om op te staan
variasies teenwoordig is in die Bybel. Die aantal van hierdie is nie
minder as dertig duisend.
Dit lyk asof hy sy opmerking oor Mill eie bevindinge gebaseer is. Hy vermy
ander state wat beskryf hierdie nommer as tot een mil-
f leeu. Die skrywer van Ecce Horno gedruk in Londen in 1813 het in
die
vul sy boek:
Hierdie is die lys van die boeke wat toegeskryf word aan Jesus deur
die antieke Christene. Sommige van hulle is toe te skryf aan die
Leerlinge en ander volgelinge:
Die boeke van Jesus
Die boeke wat toegeskryf word aan Jesus is sewe in getal.
1. Die brief wat geskryf is Achars, Koning van Odessia.
2. Brief van Petrus en Paulus.
3. Die boek van gelykenisse en preke.
4. Die Psalms, 'n versameling van sy kriptiese leer om die
leerlinge en volgelinge.
5. Die boek goochelarij en Magic.
6. Die boek van Jesus en Maria.
7. Die Episde wat geval het uit die hemel in die 6de eeu nC.
Die boeke van Mary
Die boeke wat toegeskryf word aan Maria is agt in getal.
1. Haar brief aan Ignatius.
2. Haar brief aan Siciliane.
3. Die Boek van Maria.
4. Die biografie van Maria en haar spreuke.
5. Die boek van Christus eie wonderwerke.
6. Die boek van vrae deur die ouderlinge en die jong aan haar gestel.
7. Die boek van Salomo eie ring.
Die boeke van Peter
Die boeke toegeskryf aan Peter is elf in getal.
1. Die Evangelie van Petrus.
2. Die Handelinge van Petrus.
3. Die openbaring van Peter I.
4. Die Openbaring van Petrus II.
5. Sy Episde te Clement.
6. Die diskoers van Peter en Epian.
7. Die onderrig van Petrus.
8. Die Serrnon van Petrus.
9. die modus van Peter besit gebede.
10. Die boek van Peter besit reis.
11. Die boek van Peter besit afleidings.
Die boeke van John
Die boeke toegeskryf aan Lohn is nege.
1. Die Handelinge van Johannes.
2. Die Evangelie van Johannes.
3. Die boek van Johannes besit reis.
4. Die woorde van Johannes.
5. Sy brief aan Andrew.
6. Die boek van Mary eie dood.
7. Die verhaal van Christus en sy afkoms van die kruis.
8. Die Apocryphon van Johannes.
9. Die Boek van Johannes besit gebede.
Die boeke van Andrew
Die boeke toegeskryf aan Andrew is twee.
1. Die Evangelie van Andrew.
2. Die Handelinge van Andrew.
Die boeke van Matthew
Die boeke toegeskryf aan Matthew is twee.
1. Die Evangelie van kinderjare.
2. Die metode van Matthew eie gebede.
Die boeke van Philip
Daar is twee boeke toegeskryf aan Philip.
1. Die Evangelie van Philip.
2. Die Handelinge van Philip.
Daar is ook die Evangelie van Bartholomeus toegeskryf aan die leerling
Bartholomew
- Die boeke van Thomas
Die boeke wat toegeskryf word aan Thomas is vyf.
1. Die Evangelie van Thomas.
2. Die Handelinge van Thomas.
3. Die Evangelie van Christus eie kinderjare.
4. Die boek van Thomas eie reis.
5. Die boek van Thomas eie openbaring.
Die boeke van Jakobus
Die boeke toegeskryf aan James is drie.
1. Die Evangelie van Jakobus.
2. Die boek van Jakobus.
3. Die boek van James eie reis.
Die boeke van Matthias
Daar is drie boeke toegeskryf aan Matthias wat gesê het
is onder die leerlinge toegelaat.
1. Die Evangelie van Matthias.
2. Die tradisies van Matthias.
3. Die geskiedenis van Matthias.
Die boeke van Mark
Die boeke wat toegeskryf word aan Mark drie.
1. Die Evangelie van die Egiptenare.
2. die gebede van Mark.
3. Die Boek van Pishan Barhas.
Die boeke van Barnabas
Barnabas was 'n leerling van die Apostels, 'n afstammeling van Levi. Sy
die naam van Josef, en was bekend as Barnabas, omdat hy sy plaas verkoop
en het die geld na die apostels vir die prediking. Die woord
kenne
besit op leiding ".
Daar is twee boeke toegeskryf aan Barnabas.
1. Die Evangelie van Bamabas.
2. Die Epistde van Bamabas.
Die Evangelie van Theodotion word toegeskryf aan Theodotion.
Die boeke van Paulus
Die aantal boeke toegeskryf aan Paul, afgesien van dié wat
in die Nuwe Testament, is vyftien.
1. Die Handelinge van Paulus.
2. Die Handelinge van Thecla.
3. Die brief aan die Laodicense.
4. Die Derde Brief aan die Tessalonisense.
5. Die Derde Episde aan die Korintiërs.
6. Die Epistde van die Korintiërs Paulus en sy antwoord aan hulle.
7. Sy Epistde aan die Ioniërs en hul antwoord aan hom.
8. Die Apocalypse van Paulus.
9. Die Tweede Openbaring van Paulus.
10. Die lsion van Paulus.
11. Die hoogte van Paulus.
12. Die Evangelie van Paulus.
13. Die preek van Paulus.
14. Die boek van die spel die slange omgekom.
15. Die boek van die Handelinge van Petrus en Paulus.
Die skrywer van Ecce Homo het ook gesê:
Wanneer die valsheid van die Evangelies, die tekens, en die
Briewe is so duidelik, hoe kan dit vasgestel word dat die gen-
uine boeke is dié wat deur die Prote- erken word
konstantes, veral met die feit in gedagte hou dat selfs die boeke
het ook baie veranderinge en aanbouings voor die uitvinding
druk masjiene. Die probleme is regtig ernstig.
Waarnemings van valse Christen-geleerdes
Die Christelike sekte van die Ebioniete, behoort tot die tyd van Paulus en
floreer in die eerste eeu. Die Ebioniete sterk gekant
Paul
en het hom beskou as 'n afvallige. Hoewel hulle erken die
Evangelie van Mattheus hulle beweer dat die huidige Evangelie, toegeskryf
te
Matthew deur die volgelinge van Paulus, is heel anders as die
oorspronklike
Evangelie. Hulle het ook beweer dat die eerste twee hoofstukke van die Evangelie
nie aan hom behoort. Volgens hulle hierdie twee hoofstukke en baie
ander verse van hierdie Evangelie was later toevoegings. Die bekende
historikus
Bell gesê met betrekking tot hierdie mense:
Hierdie sekte erken slegs die Pentateug van die Ou
Testament en die name van Dawid, Salomo, Jere- geminag
Miah en Hezekiel. Hulle aanvaar net die Evangelie van
Matthew uit die Nuwe Testament, maar hulle verander selfs hierdie
Evangelie in baie plekke en uitgesluit die eerste twee hoofstukke.
Net die Marcionites was een van die ou sektes van
Christenskap. Hulle het almal die boeke van die Ou Testament verwerp en
ontken die feit dat hulle deur God geopenbaar is. Net so het hulle disacknowledged
al die boeke van die Nuwe Testament, behalwe die Evangelie van Lukas en
die
tien briewe van Paulus. Hierdie evangelie, ook deur hulle beskou
wees
verskil van die onewe vandag ken. Die historikus Bell het gesê:
Hierdie sekte gebruik om al die boeke van die Ou Testament te verwerp
en slegs die Evangelie van Lukas van die Nuwe aanvaar
Testament en selfs van hierdie Evangelie wat hulle gebruik om die eerste te verwerp
twee hoofstukke. Hulle het ook die tien briewe van Paulus aanvaar, maar
verwerp baie dele dat hulle nie graag in hierdie briewe.
Lardner het in volume 8 van sy kommentaar met betrekking tot die al-
terations gemaak deur die party wat hulle baie dele van die verwerp
Evangelie
Lukas. Die dele van Lukas Evangelie wat verwring is of weggelaat
deur hierdie sekte is die eerste twee hoofstukke, die geval van die Christus eie
doop
deur Johannes, die geslagsregister van Jesus in hoofstuk 3, die versoeking van Jesus
deur
Satan, sy toetrede tot die tempel, sy lees van die boek Jesaja in
hoofstuk 4, verse 30, 31, 32, 49, 50 en 51 van hoofstuk 11, die
woorde
"Maar die teken van Jona, die profeet," verse 6, 8 en 20 van hoofstuk
12,
verse 1-6 van hoofstuk 13, verse 11-32 van hoofstuk 15, verse 31, 32
en
33 van hoofstuk 18, verse 28-46 van hoofstuk 19, verse 9-18 van
hoofstuk 20, verse 8, 21 en 23 van hoofstuk 21, verse 16, 35, 36, 37, 50,
51 van
hoofstuk 22, vers 43 van hoofstuk 23, en verse 26 en 28 van
hoofstuk
24. Die bogenoemde besonderhede is deur Epiphanius gegee. Dr. Mill bygevoeg dat
Hulle het ook weggelaat verse 38 en 39 van hoofstuk 4. In Deel 3 van sy
kommentaar Lardner haal, deur Augustinus, die woorde van
Festus, 'n groot kenner van die Manigiste in die vierde eeu:
Faustus sê: Ek is dit heeltemal weerlê die dinge wat jou voor-
vaders het troueloos bygevoeg in die Nuwe Testament, marring
sy skoonheid, want dit is 'n feit dat die Nuwe
Testament is nie geskryf deur Christus nie deur sy leerlinge.
Die skrywer is 'n onbekende persoon, wat toegeskryf sy
werk aan die dissipels uit vrees dat mense nie sou aanvaar
hom as 'n ooggetuie van hierdie rekeninge. So het hy belaster die
Leerlinge deur die skryf van boeke wat vol foute en teenstrydighede
dictions.
Dit kan gesê word sonder vrees van ontkenning dat die bogenoemde geleerde, selfs
alhoewel hy behoort aan 'n ketterse sekte, is absoluut korrek in sy
bogenoemde drie eise. Ons het reeds weergegee Norton eie mening
ten opsigte van die valsheid van die Pentateug en sy eis dat die
huidige
Evangelie van Mattheus is nie in die feit dat die oorspronklike boek geskryf deur hom
maar
slegs 'n vertaling wat self verander en verdraai.
Die bogenoemde is genoeg om 'n idee van die standpunte van die nie-Christelike hê
skoliere en dié van Christene wat ketters beskou word deur die
meerderheid van die ander Christene.
Waarnemings van Christelike teoloë
Ons reproduseer onder die menings en uitsprake van bekende en
wyd vertrou geleerdes en teoloë van die Christelike wêreld.
Waarneming No. 1: Adam Clarke
Adam Clarke sê op bladsy 369 van vol. 5 van sy kommentaar:
Dit is gebruiklik dat die aantal van die skrywers op die lewens
van die grotes was nog altyd 'n groot. Dieselfde is waar van Jesus
en die apostels; dit is die getal van die vertellers van om te sê
hul lewens is ook groot, maar baie van die stellings wat hulle maak
is verkeerd. Hulle gebruik fiktiewe gebeure te skryf asof hulle
was feite. Hulle het ook foute, doelbewuste of toevallige gemaak,
in ander beskrywings, veral die geskiedskrywers van die land
waar Lukas sy Evangelie geskryf het. Om hierdie rede het die Heilige Gees
meegedeel toepaslike kennis Lukas sodat die gelowiges
mag weet van die ware rekeninge.
Dit gee ons om te verstaan dat voor Evangelie daar te Lukas
baie valse Evangelies bied vol met foute en foute. Die
bogenoemde stelling is 'n eenvoudige opname van die oneerlikheid van hul
skrywers. Sy woorde wat hulle gemaak doelbewuste of toevallige foute
is
genoeg bewyse van hierdie feit.
Waarneming No. 2: Die apostel Paulus
In sy brief aan die Galadans Paulus het gesê:
Ek verwonder my dat julle so gou afvallig word van hom wat genoem
julle deur die genade van Christus aan 'n ander evangelie; Dit is nie
'n ander, maar daar sommige mense is wat julle in die war, en sou verdraai
die evangelie van Christ.l
Die bogenoemde stelling van Paulus bring drie belangrike feite,
eerste-
ly dat daar was 'n evangelie geroep om die Evangelie van Jesus Christus in die tyd
van
apostels; tweedens dat daar 'n ander evangelie wat anders is
en
strydig met die evangelie van Christus; en derdens dat daar was 'n paar
People
Byvoorbeeld wat wou verdraai en verander die Evangelie van Jesus Christus, selfs in
die
Paulus se tyd, nie te praat van die daaropvolgende periodes toe daar
noth-
ing links van hierdie Evangelie, maar sy naam. Adam Clarke onder sy
kommentaar
op die bogenoemde vers sê in vol. 6 van sy kommentaar:
Dit is vasgestel dat baie klein Evangelies geword
algemeen in die vroeë eeue van die Christelike geloof. Die oorvloed
van sulke valse en verkeerde rekeninge gelei Lukas sy r te skryf
Evangelie. Ons lees van meer as sewentig sulke Evangelies. Sommige
dele van hierdie Evangelies is steeds in die bestaan en beskikbaar is.
Baie sulke evangelies is ingesamel en gepubliseer in drie vol-
umes deur Fabricius. Sommige van die verpligte aard van die beskryf
wette van Moses, die geldigheid van die besnydenis en imperative-
heid van die Evangelie.
Die bogenoemde impliseer dat baie vals evangelies teenwoordig was voor
die samestelling van die Evangelie van Lukas en Paulus eie brief te
Gal. Dit
ook bewys dat Paulus verwys na 'n behoorlik saamgestel Evangelie en
nie
die betekenis wat hy in sy gedagtes was swanger, soos soms is
aangevoer deur die Protestante.
Waarneming No. 3: Die Evangelie van Christus
Die feit dat 'n evangelie geroep om die Evangelie van Christus bestaan in die
tyd van die Apostels is seker waar en is ook getuig deur
Eichhom en baie ander Duitse geleerdes. Net geleerdes soos
Leclerc, Grabe, Michael, Lessing, Niemeyer en Marsh het ook eens
met hierdie mening.
Waarneming No. 4: Nog 'n stelling van Paulus
In sy tweede Episde aan die Korintiërs Paulus het gesê:
Maar wat ek doen, dat ek sal doen, sodat ek die aanleiding af te sny
van hulle wat graag die geleentheid; dat waar hulle op roem,
hulle kan gevind word selfs as ons.
Want sulke mense is valse apostels bedrieglike arbeiders Transformeren-
ing hulself in apostels van Christus. "
Die bogenoemde stelling van Paulus is 'n duidelike erkenning van die feit dat
daar was baie valse apostels teenwoordig in sy tyd. Adam Clarke
onder sy kommentaar van hierdie vers sê:
Hulle valslik beweer dat hy die Apostels van Christus, terwyl in
die feit dat hulle nie apostels. Hulle gebruik preke te lewer en
neem pyne in aanbidding nie, maar hulle wat daarop gemik is niks anders as hul per-
soonlike belange.
Ons lees die volgende in die eerste brief van Johannes:
Geliefdes, glo nie elke gees nie, maar stel die geeste whe-
hulle het daar is van God, want baie valse profete is weg
uit in die world3
John te verbind Paulus in die toelating van die teenwoordigheid van valse profete in
OIV tyd. Adam Clarke het die volgende kommentaar oor hierdie vers:
In die verlede elke onderwyser gebruik om te beweer dat hy
inspirasie uit die Heilige Gees, want elke ware profeet
ontvang inspirasie. Die woord eie pirit "op hierdie plek te kenne
die man wat beweer dat hy onder die invloed van die gees. Plaas
hulle dan te toets. Sulke predikers moet ondersoek word
met argumente. Sy woorde "baie valse profete" verwys na
diegene wat nie geïnspireer deur die Heilige Gees veral
onder die Jode.
Die bogenoemde is genoeg om te wys dat daar baie vals eisers
te profete op daardie tydstip.
Waarneming No. 5: Die Pentateug
meer
In bykomend tot die vyf bekende boeke van die Pentateug is daar ses
boeke wat soortgelyk aan Moses toegeskryf. Dit is:
1. Die boek van Openbaring.
2. Die Klein Boek van Genesis.
3. Die Boek van Hemelvaart.
4. Die Boek van verborgenhede.
5. Die boek van Testament
6. Die Boek van belydenis.
Die tweede van die bogenoemde boeke bestaan het in die vierde eeu in
Hebreeus en Jerome en Cedrenus aangehaal uit dit in hul boeke.
Origenes het gesê:
Paul kopieer van hierdie boek in sy brief aan die Galasiërs
5: 6. Die vertaling bestaan tot die sestiende eeu. Die
Raad van Trent verklaar dat dit vals in daardie eeu en dit voort-
gesette om dit te oorweeg van daardie tyd af.
Dit is verbasend dat hulle 'n sekere boek as kan erken
outentieke openbaring en dan, nadat dit vir eeue,
skielik
stop smaak dit en verklaar dat dit vals te wees. Die heilige boeke is
behandel word deur
hulle net soos politieke besluite te neem, verander word op hul willekeur.
Die
derde van die bogenoemde boeke is insgelyks erken deur die
oudstes.
Lardner gesê op bladsy 521 van die tweede volume van sy kommentaar:
Origen beweer dat Juda, versamel vers 9 van sy brief van
hierdie boek.
Hierdie boek word ook beskou as vals soos aile ander boeke in die
lys,
maar dit is vreemd dat gedeeltes geleen van hierdie boeke en
ingevoeg
in die huidige boek nog steeds beskou word as die lig gebring.
Horne het gesê:
Daar word vermoed dat hierdie valse boeke is baie naby vervalste
die begin van die Christelike geloof.
Hierdie geleerde het die mense van die eerste eeu blameer vir hierdie
vervalsing.
Waarneming No. 6: Mosheim eie toelatingsvereistes
Die historikus Mosheim gesê op bladsy 65 in vol. 1 van sy Geskiedenis
in 1832 gedruk onder sy beskrywing van die geleerdes van die tweede
eeu:
Onder die volgelinge van Plato en Pythagoras2 dit was
1. Plato, die beroemde Griekse filosoof en die onderwyser van
Aristoteles. Sy boeke oor
Demokrasie en Politiek is bekend (430-347 vC).
2. PyLhagoras, 'n Griekse filosoof bekend as die vader van
wiskunde.
oorweeg nie net toelaatbaar, maar geloofwaardige 'n leuen te vertel en
mislei ander in die oorsaak van die waarheid. Soos verstaan word uit die
antieke boeke, die eerste om te geniet in hierdie praktyk was die
Jode van Egipte, in die tyd voor Christus. Hierdie onheilige daad
later op geleende deur die Christene, 'n feit wat duidelik uit
die talle boeke wat valslik toegeskryf aan groot personali-
bande.
Ons verstaan kan dit die rede waarom 'n groot aantal valse boeke
was geskryf en valslik toegeskryf aan ander in die naam van, en
in die
oorsaak van die waarheid en geloof.
Waarneming No. 7: Watson en Eusebius
Eusebius het in hoofstuk 18 van die vierde volume van sy Geskiedenis:
Justin Martyr die verband baie van die profesieë van Christus
en beweer dat die Jode uitgesluit hulle van die Heilige
Skrif.
Watson het ook gesê op bladsy 32 vol. 2 van sy boek:
Ek het geen spoor van twyfel oor die gedeeltes wat Justin
aangehaal in sy polemiek teen 'n Jood, in die tyd van Justin
en Irenaeus, hulle was deel van die Hebreeuse en Griekse ver-
lings van die Bybel, terwyl hulle vandag nie meer bestaan nie.
Veral die teks wat Justin geëis was deel van die boek
Jeremia. Sylbergius in sy body van Justin, en Dr.
Grabe in sy body van Irenaeus, het daarop gewys dat dit
profesie was voor Petrus toe hy die teks van hoofstuk geskryf
4 vers 6 van sy brief.
Horne sê op bladsy 62 van die vierde volume van sy kommentaar:
Justin bewys dat Esra het aan die mense, "het hulle die Paasfees
is die fees van die Here, die Verlosser. As jy hou van die Here
beter as die Pasga en hou jou geloof in Hom, die aarde
sal floreer in ewigheid. As jy nie hoor nie en nie geloof hou nie
in hom sal julle bespot word deur ander nasies. "
Die bogenoemde stellings is genoeg om te bewys dat Justin blameer die
Jode uitgesluit baie van die profesieë oor Jesus van die Heilige
Boeke, en dat hierdie eis is ook ondersteun deur ander scholars-
Hierdie
profesieë was deel van die heilige boeke by die tyd van Irenaeus en
Justin terwyl hulle nie meer daar is vandag. Volgens Watson
die
ondergang van die heilige boeke is bewys as gevolg van die toevoegings in
die
Hebreeuse en Griekse weergawes.
Waarneming No. 8: Lardner
Lardner waargeneem op bladsy 124 van die vyfde volume van sy aanvang
sekretaris:
Teen die tyd wanneer Anastasius, het in Konstantinopel
Hy het bevind dat die Heilige Evangelies is nie korrek nie, aangesien hulle
skrywers is nie bekend sodat hulle reggemaak 'n tweede
tyd.
Die bogenoemde impliseer dat tot die tyd van die bogenoemde keiser die
egtheid van die Evangelies is getwyfel, anders sou hy nie
het
beveel dat hulle reggemaak word op grond daarvan dat hulle skrywers was
nie
bekend. Hy het geglo hulle word geïnspireer boeke en daarom probeer
verwyder die teenstrydighede gevind in hulle nie. Dit weerlê ook die
eis van die Protestante dat geen leier of koning van enige tyd ooit
inbreuk
na die sake van die kerk.
Waarneming No. 9
Dit is vroeër uitgewys in hierdie boek wat Augustinus en
ander antieke Christene gebruik om die Jode te blameer vir verdraai die
Pentateug ten einde die Griekse vertaling ongeldig te maak, as gevolg van
hul vyandskap teenoor die Christene. Hales en Kennicott ook
ondersteuners
Ed hierdie siening. Hales bewys die egtheid van die Samaritaan
weergawe
met onweerlegbare argumente. Kennicott gesê dat die Jode
deliber-
geëet veranderings aan die Pentateug en gekant teen die siening dat die
Samaritane het dit verander.
Waarneming No. 10
Kennicott bewys die egtheid van die Samaritaan vertaling en
Baie geleerdes het gesê dat sy argumente is onfeilbaar en
korrek is.
Hulle glo dat die Jode dit verander uit hulle vyandskap
die
Samaritane.
Waarneming No. 11
Ons het reeds vroeër uitgewys dat Adam Clarke openlik
erken dat die historiese boeke van die Ou Testament was
verander in baie plekke is en dat dit nutteloos om te probeer om uit te vind sou wees
enige
verduideliking vir die veranderinge.
Waarneming No. 12
t Ons het vroeër in hierdie boek wat Adam Clarke het die getoon
sien dat die Jode verander die Hebreeuse en die Griekse tekste
hoofstuk
64 vers 2 van die Boek van Jesaja, en dat sodanige ondergang is ook
wat by 'n paar ander plekke.
Waarneming No. 13
Soos ons vroeër uitgewys Horne het erken dat twaalf verse
in die boeke van die Ou Testament was verander deur die Jode.
Waarneming No. 14
Ons het vroeër gewys dat die Rooms-Katolieke Kerk is eenparig
ooreengekom oor die egtheid van die sewe apokriewe boeke wat ons gelys.
Hulle erken ook die Latynse vertaling as inspirasie en
eg.
Protestantse teoloë, aan die ander kant, beweer dat die boeke
is verdraai en verwerp moet word. Hulle beweer ook dat
die
; Latynse vertaling ondergaan ontelbare veranderinge en aanbouings
van die vyfde tot die vyftiende eeu en dat die kopieerders van
hierdie Trans-
ning het groot vryhede met dit. Hulle plaas baie sinne
uit
een boek van die Ou Testament in 'n ander en sluit die
marginale
notas in die hoof teks van die boek.
Waarneming No. 15
Soos reeds vermeld, Adam Clarke, na aanleiding van die voorbeeld
van Kennicott, het die mening dat in die tyd van Josephus die
Jode bedoel is om "die verbetering van die skoonheid van die boeke deur die insluiting
spuri-
skeie gebede, nuwe episodes en liedjies ". Vir voorbeeld uit die boek van die
Ester, die episode met betrekking tot wyn, vroue en die waarheid is bygevoeg
die boeke Esra en Nehemia, nou bekend as die eerste boek van
Esra. Die lied van die drie kinders is by die Boek van
Daniel
en daar is baie meer voorbeelde.
Hierdie veranderings, toevoegings en ander veranderinge in die heilige boeke,
gemaak in die naam van verfyning, is genoeg om te bewys dat sodanige
veranderinge was nie verwerplik vir die Jode. Hulle het so baie
veranderinge soos wat hulle graag as dit duidelik in die lig van die verklaring wat ons
quot-
Ed in waarneming No. 6 hierbo wat hulle toegelaat godsdienstig te
veranderinge in die heilige boeke vir die oorsaak van die waarheid.
Waarneming No. 16
Ons het reeds verwys na die verklaring van Adam Clarke met betrekking
aan die vyf boeke van die Pentateug waar hy erken dat die
majori-
ty van Christelike geleerdes dink dat die Samaritaan weergawe van die
Pentateug is die mees korrekte van al die weergawes.
Waarneming No. 17
Dit is reeds aangetoon dat die aanvulling wat gevind word by
die einde van die boek van Job van die Latynse vertaling is vals en
spuri-
skeie volgens die Protestante, terwyl, in werklikheid, is dit geskryf
voor
Christus was 'n deel van hierdie vertaling in die tyd van die Apostels
en
gehou te ware deur die ou wees.
Waarneming No. 18
Ons het reeds die verklaring van Chrysostomus getuig aangehaal
dat die Jode baie boeke uit verloor of vernietig hulle
oneerlikheid
en roekeloosheid en dat sommige van hulle is vernietig en bumt deur
hulle. Hierdie siening word gehandhaaf en erken deur die Katolieke.
Waarneming No. 19
Horne het gesê in die tweede volume van sy kommentaar met betrekking tot
die Griekse vertaling:
Hierdie vertaling is baie oud. Dit was beskou as outentieke
en was baie gewild onder die antieke Christene. Dit was
opgesê in die kerke van beide groepe. Die Christelike ouderlinge
beide Latins en Grieke al kopieer van hierdie weergawe. Elke
daaropvolgende vertaling erken deur die Christelike
Kerke, behalwe die Siriese weergawe, is opgestel uit
hierdie weergawe. Byvoorbeeld, die Arabiese, die Armeense, die
Kusiet, en die ou Italiaanse en Latynse vertalings, wat
was in die mode voor Jerome. En dit is die enigste vertaling
wat geleer word tot op hierdie dag in die Griekse en Oosterse Kerke.
Verdere het hy gesê:
Volgens ons mening, is dit in 285 vertaal of
286 vC.
Hy het ook bygevoeg:
Dit is 'n duidelike argument, bewys van die groot populariteit van
hierdie vertaling, wat die skrywers van die Nuwe Testament aangehaal
baie sinne uit hierdie dit. Die Christelike oudstes van die verlede,
met die uitsondering van Jerome, het geen kennis van die
Hebreeuse taal. In die tekste kopiëring, het hulle net
die mense wat die boeke met inspirasie geskryf het. Hoewel
hulle geniet die status van 'n groot vernuwers van die Christendom
hulle het nie Hebreeus wat is die basiese bron van al die ken
heilige boeke. Hulle het hul vertroue in hierdie vertaling en
verkry diep kennis van dit. Die Griekse kerk het dit as 'n
heilige boek en het groot agting vir dit.
Weer het hy gesê:
Hierdie vertaling het in die Griekse aan opgesê word en
Latyns-kerke en is verwys na die egtheid. Dit was
ook baie vertrou deur die Jode en hulle verkondig dit in hul
sinagoges. Later, toe die Christene begin af te lei van hul
argurnents teen die Jode van hierdie vertaling, het die Jode
begin hul kritiek daarteen en gesê dat dit nie
in ooreenstemming met die Hebreeuse weergawe is en dat baie verse
van hierdie vertaling was aan die begin van verwyder
die tweede eeu. Hulle aanvaar Aquila eie vertaling in sy
plek. As hierdie vertaling in die mode was onder die Jode
tot aan die einde van die flrst eeu en is gelykop tussen die
Christene het, was daar baie kopieë van dit. Hierdie vertaling te,
is beskadig deur die kopieerders en skrywers deur die insluiting van
kantaantekeninge en verduidelikende opmerkings in die hoof teks.
Ward, die groot geleerde van die Katolieke, opgemerk in sy boek
gedruk in 1841 (bladsy 18): "Die ketters van die Ooste het ge-
torted dit. "
Die bogenoemde stelling van 'n groot Protestantse geleerde is genoeg om te be-
firma wat die Jode doelbewus verander die Pentateug en dat
hulle
verwring dit uit hul enrnity teenoor die Christelike geloof, soos
is admit-
Ted deur hirn in sy verklaring. Dit laat w ruimte vir ontkenning. Die
sarne
toegelaat word deur die Katolieke geleerdes. Dit beteken dat beide die
Protes-
tante en die Katolieke het die teenwoordigheid van doelbewuste toegelaat
dis-
tortions in die Pentateug. Nou, in die lig van die bogenoemde
toelating
Ons kan toegelaat word om te vra wat daar is om ons te verseker dat die Jode
nog nie verander het die Hebreeuse weergawe wat saam met hulle
veral wanneer dit is nie bekend aan die Christelike wêreld.
Wanneer die bogenoemde vertaling, wat voortgegaan het om te wees in die mode tot
die vierde eeu en is opgesê in al die Oosterse en Westerse
kerke, was so uitdagend verander sonder vrees van afkeuring uit
ander
mense of straf van God wat daar was om hulle te stop van die
nging die Hebreeuse weergawe wanneer hulle het niks om te vrees nie? Dit maak
geen verskil as dit ondergang is gemaak deur die Jode uit hul
diere se
osity tot die Christelike geloof, wat is die mening van Adarn Clarke en
Huis. ten spyte van al sy partydigheid en wat ook
erken deur
Augustine of as gevolg van hul vyandskap teenoor die Samaritane as was
besluit deur Kennicott, of as gevolg van hulle antagonisme teenoor mekaar
ander. Doelbewuste manipulasie ook voorgekom in die hande van
glo
Christene net uit teenkanting teen ander Christene wat in
hulle
mening, is nie korrek nie. Hulle het dit net die "waarheid" te versprei.
Hulle
moes godsdienstige toestemming om die heilige tekste vir godsdienstige te verander
rede
seuns.
Die getuienis van 'n Jevish Wetenskap tot Islam
'N Joodse geleerde omhels die Islam in die tydperk van Sultan Bayazid
van Turkey.l Hy is die Islamitiese naam Abdu besit -Salam gegee. Hy het 'n
boekie genaamd Risalatu "l-Hidyah (Die Boek van leiding) repudiat-
ing van die Jode. In die derde deel van hierdie boek het hy gesê:
Die mees gevierde van al die kommentare op die
Pentateug (Tora) is die een wat bekend staan as die Talmud, wat
was in die tydperk van Ptolemeus wat 'n tyd geheers het geskryf
na die tydperk van Nebukadnesar. Hierdie kommentaar be-
tains die volgende storie. Dit het gebeur dat wanneer Ptolemeus gevra
sommige Joodse geleerdes die Pentateug in sy pres- te bring
dige. Die geleerdes was bang, want die koning disbe-
geglo in 'n paar van sy opdragte. Sewentig geleerdes versamel
saam, en wat hulle gedoen het, was verander daardie dinge wat hy
nie in glo. En toe hulle erken dat hy dit gedoen het,
hoe kan 'n mens 'n enkele vers van so 'n boek te vertrou?
In die teenwoordigheid van die verklaring van die Katolieke geleerde wat gesê
dat die ketters van die Oos verander die vertaling wat in
mode in die kerke van die Ooste en die Weste en is gevolg deur
E "Sultan Bayazid van Turkye, die seun van die bekende kalief Moharnmad,
die oorwinnaar
(Relgned 1482-1512 nC).
die Rooms-Katolieke kerke tot so laat as 1500, soos uitgewys deur
Horne, die Katolieke kan hulself nie red uit die beskuldiging van
die Protestante dat hulle, die Katolieke, het die Latynse verander
Trans-
ning wat in die mode in die kerk. Doen die Katolieke het
enige
manier om hierdie eis te weerlê?
Waarneming No. 20
Die Rees Encyclopaedia, onder die inskrywing van "Bybel" in vol. 4, be-
tains hierdie stelling:
Die aanbieding van die argumente ten gunste van die weergawes van
die Ou Testament wat van 1000 geskryf is tot 1400, het hy
het gesê dat al die weergawes geskryf in die sewende en die agtste
eeue vernietig is deur die einde van die Joodse
Raad, want hulle was in stryd met hul eie weergawes. In
die lig van hierdie gebeurtenis Watson het ook gesê dat die weergawes wat
saamgestel ses honderd jaar gelede nie beskikbaar is nie en
die weergawes geskryf sewe honderd of agt honderd jaar
gelede, bestaan glad nie.
Hierdie toelating kom van dr Kennicott, die mees betroubare
skrywer ten opsigte van die boeke van die Ou Testament, moet wees
opgemerk.
Ons is baie seker van die feit dat die uitwissing van die vroeë
weergawes
onder die bevel van die Joodse Raad moes gebeur het twee jaar
na die voorkoms van die Heilige Profeet Mohammed. Dit impliseer
dat selfs by die tyd van die voorkoms van die Heilige Profeet hul
heilige boeke was in 'n toestand, en die omgewing sodanig te
toelaat
ondergang en veranderings gemaak word in hulle. In werklikheid was dit
altyd
moontlik voor die uitvinding van die drukpers. Selfs na
die
voorkoms van die druk masjiene, hulle het veranderings in die teks
van
hulle boeke, want ons het vroeër in hierdie hoofstuk aangetoon dat
Luther besit
vertaling verander deur sy volgelinge. "
1. 'n vergelyking van Deuteronomium 33: 2, in die Urdu weergawe gedruk in
1958
enige ander vertaling voor dit sal voldoende bewys van hierdie
eis.
Waarneming No. 21
Horsley sê in sy kommentaar (vol. 3, bladsy 282) in sy Inleiding
ning aan die boek Josua:
Dit is nogal n definitiewe en bo alle twyfel dat die heilige
teks is vervals. Dit is duidelik uit die incompatibilities
gevind in verskillende weergawes. Slegs een uit baie contradict-
ing stellings kan waar wees nie. Dit is amper seker dat dit soms
die ergste soort beskrywings is ingesluit in die print-
ed teks. Ek kon nie 'n argument om die eis te ondersteun vind
dat die ondergang gevind in die enkele boek Josua oorskry
die ondergang gevind in al die boeke van die Ou Testament.
Hy het ook gesê op bladsy 275 van die dieselfde volume:
Dit is absoluut waar dat die afskrifte van die Hebreeuse weergawe
besit word deur die mense na die inval van Nebuchadnez-
ZAR, of selfs 'n bietjie voor dit, was meer as die gebrekkige
Diegene wat verskyn na die regstelling van Esra.
Waarneming No. 22
Watson het gesê op bladsy 283 van Deel 3 van sy boek:
Origen gekla oor hierdie verskille en probeer
skryf hulle aan verskeie oorsake soos die nalatigheid van die
kopieerders, en die nalatigheid en swak bedoeling van die skrywers.
Waarneming No. 23
Adam Clarke, in die inleiding tot die eerste volume van sy ge-
mentêre, het gesê:
Daar was ontelbare weergawes van die Latynse vertaling
voor Jerome waarvan sommige vervat ernstige ondergang
en het gedeeltes skrikwekkend teenstrydige met mekaar, soos
Jerome het verkondig.
Waarneming No. 24
Ward toegelaat op bladsye 17 en 18 van sy boek gedruk in 1841:
Dr. Humphrey het daarop gewys op bladsy 178 van sy boek
dat die grille van die Jode het so baie verdraai die boeke
van die Ou Testament dat dit maklik opgemerk deur lesers. Hy
bygevoeg dat die voorspellings oor Christus was heeltemal
uitgeskakel deur die Jode.
Waarneming No. 25
Philip Guadagnolo, 'n priester, 'n boek geskryf met die naam Khaylat in refu-
ring van die boek geskryf deur Ahmad Sharif seun van Zain "ul-" Abidin
Isfahani gedruk in 1649. Hy het waargeneem in deel 6:
Groot verwarring is gevind in die Chaldeër weergawe, name
king in die boek van Solomon Rabbi Aquila, bekend as
Onqelos, wat die hele van die Pentateug kopieer. Net
die Rabbi seun van Uziel kopieer die boek Josua, die boek
van Regters, die Konings-boeke, die boek van Jesaja en dié
van ander Profete. En Rabbi Josef, blindes, gekopieerde die
Psalms en die boeke Job, Rut, Ester en Salomo. Alle
hierdie kopieerders verdraai die teks van hierdie boeke. Ons Christene
bewaar dit, dat die skuld vir die ondergang gelê moet word
by die ingang van die Jode, maar ons glo nie die valse
beskrywings.
Waarneming No. 26
Horne sê op bladsy 68 van die volume 1 van sy boek:
Ons moet erken dat daar verse wat in die
Pentateug wat later toevoegings.
Verdere op bladsy 445 van volume 2 het hy opgemerk:
Daar is 'n kleiner getal skewe plekke in die
Hebreeuse weergawe.
Hierdie getal is nege soos ons reeds uitgewys.
Waarneming No. 27
'N petisie aan koning James I voorgelê kla dat die
Psalms ingesluit in die boek van gebed in stryd is met dié
gevind in die Hebreeuse weergawe. Hulle verskil van die Hebreeuse
ver-
ging in met toevoegings, weglatings en wysigings in nie minder nie
as
twee honderd plekke.
Waarneming No. 28
Carlyle opgemerk:
Die Engelse vertalers het verwring die sin, verduister
die waarheid, mislei die onkundige en verwar die eenvoudige teks
van die boeke. Hulle verkies die duisternis tot die lig en die leuen te
die waarheid.
Waarneming No. 29
Broughton, een van die lede van die kerkraad voorgestel
dat daar 'n nuwe vertaling. Volgens hom het die
huidige
vertaling was vol foute. Hy het voor die kerk wat
die
beroemde Engelse vertaler het die teks verwring in so veel as
agt
duisend 480 plekke, dat hy verantwoordelik was
vir
om mense te skakel na ander gelowe, en dat hy verdien die ewige
straf in die vure van die hel.
Waarnemings nos. 27, 28 en 29 is van Wyk eie geleen
boek wat baie meer sulke stellings bevat.
waarneming No. 30: Horne eie View van Bybelse Vervorming
Home verduidelik oorsake vir die teenwoordigheid van die verskillende lesings
gevind in die boeke van die Bybel in hoofstuk agt van volume 2 van sy
boek. Hy het gesê dat daar is basies vier oorsake van ondergang
wat
is soos volg:
Die Eerste Oorsaak:
As gevolg van die copier eie fout of oorsig wat die
volgende moontlikhede:
(1) Die copier geskryf deur diktee en op plekke waar hy kon nie
dit behoorlik verstaan neglectfully aangeteken is dit volgens sy
eie insig nie.
(2) Die ooreenkoms van die Hebreeuse en Griekse letters verwar die
copier en hy het die een in die plek van die ander.
(3) Die copier kan die tekens bo die Lettie geskryf misgis het
ters vir die briewe self en ingesluit in die teks of
die teks verkeerd verstaan en verkeerd gedoen regstellings in dit.
(4) In die proses van die skryf, die copier besef sy fout heel
laat
in die proses. Hy wou nie te kanselleer wat hy geskryf
en nou is ingesluit wat was weggelaat sonder om die verandering
wat hy reeds geskryf.
(5) Die copier vergeet het om iets te skryf en dan besef wat
gebeur het, het hy ingesluit wat hy vroeër weggelaat is, verskuif
die gedeelte van die een plek na die ander.
(6) Die copier oor die hoof gesien die lyn wat hy skryf en het die
volgende lyn in sy plek dus weglating van 'n gedeelte van die teks.
(7) Die copier misverstaan 'n afkorting en toegelig dit
volgens sy eie insig nie.
(8) Die belangrikste oorsaak van die teenwoordigheid van verskeie lesings is die igno-
koopspersentasie en nalatigheid van die kopieerders wat ook plaas die
kantaantekeninge in die hoof teks deur hul onkunde.
Die tweede oorsaak:
Die tweede oorsaak van die variasie in die lesings was die shortcom-
geboue en deflciencies van die oorspronklike koei waarvan die copier
voor-
vergeleke 'n nuwe kopie. Dit ook, sou plaasgevind het in baie vorms. Vir
Byvoorbeeld, die tekens van die letters kan nie heeltemal gewees het
legi-
lik en kon dus nie aangeteken word of die briewe van een bladsy
kan deur middel van die bladsy geweek het en word afgedruk op 'n ander
bladsy en dan is geneem as deel van die bladsy. Soms is 'n
weggelaat vonnis is in die kantlyn geskryf sonder enige teken en die
copier, sonder om te weet waar om dit te skryf, ingesluit in 'n verkeerde plek
maak die teks teenstrydig.
Die derde oorsaak:
Die derde oorsaak van verskeie lesings van die tekste is die regstelling
van
sekere woorde gebaseer op die aannames van die copier. Dit het ook
mag
gebeur het in baie maniere. Soms is die copier misverstaan
die korrekte teks as foutief of grammatikaal verkeerd
terwyl dit
was nie verkeerd om eerder die fout van die skrywer self.
Soms is die copier nie net die teks reggestel grammatikaal maar
ook sy taal of weggelaat woorde wat hy gedink het nie verfyn
nodig of uitgesluit een of meer sinonieme wat na sy mening, het
geen
duidelike betekenis oor te dra.
Die mees algemene voorkoms van toevoegings in die teks wat veroorsaak word deur
die teks met die sinne geskryf teen hulle in die meng
marge.
Hierdie soort van ondergang is veral bekend in die geval van die
Evangelies en
ook verantwoordelik vir die oorvloed van toevoegings wat in die briewe
van
Paul, sodat die gedeeltes wat hy van die Ou Testament mag geleen
in ooreenstemming met die Latynse vertaling. Sommige mense verander die hele
Nuwe Testament te stem ooreen met die Latynse vertaling.
Die Vierde Oorsaak:
Selfbevrediging en selfsug is 'n belangrike oorsaak van hierdie
doelbewuste verdraaiings, maak nie saak of die een wat verantwoordelik is vir
hulle
behoort aan die getroue of die ketters. Niemand is so
veel
geskimp op en disapprobated as Marcion onder die afgelope ketters. Dit
het ook bevestig dat sommige doelbewuste veranderinge in die teks
was
gemaak deur diegene wat aan die gelowiges. Later het hierdie
veranderings
aanvaar as verkieslik óf omdat hulle ondersteun sommige ge-
monly geglo bevrugting of omdat hulle gehelp verwyder sommige
beswaar.
Huis verskaf baie spesifieke voorbeelde van al die bogenoemde vier
oorsake wat ons laat verlenging te vermy. 'N paar voorbeelde van die
ondergang gemaak deur die getroue, sal egter van belang wees en
ons
sluit 'n paar van hulle hier.
(1) Lukas hoofstuk 22 vers 43 "is doelbewus weggelaat, soos die
geloofs-
ful gedink dit te wees teen Christus eie goddelikheid te versterk
deur 'n engel.
(2) Die woorde "voordat hulle saamgekom het" is uit weggelaat
Matthew 1: 18,2 en die woorde, "haar eerste gebore seun" 3 was
uitgesluit van hoofstuk 1 vers 25 van dieselfde Evangelie, ten einde
enige moontlike twyfel te verwyder oor die Irginity van Maria.
(3) Die eerste brief van Paulus aan die Korintiërs, hoofstuk 15 vers
5
vervat die woord "twaalf" 4 wat verander is na "elf" te
gratis Paul van die beskuldiging dat hy 'n valse verklaring,
as Judas Iskariot voordat dit gesterf het.
(4) Sommige woorde is uit die Evangelie van Markus weggelaat hoofstukke
ter 13 vers 32.5 Sommige priesters het hulle ook as hulle verwerp
gedink hulle ondersteun Ariaanse gedagte.
(5) Sommige woorde is bygevoeg Lukas 01:35 in die Siriese, Grieks
en Ethiopiese translations.6 Woorde het ook bygevoeg in die
afskrifte van die vele priesters ten einde die Eutychian party te weerlê wat
ontken die deïstiese natuur van Christus.
In kort, Horne gespesifiseerde die teenwoordigheid van die AU die moontlike vorme van
die ondergang van die tekste van die heilige boeke. Die bogenoemde spesifieke
voorbeelde bewys van die feit dat die teks van die Bybelse boeke
verander deur toevoegings, weglatings en doelbewuste veranderings deur
die
getrou soos die WEU as ketters. Net so kan ons nie verkeerd as ons wees
beweer dat Christene, wat diep verbind tot die drie-eenheid was en
nie bereid is om dit te ignoreer vir hul belange, verander het
sommige
gange na die voorkoms van die Islam bloot omdat hulle in
ooreenstemming met die Islamitiese leer as hulle het vantevore teen gedoen
verskillende sektes van die Christendom.
Tweede Conte
Die getuienis van Christus en sy Apostels
Nog skelmstreke dikwels in diens van die Christene in hul
probeer om hul eis van onbevlek Goddelike Openbaring te handhaaf vir
die
Bybel is hul eis dat Christus getuig van die waarheid van die
boeke van die
Ou Testament, en indien hulle werklik is verwring deur die Jode,
Christus sou blameer hulle vir dit.
Die eerste antwoord
As 'n antwoord op hierdie wanopvatting kan ons die eerste om toegelaat te word
wys daarop dat die egtheid van die Ou en die Nuwe Testament
het
nooit deur 'n konstante ketting van betroubare verslaggewers bewys,
'n
feit wat ons in hierdie boek in voldoende detail bespreek vroeër.
Daarom al hierdie boeke, in ons mening, is twyfelagtige en
onseker
en dus 'n aanhaling uit die boeke is nie aanvaarbaar nie, tensy dit
kan deur onteenseglike bronne wat 'n bepaalde bewys word
verklaring
was regtig gemaak deur Christus, want dit is altyd moontlik dat die
vers
in die vraag kan 'n later toevoeging bygevoeg deur die "getroue" by die wees
einde
van die tweede eeu of in die derde eeu in orde te weerlê
die
Ebioniete, Marcionites of die Manigiste. Of hierdie toevoegings mag
ingesluit later, omdat hulle 'n paar ondersteun algemeen
gehou oortuiging. Hierdie groepe het verwerp alles, of ten minste die meeste van die
boeke
van die Ou Testament soos ons het toe waarin die Marcionites
vroeër. Bell het in sy geskiedenis met betrekking tot die geloof van
die
Marcionites:
Hierdie sekte geglo het in die bestaan van twee gode, een, die
skepper van die goeie, en die ander, die skepper van die bose. Hulle
geglo dat die boeke van die Ou Testament is deur gegee
die God van die bose. Hulle het almal glo die Nuwe Testament.
Lardner het in hierdie verband op bladsy 486 van vol. 8 van sy aanvang
1,.
Hierdie sekte beweer dat die God van die Jode is nie die vader
van Jesus, en dat Jesus gestuur het om die wet van Moses te skaf,
want dit was teen die Evangelie.
Hy het ook gesê in vol. 3 van sy kommentaar met betrekking tot die
Manicheeërs:
Die geskiedkundiges is in 'n volledige ooreenkoms wat die Mani-
chaeans nooit in die boeke van die Ou Testament het geglo. Dit
geskryf is in die Wette van Argelaus dat dit hulle geloof dat
Satan mislei die Profete van die Jode. Dit was Satan wat
praat met hulle in die naam van God. Hulle verkry hul argu-
ment vir hierdie oortuiging van Johannes 10: 8 waar Christus sê: "Al
wat voor My gekom het, is diewe en rowers. "
Die tweede vraag is:
Selfs as ons dan ophou met die kwessie van die feit dat dit 'n toevoeging, die
eis nie die waarheid van al die boeke te bewys nie, want die
verklaring
nie die aantal en die name van die boeke van die Ou spesifiseer
Testament
ment. In hierdie geval is daar geen manier om te verseker dat die boeke
wat
was in die mode onder die Jode was halftien in getal, as is
erken deur die Protestante van ons tyd of Ses en veertig soos
erken deur die Katolieke en in elk geval hierdie boeke sluit
die Boek van Daniël, wat nie deur die as outentieke erken
Jode kontemporêre met Christus. Hulle het nie eens Daniel as 'n aanvaar
Profeet, behalwe Josephus, die historikus, wat in sy boek sê:
Ons het nie duisende boeke wat contradic-
Tory materiaal, ons het net twee en twintig wat praat van die verlede
gebeure en is deur ons beskou as inspirasie. Die eerste vyf
hierdie is die boeke van Moses wat die gebeure beskryf
vanaf die begin van die skepping tot die dood van Moses en
Daar is dertien ander boeke wat geskryf is deur ander
Profete, wat die tydperk ná die dood van Moses aan die
tyd van Ardashir. Die oorblywende vier boeke bestaan uit gebede
en eulogies.
Die bogenoemde getuie nie op enige manier bewys die waarheid van die een-
huur boeke. Volgens Josephus die totale aantal boeke is
sewe
tiener uitgesluit die vyf boeke van die Pentateug, terwyl volgens
Protestante is daar halfvyf boeke en die Katolieke
glo
dat daar een en veertig ander boeke as die Pentateug. Niemand
weet watter van die boeke ingesluit is in die sewentien boeke,
want dit historikus toegeskryf twee boeke Ezekiel ander
as
sy bekende boek. Dit lyk logies om te glo dat hierdie twee
boeke, wat nou uitgesterf het, is ingesluit in die sewentien boeke
in sy tyd.
Afgesien van hierdie, is dit reeds getoon dat Chrysostomus en
ander Katolieke geleerdes erken dat die Jode het baie vernietig
heilige boeke, sommige wese Tom en ander bumt, uit hul per-
weergawe. Die boeke van die Ou Testament wat ons gaan
enumer-
geëet is die deel van die Ou Testament wat nie deur enige ontken word
van die Katolieke en die Protestantse geleerdes in die lig van die
Argumente
wat volg. Dit is dus moontlik dat sommige van hierdie boeke
mag
is ingesluit in die sewentien boeke deur Josephus verwys.
Die verlore boeke van die Ou Testament
Die volgende boeke, wat ons in die boeke van die genoemde
huidige Ou Testament, het verdwyn uit dit:
(1) Die Boek van die Oorloë van die Here:
Hierdie boek is in Numeri 21:14 genoem en is ge-
koppig deur ons vroeër in hierdie boek. Henry en Scott eie aanvang
sekretaris het hierdie stelling:
Vermoedelik hierdie boek is geskryf deur Moses vir die
leiding van Josua en beskryf die afbakening van
die land van Moab. "
(2) Die Boek van die Opregte:
Hierdie boek is genoem in Josua 10:13. Ons het dit bespreek
vroeër. Dit word ook genoem in II Samuel 01:18.
(3-5) was daar drie boeke van die profeet Salomo, die eerste
vervat 1005 Psalms, die tweede beskryf die
sy-
geskiedenis van die skepping, en die derde het bestaan uit drie duisend
Pro-
werkwoorde. Ons vind hierdie laaste boek wat in Konings, 2 Sommige van hierdie
Spreuke is nog steeds in die bestaan. Adam Clarke onder sy kommentaar op
Ek
Kings 04:32 sê:
Die Spreuke tans toegeskryf aan Salomo is nege
honderd of 923, en as ons aanvaar
die eis van sommige geleerdes dat die eerste nege hoofstukke van die
boek is nie van Salomo, die getal is verminder tot net
omtrent ses honderd en vyftig. Psalm 127 waarin die naam van
Salomo verskyn nie Salomo nie, dit is reg
geëis word deur sommige geleerdes dat dit geskryf is deur die profeet
David vir die leiding van sy seun, Salomo.
Hy het verder gesê met betrekking tot die geskiedenis van die skepping:
Geleerdes baie gegrief by die verdwyning van
die geskiedenis van die wêreld self geskep het.
(6) Die Boek van die reg van die Koninkryk:
Dit is geskryf deur Samuel soos in I Samuel 10:25:
Daarna het Samuel die mense op die manier van die koninkryke
Dom, en het dit in 'n boek en dit voor die Here.
(7) Die Geskiedenis van die siener Samuel.
1. Hierdie land was na die ooste van die Dooie See.
2. "En hy het drie duisend spreuke." Ek Kings 04:32
(8) Die geskiedenis van die profeet Natan
(9) Die Boek van die siener Gad
Al die bogenoemde drie boeke is in ek Chronicles.l genoem
Adam Clarke opgemerk op bladsy 1522 van Vol. 2 van sy boek dat
Hierdie boeke is uitgesterf.
(10) Die Boek van Sem. die profeet
(11) Die Boek van Iddo. Siener:
Beide die bogenoemde boeke is in II Kronieke 12 genoem: 15.2
(12) Die Profesie van Ahía.
(13) die gesigte van die siener Jedi
Hierdie twee boeke is in II Kronieke 9 genoem: 29.3 Die
boek van Nathan en Iddo word ook genoem in hierdie vers.
Adam Clarke sê op bladsy 1539 van vol. 2 van sy boek:
Al hierdie boeke word nie bestaan nie.
(14) Die Boek van Jehu, die seun van Hanáni
Dit word in II Kronieke 20 genoem: 34.4 Adam Clarke sê
op bladsy 561 van vol. 2 van sy boek:
Hierdie boek is heeltemal verloor het, al is dit be
Ed in die tyd van die samestelling van die tweede boek van
Konings.
(15) Die Boek van Jesaja, die profeet
Hierdie boek bestaan uit volledige rekeninge van Ussía.
Vermoedelik hierdie boek is geskryf deur Moses vir die
leiding van Josua en die afbakening van beskryf
die land van Moab. "
(2) Die Boek van Jash .:
Hierdie boek is genoem in Josua 10:13. Ons het dit bespreek
vroeër. Dit word ook genoem in II Samuel 01:18.
(3-5) was daar drie boeke van die profeet Salomo, die eerste
vervat 1005 Psalms, die tweede beskryf die
sy-
geskiedenis van die skepping, en die derde het bestaan uit drie duisend
Pro-
werkwoorde. Ons vind hierdie laaste boek wat in Konings, 2 Sommige van hierdie
Spreuke is nog steeds in die bestaan. Adam Clarke onder sy kommentaar op
Ek
Kings 04:32 sê:
Die Spreuke tans toegeskryf aan Salomo is nege
honderd of 923, en as ons aanvaar
die eis van sommige geleerdes dat die flrst nege hoofstukke van die
boek is nie van Salomo, die getal is verminder tot net
omtrent ses honderd en vyftig. Psalm 127 waarin die naam van
Salomo verskyn nie Salomo nie, dit is reg
geëis word deur sommige geleerdes dat dit geskryf is deur die profeet
David vir die leiding van sy seun, Salomo.
Hy het verder gesê met betrekking tot die geskiedenis van die skepping:
Geleerdes baie gegrief by die verdwyning van
die geskiedenis van die wêreld self geskep het.
(6) Die Boek van die reg van die Koninkryk:
Dit is geskryf deur Samuel soos in I Samuel 10:25:
Daarna het Samuel die mense op die manier van die koninkryke
Dom, en het dit in 'n boek en dit voor die Here.
(7) Die Geskiedenis van die siener Samuel.
(8) Die geskiedenis van die profeet Nathar
(9) Die Boek van die siener Gad
Al die bogenoemde drie boeke is in ek Chronicles.l genoem
Adam Clarke opgemerk op bladsy 1522 van Vol. 2 van sy boek dat
Hierdie boeke is uitgesterf.
(10) Die Boek van Sem. die profeet
(11) Die Boek van Iddo. Siener:
Beide die bogenoemde boeke is in II Kronieke 12 genoem: 15.2
(12) Die Profesie van Ahía.
(13) Die bepalings in die siener Jedi
Hierdie twee boeke is in II Kronieke 9 genoem: 29.3 Die
boek van Nathan en Iddo word ook genoem in hierdie vers.
Adam Clarke sê op bladsy 1539 van vol. 2 van sy boek:
Al hierdie boeke word nie bestaan nie.
(14) Die Boek van Jehu, die seun van Hanáni
Dit word in II Kronieke 20 genoem: 34.4 Adam Clarke sê
op bladsy 561 van vol. 2 van sy boek:
Hierdie boek is heeltemal verloor het, al is dit be
Ed in die tyd van die samestelling van die tweede boek van
Konings.
(15) Die Boek van Jesaja, die profeet
Hierdie boek bestaan uit volledige rekeninge van Ussía.
Dit word genoem in II Kronieke 26:22. "
(16) Die Boek van bepalings in Jesaja:
Dit bevat volledige rekeninge van Hiskia en mans-
noemde in II Kronieke 32 32.2
(17) Die Lamentation van Jeremia:
Hierdie groep het bestaan van Jeremia eie klaaglied op Josía gedig, wat
beskryf in II Kronieke 35: 25.3
(18) Die Boek van Kronieke:
Dit word in Nehemia 12 genoem: 23.4 Adam Clarke gesê
bladsy 1676 Deel 2 van sy boek:
Hierdie boek is nie ingesluit in die huidige boeke. Dit is
nog 'n boek wat nie vandag bestaan nie.
(19) Die Boek van verbond van Moses:
Ons vind dit in Eksodus 24 genoem: 7,5
(20) Die Boek van die geskiedenis van Salomo:
Die melding van hierdie boek verskyn in Konings, 11:14.
Ons weet reeds dat Josephus toegeskryf twee boeke
Ezekiel benewens sy beroemde boek. Josephus is 'n betroubare naam
onder die Christene. Dit neem die totale aantal van die vermiste
boeke twee en twintig. Die Protestante het geen manier om te weerlê die
bestaan van hierdie boeke. Thomas Inglis sê in sy boek in Urdu
geregtig is. Mira "atus Sidk (die spieël van die Waarheid) gedruk in 1856:
Daar is eenstemmigheid bestaan oor die feit dat die num
ber van die boeke wat verlore geraak het of uit verdwyn
die heilige boeke is nie minder nie as twintig.
Die Derde Antwoord
As 'n derde antwoord op die valse Christelike eis ten opsigte van die
getuie
van Christus en sy apostels vir die waarheid van die heilige boeke, ons
kan
wys daarop dat; selfs as ons erken dat die teenwoordigheid van die huidige
boeke gedurende die leeftyd van Christus en dat Christus inderdaad gedoen
getuie
om die waarheid van hierdie boeke, dit is net die bestaan van bevestig
hierdie
boeke in daardie tyd, sonder om die waarheid te bevestig hul
toeskrywing te
hul skrywers en sonder verifikasie van die waarheid van elke
pas-
Sage vervat deur hulle. Selfs as Christus en sy apostels het verslag
iets van hierdie boeke sou dit nie noodwendig beteken hulle
absolute waarheid. Maar in die geval van Jesus, sou dit duidelik
het
getoon dat 'n bepaalde opdrag van daardie boeke was van God,
gegee dat sy verklaring kan bewys te wees reauy sy deur 'n
ononderbroke ketting van verslaggewers. Dit is nie 'n twis gespostuleer net
deur
die Moslems, vir die Protestante ook hierdie advies.
Paley,
die groot geleerde van die Protestante waargeneem in Hoofstuk 3 van sy
boek
gedruk in Londen in 1850:
Daar is geen twyfel dat ons Verlosser bevestig dat die
Pentateug was die Boek van God. Dit is onwaarskynlik dat die oor-
jenewer en bestaan kan wees sonder God. Veral omdat
die Jode, wat deskundige in godsdienstige sake en beginners was
in ander sake soos oorlog en vrede, het stewig voldoen aan
monoteïsme. Hulle konsep van God en Sy eienskappe is
merkwaardige vergelyking met ander mense wat verbind is
om ontelbare gode. Dit is ook seker dat ons Verlosser
erken die profete van die meeste van die kopieerders van
die Ou Testament. Dit is die plig van ons almal Christene
neem hierdie perke.
Die eis dat elke vers van die Ou Testament
is waar en geïnspireer is, en dat daar geen behoefte vir ondersoek
van hul skrywers, nooi onnodige probleme en moeilikheid.
Hierdie boeke is algemeen gelees deur die Jode van die tyd van
ons Verlosser. Hulle is in geglo en uitgevoer word deur hulle,
en die Apostels gebruik om te draai na hulle vir leiding. Hierdie gesindheid
heid van die Jode kan ons net een gevolgtrekking te kom dat
die waarheid en goddelikheid van 'n profetiese verklaring bevestig
net vir Christus spesifiek na sy wese getuig van
God. Anders is dit net bewys dat hierdie boeke was ge-
monly in daardie tydperk erken.
In hierdie geval ons heilige boeke sou die beste getuie
vir die Joodse Bybel. Dit is egter nodig om te verstaan
staan die aard van hierdie getuienis. Die natuur is anders
wat ek soms beskryf. Elke voorval het 'n name
assosieer algemene oorsaak en aard wat bepaal sterkte vir sy
bewys, selfs al is dit blykbaar lyk verskillende, maar in werklikheid,
kom uit dieselfde te wees wanneer alle aspekte is nou beskou.
Byvoorbeeld James het in sy brief: 1
Julle het gehoor van die lydsaamheid van Job, en julle het
die einde van die Here.
Ons weet dat die waarheid van die boek Job is 'n Mat-
ter van groot omstredenheid onder Christen-geleerdes. Dit wit-
heid van James confinns net die feit dat hierdie boek was voor-
gestuur en erken deur die Jode. Net Paulus sê in sy
tweede brief aan Timoteus: 2
En net soos Jannes en Jambres Moses teëgestaan het, so
hulle het ook die waarheid teë.
Hierdie twee name nie in die Ou Testament en
Ons weet nie of Paul berig hulle van een van die apoc-
ryphal boeke of geweet het van hulle deur tradisie. Het hierdie
gebeurtenis geskryf is Paulus sou berig het dit uit die teks
en sou hom nie gemaak nie die spilpunt van die waarheid van hierdie
geval, tot die mate dat die waarheid van sy brief depen- geword
induik op die vraag of Jannes en Jambres gekant
Moses is of nie.
Die doel van my betoog is nie om te wys dat daar
geen getuienis beter as dié van Jannes en Jambres of Job
ten opsigte van die geskiedenis van die Jode. Ek sien hierdie saak van
'n ander perspektief. Wat ek bedoel is, dat 'n bepaalde vers van
die Ou Testament word aangeteken deur die evangeliste nie
bewys dat dit so waar te wees as die argumente wat uit tot wantroue
eksteme bronne. Dit is nie korrek nie om dit te neem as 'n beginsel wat
elke woord van die Joodse geskiedenis is waar. Dit sal maak al
hulle boeke onbetroubaar. Ek moet hierdie punt omdat Walter beklemtoon
en sy dissipels gebruik om skuiling te neem in die Joodse geskrifte
en dan besware geopper teen die Christendom. Sommige van hulle
besware is gebaseer op die feit dat hulle verkeerd verstaan die
betekenis van die teks, terwyl sommige van hulle besware sim-
ply gegrond op oordrywing. Maar die belangrikste oorsaak van hul
besware is die wanopvatting dat 'n getuie van Christus en
die antieke onderwysers die profete van Moses bevestig
en ander Profete is 'n getuie van die waarheid van elke
vers van die Ou Testament, en dat dit verpligtend vir die
Christene alles wat geskryf is in die Ou Testament te ondersteun.
Gevarieerde menings oor die waarheid van 'n paar boeke van die Bybel
Die Boek van Job
Die bogenoemde stelling bevestig duidelik ons vorige eise. Paley eie
LL opmerking dat daar 'n groot twis tussen die Christelike
geleerdes
met betrekking tot die egtheid van die boek Job, is, in werklikheid, 'n
verwysings
het gewys op 'n groot geskil tussen die geleerdes in hierdie verband. Joodse
L skoliere soos Semler, Michaelis, Leclerc en Stock gesê Job
was 'n
; skuilnaam en dat so 'n man nooit werklik bestaan en dat sy
boek is niks anders as 'n versameling van vals en onwerklik stories. Op die
ander
hand Calmet en Vantil beweer dat Job was 'n werklike persoon wat geleef het
op daardie tydstip.
Diegene wat hom ken as 'n werklike persoon plaas hom in verskeie
historiese tydperke. Daar is sewe verskillende menings:
(1) Sommige kenners beweer dat hy 'n tydgenoot van die profeet
Moses.
(2) Sommige ander het hom in die tydperk van Regters "ná die dood van
Josua.
(3) Sommige mense argumenteer dat hy in die tyd van Ahasvéros of geleef
Ardashir, die konings van Persië.
(4) 'n Ander mening sit hom in die tydperk voor die besoek van
Abraham na Kanaän.
(5) Sommige hou hom by die tyd van Jakob gelewe het.
(6) Ander beweer hom het 'n kontemporêre van Salomo was.
(7) Sommige geleerdes het gesê dat hy in die tyd van Koning woon
Nebukadnesar.
Huis gesê dat al hierdie opinies het swakheid.
Net so is daar verskillende menings oor Job eie plek van
geboorte, "Ghota" 0,2 Daar is drie menings met betrekking tot die geo-
grafiese ligging van hierdie plek. Burckhardt, Spanheim, Calmet en
ander glo dat dit 'n plek in die Arabiese skiereiland.
Michaelis
en llgen3 plaas dit naby Damaskus. Lowth, Magee, Hales en Chodac
gesê: "Ghota" was die tweede naam van Adom.
Dieselfde verskille bestaan met betrekking tot die outeur. Daar is
gevarieerde menings oor hom. Hy was 'n Jood; Hy was Job; Hy was solovertonings
Mon; Hy was Jesaja; of hy 'n onbekende persoon wat 'n kontemporêre
aflos van King Mansar. Volgens sommige antieke skrywers die boek
is geskryf deur Moses in die Hebreeuse taal. Origen beweer dat dit
is vertaal uit die Siriese na Grieks. Soortgelyke verskille is gevind
oor die laaste gedeelte van die boek. Ons bespreek hierdie vroeër.
Al hierdie is voldoende bewys dat hul eis vir die egtheid
van
hulle boeke is nie gebaseer op verslae van outentieke bronne. Hulle
kan
nêrens wys 'n reeks van verslaggewers terug te gaan na die skrywer van
selfs 'n enkele vers van hul boeke. Die meeste van hul eise
gestig
bloot op vermoed en valse afleidings. Theodore, die vyfde
eeu
priester, condernned hierdie boek. Ward, aan die ander kant, berig die
volgende opmerking van Luther, die stigterslede leier van die Protestantse
geloof
wat gesê het:
Hierdie boek is bloot 'n fabel.
In die lig van die bogenoemde stellings hierdie boek kan nie beskou word as
geïnspireer.
Die Boek van Ester
Ons het gewys dat die boek Ester bly verwerp en ver-
goedgekeur tot die jaar 354. Selfs die naam van die skrywer is nie
def-
initely bekend. Melito en Athanasius ook afgekeur is, terwyl
Amphilochius uitgespreek vermoedens oor sy egtheid.
Die Lied van Salomo
Die toestand van die Lied van Salomo is geen verskil van dié van die
Boek van Job. Theodore, die priester, net so veroordeel en verwerp
hierdie boek, terwyl Simon en Leclerc het sy egtheid ontken.
Wett-
Stein en ander latere skrywers het gesê dat dit 'n veragtelike lied en
behoort
dus weggegooi word uit die heilige boeke. Semler het gesê dat
daar
'n definitiewe aanduiding dat hierdie boek is 'n fiksie. Ward aangehaal
Castellio
wat daarop dui dat die uitsluiting van die heilige boeke is nodig.
As die getuienis van Christus en sy Apostels geïmpliseer bewys van die
egtheid van elke deel van die Ou Testament, die bogenoemde
ernstige verskille sou nie bestaan het onder die ou en modem
skrywers. In die lig van bogenoemde, Paley eie stelling hierbo geproduseer is
die mees feitelike en finaal. Behalwe, ons het reeds daarop gewys dat
Joods-Christelike geleerdes is dit eens oor die feit dat Esra gemaak
mis-
neem in die eerste boek van Kronieke, en hierdie boek is ook 'n
van
dié waarvoor Christus, na hul mening, getuienis gegee. So selfs as
hulle
verwerp die bevindinge van Paley wat hulle kan sê oor hierdie foute
van
Esra?
Die Vierde Antwoord
As ons aanvaar vir 'n oomblik dat die getuienis van Christus en sy
Apostels was genoeg om die egtheid van elke te bewys
deel
van hierdie boeke, beteken dit nie 'n verskil maak vir, as ons 'n
reeds bewys, hierdie boeke is verander en verdraai na die
tyd
van die Christus en sy Apostels. Onder die ou Christene,
Justin,
Augustinus en Chrysostomus gehou dieselfde mening en al die Katolieke
en die Protestantse geleerdes soos Sylbergius, Grabe, Whitaker,
Leclerc
en Watson duidelik erken dat hierdie boeke is verander deur die
Jode na die tyd van die Apostels. Al hierdie het voldoende was
bewys in vroeër bladsye van hierdie boek. Die vraag is of die
dis-
torted weergawes van hierdie tekste, wat hulle toegelaat was
teenwoordig by
die tyd van Christus en sy apostels, of nie? Die feit is dat hulle
egtheid in beide gevalle bly onbewese en twyfelagtige en dit
is
wat ons eis te bewys het.
Soos vir die argument dat Christus sou beskuldig het die Jode vir
invoeging ondergang in die tekste het hulle betrokke is in dit, ons
moet
herinner hulle dat die antieke Christene self, gebruik om te verander
Die tekste van die heilige boeke, en ons dat baie van die pre kan voeg
gestuur ondergang is gemaak in hul eie tyd en die Aposdes gebruik
hulle te blameer dit tevergeefs. Afgesien van hierdie historiese bewyse,
dit
was nie, glad nie, wat nodig is vir Christus om hulle te beskuldig, want ons het
gesien
vroeër dat Christus en sy Aposdes blameer nie Samaritane nie
die
Jode vir die maak van die ondergang van hul weergawes. Wat ons bedoel om te sê
is,
dat die Hebreeuse en Samaritaan weergawes is so ernstig verskillende
van mekaar dat een van hulle moet verwring word. Was dit
schikkingen
noodsaaklik vir Christus om die blaam te versprei, moet hy die skuld het die een of
ander van die twee groepe. Hierdie verskil tussen die twee weergawes
het
'n punt van omstredenheid onder die groepe van skoliere. Dr.
Kennicott en sy volgelinge ten gunste van die Samaritane terwyl die meeste
Protestante ondersteun die Jode.
Ons het nie enige bewyse dat Christus of sy apostels het ooit vind nie
gooi die blaam op enige groep. Christus sê nie enigiets in hierdie
verband
selfs wanneer 'n Samaritaanse vrou gevra om 'n vraag spesifiek oor
hierdie saak. Hy het stil gebly oor hierdie geleentheid. Sy stilswye
bied
ondersteuning. Indien nie bewys, vir die die Samaritaan weergawe. Dr. Kennicott
gebaseer sy argument op Christus eie stilte en ten gunste van die Samaritaan
weergawe.
Derde Conte
Daar word dikwels aangevoer dat die Jode en die Christene was as
Waarheid
ful en eerlik as die Moslems beweer om te wees. Om eerlik te wees wat hulle kan nie
word daarvan beskuldig dat hy hul teks verdraai. Die zwakhoofdigheid van hierdie
be-
vogspanning moet baie duidelik aan die lesers in die teenwoordigheid van
wat
wat hulle tot dusver gelees in vroeër bladsye, met betrekking tot opnames
gemaak
deur die antieke en moderne skrywers tot die effek dat die heilige boeke
het
beslis verander. Especiauy wanneer hulle godsdienstig toegelaat
te verander en verander sekere gedeeltes in die naam van voortplantingsmateriaal die
waarheid.
Vierde Conte
Ten einde die skuld van ondergang van hul boeke te verwyder hulle
dikwels beweer dat "die afskrifte en weergawes van die heilige boeke
so
veel gesirkuleer in beide die Ooste en die Weste dat dit as
onmoontlik is
lik om dit te verander. "Hierdie bewering is ook as lagwekkend as die
derde
een. Omdat, in die teenwoordigheid van ondubbelsinnige opnames van distor-
sies deur die Joods-Christelike geleerdes, hierdie bewering is van geen
help om
hulle.
Die Joods-Christelike boeke kan nooit vergelyk word met die Heilige
Koran so ver as hul geskiedenis en egtheid is gespesifiseer,. Dit
is
omdat die Bybelse boeke is in so 'n toestand voor die
uitvinding van
druk dat hulle maklik kon gepeuter word nie. Hul gewildheid
was
nie tot die mate dat ondergang kan voorkom. Ons het reeds
gesien
hoe die ketters van die Ooste en die Jode die teks van gemanipuleer
die
Latynse vertaling wat die beste bekend in beide die Ooste en die
West. Erkennings van beide Katolieke en Protestante in hierdie verband
het
reeds aangehaal. Aan die ander kant, het die Heilige Koran, reg van
die
tyd van sy openbaring, is bekend, en uitgevoer word deur thou-
sand van mense in elke ouderdomsgroep. In bykomend tot die behoud in
boek
vorm wat dit gehou het behoue gebly in die harte van duisende
mense
deur die eeue heen.
Die Heilige Koran was nie, selfs vir 'n enkele dag, in 'n toestand dat enige
verandering in dit fisies moontlik gewees het nie. Die bewaring
van
die geheel van die Heilige Koran deur memorisering is dit nog steeds beoefen
dwarsdeur die Islamitiese wêreld. Daar is altyd duisende mense
teenwoordig in Koraniese skole wat gememoriseer al van die Heilige
Koran saam met sy volledige intonadons soos beoefen deur die Heilige
Profeet self. Enige een kan hierdie feit vir homself te verifieer. Vir
eksamen-
Byvoorbeeld, daar is 'n duisend "Huffaz" 1 teenwoordig is in die Universiteit van
al-
Azhar in Kaïro alleen. Daar is geen dorp en stad in Egipte waar
Huffaz nie gevind word nie.
Daar is egter geen tradisie van memorisering van die heilige boeke in
die Joods-Christelike wêreld. Daar is slegs enkele voorbeelde van hierdie
prak-
gewing. Die Christelike bevolking van die wêreld is groter as die
liIuslim
bevolking en hulle finansieel in 'n beter posisie, maar in
spyte van
dit het ons nog nooit gehoor van enige Hafiz van die Ou of die Nuwe
Testament. Daar is net die profeet Esra wat veronderstel was om te hê
gememoriseer die Pentateug. Dit is die wonder van die Heilige Koran wat
selfs vandag is daar baie honderd duisend mense wat die skat
Heilige Koran in hulle harte. Dit ooit-lewende wonderwerk van die Heilige
Koran gesien kan word enige plek in die Islamitiese wêreld.
As bewys hiervan is daar 'n rekening van 'n Engelse offisier wat
visit-
Ed n Koraniese Skool in Saharanpur in Indië en het die kinders
besig om te leer van die Heilige Koran deur die hart. Die beampte het die
onderwyser
watter boek dit was nie. Ontdek dat dit die Heilige Koran, het hy gevra
hoeveel van daardie kinders het die Heilige Koran ge- gememoriseer
pletely. Die onderwyser wys na 'n paar van hulle. Die beampte gevra
een van
hulle na vore te kom en het die Heilige Koran homself en gevra
om hom te dra van verskillende plekke. Die student verkondig die gedeeltes
presies soos geskryf is met al sy intonasies. Hy was baie
verbaas
aan hierdie en opgemerk dat hy was getuie van die feit dat daar geen ander
boek
van die wêreld kan die status van as die oorspronklike eis en
outentieke
as die Heilige Koran vir 'n kind van twaalf of dertien jaar oud
was
om dit neer te skryf sonder om 'n fout.
Historisiteit van die Bybel
Geskiedenis aangeteken het 'n groot hoeveelheid van die onbetwiste getuienis
wys dat nie een van die oorspronklike onthullings, behalwe die Heilige Koran
het nie in staat was om hulself te red van die wrede hande van
politici
cal onrus. Ons wil graag 'n paar historiese bewyse te produseer
bewys hierdie eis:
Eerste bewys:
Die profeet Moses oorhandig die Torah (die Pentateug) aan die
geleerdes en leiers van die Israeliete gedurende sy leeftyd en
gebooie
Ed hulle dit veilig in die Ark van die Covenant.l Dit word gebruik om aan te hou
geneem
uit die ark elke sewe jaar by die tyd van die Paasfees. Die
Torah
veilig gehou in die ark vir 'n geruime tyd en die mense opgetree het daarop
in
die eerste eeu na Moses nie, maar is daarna verander sy
opdragte. Pleeg afvalligheid en daarna terug te keer na
Judaïsme was hul gewone practice.2 Hierdie toedrag van sake gebly
onveranderd tot die regering van die profeet Dawid. In sy tyd was daar
was
'n verbetering in hul houding wat geduur het tot aan die begin
van Salomo eie period.l Gedurende die daaropvolgende historiese rampe
en
groot onrus die Pentateug verloor. Die tyd van sy
verdwyning is
nie bekend met sekerheid. Wanneer die profeet Salomo die ark oopgemaak,
Hy het bevind slegs twee kliptafels in dit. Hierdie twee kliptafels
be-
gehandhaaf net die Tien Gebooie nie. Dit word beskryf in I Konings 8: 2:
Daar was niks in die ark nie as net die twee tafels van
klip wat Moses by Horeb ingesit het, toe die HERE 'n
verbond met die kinders van Israel by hulle optog uit
die land van Egipte.
Dan aan die einde van die regering van Salomo. daar begin met 'n
volgorde van groot veranderinge wat bevestig word deur die heilige boeke
en na sy dood nog groter onrus plaasgevind het. Die Kinders
van
Israel is geskei en verdeel. Nou is daar bestaan twee afsonderlike
koninkryke. Jerobeam, die koning van die tien stamme en sy domein geword
was die naam van die koninkryk van Israel, terwyl Rehábeam, die seun van
Salomo, die koning van twee stamme geword het, is sy land met die naam van die
Koninkryk van Juda. Jerobeam, net na sy hemelvaart na die troon,
het 'n vervalle en tumed aanbidding Idol, met die gevolg dat
alle
sy mense het aanbidding Idol.
Diegene wat steeds gevolg van die wet van die Pentateug moes migreer
die koninkryk van Juda. In hierdie manier al hierdie stamme het voortgegaan om
wees
ongelowiges en afgodedienaars vir twee honderd en vyftig jaar. Dan
kom daar 'n straf van God deur middel van die inval van die koning van
Assirië, 2 wat hulle gevange geneem en dan gedeporteer hulle verskeie
lande. Slegs 'n klein groepie mense is wat later op die linker
tot stand
gevestig sosiale verhoudings met die Assiriërs begin trou
them.3
Die nuwe generasie bom as 'n gevolg van hierdie gemengde verhoudings gekom
bekend as Sarnaritans. In kort, reg uit die tyd van
Jerobeam
tot aan die einde van die Koninkryk van Israel, hierdie mense het geen kontak
met die Pentateug en sy opdragte. Vir al die jare die
exis-
heid van die Torah is nie aan hulle bekend.
Dit was ook nie die toestand van die koninkryk van Juda baie verskillende
van dié van die koninkryk van Israel. Hulle het twintig konings in drie
honderd twee en sewentig jaar. Die getal van die afvallige konings was
meer as diegene wat gelowiges was. Beeldediens het 'n ge- raak
Mon praktyk in die tydperk van Rehabeam. Idols is onder geplaas
Elke boom om aanbid te word. Dan, in die regering van Agas,
idol
aanbidding is die praktyk van die vors homself en hy, "opgesluit
die
deure van die huis van die Here en hy het altare gemaak op elke hoek van
Jerusalem. "" L
Voor dit die Huis van die Here is vernietig en verwoes
twee keer. Eers het die koning van Egipte, is dit gevang en geplunder die vroue
van
die Huis van die Here sowel as die koninklike dames. Die tweede keer
was toe die afvallige koning van Israel 'n klopjag op dit en het dieselfde
met
die vroue van die Huis van die Here en die dames van die koninklike
paleise. Ongeloof en afgodediens het sy hoogtepunt bereik in die regering van
Manasse wanneer die meerderheid van die mense tot bekering te afgodery. Hy
altare gebou vir die afgode reg in die binnehof van die tempel en
die
hng selfs verskuif die spesifieke god dat hy die aanbidding
tempel
precincts.2 omstandighede onveranderd gebly het in die regering van Amon
die seun van Manasseh.3 egter toe Josía, die seun van Amon
die troon bestyg het, het hy opreg berou en tumed tot God
die gevolg dat sy amptenare het die hervatting van die wet van Moses en
probeer
alle spore van afgodediens en ongeloof uit te wis. Daar was geen
spoor van
bestaan van die Pentateug vir so lank as sewentien jaar na
sy
hemelvaart na die throne.4
Ontdekking van die Pentateug in die regering van Josía
Dit was in die agttiende jaar van Josia eie accession5 dat die hoë
priester Hilkía skielik beweer dat hy gevind dat 'n afskrif van die
Pentateug in die tempel. Hy aan die skrywer Safan oorhandig dit af.
Hierdie kopie is na koning Josia lees. Josia het ontdek die
be-
tente van die boek, was baie geskok en gegrief rakende die
teenoorgestelde praktyk van die Israeliete vir al die jare en huur
sy
klere. Ons vind dit wat in II Konings hoofstuk 22, en Chroni-
sering hoofstuk 34. Die verklaring van Hilkía is nie aanvaarbaar nie, en is
die
kopie ontdek deur hom op enige wyse betroubare vir redes wat ons sal
hieronder bespreek.
Ons weet uit die geskiedenis dat die tempel van die Here het heeltemal gewees
vernietig twee keer voor die regering van Agas. Daarna was dit
draai
in 'n plek van afgodsaanbidding. Die wagte en dienaars wat gebruik word om
betree die tempel dikwels. Dit lyk ondenkbaar dat 'n afskrif van
die
Pentateug, wat teenwoordig was in die tempel al daardie tyd, kon
het
ongesiens gebly deur die mense vir so lank 'n tydperk as sewentien
jaar. Especiauy wanneer al die amptenare van Josia koninkryk was
strewe hard te bring oor die herlewing van die wet van Moses, en
die
priesters was gedurig in die Huis van die Here, gaan deur
elke duim van dit.
Die waarheid is dat hierdie kopie is uitgevind deur Hilkía homself. Wanneer
Hy het gesien dat die koning Josia en AU die mense is geneig om die wet
van
Moses en probeer om dit te laat herleef, het hy begin af in die skryf
verbale
tradisie dat hy gekom het om te hoor en onthou of is oorgedra
hom deur ander, met min agting vir die werklikheid en egtheid.
Dit het
hom sewentien jaar om dit te voltooi. Dan na die voltooiing hy
gevind dat 'n geleentheid om dit toe te skryf aan Moses. En dit is nie
verrassende
dat dit gedoen is ter wille van die waarheid, want soos ons weet,
hierdie
soort bedrog is toegelaat, selfs aangemoedig deur hul geloof as
Ons het vroeër bespreek.
Van Josia, na Nebukadnésar
Selfs as ons ignoreer wat ons nou net gesê het en aanvaar dat die kopie
van die Pentateug gevind deur Hilkía in die agttiende jaar van
Josia besit
hemelvaart was die oorspronklike, dit neem ons nêrens. Hierdie kopie van die
Penta
teuch is gevolg en uitgevoer word slegs vir dertien jaar. Na
die
dood van Josia, sy seun Jóahas het opgevaar na die troon en hy het ook
devi-
lueer van die wet van die Pentateug en het 'n afvallige.
Ongeloof
kom terug om weer te regeer. Die koning van Egipte het die land verower
van Juda en in die tronk Jóahas. Die troon is gegee aan sy
broth-
er. Hy was ook 'n afvallige. Sy seun het ovcr as koning na sy
dood.
Hy het ook, soos sy pa en oom, was 'n afvallige. Nebukadnésar
Jerusalem binnegeval en hom en sy mense vasgevang. Die tempel en
koninklike skatkis is geplunder deur hom. Die neef van die koning was
belas met die koninkryk van God en hy was ook 'n afvallige.
In die lig van die bogenoemde, een is natuurlik aangetrokke tot die gevolgtrekking dat
die oorspronklike Pentateug verloor voor die tydperk van Josia. Die
kopie
wat ontdek is deur Hilkía in sy regering was nie betroubaar nie en
bekragtig, en in elk geval, bly in die mode vir net dertien
jaar. Ons het nie enige teken van sy voortbestaan vind nie.
Blykbaar
afvalligheid en ongeloof sy weg gevind in hul lewens na die
dood van
Jóahas en die Pentateug opgehou het om te bestaan voor die
inval
van Nebukadnésar. Neem dit as vanselfsprekend aanvaar dat somerare afskrifte van die
Pentateug nog bestaan, die rampspoedige inval van Nebukadnésar
uitgeskakel al die moontlikhede van sy bestaan.
Die Tweede Bewys
Die koning, l wat toevertrou is met die reël van Juda deur Nebuchad-
nezzar, teen hom gerebelleer. Nebukadnésar binnegeval Jerusalem
tweede keer, in die tronk, die koning, geslag sy kinders voor
sy
oë wat uitgesteek het out.2 En in die woorde van Kronieke hy:
... Het geen jongman of jongmeisie, oue
man of hom wat buk vir die ouderdom: Hy het alles in sy
hand. En al die voorwerpe van die huis van God, groot en
klein, en die skatte van die huis van die Here, en die trea-
makings van die koning en van sy vorste; alles het hy na gebring
Babylon.3
Gedurende hierdie ramp die Pentateug en al die boeke geskryf
voordat dit is absoluut vernietig. Dit word ook erken deur die
geleerdes van die Christelike wêreld soos reeds vroeër in hierdie getoon
boek.
Die Derde Bewys
Toe die profeet "Esra" gehercompileerd die boeke van die Ou Testament
ment, soos beweer word deur die Christene, is hulle onderwerp
ander
ramp in die hande van Antiochus, 'n koning uit Europa wat na
be-
quering Jerusalem bumt en skeur al die beskikbare kopieë van die
boeke van die Ou Testament. Die volgende is van ek Makkabeërs hoofstukke
Nooit 'n afskrif van die wet van God, maar was Tom en
bumed; indien enige is bevind dat het die heilige rekord of
gehoorsaam die Here wil, is sy lewe verloor aan die koning eie edik.
Maand vir maand sulke dade van geweld was done.l
Hierdie ramp oorgekom het 161 jaar voor
die geboorte van Christus en het vir 'n tydperk van drie en 'n half
jaar.
Hierdie gebeure is deur Josephus en geskiedkundiges van die beskryf
Christelike wêreld. Al die afskrifte van die Ou Testament geskryf deur
Esra
is absoluut vernietig soos ons aan die begin van hierdie bespreek
boek. Die volgende kommentaar is van die Katolieke, John aangehaal
Mill:
Wanneer die korrekte afskrifte van hierdie boeke verskyn deur
Esra, hierdie te tydens die inval van Antiochus verlore is.
John Mill verder opgemerk:
In hierdie geval is die hierdie boeke kan nie oorweeg word nie authen-
tiese sonder die getuienis van Christus en sy apostels na hulle.
Ons kan die lesers wat ons voldoende verduidelik die herinner
situasie ten opsigte van die getuienis van Christus en van sy apostels.
Die Vierde Getuienis
Na hierdie vervolging deur Antiochus, is die Jode onderwerp
vele meer historiese rampe in die hande van ander konings wat
vernietig alles wat oorgebly het van die geskrifte van Esra. Een bekende
gebeurtenis is die inval van die Romeinse keiser, Titus. Dit was 'n
pynlike
geval van die Joodse geskiedenis en gebeur sewe en dertig jaar na die
hemelvaart van Christus. In hierdie voorval honderde duisende Jode
gedood is deur die swaard, brand of honger. Josephus hierdie gebeurtenis beskryf
in
groot detail. Negentig sewe duisend Jode is verslaaf en verkoop in
ander lande.
Die vyfde Getuienis
Die ou Christene, van die begin af, was nie baie
veel geneig is tot die Hebreeuse weergawe van die Ou Testament. Die
meerderheid van hulle het geglo dit het verwring is deur die Jode.
Hulle
vertrou en erken die Griekse weergawe, veral na die
einde
van die tweede eeu. Dieselfde weergawe is ook gevolg deur die
Jode tot aan die einde van die flrst eeu. Sedert die Christene
'n nat-
Oeral onverskilligheid teenoor die Hebreeuse weergawe, was daar min
kopieë,
en dit was meestal met die Jode. Ons het reeds bespreek hierdie
in detail onder die opskrif van die eerste twis.
Die sesde Getuienis
Al die weergawes van die heilige boeke wat in die geskryf is
sewende of eightth eeue is vernietig en uitgewis word deur die
Jode bloot omdat hulle was nie in ooreenstemming met die afskrifte
wat
hulle besit het. Dit is waarom die geleerdes met die werk van toevertrou
e hersiening van die Ou Testament kon nie verkry selfs 'n enkele kopie
geskryf in hierdie twee eeue. Die gevolg was dat die Jode
besit
net die kopieë wat hulle gedink het reg was. Hulle kon maklik
het
verander die tekste van hierdie afskrifte sonder enige vrees om gevind
uit
of gekritiseer.
Die Sewende Getuienis
Die vroeë geskiedenis van die Christene was een van benoudheid en beproewing,
veral in die eerste drie honderd jaar toe hulle
onderworpe aan
groot ellende en in die gesig gestaar slagting by baie hande.
Eerste ONGELUK
Die eerste rampe hulle was in die jaar 64 in die regering van
die
keiser, Nero.l Petrus, die apostel, sy vrou en Paul2 was
vermoor
in hierdie geval in Rome. Geloof in die Christelike geloof uit te druk was 'n groot
oortreding op daardie tydstip. Hierdie toedrag van sake het onveranderd gebly
totdat die
keiser eie dood.
Tweede ONGELUK
Hierdie gebeurtenis het plaasgevind in die regering van die keiser Domitianus, wat
soos die keiser Nero, was bekend vir die feit dat vyandig teenoor die Christelike
geloof. Hy het uitgereik 'n bevel van die Christene wat gevolg is om dood te maak
deur
so 'n groot slagting van die Christene wat die bestaan van
Christene
tianity bedreig. John, die apostel, is verban en Philip
Clement vermoor is.
Derde ONGELUK
Nog 'n groot verhoor van die Christene het in die jaar 101 op
die
hande van die keiser Trajan3 en het vir agtien jaar.
Ignatius, die biskop van Korinthe, Clement, die biskop van Rome, en
Simon, die biskop van Jerusalem, is alle vermoor.
Vierde ONGELUK
'N groot slagting van die Christene deur die geskiedenis begin aangeteken
in 161 in die hande van die keiser Marcus Antonius. Hierdie moord
tydperk geduur vir tien jaar. 'N Groot aantal van die Christene was
dood in die Ooste en die Weste.
Vyfde ONGELUK
Hierdie gebeurtenis het plaasgevind in die tydperk van die keiser Septimius
Duisende Christene is dood in die land van Egipte alleen
Net in Frankryk en Karthago die Christene vermoor bar
barously. tot die mate dat die Christene het gedink dat die tyd
van die
Antichris aangekom het.
Sesde ONGELUK
In 237 die keiser Maximus begin doodmaak van die Christene. Die
meerderheid van die Christen-geleerdes is dood op sy bevele, soos hy
Esti
gepaar dat dit makliker sou wees vir hom om hulle te regeer na die
elimina-
ning van hulle skoliere. Die pouse Pontian en Fabian is dood.
Sewende ONGELUK
Hierdie verskriklike ramp vir die Christene begin in 253 in die
tydperk
van die keiser Decius wat vas besluit is om korrupsie uit die
Christelike geloof en wis al die tekens van sy bestaan. Hy
uitgereik
bevele aan sy goewerneurs sy voorneme te vervul. 'N Groot aantal
Christene het hulle geloof te laat vaar. Egipte, Afrika, Italië en
stede van
die Ooste was die belangrikste sentrums van hierdie ramp.
Agtste ONGELUK
Hierdie verhoor van die Christene begin in 274. Die keiser Aurelianus
ook uitgereik bestellings vir die moord op die Christene, maar is voor dood
veel skade aan die lewens van die Christene plaasgevind het nie.
Negende ONGELUK
Nog 'n algemene slagting van die Christene begin in 302. Die
hele land was rooi met bloed. Die stad van Frigië het verbrand te
as, laat geen enkele Christelike lewe.
Tiende Calanity
Diocletian, die beroemde Romeinse keiser wat van geheers 284-
305, het die Christene vervolg omdat hy gevoel het dat die toenemende
krag van die Kerk bedreig sy koninkryk.
Indien die bogenoemde historiese gebeure is waar, hulle bietjie laat
moontlikheid
van die heilige boeke het behoue gebly. Dit was ook 'n ideale
situasie vir mense wat wou verander of die teks verander. Ons
het
reeds gewys dat daar baie kettersektes teenwoordig is in die
eerste
eeu, wat besig is om veranderings in die tekste was.
Die agtste Getuienis
Die keiser Diocletianus bedoel elke spoor van die uit te wis
bestaan van die heilige boeke. Hy het hard probeer om die doel te bereik
en
uitgereik bestellings kerke af te breek, al die boeke verbrand, stop die
Christene van die aanbidding in die vorm van 'n gemeente. Hierdie
bevel uitgevoer. Die kerke is gelyk en al die
boeke
wat hy kon vind ná 'n uitgebreide soektog is bumt. Enige
Christian
wat verdink is van die besit van 'n boek is gestraf en gemartel.
Dit ontneem die Christene van gemeentelike aanbidding. Die besonderhede
van
hierdie gebeure kan gevind word in die boeke van die geskiedenis. Lardner gesê
bladsy 22 van die sewende volume van sy boek:
Diocletianus geslaag bestellings dat kerke afgeskaf word en
boeke verbrand word.
Hy het verder gesê:
Eusebius het 'n ooggetuie rekeninge van die gebeurtenis gegee
in 'n pynlike toon, sê: "Ek het met my eie oë gesien het die
sloping van die kerke en die brand van die heilige
boeke in openbare plekke. "
Ons eis nie dat hierdie gebeure al die heilige boeke was
heeltemal verlore. Wat hierdie gebeure bevestig, is die feit dat die
exis-
heid van die eksemplare van die heilige boeke het ook baie beperk in
num-
ber en, natuurlik, baie korrekte weergawes was heeltemal losL
Die moontlikheid kan nie ontken word dat 'n sekere boek kan hê
is heeltemal verloor het en dat 'n ander boek is gepubliseer in
sy
noem nie, aangesien sulke voorvalle was heel moontlik voor die
bestaan
van die moderne drukpers. Ons het nou net getoon dat die afskrifte
geskryf is
tien in die sewende en agtste eeu opgehou om te bestaan. Adam
Clarke
gesê met die bekendstelling van sy kommentaar:
Die oorspronklike van die eksegese wat toegeskryf word aan Tatianus het
heeltemal verloor het, en die boek wat toegeskryf word aan hom
nou is te betwyfel aan die geleerdes, en hulle is absoluut reg
in hul bedenkinge.
Watson het in die derde volume van sy boek:
Die uitleg toegeskryf aan Tatianus teenwoordig is in die tyd was
van Theodoret en is opgesê in elke kerk. Theodoret
al sy kopieë afgeskaf sodat dit kan vervang word met die
Evangelie.
Dit wys hoe dit was maklik vir Theodoret al die afskrifte te skaf
van 'n sekere boek en hoe die ander kon vervang word in sy naam.
Daar kan geen twyfel wees dat Diocletianus was sterker as die wees
Jode en sterker as Theodoret. Dit sou dus nie wees
surpris-
ing as sommige boeke van die Nuwe Testament is heeltemal vernietig
in die hande van Diocletianus of opgehou het om te bestaan in ander
rampe
voor hom, en as ander boeke is vervang in hul name, soos
ons
het in die geval van die uitleg van Tatianus gesien.
Hierdie aanname, wanneer gesien word in die lig van die verklaring wat
hulle godsdienstige lisensie om die heilige tekste ter wille van die om te verander
waarheid, is heel moontlik en logies.
Die historiese gebeure hierbo beskryf is die hoofrede vir die
nie-bestaan van enige gesag om die boeke van die Ou ondersteun en
Nuwe Testament. Nie die Jode nie, en die Christene in besit
enigiets
die waarheid van hul geskrifte te bewys. Soos ons vroeër gesê het, toe ons
gevra om 'n kontemporêre Christelike geleerdes te produseer geverifieerde
bewyse vir die waarheid van hul boeke in ons bekende openbare debat,
hulle
het erken dat, as gevolg van die rampe van die Christene in die
eerste
313 jaar van hul geskiedenis, al die bewyse
moes
vernietig is. Ons het ook probeer om die owerhede die ondersteuning te vind
waarheid van
die Bybelse boeke, maar al ons pogings geëindig in wanhoop as wat ons
gevind het, was nie meer as vermoede, wat nie help om te bewys die
waarheid van hierdie boeke.
Die vyfde Conte
Soms is die Christene stellings maak tot die effek dat die
kopieë van die heilige boeke geskryf in die tydperk voor die opkoms
gence van Islam is nog steeds in die bestaan en dat die huidige boeke
is in
ooreenstemming met hulle. Hierdie stelling, in werklikheid, bestaan uit twee
afsonderlik
koers eise, eerste dat diegene weergawes is voor die skriftelike
nood-
gence van Islam en die tweede dat die huidige boeke is identies
afskrifte
van hulle. Ons is van plan om te wys dat beide eise is vals en
verkeerd.
Laat ons eers onsself daaraan herinner van die duidelike verklaring van Dr.
Kennicott en ander wat die Jode self al die verwoeste
afskrifte
van die heilige boeke geskryf is in die sewende aand agtste eeu,
en
dat geen kopie van die Hebreeuse weergawe wat geskryf is in hierdie twee eeue
verkry kan word. Daar was geen kopieë gevind word in enige tydperk
voor die tiende eeu. Die oudste kopie wat Dr Kennicott was
kan kry, is die Codex Laudianus wat hy beweer is in geskrewe
die tiende eeu, terwyl die Rossi geleë in die elfde
eeu.
Van der Hooght 'n afskrif van die Hebreeuse weergawe uitgegee met 'n eis
dit was die mees korrekte van al die Hebreeuse weergawes. Mens kan
raai
die oorvloed van die foute wat hierdie kopie vervat.
Die ou vertalings van die Bybel
Kom ons ondersoek nou die posisie van die Latyns-weergawe. Daar is
drie weergawes wat beskou word as een van die Christene die wees
oud-
est: die Codex Alexandrinus, die Codex Vaticanus en die Codex
Ephraemi- Die eerste is in Londen. Dit was hierdie kopie wat gebruik is
vir
die eerste hersiening of verbetering van die huidige boeke. Die tweede
is in
Italië en is gebruik vir die tweede hersiening. Die derde een is in
Parys
en dra die titel "Die Ou Testament". Dit beteken egter nie
bevat
die boeke van die Ou Testament.
Ons kan maklik bepaal die posisie van al drie weergawes deur
die getuies wat deur die geskiedenis.
Die Codex Alexandrinus
In volume 2 van sy boek, Horne het gesê die beskrywing van die Codex
Alexandrinus:
Hierdie kopie bestaan uit vier volumes. Die eerste drie vol-
umes bevat die kanonieke asook die apokriewe boeke van
die Ou Testament. Die vierde volume bestaan uit die Nuwe
Testament en die eerste brief van Clemens te Kor en
die erkende Boek van Psalms wat toegeskryf word aan
Salomo.
Verdere hy vermeld:
Voor die Boek van Psalms dit het 'n brief van Athanasius.
Dit gaan die gebede wat opgesê word in die alledaagse rituele
aangebied elke uur. Dan is daar veertien psalms wat verband hou met
die geloof. Die elfde van hierdie psalms is 'n huldeblyk aan Maria.
Sommige van hierdie psalms is vals, terwyl ander uit
die Evangelies. Die argumente van Eusebius word op die skriftelike
boek van die Psalms, terwyl sy wetgewende notas word geskryf op die
Evangelies. Sommige geleerdes is oordrewe in sy lof
terwyl ander afgekeur dit in ewe oordrewe mode.
Wettstein word beskou as die hoof-teenstander te wees.
Die kwessie van die antieke is ook bespreek. Grabe en
Sholtz beraam dat dit teen die einde van die vierde geskryf
cen-
tury terwyl Michaelis beweer dat dit die oudste kopie beskikbaar
en
geen ander kopie kan ouer as dit, want dit bevat die
Brief
van Athanasius. Woide, aan die ander kant, situ dit in die tiende
centu-
ry. Hy het ook vermoed dat dit een van die kopieë wat
collect-
Ed in 615 in Alexandria vir die Siriese vertaling. Dr Semler
dink
dat dit in die sewende eeu geskryf is. Mont Faucon gesê dat
niemand
van hierdie afskrifte, insluitend die Codex Alexandrinus, kan gesê word met
sekerheid geskryf het voor die sesde eeu is.
Michaelis
beweer dat dit geskryf is ná Arabiese het die taal van die word
Egipte. Dit plaas dit een of twee honderd jaar na die Moslem
be-
soeke van Alexandria. Die basis van sy eis dat die copier
inter-
veranderde M en B met mekaar volgens die Arabiese reëls van
voordrag. Woide die gevolgtrekking gekom dat aangesien dit onderverdeel in
hoofstukke
en verskeie afdelings en dra die kanoniese notas van Eusebius dit
kan-
nie ouer as die vierde eeu wees. Spohn het die volgende
objec-
sies teen die argumente gestuur deur Woide:
(1) Die briewe van Paulus (ingesluit in hierdie kopie) het nie
verdeel in hoofstukke en afdelings toe hierdie afdeling is gemaak
in 396.
(2) Dit bevat die briewe van Clemens wanneer die lees van hierdie
briewe is verbied deur die rade van Laodicea en Car-
thage. Sholt afgelei van dit wat dit geskryf is voor 364.
Die Codex Vaticanus
Horne het gesê die beskrywing van die Codex Vaticanus:
Die inleiding tot die Griekse vertaling gedruk in 1590
sluit die eis dat hierdie kodeks was iewers skriftelike
te 388. Mont Faucon en Bianchini het dit in die vyfde of
sesde eeu. Dupin sit dit in die sewende eeu, terwyl Hug
plekke waar dit aan die begin van die vierde eeu en Marsh sit-
uates dit teen die einde van die vyfde eeu. Hy het tot die gevolgtrekking gekom
dat geen twee ander kopieë is so heeltemal anders van mekaar
ander as die Codex Alexandrinus en hierdie kodeks.
Hy het ook gesê:
Dr. Kennicott ook afgelei dat nie hierdie kodeks of die
Codex Alexandrinus is oorgeneem uit die weergawe van
Origen of van die afskrifte van dit voorberei in die tydperk onmiddellike
middellik nadat dit. Albei is van 'n weergawe wat nie kopieer
dra geen teken van die Origen weergawe.
Die Codex Ephraemi
Horne, die beskrywing van die Codex Ephraemi, waargeneem in dieselfde vol-
ume:
Wettstein beskou dit as een van die kopieë wat om te wees
versamel in Alexandria vir die hersiening van die Siriese vertalings
sie, maar daar is niks om jou mening te ondersteun. Hy afgelei
hierdie mening van die marginale nota wat teen verskyn
vers 7 van hoofstuk 8 van die brief aan Hebreërs, sê dat hierdie
weergawe is bereid om voor 544, maar Michaelis weerlê hierdie
Argument, net sê dat dit was 'n ou weergawe. Moeras
het voorgestel dat dit in die sewende eeu geskryf is.
Die bogenoemde is meer as genoeg om ons te oortuig dat daar geen definitiewe
bewys bestaan van die jaar van die samestelling van die spesifiseer
weergawes.
Die geleerdes het slegs berekeninge en gevolgtrekkings oor die
datum van hul oorsprong op die basis van 'n paar onbepaalde aanduidings
wat
hulle in hul boeke gevind het. Hierdie vae berekeninge duidelik
kan nie kontroleer enige van die heilige boeke. Die meeste van die argumente
hierbo aangehaal is van die soort wat nie opstaan om te redeneer.
Semler eie
stelling met betrekking tot die Moslem oorheersing oor Egipte is unac-
ceptable, as die taal van 'n land kan nie moontlik oor te neem
in
so 'n kort tyd. Alexandria is verower deur die Moslems in die
sewende eeu, in die twintigste jaar van lijra. Michaelis,
egter
gestuur sterk argumente plaas sy skryfwerk in die tiende
eeu.
Woide eie mening is dat dit in die tiende eeu geskryf lyk
baie
logiese, want dit was in hierdie eeu dat die praktyk van
verdraai die
heilige tekste algemeen geword. Nog 'n aanduiding van hierdie is die
feit dat hierdie kopie bevat drie boeke wat nie 'n ware,
indicat-
ing dat dit behoort aan 'n tydperk waarin dit moeilik is om te
distin-
guish tussen ware en valse wat beslis van toepassing op die tiende
cen-
tury.
Dit bewys die valsheid van die eis dat hierdie boeke geskryf is
voor die opkoms van Islam. Die ander eis ook verkeerd bewys deur
die feit dat die Codex Alexandrinus bevat boeke wat nie
gen-
uine en dat dit is veroordeel deur sommige geleerdes, Wettstein
synde voorste onder hulle, en dat daar geen ander twee afskrifte is so ge-
pletely verskillend van mekaar soos die Codex Vaticanus en
die
Codex Alexandrinus.
Nou as vir 'n oomblik, ons gee dat die bogenoemde drie weergawes was
geskryf voor die verskyning van die Islam, beteken dit nie maak nie
verskil
het gewys ons twis nie, want ons het nog nooit gesê dat die heilige
boeke is nie verwring in die tydperk voor die Islam en dat alle
die
ondergang is slegs gemaak nadat dit. Wat ons beweer is dat hierdie
boeke bestaan het voor die tydperk van die Islam, maar hulle het nie oor 'n
ononderbroke ketting van gesag hul egtheid te bewys. Hulle was
beslis verdraai selfs voor die tyd van Islam. Die teenwoordigheid van
'n
aantal boeke in die pre-lslamic tydperk nie, dus help
bewys dat hulle egtheid. Die teenwoordigheid van die bogenoemde drie weergawes
in
daardie tydperk, indien ooit bewys word, sal net by tot die getal van die
boeke
verwring deur vorige geslagte.
Opheffing in die Bybel
Die woord "opheffing" beteken letterlik nietigverklaring, nietigverklaring
of kansellasie. In Moslem terminologie, maar dit beteken dat die
expira-
ning van die tydperk van die geldigheid van 'n praktiese opdrag. Die
occur-
Konferensie van opheffing is slegs betrekking opdragte wat nie
ewige
en is gelyk met betrekking tot die moontlikheid van hul bestaan of
nie
bestaan.
Opheffing kan nooit geneem word om te beteken dat God beveel of
verbied iets en dan bedink en besluit om
kan-
Cel Sy voormalige opdrag. Dit is onmoontlik, want dit behels op-
bydra onkunde aan God. Mag God verbied. Net so is dit nie
mo
lik vir God te beveel of iets verbied en dan sonder enige
verander in die tyd, vak of voorwaardes Sy opdrag aan bowe
sedert
wat sal lei tot toegeskryf onvolmaaktheid aan God. God is vry van
enige
onvolmaaktheid hoegenaamd nie.
Wat die opheffing kenne dat Allah weet dat 'n sekere
opdrag sal geldig bly vir die mense tot sekere tyd en dan
ophou om van toepassing te wees. Wanneer daardie spesifieke tyd bereik word, 'n nuwe
opdrag gestuur wat lyk of bowe of verander die voormalige
opdrag, maar wat in werklikheid, doen niks, maar merk die verstryking
van
die geldigheid daarvan. Sedert die voormalige opdrag het nie 'n spesifieke
tydperk
van geldigheid geheg aan dit, neem ons die nuwe opdrag as 'n
kansellasie
van die voormalige.
Byvoorbeeld, kan jy een van jou dienaars 'n om te doen beveel
sekere werk met die doel om hom te vra 'n ander werk te doen
na
een jaar, sonder egter die bekendmaking van jou voorneme om hom. Na
die voltooiing van die jaar, wanneer jy hom vra om die ander werk te doen, het hy
dalk ook dink dat jy verander het of verander jou bestellings, selfs
al het jy nie, in werklikheid, het 'n verandering in jou planne. Soos
alle
ander verandering verskynsels rondom ons, hierdie oënskynlike veranderinge of
wysigings in die goddelike opdragte is die deel van die goddelike wysheid
of ons weet die betekenis is of nie.
Die Vals aard van die Bybelse Wysigings
Die behoud van die bogenoemde definisie in die lig, kan ons met vertroue beweer
dat nie een van die historiese gebeure van die Ou of Nuwe Testament het
ondergaan opheffing nie, maar eerder 'n paar van hierdie gebeure is
verander en vervaardigde. Die volgende is 'n paar voorbeelde uit
baie van sulke gebeurtenisse:
1. Die geleentheid wat die beweerde owerspel van die profeet Lot
saam met sy twee dogters en hul daaropvolgende swangerskap. Dit
valse beskrywing verskyn in hoofstuk 19 van die boek Genesis.
2. Juda, die seun van die profeet Jakob is beskryf as ge-
gebind owerspel met die vrou van sy seun wat dan het birh te
die tweeling broers Peres en Serag. Dit kan opgemerk word dat die
Profete, Dawid, Salomo en Jesus is die afstammelinge van hierdie
vermoedelik buite-egtelike seun, Peres. Hierdie beskrywing kan wees
gevind in hoofstuk 38 van Genesis en die geslagsregister van Christus in
hoofstuk 1 van Matthew.
3. Die profeet Dawid is insgelyks beskryf as hy verbind
owerspel met die vrou van Uría, wat haar swanger is, dan
die moord op haar man Uría van bedrog en haar uiteindelik trou.
Hierdie beskrywing verskyn in hoofstuk 11 van II Samuel.
4. Die profeet Salomo word daarvan beskuldig dat hy 'n vervalle deur
omskakeling na afgodediens in sy ouderdom en die oprigting van die tempel
vir die afgode. Dit verskyn in Konings hoofstuk 11.
5. Die profeet Aaron is insgelyks beskuldig van die maak van 'n goue
kalf-god vir die Israeliete en die bou altaar vir dit en gewapendes
gevolglik draai om sy aanbidding. Dit word in Exodus genoem
hoofstuk 32.
Ons wil graag weer beklemtoon dat al die bogenoemde historiese gebeure
is vals en vervaardigde en het beslis nog nooit opgehef as
alle
historiese gebeure val buite die moontlikheid van opheffing.
Net
Ons verwerp die eis van opheffing van die Boek van Psalms soos dit is
'n kol-
variant van gebede. Ons dink nie dat die boek van die Psalms
opgehef
die Torah en is self later opgehef deur die Evangelie, het as
gewees
valslik beweer deur die Christelike skrywer van Meezan Haqq wat '
verkeerdelik beweer dat dit geëis deur die Heilige Koran en sy
com
aires.
Ons ongeloof in die wette van die Bybelse boeke is gebaseer op die
Trouens
dat hulle 'n gebrek aan egtheid en is van 'n twyfelagtige aard en omdat
van
die feit dat hulle beslis is beskadig en verwring deur
People
be deur die eeue soos ons vroeër in hierdie boek bewys.
Ons kan egter sê dat opdragte wat in kategorieë val
behalwe dié wat hierbo omskryf het die moontlikheid van opheffing.
Daarom is dit geldig dat sommige van die opdragte te postuleer
beveel deur
die Torah en die Evangelie is opgehef deur die Heilige Koran.
Ons het nog nooit beweer egter dat die wette van die Torah en die Evangelie
is opgehef deur die Koran as 'n geheel. Dit is nie moontlik
want ons sien dat daar sekere opdragte van die Torah wat
oer-
tainly is nie opgehef deur die Heilige Koran; byvoorbeeld,
valse
getuie, moord, egbreuk, sodomie, diefstal en meineed is al
verbied
in Islam as hulle is in die wet van Moses. Net die verpligting
te
respekteer eie ouers, en respek vir die eiendom en die eer van
een eie
naaste, en die verbod op die huwelik verhoudings met
Vader,
oupa, ma, oom en tannie is algemeen aan die wet van Moses
en die wet van die Koran. Hulle is dus duidelik nie
opgehef.
Net so is daar sekere Evangeliese opdragte wat seker
het
nie opgehef. Byvoorbeeld vind ons in die Evangelie van Markus:
Hoor O Israel; die Here ons God is 'n enige Here; en jy
mag die Here jou God lief te hê met jou hele hart en met jou hele
siel en met jou hele verstand en met jou krag. En die
tweede is soos naamlik hierdie, sal jy lief vir jou naaste soos
jouself. "
Beide die bogenoemde opdragte word ook uitdruklik beveel deur
Koraniese wet so goed. Hulle het beslis nie opgehef.
Naas, opheffing is nie uniek aan die Islamitiese wet. Dit is ook gevind
in die
vorige wette so goed. Opheffing kan in twee hoof kategorieë verdeel word
soorte. Eerstens sekere opdragte beveel deur vorige profete
wees
opgehef word deur die wette van 'n daaropvolgende profeet. Tweedens, opheffing
mag voorkom in die wet van dieselfde profeet met betrekking tot sommige previ-
skeie bevel. Daar is ontelbare voorbeelde van beide die soorte
opheffing in die Ou en Nuwe Testament. Ons wil graag aan te bied
'n paar voorbeeld van elk in die volgende bladsye.
Bybelse Voorbeelde van die eerste soort van intrekking
Eerste voorbeeld: Die huwelik tussen broers en susters
Die huwelik tussen broers en susters was toelaatbaar in die
wet van die profeet Abraham. Die vrou van die profeet Abraham was
sy suster as verstaan word uit sy eie verklaring in Genesis
20:12:
En sy is ook werklik my suster, sy is die dogter van my
pa, maar nie die dogter van my ma en sy het my
vrou.
Later die huwelik met 'n eie suster of die dogter van 'n eie
vader of die dogter van 'n eie ma is absoluut verbode
en
gelyk aan egbreuk en enigiemand wat het dit 'n vervloeking en aanspreeklik geword
te
uitvoering.
Ons lees die volgende stelling in Lev 18: 9:
Die skaamte van jou suster, die dogter van jou vader of
dogter van jou moeder, of sy Bom word by die huis of bom
in die buiteland; hulle skaamte mag jy nie ontbloot nie.
Om kommentaar te lewer oor hierdie vers D "Oyly en Richard Mant
opgemerk:
So 'n huwelik is gelyk aan egbreuk.
Vind ons ook die volgende stelling in Levitikus 20:17:
En as 'n man sy suster neem, sy vader dogter of
sy ma dogter, en hy haar skaamte sien en sy sien sy
naaktheid; dit is 'n verkeerde ding; en hulle sal uitgeroei word in die
oë van hul mense, Hy het die skaamte van sy suster eie naked-
heid; hy moet sy ongeregtigheid dra.
Nog 'n soortgelyke verklaring vind ons in Deuteronomium 27:22:
Vervloek is hy wat met sy suster, die dogter van die dae van sy sy
vader of die dogter van sy moeder.
Nou in die lig van die bogenoemde stellings, is ons gedwing om te lei
huweliksgoederebedeling verhoudings tussen broer en suster was toelaatbaar
onder die wet van Adam en Abraham (vrede op hulle), anders is dit
sou beteken dat alle mense is onwettig en hul ouers
egbrekers, te vervloek en aanspreeklik om doodgemaak te word. Behalwe vir 'n profeet
kan
in geen manier gedink word dat so 'n skande daad gepleeg. Trale
vore moet ons dat so 'n huwelik aanvaar was toelaatbaar in die wet van
albei hierdie Profete en dan dat hierdie moontlikheid was later
abrogat-
ed deur die daaropvolgende Profete.
'N Verdraaiing Deur die Arabiese vertaler
Die vertaling van Genesis 20:12 het verander baie outra-
geously deur die Arabiese vertaler wat dit in hierdie woorde gelewer:
Sy is my pa eie relatiewe nie my ma besit.
Blykbaar hierdie verandering is gemaak om enige beskuldiging van te vermy
verkeerde optrede aan die kant van die profeet Abraham ten opsigte van sy
huwelik Sarah, soos 'n vader eie familie sluit die dogters van
sy
ooms en tannies en die dogters van sy broers en susters en
baie ander verhoudings.
Tweede Voorbeeld: Sanksie te Eet Verskeie Diere
Genesis 9: 3, volgens die Arabiese vertaling gedruk in 1625,
bevat hierdie bevel van Allah aan die profeet Noag:
Alles wat beweeg en lewe, sal julle voedsel wees;
Net soos die groen plante, gee Ek dit alles aan things.l
Dit stel ons in staat om te verstaan dat die vleis van al die diere was
toelaatbaar, net soos die vrugte, terwyl dit in die wet van Moses ons
vind
baie diere soos varke ens gewees het verbied as dit duidelik
uit
Leviticus2 hoofstuk 2 en Deuteronomium hoofstuk 14.
Derde Voorbeeld: Twee susters Vroue
Die profeet Jakob was getroud met twee susters op dieselfde tyd
wat uit die dogters van sy tante was, van die name van Lea en
Rachel. Dit word genoem in Genesis hoofstuk 29.3 Ons vind dat alle
sulke huwelike verbied in die wet van Moses. Die boek
Lev 18:18 bevat hierdie stelling:
En jy mag nie 'n vrou by haar suster neem haar na treiter, te
ontbloot haar skaamte langs die ander in haar leeftyd.
Dit is duidelik dat trou twee susters moet toegelaat gewees het in
die wet van Jakob, anders sou ons gedwing word om te sê dat al die
afstammelinge van so 'n huwelik was onwettig, toe ons almal weet
dat al die Israelitiese profete, Jesus ingesluit, is die
afstammelinge van
Jakob.
Vierde Voorbeeld: n huwelik met Vader eie suster
Ons het reeds genoem dat Imran, die vader Moses, getroud
Jechobed wie sy vader was eie suster, wanneer sulke huwelike was vir-
genooides in die wet van Moses soos bekend uit Lev 18:12:
Jy mag die skaamte van jou vader nie ontbloot nie eie sis-
ter, sy is jou vader eie bloedverwant.
1. Hierdie gedeelte is geneem uit die King Ja nes weergawe wat
is presies in
ooreenstemming met die kwotasie van ons skrywer van die Arabiese.
2. "En die vark, want hy verdeel die kloue en gesplete kloue,
maar hy
herkou nie onrein is hy vir julle, van hulle vleis mag julle
nie eet nie. "
3. Sien veral verse 23-30.
Nog 'n verklaring in hierdie verband is ook gevind in hoofstuk 20 vers
19 van
dieselfde boek. "Dit lei ons weer dat sulke huwelike te sluit
het godsdienstige sanksie voor die wet van Moses, wat later
opgehef
hulle. Anders sou dit weer dwing ons om die Profete te oorweeg
Moses en Aaron en hul suster, Maria onwettig wees en sal
ook beteken dat nie een van hulle die vergadering van God kan ingaan
tot tien geslagte daarna soos bekend uit Deutero-nomie
23: 3. As geseënde mense soos hulle is verhinder toetrede tot die
be-
gemeente van die Here, wat anders sou in staat wees om dit in te voer?
Vyfde Voorbeeld
Ons vind die volgende stelling in die Boek van leremiah:
Kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat ek sal 'n
nuwe verbond met die huis van Israel en die huis van
Juda; nie volgens die verbond wat Ek met hulle
vaders, op die dag toe Ek hulle aan die hand om hulle te bring
uit die land van Egipte; my verbond wat hulle verbreek het,
Alhoewel ek was 'n man vir hulle sê die Lord.2
Dit is nie moeilik om te sien dat die woorde, "Ek sal 'n nuwe
verbond "
in die bogenoemde vers verwys na 'n nuwe Goddelike wet wat gaan wees
gestuur
die bestaande wette te bowe te kom. Volgens Paul eie eis in sy
Brief
aan die Hebreërs, die nuwe verbond genoem in die bogenoemde vers is
niemand anders nie as die wet van lesus.3 Volgens hierdie toelating van
Paul, die wet van Jesus opgehef die wet van Moses.
Die bogenoemde vyf is algemeen aan die Jode en die Christene as
voorbeelde van die teenwoordigheid van opheffing in die Bybel.
Daar is ook baie voorbeelde wat spesifiek met betrekking tot die
Christene. Die volgende is 'n paar van hulle.
Sesde Voorbeeld: Sanksie van egskeiding
Dit was toelaatbaar in die wet van Moses vir 'n man te skei sy
vrou vir enige rede en ook vir 'n geskeide vrou weer trou
ander
man sodra sy haar eerste man eie huis verlaat. Dit kan
vasgestel
van hoofstuk 24 van euteronomy. In die Christelike reg, maar 'n man is
nie auowed sy vrou te skei totdat sy gevind gepleeg
egbreuk, en behalwe, Christian wet belet huwelik met
geskei
vroue, aangesien dit 'n misdaad gelyk aan egbreuk.
Die Evangelie van Mattheus hoofstuk 19 vers 15 bevat die volgende te vervang
verklaring van Jesus wat hy gemaak het, terwyl die antwoord op die besware
van
die Fariseërs oor hierdie saak:
Hy sê vir hulle: Omdat Moses weens die hardheid van
julle harte julle toegelaat het om te sit julle vroue, maar uit
die begin af was dit nie so nie. En Ek sê vir julle wat so ooit
Shau sy vrou verstoot, behalwe oor hoerery, en Shau
n ander een trou, pleeg egbreuk, en wat haar so trou
wat sit weg verniet comrnit egbreuk.
'N Mens kan maklik verstaan van die bogenoemde stelling dat abroga-
sie voorgekom twee keer in verband met hierdie opdrag, een keer in die wet van
Moses en een keer in die wet van Jesus. Ons verstaan ook van die
bogenoemde stelling wat soms 'n bevel is ingestel slegs
voldoen aan die vereistes van die omstandighede in sekere tyd
alhoewel die opdrag self nie goed kan wees.
Sewende Voorbeeld
Daar was baie diere waarvan die vleis was nie toelaatbaar nie ooreen
ing aan die wet van Moses, terwyl later, deur die Christelike wet nie,
verbod
is opgehef. En volgens die uitspraak van Paulus hierdie permis-
ging is verder veralgemeen byna al die diere in te sluit. Paul besit
Brief aan die Romeine 14:14 bevat hierdie stelling:
Ek weet en is oortuig in die Here Jesus, dat daar
niks op sigself onrein nie, maar aan hom wat iets ag
onrein is, vir hom is dit onrein.
Verdere het hy gesê in sy brief aan rltus 01:15:
Vir die suiwer AU dinge is rein, maar vir hulle wat
besoedeldes en ongelowiges egter is niks rein nie, maar selfs hulle gedagtes
en hulle gewete is besoedel.
Hierdie twee beginsels, moet dit iets onrein net te wees
diegene wat dit oorweeg onrein en dat alles moet skoon wees
en
toelaatbaar om die gelowiges, is baie vreemd. Hulle impliseer dat
die
Israeliete was nie skoon genoeg om toestemming te alle eet te hê
diere,
as die Christene kan. Paulus het 'n doelbewuste poging om te publiseer
hierdie
toestemming om die vleis van die AU diere te vernietig. Hy het gesê in sy brief
te
Timothy 4: 4:
Want alles wat deur God is goed, en niks het om te wees
geweier is; As dit met danksegging ontvang word nie, want dit word geheilig
deur die woord van God en die gebed. As jy dan die broers in
herinner nie jy het 'n goeie dienaar van
Jesus Christus.
Agtste Voorbeeld: voorskrifte van die Fees en die Sabbat
AU die opdragte in verband dae fees, wat vervat is in
hoofstukke
ter 23 van Levitikus, is gemaak etemal verpligtinge vir die mense deur
die wet van Moses. Daar is baie woorde in verse 14, 21, 31 en 41
van hierdie hoofstuk wat uitdruklik die etemal aard van hierdie dui
injunc-
ning:
Dit Shau 'n ewige insetting vir julle geslagte
in au jou dweuings. "
Dit etemauy bindende wet is later op opgehef deur Paul.
Behalwe dit, die wet van Moses het die viering van die Sabbat
'n etemal verpligting. Niemand is pemmitted enige werk whatsoev- te doen
er op daardie dag en iemand afwyk van hierdie etemal wet aanspreeklik
te
uitvoering. Daar is baie plekke in die boeke van die Ou Testament
waar die etemal aard van hierdie opdrag is uitdruklik finan
grootte; byvoorbeeld Genesis 2: 3, 20: 8-11, Eksodus 23:12 en
34:21, Lev 19: 3 en 23: 2, Deuteronomium 5: 12-15, Jeremia 17,
Jesaja 56 en 58, hoofstuk nege van Nehemia en hoofstuk 20 van
Esegiël.
Die volgende gedeelte is van Exodus 31: 13-17:
Spreek jy met die kinders van Israel en sê: Voorwaar
My sabbatte moet julle hou; want dit is 'n teken tussen My en
julle geslagte; dat julle kan weet dat Ek
die Here wat julle heilig. Julle moet die sabbat onderhou daar-
vore kom; want dit is vir julle heilig. Almal wat dit ontheilig, moet
sekerlik gedood word nie, want elkeen wat daarop werk verrig,
Daarom moet dié siel uit sy volksgenote uitgeroei word. Ses dae
kan werk gedoen word; maar in die sewende dag van volkome rus,
heilig aan die Here; elkeen wat enige werk in die sabbat
dag, moet hy sekerlik gedood word. En die kinders van
Israel moet die sabbat onderhou deur die sabbat te onderhou deur-
uit hulle geslagte as 'n ewige verbond. Dit is 'n teken
Tussen My en die kinders van Israel vir altyd in ses dae
die Here die hemel en aarde, en op die sewende dag het hy
gerus en Hom verkwik.
Uittog 35: 2-3 bevat die volgende stelling:
Ses dae lank kan werk gedoen word, maar op die sewende dag is daar
sal wees om jou 'n heilige dag nie; 'n Dag van volkome rus vir die Here:
Elkeen wat daarop werk verrig, na die dood, sal gestel word. Julle sal
geen vuur aansteek van julle woonplekke nie op die sabbat
dag.
Die volgende byeenkoms is beskryf in Numeri 15: 32-36:
En toe die kinders van Israel in die Wilderness,
hulle het 'n man wat hout bymekaarmaak op die sabbat.
En die wat hom gekry hout bymekaarmaak, het hom na
Moses en Aäron en die hele vergadering. En hulle
hom in die gevangenis gesit, want dit was nie beslis wat behoort te wees
aangedoen het. En die Here het vir Moses gesê die man sal
sekerlik gedood; die hele vergadering moet hom stenig met
klippe sonder die kamp. En die hele vergadering gebring
hom buitekant die laer uitbring en hom met klippe, en hy
gesterf het.
Ons weet dat die Jode in die tyd van Jesus gebruik te irriteer en trou-
lik hom en wou hom dood te maak vir sy gebrek aan respek vir die Sabbat.
Te
regverdig hul ongeloof in die profete van Jesus, een van hul
argu-
mente was dat Jesus gebruik om te werk op die dag van die Sabbat. Ons
lees
die volgende stelling in die Evangelie van Johannes 5:16:
En daarom het die Jode Jesus vervolg en probeer om
doodmaak hom want hy het dit op die sabbat gedoen
dag.
Die Evangelie van Johannes 9:16 bevat ook die volgende:
Daarom sê sommige van die Fariseërs, Hierdie man kom nie van
God, want hy pas nie die sabbat.
Daar moet kennis geneem word dat al die opdragte wat in voorbeelde
sewe, agt en nege is opgehef deur Paul, as verstaan van
sy brief aan Kolossense 2:16:
Laat niemand julle dan oordeel in spys of in drank of met
opsigte van 'n fees of nuwemaan of sabbat nie
dae wat 'n skaduwee van die toekomstige dinge; maar die liggaam
van Christus.
Onder die kommentaar oor hierdie vers die kommentaar van D "Oyly en
Richard Mant gaan:
Burkitt en dr Whitby het gesê dat die Jode het drie soorte
feeste, jaarlikse, maandelikse en weeklikse, l dan is almal van hulle was
1. Die jaarlikse fees van die Jode is bekend as die "Pasga" die
maandelikse fees was cel
ebrated deur die aanbied van slagoffers in die oë van die nuwe maan, terwyl
die weeklikse celebra-
sie was die viering van die Sabbat.
opgehef, selfs die Sabbat.
Onder sy kommentaar op die dieselfde vers Bishop Horsley gesê: l
Die Sabbat van die Joodse Kerk opgehou het om te bestaan.
Die Christene het nie aan die kinderagtige praktyke van die
Jode in hul Sabbat.
Henry en Scott het in hul kommentaar:
Wanneer Jesus opgehef die konvensionele law2 niemand
enige reg om ander mense te blameer omdat hulle nie dit.
Beau Sobre gesê dat as dit verpligtend vir almal om te sien
die Sabbat en bindend op al die nasies, sy opheffing
sou nie moontlik gewees het, maar dit het nou in werklikheid
opgehef. Net so sal dit verpligtend wees vir
die Christene in hulle geslagte.
Paul eie aanspraak dat hierdie opdragte was nie korrek is nie in
ooreenstemming
dans met die teks van die Torah, soos God bepaal dat die diere
verbode vir hulle is onrein, en dat:
Julle sal julle dan heilig, en julle sal wees
Heilige; want ek is Holy.3
Die hoofrede vir die "fees van die ongesuurde brood" is:
En hierdie dag moet vir julle 'n gedenkteken en julle
sal dit 'n fees vir die HERE hou in jou generations.4
Net so is die rede vir die Huttefees word beskryf as
vol-
laagtepunte:
Sodat julle geslagte kan weet dat Ek die kinders
van Israel in hutte laat woon het toe Ek uit die land van
Egypt.2
Die rede vir die Sabbat is in baie plekke soos beskryf
vol-
laagtepunte:
Want in ses dae het die Here die hemel en die earh, die see,
en alles wat in hulle is, en op die sewende dag het Hy gerus. Daarom
die Here die sabbatdag geseën en geheilig IT.3
Negende Voorbeeld: die verpligting van die besnydenis
Die verpligting van die besnydenis was die ewige en ewige in
die wet van die profeet Abraham, (vrede op hom), as voor- kan wees
staan van Genesis 17. Hierdie opdrag gebly as 'n verpligting
vir
die afstammelinge van die Profete Isak en Ismail en voortgegaan om
wees
so in die wet van Moses so goed. Ons vind hierdie bevel in
Lev
12: 13:
En op die agtste dag van die vlees van sy voorhuid wees
besny.
Jesus hirnself is ook besny soos blyk uit die Evangelie van
Luke.4 Die Christene nog steeds herdenk die dag van sy besnyding
deur die aanbied van 'n spesiale gebed. Hierdie verpligting het voortgegaan om te wees
waargeneem
tot ná die hemelvaart van Christus. Dit is later opgehef deur die
Apostels van Christus. Dit is unarnbiguously genoem in hoofstuk 15
van die boek Handelinge en ons gaan dit onder byvoorbeeld te bespreek nie.
12
Paul uitdruklik bepleit sy opheffing. Hy skryf in sy
Brief aan die Galasiërs, hoofstuk 5:
Kyk, ek, Paulus, sê vir julle dat as julle jul laat besny,
Christus sal jy niks baat nie. Want ek betuig dit weer aan elke
man wat hom laat besny, dat hy onder verpligting is om die hele te doen
wet. Christus is losgemaak van julle, elkeen wat van julle
geregverdig deur die wet; julle het van die genade. Want ons
deur die Gees te wag vir die hoop van die geregtigheid deur die geloof.
Want in Christus Jesus het nóg die besnydenis baat niks nie
onbesnedenheid; maar die geloof wat deur die liefde werk. "
En dieselfde brief bevat die volgende stelling:
Want in Christus Jesus het nóg die besnydenis baat niks
onbesnedene. maar 'n nuwe creature.2
Tiende Voorbeeld: voorskrifte van Sacrifice
Daar was 'n aantal opdragte in verband met die aanbieding van sacri-
Kantore dat etemal en die ewige in die wet van Moses en wat
is opgehef deur die Christelike wet.
Elfde Voorbeeld: Regulasies van die Hoë Priester
Daar was baie injuncdons wat spesiaal aan die opgedra
familie van Aaron, soos die rok vir ritueel dienste en priesterskap
ens
Hierdie opdragte was van 'n deurlopende aard, maar is verklaar as
opgehef in Christdan wet.
T velfth Voorbeeld: Die beëindiging van die wet van Moses
Die Apostels, na 'n groot beraadslaging, verklaar byna al die
opdragte van die Torah as opgehef, behalwe die volgende vier
voor-
afsnitte: die prohibidons op sacriflces afgodsoffers, die
verbruik
bloed en diere doodgemaak verwurg en fomication. Hierdie
dinge in hoofstuk 15 van die boek Handelinge genoem. Ons haal
sommige van hulle:
Vir soveel ons gehoor het dat sommige wat uitgegaan
van ons het julle ontsteld met woorde, subverdng julle siele,
sê, moet julle nie besny word en die wet moet onderhou, aan wie
ons het nie so 'n bevel.
Na 'n paar lyne dit sê ook:
Want dit was goed in die Heilige Gees en ons het besluit om te gaan lê
op julle geen las as hierdie noodsaaklike dinge, wat
julle jul onthou frm afgodsoffers en van bloed en
van wat verwurg is en van hoerery en as julle dit
hou julle julle well.2 doen
Die prohibidon van die bogenoemde dinge onveranderd gehou is eenvoudig so
dat die Jode, wat nuwe bekeerlinge was om Chrisdanity, moet nie reageer
te
hierdie opheffing, soos hulle sdll gehou om die opdragte van die Torah
dierbaar
hulle. Na 'n paar DME, toe Paulus seker dat hierdie prhibidon was
nie meer nodig het, het hy opgehef die eerste drie opdragte soos ons
het onder die sewende byvoorbeeld bespreek, en nou al die Protes-
tante het 'n konsensus van mening oor dit. Aangesien daar geen spesifieke
pun-
uitvaardig vir fomication mendoned deur Chrisdan wet, en dit is ook aan alle
praktiese doeleindes afgeskaf. In kort, Chrisdan wet het
opgehef
al die pracdcal injuncdons van die wet van Moses, word hulle van etemal
aard of andersins.
Dertiende Voorbeeld: Verlating van die Torah
Paulus sê in sy brief aan die Galasiërs:
Ek is met Christus gekruisig, en ék leef; nogtans nie ek nie,
maar Christus leef in my en die lewe wat ek nou in die
die boek Handelinge en ons gaan dit onder byvoorbeeld te bespreek nie.
12.
Paul uitdruklik bepleit sy opheffing. Hy skryf in sy
Brief aan die Galasiërs, hoofstuk 5:
Kyk, ek, Paulus, sê vir julle dat as julle jul laat besny.
Christus sal jy niks baat nie. Want ek betuig dit weer aan elke
man wat hom laat besny, dat hy onder verpligting is om die hele te doen
wet. Christus is losgemaak van julle, elkeen wat van julle
geregverdig deur die wet; julle het van die genade. Want ons
deur die Gees te wag vir die hoop van die geregtigheid deur die geloof.
Want in Christus Jesus het nóg die besnydenis baat niks nie
onbesnedenheid; maar die geloof wat deur love.l werk
En dieselfde brief bevat die volgende stelling:
Want in Christus Jesus het nóg die besnydenis baat niks
onbesnedene, maar 'n nuwe creature.2
Tiende Voorbeeld: voorskrifte van Sacrifice
Daar was 'n aantal opdragte in verband met die aanbieding van sacri-
Kantore dat die ewige en die ewige in die wet van Moses was en
wat
is opgehef deur die Christelike wet.
Elfde Voorbeeld: Regulasies van die Hoë Priester
Daar was baie injuncdons wat spesiaal aan die opgedra
familie van Aaron, soos die rok vir ritueel dienste en priesterskap
ens
Hierdie opdragte was van 'n deurlopende aard, maar is verklaar as
opgehef in Chrisdan wet.
Twaalfde Voorbeeld: Die beëindiging van die wet van Moses
Die Apostels, na 'n groot beraadslaging, verklaar byna al die
opdragte van die Torah as opgehef, behalwe die volgende vier
voor-
afsnitte: die prohibidons op geoffer aan afgode, die
verbruik
bloed en diere doodgemaak verwurg en fomication. Hierdie
dinge in hoofstuk 15 van die boek Handelinge genoem. Ons haal
sommige van hulle:
Vir soveel ons gehoor het dat sommige wat uitgegaan
van ons het julle ontsteld met woorde, opdrag gegee,
sê, moet julle nie besny word en die wet moet onderhou, aan wie
ons het nie so 'n bevel. "
Na 'n paar lyne dit sê ook:
Want dit was goed in die Heilige Gees en ons het besluit om te gaan lê
op julle geen las as hierdie noodsaaklike dinge, wat
julle jul onthou van afgodsoffers en van bloed en
van wat verwurg is en van hoerery en as julle dit
hou julle julle well.2 doen
Die prohibidon van die bogenoemde dinge onveranderd gehou is eenvoudig so
dat die Jode, wat nuwe bekeerlinge was om Chrisdanity, moet nie reageer
te
hierdie opheffing, soos hulle sdll gehou om die opdragte van die Torah
dierbaar
hulle. Na 'n paar tdme, toe Paulus seker dat hierdie prohibidon was
nie meer nodig het, het hy opgehef die eerste drie opdragte soos ons
het onder die sewende byvoorbeeld bespreek, en nou al die Protes-
tante het 'n konsensus van mening oor dit. Aangesien daar geen spesifieke
pun-
uitvaardig vir fomication mendoned deur die Christelike reg, en dit is ook te
alle
praktiese doeleindes afgeskaf. In kort, Christian wet het
opgehef
al die pracdcal injuncdons van die wet van Moses, word hulle van etemal
aard of andersins.
Dertiende Voorbeeld: Verlating van die Torah
Paulus sê in sy brief aan die Galasiërs:
Ek is met Christus gekruisig, en ék leef; nogtans nie ek nie,
maar Christus leef in my en die lewe wat ek nou in die
vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en
Homself vir my oorgegee. Ek verwerp nie die genade van God nie; want as
geregtigheid deur die wet is, dan het Christus l is dood in vain.2
Dr. Hammond het kommentaar op hierdie vers soos volg:
Dit is, gee sy siel vir my hy het my onthef van die
wet van Moses.
En in sy kommentaar op vers 21 sê hy:
Dit is die rede waarom hy hierdie vryheid verkies. Ek die wet van vertrou nie
Moses vir redding en dit nie nodig nie, want oorweeg nie
sou dit ongeldig die Evangelie.
Dr. Whitby gesê onder sy kommentaar op vers 20:
As dit die geval is, sou dit onnodig te gewees het
redding koop deur die dood nie, sou so 'n dood
het van enige gebruik is.
Pyle het gesê:
Het die Joodse wette nodig om vir ons redding en
verlossing dit onnodig sou gewees het vir Jesus om sacri-
Kantoor sy lewe; en as hierdie wet bly noodsaaklik vir ons redding
sie, die dood van die Christus sou nie voldoende wees vir dit.
Al die bogenoemde stellings is genoeg getuienis van die feit dat die
wet van Moses is heeltemal opgehef.
Veertiende Voorbeeld: Die Wet van Moses onder die vloek
Hoofstuk 3 van dieselfde brief bevat die volgende stellings:
Vir almal wat uit die werke van die wet is, is onder die
curse.l
Maar dat geen mens geregverdig word deur die wet is in die oë van die
God.2
En die wet is nie uit faith.3
Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet wese
'n vloek vir US.4
Lardner sê op bladsy 487 van die volume 9 van sy kommentaar:
Op hierdie geleentheid het die apostel word algemeen verstaan
beteken dat die wet van Moses is opgehef of ten minste verloor sy
geldigheid na die kruisiging van Christus.
Verder op dieselfde bladsy wat hy het:
Die apostel duidelik toegelig dat die uitslag van Jesus "
dood is die beëindiging van die voorgeskrewe wette.
Vyftiende Voorbeeld: Die wet opgehef deur Geloof
Paul eie brief aan Galasiërs sê duidelik:
Die wet was dus ons tugmeester na te bring
Christus wat ons kan justifled word deur die geloof. Maar nou dat die geloof
kom ons nie meer onder 'n schoolmaster.5
Hierdie stelling van Paulus sê ondubbelsinnig dat na geloof in
Jesus die opdragte van die Torah is nie meer nodig nie. Die
aanvang
sekretaris van D "Oyly en Richard Mant bevat die volgende te vervang verklaring van
Dean Stanhope:
Die regulasies van die wet is opgehef na die dood
van Jesus en na die verspreiding van die Evangeliese openbaring.
Sestiende Voorbeeld: Die wet moet verander word
Paulus sê in sy brief aan die Hebreërs:
Vir verandering van die priesterskap kom daar schikkingen
siteit ook verandering van die law.l
Hierdie vers dui aan dat 'n verandering van priesterskap verander in wese
die vorige wet. Onder dieselfde beginsel die Moslems
geregverdig
in hul bewering dat Christen die wet is ook opgehef (deur
die
voorkoms van die Heilige profeet, die vrede op hom). Die volgende
stelling verskyn in die kommentaar van D "Oyly en Richard Mant:
Die wet is beslis opgehef met betrekking tot die
bevel van die slagoffers en netheid.
Sewentiende Voorbeeld
In hoofstuk 7 vers 18 van dieselfde brief vind ons:
Want daar is voorwaar 'n disanulling van die gebod
gaan weens die swakheid en nutteloosheid daarvan.
Hierdie vers is ondubbelsinnig sê dat die hoof oorsaak van abro-
reiniging van die wet van Moses was dat dit swak en nutteloos.
Die
kommentaar van Henry en Scott bevat die volgende stelling:
Die wet en die priesters wat nie in staat is om te wees, was per-
besmette is opgehef, en die nuwe priesterskap en genade
gestyg perfeksie te gee aan die regverdige.
Agtiende Voorbeeld: Die Torah foutief was,
Paulus sê in sy brief aan die Hebreërs:
Want as daardie eerste een onberispelik was, sou daar
geen plek gesoek vir die tweede. "
Verder in vers 13 sê hy:
'N nuwe verbond het Hy die eerste oud gemaak. Nou dat
wat ruik en swak geword is naby die verdwyning.
Die bogenoemde stelling impliseer dat die opdragte soos vervat in die
Pentateug (Tora) is oud en gebrekkig en daarom moet
opgehef. D "Oyly en Richard Mant aangehaal die volgende kommentaar
van Pyle op die vers hierbo aangehaal:
Dit is klaarblyklik duidelik dat die wil van God is dat hy moet
bowe die ou en gebrekkige met die nuwe of beter mes-
salie. Dit abrogates dus die Joodse geloof en orden die
Christelike geloof in sy plek.
Negentiende Voorbeeld
Paul eie brief aan die Hebreërs 10: 9 het:
Hy neem die eerste weg, dat hy die tweede te stel.
Weer die volgende verklaring van Pyle deur D "Oyly en aangehaal
Richard Mant in hul kommentaar met betrekking tot die verse 8 en 9:
Die apostels het afleidings uit hierdie twee verse en
verklaar dat die slagoffers van die Jode was nie genoeg nie. Vir
Daarom Christus verkies die dood vir homself te maak vir hierdie
gebrek en deur die een handeling hy opgehef die geldigheid van die
ander.
Gevolgtrekkings
Enige sinvolle leser van die bogenoemde voorbeelde en state sal
onvermydelik kom by die volgende gevolgtrekkings:
1. Die opheffing van 'n paar bevele in 'n vorige wet is nie limiet
ed Islamitiese wet alleen. Die voorkoms van opheffing van voor-
afstaan wette is normaal.
2. Al die opdragte van die wet van Moses, word hulle etemal of
ander-
wys, is opgehef deur die wet van Jesus.
3. Paulus eie geskrifte praat ook van opheffing met betrekking tot die
hele Torah saam met sy opdragte.
4. Paulus het bewys dat 'n verandering van priesterskap vereis ook 'n
verandering van wet.
5. Paulus beweer dat alles wat oud word het verdwyn
weg. Dit stel ons in staat om te beweer dat die wet van Jesus om
ouer as die wet van Muhammad (vrede op beide van hulle)
moet opgehef word. Daar moet kennis geneem word dat Paulus en ander
eksegete, ten spyte van hul erkenning dat die bevele van die
Torah is deur God ingestel, gebruik onhoflike en onbehoorlike
woorde vir hulle.
6. Volgens ons definisie van opheffing daar is niks verkeerd
en verwerplik oor die opdragte van die Torah wese
abrogated.l egter die state wat aandui etemality en
aan te dring dat hulle deur die geslagte moet afgedwing word
sit 'n paar opdragte buite die bestek van opheffing en maak
hul opheffing verwerplik. Ons is vry van hierdie beswaar
omdat, eerstens ons glo nie die huidige Pentateug te wees
die oorspronklike woord van God of geskryf deur Moses as ons 'n pro-
werking gestel, tellings van bewyse om te wys, tweedens, as ons gewys het,
die huidige Pentateug is te groot ondergang onderwerp
en veranderings, en derdens, volgens die Christelike geloof, God
mag spyt en skaam wees van 'n paar van sy dade en voel regret-
ful oor 'n paar van sy vorige bestellings, wat hom te verander
hulle daarna. Net hy gereken met die maak van ewige
ing beloftes en dan nie die vervulling van hulle soos beweer word deur sommige
van die boeke van die Ou Testament. Die Moslems is absoluut
vry van sulke onsuiwer en besoedelde denke.
So ver as hul interpretasies met betrekking tot die woorde van
etemalityl is gespesifiseer, hulle kan nie geregverdig word nie en aanvaar
vir die ooglopende rede dat die woorde moet geneem word om te beteken
wat hulle sê.
Die tweede soort van intrekking in die Bible2
Eerste voorbeeld
God Abraham gevra om sy seun te slag en offer hom as 'n offer aan
die Here nie, maar dié opdrag is voordat dit beoefen opgehef.
Die hele storie van hierdie gebeurtenis is verwant in hoofstuk 22 van Genesis.
Tweede Voorbeeld: Promise van Priesterskap opgehef
I Samuel 02:30 bevat die volgende verklaring van 'n profeet
Eli, 3 die Priester:
Daarom het die Here die God van Israel sê: "Ek het wel
dat jou huis en die huis van jou vader sal voor loop
my vir altyd, maar nou het die Here gesê, "Dit is ver van my, want
wat My eer, sal Ek eer, en die wat My verag, sal
veragtelik wees.
Verder in vers 35 sê dit:
En Ek sal my verhoog 'n getroue priester.
God eerste belofte dat die priesterdom in die sou bly
familie van Eli, die priester, en in die huis van sy vader, maar in
laasgenoemde
verklaring wat hy die beloofde priesterskap oorgeplaas na 'n nuwe priester.
Die
kommentaar van D "Oyly en Richard Mant bevat die volgende
verklaring van Patrick:
God opgehef die bevel belowe om die priesteramp te
Eli en sy familie. Die priesterskap is toe gegee aan Eleásar
die oudste seun van Aäron. Toe was dit te Tamar gegee, die
jongste seun van Aäron. Vir die sonde van Eli eie seuns van die priest-
kap is oorgeplaas na die familie van die priester Eleásar.
Dit impliseer dat die bogenoemde belofte van priesterskap is opgehef
twee keer in die wet van Moses en dit is 'n derde keer met opgehef
die
koms van die wet van Jesus. Die priesterdom het nie in die bly
fam-
ily van Eleásar en ook nie in die familie van Tamar nie. Die belofte
te
Eleásar word beskryf in hoofstuk 25 van die boek van getalle in die
vol-
gebulk woorde:
Kyk, Ek sluit met hom my vredeverbond, en hy
dit sal hê en sy nageslag ná hom die verbond van
ewige priesthood.l
Dit moet nie as 'n verrassing om te verneem dat volgens Judaeo-
Christelike denke, kan God gaan teen sy ewige belofte. Die
boeke van die Ou Testament bevat stellings wat beweer dat God
berou het en spyt nadat 'n sekere ding gedoen. Byvoorbeeld
Psalm 88 bevat David eie adres aan God in hierdie woorde:
U nietig die verbond van u kneg; U
het sy kroon ontheilig deur giet dit op die grond.
En Genesis 6: 6-7 bevat die volgende stelling:
En dit die HERE berou dat Hy die mens gemaak het op die
aarde, en daar was smart in Sy hart. En die Here het gesê: Ek wil
vernietig die mens wat Ek geskape het, van die aangesig van die aarde,
mens en dier, en die kruipende diere en die voëls van
die lug, want dit berou My dat Ek hulle gemaak het.
Vers 6 en die laaste sin van vers 7, "het berou gekry ..." is
duidelik
in wat impliseer dat God is jammer oor wat hy gedoen het. Psalm
106: 44 bevat die woorde:
Nogtans het Hy hulle benoudheid toe hy hoor
hulle geroep, en onthou vir hulle wat sy verbond en repent-
Ed, volgens die menigte van sy mercies.l
I Samuel 15:11 bevat God eie verklaring in hierdie woorde:
Dit berou My dat Ek Saul koning gemaak het, want hy is
tumed terug agter my, en het dit nie gedoen my
gebooie.
Verder in vers 35 van dieselfde hoofstuk vind ons:
Samuel het getreur oor Saul; en die HERE het berou gehad dat hy
het Saul koning gemaak het oor Israel.
In die lig van die bogenoemde stellings wat "God eie bekering"
en "sy spyt" oor die skep van die mens en die maak van Saul, die koning van
Israel, die moontlikheid van "God eie bekering" op die maak van Jesus 'n
Profeet kan nie uitgesluit word nie as Jesus "" aanspraak dat God
vleesgeworde "
is 'n groter sonde as die ongehoorsaamheid van Saul. God, volgens
die
bogenoemde stelling, het nie geweet dat Saul nie sou PERFOR N sy ge-
mandments, insgelyks maak dit moontlik dat God nie kan hê
bekend dat Jesus sou "beweer om God te wees", nadat hy 'n profeet.
Ons nie glo in die moontlikheid van God eie repentence nie, en ons
aanvaar dat Jesus enige eis te godheid. Ons glo dat God
absoluut vry van sulke tekortkominge en Jesus is baie ver van
malcing sulke valse dear eise.
Derde Voorbeeld: Bak brood met Dung
Ezekiel 04:10 bevat die volgende opdrag:
En jou voedsel wat jy moet eet, sal in gewig,
twintig sikkels elke dag.
En in vers 12 sê dit:
En jy moet dit eet as garskoeke, en jy sal bak
dit op die mis van die mens kom.
Verdere in verse 14 en 15 bevat:
Toe het ek gesê: Ag, Here God; Kyk, my siel is nooit
besoedelde, want van my jeug af tot nou toe het ek nie geëet nie
van wat aas of Tom in stukke; nie gekom
daar het geen bedorwe vleis in my mond. Toe sê hy vir my:
Kyk, Ek het jou koei eie mis vir man eie mis gegee, en jy
jy jou brood klaarmaak.
Volgens hierdie verklaring God eerste Ezekiel beveel aan voorafmagtiging
knip sy brood met die vullis van die mens dan na Ezekiel eie
smekinge
het hy sy eerste gebod opgehef en dit verander deur toe te laat
koei eie mis in die plek van die mens self.
Vierde Voorbeeld: die plek van opoffering
Ons lees in Lev 17: 3,4:
Elkeen uit die huis van Israel, dat kil-
Leth 'n bees of 'n lam of 'n bok in die laer slag of dit buitekant
van die kamp en dit nie bring by die ingang van tabemacle van
die gemeente, 'n offer aan die Here voor die aan te bied
tabemacle van die Here; bloed sal dit die man aangereken word;
Hy het bloed vergiet; en dat die man moet uit uitgeroei word
sy mense.
In teenstelling hiermee vind ons hierdie stelling in Deuteronomium 12:15:
Ophang slag en vleis eet in al jou poorte is, alles
wat jou siel begeer, ooreenkomstig die seën van die Here,
jou God wat Hy jou gegee het.
Verdere in verse 20 tot 22 sê:
Wanneer die Here jou God jou grondgebied uitbrei, soos Hy
jou beloof het, en jy sê: Ek wil vleis eet,
want jou siel verlang vleis te eet; jy kan eet die vlees,
alles wat jou siel begeer. As die plek wat die Here
jou God sal uitkies om sy Naam daar te ver van vestig
U, as jy doodmaak van jou beeste en van jou kleinvee, wat
die Here jou gee, soos ek jou beveel het, en jy
Jy mag in jou poorte alles wat jou siel begeer eet. Selfs
soos die gemsbok en die takbok geëet word, so moet jy dit eet;
die onreine en die reine moet dit saam eet.
Die bogenoemde stelling abrogates die gebod van God be-
vervat in Levitikus aangehaal vroeër. Huis, na vermelding hierdie
verse,
sê op bladsy 619 van die eerste volume van sy boek:
Blykbaar hierdie twee plekke is teenstrydig met mekaar
ander nie, maar om in die lig van die feit dat volgens die CIR-
hede van die Israeliete veranderinge in die wet van Moses was
gewoonlik, en die wet het nie verander uitsluit.
Verdere het hy gesê:
En in die veertigste jaar van sy migrasie en voor sy ge-
ing na Palestina, Moses opgehef hierdie bevel deur die
opdragte van Deuteronomium en pemmitted hulle na kom
na Palestina die bokke en koeie waar hulle graag om te eet.
Hierdie kommentator erken die teenwoordigheid van opheffing in hierdie vers-
es en is ook daarvan oortuig dat die veranderinge in die wet van Moses is gemaak
volgens die veranderende omstandighede. In die lig van hierdie hoe
kan
hulle regverdig hulself die verhoging van besware teen ander godsdienste
vir
klein veranderinge en waarom doen hulle daarop aandring dat opheffing noodwendig
eienskappe onkunde van God nie?
Vyfde Voorbeeld: Die werkers van die Tabernakel
Getalle 4: 3,23,30,35,39,43 en 46 laat ons verstaan dat die
nommer van die werkers in die Tabemacle moet nie minder wees as
of meer as vyftig vyf en twintig, terwyl 8: 24-25 van dieselfde boek sê
dat hierdie getal nie moet wees minder as twee of meer as vyftig.
Sesde Voorbeeld: die sondoffer van die Gemeente
Lev 04:14 sê:
Die vergadering 'n jong bul as sondoffer.
Nommers hoofstuk 15 bevat:
Die hele vergadering moet bring .... een soort van die bokke
vir 'n sondoffer.
Die eerste opdrag is opgehef deur die tweede.
Sewende Voorbeeld
Van Genesis hoofstuk 6 God eie gebod verstaan word
dat twee wesens van elke soort, moet uitgevoer word in Noag besit
Ark, terwyl van hoofstuk 7 is dit verstaan dat sewe van elke
skoon
dier, en twee van elke onrein dier is om te wees taken.l Verdere in
die
dieselfde hoofstuk is ons ingelig dat twee van elke soort is in geneem
die Ark. Hierdie stelling op hierdie manier is twee keer opgehef.
Agtste Voorbeeld: Hiskia eie siekte
II Konings 20: 1-6 sê:
In daardie dae was Hiskía dodelik siek geword. En die
Profeet Jesaja, die seun van Amos, het by hom gekom en gesê:
hom: So spreek die Here. Stel jou huis in orde; want jy
sal sterwe en nie lewe nie. Daarna het hy tumed sy gesig na die muur, en
Tot die HERE gebid en gesê: Ek bid U, Here, remem-
ber nou hoe ek het in trou en met 'n voor jou gestap
volkome hart het en gedoen het wat goed is in u oë.
En Hiskía het bitterlik geween. En toe Jesaja
uitgegaan het in die middel hof, wat die woord van die Here
het by hom gekom en gesê: "Tum weer en sê vir Hiskia, die cap-
ting van my volk: So sê die Here, die God van Dawid, jou
Vader, Ek het jou gebed gehoor, Ek het jou trane gesien; kyk, Ek
Ek sal jou gesond maak; op die derde dag sal jy opgaan na die
huis van die Here. En ek sal by jou dae byvoeg vyftien jaar.
Negende Voorbeeld: Die sending van die Twaalf
Die Evangelie van Mattheus 10: 5 het:
Jesus het hierdie twaalf uitgestuur en hulle bevel gegee wete-
ing, gaan nie in die pad van die nasies, en tot 'n stad van
die Samaritane ingaan julle nie, maar gaan liewer na die verlore skape van
die huis van Israel.
Die Evangelie van Mattheus bevat die volgende stelling van Christus
met betrekking tot sy eie missie in hoofstuk 15 vers 24:
Ek is net gestuur na die verlore skape van die huis van
Israel.
Dit wys dat Jesus slegs vir die Israeliete gestuur om sy leerlinge.
Die
Markus egter 16:15 het Jesus aangeteken gesê:
Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan die ganse
creature.l
Volgens Mark hierdie stelling is gemaak deur Christus net voor
sy hemelvaart. Vandaar hierdie opgehef die voormalige verklaring.
Tiende Voorbeeld: Gee bevel aan die wet van Moses te onderhou
Die Evangelie van Mattheus hoofstuk 23 vers 1 bevat die woorde:
Jesus dan het aan die skare en sy dissipels wete-
ing: Die skrifgeleerdes en die Fariseërs sit op die Moses "stoel van al daar-
vore alles wat hulle vir julle sê obsene, onderhou en doen dit.
Hierdie stelling is duidelik in wat impliseer dat hulle word beveel
te gehoorsaam wat die Fariseërs sê, en daar is geen twyfel dat die
Fariseërs aandring op die handhawing al die praktiese opdragte van
die
Torah en veral die opdragte wat van 'n etemal
aard,
terwyl dit in werklikheid almal van hulle is opgehef deur die Christelike wet is, soos ons
het
gedemonstreer in detail wanneer die bespreking van die eerste soort
opheffing.
Dit is vreemd dat Protestantse geleerdes dikwels hierdie verse weergee
as
'n argument teen die beëindiging van die Torah. Dit beteken dat
hulle
moet doodgemaak word omdat hulle nie die Sabbat nie, aangesien die wet van
Moses
verklaar dat sulke mense moet doodgemaak word. Ons het dit in bespreek
detail onder die eerste soort van opheffing.
Elfde Voorbeeld
Ons het reeds onder die dertiende voorbeeld van die eerste getoon
soort opheffing dat die Apostels opgehef al die praktiese
injunc-
sies van die wet, behalwe vier opdragte uit wat drie was
later opgehef deur Paul.
Twaalfde Voorbeeld
Lukas 9:56 bevat die volgende verklaring van Jesus:
Want die Seun van die mens het nie gekom om die mense eie lewens te vernietig, maar
om hulle te red.
Lohn 03:17 en 12:47 bevat ook dieselfde stelling, maar Paul besit
Tweede brief aan die Tessalonisense 2: 8 bevat hierdie stelling:
En dan sal die ongeregtige geopenbaar word, hy wat die Here
sal met die asem van sy mond en sal vernietig
met die verskyning van sy wederkoms.
Laasgenoemde stelling abrogates natuurlik die voormalige bevel.
In vlew van die bogenoemde voorbeelde van die teenwoordigheid van beide soorte
opheffing in die Ou en Nuwe Testament, die eis wat deur die
Joods-Christelike geleerdes, dat daar geen moontlikheid van
opheffing in
die Bybel, is bewys vals en verkeerde sonder enige twyfel. Ons kan,
egter herhaal dat met die verandering van die tyd, plek en die omstandighede
standpunte van die vak, sekere veranderings in wetlike opdragte is
baie
logiese en selfs nodig om die nuwe vereistes van te ontmoet
die onderwerp van die wet. Sekere opdragte kan nuttig wees en
behoorlike
vir die mense wat op een keer, en onnodig en onvanpas by
'n ander.
Die innovasie van die Triniteit
Die onmoontlikheid van die leer van Drie-eenheid
Aan die begin van hierdie artikel wil ons graag aan die volgende te maak
ing twaalf punte wat ons seker is, sal help om die leser het
maklik
toegang tot die waarheid.
Eerste Point: Wie is God?
Die boeke van die Ou Testament getuig van die feit dat God
(Allah) is een, die ewige, die ewig. Hy is 'n absolute krag
oor alles en kan alles wat hy daarvan hou om te doen. Hy het geen gelyke. Geen
is soortgelyk aan hom nie in wese nie in eienskappe. Hy is
onafhanklik
duik van fisiese vorm of eienskappe. Hierdie feite is so abundandy
gevind
in hierdie boeke dat geen voorbeelde is nodig.
Die tweede punt: die verbod van Aanbidding enigiets anders
as hom
Hierdie verbod word duidelik genoem in baie plekke van die
Pentateug, byvoorbeeld in Exodus hoofstukke 20 en 34. Ons het selfs vind
dit in Deuteronomium hoofstuk 13 dat enige profeet of iemand genoem
ontvang inspirasie was om mense te vra anders as God te aanbid
alleen, selfs in 'n droom, het hy moet maak nie saak hoeveel vermoor word
mira-
sering hy gedoen het. Net so iemand aan te moedig om sy vriende of
rela-
tiewe om te kyk na ander gode moet gestenig word. Hoofstuk 17 van
die
dieselfde boek dat iemand skuldig is aan ander aanbid gevind
gode, man of vrou, sal gestenig word.
Die derde punt is: Die Erkenning van fisiese kenmerke aan God
Daar is baie verse van die boeke van die Ou Testament wat
noem verskillende ledemate, fisiese vorm en funksies in verband
met God.
Byvoorbeeld Genesis 1: 26,27 en 9: 6 noem God eie gesig en
ander ledemate. Jesaja 50:17 bevat 'n beskrywing van die hoof van
God.
terwyl dit in Daniel 7: 9 die hoof en hare van God genoem word.
'N lys van sommige gedeeltes bevat beskrywings van fisiese fea-
kings en ledemate ens in verband met God word hieronder gegee:
1. Genesis, 01:26:27 en 9: 6 Face en ander ledemate.
2. Jesaja 59:17 Hoof.
3. Daniel 7: 9 hoof en hare.
4. Psalms 43: 3 Face, hand en arm.
5. Exodus 33:23 gesig en nek.
6. Psalms 33:15 oë en ore.
7. Daniel 9 oë en ore.
8. Ek Kings 08:29 die oë.
9. Jeremia 16: 17,32; 19 Die oë.
10. Job 34:21 die oë.
11. Spreuke 5:21; 15: 3 Die oë.
12. Psalms 10: 4 die oë en wimpers.
13. Psalms 17: 6,8,9,10 die oor, Foot, Neus en mond.
14. Jesaja 30:27 lippe en tong.
15. Deuteronomium 33 Hands en Foots.
16. Exodus 31:18 vingers.
17. Jeremiah4: 19 maag en hart.
18. Jesaja 21 Back.
19. Hand 20:28 Bloed.
Daar is twee verse in die Pentateug wat praat van God as
metafisiese maw vry van vorm en funksies. Deuteronomium 04:12
sê:
En die Here het uit die midde van die vuur vir julle;
julle het gehoor die stem van die woorde nie, maar geen verskyning gesien nie; slegs
julle het 'n stem.
Verder in vers 15:
Neem julle dan terdeë in julle in ag; want julle het
géén verskyning gesien op die dag dat die Here met Moses gespreek
jy by Horeb uit die midde van die vuur.
Sedert die bogenoemde twee verse stem ooreen met die menslike rede, wat hulle doen
vereis nie verduidelikings net soos die ander hierbo gelys.
Net so is daar verse in die Bybel wat God betrekking het op die ruimte.
Sulke verse teenwoordig is in beide die Ou en die Nuwe Testament.
Sommige van hulle word hieronder gelys:
Uittog: 25: 8; 29:45, 46
Nommers: 5: 3; 35:34
Deuteronómium 26: 15
II Samuel 7: 5,6
Ek Kings 8: 30,32,34,36,39,45,49
Psalms 9: 11; 10: 4; 25: 8; 67:16; 73: 2; 75: 2; 98: 1;
134: 21
Joel 3: 17,21
Sagaria 8: 3
Matthew 5: 45,48; 6: 1,9,14,26; 7: 11,21; 10: 32,33;
03:50; 15:12; 16:17; 18: 10,14,19,35; 23: 9,22
Al die bogenoemde verse verbind om God te space.l Daar is baie min
verse in die Ou en Nuwe Testament dat God as beskryf
buite ruimte en tyd. Twee voorbeelde is Jesaja 66: 1,22 en Handelinge
7: 48.3 Aangesien hierdie paar verse is vir menslike rede aanvaarbaar is, en
in
ooreenstemming met rasionele argumente, het hulle nie nodig nie
verduidelikende
gepubliseer. Die ander verse toeskryf ruimte vir God vereis egter
inter-
vertolking. Die Joods-Christelike geleerdes stem ook saam met ons dat
soos
verse vereis 'n verduideliking.
Vierde Point: Metaforiese betekenis van die woorde
Dit is hierbo dat God bevestig het geen fisiese vorm en
funksies. Ons vind bevestiging ook in die Nuwe Testament dat God
kan nie gesien word nie. Die Evangelie van Johannes 01:18 het:
Niemand het God ooit gesien nie.
Dit bewys dat enige wese, sigbaar vir die menslike oog kan nie God wees nie.
As die woord "God" gebruik word vir 'n sigbare feit dat een moet wees nie
mis-
gelei deur dit. Dit kan hier verduidelik word dat die woord God gebruik vir
enige
een, maar God sal 'n metafoor of 'n figuurlike gebruik van die word.1 wees
Daar is geen twyfel dat daar dalk 'n behoorlike rede vir die gebruik te wees
sulke woorde vir mense anders as God. Die volgende voorbeeld sal
maak dit meer duidelik. Ons vind sulke woorde gebruik word in die Pentateug vir
die
engele net omdat hulle toon God eer meer as enigiets te doen
ander wesens. Uittog 23:20 bevat die volgende verklaring van die
God:
Kyk, Ek stuur 'n Engel voor jou uit om jou op die te hou
manier, en om jou na die plek wat ek bereid is om te bring.
Pasop vir Hom en luister na sy stem. Lok hom nie; want hy
sal julle oortreding nie vergewe nie, want my Naam is in Hom.
Verder in vers 23 sê dit:
Want my Engel sal voor jou uit gaan en jou bring in
na die Amoriete en Hetiete en Feresiete en die
Kanaäniete, Hewiete en Jebusiete; en Ek sal hulle sny
af.
In die bogenoemde stelling die woorde, "Ek stuur 'n Engel voor jou" en
"My engel sal voor jou uit gaan," is voldoende om te bewys dat die
mov-
ing na die wolk in die dag en die bewegende pos van die brand by
nag,
lei die Israeliete in die pad, was niemand anders as 'n angel2 van God.
Deifying woorde is wat gebruik word vir hierdie engel net vir die bogenoemde
rede.
Die Erkenning Divinitatis aan ander as God self in die
Bybel
Dit gebeur erg in die Bybel in verband met engele, man,
selfs Satan en lewelose dinge. In sommige plekke verduidelikings het
gegee, maar ander kere die metaforiese betekenis is so
obvi-
skeie dat dit laat geen ruimte vir twyfel of misverstand. Ek sou
soos
'n paar spesifieke voorbeelde van hierdie wat in die Bible.2 te gee
Ons sal nie die hele teks, maar net die deel direk weergee
wat verband hou met die punt in die vraag. Genesis 17:14 sê:
Toe Abram negentig jaar oud was en nege, het die Here
aan Abram verskyn en vir hom gesê: Ek is die Almagtige
God; wandel voor my, dan sal jy opreg. En Ek sal maak
my verbond tussen my en jou, en jou vermenigvuldig
buitengewoon. En Abram op sy aangesig geval en God het met gepraat
hom en sê: "Wat my kyk my verbond is met jou, en
jy het 'n vader van baie nasies.
Verdere in verse 7-9 vind ons:
En Ek sal my verbond oprig tussen My en jou
en jou nageslag ná jou in jou geslagte, as 'n ewige
verbond, 'n God vir jou te wees en vir jou nageslag ná jou,
die land waar U 'n vreemdeling, die hele land Kanaän,
'n ewige besitting; en Ek sal hulle God wees.
Verse 15,18,19 en 22 van hierdie hoofstuk bevat die woorde: "En
God sê vir Abram "," Toe sê Abram vir God ", ens Dit is duidelik
dat die woord "God" gebruik word vir die een praat Abraham,
F, terwyl in werklikheid, die prater was 'n engel van God, wat bevestig word
deur
Die laaste sin (vers 22), dit is, "God het uit
Abraham. "
Hier is die woorde Here en God is wat gebruik word vir die engel, selfs die
engel hom het hierdie woorde gesê: "Ek is God die Almagtige", "Ek gebruik
sal hulle God wees. "
Net hierdie woorde word ook gebruik in hoofstuk 18 van Genesis vir
die engel wat aan Abraham verskyn het saam met twee ander engele wat
voorspel dat die geboorte van Isak geword en hom ingelig dat die land van Lot
sal binnekort vernietig word. In hierdie boek word die woord God gebruik veertien
tye vir ander. Dieselfde boek op 28: 10-17, die geleentheid beskryf
van
Jacob eie afwyking van Berséba het:
En Jakob het uit Berséba vertrek en na
Haran. En hy het by 'n plek en daar gebly
die hele nag, want die son was; en hy het van die klippe van
die plek en sit dit onder sy hoof, en hy gaan lê in daardie
plek om te slaap. En hy het gedroom, en kyk 'n leer op
die aarde en die top van dit reik tot aan die hemel, en kyk, die
engele van God opklim en neerdaal op dit. En kyk
die Here bo-aan gestaan en gesê: Ek is die Here die God van
Abraham, jou vader, en die God van Isak: die land waarin
jy gaan, sal Ek aan jou gee en aan jou nageslag; en jou nageslag
sal wees soos die stof van die aarde, en jy sal uitbrei
na die weste en na die ooste, en die noorde en na die suide:
en in jou en jou nageslag sal al die geslagte van die aarde
geseën word. En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar
al die plekke waarheen jy gaan, en Ek sal jou terugbring in
hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat
wat Ek jou gesê het. En Jakob het wakker geword uit sy
slaap, en hy het gesê, eie urely die Here is op hierdie plek; en ek
dit geweet het. En hy was bang en het gesê: Hoe vreeslik is hierdie
plaas! Dit is hier niks anders as 'n huis van God nie, en dit is die
poort van die hemel.
Verder dieselfde boek op 3 1 1 3 Jacob spreek sy vroue Lea
en Rachel:
En die Engel van God het na my gepraat in 'n droom en sê:
Jakob: En ek het gesê: Hier is ek! En Hy sê: Slaan tog jou
oë en kyk: al die bokramme wat die kleinvee is
gestreep, gestippeld en bont, want Ek het al gesien dat
Laban jou aandoen. Ek is die God van Bet-el waar jy
annointedst die pilaar, en waar jy 'n gelofte gedoen in my;
nou klaar, trek weg uit hierdie land en opgawe vir die
jou geboorteland.
Verdere in 32: 9 van dieselfde boek sê dit:
En Jakob het gesê: o God van my vader Abraham en God
van my vader Isak, o HERE, wat my beveel het: opgawe
na jou land en na jou familie.
Verder in vers 12:
En jy het gesê: Ek sal sekerlik aan jou goed doen en jou maak
nageslag maak soos die sand van die see, wat nie getel kan word nie
menigte.
En weer in 35: 1 van dieselfde boek:
En God het aan Jakob gesê: Maak klaar, trek op na Bet-el, en
bly daar; en maak daar 'n altaar vir die God wat verskyn
vir jou as jy op die vlug was vir die aangesig van Esau, u broth-
er. Toe sê Jakob aan sy huisgesin en aan almal wat
saam met hom was: Verwyder die vreemde gode wat onder julle is, en
skoon wees, en verander jou klere en laat ons klaarmaak en gaan
op na Bet-el; en Ek sal 'n altaar vir God, maak daar wat
my geantwoord het op die dag van my benoudheid en by my was op
die weg wat ek gegaan het.
Beskryf dieselfde gebeurtenis in detail in vers 6 van dieselfde hoofstuk
dit sê:
So het Jakob dan in Lus aangekom wat in die land Kanaän.
dit is Bet-el, hy en al die mense wat by hom was, en
hy het daar 'n altaar, en die plek El Bet-el, omdat
God daar aan hom verskyn toe hy gevlug het van
sy broer.
Ook vind ons in Genesis 48:34:
En Jakob het vir Josef gesê: God, die Almagtige verskyn
vir my by Lus, in die land Kanaän, en my geseën, en
het vir my gesê: Kyk, Ek sal jou vrugbaar en vermeerder
U, en ek sal jou van 'n menigte van die volk; en gee
hierdie land vir jou nageslag ná jou as 'n ewige besitting.
Daar moet kennis geneem word dat die een wat aan Jakob verskyn het, was in
Trouens 'n engel as uitdruklik verstaan van Genesis 31 13. Die
belowe en verbond deur hom was saam met die Engel, en nie direk
met die Almagtige God, maar ons in die bogenoemde voorbeeld wat gesien het
Jakob het die woord van God vir hierdie engel meer as agtien keer.
Selfs die engel hom gebruik hierdie woord vir homself.
Erkenning van Divinib te Angels
Ons vind 'n ander ongelooflike en snaakse storie oor Jakob beskryf
in Genesis 32: 24-30:
Maar Jakob het alleen oorgebly; en daar geworstel 'n man met
hom totdat die breek van die dag. En toe hy sien dat hy
oorwin nie teen hom, het hy aangeraak die hol van sy heup;
en die hol van Jakob eie heup was uit gesamentlike, as hy wres-
ting met hom. En hy het gesê: Laat My gaan, want die dag het gebreek.
En hy het gesê: Ek sal U nie laat gaan nie tensy dat U my seën. En
Toe sê hy vir hom. Wat is jou naam? En hy antwoord: Jakob. En
het hy gesê: U naam sal genoem word nie meer Jakob nie, maar Israel; l
as 'n vors het jy krag met God en met die mense en
het oorwin. En Jakob het hom gevra en gesê: Sê vir my, ek bid
u Naam. En hy het gesê: Waarom is dit dat jy doen
vra na my Naam? En Hy het hom daar geseën. En Jakob
het die naam van die plek Pniël; want ek het God gesien van aangesig
die hoof te bied, en is my lewe gered.
1. Israel in Hebreeus beteken stoeier met C, OD.
Dit is duidelik dat die stoeier met Jakob was 'n engel verwys na
as God in die bogenoemde vers. Eerstens, want as ons die woord van God
hier in die ware sin sou dit beteken dat die God van die
Israeliete is,
God verbied, so swak en hulpeloos dat hy nie 'n man kan oorkom
in
'n stoeigeveg wat vir die hele nag geduur het. Tweedens,
omdat
die profeet Hosea het dit duidelik gemaak dat hy nie God nie, maar 'n engel.
Dit
sê in Hosea 00:34:
Hy het sy bther deur die hak in die baarmoeder, en deur sy
krag het hy met God: Ja, hy het met die
engel, en die oorhand gekry, hy het geween en Hom gesmeek vir
hom het hy bevind hom in Bet-el, en daar het Hy met ons gespreek.
In hierdie stelling ook die woord van God is twee keer gebruik word vir die engel.
Naas, vind ons in Genesis 35: 9-15:
En God weer aan Jakob verskyn het, toe hy uit
uit Paddan-Aram, en Hy seën hom. En God het vir hom gesê: U
naam is Jakob: jou naam sal nie meer Jakob genoem word nie,
maar Israel sal jou naam wees; en hy het hom Israel genoem.
En God sê vir hom: Ek is God, die Almagtige wees vrugbaar en
vermeerder: 'n nasie en 'n maatskappy van die nasie, sal van jou,
en konings sal uit jou lendene kom; En die land wat Ek
aan Abraham en Isak, sal Ek aan jou gee; en aan jou nageslag
ná jou sal Ek die land gee. Het God van hom
die plek waar Hy met hom gepraat. En Jakob het 'n gedenksteen
in die plek waar Hy met hom gespreek, 'n gedenksteen van klip;
Toe giet hy 'n drankoffer, en hy gooi olie
daarop. En Jakob het die naam van die plek waar God
met hom gepraat het Bet-el.
Hier is ook die woord van God is vyf keer gebruik word vir die engel wat
het met Jakob.
Ons vind ook in Deuteronomium 1: 30-33:
Die Here jou God wat voor julle, hy sal veg
vir jou, volgens alles wat Hy in Egipte vir jou gedoen het voor
jou oë; En in die woestyn, waar jy gesien het hoe
dat die Here jou God jou gedra het soos 'n man sy seun dra, op die
die hele pad wat julle getrek het, totdat julle by hierdie plek gekom. Nog in
hierdie woord het julle nie die Here jou God, wat saam in glo
die weg voor U te soek jy 'n plek uit te slaan jou
tente in, snags in die vuur om julle te laat sien op die pad waar julle langs moes
gaan, en in 'n wolk bedags.
Dieselfde gebruik van die woord "God" is herhaaldelik in die bogenoemde
gang. Weer in Deuteronomium 31: 3-8 vind ons hierdie stelling:
Die Here jou God, Hy trek voor jou oor en hy
hierdie nasies voor jou uit verdelg .... Wees sterk en
'n goeie moed, wees nie bevrees nie .... vir die Here jou God, dit is Hy wat
mag met jou saamgaan; Hy sal met jou wees.
Ook hier die woord "God" gebruik is vir 'n engel. In die boek van
Regters 13:22 hierdie engel beskryf word as hy verskyn aan Manóag
en sy vrou:
En Manóag sê vir sy vrou: Ons sal sekerlik sterwe,
omdat ons God gesien het.
Terwyl verse 3, 9,13, 15, 16, 18 en 21 praat duidelik van sy wese
'n engel en nie God nie. Naas, is die woord "God" gebruik vir die engel
van God ook in Jesaja 6, Samuel 3, Ezekiel 4 en 9, en in Amos
7.
Die Erkenning van Goddelikheid te Mans en Satan
Psalm 82: 6 gee ons 'n besonder duidelike voorbeeld van hierdie, sê:
Ek het gesê, julle is gode; en julle is almal kinders van die
Allerhoogste.
Hier vind ons die woord "God" gebruik word vir alle mense. Ook in II
Kor 4: 3-4 vind ons:
Maar as ons evangelie dan nog bedek is, is dit bedek in die wat verlore gaan, In
wie die god van hierdie wêreld die sinne verblind het hulle
wat nie glo nie, sodat die verligting van die evangelie van heerlike
Christus, wat die beeld van God is, moet skyn vir hulle.
Volgens Protestantse geleerdes, "God van hierdie wêreld" in hierdie pas-
Sage te kenne dat Satan.
Deur die aanbieding van die bogenoemde voorbeelde uit die Bybel van plan is ons
bewys van die feit dat net omdat die woord "God" gebruik is vir
iemand of iets anders, wat nie 'n sinvolle lewe te lei
dink dat daardie dinge God of seuns van God geword het.
Vyfde Point
Ons het reeds in die derde en die vierde punt getoon dat
metaforiese gebruik van die woord "God" word in oorvloed in die
Bybel. Nou is ons van plan is dat die gebruik van metafoor in die Bybel te wys
is
nie net beperk tot die geleenthede wat hierbo genoem word. Daar is baie ander
situasies waar metafoor en oordrywing is nogal vrylik gebruik.
Die volgende voorbeelde sal dit wys duidelik. Genesis 13:16
bevat die woorde:
Ek teweeggebring jou nageslag maak soos die stof van die aarde, sodat as 'n
iemand die stof van die aarde, dan Shau jou nageslag tel ook
word getel.
Nog 'n voorbeeld van oordrywing is gevind in 22:17 van dieselfde
Dat in die seën Ek teweeggebring, jou seën en in te vermenigvuldig Ek teweeggebring
jou nageslag vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand
wat op die see.
'N Soortgelyke belofte is gemaak vir Jakob dat sy generasie sou wees
vermeerder in getal soos die stof van die aarde, terwyl dit in die feit dat die
generasie
sie van beide profete bymekaarkom nog nooit vermeerder in getal
gelyk aan die getal van die korrels in 'n paar gram van sand ver van
gelyk aan die stof AU die see-oewer van die aarde.
Beskrywing van die land het belowe om die Israeliete, Exodus 3: 8 sê:
Na 'n land wat oorloop van melk en heuning.
Terwyl ons almal weet dat daar geen so 'n plek bestaan op aarde.
Deuteronomium hoofstuk 1 bevat die volgende stelling:
Die stede is groot en tot aan die hemel waUed.
En in hoofstuk 9 lees ons:
Om nasies groter en sterker is as jy in besit te neem,
stede wat groot en omhein tot heaven.2
Psalm 78: 65-66 sê:
Toe het die Here wakker geword soos een wat slaap, soos 'n
held wat oorweldig is deur die wyn, En hy het
sy vyande in die agterdele; Hy het hulle 'n ewige
verwyt.
Psalm 104: 3 bevat hierdie huldeblyk aan God:
Wie bêre die balke van sy kamers in die waters, wat
die wolke sy wa maak, wat op die vleuels van wandel
die wind.
Die geskrifte van die evangelis Johannes is vol metafore, vergelykings,
oordrywings en oordrewe. Jy sal skaars 'n sin wat
vereis nie interpretasie. Diegene wat sy Evangelie gelees het,
sy
Briewe en sy Openbaring is die WEU vertroud is met hierdie
characteris-
tiese van Johannes. Byvoorbeeld hy begin hoofstuk 12 van Openbaring met
hierdie
beskrywing:
En daar is 'n groot wonder in die hemel; 'n vrou
beklee met die son, en die maan was onder haar voete, en op
haar hoof 'n kroon van twaalf sterre; En sy was swanger
uitgeroep, barenswee in die geboorte, en angs te afgelewer word. En
verskyn daar nog 'n wonder in die hemel; en daar was 'n groot
rooi draak met sewe koppe en tien horings, en sewe
krone op sy koppe. En sy stert het die derde deel van die
sterre van die hemel meegesleep en hulle op die aarde gegooi en die draak
hulle het gestaan voor die vrou wat gereed was om te baar, sodat hy
haar kind so gou as wat dit was bom verteer. En sy het
n manlike kind gebaar, wat al die nasies met 'n stok van
yster; en haar kind is weggeruk na God en sy troon.
En die vrou het gevlug na die woestyn, waar sy 'n
plaas voorberei van God, dat hulle haar daar sou onderhou thou-
sand, twee honderd en sestig dae lank.
En daar het oorlog in die hemel gekom: Michael en sy engele
teen die draak geveg; en die draak en sy
engele, en die oorhand gekry nie; nie hulle plek was gevind nie enige
meer in die hemel.
Die belaglik beskrywing hierbo blyk 'n sinlose uitstorting
van 'n besetene totdat 'n sinvolle verklaring kan gevind word vir dit
wat cerLainly nie maklik in hierdie geval. Die Joods-Chrisdan
geleerdes
nie probeer om 'n verduideliking vir sodanige state te stuur en doen
erken
die teenwoordigheid van oordrywing en hiperbool in die Heilige Skrif.
Die
skrywer van Murshid at-Talibeen gesê in artikel 3 van sy boek:
So ver as die styl van die heilige boeke is gespesifiseer, dit is
vol van ontelbare en ingewikkelde metafore, veral
die Ou Testament.
Hy het verder gesê:
En die styl van die Nuwe Testament is ook baie
metaforiese, veral die gebeure van ons Verlosser. Vir hierdie
rede baie verkeerde opvattings en idees versprei, soos sommige
Christen-onderwysers het probeer om hierdie skrifgedeeltes te voorsien
woord vir woord verduidelikings. Hier is 'n paar voorbeelde om te wys
dat die woord vir woord verduideliking vir metaforiese gedeeltes is
nie toelaatbaar. In Christus eie stelling oor Koning Herodus: "Gaan
julle vertel daardie jakkals "," l natuurlik, die woord "jakkals" verwys na die wrede
en bedrieglike koning, want hierdie dier is bekend vir die feit dat wrede
en bedrog. Net die Here vir die Jode gesê:
Ek is die lewende brood wat gekom het uit die hemel
en: As iemand van hierdie brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid:
En die brood wat Ek sal gee, is my vlees wat Ek sal
gee vir die lewe van die world.l
maar die Jode het hierdie gedeelte in sy letterlike sin en gevra
hoe dit vir hom moontlik was om hulle eie vlees aan te bied om te eet,
nie besef dat dit verwys na die offer van Christus offer
homself as versoening vir die sondes van die hele wêreld. Ons
Verlosser het ook gesê op die viering van die Eucharistie oor die
brood wat, "Dit is my liggaam" en oor die drank wat, "Dit is die
bloed van die verbond ".
Dan van die twaalfde eeu Rooms-Katolieke begin
interpreteer dit in 'n ander sin, in teenstelling met die stellings
van die heilige boeke, en uitgevind die onderrig van die transub-
bevestiging kry, wat deur die brood en drink sal Trans- wees
gevorm in die liggaam en bloed van Christus. Terwyl ons sê
dat die brood en wyn nog steeds hul stof en dit nie doen nie
verander nie. Die korrekte verduideliking van die verklaring van ons
Here is dat die brood is soos die liggaam van Christus en wyn
is soos sy bloed.
Hierdie erkenning is baie duidelik en ondubbelsinnig, maar hy het inter-
geïnterpreteer Christus eie verklaring van die geloof van die Katolieke te weerlê
dat die
brood en drink werklik omskep in die liggaam en bloed van
Christus, terwyl dit in werklikheid, die oënskynlike betekenis van die gang is
presies
wat die Katolieke verstaan. Christus eie verklaring is die volgende:
En terwyl hulle eet, neem Jesus brood, en dit geseën,
en breek dit en gee dit aan die dissipels en sê: Neem, eet;
dit is my liggaam. En hy het die beker, en nadat Hy gedank het, en
gee dit aan hulle en sê: Drink almal daaruit; Want dit is my Wood
van die nuwe testament, wat vir baie uitgestort word vir die remis-
van sondes. "
Die Katolieke, wat in die transformasie van die brood in glo
die liggaam van Christus, in die meerderheid was voor die verskyning van
die
Protestantse beweging. Die aantal mense wat van hierdie sekte is nog steeds
groter
oor die hele wêreld.
Aangesien hierdie geloof van transsubstansiasie is nie korrek nie, in die
mening
van die Protestante, op grond daarvan dat dit nie aanvaarbaar
menslike
rede en verstand, die konsep van die drie-eenheid behoort ook so
verwerp op dieselfde gronde nie, want universeel erken
rasionele argumente getuig teen dit, maar 'n vae
aanduiding
sies van hierdie konsep kan gevind word in sommige Bybelse stellings. Dit
kan
word aangevoer dat die feit dat hierdie geloof is nou die geloof van
miljoene
sinvolle Christene, is op sigself 'n argument vir die feit dat dit 'n
believ-
staat konsep. In antwoord op hierdie argument kan ons hulle daaraan herinner dat
die miljoene Rooms-Katolieke wat nog vashou aan die geloof van
transub-
bevestiging kry ewe verstandig en is meer in getal as die
Protestante. Hulle het nog fimlly glo in die werklike transformasie
van
die brood in die liggaam van Christus. Dit invalidates die Protestantse
be-
vogspanning. Nou sal ons dat die sakrament van die nagmaal wys, as
geglo dat deur die Katolieke, is heeltemal irrasioneel en iets wat
is
totaal onaanvaarbaar vir menslike rede.
Eerste argument
Die Rooms-Katolieke Kerk maak daarop aanspraak dat die wyn en brood physi-
gevestig verander in die bloed en liggaam van Christus en word, in 'n
werklike
sin, Christus self. Hierdie brood, toe omskep in Christus,
moet,
dus fisies omskep in menslike vlees. Dit is duidelik,
egter dat die brood behou al sy eienskappe en enigiemand
sien
en raak dit vind niks, maar die brood, en as hierdie brood oorbly
vir
'n geruime tyd dit verval en ontbind soos enige ander brood. Dit sal
nie
wys enige van die veranderinge wat plaasvind wanneer die menslike liggaam decomprimeren
inhou.
Tweede argument
Die teenwoordigheid van Christus, met sy Goddelike karakter, op duisende
plekke in een en dieselfde tyd kan moontlik wees om in die Christelike
gedink
maar dit is nie versoenbaar met sy menslike karakter. Omdat synde
ten volle
menslike hy was soos ander mense, voel honger, eet,
drink-
ing, en slaap as al die ander mense doen nie. Menswees hy selfs
bang vir die Jode en van hulle weggevlug. Dit is dus logies
onmoontlik dat Christus besit van 'n enkele menslike vorm kan voor wees
fisies op ontelbare plekke gestuur op dieselfde tyd.
Derde argument
As ons aanvaar dat die duisende priesters in staat is om onmiddellik
toewyding, die maak van die brood wat aangebied word deur hulle dadelik Blaai na
die
liggaam van dieselfde Christus wat gebore is uit die maagd Maria op hul
voordrag, is dit ons laat met twee moontlikhede: óf elkeen
van hierdie
Christusse is presies en presies dieselfde real Christus gebore uit die
Virgin
Mary, of dat elke een van hulle is anders as die werklike Christus.
Vierde ARGUMENT
En toe die brood het tumed in die liggaam van Christus in die
hande van die priester, het hy breek dit in baie klein stukkies. Dit
weer
bied twee moontlikhede, óf Christus is ook verdeel in 'n
gelyke
aantal klein stukkies of elke stukkie draai weer in 'n volledige
en
perfekte Christus. Volgens die fommer die eter uit een stuk
sou
nie beskou word as die hele van Christus geëet; en
volgens
1. Die Christene glo dat waar in die wêreld die seremonie
van Euchanst is
uitgevoer word, maak Christus fisies self teenwoordig by daardie plek.
tot die laaste, sal jy het om te glo in die teenwoordigheid van 'n leër
van
Christusse.
Vyfde ARGUMENT
Die geval van die Here eie ete wat plaasgevind het 'n bietjie voor die
"Kruisiging" bedien die doel van die offer wat later was
ondersteuningsdienste
gestel om te bereik deur om Jesus aan die kruis en
cruci-
king hom. Dit was heeltemal onnodig, dat hy moet gekruisig word deur
die
Jode nadat reeds homself geoffer. Omdat, volgens
Christelike denke, is die enigste doel van Christus in die wêreld
was
homself op te offer vir die verlossing van die wêreld. Hy het nie
kom
weer en weer ly vir hierdie doel, as verstaan van
die
laaste gedeelte van Hebreërs hoofstuk 9.
Sesde ARGUMENT
As die Christelike eis word as korrek is, sou dit die
Christene meer wreed aan Christus as die Jode as hulle vervolg
Christus slegs een keer en links him2 terwyl die Christene van dag tot dag
perse-
oulike Christus, slag hom en eet en sy vlees en bloed drink. As die
Jode
veroordeel kan word en vervloek vir Christus gekruisig het dadelik wat moet
die lot van diegene wat dood en 'n paar keer doodmaak Christus
elke
dag en nie alleen los hom nie na hierdie, maar sy vlees eet en
drink
sy bloed? Wat kan gesê word van diegene wat nie huiwer om te eet
hulle
God is nie? As hulle God kan homself nie uit hul kloue red wat op
aarde
sal veilig van hulle wees?
Sewende ARGUMENT
Lukas 22:19 bevat die volgende verklaring van Christus met betrekking
l. "So Chnst was eens aangebied om die sondes van baie weg te neem, vir
hulle wat lyk
vir hom sal hy die tweede maal sonder sonde verskyn aan
redding. "
2. Die Christelike Churc4 na die verdrag van vriendskap met die Jode
in 1964, clear-
ly verklaar dat die Jode het niks te doen met die moord van
Christus. Hierdie verklaring
staan in duidelike teenstelling met wat die Bybel sê en toon
die min respek
hulle het aan die Bybel.
die instelling van nagmaal:
Doen dit tot my gedagtenis.
As dit aandete was op sigself 'n offer, dan kan dit nie gewees het
'n
gedenkteken of 'n herinnering, as niks kan 'n herinnering wees
self.
Mense wat sulke bygelowe aanvaar as 'n brood draai in Christus
is al hoe meer blootgestel aan 'n prooi vir groter bygelowe geword
in
Goddelike sake soos die konsep van God en ander sake wat verband hou
te
rede. Ons beweer dat as al hierdie sinvolle volgelinge kan saamstem
op 'n
geloof wat absoluut deur logika en gesonde verstand verwerp,
óf
in die blinde nastrewing van hul voorvaders, of vir 'n ander rede, is dit
moet nie as 'n verrassing vir ons dat die Protestante en
Katolieke
LIC's het ooreengekom op die drie-eenheid, wat is meer absurd en
meer in teenstelling met die menslike rede.
Daar is 'n groot aantal mense, 'n groter aantal, in werklikheid, as
die Katolieke, wat geroep is ketters omdat hulle verlate
die Christelike geloof net omdat hulle gevind is te veel instellings
en oortuigings van die Christelike geloof aan die menslike rede onaanvaarbaar.
Hulle
geweier om te aanvaar wat onaanvaarbaar is. Hul boeke is vol
argu-
mente hul denke te ondersteun. Verder, daar is 'n ander party
genoem
Unitarians wat ook die instelling van die nagmaal verwerp.
Die
Jode en die Moslems ook weerlê en dit mitologiese verwerp en
selfs absurd onderrig.
Sesde Point: Dubbelsinnigheid in die state van Christus
Daar is ontelbare voorbeelde van dubbelsinnigheid wat in die state
mente van Christus. Soveel so dat sy dissipels en vriende
kon
nie sy boodskap verstaan tot Jesus self toegelig nie.
Die
stellings verduidelik deur Jesus het beslis verstaan, maar
baie ander stellings wat nie deur hom verduidelik is nog steeds
onduidelik en dubbelsinnig, behalwe 'n paar van hulle wat verstaan is
met groot moeite na 'n lang tyd. Daar is baie voorbeelde van
hierdie in
die Nuwe Testament wat ons sal noem net 'n paar.
Eerste voorbeeld
Hoofstuk 2 van die Evangelie van Johannes, die geval van 'n beskrywing
Jode wat Christus gevra vir 'n paar tekens, berig die volgende antwoord
van
Jesus vir die Jode:
Breek hierdie tempel af, en in drie dae sal Ek dit oprig.
Toe sê die Jode: Ses en veertig jaar is aan hierdie tempel
gebou, en U, sal U agter dit in drie dae? Maar hy het
van die tempel van sy liggaam. En toe Hy opgestaan het uit
die dode, het sy dissipels onthou dat Hy dit gesê het vir
hulle; en hulle het die Skrif geglo en die woord wat
Jesus het gesê. "
In hierdie voorbeeld selfs die dissipels van Jesus nie kon verstaan
die betekenis van die bogenoemde stelling tot die opstanding van
Christus
laat staan dit verstaan word deur die Jode.
Tweede voorbeeld
Jesus sê vir Nikodemus 2
As iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk sien
van God.3
Nikodemus nie Jesus verstaan, beantwoord:
Hoe kan 'n mens wees bom as hy oud is? Kan hy gaan die
tweede keer in sy moeder eie skoot, en gebore word nie?
Jesus het probeer om hom 'n tweede keer te verstaan nie, maar hy het steeds
het
nie verstaan nie. Toe sê Jesus aan hom:
Jy is die leraar van Israel en jy weet hierdie
dinge? l
Derde Voorbeeld
Christus, die aanspreek van die Jode, het gesê:
Ek is die brood van die lewe .... Dit is die brood wat kom
uit die hemel, dat 'n man mag daarvan eet en nie sterwe nie ... 2
En die brood wat Ek sal gee, is my vlees wat Ek vir gee
die lewe van die wêreld. Die Jode getwis onder hulle-
self gesê: Hoe kan hierdie man ons sy vlees gee om te eet?
Toe sê Jesus vir hulle ... as julle nie die vlees van die eet
Seun van die mens en sy bloed drink nie, het julle geen lewe in jou.
Want my vlees is waarlik spys, en my bloed is drink in-
daad. Hy wat my vlees eet en my bloed drink,
bly in My en Ek in hom. Soos die lewende Vader My gestuur
My, en Ek deur die Vader lewe, so sal hy wat My eet, ook hy
sal lewe deur my ....
En baie van sy dissipels, toe hulle dit hoor,
gesê: Dit is 'n harde woord; wie kan daarna luister?
Van daardie tyd het baie van sy dissipels teruggegaan en
waLed nie meer met hom.
Hierdie keer het die Jode het Jesus nie en selfs sy dissipels verstaan
gevind dat dit moeilik en ingewikkeld, met die gevolg dat baie van te wees
sy
dissipels hom verlaat.
Vierde Voorbeeld
Die Evangelie van Johannes 8: 21-22 het:
En Jesus het weer vir hulle gesê: Ek gaan weg, en julle
sal My soek, en Shau in jul sondes sterwe: Waar Ek gaan, kan julle
kan nie kom nie. Toe sê die Jode: Hy sal Homself doodmaak?
omdat Hy sê: Waar Ek gaan, kan julle nie kom nie.
Vyfde Voorbeeld
Johannes 8: 51-52 sê:
Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, as iemand my woord bewaar, sal hy
sal nooit sien dood. Toe sê die Jode vir Hom: Nou weet ons
weet dat U 'n duiwel. Abraham is dood, en die
profete; en U sê: As iemand my woord bewaar, sal hy
nooit smaak van die dood.
Ook hier het die Jode kan nie verstaan die verklaring van Jesus,
eerder hulle het hom daarvan beskuldig dat hy besit word deur die duiwel.
Sesde Voorbeeld
Ons lees in Johannes 1 1 14:
En daarna sê Hy vir hulle: Lasarus, ons vriend "
slaap; maar ek gaan, dat ek hom uit die slaap wakker te maak. Dan
Sy dissipels sê: Here, as hy slaap, sal hy gesond word. Maar
Jesus het gespreek van sy dood, terwyl hulle gedink het dat hy gepraat
van die neem van die rus van die slaap. Toe sê Jesus vir hulle ronduit:
Lasarus is dood.
Hier sien ons dat die dissipels het hom nie verstaan nie, totdat hy
verduidelik wat hy bedoel het.
Sewende Voorbeeld
Matthew 16: 6-12 bevat die volgende stelling:
Toe sê Jesus vir hulle: Pas op en wees versigtig van die
suurdeeg van die Fariseërs en Sadduseërs. En hulle rede
soned onder mekaar en sê: Dit is omdat ons geneem
geen brood. En toe Jesus gesien het, het hy vir hulle gesê: O
julle kleingelowiges, redeneer julle onder mekaar, omdat julle
geen brode saamgeneem het nie? ... Hoe is dit dat julle nie begryp dat
Ek spreek dit nie aan julle oor brood, dat julle jul moet pasop
vir die suurdeeg van die Fariseërs en Sadduseërs nie? Dan
het hulle begryp dat hy het beveel om nie let op die
suurdeeg van die brood nie, maar vir die leer van die Fariseërs en van
Sadduseërs.
Net hier het die dissipels kon nie verstaan wat Jesus gesê
om hulle totdat hy verduidelik dit aan hulle.
Agtste Voorbeeld
Onder die beskrywing van die dogtertjie wat geopper is uit die dood
vind ons hierdie stelling in Lukas 8: 52-53:
En almal het gehuil en oor haar rou bedryf, maar hy het gesê: Moenie huil nie; sy
is nie dood nie, maar slaap. En hulle het Hom uitgelag,
geweet dat sy dood was.
Jesus, in hierdie voorbeeld, was gelag, want geen mens kan verstaan
wat hy bedoel.
Negende Voorbeeld
Ons vind die volgende adres van Jesus aan sy dissipels in Lukas
9: 44-45:
Bewaar hierdie woorde in julle ore; want die Seun van die
die mens sal oorgelewer word in die hande van die mense, maar hulle onder-
gestaan het hierdie woord nie, en dit was vir hulle bedek, sodat hulle per-
gemoedig dit nie, en hulle was bang om te vra oor hierdie woord.
Die dissipels weer kon nie Jesus in die bogenoemde eksamen- verstaan
Byvoorbeeld.
Tiende Voorbeeld
Die volgende stelling verskyn in Lukas 18: 31-34:
Toe het hy die twaalf na Hom en sê vir hulle:
Kyk, ons gaan op na Jerusalem, en alles wat geskryf word
deur die profete oor die Seun van die mens sal verge- wees
plished. Want Hy sal oorgelewer word aan die heidene en
wees bespot en mishandel, en gespuug word: En hulle
Hom gésel en hom gedood en op die derde dag het hy
opstaan. En hulle het nie verstaan nie een van hierdie dinge;
en hierdie woord was vir hulle bedek, hulle het nie geweet die
wat gesê is.
Op hierdie geleentheid het die dissipels het nie verstaan sê selfs
al was dit die tweede keer dat hulle vertel het oor dit.
Blykbaar het die bogenoemde stelling het geen dubbelsinnigheid in dit. Miskien is die
rede vir hul nie verstaan hierdie woord was dat hulle
geleer
van die Jode wat Christus sou 'n groot koning wees. Nou by die appear-
ring van Christus wanneer hulle sy geloof omhels, is hulle op soek vir-
wyk na die tyd wanneer hulle op die koninklike troon gaan sit met
Christus.
Hulle het sterk geloof in dit omdat Christus self belowe het
dat hulle sal sit op twaalf trone, en elkeen van hulle sal
heers oor die mense van een stam van die Israeliete. Hulle het gedink
die
koninkryk beloof het deur hom was die koninkryk van hierdie wêreld, as indicat-
ed deur die letterlike sin van Christus eie woorde. Nou is die 'n "oove sê
was
heeltemal teen hul verwagtinge en geloof. Ons gaan
show, in
die volgende bladsye, wat die leerlinge van Jesus werklik het so
verwagtinge.
Ewige twyfel oor Sommige Voorskrifte
As gevolg van die dubbelsinnigheid van 'n paar van Christus eie stellings sy dissipels
gelaat in die ewige onsekerheid met betrekking tot 'n paar sake
relat-
ed tot geloof en hulle was nie in staat om hierdie twyfel om so lank as verwyder
hulle
geleef het. Byvoorbeeld, hulle het geglo dat Johannes nie sou
sterf
totdat die Dag van die opstanding, en hulle het vas geglo dat die Dag
van
Opstanding sal kom in hul leeftyd. Ons het bespreek hierdie
twee sake in detail vroeër in die boek.
Dit is vasgestel dat die werklike woorde van Christus is nie in
enige
van die Evangelies. Die Evangelies bevat slegs 'n vertaling van wat die
vertellers of verslaggewers gedink Christus het gesê. Ons het '
onteenseglike bewyse dat daar is geen spoor van die
bestaan van
die oorspronklike Evangelie. Al wat ons het, is om 'n vertaling en dat,
Ook is
sonder enige teken of aanduiding van die vertaler. Daar is geen
convinc-
ing bewys, óf dat ander boeke wat toegeskryf word aan verskeie
skrywers werklik is geskryf deur die skrywers. Ons het reeds gewys
dat hierdie boeke ontelbare veranderinge ondergaan het, en het '
erg verwring. Ons het ook bewys dat gelowige Christene
het hierdie tekste verwring vir godsdienstige doeleindes, dit is, óf
vir onder-
porting sommige algemeen geglo gebod of vir die verwydering van sekere
besware van dit.
Ons het ook getoon in vorige bladsye wat enige tekste conceniing die
gebod van die drie-eenheid is ook verdraai en verander. Die
volgende
lyne na die teks van hoofstuk 5 van die eerste brief van bygevoeg
John:
Want daar is drie wat getuig in die hemel: die Vader,
die Woord en die Heilige Ghost.l
Net 'n paar woorde was aan die teks van hoofstuk 1 van bygevoeg
Matthew terwyl 'n volledige vers uit hoofstuk 22 van weggelaat
Lukas.
Die Sewende Point: onmoontlikheid van die Possibles
Soms menslike rede is nie in staat om toegang tot die volle sig- te hê
nificance van sekere dinge, maar op dieselfde tyd wat dit nie doen nie
weggooi
dit as 'n onmoontlike. Hul bestaan is as aanvaar
mo
ble. Al sulke dinge, daarom word beskou as om te lê in die
kategorie
die moontlike.
Net soms menslike rede, op grond van 'n paar rasionele
Argument of bloot op oënskynlike getuienis, besluit dat daar iets
onmoontlik. Die bestaan van al die dinge is geklassifiseer as
impos-
sibilities. Dit is duidelik dat elkeen van hulle is uitdruklik verskil van die
ander. Net twee dinge teenstrydig met mekaar kan nie
bestaan
saam. Net so is dit nie logies moontlik vir een ding te wees
beroof van beide die eienskappe van die moontlikheid en onmoontlik. Vir
Byvoorbeeld, kan 'n mens nie menslike en nie-menslike op dieselfde tyd. Vir
byvoorbeeld as Zayd is nie nie-menslike hy moet mens te wees, of indien 'n klip
is
nie 'n mens dit moet nie-menslike wees. Enigiets geëis teen hierdie
logiese reëls sou absurd en onmoontlik deur elke oorweeg word
sinvolle persoon in die wêreld. In dieselfde manier singulariteit
en
pluraliteit nie gevind kan word in een ding op dieselfde tyd. Net
twee
teenoorgesteldes kan nie saam bestaan nie op dieselfde tyd. Byvoorbeeld,
lig
en duisternis, donkerte en wit, wannth en koue, nat
en droogte, sigbaarheid en onsigbaarheid, beweging en immobiliteit,
kan nie
bestaan saam. Dit is so voor die hand liggend dat die menslike rede sou
onmiddellik
besluit daarteen.
Die agtste Point: wat om met die bekamping argumente
Daar is situasies wanneer ons gekonfronteer word met die bekamping argu-
mente tussen die twee idees. In sulke gevalle, as ons in staat is om te
verkies
een oor die ander, albei weggegooi word, anders paar be-
vincing verduideliking moet gevind word vir beide. Dit is egter noodsaaklik
dat hierdie verduideliking nie moet wees om 'n rasionele onmoontlik. Vir
byvoorbeeld
die vers praat van God eie fisiese vorm en funksies weerspreek
of
werk die verse wat praat van God as vry van fisiese
vorm en vorm. Dit is dus noodsaaklik om hierdie verse te interpreteer
sodat
die oënskynlike teenstrydigheid van hulle te verwyder. Op dieselfde tyd wat dit
is dit noodsaaklik dat hierdie interpretasie nie God as moet definieer
synde
fisiese en nie-fisiese op dieselfde tyd, want so 'n
interpretasie-
ring sou 'n rasionele onmoontlik en onaanvaarbaar om mens te wees
rede en sou nie die teenstrydigheid van die stellings verwyder.
Die Negende Point: Drie kan nie een
Nommer, op sigself, is nie self-bestaan nie. Dit bestaan altyd
causatively.
Filosofies gesproke is dit toevallig. Elke getal dus
is
'n entiteit verskil van die ander. Een verskil van twee, en
drie
ens Enigiets wat meer as een is, kan nie oorweeg word nie te wees
een.
Enige eis dus aan die teenwoordigheid van singulariteit en pluraliteit
in
een ding op dieselfde tyd het om deur die menslike rede as verwerp word
synde absurd en irrasioneel.
Die Tiende Point: Real Eenheid en Trinity Saam
Van ons oogpunt sou daar niks verwerplik as die
Christene het nie beweer dat die drie-eenheid en die eenheid van God 'n werklikheid
en
feitelike, en dat drie was eintlik een en eintlik drie.
As hulle
beweer dat die eenheid bestaan in werklikheid, terwyl die drie-eenheid bestaan
slegs figu-
ratively, in daardie geval sou ons saam met hulle en het geen be-
vogspanning met hulle. Maar hulle beweer hulle gode te wees drie en te wees
een
op dieselfde tyd as meer as duidelik uit die boeke van
Protestantse
skoliere. Die skrywer van Meezan al Haqq sê in sy boek Hall-al-
lshkal:
Die Christene glo in die drie-eenheid en eenheid in die ware
sin van die woord.
Die Elfde Point: verskillende interpretasies van Drie-eenheid
Die groot Moslem geleerde Maqrizi, l beskryf kontemporêre
Christene het in sy boek Al-Khltat:
Die Christene in baie sektes verdeel: Melchites, 2
Nestoriane, 3 Jaco Bijnen, 4 die Bodhanians5 en die Maroni Kos
wat naby Harran.
Hy het verder gesê:
Die Melchites, Nestoriane en Jaco Bijnen al glo dat
God is drie persone en dat die drie persone is een, wat
in hul pre-bestaande wese. Dit beteken dat die Vader, die
Seun en die Heilige Gees gekombineer is een God.
Weer het hy gesê:
Hulle beweer dat die Seun verenig met 'n bom seun, die
uniter en die Verenigde saam Christus, en dit Christus geword het
is die Here en die God van die mense. Nou is daar 'n meningsverskil
onder hulle ten opsigte van die aard van hierdie eenheid. Sommige Christene
tians sê dat die essensie van die goddelikheid en die essensie van
die mensdom is saam verenig, en dit eenheid het nie kanselleer
die essensie van die ander. Christus is beide die Here God en die
seun van Maria, wat in haar skoot gebly en is geboorte geskenk
deur haar en wat gekruisig is.
Sommige Christene beweer dat nadat hulle verenig het hulle
twee afsonderlike essensies, een mens en die ander Goddelike, en sy
dood
en kruisiging is verwant aan sy menslike aspek en nie aan sy
Goddelike
persoon. Net sy geboorte is verwant aan sy voormalige persoon. Hulle
sê
dat Christus as 'n geheel is waardig van aanbidding en die Here God.
Christene dink dat die menslike en goddelike essensie verenig, maar
dat die goddelike essensie is onafskeidbaar, terwyl ander beweer dat die
hipostase van die seun incamated in die liggaam en is verenig
met dit. Ander dink dat hierdie eenheid is slegs 'n verskyning soos
skryf
op was of 'n weerspieëling in 'n spieël. Die Melchites sê dat God
die
Naam van drie betekenis. Hulle glo in een van die drie en drie in
een. Die Jaco Bijnen beweer dat God was een en selfbestaande, nie
fisiese, dan later het hy fisiese en mens geword het. Die Maroni Kos,
Aan die ander kant, hou dat God Een is. Christus is nie sy fisiese
seun
maar uit sy goedheid, liefde en genade het hy genoem dat hy sy Seun, as
Abraham is 'n vriend van God. In kort het hulle het 'n groot
verskil
skappe in hierdie saak.
Die bogenoemde verskille met betrekking tot die interpretasie van daardie
trin-
paliteit onder Christene is so 'n groot en ernstige en so teenstrydig
te
mekaar dat geen definitiewe gevolgtrekking te kan kom nie. Die
Protestante, besef hierdie absurditeit van die konsep van die unie,
opstand gekom
teen die mening van hul ouderlinge en het skuiling in ooreenstemming
swyg oor
hierdie saak.
1 welfth Point: Die Drie-eenheid nie bestaan het nie Voordat
Die vorige mense direk vanaf Adam tot Moses het geen konsep van
tTrinity. Sommige van die verse van Genesis dikwels in aangehaal sy
ondersteuning
is van geen nut as trinitariese interpretasies van hierdie verse
vreemde
en ver verwyder van die teks.
Die mees prominente onder diegene verse is Genesis 1:26 wat
dikwels deur die Christene aangehaal. Dit sê:
En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld.
In hierdie vers God gebruik het in die eerste persoon meervoud vir homself. Die
Christene aflei uit dit wat God was nie een en alleen by die
tyd
van die skepping. Augustinus het in sy boek:
Het die vader was alleen, sonder die seun, sou hy
nie gebruik word om die eerste persoon meervoud.
Selfs Paulus het hierdie persoon vir homself (Sien Kor 3: 4 en
8: 1) Behalwe as dit meervoud het in die letterlike sin geneem word
wat
sou gebeur daardie eerste persoon singula gebruik word vir God wat
gevind erg regdeur die boeke van die Bybel? Waarom en op watter
grond is hulle nie in hulle letterlike sin? As hulle beweer
wat
die Vader, die Seun en die Heilige Gees, saam verenig is een,
die
gebruik van die meervoud vir homself moet nie toegelaat word nie. Dit is rasioneel
impos-
like dat die enkelvoud en meervoud gebruik word in 'n letterlike sin vir
dieselfde
persoon. In die geval beweer hulle dat "Ons" is gebruik in 'n letterlike
sin
terwyl "I" word figuurlik gebruik word, sou dit beteken dat die werklike
pelson
"Ons" vir God gebruik word in die hele Bybel net twee of drie keer,
terwyl figuurlike gebruik van die enkelvoud pion "I" word gebruik om duisende
van
plekke. Dit is vreemd dat die woord "ek" wat in 'n duisend plekke
is nie
letterlik geneem en word geïnterpreteer as figuurlik en
die plu-
ral "Ons" is geneem om die werklikheid te verteenwoordig en nog selde gebruik,
in twee
of net drie plekke.
Afgesien van hierdie dit is nou bevestig deur onteenseglike
Argumente dat die verse van Genesis, wat die woord "Ons" vir
God is verdraai in hul betekenis. Joodse geleerdes en ge-
mentators het hierdie feit omvattend onthul. Die Moslem geleerde
Maulana Nasiruddin het deur taalkundige argumente bewys dat
die Hebreeuse woord "Mamnu" verkeerdelik vertaal as "Ons" in
hierdie verse.
Ons huidige bewering is dat nie een van die verse bewys dat die
vorige mense ooit geglo het in die konsep van die drie-eenheid. Enige algemene
leser van die huidige Pentateug ten volle weet dat hierdie gebod het
nie
bestaan in die tyd van Moses of in die daaropvolgende tye van sy
volgelinge.
Selfs Johannes die Doper was nie seker dat Jesus werklik die
Christus, deur God belowe is, soos duidelik verstaan van hoofstuk 11
van
Matthew, waar ons lees dat Johannes twee van sy dissipels
Christus
om te vra of Hy die Christus wat sou kom, of moet hulle wag
vir
'n paar ander.
Maar as Christus is geneem om te wees God Incamate, dit maak Johannes die
Baptiste 'n ongelowige, soos met enige twyfel oor God is ongeloof. Dit
is
natuurlik ondenkbaar dat die profeet Johannes nie sou erken-
erkende sy God, wanneer, volgens die getuienis van Christus, hy was
supe-
ERDER aan al die ander profete. Dit word verstaan van dieselfde
hoofstuk van
Matthew:
Onder hulle is wat bom vrou, het daar nie een opgestaan
groter is as Johannes die Doper. "
Toe Johannes die Doper, wat ook die hedendaagse van Christus,
kon hom nie erken as God, hoe kon voor Profete
hom erken?
Ook al Joodse schola, reg uit die tyd van Moses tot hierdie
dae nie hierdie gebod nie aanvaar nie, dit is voor die hand liggend dat God en Sy
eienskappe is self-bestaande en onveranderlike, pre-bestaande en
etemal. As
die drie-eenheid was in die waarheid van die ware aard van die Goddelike werklikheid is dit
sou
gewees het wat nodig is vir al die ander Profete en Moses het
verduidelik in duidelike temms die werklikheid van tritheism. Dit sou
ongelooflik
vreemd dat die wet van Moses, wat gevolg is deur baie van die
Profete tot die tyd van Christus, moet absoluut stil oor
'n
kwessie van so 'n groot 'n belang is en wat was so basiese godsdiens
te
die mate waarin, volgens die tlinitarians is geen verlossing
moontlik
sonder om te glo in dit! Nog 'n verrassing en ongelooflike is die
feit dat Jesus self het nie te praat van die geloof voor sy
Hemelvaart
na die hemel. Byvoorbeeld sou hy sekerlik gesê het dat God van
drie
persone, die Vader, die Seun en die Heilige Gees is, en dat die
tweede
persoon van die Seun is verenig met sy liggaam en dat dit buite
hulle verstand om die volle betekenis van die karakter te begryp
van
hierdie eenheid. Trouens, daar is nie 'n enkele stelling van Jesus te
daardie effek,
behalwe 'n paar onaanvaarbaar en twyfelagtige kommentaar. Die skrywer van
Meezan al-Haqq sê in sy boek gemellidiversi al-Asrar:
As jy verhoog die beswaar waarom Christus self het nie
druk sy deïstiese karakter duidelik te sê dat hy God was
sonder vennote .....
Beantwoord die beswaar hy gegee het 'n lang, dubbelsinnig en
onduidelik verduideliking dat ons sal onthou van vermelding hier as dit
doen
geen doel dien. Maar hy het gesê aan die einde:
Die mense was nie in staat om die aard van hierdie om te verstaan
eenheid en die werklike verhouding van die drie persone. As gevolg van
hierdie, het Christus beskryf dit in duidelike terme, sou mense
misverstaan hom God te wees in sy menslike kapasiteit, en dit
sou beslis verkeerd. Dit is een van die sake
waarvan Christus vir sy dissipels gesê: "Ek het nog baie dinge
om aan julle te sê, maar julle kan dit nou nie dra nie. Maar wanneer
Hy het die gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele
waarheid, want hy mag nie praat en wys jou dinge te kom. "
Hy het ook gesê:
Baie keer het die leiers van die Jode probeer het om hom in hegtenis te neem
en om Hom te stenig tot die dood. Ten spyte van die feit dat hy nie
sy vergoddeliking duidelik uit te druk, het hy gebruik om te verwys na sy wese
God net vaagweg.
Daar is twee verskonings voorgestel deur hierdie skrywer. Eerstens mense
sou nie in staat wees om die betekenis van hierdie saak te verstaan
voor
die hemelvaart van Jesus. Tweedens, Jesus het nie sy godheid druk
uit vrees vir die Jode. Beide verskonings is, in werklikheid, swak en
verspotte.
Eerste, want die mense is ewe in staat om te verstaan en te
verduidelik
die raaisel van die drie-eenheid, selfs na die hemelvaart van Jesus. Nie een van
die
Christen-geleerdes tot op hierdie dag in staat was om die te verstaan
aard van die eenheid van die drie in een. Wat ook al is in sê
hierdie
verbinding is al wat gebaseer is op persoonlike aannames en aannames.
Die
Protestante, dus het gegryp na die stilte. Die bogenoemde skrywer
ook
het erken dat hierdie saak is 'n raaisel en kan nie gedefinieer word in
woorde.
Die tweede verskoning is ook nie aanvaarbaar nie, want as die enigste objec-
tiewe van Christus eie kom in hierdie wêreld was om versoening vir die sondes
van die
mense van hierdie wêreld deur die offer van sy lewe, sou Christus
beslis
geweet het dat hy gaan om gekruisig te word deur die Jode. Hy sou
ook die tyd van die kruisiging bekend. Dit synde die geval is, is dit
sou
is onnodig en ondenkbare vir hom nie duidelik het
sy "goddelike natuur" verduidelik uit vrees vir die Jode. Dit is
ongelooflike
dat die Skepper van die hemel en die aarde, met absolute
krag
oor sy wil, sy kreature moet vrees, veral die Jode wat
is
beskou swak en hulpeloos in hierdie wêreld te wees. Is dit geloofwaardig
wat
uit vrees vir sulke mense wat hy moet onthou van praat
'n
waarheid wat so basiese vir die ewige heil wanneer Profete soos
Jeremia, Jesaja en Johannes gewillig gekonfronteer die ergste
soort
van vervolging, sommige selfs gee om hul lewens ter wille van die
waarheid?
Ons vind dit selfs meer ongelooflik dat die Christus sou gevrees het die
Jode in die verduideliking van die saak toe hy so streng en so
nie bang
van die Jode dat hy erg mishandel het omdat hulle nie optree op sy
opdragte. Die volgende stelling is een van sulke voorbeelde. Hy
gesê
wanneer die aanspreek van die skrifgeleerdes en Fariseërs:
Wee julle, blinde leiers .... Wee julle, julle dwase
en blind..Thou blind Pharisee..Ye slange, julle generasie
slange, hoe sal julle die oordeel van die hel ontvlug?
Dit is duidelik uit hoofstuk 23 van Mattheus en hoofstuk 11 van Lukas dat
Christus gebruik om hul bose en swakheid te openbaar openlik aan die
mense
sonder 'n spoor van vrees. Hou dit in die oog hoe 'n mens jou kan voorstel
wat
Hy moet nie verklaar en 'n oortuiging van so 'n groot 'n verduidelik
belangrikheid
dat menslike redding daarvan afhang. Die profeet Jesus (vrede op wees
hom) was buite daardie swakheid.
Die Drie-eenheid op die proef
Eerste argument
As drie-eenheid en die eenheid word geneem deur die Christene in hulle letterlike
sin van die bestaan van die drie-eenheid, sal dus in wese bewys
plural-
paliteit as ons onder die negende punt bespreek in ons inleiding tot
hierdie
afdeling. Die teenwoordigheid van pluraliteit belet wese
singulariteit.
Anders sou dit beteken twee teenoorgesteldes mede-bestaande, wat 'n
rasionele
onmoontlik. Iemand wat in die Drie-eenheid glo nie kan nie,
dus,
word 'n gelowige in eenheid genoem.
Die Christelike standpunt dat die eenheid van drie en een is slegs
logies moontlik in die geval van God is kinderagtige en nie ondersteun
deur
enige argument. Sodra dit bevestig dat twee dinge is inherent
teenoor mekaar, of intrinsiek contMdictory een
'n ander,
beide van hulle kan natuurlik nie in een voorwerp op dieselfde tyd nie.
Dit is omdat absolute "een" is nie vererger en gemaak van ander
dele. Dit is 'n absolute en sonder dele, terwyl in stryd met dit drie
is 'n
versameling van drie afsonderlike "kinders". Nou indien beide van hulle is
aanvaar
om saam te wees gevind in een voorwerp, sou dit verpligtend in vereis
wat
die deel is 'n geheel en die geheel is 'n deel, sou dit in Tum pre-
vereis dat God is gemaak van dele wat oneindig. Slegs in hierdie
geval
kon die dele en die hele beskou word as een werklikheid te hê.
Dit
aanname, staan dus in teenstelling met die menslike rede. Dit
sal ook vereis dat 'n mens is 'n derde van sy onderneming, en drie is
'n derde
van die een.
Tweede argument
As ons aanvaar, soos beweer word deur die Christene, dat God ge-
gestel van drie persone, elk vernaam in 'n ware sin van
mekaar, sou dit nie net bewys dat 'n pluraliteit van die gode nie, maar ook
sou
wese eis dat God nie as 'n absolute werklikheid kan bestaan nie,
maar
slegs relatief as 'n mengsel. Die dele van 'n verbinding is almal in
moet mekaar. 'N klip net gelê langs man impliseer nie
dat die mens en klip hou saam in 'n mengsel, en dit
is
duidelik dat gode nie nodig het mekaar vir hul
bestaan.
net geskape wesens is in die behoefte van ander vir hul welsyn. Elke
deel is
klaarblyklik 'n aparte entiteit van die geheel. In hierdie manier die hele
sou in wese afhanklik wees van sy kant. Sekerlik kan God nie
wees
veronderstel is om te wees van ander afhanklik vir sy bestaan.
Derde argument
Die teenwoordigheid van drie kenmerkende persone in God, in 'n ware sin,
verhoog 'n ander vraag. Óf hierdie onderskeid is met 'n kwaliteit
van die persoon
fection, in hierdie geval al die persone nie oor al die
volmaaktheid
sie ewe, wat teen die gemeenskaplike geloof van die Christene
wat beweer dat elke persoon van die Drie-eenheid is toegeskryf aan alle
volmaaktheid
sie; of hierdie onderskeid is met 'n kwaliteit van onvolmaaktheid, in
hierdie geval
elke persoon sou toegeskryf word met 'n fout, en God moet
vry van enige defekte of onvolmaaktheid.
Vierde ARGUMENT
'N eenheid tussen die Goddelike wese en 'n menslike wese sou
wese vereis dat die persoon van die Seun beperkte moet wees en
lim-
dom. So 'n ding kan nie self bestaan nie. Dit sal altyd bestaan
deur 'n skepper. Dit noodsaak dat die tweede persoon, die
Seun,
geskep moet word; en 'n geskape ding kan nie veronderstel word om God te wees
die Skepper.
Vyfde ARGUMENT
Die drie persone, apart van mekaar in 'n ware sin sou
vereis dat die ding maak onderskeid tussen hulle moet wees
iets wat nie self bestaan nie, want dit sou wees wat algemeen pos-
sessed deur al die drie persone. Met ander woorde dit sou wees
iets
anders as die persoon. Daarom elke persoon sal 'n mengsel van wees
twee persone en natuurlik elke verbinding nodig het om sy komponente vir
sy bestaan. Dit sou dus bewys dat elkeen van die drie
persone is
afhanklik van die ander twee vir sy bestaan.
Sesde ARGUMENT
Die uitsig van die Jaco Bijnen is klaarblyklik irrasionele dus onaanvaarbaar
staat, want hulle siening van die drie-eenheid sou vereis dat die geskape
bestaan
van God Wie is Pre- en selfbestaande. Dit sal ook noodsaaklik
God self
teenwoordigheid in 'n fisiese en materiële vorm. "
Die ander sienings van die Christene met betrekking tot die drie-eenheid is
ook
weerlê vir die volgende redes.
As die eenheid van God en die mens is veronderstel om deur middel van incama-
egroei dit sou vir drie redes verwerp word. Eerstens omdat dit
incar-
nasie sal óf van die soort wat gevind is in 'n roos en sy
fra-
grance, saad en olie ens Dit is onmoontlik, want dit sou net
wees
slegs moontlik indien die hipostatiese persoon van die Seun is veronderstel om
fisiese, maar die Christene glo hom metafisiese te wees en sê
dat hy geen liggaam. As die incamation was soos 'n kleur in
'n
liggaam, dit is ook verkeerd as dit sou die teenwoordigheid van noodsaak
die
liggaam vir die bestaan van die kleur. Of as dit is van die soort wat
gevind
tussen dinge en hul eienskappe, sou dit ook maak hulle
interde-
selfstandige op mekaar. En toe al die vorme van incamation is nie
moontlik om die geloof in die incamational konsep is rasioneel
onaanvaarbaar
staat.
Tweedens, as ons hou eenkant die aard van incamation en aanvaar
dat die Seun incamated in die liggaam van Christus, sou dit nie wees nie
pos-
like as ons aanneem dat voor die bestaan van hierdie liggaam van die Seun
ook
nie bestaan het nie, sou die Seun 'n geskape bestaan het, en
omgekeerd
As ons aanvaar dat die liggaam ook bestaan met die bestaan van die
Seun,
sou dit bewys dat die liggaam te self-bestaande, wat weer 'n
rasionele
onmoontlik. So as ons aanvaar dat die seun incamated in die liggaam
van
Christus, die incamation sal 'n toevoeging tot sy persoon wees wat
weer
vra vir die feit dat dit iets is wat tot stand gekom het causatively
wat
belet weer sy wese self bestaan nie.
Derdens, die incamation van die Seun in die liggaam van Christus laat ons
met twee moontlikhede: óf die Seun steeds met die
Godheid
of hy hom verlaat. In die geval fommer die teenwoordigheid van 'n persoon in
twee
plekke op dieselfde tyd geëis word en dit is nie moontlik nie, en in
die
laasgenoemde geval sou dit die afwesigheid van die Seun van die Godheid eis.
Dit sou die bestaan van Godheid Homself weerspreek as die afwesigheid
van die deel in wese bewys die afwesigheid van die geheel.
Nou as hulle beweer dat hierdie eenheid van Christus en die tweede persoon
van die Drie-eenheid, die Seun, gebeur sonder incamation dan sou
beteken dat die teenwoordigheid van twee en nie een nie. Daarom kon hulle nie
genoem verenig. En indien beide ophou om teenwoordig te wees, 'n derde wese sou
tot stand kom wat ook die eenheid ontken. Dit sou
bekend as die nie-bestaan van die twee en die nuwe bestaan van die
derde.
As een gaan voort om te bestaan en die ander ophou om te bestaan, die eenheid
tussen bestaande en nie-bestaande onmoontlik sou wees. Dit bewys
dat die eenheid van die Seun en van die liggaam van Christus is rasioneel
onmoontlik.
Diegene wat glo dat hierdie eenheid is soos die skrif aan die was of
soos 'n vreemdeling in die spieël is in geen beter posisie. Dit is
nie 'n
goeie basis vir eenheid nie, maar eerder dit bewys in teenstelling met dit,
omdat die
skryf en besinning is twee aparte entiteite. As die man en
sy
in die spieël is twee afsonderlike wesens. Op die mees dit
bewys
dat die mens self in die spieël lyk hom meer as enige
ander
mens nie.
Die Sewende ARGUMENT
Wih betrekking tot die nagmaal, die Protestante lag gewoonlik op die
Katolieke vir hul geloof in die transformasie van die brood in die
liggaam
van Christus op die grond dat dit strydig is met die menslike verstand
volmaaktheid
gepubliseer. Hulle verdien ook hierdie bespotting, want elke een wat
gesien Christus hom gesien in net 'n mens vorm. Hul siening met betrekking
om die eenheid van Christus met die Seun is ewe lagwekkend.
Drie tot bekering
Daar word gesê dat drie mans tot bekering. Die priester
geleer
hulle die basiese beginsels van die Christelike geloof, veral die leer van
Drie-eenheid.
Een keer 'n vriend van die priester kom om hom te sien. Hy vra die priester as
Hy
behoorlik opgevoed die bekeerlinge in die basiese beginsels van
geloof.
Die priester het die bekeerlinge tot sy teenwoordigheid en gevra sy vriend
te
toets hul kennis. Hy het een van die bekeerlinge oor die
Drie-eenheid.
Hy het geantwoord dat hy het geleer is dat daar drie gode.
Een wat in die hemele is, 'n ander dat Bom is van Maria, en 'n derde
wat
af op die tweede god in die vorm van 'n duif toe hy
dertig
jaar oud is. "
Die priester was kwaad vir hom en gevra om die tweede te skakel na
dieselfde vraag beantwoord. Hy het gesê dat daar drie gode. Een
van
hulle is deur die Jode doodgemaak so nou is daar net twee gode. Die
priester vermaan hom op sy onkunde en stel dieselfde vraag
die derde omskep. Hy was die mees intelligente van die drie. Hy
geantwoord dat deur die genade van die Here het hy leamt alles wat
geleer om hom. Hy het gesê dat 'n mens is drie, en drie is een. Een van
hulle gekruisig en as gevolg van hulle eenheid die ander twee ook
gesterf het.
Nou is daar geen God nie. Anders sal die eenheid van die gode sou hê
is ongedaan gemaak word.
Hierdie trinitariese konsep, in werklikheid, is 'n raaisel so ingewikkeld dat
die
geleerdes en die breë publiek is ewe in staat om te peil sy
signiflcance.
Die geleerdes erken dat hulle nie in staat is om te verstaan en te onder-
Pret hierdie leer. Imam Fakhruddin Raazi het gesê onder sy ge-
mente van die Koraniese hoofstuk Al-Nisa ":
Die Christelike geloof is onverstaanbaar.
Verdere het hy gesê:
Daar is niks meer verkeerd en klaarblyklik irrasionele
as die Christelike geloof.
Interpretasie van Bybelse verse
Dit het rasioneel bewys deur onweerlegbare argumente
dat die drie-eenheid nie kan bestaan nie, moet 'n interpretasie gevind word
vir
daardie state wat dit glo dui.
Daar is vier moontlikhede. Óf ons moet volg die rasionele
en tekstuele argumente; of ons moet die rasionele en tekstuele verwerp
Argumente; of moet ons die tekste oor die rede en logika verkies; of
ons
sou verkies rede en logika oor die teks.
Die eerste is nie prakties in Christenskap as wat dit sou
noodsaak
dat een ding moet op dieselfde time.2 moontlik en onmoontlik wees
Die tweede is ook nie moontlik nie, aangesien dit al ons dade sou ontken en
oortuigings. Die derde moontlikheid is ook buite die kwessie, want al
die
tekstuele getuienis is afhanklik van rasionele bewys van die bestaan
van
God en op die feit dat God Sy profete ens regtig gestuur
Daarom
rasionele bewyse verwerp sou noem vir die verwerping van al die
textu-
al bewys. Dit beteken dan dat ons die getuienis- erken
voorbereiding van die huis van die rede en die tekstuele bewyse interpreteer enige te verwyder
be-
tradictions dit kan bied aan rasionele argument.
Interpretasie van die teks is 'n normale praktyk onder Judaeo-
Chrisdan skoliere. Hulle vertolk die verse wat praat van God besit
phys-
ical vorm en funksies. Net so het hulle baie van die interpreteer
verse
wat lyk te praat van God as beperk tot die ruimte. Ons is regtig
sur-
gewaardeer by die Katolieke wat die duidelike grense van die menslike rede verwerp
en beweer dat die brood en wyn, wat tot stand gekom het eeue
na die hemelvaart van Christus, is skielik transubstantiated in
die
vlees en bloed van Christus en dan aanbid hulle en gooi
voor
hulle. Hulle het ook eenkant al die vereistes van die menslike rede gegooi en
verwerp
baie duidelik rasionele argumente met betrekking tot die konsep van
Drie-eenheid
versus eenheid en dring daarop aan dat die twee saam in 'n mens kan bestaan nie
persoon op
dieselfde tyd.
Ons word gekonfronteer met twee soorte oormatige en teenstrydig
gedrag aan die kant van die Christene. Aan die een kant hul
exuber-
mier en oormatige respek vir Christus nie ophou om hulle te maak 'n
man
in 'n God en aan die ander kant, het hulle nie huiwer om te skryf
skande dade aan hom en sy voorouers. Hulle glo dat Christus
het na die hel na sy dood, daar gebly vir drie
dae.
Net so het hulle beweer dat die profete Dawid, Salomo en Christus besit
voorouers is die afstammelinge van Pharezl wat 'n buite-egtelike
seun
Tamar. Net hulle glo dat die profeet Dawid, wat. is
die
stamvader van Christus, gehoereer met die vrou van
Uriah.2
Hulle het ook beweer dat die profeet Salomo 'n vervalle geraak en
afgode aanbid in sy later years.3
Ons het bespreek al hierdie voorbeelde vroeër in detail.
Koop eie Adrnission en Sy Wil
Die bekende oriëntaalse en 'n groot geleerde, koop, wie se vertaling
van die Koran is baie gewild, het 'n skriftelike kennisgewing in die vorm
van 'n
wil vir die Christene wat ons reproduseer onder sy
vertaling
gedruk in 1836. Hy het gesê:
Eerstens, moenie hard met die Moslems wees; Tweedens, dit nie doen nie
preek leerstellinge wat openlik irrasionele omdat die
Moslems kan nie oorkom word in hierdie sake. Byvoorbeeld
afgodediens, die instelling van die nagmaal, ens, is sake wat
word die meeste weerstaan deur die Moslems en die kerk het geen
kans om hulle te oortuig deur die onderrig van hierdie doctrinesd
Verkoop het in duidelike terme wat al die leerstellings wat lei tot toegelaat
afgodery en die Eucharistie is irrasioneel en logies
onaanvaarbaar
staat. Trouens, al die gelowiges in hierdie leerstellings doen ongetwyfeld
Ge-
ciate met God. Mag God hulle lei na die regte pad.
Die Drie-eenheid weerlê deur Christus self
Ons is van plan om voort te plant in hierdie artikel die state van Christus
wat implisiet of uitdruklik verwerp die leer van die drie-eenheid.
Eerste Verklaring
Die Evangelie van Johannes 17: 3 bevat die volgende stelling. Jesus
gesê, smeek God:
En dit is die ewige lewe, dat hulle U die mag weet
enigste ware God, en Jesus Christus wat U gestuur het.
Die bogenoemde stelling het geen ander betekenis behalwe dat die geheim van
etemal lewe is dat die mens in Allah te glo as die enigste
ware
God en in Jesus as sy boodskapper. Hierdie stelling is nie te sê dat
ewige lewe lê in God te glo 'n hipostatiese unie te wees
drie per-
1. As ons nie kon vind die uitgawe van hierdie vertaling verwys na
deur die outeur. Ek
het getrou die inhoud van Urdu vertaal. (Raazi).
seuns wat apart van mekaar, en dat Jesus ten volle
menslike
en ten volle Goddelike op dieselfde tyd of dat hy God in die vlees. Dit
verklaring is tydens sy gebed tot God wat vooraf deur hom gemaak
cludes enige aanname dat hy sou gesê het dit uit vrees vir die
Jode. As geloof in die Drie-eenheid was nodig vir etemal redding
Hy
moet hier uitgespreek het dat dit alleen en met niemand te vrees nie.
Wanneer dit confimmed, want dit is hier dat etemal lewe woon in
geloof
in die ware eenheid van God en in geloof in die profete van
Christus, is dit
volg dat enigiets werklik teenoor hierdie geloof moet wees om die
oorsaak
van die ewige dood. Christus, wat deur God gestuur is om hom in wese bewys
wees
behalwe God.
Die Moslems, op die teendeel, is die besitters van hierdie etemal
lewe
om te glo in die enigste ware God, terwyl ander nasies wat geniet
in
afgodediens soos Magians, Hindoes en Chinese associaters is
ontneem van dit, net soos die Trinitariërs om nie met geloof in
die ware
eenheid van God. Die Jode is ontneem van dit nie glo in
Jesus as
gestuur deur God.
Tweede Verklaring
Die Evangelie van Markus 12: 28-34 sê:
En een van die skrifgeleerdes wat bygekom het, hulle hoor rede
soneringsfasiliteite saam, en wis dat Hy hulle geantwoord het
Wel, het hom gevra: Wat is die eerste gebod van almal? En
Jesus antwoord hom: Die eerste van al die gebooie is:
Hoor, Israel; Die Here ons God is 'n enige Here; en jy sal
die Here jou God met jou hele hart en met jou hele siel,
en met jou hele verstand en uit jou hele krag; dit is die
eerste gebod. En die tweede, hieraan gelyk, is dit: Jy
moet jou naaste liefhê soos jouself. Daar is geen ander ge-
mandment groter as dié nie. En die skrifgeleerde sê vir Hom:
Goed, Meester, U het met waarheid gesê: Want daar is een God;
en daar is geen ander is as Hy: En Hom lief te hê met al die
hart en met die hele verstand en uit die hele siel,
en met al die krag, en om die naaste lief te hê soos homself
jouself, is meer as al die brandoffers en die slagoffers.
En toe Jesus sien dat hy verstandig geantwoord het, sê Hy vir
hom: Is jy nie ver frm die koninkryk van God.
Die bogenoemde twee opdragte word ook beskryf in Mattheus hoofstuk
22 in soortgelyke woorde en aan die einde sê:
Aan hierdie twee gebooie hang die hele wet en die
prophets.l
Ons verstaan van die bogenoemde om die leer wat uitgedruk is en
toegelig deur al die profete in hul boeke en deur Moses in die
Torah: dat die enigste manier om die koninkryk van God is om te glo dat
Allah is een en daar is geen God nie, maar Hy het. Het geloof in die drie-eenheid
gewees
noodsaaklik vir etemal redding dit is uitgespreek het en
eluci-
gedateer deur al die profete en Jesus moet iets gesê het
die
effek dat God bestaan uit drie persone, elke persoon wat
duidelike
van mekaar in die werklike sin. Die afwesigheid van sodanige aanduidings in
die
heilige boeke is genoeg om die valsheid van hierdie irrasionele te bewys
leer.
Sommige vaag en dubbelsinnig aftrekkings gemaak deur Christene uit
die boeke van 'n paar Profete is nie geldig nie, aangesien hulle so kripties en
twyfelagtige dat hulle nie in die gesig van die eenvoudige, kan aanvaar word
en
uitdruklike verklaring hierbo aangehaal. Die volgende stellings is redelik
duidelik in hul strekking.
Deuteronomium 04:35 bevat:
Dat jy kan weet dat die HERE God is; daar
geen ander buiten Hom nie.
Verder in vers 39 sê dit:
Weet dan vandag, en dit oorweeg in jou hart,
dat die Here God is in die hemel daarbo en op die aarde
onder: daar is geen ander nie.
Weer in Deuteronomium 6: 4-5:
Hoor, Israel, die Here ons God is 'n enige Here; en jy
jy is lief vir die Here jou God, met jou hele hart en met die hele
jou siel en met al jou krag.
Die Boek van Jesaja 45: 5-6 bevat:
Ek is die HERE, en daar is geen ander nie, is daar geen God
langs my ..That hulle kan weet van die opgang van die son,
en van die weste, dat daar niemand langs my. Ek is die
Here, en daar is geen ander nie.
Die sarne boek 46: 9 het:
Want Ek is God, en daar is geen ander nie; Ek is God, en daar
is niemand soos Ek.
Al die bogenoemde verse kondig in 'n eenvoudige en plain woorde wat die
mense van die ooste en die weste is nodig om in wese glo
dat:
Daar is geen God nie, maar Allah.
Die vertaler van die Arabiese weergawe van die Bybel gedruk in 1811
verdraai Christus eie verklaring deur die verandering van die eerste persoon in die
sek-
Tweedens person.l Christus eie verklaring was "Die Here ons God is 'n enige Here",
dit is verander na "Die Here jou God is 'n enige Here." Dit
blyk te doelbewus verander het as die eerste persoon wat in
die eerste plek weerlê die moontlikheid van enige godheid vir Jesus
terwyl
die gebruik van die tweede persoon nie noodwendig weerlê dit.
Derde Verklaring
Die Evangelie van Markus 13:32 bevat hierdie stelling:
Maar van daardie dag en dié uur weet niemand nie, ook nie die
engele in die hemel of die Seun nie, maar net die Vader.
Hierdie stelling praat weer duidelik van die valsheid van die
Drie-eenheid,
omdat die kennis van die Dag van die opstanding word slegs besit word deur
God as word getoon deur Christus eie stelling hierbo. Christus het duidelik
belet
homself van hierdie kennis asook ander sonder enige reserva-
sies. Het Christus was een van die hipostatiese persone van God, die
afwesigheid van kennis van die Dag van die opstanding sou gewees het nie
denkbare vir hom, veral hou met die oog die oortuiging dat die
Woord en die seun saam is die "kennis van God", en dat die
Woord, die Seun en Christus saam verenig in een wese. As ons
aanvaar nie, vir 'n oomblik, dat hulle deur middel van incamation verenig, of
deur transsubstansiasie as die Jaco Bijnen glo, sou dit beteken
wat
die kennis van die Dag van die opstanding sou besit het
deur Christus alonel of, ten minste, dat die Seun moet dit ken as Vader
doen.
Augustinus het gesê dat die Christus ontken dit in ooreenstemming met die onder-
staan van die mense asof om te sê dat sedert hy kon nie sê
hulle van
die Dag van die opstanding, vir hulle was dit asof hy nie weet nie.
Vierde Verklaring
In Mattheus 20: 20-23 vind ons:
Toe kom die moeder van Sebedéüs eie 2 kinders met
haar seuns, aanbid Hom en verlang 'n sekere ding van
hom. En Hy sê vir haar: Wat wil jy hê? Sy antwoord
hom: Gee aan dat hierdie twee seuns van my mag sit, een aan u
regterhand, die ander aan die linkerkant, in u koninkryk kom. Maar Jesus
antwoord en sê: Julle weet nie wat julle vra nie ... maar om op te sit
my regterhand en aan my linkerhand, berus nie by My om te gee nie, maar dit sal
word aan hulle gegee vir wie dit deur my Vader berei.
Dieselfde gebeurtenis is in Markus 10 beskryf: 35-45, maar hy het daar
praat van Jakobus en Johannes self kom in plaas van om Christus
hul ma, wat 'n voorbeeld van 'n teëspraak van
die
Bybelse teks.
In hierdie stelling Jesus stel dit duidelik dat dit nie in sy krag
te
gee haar reoluest en beklemtoon dat hierdie mag berus by die
Vader
alleen. Hierdie stelling verhinder ook die Christus uit om die
tweede
persoon van die Drie-eenheid.
Vyfde Verklaring
Matthew 19: 16-17 sê:
En kyk, een kom en sê vir Hom: Goeie Meester, "
watter goeie ding moet ek doen, dat ek etemal lewe kan hê? En
Hy sê vir hom: Waarom noem jy My goed? daar is niemand
goed, maar een, naamlik God.
Hierdie stelling is klaarblyklik teen die drie-eenheid. Jesus het nie eens
soos wat die sogenaamde "goeie" laat staan om God genoem. Hierdie stelling
betekenisloos sou wees as Jesus regtig God in die vlees. In
wat
geval sou hy het gesê dat daar geen goeie, maar die Vader,
Seun
en die Heilige Gees. Hoe kan Jesus veronderstel te wees tevrede was
met hul openlik toeskryf godheid aan hom en die aanspreek van hom as
nadat die mens geskape met sy eie hande?
Sesde Verklaring
Matthew 27:46 bevat:
En omtrent die negende uur het Jesus met 'n groot stem,
gesê: Eli, Eli, lama sabagtáni? dit wil sê, My God, My
God, waarom het U My verlaat?
Verder in vers 50 vind ons:
Jesus, toe hy weer met 'n groot stem geroep
die laaste asem uitgeblaas.
1. Ons skrywer het die woord "regverdig" hier wat ook teenwoordig
in die Arabiese
weergawe 1865. In die King James weergawe van die woord "goed" lyk
aangehaal deur ons
hierbo.
En Lukas 23:46 het:
En Jesus het met 'n groot stem uitgeroep en gesê:
Vader in u hande gee Ek my gees.
Die bogenoemde stellings duidelik weerlê dat hy God in die vlees. Vir
as hy God was, sou hy nie geroep het en gesê het, "My God, my
God waarom het U my verlaat? "Of" Vader ek my opspuiten
in jou hande, "ens, want die dood kan nie God oorkom, soos
getuienis-
induik uit die volgende verse van die heilige boeke.
God is immuun teen die dood
Jesaja 40:28 het:
Weet jy dit nie? Het jy dit nie gehoor nie, dat die immer
blywende God, die Here, die Skepper van die eindes van die aarde,
wegkwyn nie, nie? ' daar is geen deurgronding van sy
begrip.
Hoofstuk 44: 6 van dieselfde boek sê:
So sê die Here die koning van Israel en sy Losser,
die Here van die leërskare; Ek is die Eerste, en Ek is die Laaste, en langs
My is daar geen God nie.
Jeremia 10: 10has:
Maar die Here is die ware God, Hy is die lewende God en 'n
ewige Koning.
Paul besit Eerste Brief aan Timoteus 1:17 sê:
Aan die Koning van etemal, die onverderflike, onsienlike, enigste
God, kom toe die eer en die heerlikheid tot in alle ewigheid.
God wat etemal, die onverderflike, vry van moegheid, en die ewige
kan nie hulpeloos en onderworpe aan die dood te wees. Kan 'n swak sterflike God wees?
In die feit dat die ware God is die Een wie, volgens die tekste aangehaal
hierbo, is Christus die aanspreek by die tyd van sy dood. Vreemd
die
Christene glo dat hulle God, Christus, nie net die dood gely
maar
ook in die hel ingegaan na sy dood.
Hierdie geloof is berig uit die Boek van Gebed gedruk in 1506 in
hierdie woorde:
As Christus gesterf het, en hy is begrawe ter wille van ons, moet ons ook
glo dat hy in die hel.
Philip Guadagnolo het 'n boek in Arabies in weerlegging van die
werk van Ahmad Al Sharif ibn Zain al- "Abidin en vernoem dit
Khiyalatol Filbos (Die menings van Philip). Dit is in Rome gedruk
1669 Vader Philip het gesê in hierdie boek:
Wat gely het vir ons sondes, na die hel neergedaal, en dan
opgewek is uit die dood, die derde dag.
Die gebed boek bevat die woord "hel" in die Atanasiese doc-
Trine, "fir nly geglo deur al die Christene.
Jawad ibn Sabbat gesê:
Verduidelik hierdie geloof, Vader Martyrose het my vertel dat
wanneer Christus menslike vorm aanvaar dit nodig vir geword
hom alle menslike lyding en vervolging te dra. Daarom het hy
is na die hel gestuur en is gestraf. Toe hy afgelewer
van Hom, almal wat in die hel was voor hom was
vrygestel met hom. Ek vra 'n bewys en ondersteuning vir
hierdie geloof. Hy het geantwoord dat hierdie geloof nie nodigheid
ondersteuning. Een van die Christene teenwoordig is, sarkasties opgemerk
dat die Vader baie wreed moet wees, anders sou hy
nie toegelaat om sy seun te gaan in die vure van die hel. Die priester
het baie kwaad vir hom en het hom uit die vergadering.
Later op dieselfde Christelike tot my gekom en omhels
Islam, maar het nie toelaat dat dit openbaar gemaak word in sy leeftyd. Ek
hom belowe om dit geheim te hou.
In 1833 (1248 AH) 'n bekende priester, Joseph Wolf, het na
Lucknow in Indië. Hy beweer dat hy inspirasie uit ontvang het
God. Hy verklaar in die openbaar dat Christus uit die hemel sal neerdaal in
1847. 'n Shi "Ag geleerde het 'n debat met hom. Die Shi" Ag geleerde
het hom gevra oor die geloof onder bespreking en hy het geantwoord dat
Christus het inderdaad gaan hel en is gestraf, maar daar was niks
verkeerd met hierdie as dit was vir die verlossing van sy volk.
Sommige Christelike sektes hou 'n selfs erger geloof oor Christus. Bell
het in sy geskiedenis met betrekking tot die Maroni Kos:
Hierdie sekte glo dat die Christus het die hel na sy
dood en dat hy die siele van Kain en die mense gered
van Sodom uit die hel, want hulle was nie die volgelinge van
die skepper van die kwaad, terwyl die siele van Abel, Noag en
Abraham het in die hel as hulle teenstanders. Hulle het ook
glo dat die Skepper van die heelal is nie die God wat
Jesus gestuur. Hulle het dus die boeke van die Ou verwerp
Testament as wat deur God geïnspireer.
Die skrywer van Meezan al Haqq sê in sy boek Hall al-lshkal
wat hy geskryf het beantwoord die boek Kashf al-Asrar:
Dit is waar dat die Christelike geloof sluit in die oortuiging dat
Christus in die hel ingegaan en uitgekom van dit op die derde dag
en opgevaar het na die hemel, maar die woord hel hier te kenne
"Huis" wat is 'n plek tussen die hel en die hoogste hemel.
Dit impliseer dat Christus het die "Huis", sodat hy
wys sy heerlikheid aan die mense van die "Huis" en dat hy moet
openbaar aan hulle sy wese meester van die lewe, en dat hy
versoen vir alle sondes deur gekruisig. So die hel en Satan
oorkom deur hom, en hulle het dit asof nie bestaan nie
om die gelowiges.
Dit is bevestig deur die Boek van gebed en deur die priesters,
Philip Guadagnolo, Martyrose en Joseph Wolf dat die hel bedoel
hier
in die ware sin, in teenstelling met die interpretasie wat deur die
skrywer
van Meezan al-Haqq. Dit bly ondersteun word deur 'n paar oortuigend
Argumente dat enige plek met die naam "Huis" bestaan tussen die hel en die
hoogste hemel, of dat Jesus het die hel net sy heerlikheid te wys
te
die mense van die "huis".
Naas, die bestaan van die "Huis" maak geen verskil sedert
óf dit is 'n plek van plesier en gemak of is dit 'n plek van
punish-
ment en marteling. In die eerste geval sal dit onnodig wees vir
Christus hulle sy heerlikheid te wys as hulle sou woon reeds in
eter-
nale plesier en gemak en in die laaste geval die "Huis" is
niks
anders as die hel vir die siele wat daar ly.
Versoening: 'n rasionele Onmoontlikwording
Die offer van Christus in die vorm van sy dood het geen logiese
be-
III verband met die geloof in versoening, dit is die verlossing van die mens
van sy sondes. Soos die sonde in hierdie konteks is die oorspronklike sonde wat
com
gebind deur Adam in die Paradys. Dit is logies ondenkbaar dat alle
van 'n
man eie nageslag moet ly vir die sonde van hulle vader. Dit sou
'n
groot onreg aan hulle. Dit is duidelik sê in die boek van Esegiël
18:20:
Die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie,
en die vader sal die ongeregtigheid van die seun help dra nie, die geregtigheid
van die regverdige sal op hom wees, en die goddeloosheid van die
goddelose sal op hom wees.
Die ander punt wat ons in staat is om te verstaan, is dat Satan
oorkom deur Christus deur sy dood. Volgens die boeke van die
Christene is Satan vir ewig vasgeketting en in die tronk van die tyd
voor die geboorte van Christus. Die sesde vers van die brief van
Judas het:
En die engele wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar het
hul eie woning, het hy met ewige boeie
onder die duisternis, na die oordeel van die groot dag.
Sewende Verklaring
Die Evangelie van Johannes bevat die volgende stelling van Christus
aanspreek Maria: l
Jesus sê vir haar: Raak My nie; want ek is nog nie
opgevaar na my Vader nie; maar gaan na my broeders en sê vir
hulle: Ek vaar op na my Vader en julle Vader, en my God,
en jou God.2
Christus in hierdie stelling, beskryf homself as man soos ander dit
dat die mense hom nie kan beskuldig van die eis van
selfvergoddeliking.
Hy het beklemtoon sy menslikheid en gesê dat hy 'n man soos ander, die
woord seun is wat gebruik word vir hom net in metaforiese sin. Aangesien hierdie
stelling is gemaak deur hom voor sy hemelvaart na die hemel en
net na sy "opstanding" Dit bevestig dat Christus was
preek
sy menswees en die feit dat hy die kneg van God, tot sy hemelvaart
te
die hemel, dit is, sy hele lewe. Die bogenoemde stelling van
Christus is absoluut in ooreenstemming met die volgende stelling van
die
Heilige Koran waar dit verwys na die verklaring van die profeet Jesus
(Vrede
op hom).
Ek het vir hulle niks behalwe wat jy het my bevel gegee. (Ek
gesê) aanbid Allah, my Here en jou Lord.3
Agtste Shtement
Die Evangelie van Johannes 14:28, bevat die volgende verklaring van die
Christus:
Vir my Vader groter is as Ek
Dit bevestig ook dat Christus ontken dat God, as niemand kan wees
selfs gelyk aan God ver van groter as hy.
Negende Verklaring
Die Evangelie van Johannes 14:24 bevat die volgende verklaring van die
Christus:
En die woord wat julle hoor, is nie myne nie, maar die Vader besit
wat My gestuur het.
Dit maak dit baie duidelik dat die woord wat deur Christus is die woord
van God en nie die woord van Jesus, en dat Jesus nie meer as
'n
boodskapper gestuur is deur God.
Tiende Verklaring
Matthew hoofstuk 23 bevat hierdie adres van Christus aan sy
leerlinge:
En noem niemand jou pa op die aarde, want een is
julle Vader wat in die hemele is. Julle moet julle ook genoem meesters:
want een is julle leermeester Christ.l
Dit het ook duidelik sê dat God een is en Jesus net sy messen-
ger.
Elfde Verklaring
Die Evangelie van Mattheus 26: 36-44 het:
Toe kom Jesus met hulle in 'n plek met die naam
Getsémané, en Hy sê vir die dissipels: Sit hier onderwyl Ek
gaan bid. En hy het met Petrus en die twee
seuns van Sebedéüs, 2 en begin bedroef en benoud word.
Toe sê hy vir hulle: My siel is diep bedroef geword het,
selfs tot die dood toe; bly hier en waak saam met My. En hy
het 'n bietjie verder gegaan en op sy aangesig geval en gebid en gesê:
O my Vader, as dit moontlik is, laat hierdie beker "slaag van my nev-
ertheless nie soos Ek wil nie, maar soos U wil. En Hy kom by
die dissipels en vind hulle aan die slaap en sê vir Petrus.
Wat kan julle nie sien met my een uur? Waak en bid,
dat julle nie in versoeking kom Die gees is wel gewillig,
maar die vlees is swak. Hy het weer vir die tweede keer,
en gebid en gesê: My Vader, as hierdie beker nie slaag
weg van my af, behalwe as ek dit drink nie, laat u wil geskied; En hy
gekom en bevind dat hulle weer aan die slaap .... En hy het gegaan
weer, en gebid vir die derde keer en dieselfde woorde gesê.
Al die woorde en die dade van Christus in die bogenoemde beskrywing
duidelik bewys dat Christus nie oorweeg homself God te wees, maar
'n diens-
vant van God. Sou God bedroef tot die dood, sou God uitgestrek
en bid soos Christus gedoen het? Naas, toe die enigste doel van Christus besit
kom in die wêreld in menslike vorm was sy lewe vir die om op te offer
verlossing van die hele wêreld, hoekom, op hierdie baie geleentheid, was hy
so
beswaard oor die kwessie van sy dood, wat veronderstel is om die was
baie
doel van sy bestaan? Hoekom het hy bid dat God sal verwyder
die beker van die dood van hom?
l "welfth Verklaring
Dit was die gewone gewoonte van Christus te verwys na hom met die woorde
"Die seun van die mens", soos blyk uit Mattheus, 08:20, 9: 6, 06:13, 27,
17: 9,
12, 22. 18:11. 19:28. 20:18, 28. 24:27. 26:24, 45, 64. Net
daar
is baie ander plekke in ander boeke.
Christelike argumente ten gunste van die Drie-eenheid
Dit het getoon onder die vyfde punt bo die geskrifte van
John is vol van metaforiese en simboliese beskrywings en dat
daar is net rare geleenthede waar sommige interpretasie is nie
vereis. Net so het ons getoon het in die sesde punt wat groot
ambisie
guity gevind in Christus eie state, in die mate, in die feit dat
selfs
sy dissipels was nie in staat om hom te verstaan totdat Christus self
moes
gespesifiseerde die betekenis van sy stellings. Ook ons het aangehaal
voorbeelde
bewys dat hy nooit godheid beweer nie na die tweede persoon
van
die drie-eenheid in 'n duidelike woorde; en dat die state wat gewoonlik gebruik word deur
die
Christene hierdie eis te ondersteun is dubbelsinnig en meestal geneem
uit
die Evangelie van Johannes.
Hierdie verklarings is van drie soorte:
1. Daar is 'n paar stellings wat nie in enige manier ondersteun om hul
eis so ver as hul werklike betekenis betref. Hul aftrekkings
sies van hierdie state staan in duidelike teenstelling met rede
seun sowel as tekstuele bewyse en eksplisiete stellings van Christus
homself. Ons het genoeg in die vorige bespreek hulle
twee afdelings.
2. Sommige state wat deur hulle vir hierdie doel is van die
soort wat reeds verduidelik deur ander verse van die
Evangelies en die stellings wat gemaak is deur Christus self. In die pres-
dige van hierdie verduidelikings, geen ander verduideliking van die
Christen-geleerdes of kommentators kan aanvaar word nie.
3. Daar is stellings wat, volgens die Christelike teoloë
vereis interpretasie. Die noodsaaklikheid van interpretasie in sulke
state vereis dat hierdie interpretasie nie moet weerspreek
die heilige teks en in ooreenstemming met rasionele argumente. Dit is
onnodige al die state om hier te kan weergee en ons sal
weergee en slegs 'n paar van hulle te bespreek om die uit te stal
aard van hul argumentasie.
Eerste argument
Die verse wat dikwels deur die Christelike geleerdes aangehaal is dié wat
verwys na Christus as die Seun van God. Hierdie verse as 'n argument vir
Christus eie goddelikheid is nie geldig nie, eerstens omdat hulle
teenstrydig met
ander verse wat praat van Christus as die Seun van die mens, 2 en omdat
hierdie
verse Christus ook verhoed dat 'n afstammeling van Dawid.
Daarom het hulle 'n paar interpretasie om hulle te verhoed dat
'n
logiese onmoontlikheid. Tweedens, omdat die woord besit op "kan nie
geneem in die letterlike en die werklike sin, soos al die kenners in
etimologie unan-
die betekenis imously beskryf as "die een gebore uit die natuurlike saad
van
sy pa en ma. "Dit letterlike betekenis van die woord is duidelik
nie
hier van toepassing. Daarom is dit nodig dat dit wat hy gebruik
metaphor-
ically in so 'n betekenis wat gepas is om die status van wees
Christus.
Veral wanneer die Evangelies verklaar dat hierdie woord gebruik is in die
betekenis van "regverdige" wanneer daar na Christus. Die Evangelie van Markus
15:39 sê:
En toe die hoofman oor honderd, wat daar reg voor Hom,
sien dat Hy so uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas het, het hy gesê: Waarlik
Hy was die Seun van God.
Terwyl die Evangelie van Lukas beskryf dieselfde gebeurtenis in hierdie
woorde:
En toe die hoofman oor honderd sien wat daar gebeur, het hy geprys
God sê: Waarlik, hierdie was 'n regverdige man.2
Dit kan opgemerk word dat Lukas gebruik die woorde "regverdige" in die plek
Mark eie woorde "die seun van God". Hierdie uitdrukking is gebruik om
dui "regverdige" wat deur ander mense as goed, presies soos die "
seun van
Satan "is gebruik om 'n kwaaddoener te beteken. Die Evangelie van Mattheus
sê in hoofstuk vyf:
Salig is die vredemakers, want hulle sal genoem word die
kinders van God.3
Dit kan opgemerk word dat Jesus self die woorde "kinders van gebruik
God "vir die vredemakers. Verder hoofstuk 8 van die Evangelie van Johannes
bevat 'n dialoog tussen Christus en die Jode in wat Christus
sê:
Julle doen die werke van jul vader. Toe sê hulle vir hom: Ons
wees nie bom van fomication; ons het een Vader, naamlik God.
Jesus sê vir hulle: As God julle Vader was, sou julle lief
my. "
Verder in vers 44 sê hy:
Julle is van julle vader, die duiwel, en die begeertes van julle vader
sal julle doen. Hy was 'n mensemoordenaar van die begin af en staan
nie in die waarheid nie, omdat daar geen waarheid in hom. Toe hy
spreek 'n leuen, dan praat hy uit sy eie, omdat hy 'n leuenaar is en die
vader daarvan.
Die Jode in hierdie voorbeeld het beweer dat hul pa was een,
God, terwyl Jesus het gesê dat hul pa was die duiwel. Dit is
duidelik dat
nie God nie duiwels kan pa van enige in die letterlike sin van
die
woord. Dit is dus noodsaaklik dat hierdie woorde in 'n geneem word
metaforiese sin, dit wil sê, die Jode wat beweer dat hy
gehoorsaamheid
ent aan God, terwyl Jesus het gesê dat hulle die volgelinge van die duiwel.
Die eerste brief van Johannes 3: 9,10 bevat hierdie stelling:
Elkeen is bom van God doen geen sonde nie; vir sy
saad in hom bly; en hy kan nie sondig nie, want hy is bom
van God.
Ons lees in hoofstuk 5: 1 van dieselfde brief:
Elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, bom van
God: en elkeen wat hom liefhet, wat die Vader liefhet, het ook
wat uit Hom gebore is. Hieraan weet ons dat ons die
kinders van God, wanneer ons God liefhet en sy gebooie
ments.2
Nog 'n verklaring lees ons in Romeine 8:14:
Vir almal wat onder leiding van die Gees van God, hulle is die
seuns van God.
verse Christus ook verhoed dat 'n afstammeling van David.l
Daarom het hulle 'n paar interpretasie om hulle te verhoed dat
'n
logiese onmoontlikheid. Tweedens, omdat die woord besit op "kan nie
geneem in die letterlike en die werklike sin, soos al die kenners in
etimologie unan-
die betekenis imously beskryf as "die een gebore uit die natuurlike saad
van
sy pa en ma. "Dit letterlike betekenis van die woord is duidelik
nie
hier van toepassing. Daarom is dit nodig dat dit wat hy gebruik
metaphor-
ically in so 'n betekenis wat gepas is om die status van wees
Christus.
Veral wanneer die Evangelies verklaar dat hierdie woord gebruik is in die
betekenis van "regverdige" wanneer daar na Christus. Die Evangelie van Markus
15:39 sê:
En toe die hoofman oor honderd, wat daar reg voor Hom,
sien dat Hy so uitgeroep en die laaste asem uitgeblaas het, het hy gesê: Waarlik
Hy was die Seun van God.
Terwyl die Evangelie van Lukas beskryf dieselfde gebeurtenis in hierdie
woorde:
En toe die hoofman oor honderd sien wat daar gebeur, het hy geprys
God sê: Waarlik, hierdie was 'n regverdige man.2
Dit kan opgemerk word dat Lukas gebruik die woorde "regverdige" in die plek
Mark eie woorde "die seun van God". Hierdie uitdrukking is gebruik om
dui "regverdige" wat deur ander mense as goed, presies soos die "
seun van
Satan "is gebruik om 'n kwaaddoener te beteken. Die Evangelie van Mattheus
sê in hoofstuk vyf:
Salig is die vredemakers, want hulle sal genoem word die
kinders van God.3
Dit kan opgemerk word dat Jesus self die woorde "kinders van gebruik
God "vir die vredemakers. Verder hoofstuk 8 van die Evangelie van Johannes
bevat 'n dialoog tussen Christus en die Jode in wat Christus
sê:
Julle doen die werke van jul vader. Toe sê hulle vir hom: Ons
word nie gebore fomication; ons het een Vader, naamlik God.
Jesus sê vir hulle: As God julle Vader was, sou julle lief
me.l
Verder in vers 44 sê hy:
Julle is van julle vader, die duiwel, en die begeertes van julle vader
sal julle doen. Hy was 'n mensemoordenaar van die begin af en staan
nie in die waarheid nie, omdat daar geen waarheid in hom. Toe hy
spreek 'n leuen, dan praat hy uit sy eie, omdat hy 'n leuenaar is en die
vader daarvan.
Die Jode in hierdie voorbeeld het beweer dat hul pa was een,
God, terwyl Jesus het gesê dat hul pa was die duiwel. Dit is
duidelik dat
nie God nie duiwels kan pa van enige in die letterlike sin van
die
woord. Dit is dus noodsaaklik dat hierdie woorde in 'n geneem word
metaforiese sin, dit wil sê, die Jode wat beweer dat hy
gehoorsaamheid
ent aan God, terwyl Jesus het gesê dat hulle die volgelinge van die duiwel.
Die eerste brief van Johannes 3: 9,10 bevat hierdie stelling:
Elkeen is bom van God doen geen sonde nie; vir sy
saad in hom bly; en hy kan nie sondig nie, want hy is gebore
van God.
Ons lees in hoofstuk 5: 1 van dieselfde brief:
Elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, van gebore
God: en elkeen wat hom liefhet, wat die Vader liefhet, het ook
wat uit Hom gebore is. Hieraan weet ons dat ons die
kinders van God, wanneer ons God liefhet en sy gebooie
ments.2
Nog 'n verklaring lees ons in Romeine 8:14:
Vir almal wat onder leiding van die Gees van God, hulle is die
seuns van God.
Ook Paulus sê in Filippense 2: 14,15:
Doen alles sonder murmerings en stryery dat julle
wees onberispelik en opreg, die seuns van God.
Al die bogenoemde stellings voldoende bewys ons eis dat die
woorde besit op van God "gebruik word vir Christus in sommige state nie
bewys
dat Christus die Seun van God in die ware sin van die woord.
Veral wanneer ons die woorde Vader en Seun wat in metaphori-
tiese sin gereeld in beide die Ou en Nuwe Testament. Ons bied
'n paar voorbeelde van die gebruik van die Bybel.
"Seun van God" in die Bybel gebruik
Lukas beskryf die geslagsregister van Christus sê in hoofstuk 3:
Die seun van Josef ... en Adam die seun van God.
Dit is duidelik dat Adam was nie die Seun van God in die letterlike sin. Sedert
Hy
is geskep deur God sonder biologiese ouers, figuurlik hy
het
toegeskryf aan God. Lukas skryf Jesus aan Josef hoewel Jesus
het geen biologiese pa, as hy hou Adam, wat geen biologiese gehad
ouers met God.
Uittog 04:22 bevat die volgende verklaring van God:
En jy moet vir Farao sê: So spreek die Here,
Israel is my seun, my firstbom: En ek sê vir jou, Kom
my seun trek, dat hy My kan dien en as jy weier om hom te laat
trek, kyk, Ek sal jou seun, jou firstbom doodmaak.
Hier hierdie idee is twee keer in verband met Israel, wat selfs
deur God verwys as sy "eersgeborene".
Psalm 89: 19-27 bevat die volgende adres van Dawid tot God:
Toe U gespreek in sig met u gunsgenoot en gesê: Ek
het hulp verleen aan 'n held; Ek het 'n verhewe
gekies uit die mense. Ek het Dawid, my kneg, gevind
met my heilige olie, het ek hom gesalf ..He sal vir huil
my U is my Vader, my God en die rots van my redding
gepubliseer. Ook sal Ek hom 'n eersgeborene maak, die hoogste die konings
van die aarde.
In hierdie voorbeeld Dawid gepraat as dapper, die gekose, die
gesalf deur God, en die firstbom van God, terwyl die woord pa
gebruik is vir God.
Jeremia 31: 9 bevat hierdie stelling van God:
Want ek is 'n pa vir Israel, en Ephraiml is my eersgeborene.
Hier Efraim is deur God genoem as sy eersgeborene.
As die gebruik van woorde is 'n argument vir die feit dat God dan Dawid,
En Israel en Efraim moet ook gode selfs hoër status as wees
Christus, vir, die eersgeborene verdien meer respek as sy jonger
broer. As hulle beweer dat Christus die "Eniggeborene wat van die
vader, "ons sal baie bly om dit te hoor, want dit sou beteken dat wees
hierdie woorde moet in staat wees om te word metafories gebruik.
II Samuel in hoofstuk 7 vers 14 het:
Ek sal sy vader wees, en hy sal my seun wees.
Dit is God eie verklaring ten gunste van die profeet Salomo.
Die woorde eie ons van God "is wat gebruik word vir al die Israeliete in
Deuteronomium 32:19, 14; 1, Jesaja 63: 8, en Hosea 1:10. In Jesaja
63:16, vind ons die volgende adres van Jesaja aan God:
Want U is ons vader, maar Abraham igno-
rant van ons, en Israel ken ons nie U, Here, is '
ons vader, ons Verlosser, jou naam is van everlasdng.
Verdere in 64: 8 van hierdie boek, lees ons:
Maar nou, HERE, U is ons Vader.
Jesaja hier spreek God as die vader van al die
Israeliete.
1. Efraim was die jongste seun van die profeet Joseph (vrede op
hom)
Job 38: 7 sê:
Toe die môre sterre saam gejubel en al die seuns van
God gejuig het?
Psalm 68: 5 het:
'N Vader van die wese en 'n regter van die weduwees is
God in sy heilige woning.
Genesis 6: 1-2 bevat:
Wanneer mense begin vermeerder op die gesig van die aarde, en
daar vir hulle dogters gebore is, sien die seuns van God dat die
dogters van die mense mooi was; en hulle het vir hulle
vroue geneem almal wat hulle verkies het.
Verder in vers 4 sê:
Daar was die reuse op die aarde, in daardie dae; en ook
daarna, toe die seuns van God by die dogters
van die mense, en vir hulle kinders gebaar het.
In hierdie voorbeeld is die seuns van God is die edele seuns en dogters
van
mans is die dogters van die gewone mense. Die Arabiese vertaler
van
1811 vertaal die eerste vers met die woorde, "het die seuns van die
edeles "
in plaas van die "seuns van God". Dit stel ons in staat om te verstaan dat die
woord "God" kan metafories gebruik word vir edel.
Daar is baie plekke in die Evangelies waar die uitdrukking "jou
vader "is gebruik vir God aanspreek van die leerlinge en ander.
Vir
byvoorbeeld vind ons, "Dit moet julle die kinders van jou pa kan wees," in
Matthew 05:45. Sien ook Mattheus 05:16 en 05:48, Lukas 12:30 en 11: 2,
en Johannes 17:20 vir ander soortgelyke voorbeelde.
Soms is die woorde "vader" en jou eie op "gebruik word om stres en
hul verbintenis beklemtoon met ander dinge, soos die uitdrukking
"Vader van die leuen", eie ons van die hel "en eie ons van Jerusalem" gebruik word deur
Christus het vir die Jode wat in Mattheus hoofstuk 23. Net so eie ons van God "
en eie ons van die Dag van die opstanding "gebruik word vir die inwoners van
Paradise.
Tweede argument
Die Evangelie van Johannes 8:23 bevat hierdie stelling:
En Hy sê vir hulle: Julle is van benede, Ek is van
bo; julle is uit hierdie wêreld; Ek is nie van hierdie wêreld.
Van hierdie stelling van Christus, die Christene afgelei dat hy
God wat, nadat hy uit die hemel neerdaal, verskyn in menslike vorm.
Die bogenoemde twis en aftrekking van die Christen-geleerdes is
verkeerd om twee redes: eerstens, omdat dit weer duidelik teen
alle
tekstuele en rasionele bewyse, en tweedens, omdat soortgelyke state
mente van Christus is gevind wat verwys na sy dissipels. Hy het gesê in
John
As julle van die wêreld was, sou die wêreld sy eiendom liefhê;
Maar omdat julle nie van die wêreld nie, maar Ek het julle uitgekies
van die wêreld het, daarom haat die wêreld julle.
Weer in Johannes 17:14 Jesus het gesê oor sy dissipels:
Omdat hulle nie van die wêreld nie, net soos Ek nie van die
wêreld.
Christus verklaar dat sy dissipels nie van hierdie wêreld presies
as
hy het van homself gesê, "Ek is van bo." Nou as sy stelling
geneem in die letterlike sin as bewys van sy godheid, sou dit
logies
beteken dat al sy leerlinge ook gode. Die enigste logiese
interpre-
ning van sy stelling is: "Jy is soekers van hierdie aardse wêreld
terwyl ek nie, eerder ek soek die plesier van Allah en etemal lewe
in
die Hiernamaals. "
Derde argument
Johannes 10:30 het:
Ek en die Vader is een.
Hierdie vers sê die eenheid van Christus en van God te bewys. Dit be-
vogspanning is ook verkeerd om twee redes. Eerstens, die Christene
stem saam dat
Christus was 'n man soos ander mense met 'n liggaam en 'n siel.
Die eenheid tussen die fisiese liggaam van 'n man en God onmoontlik is nie.
Daarom sal hulle in wese het wat om te sê, as Christus is die
per-
volmaakte man, hy is ook die volmaakte God. Volgens die eerste
aanname
Hy sou toevallige bestaan het en volgens die ander is hy
bewys nie-menslike wees, beide geskille is dus rasioneel
onmoontlik.
Tweedens, het soortgelyke uitdrukkings is wat gebruik word deur Christus oor sy
leerlinge. Hy het na berig word gesê in Johannes 17:21:
Dat hulle almal een mag wees; soos U, Vader, in My en Ek
in U; dat hulle ook in Ons een wat die wêreld kan
glo dat U My gestuur het.
Hier Christus eie uitdrukking wat natuurlik nie "Hulle kan een wees" kan
geneem word om te bewys dat die dissipels, Jesus en God verenig kan word
in 'n
letterlike sin. As hulle 'n eenheid in 'n letterlike sin is nie rasioneel
moontlik,
insgelyks Christus eie eenheid met God, net op die grond van sodanige
uitdrukkings, is nie moontlik nie. Trouens, die uitdrukkings praat van
eenheid,
beteken om gehoorsaam te wees aan God eie gebooie en regverdig in wees
een eie dade. In hierdie sin is hulle almal verenig, met die verskil
wat
Christus eie eenheid met God in hierdie sin is meer volmaak is as dié van
sy
leerlinge. Hierdie interpretasie is in werklikheid bevestig deur Johannes, die
apostel.
Hy sê in Johannes 1: 5-7:
Dit is nou die boodskap wat ons by Hom gehoor het,
en aan julle verkondig: God is lig, en in hom is geen donker
heid nie. As ons sê dat ons met Hom gemeenskap het en
in die duisternis wandel, dan lieg ons en doen nie die waarheid; Maar as ons Wali
in die lig lewe soos Hy in die lig is, dan het ons gemeenskap met ONO
'n ander.
In Persiese vertalings verskyn die laaste sin as "Ons is verenig
met mekaar. "Dit ondersteun natuurlik ons mening dat die eenheid hier
beteken presies wat ons hierbo beskryf.
Vierde ARGUMENT
Die Evangelie van Johannes 14: 9,10 sê:
Hy wat My gesien het, het die Vader gesien het nie; en hoe
sê jy: Toon ons die Vader? Glo jy nie dat Ek
is in die Vader is en die Vader in My nie? die woorde wat Ek praat
julle Ek praat nie van myself nie, maar die Vader wat in woon
my, Hy doen die werke.
Christus eie uitdrukking "Ek is in die Vader is en die Vader in my," is
veronderstel is om te bewys dat die Christus en God is een in 'n ware sin.
Hierdie argument is nie aanvaarbaar om weer vir twee redes. Eerstens, die
Christene stem saam dat die sigbaarheid van God in hierdie wêreld is
rasioneel
onmoontlik, soos ons in ons vierde punt bespreek hierbo. Hulle
usu-
bondgenoot interpreteer dit in die sin van die erkenning en bewustheid van God,
maar
aangesien dit nie die eenheid tussen God en Christus, het hulle dui
inter-
Pret dit as verenig in geestelike sin. Maar dit is noodsaaklik vir
'n inter-
vertolking dat dit nie moet wees in teenstelling met rede en
tekstuele
bewyse.
Tweedens, in Johannes 14:20 lees ons:
Dat Ek in my Vader is, en julle in My, en Ek in julle.
Dit is soortgelyk aan die stelling wat ons in die Derde argument bespreek
hierbo. Dit is duidelik dat as A in B, en B is verenig met C,
hierdie
vereis dat 'n moet ook met C. verenig Behalwe ons lees in I
Kor 6:19:
Wat? Weet julle nie dat julle liggaam 'n tempel is van die
Heilige Gees wat in julle is, wat julle van God het, en julle
is nie jou eie?
Ons vind 'n soortgelyke verklaring in II Kor 6:16:
En wat argurnent het die tempel van God met die afgode?
Want julle is die tempel van die lewende God; soos God gesê het, het ek
sal in hulle woon en wandel, en Ek sal hulle God wees.
6: En dit is in Efesiërs 4 het gesê:
Een God en Vader van almal, wat oor almal en deur
almal en in julle almal is.
As hierdie vereniging noodwendig bewys eenheid tussen hulle in 'n werklike
sin, sou dit beteken dat al die Korintiërs en Efesiërs was
ook
God.
Wat al die bogenoemde stellings wys dat hierdie eenheid en samewerking
is in werklikheid, vir sy gehoorsaamheid en sy liefde. Ons lees die volgende
in die
Eerste brief van Johannes:
En hy wat sy gebooie bewaar, bly in Hom,
en Hy in hom. En hieraan weet ons dat Hy in ons bly, deur
die Gees wat Hy ons gegee het. "
Vyfde Argument: Die wonderwerke
Die wonderwerke wat Jesus is ook veronderstel om te bewys sy
goddelikheid. Hierdie argument is so belaglik as die ander. Die
grootste
al die wonderwerke wat Jesus is die verhoging van 'n paar mense uit
die
dood. Daar is net drie mense gesê het wat uit die
dood deur Christus, terwyl ons verstaan van hoofstuk 37 van Ezekiel
wat
Ezekiel herleef duisende mense uit die dood. Daarom moet hy
verdien godheid meer as Christus nie. Behalwe, ons lees in hoofstuk
17 van ek Kings2 dat Elia ook herleef 'n dooie man. 'N Soortgelyke geval
is
beskryf in II Konings hoofstuk 4 waar Elia word ook beskryf as
hav-
ing herleef 'n dooie man. Dieselfde wonderwerk is wat uitgevoer word deur Elisa,
selfs na sy dood, as verstaan van II Konings hoofstuk 13
waar
'n dooie man in sy graf sit en herleef deur die genade van God.
Selfs as ons aanvaar dat sommige van Christus eie state kan dien om die
doel om die Christelike argument vir die drie-eenheid, is dit
nog steeds
nie aanvaarbaar in die teenwoordigheid van die feit dat baie van die teks is
nie
geïnspireerde, het 'n groot aantal ondergang ondergaan, en bevat baie
foute en fallacies soos ons bo alle twyfel bewys wat reeds in hierdie
boek. Soos vir Paul eie state, is dit nie vir ons aanvaarbaar
omdat
Hy was nie 'n dissipel van Jesus. Dit kan hier opgemerk dat al die
dinge
hierbo gesê was net die natuurlik verspotte aard van om te wys
hulle
Argumentasie, anders, want ons het reeds bewys met spesifieke
voorbeelde, die boeke self vir ons onaanvaarbaar, in elk geval,
as gevolg van die ondergang, veranderings en wysigings wat
gevind in hulle nie. Ons het insgelyks die state van die aangehaal
disci-
Ples, die aanvaarding ter wille van hulle dat hulle werklik die stellings
van die
leerlinge, anders is hulle ewe Onbevoegde en
twyfelagtige
natuur.
Ek moet die geloof van die Moslems druk in hierdie verband dat Jesus
en sy dissipels was vry en suiwer van enige besoedelde denke en ons
getuig dat daar geen God is nie, maar Allah en Mohammed sy
Boodskapper en dienskneg. Net so het die profeet Jesus was 'n boodskapper
en dienaar van Allah, en die dissipels is sy metgeselle afgevaardig
deur hom.
'N debat tussen Imam Raazi en 'n priester
Imam Raazi het 'n debat oor die kwessie van die drie-eenheid met 'n
priester. Hy berig dat dit in sy kommentaar op die Heilige Koran onder
die
kommentaar op 3:61:
Toe ek in Khwarazim, het ek gesê dat 'n Christen moes
daar kom wat beweer diep kennis van Christene te hê
tianity. Ek het vir hom en 'n debat begin tussen ons. Hy
geëis bewys van die profete van Mohammed. Ek het gesê
dat ons outentieke verslae ontvang het met betrekking tot die
wonderwerke verrig deur die Heilige profeet Mohammed, vrede
en seëninge op hom wees, net soos die verslae wat ons het
ontvang met betrekking tot die wonderwerke wat deur die
Profete Musa (Moses) en Isa (Jesus) vrede op hulle.
Nou as ons ontken die outentieke verslae, of ons aanvaar dit maar
ontken die feit dat wonderwerke bewys die waarheid van die profete, hierdie
sou noodwendig ontken die profete van al die Profete van
Allah. Aan die ander kant, as ons die waarheid van die verslae aanvaar
en glo ook dat wonderwerke is seker tekens van die waarheid van die
Profete, en beide van hierdie argumente is bewys om waar te wees
want die Heilige profeet Mohammed, die waarheid van sy prophet-
kap sou in wese bewys word.
Die priester het geantwoord dat hy nie daarop aanspraak maak dat Christus
'n profeet nie, maar het hom geglo God te wees. Ek het vir hom gesê dat die eerste ons
moet die definisie van God. Ons weet almal dat God
moet self bestaan nie, die eerste en die eerste oorsaak wees, en verder
fisiese beskrywing. Maar, vind ons dat Jesus 'n
menslike vorm, was bom, en het nie voorheen bestaan, en dan was
blykbaar deur die Jode doodgemaak. In die begin was hy 'n kind
en geleidelik gegroei het tot 'n jeug. Hy het kos nodig om te lewe en
gebruik om te eet en te drink en het al die eienskappe van 'n
menslike wese. Dit is duidelik dat 'n toevallige wese kan wees nie
selfbestaande, en een wat onderhewig is aan verandering kan nie eter- wees
nale en die ewige.
Tweedens, jou eis is verkeerd op die grond wat jy sê
dat Jesus in hegtenis geneem is deur die Jode en dan gekruisig is.
Hy het ook elke poging om weg te hardloop om te red hom-
self. Hy het probeer wegsteek nie voor sy inhegtenisneming en dan voor
sy dood, het hy hardop gehuil. Nou as hy God, of 'n deel van was
God wat met die God-kop verenig is of God in hom was,
Hoekom kon hy homself nie red van hierdie vervolging, en
straf vir so 'n godslasterlike daad. Sy huil en cry-
ing, en die maak van pogings om homself te verberg, is net so inconceiv-
staat. Ons is regtig verbaas oor hoe 'n man met 'n gewone
gesonde verstand kan ooit iets wat so getuienis- glo
dently irrasionele en in teenstelling met die menslike rede?
Derdens, jou hipotese is onmoontlik, want ons moet
stem saam met een van die drie logiese moontlikhede in hierdie saak.
Óf God is dieselfde Christus wat sigbaar was vir die mense
in menslike vorm, of God is ten volle verenig met hom of 'n
deel van God is verenig met hom. Al drie moontlikhede is
ewe irrasioneel en logies onmoontlik.
Die eerste, want as die skepper van die heelal was Jesus,
sou dit vereis dat die God van die heelal is deur gekruisig
die Jode, in hierdie geval die bestaan van die heelal sou
opgehou het. Die God van die heelal vermoor word deur die
Jode, wat is die mees inconsidered en verontagsaam nasie
van die wêreld, is al hoe meer ironies en ondenkbaar. Hy
moet 'n mees hulpelose God inderdaad!
Die tweede moontlikheid is ook onaanvaarbaar, want as
God is nie 'n liggaam of 'n wese, sy teenwoordigheid en unifi-
katioon met vorm en liggaam is rasioneel nie moontlik nie. En as
God het 'n vorm en is die materiaal, die eenheid met ander sub-
standpunte sou beteken dat die deeltjies van God eie saak is sep-
arate van mekaar, indien hy 'n wese, sou dit schikkingen
sitate 'n ander saak vir sy bestaan, wat sou impliseer
dat God afhanklik is van iets buite Homself vir sy
bestaan.
Die derde moontlikheid dat sommige dele van God verenig
saam met hom is ook absurd, want as daardie dele is noodsaaklik vir
God, sou dit vereis dat God sonder sou gewees het
sommige van sy belangrike dele nadat hulle verenig met Jesus, en
God sou nie meer volmaak nie. As daardie dele was nie noodsaaklik
en God sal niks verloor sonder dat hulle, soos dele kon
nie deel van God.
Die vierde argument weerlê hierdie Christelike eis, is dat
dit is bewys dat die Christus moes buitengewone voorliefde vir
aanbidding en gehoorsaamheid aan God. Het hy God Self was
sou hy nie betrokke was in die aanbidding van God. As
God is nie nodig om homself te aanbid.
Ek vra die priester wat argumente het hy vir sy daim vir
die goddelikheid van Christus. Hy het geantwoord dat hy het groot
wonderwerke soos die hervatting van die dooies en die genesing. Hierdie
wonderbaarlike prestasies is nie moontlik sonder Goddelike
magte. Ek het hom gevra of hy dit eens dat die afwesigheid van 'n predi-
kaat nie noodwendig bewys dat die afwesigheid van die bestaan van
die onderwerp. As jy nie saamstem met dit, sou dit vereis dat
in die begin toe die heelal nie bestaan het nie, het God hulle ook
nie bestaan het nie.
Aan die ander kant, as jy dit eens dat die afwesigheid van 'n pred-
IKAAT nie noodwendig bewys dat die afwesigheid van die onderwerp, het ek
vra jou 'n vraag. Hoe weet jy dat God nie
verenig met my, met jou of met enige lewende wese soos Hy
verenig met Christus? Hy het geantwoord dat dit was duidelik dat
DIE Koran
Die enigste ware inhoud van die Woord van God
As jy twyfel oor wat ons geopenbaar ons
dienaar, produseer een hoofstuk vergelykbaar met dit. Roep
jou helpers, behalwe God, as jy die waarheid praat.
Artikel
Die wonderlike woordkeuse en styl van die Koran
Daar is ontelbare aspekte van die Koraniese openbaring wat
uitdruklik of implisiet bring die wonderbaarlike karakter van die
Koran. Ek sal my beperk tot die beskrywing van net twaalf
soos
aspekte uit many.2 Ek sal nie praat van eienskappe soos sy volle
be-
bewussyn van elke aspek van 'n vak wanneer gepraat op 'n
bepaalde
tema en die moderering en bedagsaamheid van sy toespraak. Of
die betrokke gedeelte is een van hoop of bedreiging, van beloning of
straf, sy toespraak is altyd gebalanseerde en nooit oor-emosionele.
Hierdie kwaliteit is nie gevind in menslike spraak as menslike uitdrukking is
altyd beïnvloed deur die toestand van die gees van die spreker. Wanneer hy
1. Heilige Koran 02:23.
2. In die begin van hierdie afdeling het ons moet daarop let dat die skrywer
gewy het dit
meestal aan die demonstrasie van die verstommende en wonderbaarlike welsprekendheid van
die Koran, die
majesteit en elegansie van sy styl, die onvergelykbare uitnemendheid van
sy taal. Alle
hierdie wonders van Koraniese woordkeuse en styl kan slegs werklik
gemeet en appreci-
lueer deur diegene wat dit in sy oorspronklike taal lees. Dit is moeilik om
'n boek te vertaal
geskryf in enige taal. Veel meer so met die Qur "ari wie
wonderbaarlike taal
eenvoudig tart vertaling. Die betekenis van die woorde oorgedra kan word
in die deel, maar
hul sjarme, skoonheid en elegansie kan nie. Die Heilige Koran tereg
clairns n lewende te wees
ing wonderwerk van die Heilige profeet. Sy wonderbaarlike gehalte woon
gedeeltelik in sy styl
wat is so perfek en verhewe, "het .... nie mans nie Jinn kon
produseer 'n enkele
hoofstuk te vergelyk met sy kortste vers, "en deels in sy
inhoud en leiding.
Volgens Eduard Montet, "Die Coran .... sy prag van vorm is
so verhewe dat
geen vertaling in enige taal kan toelaat dat dit behoorlik
waardeer "Daarom.,
As lesers versuim om te waardeer wat ons skrywer toon in
hierdie artikel, dit is
as gevolg van die feit dat selfs die beste vertaling nie kan oordra die
skoonheid van die ge-
taal nie. Ek vertaal dit omdat 'n integrale deel van die
boek. (Raazi)
ongelukkig is, wys hy dit in sy toespraak, nie vertoon concem vir ander
wat lof of guns kan verdien. Praat van een ding, hy doen
nie dink en te praat van die teenoorgestelde. Byvoorbeeld wanneer beskryf
die
skepping, het hy nie te praat van die Hiernamaals. Wanneer hy kwaad is, het hy
toon dikwels sonder die meet van die bedrag van woede wat toe-
derende.
Eerste Goddelike Kwaliteit: Die Woordvaardigheid van die Koran
Die Heilige Koran hou regdeur die hoogste moontlike stan-
dard retoriek in sy toespraak, tot die mate dat dit letterlik
onmoontlik is
ble sy parallel te vind in menslike werke. Die reëls van die retoriek
vraag
dat die woorde wat gekies is vir uitdrukking so presies moet wees
oordra
die boodskap dat hulle nie te veel of te min vir moet druk
die
geleentheid. Hoe meer 'n beskrywing verpersoonlik hierdie gehalte, en die
meer
bewillig die woorde is aan die situasie, hoe meer welsprekende dit
gesê
te wees. Die Heilige Koran aan al die vereistes van retoriek
die
hoogste standaard. Ons gee 'n paar voorbeelde van ons eis te bewys.
Eerste argument
Menslike welsprekendheid, 2 of uit Arabiere of nie-Arabiere, gewoonlik
het betrekking op die fisiese verskynsels wat nou verband hou met
die mense. Byvoorbeeld, is die Arabiere beskou groot wees
ora-
sers en welsprekende in die beskrywing van die kamele, perde, swaarde en
vroue. Digters, taalkundiges en ander skrywers bekom behendigheid en
profi-
treffend in 'n besondere fleld bloot omdat digters en skrywers van
alle
keer is skryf en voeg subtiele tot die onderwerp,
sta-
ing kos vir die gedagte vir die daaropvolgende skrywers nuwe paaie in te open
dit.
1. Die skrywer verwys na die ongekende kwaliteit van die
Koraniese taal
wat by sulke geleenthede woorde wat gepas is en kies
presiese vir die onderwerp
en ook in die implikasies daarvan vir ander geleenthede. (Raazi)
2. retoriek, alaghah in Arabies, dui die gebruik van taal wat
welsprekende u goed
soos gepas vir beide die mense en onderwerp aangespreek word. Die gebruik
van 'n hoë-gevlieg en
moeilike woorde vir die onkundige, en onelegant en sirnplistic
uitdrukking vir 'n barned
gehoor is teen retoriek.
Dit beteken egter die Heilige Koran nie pas hierdie patroon, as gevolg van niks
te presedent en word vol met verstommende en ongeëwenaarde
voorbeelde van welsprekendheid wat eenparig erken deur alle
die Arabiere.
Tweede argument
Dit is ons gewone ervaring dat wanneer digters en skrywers van
literatuur
probeer om hul taal te versier met welsprekende uitdrukkings wat hulle doen nie
bly die waarheid. Enige iemand wat probeer om absoluut waar in die oordra wees
sy
boodskap kan doen net op die koste van welsprekendheid. Dit is dus
gesê
dat onwaarheid is 'n belangrike element van 'n goeie poësie. Die bekende digters
Labid Ibn Rabi "Ag en Hassan ibn Thabit kon nie die hoë handhaaf
standaard van hul poësie na omhels die Islam. Hul pre-Islamitiese
poësie is meer kragtig en elegant as hul post-Islamitiese
samestelling
sies. Die Heilige Koran bied wonderbaarlike voorbeelde van welsprekendheid in
spyte daarvan dat absoluut waar in alles wat dit sê.
Derde argument
Goeie poësie word beskou as elegant en mooi, want sommige van
sy verse is van 'n hoë standaard van welsprekendheid. Elke
vers
van daardie gedigte is selde van dieselfde standaard. Die Heilige Koran,
egter van die begin tot die einde, is so 'n voorbeeld van onverpoos
skoonheid, elegansie en welsprekendheid dat mense van alle tye
was nie in staat om selfs produseer 'n klein stukkie van gelyke standaard. Neem
vir
byvoorbeeld die Soerah Yusuf, "elke woord van wat is 'n perfekte voorbeeld
van skoonheid en welsprekendheid.
Vierde ARGUMENT
Enige skrywer of digter, wanneer hy vertel dieselfde gebeurtenis meer as
een keer, nie in die herhaalde rekening bestuur te wees as elegant en
mooi soos hy was die eerste keer. Die Heilige Koran herhalings
weergawes
1. Soerah Yusuf, die twaalfde hoofstuk van die Koran wat beskryf
die lewe van die
Profeet Joseph. (Raazi)
van dieselfde gebeurtenis, en beskrywings van die skepping en die einde
van
die wêreld, en van die opdragte en die eienskappe van God. Elke
beskrywing is verskillende in styl en in grootte, maar elke een is van
so hoog
'n standaard wat 'n mens kan nie verkies word na 'n ander.
Vyfde ARGUMENT
Die Koran praat van baie dinge soos verpligte rituele, wetlike pro-
hibitions, aanhitsing tot grond, verwerping van wêreldse begeertes,
en
prPparation vir die Hiernamaals en ander soortgelyke temas. Die
beskrywing
sie van hierdie dinge nie leen tot elegansie en skoonheid
en
enige digter probeer om gedigte te komponeer op praktiese opdragte van hierdie
soort sal hard gestel word om 'n gedeelte van die literêre meriete te produseer. Die
Heilige Koran handel oor al hierdie vakke met 'n hoë standaard van
elo-
hiervan kom.
Sesde ARGUMENT
Die welsprekendheid van elke digter is beperk tot 'n bepaalde onderwerp en
wanneer dieselfde digter praat oor ander vakke sy skoonheid van
uitdrukking
en sy vaardigheid is duidelik omskryf. Imru "l-Qais, die
beroemde Arabiese digter, is bekend vir sy beskrywing van wyn, vroue en
perde. Geen ander digter is as welsprekende oor hierdie onderwerp. Nabigha is
bekende
vir sy beskrywing van vrees en verskriklike gebeure, Zuhayr vir hoop en
so
on.l
Die Heilige Koran, aan die ander kant, praat op alle vorme van vakke
met groot krag van welsprekendheid, skoonheid en elegansie, en word gevind
wees
wonderbaarlik welsprekende in elke beskrywing.
Sewende ARGUMENT
Afleiding uit een vak na 'n ander, wat op sy beurt het baie
takke maak dit gewoonlik onmoontlik vir 'n skrywer vloei te handhaaf
en kontinuïteit met die sarne prag en heerlikheid en sy taal
1. Net in Engels literatuur Wordsworth is bekend vir die
beskrywing van
natuur, Keats vir menslike sentimente ens (Raazi)
gewoonlik verloor sy hoogte van welsprekendheid. Die Heilige Koran is vol
soos
verlegging, dikwels spring van een gebeurtenis na die ander nie, maar
wonderbaarlik
lously dit hou dieselfde vloei en kontinuïteit met al die ander
vakke onder bespreking.
Agtste ARGUMENT
Nog 'n duidelike kenmerk van die Koraniese uitspraak is dat dit
omsluit 'n
groot verskeidenheid van betekenis in 'n verrassend klein aantal woorde van-
uit die verlies van sy sjarme en heerlikheid in die minste. Sure Sad eie opening
verse is 'n goeie voorbeeld hiervan. Die Heilige Koran hier beskryf
'n
groot aantal vakke in 'n paar verse, insluitend 'n
beskrywing van
die ongelowiges van Makka, hul verwerping van die Heilige profeet,
admo-
Omskrywings hulle met verwysing na historiese gebeure van die vorige
mense,
hul wantroue en verbasing by die openbaring van die Koran, 'n
beskrywing van hul jaloers aard, dreigemente en instigations, die
leer-
ing van geduld en 'n beskrywing van die gebeure wat verband hou met die Profete
David, Salomo, Job, Abraham en Jakob. Al hierdie uiteenlopende vakke
behandel met 'n krag en welsprekendheid wat uniek is aan die Koran.
Negende ARGUMENT
Majesteit en soet, elegansie en skoonheid is werktuie
eienskappe wat selde saam in 'n enkele werk. Hierdie
twee
teenoorgestelde eienskappe is goddelik gesien gekombineer regdeur
die
Koran in 'n manier onbekend aan menslike genie. Dit is weer 'n sterk
Argument vir die wonderbaarlike welsprekendheid van die Koraniese uitspraak wat
is absoluut afwesig menslike geskrifte.
Tiende ARGUMENT
Die taal van die Koran bevat alle moontlike vorme van elo-
hiervan kom, metafoor, vergelyking, vergelykings, oorgange, omkerings
ens,
maar op dieselfde tyd wat dit vry is van 'n wenk van die breedsprakigheid soos vals
exag-
1. Die beste voorbeeld hiervan is die Soerah Takir van die Koran, wat
is sure 81,
waar al die bogenoemde eienskappe kan gesien word langs mekaar in elke
vers.
geration, hyperbolisch state en alle ander defekte van
leuens
en van die gebruik van vreemde woorde, ens Human skryf gewoonlik nie
Meng al die aspekte van welsprekendheid in een werk. Mense het probeer
tevergeefs al hierdie eienskappe te akkommodeer. Die Heilige Koran, howev-
er, doen dit overtreffende trap.
Hierdie tien argumente is genoeg om die eis te bewys dat die Koran
taal en sy intonasie is so verhewe dat hulle nie kan Mea- word
sured deur menslike genie. Hoe meer 'n mens vertroud is met die Arabiese
taal, hoe meer het hy die woorde van die Koran verbrand sal vind
in
sy hart, en sy denke asemhaling in sy siel. "
Die Tweede Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die tweede kwaliteit van die Koran wat maak dit 'n lewende wonderwerk is
sy unieke struktuur en interne reëling, en, bo alles, die
sub-
limity van sy denke en inhoud. Die opeenhoping van al die
linguis-
tiese volmaaktheid in die Heilige Koran is 'n permanente bron van
verbasing aan die groot skrywers, filosowe en die taalkundiges
van die
wêreld. Hierdie erkende supremity van die Koran slaan dit uit enige
beskuldiging dat nie meer as 'n versameling van gedagtes en idees
geleen van ander en dien die doel om dit so promi-
ming en so apart van die gewone menslike geskrifte wat die Koran
deur
self is genoegsame rede om sy Goddelike herkoms en sy bewys
synde
'n lewende wonderwerk van die Heilige profeet.
Die Arabiere was arrogant ten opsigte van hul bevel oor die
Arabiese taal en gekoester het aanvanklik groot vyandskap teen die
Profeet en sy leerstellings. Die volmaaktheid van die Koraniese welsprekendheid
nie toelaat dat hulle enige tekortkoming in om dit te vind. Inteendeel,
hulle is gedwing om te erken dat die taal van die Koran was vergelykende
lik nie met die poësie van die digters nie, en die oratorium van die
redenaars.
Hulle was verbaas oor sy ongeëwenaarde welsprekendheid. Soms is dit
verklaar om dit te magic wees en soms het hulle gesê dat dit
iets
wat geneem is uit 'n vorige mense. Hulle het dikwels probeer om te
stop
mense hoor dit deur 'n geraas wanneer die profeet opgesê het.
Hulle
hulself bevind hulpeloos teen die onuitspreeklike aantrekkingskrag van
die
Koraniese taal.
Dit is ondenkbaar dat die Arabiere wat bekend is die Meester te wees
ters van die Arabiese taal sou ontmoet het nie die eenvoudige uitdaging
van die Koran te produseer die wil van sy smaIlest sure ", eerder
as
teen die profeet van Islam oorlog voer en verloor die beste van hul
helde in die stryd sowel as offer baie van hulle
eiendom
en besittings, as hulle in staat was om dit te doen.
Hulle het dit gehoor Koraniese uitdaging baie keer deur die
profeet. Hy het hardop in die aangesig
Bring dan 'n sure soos hy dit op, en roep (jou te hulp) enige
een wat jy kan, buiten God, as dit julle die truth.2 praat
Die Koran herhaal hierdie uitdaging in 'n ander sure in hierdie woorde:
En as jy in twyfel, as wat ons het om geopenbaar ons
dienaar, dan produseer sure, soos daar na; en roep jou
getuies en helpers (jou te hulp) naas God, as jy
waar. Maar as julle nie kan nie, en van die borg, kan julle nie, dan vrees dat die
vuur, wie se brandstof is mans en stones.3
Weer hierdie uitdaging is op hulle gegooi met volle krag:
Sê, as die hele mensdom en djinn was saam te
produseer die wil van die Koran, sou hulle nie in staat wees om
produseer die soos daarvan, selfs al is hulle gerugsteun elke other.4
Die feit dat hulle verkies oorloë teen hom te veg en
offer
hul lewens is genoeg om te bewys dat hulle erken die
wonderbaarlike
welsprekendheid van die Koran en dit gevind onmoontlik om enige te produseer
gedeelte vergelykbaar met die Koran.
Daar is 'n verslag wat Walid ibn Mughirah, die neef van Abu
Jahl, het in trane uitgebars toe hy hoor die Koran opgesê. Abu Jahl
na hom gekom en vermaan hom. Hy het geantwoord:
Ek sweer by God, niemand van julle is as vertroud en
vertroud is met die digkuns as ek en ek verklaar dat die woorde van
Mohammed het niks te doen met poetry.l
Die geskiedenis het dat sodra aangeteken by die tyd van flajj dieselfde Walid
bymekaar laat die hooggeplaastes van die stam van Quraysh van Makka
en het voorgestel dat hulle moet saamstem oor wat aan die pelgrims te sê
As
hulle navraag gedoen het oor Mohammed. Sommige van hulle het gesê: "Ons kan sê
dat hy 'n waarsêer. "Walid het gesê:" By God is, is hy nie, soos
duidelik
uit sy toespraak. "Ander het voorgestel dat hy gek genoem kan word.
Walid gesweer by God dat hy geen spoor van waansin. Hulle het voorgestel
dat hy moet genoem word 'n digter. Walid weer verwerp die
voorstel
sê dat hulle almal ten volle vertroud is met poëtiese spraak en
Hy
sou nooit so 'n digter aanvaar word nie. Die Quraysh het toe gesê: "Ons sal
hulle vertel dat hy 'n towenaar. "Walid het gesê dat hulle geweet het dat hy
kon nie 'n towenaar, want sy toespraak het ver van toordery en
dat die enigste ding wat kan gesê word oor hom was dat die magie
van
sy toespraak het die seuns van hulle vaders uit geskei, broers
broth-
ers en vroue van hul mans. Na hierdie vergadering het hulle gepos
hulself op die paaie van Makka en verhoed dat die pelgrims van
luister na die Heilige profeet.
Dit is ook berig dat "Utbah2 gekom het om die Heilige Profeet en ver-
koppig saam met hom die opposisie van die Quraysh met betrekking tot die
Heilige Koran. Die Heilige profeet verkondig die opening van verse van Sura
41. Hy het net dertien verse voorgedra wanneer "Utbah, oorkom,
versoek die profeet nie meer van dit enige opsê en sy aangesig verberg
saam met sy twee hande.
Nog 'n verslag het gesê dat as die Heilige profeet verkondig die
Koraniese verse na "Utbah, het hy gevoel so rusteloos wat nie kon sit
reguit
en leun terug op sy hande tot die Heilige profeet verkondig 'n vers
van
uitputting en neergeval voor Allah. "Utbah terug met sy
huis
in 'n toestand van emosionele opwinding, weggesteek homself van die mense
totdat
sommige Quraysh na hom gegaan. "Utbah vir hulle gesê:" Deur God!
Mohammed verkondig verse die wil van die wat ek nog nooit in my lewe gehoor het.
Ek was heeltemal verloor en kon nie antwoord hom nie. "
Volgens 'n verslag, 'n bondgenoot van die profeet, Abu Dharr,
gesê dat hy nie gesien het nie 'n digter groter as sy broer Anis wat
moes
verslaan twaalf digters in 'n wedstryd in die pre-Islamitiese dae. Een keer toe
Hy
teruggekeer van Makka, het hulle hom gevra om die mening van hy Makkans
oor die Heilige profeet. Hy het gesê dat hulle hom daarvan beskuldig dat hy
'n digter, 'n waarsêer, en 'n towenaar. Daarna het hy gesê dat hy
ten volle
vertroud is met die toespraak van waarsêers en die towenaars en gevind
die woorde van die profeet in geen manier vergelykbaar met hulle. Hy was nei-
En daar 'n digter of 'n towenaar en waarsêer vir almal van hulle was
leuenaars
terwyl sy woorde is die waarheid.
Ons vind in Sahih al-Bukharistraat en Sahih Moslem wat Jabir ibn
Mut "IML berig dat hy gehoor het die Heilige profeet voordrag sure al-
Tur in sy gebed van MaBhrib (net na sononder). Toe hy opgesê
hierdie
vers:
Hulle was uit niks geskep, of is hulle hulself
die skeppers? Of het hulle die hemel en die aarde,
Nee, hulle het geen geloof. Of is die skatte van jou Here
saam met hulle, of is dit die bestuurders (van sake)?
Jabir het gesê dat hy sy hart drang na Islam.
Die Derde Goddelike Kwaliteit van die Koran: die voorspellings
Die Heilige Koran gee baie voorspellings met betrekking tot toekomstige gebeure.
Al die Koraniese voorspellings blyk absoluut waar te wees. Ons
gee
'n paar spesifieke voorbeelde van sulke voorspellings.
Eerste Voorspelling
Die Heilige Koran sê:
Julle sal die Heilige Moskee (Masjid Al-Haram), indien
Allah wil, veilige, hoofde skeer, hare kort gesny, en sonder
fear.l
Hierdie gedeelte van Sura Al-Fath (die oorwinning), waaruit hierdie
gedeelte aangehaal, is voor die verdrag van Hudaibiyah in die lig gebring
die
sesde jaar van Hijrah. In dit die Moslems is deur Allah beloof dat
hulle sal binnekort gaan die heilige moskee van Makka oorwinnend. Onder
die heersende omstandighede was dit ondenkbaar. Die Moslems
vasgevang Makka in die 8ste jaar van Hijrah en in die Heilige
Moskee toether met die Heilige profeet presies soos voorspel deur
die Koran, sommige mense geskeer hul koppe en 'n paar wat sny
kort hul hare.
Tweede Voorspelling
Die Heilige Koran sê:
Allah het belowe om diegene onder julle wat glo, en
goeie werke doen, dat hy sekerlik sal gee om hulle in die land
erfenis van krag as Hy verleen aan diegene voor hulle-
Hy sal vestig in gesag hul geloof wat Hy
gekies is vir hulle. En dat Hy sal verander (hul staat) na
vrees om een van veiligheid en vrede. Hulle sal My aanbid
(Alleen) en nie assosieer niks met Me.2
Dit Koraniese verse beloof dat die Moslems sal aangewend word om die
ware viceregents van God is en dat Allah sal hulle gee en hulle
geloof
sterkte en krag. Die toestand van vrees waarin hulle sou wees
verander na vrede en veiligheid. Dit Koraniese voorspelling voorspelling
Moslem oorheersing het nie lank die akkuraatheid te bewys nie.
Kom ons kyk hoe, in verrassend 'n kort tydperk, hierdie Koraniese voor-
diksie en Goddelike belofte is vervul.
Die hele Arabiese skiereiland was onder die Heilige gebring
Profeet eie oorheersing in sy eie lewe en 'n paar van die mense van Hijr
en sommige leiers van Sirië het ingestem jizyah ('n minderheid belasting) te betaal
die
Heilige profeet.
In die tyd van die eerste kalief van Islam, Abu Bakr, die grense
van
Islamitiese oorheersing was baie verbreed. Die Moslems vasgevang
sommige stede van Persië, en 'n paar van die stede van Sirië soos
Bosra
en Damaskus.
Toe kom die tweede Kalief, "Umar, wat die geskiedenis verander deur sy
geloof in die waarheid van Islam, die verslaan van die wêreld magte van daardie
tyd. Hy
die geheel van die ou Persiese Ryk en 'n groot deel verower
van
die Oos-Romeinse Ryk.
In die tyd van die derde Kalief, "Uthman, die Islamitiese oorheersing
verder uitgebrei. Islamitiese magte verower Spanje in die Weste,
en 'n deel van China in die Ooste. Dit het slegs 20 jaar vir die
Moslems
volle beheer van al hierdie lande wat saamgestel is om die
meerderheid van die bekende wêreld, dus ryklik vervulling van die
Koraniese
voorspelling. Islam oorheers alle ander godsdienste van die wêreld
en
was die groot wêreld mag van daardie tyd.
Derde Voorspelling
Die Heilige Koran verklaar:
Dit is Hy wat sy boodskapper met leiding gestuur het, en
die godsdiens van die waarheid, dit triomfantelike oor al religions.l maak
Ons het onder die tweede voorspelling bespreek dat Islam, die
godsdiens van die waarheid, geseëvier oor die ander godsdienste van die wêreld
en
die perfeksie van hierdie oorheersing van die Islam oor die hele wêreld sal wees
gesien deur die wêreld in die toekoms.
Vierde Voorspelling
Die Heilige Koran sê:
Allah was baie tevrede met die gelowiges wanneer hulle
gesweer getrouheid aan jou onder die boom. Hy het geweet wat in hul
harte. So het hy af rus op hulle en beloon
hulle met 'n oorwinning (baie) naby. En baie winste (buit) wat
hulle sou neem. En Mighty is Allah en Ise.
Allah het julle beloof ryk buit wat jy sal tref.
En Hy het jou hierdie vooraf gegee, en Hy het
opgehou die hande van die mense van jou, sodat dit 'n teken wees
vir die gelowiges en dat Hy kan jou help om 'n reguit pad.
En ander winste wat nie in jou mag. En Allah
het omsingel en Allah het mag oor alle things.2
Die oorwinning belowe in hierdie vers is die verowering van Khaybar en
die "baie winste" belowe is die buit en roof van Khaybar en
Hijr; Net so is die belofte van "ander winste" is die prooi en
buit
uit die verowering van Persië en Rome geneem word. Al die beloftes
en voorspellings gemaak word in hierdie vers het waar presies soos dit was
voorspel.
Vyfde Voorspelling
Die Koran sê:
En ander seëninge wat jy wil: die hulp van Allah,
en 'n naby victory.3
Die belofte van "naby oorwinning" in hierdie vers, volgens
sommige, die verowering van Makka en volgens ander, die be-
soeke van Persië en Rome. Die voorspelling is egter waar ookal
die geval sedert Makka, Persië en Rome is almal verslaan.
Sesde Voorspelling
Die Heilige Koran sê:
Wanneer kom die hulp van Allah en viictory, en jy sien
mense gaan Allah eie godsdiens in multitudes.l
In hierdie vers die beloofde oorwinning is die oorwinning van Makka. Korrekte
verslae plaas die openbaring voor die verowering van Makka.
Behalwe
"Idha" (wanneer) in Arabiese word gebruik vir toekomstige tyd en nie vir die
verlede
gespanne. Groepe mense van Ta "indien en Makka het in skare te
omhels die Islam soos voorspel deur die Heilige Koran.
Sewende Voorspelling:
Ons vind in die Heilige Koran:
Sê vir diegene wat geloof ontken, binnekort sal jy van- wees
quishcd.2
Dit het gebeur presies soos wamed deur die Heilige Koran. Die unbe-
Lievers is al oorheers.
Agtste Voorspelling
Die Heilige Koran sê:
(Onthou) Wanneer Allah belowe jy een van die twee
(Vyand) partye, dat dit jou behoort te wees, het jy gewens dat die
een ongewapende moet joune wees nie, maar Allah wou vestig
die waarheid deur sy woord, en die wortels van die unbeliev- af te sny
ers.3
Dit is 'n verwysing na die slag van Badr en die twee partye
waarna in hierdie vers is die handel karavaan wat terugkeer
uit
Sirië en die ander Thal van Makka gekom het, en die ongewapende
party is die handel karavaan terug van Sirië. Dit het ook gebeur
presies soos voorspel was.
Negende Voorspelling
Die Heilige Koran sê aan die profeet:
Ons is genoeg om jou teen diegene wat spot te onderhou.
Wanneer die bogenoemde vers is aan die profeet geopenbaar, het hy sy
Metgeselle dat Allah hulle sou beskerm teen die slegte bedoelings
van die afgodedienaars van Makka wat hom en altyd vervolg sy
Metgeselle. Allah vervul die belofte.
Tiende Voorspelling
Die Heilige Koran verklaar:
Die Romeinse Ryk is in 'n land naby deur- verslaan
maar hulle (selfs) na hierdie nederlaag, sal oorwinning kry in 'n paar
jaar. Allah eie is die opdrag, in die verlede en in die toekoms.
Op daardie dag sal die gelowiges juig, met die hulp van
Allah, .Hy help wie Hy wil. En Hy is Mighty en die
mees barmhartige. (Dit is) die belofte van Allah. Allah nooit
vertrek uit sy belofte, maar die meeste mense verstaan nie.
Hulle koester vir die buitenste (dinge in die) lewe van hierdie wêreld nie, maar
van die Hierna is hulle heedless.2
Dit sure is geopenbaar in Makka toe Persië verslaan die
Romeine. Die Perse was Magians deur die geloof, terwyl die Romeine
Christene. Die afgodedienaars van Makka is tevrede met die nuus
en aangevoer met die Moslems dat hulle en die Christene beweer
die mense van die Boek, terwyl die Magians en Makkans was
sonder die boek. As die Christene van die Romeinse Ryk was
verslaan deur die Perse, die Moslems, net so, oorwin word
deur
die Makkans. Die Heilige Koran, self, weerlê hul aanname in
die
bogenoemde vers en voorspel dat die oorwinning van die Romeine.
Abu Bakr Siddiq, die toegewyde vriend en metgesel van die Heilige
Profeet, het gesê die Makkan afgodedienaars dat die Romeine sou kry
victo-
ry oor die Perse in 'n paar jaar. Ubayy Ibn Khalaf hom beskuldig
van
'n vals eis. Daar is besluit dat 'n spesifieke tydperk wees
vasgestel vir
die bevestiging van hierdie voorspelling. Beide van hulle aangebied tien
kamele
word aan die wenner gegee en 'n tydperk van drie jaar is vasgestel. Abu
Bakr het die Heilige profeet van hierdie en die Heilige Profeet gesê dat
die
voorspelling vervat die woord bod "'n ('n paar) wat dui op 'n
tydperk
van drie jaar tot nege jaar, en voorgestel dat hy moet
verhoog
die aantal jare deur die toevoeging van die aantal kamele. Abu Bakr
na Ubayy en daar is besluit dat 'n honderd kamele sal wees
gegee word deur elkeen van hulle en die tydperk van nege jaar is flxed.
Ubayy gesterf toe hy uit theDattle van Uhud terugkeer in
3 AH. Presies sewe jaar nadat hierdie geval die Bisantyne het ook 'n
groot oorwinning oor die Perse, soos voorspel deur die Heilige Koran. Abu
Bakr, wat sy verbintenis gewen het, ontvang honderd kamele van Ubayy eie
erfgename. Die Heilige profeet het gesê dat die kamele wat deur hom ontvang indien
word weggegee in die liefde.
Dit is net 'n paar van baie sulke voorspellings in die Heilige Koran
wat almal is presies vervul soos voorspel.
Die Vierde Goddelike Kwaliteit van die Koran: Kennis van die verlede
Gebeure
Die vierde wonderbaarlike gehalte van die Koran lê in die beskrywing
van gebeure in die verlede. Die Heilige profeet was ongeletterd en het nie geweet
hoe om te lees en skryf. Hy het geen onderwysers of het hy ooit hou
maatskap-
ny met skoliere. Inteendeel, hy het tot onder
ongeletterd
afgodedienaars, sonder enige kennis van die Skrif. Die
Heilige profeet was onder die mense in sy lewe,
behalwe vir twee handel reise na Sirië wat was te kort om te
erken die moontlikheid van enige van sy met kennis van enigiemand
daar.
Daar is baie gebeure in die verlede dat die Heilige Koran beskryf verskil
blykbaar uit ander bronne. Hierdie verskil is doelbewuste en
opsetlike,
soos gesien kan word in die Koran verwysing na die "kruisiging". Die
Heilige Koran vermy besonderhede wat onwaar bewys word in die
rekeninge van die vorige boeke, soos die Pentateug en die Evangelies.
Ons eis word ondersteun deur die volgende Koraniese vers:
Voorwaar hierdie Koran nie verduidelik aan die kinders van Israel
die meeste van die dinge waaroor hulle nie saamstem nie.
Die vyfde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Een van die wonderbaarlike eienskappe van die Koran is dat dit onthul
en openbaar al die slegte bedoelings van die geveinsdes van Madina.
Hulle
gebruik om 'n sameswering teen die Islam en die Moslems in hulle geheime
vergaderings
derings. Al hulle besluite en geheime planne is om die bekend
Heilige Profeet deur goddelike openbaring Hy het die kennis te stel
Moslems van die bedoelings van die geveinsdes. Alle sodanige uiteensettings
van
die Heilige Profeet is gevind om waar te wees.
Net so is die Heilige Koran blootgestel die slegte bedoelings van die be-
tydelike Jode.
Die sesde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Heilige Koran bevat takke van kennis wat nie in
mode in Arabië op sy tyd van openbaring en waarmee die
Profeet
was self heeltemal met mekaar bekend. Dit sluit in induktiewe en
aftrekkings
tiewe logika met betrekking tot godsdienstige leerstellings, vermaning, sake
met betrekking tot die Hiernamaals en ander dinge. In werklikheid is daar is twee
vorme van wetenskap, die godsdienstige wetenskappe en die ander wetenskappe. Die
godsdiens
Gious wetenskap is natuurlik hoër waarde as die ander
wetenskappe.
Dit sluit in die kennis van die metafisiese werklikhede soos kennis
oor die Skepper van die heelal en Sy eienskappe, kennis van
Sy
Profete, engele en kennis van die Hiernamaals. Die tak van
kennis wat al hierdie aspekte van godsdiens is "politiek," l genoem
"AQA" id (die wetenskap van geloof). Dan kom die kennis van die
praktiese opdragte, dit is die wet nie. Hierdie wetenskap staan bekend as
Fiqh
(Regsgeleerdheid). Die wetenskap van Fiqh in Islam is 'n groot wetenskap.
Al die
jurisprudents van Islam het hulle wet afgelei van die Koran. Dan
kom die wetenskap met betrekking tot die suiwering van die innerlike self
wat
genoem tasawwuf.
Die Heilige Koran gee eenvoudige en praktiese leiding oor die hele
bogenoemde takke van kennis, en dit is uniek aan die Koran as
vergelyking met ander tekens van die verlede mense. Dit dui
dat die Koran is 'n versameling van al die wetenskappe. Daarbenewens is dit
is 'n
versameling van rasionele argumente, en weerlê al ketterse idees
met
rede en logika.
Die Heilige Koran bied die mensdom met 'n volkome leiding in die
velde van moraliteit, etiek, godsdiens, politiek, kultuur, en
ekonomie.
Die Sewende Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Heilige Koran, ten spyte van 'n oorvloedige en lywige
boek, is absoluut gratis van enige teenstrydigheid, teenstrydigheid of
incom-
we wat nie moontlik vir enige mens werk van hierdie
grootte.
Geen ander boek in die wêreld kan daarop aanspraak maak dat so vry van alle gebreke wees
as
die Koran. Hierdie duidelike kenmerk van die Koran is op sigself 'n
ARGUMENT
van sy goddelik. Die Koran self nooi mense na hierdie
onvergelykbare funksie in hierdie woorde:
Sal hulle nie dink oor die Koran? Was dit uit
anders as God hulle kon sekerlik in dit baie be-
tradictions. "
Daar is geen twyfel dat 'n teks soos die Koran met al hierdie
Goddelike eienskappe kan nie anders as van Allah, die Alwetende, wat '
kennis van die onbekende toekoms sowel as die verlede en die hede.
Die agtste Goddelike Kwaliteit: die ewigheid van die Koran
Die Heilige Koran tereg beweer die enigste goddelike openbaring te wees
dit is die ewige, die behoud van sy oorspronklikheid en egtheid
buite
alle redelike twyfel. Dit bly n wonderwerk van die Heilige Profeet is
uniek in dat dit voortgesit buite sy dood in teenstelling met die wonders van
die
vorige Profete wat geduur het net so lank as hulle geleef het. Die tekste
van
ander Profete en hul tekens al verdwyn met hulle en geen
spoor
van hulle kan nou gevind word in die hele wêreld. Die Heilige Koran het 'n
eenvoudige uitdaging vir die mensdom aan die wil van hom of enige van produseer
sy
dele. Eeue het verbygegaan en dit bly so besig vandag
as
dit was op die dag was dit aan die lig gebring en sal so bly tot die dag
van
Opstanding.
Volgens hierdie Koraniese uitdaging, elke individu sure van
die Heilige Koran, inderdaad 'n deel gelykstaande aan die kleinste sure, is in
self 'n aparte wonderwerk wat die Koran 'n versameling van byna
twee
duisend aparte wonderwerke.
Die Negende Goddelike Kwaliteit van die Heilige Koran
Diegene wat opgesê het die Heilige Koran in Arabies is ten volle
vertroud is met sy vreemde kwaliteit van wat die verteller en
met
die wijds invloed van sy melodie. Hoe meer jy dit die opsê
meer jy bekoor deur dit. Hierdie vreemde verskynsel ervaar
deur almal wat die Koran gereeld opsê.
Die Tiende Goddelike Kwaliteit van die Heilige Koran
Nog 'n Goddelike eienskap van die Heilige Koran is dat dit kombineer in
self die eis en sy argumente op dieselfde tyd. Dit is
om te sê,
sy Goddelike welsprekendheid bied die bewys van sy goddelikheid terwyl sy
betekenis
derings dra die Goddelike boodskap van verpligtinge en die verbod.
Dit
geld vir al sy inhoud. Dit bied argumente vir wat
gesê
op dieselfde tyd as dit sê dit.
Die Elfde Goddelike Kwaliteit van die Heilige Koran
Nog 'n duidelike Goddelike funksie van die Heilige Koran is sy
vermoë
om gememoriseer, selfs deur diegene wat nie weet nie die Arabiese LAN
taal nie. Die Koran verwys na hierdie funksie in hierdie vers:
Ons het die Koran maklik om te remember.l gemaak
Hierdie goddelike funksie van die Heilige Koran dikwels gedemonstreer
oor die hele wêreld deur die jong seuns wat gememoriseer het die
geheel nie. Hulle kan die hele Koran opsê deur die hart.
Miljoene van so Hafiz besit (stofbril van die Koran) is altyd
huidige
in die wêreld en hulle kan die hele Koran teks opsê
met
absolute akkuraatheid van die geheue alleen. Hulle onthou nie net die
teks, maar ook sy notas en uitspraak presies
ooreenstemmende
met die manier waarop die profeet dit oorgedra.
Die paar mense in die Christelike wêreld wat die Bybel memoriseer of
selfs net die Evangelies is selde in staat om dit te doen met sulke wonderbaarlike
akkuraatheid. Hierdie funksie alleen is so duidelik 'n argument vir die
Goddelike aard van die Koran dat dit kan nie maklik oor die hoof gesien.
Die T velfth Goddelike Kwaliteit van die Heilige Koran
Nog 'n inherente Goddelike funksie van die Heilige Koran is die ontsag en
kommer wat gaan in die harte van sy luisteraars. Dit is
selfs meer
vreemd dat hierdie sensuele ervaring van verwondering gelyk gevoel deur
diegene
wat nie verstaan nie sy betekenis. Daar is baie voorbeelde
aangeteken deur die geskiedenis dat mense so verskuif deur te luister na die
Koran toe hulle dit hoor vir die eerste keer dat hulle tot bekering te
Islam eenvoudig deur te luister na it.l
Dit is berig dat 'n Christen wat deur 'n Moslem wat was
voordrag van die Heilige Koran. Luister na die Koran, die Christelike
was
so getref en het hy in trane uitgebars. Hy is gevra waarom hy
Hy is huil. Hy het gesê: "Ek weet nie, maar so gou as ek hoor
die
woord van God voel ek baie bang en my hart gevul met
trane. "
Qadi Noorullah Shostri skryf in sy kommentaar op die Heilige
Koran dat wanneer die groot geleerde Ali Al-Qaushji uiteengesit vir
Griekeland,
'n Joodse geleerde gekom om aan hom te gesels oor die waarheid van Islam.
Hy
het 'n lang debat met hom op verskillende aspekte van Islam. Hy het
nie
aanvaar enige van die argumente gestuur deur Ali Al-Qaushji. Dit
debat het vir 'n maand met geen definitiewe resultaat. Een oggend
wanneer Ali Al-Qaushji besig was om die voordrag van die Heilige Koran op die dak
van sy huis, die Jood het na hom gekom. Hoewel Ali Al-Qaushji het nie
het 'n goeie stem, so gou as die Jood geluister na die Heilige Koran,
Hy
voel sy hart vul met vrees en die Koraniese invloed gevind sy
manier
deur na sy hart. Hy het gekom om Ali Al-Qaushji en hom gevra om
omskep hom tot die Islam. Ali het hom gevra van hierdie skielike verandering. Hy het gesê
"Ten spyte van jou slegte stem die Koran gevang my hart en ek voel
seker dat dit 'n woord van God. "
Die bogenoemde voorbeelde om die wonderbaarlike karakter van die toon duidelik
Heilige Koran.
Gevolgtrekkings
Hierdie afdeling te sluit, moet ons saam vat dat dit deel van
Goddelike gewoonte dat die profete is gewoonlik wonderwerke in daardie
velde wat gewild is onder die mense van daardie ouderdom. Die
bomenslike
demonstrasies in die betrokke veld te maak mense glo in die
waarheid van die profeet en sy toegang tot Goddelike krag. Towery en
magic was algemeen in die tyd van Moses. So gou as Farao besit
geleerdes het Moses "personeel sit in 'n lewende slang en
verslind hul illusie slange hulle dadelik in Moses geglo
synde die profeet van God en dadelik sy geloof omhels.
Net in die tyd van die profeet Jesus, die wetenskap van medisyne
was 'n algemene praktyk. Die mense het perfeksie verkry in dit.
Wanneer die kenners van medisyne gekyk Jesus die genesing van die melaatse en
hervatting van die dood, het hulle onmiddellik geweet deur hul ervaring
wat
sulke dinge was buite die bereik van die wetenskap van medisyne, en
geglo dat dit niks anders as 'n wonderwerk van Jesus kan wees.
Dieselfde geld met die Heilige profeet Mohammed. Hy was
gestuur na die Arabiere wat arrogant beweer die beste te wees
elocutionists
van die wêreld. Hulle belê al hul pogings om perfeksie te bereik
in
dictie en gebruik ander in openbare wedstryde uit te daag. Hulle het
groot trots in hul taal prestasies. Die bekende sewe
poemsl
is gehang in die Huis van Allah, die Ka "ba, as 'n konstante
uitdaging.
Hulle het 'n praktiese uitdaging aan die Arabiere in die algemeen te
pro-
inbring n stuk soortgelyk aan hulle van wie welsprekendheid geëis. Sodra
as hulle gehoor het die Koran hulle geweet het van hul ervaring dat dit
was
ver buite die grense van die menslik denkbare perfeksie. Hulle
onmiddellik besef dat so 'n bonatuurlike welsprekendheid nie kan bestaan
in 'n
menslike werk.
Die geleidelike aard van die Koraniese Openbaring
Die Heilige Koran is nie almal aan die lig gebring in 'n keer. Dit het in stukke
geleidelik oor 'n tydperk van byna 23 jaar. Daar is baie redes
vir hierdie gradualness.
(1) As dit is al aan die lig gebring in 'n keer, kan dit moeilik gewees het
vir
die Heilige profeet die lywige teks van die Koran te behou
'n geheel, veral gegewe die feit dat hy is ongeletterd.
(2) Het die hele Koran teks kom in geskrewe vorm, is dit
kan die belang en noodsaaklikheid van memorisering ondervang het
dit. Die kort gedeeltes, soos dit geopenbaar is, is gememoriseer
meer maklik. Daarbenewens, dit het 'n waardevolle tradisie
onder die Moslems van memorisering van die Koran teks woordeliks te herhaal.
(3) Dit sou baie moeilik, indien nie onmoontlik gewees het, vir die
Arabiere al die bevele van die Koraniese wet te volg in 'n keer
In hierdie geval, gradualness was meer praktiese en wys en facil
itated die praktiese verwesenliking van hierdie opdragte.
Een van die bewoners van die Heilige profeet berig dat dit
was Goddelike teenprestasie vir hulle dat hulle verplig word deur
die Koran geleidelik. Anders sou dit moeilik gewees het
vir hulle Islam te omhels. Hy het gesê: "In die begin is, die Heilige
Profeet uitgenooi om ons te Tawhid (suiwer monoteïsme) alleen. Nadat ons
aanvaar en imbibed die tender en soet wese, dan,
baie geleidelik en prakties is ons gevra om te volg verskeie
Koraniese bevele totdat die hele wet is voltooi.
(4) Hierdie geleidelike openbaring genoodsaak om die gereelde besoeke van
die aartsengel Gabriël aan die Heilige profeet wat obvious- was
ly 'n bron van groot krag vir hom, wat hom in staat om voort te gaan
sy sending met sekerheid, en die swaarkry van te dra
profete met moed.
(5) Die klein stukkies van die Koraniese openbaring, wat beweer dat hy pos-
sess wonderbaarlike welsprekendheid, mits teenstanders met meer tyd
Die uitdaging om te voldoen aan 'n teks gelyk aan die kleinste te produseer
sure van die Koran. Hul totale gebrek aan sukses en die
onvermoë van die Arabiere te bereik is dit weer 'n argument vir
die Goddelike aard van sy welsprekendheid.
(6) Die Koraniese openbaring verskaf leiding vir die Moslems
volgens die veranderende omstandighede, en gereageer het op die
besware wat geopper is deur teenstanders. Dit het gehelp om die verhoging van hul
begrip en gevoed hul sekerheid as hulle gekom het om te
besef die waarheid van die Koraniese voorspellings en goddelik
geopenbaar kennis van die onbekende toekoms.
(7) Om 'n boodskapper van Allah is die hoogste van al die honneursgraad. Die
Aartsengel Gabriël het hierdie eer deur die uitvoering van die Goddelike
woord vir die Heilige profeet vir 'n groot tydperk wat nie
moontlik gewees het as dit is alles-in-een keer aan die lig gebring.
Herhalings in die Koran teks
Die Koraniese openbaring bevat herhaalde beskrywings, veral
oor Tawhid (die eenheid van God), is die opstanding en die
lewens
van die vroeëre profete. Hierdie herhaling is uniek aan die Koraniese
reve-
ning. Hierdie herhalings wys beslis nie Goddelike wysheid aan die
lees-
ers. Die Arabiere was oor die algemeen afgodedienaars, heeltemal onbewus van
monothe-
ism en die Dag van die opstanding, ens Net 'n paar van die nie-Arabiese
nasies soos die Indiërs en Chinese was ook afgodedienaars.
Die
mense van die lig gebring godsdienste soos die Jode en die Christene
moes
beskadig hul oorspronklike onthullings, veral die waarheid met
betrekking tot
die beginsels van die geloof soos die eenheid van God, die opstanding en
die
opdragte van die vorige Profete. Die Heilige Koran herhaaldelik
hierdie dinge met behulp van 'n verskeidenheid van style te lok beskryf
aandag. Die
gebeure van die vorige Profete is in herhaalde gedeeltes beskryf
altyd met 'n ander styl, toon Goddelike welsprekendheid in
elke
byvoorbeeld. Dit het enige moontlike eis dat die teenwoordigheid uitgeskakel
van
bomenslike welsprekendheid in sy teks was in verband. Hierdie taalkundige
per-
fection herhaaldelik gedemonstreer in bont style.
Behalwe dit, die Heilige profeet soms voel depressief in die gesig
van die vyandige aktiwiteite van sy teenstanders. 'N Kort gedeelte van
die
Koran sou dan bekend word 'n gebeurtenis beskryf in die lewe van 'n
sekere profeet met betrekking tot die situasie waarin die Heilige Profeet
bevind homself. Dit het 'n hoogs troos effek op hom. Die Heilige
Koran getuig veroorsaak en resolusie afsonderlik in die volgende
twee
verse:
Ons weet dat jy is verskrik deur wat hulle say.l
Vir die vertroosting van die Heilige profeet, het die Heilige Koran het:
Au dat ons met jou van die rekeninge van die (earli-
er) Boodskappers is (beteken) moed om te sit in jou hart, en
deur middel van hierdie die waarheid aan jou openbaar, saam met exhorta-
sie en vermaning vir die believers.l
Dieselfde geld vir die gelowiges wat gespot is en deur verskrik
die ongelowiges. Die herhaalde vertroosting van nuut geopenbaar
gedeeltes
het hulle hart hul lyding te dra.
Christelike Besware teen die Heilige Koran
Daar is baie besware geopper deur Christen-geleerdes teen
verskeie aspekte van die Heilige Koran. 'N hersiening van sodanige besware en
hulle antwoorde is ons hoofdoel in hierdie afdeling.
Eerste Beswaar
Die eerste beswaar wat dikwels deur die Christelike geleerdes opgewek is
relat-
Ed aan die transendensie van die welsprekende taal van die Heilige
Koran.
Hul argument in hierdie verband bestaan hoofsaaklik uit die volgende
punte. Eerstens dat dit nie aanvaarbaar is nie om te beweer dat sy
welsprekendheid reële
ly oortref alle menslike genie en dat geen sodanige teks geproduseer kan word
deur menslike inspanning. Tweedens dat selfs as die eis van die Moslems is
aanvaarde, is dit nog steeds bied slegs 'n gebrekkige argument vir sy wese
wonderbaarlike, bccause, in daardie cas, kan dit slegs as 'n erkenning
wonderwerk deur die paar mense wat die hoogste standaard van verwerf het
profi-
treffend en vaardigheid in die Arabiese taal. En dit sal verder
beteken
dat boeke geskryf in Latyn en Grieks, wat die hoogste stan-
dard van welsprekendheid, moet ook aanvaar word as die lig gebring, asook
impliseer dat alle vorme van vals en volslae werke kan eis te wees
wonderbaarlike net op die krag van hulle bestaan in die hoogste
welsprekende taal.
Ons moet hier onsself daaraan herinner dat in die vorige afdeling het ons
geproduseer onweerlegbare argumente die transendente te vestig
kwaliteit van die Koraniese taal. Gegewe die spesifieke kriteria,
enige
beswaar teen die wonderbaarlike welsprekendheid van die Heilige Koran is nie
geldig
tensy 'n parallel beskrywing van gelyke welsprekendheid is vervaardig deur
ander
eisers die Koraniese uitdaging aangehaal deur ons in die eerste om te voldoen aan
sek-
gepubliseer.
Hulle is egter geregtig om te sê dat slegs 'n paar taalkundiges
kon die wonderbaarlike gehalte van sy welsprekendheid vang, maar dit
is van
geen hulp aan hulle as die wonderbaarlike eienskap van die Heilige Koran gemik
presies op daardie. Dit is om te sê, die Heilige Koran uitgedaag diegene
paar
Arabiese taalkundiges wat baie trots gehad in hul welsprekendheid.
hiervan kom nie, maar ook toegelaat
hul onvermoë om dit te betwis, omdat deur hul perfekte
dictie,
hulle dadelik erken sy super-menslike welsprekendheid. Die algemene
mense het uitgevind oor die kwaliteit deur middel van hierdie skoliere.
So
die wonderbaarlike welsprekendheid van die Heilige Koran het bekend geword
almal. Die argument is dus nie foutief is, as dit bereik sy
doel
deur die Arabiere aanvaar dat dit 'n woord van God.
Verder het die Moslems beweer nie dat die welsprekendheid van die
Heilige Koran is die enigste ding wat maak dit 'n wonderwerk. Wat hulle
tereg eis dat sy welsprekendheid is een van die vele wonderbaarlike
fea-
kings van die Heilige Koran en dat die Heilige Koran is een onder
baie ander wonderwerke van die Heilige profeet. Die wonderbaarlike aard van
die Heilige Koran is so wyd erken dat dit nie was
refut-
ed deur enigiemand in hierdie 1280 years.l Die volgende verklaring van Abu
Musa Muzdar, 2 'n leier van die Mu "tazilites, wat gesê het dat dit
pos-
like vir 'n mens iets gelyk aan die Koran te produseer,
is
onaanvaarbaar en verwerp.
Dit is algemeen bekend dat Abu Musa verstandelik disor- geword
gelewer is te danke aan sy oormatige betrokkenheid in geestelike oefeninge. Hy
het baie yl state. Byvoorbeeld, het hy gesê, "God het die
krag van die maak van valse verklarings en wat met wreedheid teenoor
die
mense. Hy sou God nie, maar 'n wrede en God lieg nie. "Mag Allah vir-
bie. Hy het ook gesê:
Enigiemand wat assosieer met die konings is 'n ongelowige. Hy kan-
nie 'n erfgenaam wees vir almal en niemand kan sy erfgenaam wees.
1. Nou, in 1988, die nurnber jaar geslaag vanaf die begin van
die Quranic
openbaring is 1410 jaar. (Kaazi)
2. Isa ibn Sabih Abu Musa Muzdar wat in 226 AH gesterf het, was 'n insane
persoon
ality. Hy was maniacally styf in sy geloof in die accidentality
van die Heilige Koran.
Enige een wat glo in die self-bestaan van die Heilige Koran was 'n
ongelowige in sy oë.
Sodra, die goewerneur van Koefa gevra om sy mening Aboul die mense
lewe op die aarde
en hy het gesê dat almal van hulle was ongelowiges. Die goewerneur het vir
Hom wat die Heilige
Koran beskryf Paradise as groter as die hemel en die
eanh. Het hy
dink dat hy en sy volgelinge alleen in die paradys sou leef? Hy
het geen antwoord.
(Shahristani vol.1 bladsy 94). raqi)
Soos vir hul bewering dat boeke geskryf in ander tale pos-
sessing die hoogste graad van welsprekendheid moet ook in ag geneem word
as
wonderwerke hierdie bewering nie goed gegrond is as geen boek in enige ge-
taal nie is bewys te bereik het die super-menslike kwaliteit van
welsprekendheid wat besit word deur die Heilige Koran. Die skrywers van sulke
boeke nooit beweer hulle profetiese wonders te wees. Maar iemand
die maak van enige sodanige eis nodig sou wees om sy transendente te bewys
kwaliteit van welsprekendheid met effektiewe argumente en spesifieke
voorbeelde.
Naas, die eis deur sommige Christen-geleerdes tot die effek dat
sekere boeke van ander tale demonstreer 'n standaard van
welsprekendheid
gelyk aan dié van die Koran, is nie aanvaarbaar nie op grond daarvan dat
diegene
tale is nie hul eerste taal. Hulle self nie
capa-
ble van die definisie van die standaard van welsprekendheid van ander tale, aangesien geen
'n mens kan eis te wees as vertroud is met 'n vreemde taal as
iemand
wie se moedertaal die taal is. Dit is nie net die geval
met
Arabies; dit is ewe waar vir al die tale van die wêreld, wees
hulle
Grieks, Latyn of Hebreeus. Elke taal het sy eie besondere
struk-
tuur, taal en idioom, wat gewoonlik is radikaal verskillend van
enige ander taal. Die verkryging van 'n mate van kennis in 'n vreemde
taal is nie genoeg om die eis te maak dat 'n mens dit bemeester het
in
alle opsigte.
Onder die bevel van Pous Urban VIII, die aartsbiskop van Sirië
'n vergadering van die priesters, kardinale en skoliere en meesters van
die
Hebreeus, Grieks en die Arabiese tale vir die doel van die hersiening
en die regstelling van die Arabiese vertaling van die Bybel wat vol
foute en vermiste baie belangrike gedeeltes. Die lede van hierdie
raad het groot moeite in die regstelling van die foute van hierdie
vertaling.
Na 'n groot arbeid en alle moontlike pogings, hulle bereid om 'n
weergawe in
1625 Ten spyte van al hulle moeite, hierdie vertaling steeds
vervat baie
foute en gebreke. Die hersiening van die lede van dié raad het 'n
verskonend inleiding tot dit. Ons reproduseer onder hul verskoning
hul presiese woorde: "
Jy sal baie dinge in hierdie kopie te wyk van die vind
algemene reëls van grammatika. Byvoorbeeld, manlike geslag in
plek van vroulike enkelvoud vervang deur meervoudige en meervoud in
plek van 'n dubbele. "Net so is daar ongewone aansoeke van
die tekens van aksentuering, klem en fonetiek. Soms
addisionele woorde is gebruik in die plek van 'n fonetiese merk.
Die vernaamste rede van ons om ongrammatikaal is die eenvoud
van die taal van die Christene. Die Christene het formu-
verwante 'n spesiale taal. Die profete van die apostels, en hul
ouderlinge het vryhede met tale soos Latyn, Grieks en
Hebreeus, want dit was nog nooit die wil van die Heilige Gees te
beperk die woorde van God binne die smal grense van
normale grammatikale kompleksiteit. Die Heilige Gees is dus
geopenbaar die geheime van God sonder effusie en welsprekendheid.
Die Engelse is veral vatbaar vir arrogansie wanneer hulle verkry
selfs 'n bietjie kennis van 'n bepaalde vak of 'n effense
vaardigheid
in 'n ander taal. 'N voorbeeld van hierdie nietigheid en self-selfvoldaanheid
met betrekking tot baie wetenskappe en vakke word uitgewys hieronder.
Die bekende reisiger, Abu Talib Khan, het 'n boek van sy reise
opname sy waarnemings ten opsigte van die mense van verskillende
lande.
Hy het die mense van Engeland beskryf in detail bespreek hul
deugde
sowel as hul gebreke. Die volgende gedeelte is opgeneem uit
sy
Persiese boek: 2
Die agtste defek van die Engelse mense is hul bedrieglike
houding teenoor die wetenskap en tale van ander lande-;
probeer. Hulle is maklik om prooi te self-oë nie. Hulle begin skryf
boeke oor onderwerpe waarvan hulle net basiese kennis buig
rand, of in tale wat hulle veronderstel hulle het bemeester
sonder enige werklike vaardigheid in hulle. Hulle publiseer
hulle werke met 'n groot geveg nie gelyk net tot hulle
onkunde. Dit was deur die Griekse en die Franse mense
dat ek die eerste keer hierdie eienskap van die Engelse te leer ken. Ek
nie ten volle glo hulle totdat ek lees 'n paar van hulle Persiese
geskrifte en gevind dat dit vir myself.
Hul laaste getwis, dat volslae en valse verklarings beskryf
in
die mees welsprekende woorde moet ook oorweeg word as wonderwerke, het
niks te doen met die Heilige Koran, want dit is absoluut vry van
enige sodanige ding. Die Heilige Koran handel oor die volgende twintig
sewe vakke en elke enkele een van sy verse kan oorgeneem word
onder die een of ander van hulle.
1. eienskappe van die oneindigheid en perfeksie van Allah soos Sy
self
bestaan, ewigheid, Sy oneindige krag en wysheid, Sy infi-
Nite genade en liefde, Sy oneindige geregtigheid en waarheid, Sy heiligheid,
majesteit, soewereiniteit, oneindig en eenheid, Sy synde almagtig,
alomteenwoordige, alwetende, all-verhoor, al die kragtige en Sy
synde die Skepper van die heelal.
2. Sy vry van alle onvolmaakthede, soos toevallige bestaan,
mutability, onkunde en onvermoë ens
3. uitnodigings te suiwer monoteïsme, verbod uit te assosieer
vennote aan Hom, die drie-eenheid 'n soort van assosiasie.
4. Historiese gedeeltes wat verband hou met die mense van die verlede en
rekeninge van sekere Profete.
5. Vryheid van die profete van afgodery, ongeloof en assosiasie
gepubliseer.
6. Waardering en lof van diegene wat geglo het in hul
Profete.
7. vermanings en vermanings aan diegene wat geglo en
ontken hul Profete.
8. Uitnodiging om te glo in al die Profete in die algemeen, en in die
Profeet Jesus in die besonder.
9. Die belofte en voorspelling dat die gelowiges sal uiteindelik
triomfeer oor die ongelowiges.
10. beskrywings ten opsigte van die Dag van die opstanding en rekeninge van
beloning en straf op daardie dag.
11. beskrywings van die seën van die Paradys en marteling van die
vure
Hel saam met verwante inligting.
12. Beskrywings van verganklikheid en sterfte van hierdie aardse
lewe.
13. beskrywings van die ewigheid van die Hiernamaals en die nent
faam en onsterflikheid van sy seëninge.
14. enjoining die goeie verbod van die slegte.
15. n eis met betrekking tot die gesinslewe.
16. Riglyne vir die politieke en sosiale terreine van menslike lewe.
17. vermanings vir die liefde van Allah en van die wat Hom liefhet.
18. Die beskrywing van die maniere en middele waardeur die mens kan
bereik nabyheid aan die Here, Allah.
19. voorbodes en die verbod teen die maatskappy van evil-
doeners.
20. Die belangrikheid van die opregtheid van voorneme in die prestasie van alle
rituele en dade van aanbidding.
21. Waarskuwings teen onoprecht, grootsheid en die nastrewing van valse
reputasie.
22. Waarskuwings teen malefaction en kwaadwillig.
23. Prediking van die morele en etiese gedrag wat toepaslik is vir die
geleentheid.
24. Approbation en aanmoediging van weldaad en ander
morele kwaliteite soos geduld, beskeidenheid, vrygewigheid en dapperheid.
25. verwerping van onetiese en onsedelike dade soos die nietigheid,
boosheid, woede, verontwaardiging en wreedheid.
26. Onderrig van onthouding van die bose en die noodsaaklikheid van Taqwa
(Aktiewe vrees van Allah).
27. vermaning aan die herinnering en aanbidding van Allah.l
Dit is duidelik dat al die bogenoemde vakke is ongetwyfeld waardevolle
en
edel. Nie een van hulle kan oorweeg word om volslae wees of
onnodige.
'N gruwel beskrywings in die Bybel
In teenstelling met die ideale en onberispelike onderwerpe wat deur
die Heilige Koran, vind ons 'n groot aantal van onsedelike, skande en
veragtelike beskrywings in die die Bybel. 'N paar voorbeelde sal nie uit wees
van
hier plaas.
1. 'n profeet word berig gehoereer met te hê sy
daughters.l
2. 'n profeet gereken owerspel gepleeg met 'n ander te hê
man eie wife.2
3. 'n profeet toegegee in koei worship.3
4. Een van die profete, het sy geloof verlaat en het na idolatery
en gebou tempels vir idols.4
5. Een van die profete verkeerdelik toegeskryf sy eie vals verklaring
tot God, en beskryf 'n ander profeet en hy het die
toorn van God oor him.5
6. Die Profete Dawid, Salomo, en selfs Jesus was die descen-
dants van onwettige voorvaders. Dit is die nageslag van Peres,
die seun van Judah.6
7. Die seun van 'n groot profeet, wat "seun van God" was.the en
vader van die Profete, gehoereer met sy vader eie
wife.7
8. Nog son8 van dieselfde profeet soortgelyke verbind hoereerders
ing met sy seun eie vrou. Behalwe dit, die genoemde profeet, ten spyte
om bewus te wees van hul hoerery, nie om hulle te straf. By die
1. Genesis 19:33. Die profeet Lot toegereken met hierdie Wet.
2. II Samuel 11: 2-5 beskryf die profeet Dawid as dit gedoen het
Wet.
3. Aaron word daarvan beskuldig dat dit in Eksodus 32: 2-6.
4. Die profeet Salomo in I Konings 11: 2-13.
S. Ek sien Konings 13 29 vir meer inligting.
3 en Genesis 38 dat Juda: 6. Dit is in Mattheus 1 beskryf
verbind hoereerders
ing met sy dogter-in-wet wat geboorte gegee het aan Peres.
7. Hierdie groot profeet is Jakob. En sy oudste seun was Ruben. Genesis
29:32 en
35:23.
8. Hierdie ander seun is Juda soos beskryf deur Genesis 38:18.
tyde van sy dood net hy imprecatedl teen die oudste seun
terwyl gebid en blessed2 die ander.
9. Nog 'n groot profeet, die "jongste seun van God", verbind
hoerery met die vrou van sy vriend en het nie straf sy
seun vir die pleeg van ontug met sy suster.
10. Die profeet, Johannes die Doper, wat deur Jesus gesien moet word
die grootste van alle uit vroue gebore is (al is die "minste in die koninkryke
dom van God is groter as hy ") 3 nie die tweede erken
persoon van sy God vir so lank as dertig jaar, 4 tot hierdie tweede
God is die volgeling van sy kneg, en so lank as wat hy gedoen het
nie voer die doop, en wat tot die derde God af op
hom in die vorm van 'n duif. Toe Johannes die derde een
neerdaal op die tweede God soos 'n duif, het hy na remem-
ber die woord van God dat dieselfde Here, die skepper sal wees
van die hemel en die earth.5
11. Net een van die groot apostels, wat gesê word 'n groot
dief, wat ook veronderstel om profetiese mira- uitgevoer
voertuie, en wat volgens die Christene, is beter as die
profeet Moses en andere, 6 uitverkoop sy geloof slegs vir dertig
stukke silwer. Dit is om te sê dat hy sy Here verraai, die
Messias, en het 'n sameswering teen hom met die Jode en het hom
1. Genesis 49: 4 sê: "Opbruising soos water, jy sal die vernaamste nie;
omdat jy wen-
toets jou vader eie bed; dan het jy dit ontheilig het hy opgegaan na
my bed. "
2. Genesis 49:10: "Die septer sal van Juda nie wyk .... en
vir hom sal
die insameling van die mense. "
3. Dit is 'n verwysing na Matthew 11 "Hy wat die minste in die
koninkryk van die hemel
en is groter as hy. "
4. Dit verwys na Johannes 1: 32-34: "En Johannes het getuig en gesê: Ek het gesien
die Gees
dalende uit die hemel soos 'n duif, en dit het op Hom gebly. En ek
hom nie herken nie, maar
Hy wat my gestuur om met water te doop, Hy het aan my gesê: Op
wie jy
die Gees sien neerdaal en op Hom bly, dit is Hy
wat doop met
die Heilige Gees. "
5. In werklikheid, is dit verstaan van Matthew 11: 2 dat Johannes nie
hom erken
selfs op daardie geleentheid. Gedurende sy gevangenisstraf, het hy sy
dissipels Hom te vra of hy
was dieselfde wat sou kom, of as hulle moet wag vir 'n ander
een.
6. Mattheus 26: 14-47, Mark, 14: 1043, Lukas 22: 3-47, Johannes 13: 26,18: 2.
in hegtenis geneem en crucified.l
12. Die hoë priester, Kajafas, wat beskou word as deur die evangelis,
John, om 'n profeet, 2 issuedthe doodstraf teen sy
God, Christus, het in Hom geglo en nog beledig him.3
Die bogenoemde virulente imputations teen die profete van God praat
hulself van hul valsheid. Ons het egter wil ons absolute
nega-
sie van hierdie mitiese bewerings en heeltemal skei
onsself
uit so heilig oortuigings wat beide irrasionele en
ridicu-
lous.
Onhoudbare oortuigings van die Rooms-Katolieke
Die groot party van die Christene, die Rooms-Katolieke, steeds gee
geloofwaardigheid aan sommige dogmas wat onaangenaam en op totale variansie
met menslike rede. Die aantal Rooms-Katolieke, soos gerapporteer deur
sommige priesters, is twee honderd million.4 Baie skande en abom-
inable oortuigings is nog steeds 'n deel van hul geloof. Byvoorbeeld:
1. Volgens 'n onlangs uitgespreek mening van die Christene,
Mary eie ma het haar ook swanger sonder enige seksuele unie
saam met haar man.
2. Maria is die moeder van God in die ware sin van die woord.
3. As al die priesters in die wêreld was die sakrament van die uit te voer
Eucharistie op dieselfde tyd, volgens die Katolieke, die mil-
leeus van stukke van die brood sal in 'n transubstantiated word
1. Die bekende Christelike teoloog De Quincy geregverdig hierdie daad van
Judas Iskariot
deur te sê dat hy nie die Christus het verraai vir enige persoonlike
belang nie, maar vir die maak
Christus openbaar sy magte van verlossing. In hierdie manier waarop hy verkry
redding homself en
die hele Christendom is deur die dood van Christus verlos.
(Britannica-Juda
Iskariot). Afgesien daarvan dat dit onlogies, hierdie regverdiging is
contraly te aanskoulike beskrywings
van die Bybel. Byvoorbeeld Lukas 22: 3 het gesê: "En die Satan het
in Judas, sur-
naam Iskariot. "Dieselfde verklaring vervat in Johannes 13:27, en
6:70. Die Hand
01:18 sê: "Nou is hierdie man n stuk grond gekoop met die loon van
ongeregtigheid. "
2. Johannes 11:51.
3. Matthew 26:65, Mark 14:63, Lukas 22:71.
4. Volgens later rekords, die nommer van die Rooms-Katolieke in
die wêreld
hoër as 400 miljoen om presies te wees, is dit 550.357.000 soos gerapporteer deur
Britannica 1957 bladsy
424.
gelyke aantal christusse al mens ten volle en Goddelike by die
dieselfde tyd en gebore uit Maria.
4. Hierdie enkele stuk brood, terwyl in 'n aantal stukke,
is onmiddellik omskep in 'n gelyke aantal Christs.l Die
fisies waargeneem proses van die koring eie vordering van sy
groei te word gebak in die vorm van die brood belet nie
sy goddelikheid, soos fisiese sintuie het geen sê in hierdie sake
volgens die Katolieke geloof.
5. Maak drekgode en hulle aanbid is 'n noodsaaklike deel van
hul faith.2
6. Geen redding van 'n Christen is moontlik sonder om die ware
geloof
in die pous met geen oorweging as sy goddeloosheid, oneerlikheid
en onsedelike conduct.3
7. Die Pous word beskou as onfeilbaar en suiwer van alle foute wees.
8. Daar is altyd 'n groot skat van rykdom in die Tempel van
Rome besit en deur die pous bestuur. Een van die vele ander
bronne van geld is die geld wat deur die mense vir die aan hom betaal
vergifnis van hulle sondes waarvoor die Pous is veronderstel om te hê
spesiale magte. Dit is om te sê, die pous het al die magte van die
vergifnis en vergifnis van sondes, en hy gee hierdie vergifnis
heid vir 'n aansienlike bedrag van money.4
1. Die Eucharistie is die mees bespreek vraag onder Christelike
theolo-
gians. Dit is 'n inrigting deur St Thomas Aquinas (1227 -1274).
Hy het gesê in sy
boek Surna Theologica dat elke enkele stukkie van die brood draaie
in 'n perfekte
Christus. (Britarulica-Eucharistie vol.8, p.797.)
2. Izalatu-Shakuk bladsy 26 vol.1. aangehaal deur Sale eie vertaling van
die Heilige Koran.
Selfs vandag is dit algemeen in alle kerke wat groot skilderye van
Jesus en Maria is
gehang en aanbid deur die Christene.
3. Die Katolieke glo dat die Pous is plaasvervanger van Peter die
Apstle. Hy geniet al
die pwers keer pssessed deur Peter en al die heilige eienskappe
toegeskryf aan hom in die
Evangelies word deur hom. Byvoorbeeld, in Johannes 21:16. "Laat my
skape ", en in
Matthew 16:18: "Ek sal vir jou (Peter) sleutels van die koninkryk te gee
van die hemel ".
Misbruik van hierdie pwers deur die ppes is die mees sinistere en
onaangenaam deel van die
geskiedenis van die Christelike Kerk.
4. Die priester Khurshid Alam het in Die Geskiedenisonderw van hy geskryf Rorn
Kerk,
"Die handel in sertifikate van vergifnis was 'n algemene praktyk in
die Kerk. Die
mense is gered van hulle sonde deur die betaling van geld aan die biskop. "
(Bladsy 142,1961.
Lahore)
9. Die Pous het absolute mag van die wette van die geloof te verander. Hy
kan enige daad wat voorheen verbode laat. Die
Protestantse onderwyser, Michael Meshaka, het in sy Arabiese boek,
Ajwabatu "l lnjileen" ala abatil Attaqlidin:
Nou is dit moet kennis geneem word dat hulle toelaat huweliksgoederebedeling rela-
sies met bloed verhoudings verbied word deur die Heilige Skrif.
Hulle ontvang groot bedrae geld vir dit toelaat nie, by
hul eie diskresie, 'n daad wat verbode is deur die heilige
boeke en deur die geseënde opstellers van die Evangelies. Vir die eksamen-
Byvoorbeeld, toestemming vir 'n oom eie huwelik (vaderlike of die moeder)
met sy niggie, vir 'n huwelik met 'n eie broer eie vrou wat
die ma van een broer eie kinders. Daar is baie toevoegings
sionele verbod dat hulle opgelê, en baie dispen-
sations dat hulle mense nie toegelaat sonder enige godsdiens
Gious argumente.
Hy sê verder:
Daar is baie eetgoed wat deur hulle verbied is,
en later weer toegelaat nie. Eet van vleis was
tydens die vas deur hulle toegelaat, wat streng in ag geneem
verbode vir eeue.
Hy het ook in sy boek getiteld Dertien Briewe op bladsy 88 van die genoemde
die tweede brief:
Die Franse kardinaal Zabadella gesê dat die pous geniet
absolute mag enige verbod toe te laat. Hy is groter as
God.
Ons soek skuiling by Allah van sulke lasterlike en verkondig
dat Allah suiwer van al hul imputations.
10. Volgens die Katolieke geloof, goeie siele bly
Vagevuur, "die lyding van die smarte van die vure van die hel, totdat die
1. Vagevuur beteken letterlik 'n reiniger of reiniger, wat gebruik word deur die
Christene vir die
Hel, as hulle glo dat die vuur van die hel reinig die menslike
siele.
Pous verleen vryspraak vir hulle. Net priesters gemagtig
so 'n verlossing van die dood te staan uit die Vagevuur, teen
betaling van 'n sekere bedrag geld deur middel van hul
suffrages. 1
11. Katolieke kan verkry sertifikate van die verlossing van die Pous
en sy adjunkte vir betaling. Dit is vreemd dat die mense doen
nie vereis erkenning van die dood, bevestig hul
redding van die Pous wat geglo om te wees "groter as
God. "Hy moet in staat wees om, deur middel van sy goddelike magte, te kry
verklarings uit die dood dat hulle bereik het etemal redding
gepubliseer.
Sedert die Pouslike magte verhoog van dag tot dag deur
die seën van die Heilige Gees, het hulle indulgences uitgevind deur
Leo X "en verkoop aan die mense deur hom en sy predikante.
Hierdie dokumente het die volgende woorde bevat:
Mag ons Here Jesus Christus neem ontferm oor en par-
Don jou deur die hoofde van sy geheilig liefde. Deur die
krag verleen aan my deur die Saints Peter en Paul,
hoof van die apostels, het Ek jou onthef van jou sondes waar-
ooit hulle verbind is, en jou foute en oortreder
sies en selfs die unremitted sondes vergewe deur die
Pous. So ver as die mag in die hande van die Kerk
van Rome kan stry, ek terugverwys die ellende gereserveer vir
jou in die purgatories. En Ek sal jou lei tot
die geheime van die Heilige Kerk, en sy eenheid en
reinheid en onskuld wat besit word deur jou by jou doop
tism.
Die poorte van die hel sal gesluit wees op u
dood en dié van die Paradys sal oopgemaak word. As jy
1. suffrages is die woord wat gebruik word vir gebede wat bedoel is om te reinig
die man uit
sy sondes.
2. Pous Leo X is in 1513 verkies is en het gesterf in 1521 (Briannca),
C.P.S. Clarke
het in sy geskiedenis van die Kerk geskryf, met vermelding Kidd, wat die
oomblik wat die biskop
gehoor die geluid van die munte val in die boks deur die mense vir
toegewing, die
dooie persoon beskou verlos van die hel.
sal nie op die oomblik sterwe, sal die toegewing bly
operatiewe tot jou dood. In die name van die Vader,
die Seun en die Heilige Gees, Amen. Geskryf deur
Firtilium, agent.
12. Hulle beweer dat die hel is 'n plek in kubieke vorm geleë in
die
middelpunt van die aarde met kante van 200 myl in lengte.
13. Die Pous maak die teken van die kruis op sy skoene, terwyl ander
mense doen dit op hul gesigte. Miskien sy skoene is meer sancti-
seer as die kruis en die gesigte van die mense.
Heiligmaking van die Kruis
Christene in die algemeen hou die hout van die kruis in 'n groot rever-
dige, en gooi in aanbidding voor die skilderye of beeld van die
Godheid, die Seun en die Heilige Gees, asook die maak
eerbetoon
eerbied aan die beelde van hulle heiliges. Daar kan enige van die wees
vol-
gebulk redes vir wy die hout van die kruis, omdat dit
moes
'n fisiese kontak met, of deur aangeraak, die liggaam van Christus op
die
tyd van kruisiging; of omdat dit 'n manier vir hul
versoening,
of die bloed van Christus gevloei oor. Nou is dit vir die eerste
rede
al die donkies van die wêreld moet heiliger as die kruis gehou word,
as
Christus gebruik om te ry op die rug van donkies en muile. Hulle het meer
fisiese kontak met die liggaam van Christus, en in teenstelling met die
kruis,
hulle bedien die doel van die verskaffing van troos hom. Dit was 'n
donkie
dat Christus uitgevoer na die tempel van Jerusalem. Naas, synde
lewendig,
die donkie is 'n noue verband met die mens, in teenstelling met die hout van
die kruis wat lewelose.
Soos vir die tweede rede, Judas Iskariot verdien meer eerbied
en heiligmaking as dit was deur sy verraad dat Jesus
arrest-
Ed en dan deur die Jode gekruisig. Sonder sy verraad, versoening
deur die dood van Christus sou nie moontlik gewees het nie. Hy,
trale
vore, is die eerste en belangrikste oorsaak van die ewige lewe. As die
heiligheid van
die kruis is verwant aan die derde rede, die dorings wat gestel is
op die
hoof van die Christus aan die vorm van 'n kroon "verdien meer eerbied
en respek, as hulle ook is gekleur met die bloed van Christus. Ons
in staat is om enige rede waarom slegs die kruis gehou in so te sien
groot
respek en eerbied. Miskien is dit 'n ander raaisel soos die Drie-eenheid.
Die
mees gruwelike en afskuwelike ding is die daad van aanbidding van die
beeld van die Vader-God. Ons het reeds met onweerlegbare bespreek
Argumente dat God Almagtig is absoluut buite die moontlikheid van
enige verskyning gemaak van Hom. Isualization van hom is 'n fisiese
onmoontlik. Geen mens ooit kan sien Hom. Is daar enige een te
aanspraak maak op die vermoë om 'n beeld met 'n mate van ooreenkoms te maak
te
Hom? Naas, sou dit meer logies wees vir hulle elke te aanbid
mens as hulle na die beeld van God volgens
die
Torah.2
Dit is vreemd dat die pous prostrates hom voor beelde gemaak
klippe, en verneder en beledig sy menslike medemens deur
uitbreiding van sy voete te soen word deur hulle. Ons versuim om enige te sien
verskil
tussen die Katolieke en die afgodedienaars van Indië.
Die Pous as finale gesag
Die Pous is veronderstel om die finale gesag oor die te wees
interpretasie
van die tekste van die Heilige Boeke. Hierdie geloof moet bygevoeg gewees het
'n
later tydperk, anders Augustinus en Johannes Chrysostomos kan hê
nie geskryf hul eksegetiese werke, omdat hulle nie pouse en
het
nie toestemming van die pouse van hul tyd soek vir die skryf van hul
werk. Hulle werke geniet groot gewildheid onder die Christene
en in die Kerk van hul tyd.
Bishops en diakens was nie toegelaat om te trou. Hulle, dus,
gewoonlik het die werke wat nie aan getroude mense toevertrou.
Sommige
van die Christelike teoloë het streng gekritiseer
argument van
die pouse. Ek plant onder sommige van hulle kritiek van die
Arabiese
boek Thalatha Ashara Risalah, (die dertien briewe). Heilige
Bernard
sê in lied no. 66:
Hulle het heeltemal die edele instelling van afgeskaf
huwelik, en wettige seksuele verhoudings het aban- was
doned. In plaas daarvan het hulle het hul slaapkamers in 'n plek
van hoerery. Hulle pleeg owerspel met jong seuns, moth-
ers, susters. Hulle het die kerk gevul met korrupsie.
Die Biskop pels Bolagius van Portugal (1300), het gesê:
Dit sou baie beter wees as die kerk owerhede gewees het
in die algemeen, en die mense van die Kerk van Spanje met name
lar, het nie om die eed van reinheid en kuisheid, omdat die
aantal kinders van die mense van hierdie gebied is net 'n bietjie
meer as die onwettige seuns van die priesters en biskoppe van
die land.
John Sattzbourg, 'n biskop van die vyftiende eeu, waargeneem word, "Ek
het selde enige priesters en biskoppe wat nie gewoonlik nie gesien het nie
gereelde omgang met vroue. Nunneries is verander in
selle van prostitusie. "
In die teenwoordigheid van hul diep betrokkenheid in drink drank hul
reinheid en kuisheid bly uit die vraag, so lank as wat hulle is
jeug-
ful en jonk.
Miskien is een van die redes dat hulle nie in die Heilige glo nie
Koran is dat dit nie enige van hierdie onwelvoeglike en absurd bevat
stellings.
Soos vir hul besware met betrekking tot 'n Koraniese gedeeltes
verwant aan die Paradys en die hel, sal ons dit kan gesels onder die derde
objec-
gepubliseer.
Tweede beswaar
Teenstrydighede tussen die Koran en die Bybel
Die tweede beswaar wat deur die Christene teen die waarheid van
die Koran is dat in sommige plekke is die Koran teengestaan of teenstrydighede
dicted die boeke van die Ou en die Nuwe Testament.
Eerste antwoord
Sedert die egtheid en goddelikheid van die boeke van die Bybel
nie bewys is deur 'n ononderbroke ketting van die owerhede en, soos ons
het in die flrst gedeelte van hierdie boek bewys, is hierdie boeke bevat
teenstrydighede
dictions, foute en teenstrydighede en daar is onteenseglike
getuie
es aan die feit dat hulle het verdraai, verander en
gemanipuleer
deur mense deur die eeue heen, die Koraniese opposisie aan hulle in sommige
plekke is doelbewuste en opsetlike om aan te dui dat die boeke is
verkeerd in daardie plekke. Dit is reeds by inag- bespreek
staat lengte vroeër in hierdie boek. Hierdie opsetlike opposisie van
die
Koraniese revclation is wat aandui dat die plekke teengestaan deur die
Koran is óf foutief of ondergaan ondergang.
Tweede Antwoord
Die Koraniese teenkanting teen die Bybel, soos uitgedruk deur die
Christelike teoloë, is soos volg ingedeel:
1. Die Koran abrogates 'n aantal opdragte vervat in die
Bybel.
2. Die Koran versuim sommige gebeurtenisse wat in beskryf is om te noem
die Ou en Nuwe Testament.
3. Sommige gebeure beskryf deur die Heilige Koran verskil van
die beskrywings in die Bybel.
Daar is geen gronde vir die ontkenning van die waarheid van die Heilige Koran op
die basis van die bogenoemde drie tipes Koraniese teenkanting teen die
Bybel.
Eerstens, opheffing is nie uniek aan die Koran. Ons het aangehaal
spesifieke
voorbeelde van die teenwoordigheid van opheffing in die wette voor die
Koran. Die teenwoordigheid van opheffing in enige openbaring is nie
teendeel
te redeneer. Ons het reeds gesien dat die wet van die profeet Jesus
opgehef almal maar nege opdragte van die Torah, insluitend die Tien
Gebooie.
Tweedens, is daar baie gebeure wat deur die Nuwe Testament
wat nie in die Ou Testament nie. Dit sou heeltemal in orde wees
te
plant 'n paar voorbeelde van sulke gebeurtenisse. Die volgende dertien
gebeure uit 'n groot aantal van hulle moet voldoende bewys ons
eis. Die Ou Testament kan nie net geglo word op hierdie
gronde.
1. Ons lees in die brief van Judas in vers 9:
Tog Michael die aartsengel, met die
duiwel in woordestryd was oor die liggaam van Moses, gewaag bring nie
teen hom 'n lasterlike oordeel nie, maar het gesê: Die Here bestraf
jou.
Geen spoor van die geskil van Michael met die duiwel bogenoemde
gevind in 'n boek van die Ou Testament
2. Dieselfde brief bevat in verse 14-15 die volgende state
ment:
En Henog, die sewende van Adam af, het geprofeteer van
en gesê: Kyk, die Here het gekom met tien duisende
sy heiliges, om gerig te hou oor almal en al oortuig
die goddelose mense onder hulle van al hulle goddelose werke
wat hulle goddelooslik gedoen, en oor al die harde
woorde wat die goddelose sondaars teen Hom gespreek het.
Die bogenoemde verklaring deur Henog is ook nie in enige van
die boeke van die Ou Testament.
3. Ons vind die volgende beskrywing in Hebreërs 00:21:
En so vreeslik was die gesig, het Moses gesê: Ek nie-
ingly vrees en bewe. "
Die geleentheid waarop die stelling hierbo verwys het, word beskryf
in hoofstuk 19 van die boek Eksodus. Die bogenoemde sin van die
Profeet Moses kan nie in Eksodus of in enige ander boek gevind word
van die Ou Testament.
4. II Timoteus 3: 8 bevat die volgende stelling:
En net soos Jannes en Jambers Moses teëgestaan het, so staan ook hierdie
ook die waarheid teë.
Die geskil waarna in die bostaande gedeelte word in hoofstukke beskryf
ter 7 van die boek Eksodus. Die name Jannes en Jambers kan wees
gevind nie in enige hoofstuk van Exodus en ook nie in enige ander boek van die
Ou Testament.
5. Kor 15: 6 sê:
Daarna het Hy verskyn aan oor die vyf honderd broeders
keer; waarvan die meeste nou nog lewe teenwoordig is, maar
sommige al ontslaap het.
Die getal vyf honderd mense gesien Christ2 na sy
opstanding nie gevind kan word in enige van die Evangelies, of selfs in die
boek Handelinge, ten spyte van Lukas eie liefde vir die beskrywing van sulke
gebeure.
6. Die boek Handelinge 20:35 sê:
En die woorde van die Here Jesus, om te onthou hoe hy
gesê: Dit is saliger om te gee as om te ontvang.
1. Dit verwys na die mondelinge kommunikasie van Moses met God op die berg
Sinai
beskryf in Eksodus.
2. Dit verwys na die geval van Christus eie opstanding na die
"Kruisiging". Daar is
geen melding van vyf honderd mense wat hom gesien het, net elf
mense is na berig
deur die Evangelies het hom gesien. R.A. Knox het erken dat Paulus
het verkeerdelik
afsonderlik getel elke keer as hy deur James en Peter gesien.
Die bogenoemde stelling van die profeet Jesus nie in enige teruggevoer word
van die vier Evangelies.
7. Die genealogiese beskrywing van Matthew in die eerste hoofstuk
bevat name na Serubbábel "wat nie gevind word in 'n boek van
die
Ou Testament.
8. Ons vind die volgende gebeurtenis beskryf in die boek van Handelinge 7: 23-
28:
En nadat hy die ouderdom van veertig jaar, het dit in sy
hart van sy broers, die kinders van Israel, te besoek. En sien
een van onreg, het hy hom verdedig en wreek hom
wat mishandel was, en hy het die Egiptiese: hy het gedink
dat sy broers sou dat God hulle deur sy verstaan het
hand sou red hulle, maar hulle het nie verstaan. En die
volgende dag het hy by hulle verskyn terwyl hulle getwis, sou
gestel het by hulle weer gesê: Manne, julle is broers; waarom
doen julle mekaar onreg aan? Maar hy wat sy naaste
onreg aangedoen het, het hom afgestoot en gesê: Wie het jou as 'n vors en 'n
regter oor ons? Sal jy my nie doodmaak soos jy diddest die Egiptiese
gister?
Hierdie gebeurtenis verskyn ook in die boek Eksodus, maar ons vind dat
daar is baie meer dinge wat in Handelinge wat nie
verskyn in die volgende beskrywing van die boek Eksodus, wat
lui:
En in dié dae toe Moses was
gegroei het, het hy uitgegaan na sy broers, en kyk op hul
laste, en hy het gesien hoe 'n Egiptiese man 'n Hebreeuse man, een van die
sy broers. En hy het hierheen en daarheen gekyk, en toe
Hy het gesien dat daar niemand was nie, het hy die Egiptenaar doodgeslaan en verborge
hom in die sand. En toe hy uit die tweede dag,
Kyk, twee mans van Hebreërs mekaar veg, en hy het vir
Hom wat die verkeerde Waarom slaan jy jou naaste gedoen het?
En hy antwoord: Wie het jou as 'n vors en 'n regter oor ons aangestel?
1. Sien Matthew 1: 13-16.
Dink jy om my dood te slaan soos jy die Egiptenaar omgebring?
9. Die brief van Judas vcrse 6 sê:
2: 4:
En die engele wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar het
hul eie woning, het hy met ewige boeie
onder die duisternis vir die oordeel van die groot dag.
10. Dieselfde verklaring verskyn ook in die tweede brief van Petrus
Want as God nie gespaar het nie die engele wat gesondig het, maar gooi
hulle in die hel, en hulle in kettings van die donker
heid, om vir die oordeel in bewaring word.
Die bogenoemde stellings toegeskryf aan Judas en Petrus nie in bestaan nie
'n boek van die Ou Testament. In werklikheid dit blyk te wees 'n valse
state
ment, omdat die gevange engele bedoel in hierdie stelling
is
dit lyk, duiwels, terwyl hulle ook nie in die ewige kettings van
impris-
onment. Dit is duidelik uit hoofstuk 1 van die boek Job, Mark
01:12
Ek Peter 5:82 en baie ander soortgelyke verse.
11. Psalm 105: 18 sê, met betrekking tot die gevangenisstraf van die
profeet Joseph:
Hulle het sy voete in boeie geknel, hy het in die ysters gelê.
Genesis beskryf ook hierdie gebeurtenis in hoofstuk 39, maar daar is hy
nie
gemeld as vasgeketting en weggelê in ysters wat altyd was nie
nec-
essary vir 'n gevangene.
12. Die boek van Hosea 12: 4 het:
Ja, hy het met die Engel geworstel en die oorhand gekry, hy het geween
en Hom gesmeek.
Genesis beskryf die bogenoemde geval van Jakob eie worsteling met die
engel in hoofstuk 32, maar dit praat nie van sy huil en
maak
smeek hom.
13. Die vier Evangelies beskryf kortliks Paradise, die hel, die Dag van
Oordeel en die beloning en straf van die Hiernamaals nie, maar in
Hierteenoor ons nie enige van hierdie dinge in die vyf vind nie
boeke van
die Pentateug. Die gehoorsame belowe aardse belonings en die
ongehoorsaam gedreig met slegs aardse punishments.l Dit bewys
dat die feit dat sodanige beskrywings of gebeure in beskryf
later
boeke en nie genoem in die voormalige boeke, nie noodwendig bewys
die valsheid van die latere boeke. Anders sou dit vereis dat
die
Evangelies valse verklaar word nie, aangesien dit bevat materiaal uit die verlede
wat nie in 'n boek van die Ou Testament bestaan. Dit is nie
trale
dus nodig vir 'n latere boek al die afgelope gebeure te dek. Vir
voorbeelde,
die name van al die afstammelinge van Adam, Seth en Jona en hul
rekeninge nie in die Torah.
Die kommentaar van die D "Oyly en Richard Mant bevat die vol-
gebulk kommentaar op II King 14:25:
Die naam van die profeet Jona nie gevind word nie genoem
oral behalwe in hierdie vers en in die beroemde boodskap
die mense van Nineve. Daar is geen melding in 'n boek van
enige profesie van Jona met betrekking eie inval, tot Jerobeam
Sirië. Dit is nie, want ons het baie boeke van die verlore
profete nie, maar bloot omdat die profete nie te praat van
baie gebeurtenisse wat plaasgevind het.
Ons eis voldoende bevestig deur die bogenoemde stelling.
Net die Evangelie van Johannes 20:30 sê:
En baie ander tekens het Jesus in die teenwoordigheid van
sy dissipels gedoen wat in hierdie boek geskrywe is.
John 21:25 het ook:
En daar is baie ander dinge wat Jesus gedoen het, die
wat, as hulle moet elkeen geskryf word, dink ek dat
die wêreld self kon nie die boeke bevat dat indien
geskryf word.
Benewens die feit dat 'n metaforiese oordrywing die bogenoemde stelling
getuig van die feit dat al die gebeure van Jesus "Dit kan nie
wees
aangeteken in die boeke.
Derdens hul beswaar dat, wat baie gebeure, die Koran
beskrywing verskil van die een in die Bybel is nie geldig
omdat
'n oorvloed van sodanige verskille is ook teenwoordig in die boeke van
die
Ou Testament, en insgelyks 'n paar van die Evangelies verskil met betrekking tot
baie gebeurtenisse van die ander; en ook die Nuwe Testament verskil
uit die Ou Testament. Want ons het spesifieke voorbeelde geproduseer
van hierdie aan die begin van hierdie boek, is dit heeltemal in orde te noem
sommige
meer voorbeelde van sulke verskille hier enige moontlik uit te skakel
misverstand geskep deur die besware.
Dit gaan sonder om te sê dat die drie basiese weergawes van die
Pentateug, dit is, die Hebreeuse, Griekse en die Samaritaan is
ook
verskil van mekaar op dieselfde manier. 'N Verdere verlenging
van
hierdie uiteensetting van die vervaardiging van meer voorbeelde van sulke teenstrydighede is
nodig in die lig van die relevansie vir die huidige onderwerp.
Eerste teenstrydigheid
Die tydperk vanaf Adam tot die Vloed van Noag beskryf verskil
blykbaar in al die drie weergawes.
Tweede verskil
Die tydperk vanaf die Vloed tot die geboorte van die profeet Abraham is
soos volg in die bogenoemde drie weergawes beskryf.
Die Hebreeuse weergawe: 292 jaar
2. TheGreekversion: 1072years
3. Die Samaritaan weergawe: 942 jaar
Derde verskil
Arpagsad en Selag word deur die Griekse weergawe beskryf as
geskei deur net een generasie van Kanaän, wat nie genoem
in die Hebreeuse en Samaritaan weergawes. Net Ek Kronieke "en
die geskiedenis van Josephus noem nie die naam van Kanaän. Dit kan
wees
opgemerk dat Lukas het gevolg die Griekse weergawe en het bygevoeg dat die
Naam van Kanaän in die geslagsregister van Jesus. Dit vereis dat die
Christene moet die waarheid van die Greek2 weergawe glo en
verwerp
die ander twee as vals om die Evangelie van Lukas te red
uit
wat 'n leuen.
Vierde verskil
Die bestemde plek van die huis, soos beskryf deur die Hebreeuse
weergawe, is die berg Ebal, terwyl volgens die Samaritaan weergawe dit
is
berg Gerezim. Ons het dit in groot detail vroeër bespreek en
so
nie meer kommentaar hier nodig.
Vyfde verskil
Die tydperk vanaf Adam tot Christus word anders beskryf deur die
verskillende weergawes.
Die voigende stelling oor dit wat in die eerste vol-
ume van Henry en Scott eie kommentaar:
Hales nadat hy verbeteringe aan die foute wat gevind word in die
geskiedenis van Josephus en in die Griekse weergawe het tot die gevolgtrekking gekom as
volg: die tydperk vanaf die begin van die skepping van die
geboorte van Christus is 5411 jaar, terwyl die tydperk vanaf die Vloed
na die geboorte van die Christus kom 3155 jaar.
Charles Rogers aangebied het in sy boek 'n vergelyking van die verskillende
Engelse vertalings, die verskaffing van ons met nie minder nie as vyf en vyftig
konflik-
ing verklarings van die geskiedkundiges met betrekking tot die tydperk vanaf
die
Skepping tot die geboorte van Christus.
Name Jaar
1. Marianus Scotus: l 4192
2. Larntios Codemus: 4141
3. Thoms Lithet. 4103
4. MichaelusMastlinus 4079
5. G.Baptist Rickulus 4062
6. Jacob Salianus 4053
7. HenryKuspemdens2 4051
8. Wllliam Link 4041
9. Erasmus Reinholt 4021
10. JacobusKipalus 4005
11. aartsbiskop Ussher 4003
12. Dionicius Petavius 3983
13. Bishop Burke (Book) 3974
14. Kirogian 3971
15. Ellius Rusnileus 3970
16. Johnias Cleverius 3968
17. Christanis Logomentenas 3966
18. Philip Malla Nagtuj 3964
19. Jacobin Lins 3963
20. Alphonso Salmeron 3958
21. Johi liker "3949
22. MatthewsBurundius 3927
23. AndriansHull 3836
24. Die Joodse siening 3760
25. Die Christelike siening 4004
Nie een van die stellings hierbo lyk dieselfde as enige ander te wees.
Hierdie groot verskeidenheid van standpunte oor die saak is hoogs verwarrend. Die
vernaamste rede vir die groot teenstrydigheid in historiese
beskrywing
sies is die onverskillige en nalatige houding van die geskiedkundiges
teenoor
die sistematiese bewaring van hul geskiedenis. Dit maak dit
absoluut
onmoontlik vir enigiemand wat nou by die korrekte aantal jare om te kom
vanaf Adam tot Christus. Charles Roger het erken dat die getal
jaar beraam deur die antieke geskiedskrywers is gebaseer op niks anders as
hul vermoedens en afleidings uit gebrekkige dokumentasie.
Verder vind ons dat die tydperk wat algemeen erken word deur die
Jode is verskillend van die algemene opvatting van die Christene.
Nou die hervatting van die kursus van bespreking, moet ons sê dat die
doelbewuste opposisie van die Koran op enige of sommige beskrywings van
die
Bybel, veral in die teenwoordigheid van so 'n oorvloed van
teenstrydighede
en teenstrydighede, is beslis geen rede twyfel te werp op die
Koraniese openbaring. Ons moet ons eis herhaal dat die oudstes van
die
Christene in hul boeke foutiewe, en soms unbe-
lievable, materiaal wat lyk hul grille by die tyd aan te pas.
Dit is
waarom die periodes beskryf deur die Bybel word nie as 'n
enige historiese waarde.
Die groot geleerde Taqiuddin al-Maqrizi aangehaal Ibn Hazm in die
eerste volume van sy boek:
Ons Moslems in enige definitiewe getal glo nie
jaar. Diegene wat beweer dat dit te wees om sewe thou-
sand jaar, iets waaroor ons vind geen beweer
aanduiding gemaak deur die Heilige profeet in sy tradisies. Ons
glo dat die bepaalde tydperk van die creadon van die heelal
Dit is bekend dat niemand, maar Allah. Allah, ons Here, sê in die Heilige
Qur "'n"
Ek het nie maak hulle getuig van die skepping van die
hemel en die aarde, en ook nie aan hul eie skepping.
Die Heilige profeet het gesê dat in vergelyking met die verlede
mense wat ons is nie meer as 'n enkele wit vesel op die liggaam
van 'n wit bees of 'n swart vesel op die liggaam van 'n wit bees. Die
bo en alle ander omstandigheidsgetuienis punt van die feit
dat die bepaalde tydperk sedert die skepping is aan niemand bekend
maar Allah.
Sesde verskil
In bykomend tot die tien gebooie van Moses 'n elfde ge-
mandment teenwoordig is in die Samaritaan weergawe wat nie bestaan nie
in
die Hebreeuse weergawe.
Sewende verskil
Genesis 4: 8 van die Hebreeuse weergawe het:
En Kain het met sy broer Abel: en dit het tot
slaag, toe hulle in die veld was .....
Dieselfde verklaring blyk anders in die Griekse en
Samaritaan weergawe in hierdie woorde:
1. Koran 18:51. Selfs tot 1988 modem wetenskaplike hulpbronne
was ge-
pletely nie 'n definitiewe raming in hierdie verband te lewer.
(Raazi)
so
Kain het met sy broer Abel, laat ons na die veld; en
dit Carne te slaag wanneer hulle in die veld was.
Die teoloë het die Griekse en die Samaritaan verkies ver-
sies.
Agtste verskil
Genesis 07:17 van die Hebreeuse weergawe sê: "En die vloed was
veertig dae lank op die aarde. "Die Griekse weergawe het," het hy vloed was
veertig dae en nagte op die aarde. "
Die Griekse weergawe is natuurlik korrek is.
Negende verskil
Genesis 29: 8 van die Hebreeuse weergawe bevat:
Voordat al die troppe bymekaar is nie.
Die Griekse en die Samaritaan weergawes en die Arabiese vertaling
van Houbigant en Kennicott bevat 'n ander verklaring:
Totdat al die veewagters bymekaar.
Tiende verskil
Genesis 35:22 van die Hebreeuse weergawe sê:
Het Ruben gegaan en met Bilha, sy vader eie concu-
Bine En Israel het dit gehoor.
Die Griekse weergawe het:
Hy het gegaan en met Bilha, sy vader eie byvrou en
Israel het dit gehoor en hy het laag in sy skatting.
Die Griekse weergawe blyk korrek te wees.
Elfde verskil
Die Griekse weergawe van Genesis 44: 5 het hierdie sin:
Hoekom het jy my maatreëls steel?
Hierdie sin nie in die Hebrew.version.The Griekse teks bestaan
korrek is.
Twaalfde verskil
Die Hebreeuse weergawe van Genesis 50:25 sê:
En julle sal bring dan my gebeente hiervandaan op. "
Die Griekse en Samaritaan weergawes het:
Bring dan my gebeente hiervandaan met you.Z
Dertiende verskil
Die Griekse weergawe van die boek Eksodus bevat die volgende
verklaring by 02:22:
Tweede keer sy het 'n seun gebaar en sy naam genoem Eleásar
en gesê het: Om hierdie rede dat die Here van my vader bygestaan
my en my beskerm van die swaard van Farao.
Die vers is nie gevind nie in die Hebreeuse text.3 Die Griekse weergawe
blyk korrek te wees as die Arabiese vertalers het ingesluit dit in
hulle
vertaling.
Veertiende verskil
Die Hebreeuse weergawe van Exodus 06:20 sê:
En shel het vir hom Aäron en Moses.
Die Griekse en Samaritaan weergawes het:
En sy het vir hom Aäron en Moses en hulle suster
Miriam.
Die Griekse en Samaritaan weergawes is correct.2
Vyftiende verskil
Die Boek van getalle in die Griekse weergawe bevat die volgende
vers 10: 6:
En op die derde klank die westelike kamp, en op die
vierde die noordelike kampe sal opgewek word vir 'n march.3
Die bogenoemde vers word ook nie in die Hebreeuse weergawe, en die
Griekse weergawe korrek is.
Sestiende verskil
Die Boek van getalle in die Samaritaan weergawe bevat die vol-
gebulk gang tussen verse 10 en 11 van hoofstuk 10:
Die Here ons God het met Moses, het julle in gewoon het lank
genoeg by hierdie berg, Tum jou en trek weg, en gaan
na die gebergte van die Amoriete en na al sy naburige plekke daar-
na die Vlakte, in die heuwels en in die valleie en na die
Suid-; en langs die see, na die land van die Kanaäniete.
Kyk, Ek gee die land aan julle gegee is, gaan en neem die land in besit neem
wat die Here aan julle vaders Abraham, Isak en gesweer
Jacob, om aan hulle en hul nageslag ná hulle te gee.
Die bogenoemde gedeelte nie in die Hebreeuse weergawe bestaan nie. Horsley
sê in sy kommentaar, vol. 1, bladsy 161:
Die beskrywing wat gevind is in getalle tussen verse
10 en 11 van die Samaritaan weergawe kan gevind word in
Deuteronomium 1: 6,7 en 8. "Dit was in die tyd van die ontdek
Procobius.
Sewentiende verskil
Ons vind die volgende verse in Deuteronomium 10: 6-8 van die
Hebreeuse weergawe:
En die kinders van Israel het hul reis van
Béërot van die kinders van Jáäkan weggetrek na Moséra toe daar Aaron
gesterf het, en daar is hy begrawe; en sy seun Ele sar bedien
in die priester eie kantoor in sy plek. Daarvandaan het hulle weggetrek
na Gudgod, en van Gudgod na Jotbat, 'n land van
riviere en waters. Teen daardie tyd het die HERE die stam van
Levi, die draers van die verbondsark van die HERE te dra, om op te staan
voor die Here om Hom te dien en te loof in sy
noem, tot vandag toe.
Die bogenoemde gedeelte is verskil van die beskrywing van Nommers
33: 30-42, waar die roete van hul reis is baie beskryf
verskillende-
ly. Dit is daar as volg beskryf:
En hulle het van Hasmóna en laer opgeslaan by
Móserot. En hulle het van Móserot en laer opgeslaan in
Wel-Jáäkan. En hulle het van Béne-Jáäkan verwyder en
laer opgeslaan in Hor-Hággidgad. En hulle het van hor-
Hággidgad en laer opgeslaan in Jotbáta. En hulle het van verwyder
Jotbáta en laer opgeslaan in Abróna. En hulle het van vertrek
Abróna en laer opgeslaan in Éseon-Geber. En hulle verwyder
Éseon-Geber en laer opgeslaan in die woestyn Sin,
dit is Kades. En hulle het van Kades af opgebreek en
opgeslaan by die berg Hor, aan die kant van die land Edom.
En die priester Aäron het op die berg Hor by die ge-
mandment van die Here, en daar gesterf het, in die veertigste jaar
na die kinders van Israel kom uit die land van
Egipte, die eerste dag van die vyfde maand. En Aäron was
honderd drie en twintig jaar oud toe hy in dood
berg Hor.
En die koning van Arad die Kanaäniete wat in die Suidland in
die land Kanaän, het gehoor van die koms van die kinders van
Israel.
En hulle het van die berg Hor en laer opgeslaan in
Sálmona. En hulle het van Sálmona af en laer opgeslaan in
Punon.
Adam Clarke aangehaal 'n lang gang deur Kennicott onder sy ge-
mente op die tiende hoofstuk van Deuteronomium in die eerste volume van
sy
boek op bladsye 779 en 780. Die som en die inhoud van wat hy sê
is dat die Samaritaan teks in hierdie opsig korrek is, terwyl die
teks van die
Hebreeuse weergawe is foutief. Hy het ook die gevolgtrekking gekom dat vier verse,
wat
is 6-9, is vreemd en irrelevant op hierdie plek. Hulle
uitsluiting
uit die teks nie in enige manier verminder die teks. Die copier lyk
te
het hierdie verse hier ingevoeg deur fout. Verdere hy voorgestel
wat
Hierdie voorstel moet nie in 'n haas verwerp word. "Hy het gesê dat
hierdie
verse oorspronklik aan die tweede hoofstuk van die boek Deuteronomium. Ons
kan hier byvoeg dat die vonnis wat gevind word aan die einde van vers
8 is
genoeg bewyse van die feit dat hierdie verse is 'n later byvoeging.
Agtiende verskil
Deuteronomium 32: 5 in die Hebreeuse weergawe bevat:
Hulle het sleg gehandel hul plek is nie die plek
van sy kinders; dit is 'n verkeerde en verdraaide generadon.
Hierdie vers verskyn anders in die Griekse en Samaritaan ver-
sies. Dit lui:
Hulle het sleg gehandel het, was dit nie goed vir
hulle, hulle is kinders onwettig en met plek.
Henry en Scott eie kommentaar op dat hierdie weergawe blyk te
nader aan die oorspronklike.
Horsley sê op bladsy 215 van vol. 1 van sy kommentaar:
Hierdie vers gelees moet word volgens die Griekse en
Samaritaan versions.2
In teenstelling met die bogenoemde, die vertalings van Houbigant en Kennicott
en die Arabiese vertalings het hierdie vers verdraai. Die Arabiese
vertalings van 1844 en 1848 ook hierdie vers in hierdie woorde:
Neem maatreëls teen hulle. Hulle is apart van die
kinders van die bose. O verkeerde en verdraaide geslag! 3
Negentiende verskil
Die Hebreeuse weergawe van die boek Genesis 20: 2 het:
En Abraham het van Sara, sy vrou, gesê: Sy is my suster:
En Abiméleg, die koning van Gerar, Sara haal.
1. Hierdie vers bevat die woorde "tot vandag toe" wat ook
dui daarop dat dit vers
is 'n later byvoeging.
2. Die huidige vertalings van die Hebreeuse weergawe het egter
gemaak is in
ooreenstemming met die Griekse en die Samaritaan tekste.
3.1 het die bogenoemde Engelse gedeelte van die Engelse weergegee
vertaling van
die GuJrati weergawe van Izharul Haqq. (Raazi)
Volgens die kommentaar van Henry en Scott, die bogenoemde vers
verskyn in die Griekse weergawe in die volgende woorde:
En hy het gesê sy vrou, Sarah, sy is my suster; want hy was
bang om haar sy vrou te bel gevrees het dat die burgers kan doodmaak
hom vir haar, vir, leg, die koning van Palestina het sy manne
Sara haal.
Die vonnis, "... hy was bang sy vrou gevrees het dat om te bel
die
burgers hom dalk doodmaak vir haar, "is nie teenwoordig in die Hebreeuse
weergawe.
Twintigste verskil
Genesis 30:36 in die Samaritaan weergawe bevat:
Die engel van die Here geroep om hulp, Jakob, het hy geantwoord: Ja, ek
is hier; die boodskapper gesê: Hef jou oë op en kyk
die bokke en skape gaan bokooie en ooie. Weer hulle
wit bont en moteley. Want wat Laban aan gedoen
jy, is getuig deur jou. Ek is die God van Bet-el, in waar
jy die klip opgerig en gooi olie en het 'n gelofte gedoen.
Die bogenoemde gedeelte word nie in die Hebreeuse weergawe.
lwenty-f "oet verskil
Die volgende beskrywing, gevind nadat die eerste sin van Exodus
11: 3 van die Samaritaan weergawe, is nie gevind nie in die Hebreeuse weergawe:
En Moses sê vir Farao: Die Here het Israel is my
eersgeborene. Ek het aan julle my kinders vrylating dat hulle kan
aanbid my, jy het geweier om hulle te bevry. Weet dat ek
jou eerste gebore seun doodmaak.
lwenty sekonde verskil
Die Boek van getalle, 24: 7 in die Hebreeuse weergawe het: "
Hy sal die water uit sy emmers, en sy saad
Shau by baie waters, en laat sy koning hoër wees as
Agag, en sy koninkryk hom verhef word.
Die Griekse weergawe bevat die beskrywing in hierdie woorde:
En 'n man teweeggebring gebore word van hom wat baie sal regeer
stamme, sal sy koninkryk groter wees as Agag, en sy koninkryke
Dom Shau verhoog word. "
Twintig derde verskil
Lev 09:21 in die Hebreeuse weergawe bevat:
Soos Moses beveel het.
Die Griekse en Samaritaan weergawes het die volgende woorde
plaas:
Soos die HERE Moses beveel het.
Vier en twintigste verskil
Die Boek van Nommers 26:10 in die Hebreeuse weergawe het:
En die aarde het sy mond oopgemaak en hulle verslind,
saam met Korag, toe die bende gesterf het deurdat die
vuur die twee honderd en vyftig man, en hulle het 'n
onderteken.
Die Samaritaan weergawe bevat:
En die aarde het sy mond oopgemaak en hulle verslind,
saam met Korag, toe die bende gesterf het deurdat die
vuur die twee honderd en vyftig man, en hulle het 'n
die Satnaritan weergawe is nie beskikbaar vir my. Ek Arn nie sekere van
die getroue kundig
sie van hierdie gedeelte. (Raazi)
1. Die Katolieke Bybel (Knox weergawe) gee nog 'n ander weergawe
van hierdie vers. Dit
sê: "Soos 'n emmer brimrning oor die put, sien hoe hul
nageslag versprei van
een rivier grens na die volgende! Die koning wat oor hulle regeer sal
mededinger Agag homself
en sy koninkryk wegneem van hom "nommers. 24: 7 (Raazi).
onderteken. "
Die kommentaar van Henry en Scott het gesê dat die bogenoemde
vers is nou verwant aan die konteks en is in ooreenstemming met
Psalm
No. 106: 17.
Twintigste verskil
Die gevierde Christelike teoloog Leclerc verdeel AU die verskil
skappe gevind tussen die Hebreeuse en die Samaritaan weergawes in ses
kategorieë:
(I) die gange van die Samaritaan weergawe wat meer korrek
as die Hebreeuse weergawe. Daar is elf sulke skrifgedeeltes.
(2) Die gedeeltes in die Hebreeuse weergawe wat blyk te wees meer kor-
rect deur hulle konteks. Sulke verskille is sewe.
(3) Die gedeeltes van die Samaritaan weergawe wat later ook toevoegings
sies wat dertien.
(4) Die gedeeltes van die Samaritaan weergawe wat verwring
wat sewentien.
(5) Die gedeeltes van die Samaritaan weergawe wat lyk meer rede
sonable as die Hebreeuse weergawe is tien.
(6) Die gedeeltes wat foutief is in die Samaritaan weergawe is
twee.
Die verwysings na au die bogenoemde gedeeltes is soos volg volgens
die nommers wat hierbo gegee
(I) GENESIS 4: 2, 7: 3,19: 19, 20: 2, 23:16, 34:14, 49: 10,11,
50:26. (9)
EXODUS 1: 2, 4: 2 (2)
(2) GENESIS: 31:49, 35: 17,35, 41: 34,37,41, 47: 3 (6)
Deuteronomium 32: 5 (1)
1. Die King James-weergawe het hierdie gedeelte in ooreenstemming met die
Samaritaan ver-
Sion. Ons skrywer kan dit van die Hebreeuse weergawe aangehaal het
met 'n ander
teks. Nou beide die gange is identies. (Raazi).
(3) GENESIS: 29:15, 30:36, 14:16 (3)
EKSODUS: 07:18, 08:23, 9: 5, 21:20, 22: 5, 23:10, 32: 9 (7)
Levitikus 01:10, 17: 4 (2)
Deuteronomium 5:21 (1)
(4) GENESIS 2: 2, 04:10, 9: 5,10: 19,11: 21,18: 3,19: 12, 20:16
24:55, 35: 7, 36: 6, 41:50 (13)
EXODUS 1: 5, 13: 6,15: 5 (3)
Num: 22:36 (1)
(5) GENESIS: 8: 5, 31:11, 09:19, 34:37, 04:39, 25:43 (6)
EKSODUS: 40:12, 17:14 (2)
Num 14: 4 (1)
Deuteronomium: 16:20 (1)
(6) Gen 14: 25,16: 20 (2)
Die bekende geleerde Horne sê in vol. 2 van sy kommentaar
gedruk in 1822:
Die bekende teoloog Leclerc, met die grootste pyn
en arbeid, het uitgesorteer die verskille van die Hebreeuse en
Samaritaan weergawes, en het tot die gevolgtrekking gekom dat die Samaritaan
weergawe is relatief meer korrek.
Sulke verskille tussen die Hebreeuse en die Samaritaan weergawes
is nie beperk tot die sestig uitgewys deur Leclerc. Daar is baie
meer sulke verskille gevind in die twee weergawes. Leclerc het
be-
homself beboet na die verskille wat van ernstige aard. As ons
voeg
vier en twintig van die vyf en twintig teenstrydighede aangehaal hierbo aan die
sestig
ontdek deur Leclerc, die totale aantal teenstrydighede kom by
84. Dit is nie die tel van al die verskille en
teenstrydighede
wat bestaan tussen die Hebreeuse en die Latynse weergawes van die
Pentateug; en ook diegene wat tussen baie ander boeke van die
Ou Testament.
Die bogenoemde bewys ons punt dat die beswaar geopper voldoende
deur die Christene teen die waarheid van die Koraniese openbaring
gebaseer op
Koraniese meningsverskil met 'n paar van die beskrywings van die Ou en
die Nuwe Testament is nie geldig nie en dien nie die beoogde
doel-
inhou.
Derde beswaar wat
Die derde beswaar wat dikwels deur Christene wat teen die waarheid van
die Heilige Koran is gesentreer rondom drie konsepte vervat in die
Heilige Koran. Die eerste is die Koran beweer dat Allah is nie net
die
Skepper van leiding, maar dat misleiding is ook deur Hom geskep.
Die
tweede is die feit dat die Heilige Koran bevat beskrywings van
Paradise wat insluit die teenwoordigheid van houris, riviere en
geboue.
Die derde is dat die Heilige Koran bevat die gebod loon
oorlog (iihad) teen die ongelowiges.
Hul vernaamste argument met betrekking tot hierdie dinge is, is dat die woord
van God moet vry van sulke onbehoorlike begrippe. Hierdie beswaar
is
oorweeg word deur hulle die mees oortuigende argument teen die te wees
Goddelike aard van die Koran. Daar is skaars 'n boek geskryf deur
die
Christene oor die onderwerp wat nie hul vreemde bevat nie
elabora-
sies oor hierdie aspek van die Heilige Koran.
Ons moet dus kyk na die geldigheid van die bogenoemde beswaar
met betrekking tot elk van die bogenoemde drie aspekte afsonderlik.
Leiding en misleiding van Allah
Een van die baie antwoorde op hierdie aspek van die beswaar is dat die
heilige boeke van die Christene sê ook dieselfde ding in baie
plekke.
Volgens hierdie siening die teenwoordigheid van sulke gedeeltes in hulle moet
wees om 'n argument teen die feit dat hulle die woord van God. Ons kan weergee
onder 'n spesifieke voorbeelde van sulke gedeeltes van hul boeke.
(1) Exodus 04:21 sê:
En die Here vir Moses gesê: Nou dat jy wegtrek om terug te keer
na Egipte, kyk dat jy al die wonders voor Farao,
wat Ek in jou hand, maar Ek sal sy hart verhard, dat
Hy sal nie toelaat dat die mense gaan.
(2) Eksodus 7: 3 bevat ook:
En Ek sal Farao eie hart verhard en my tekens vermeerder
en my wonders in die land van Egipte.
3) dieselfde boek bevat die volgende in 10: 1:
En die Here het vir Moses gesê: Gaan na Farao toe, want ek
het sy hart en die hart van sy dienaars, sodat Ek geharde
kan hierdie tekens van My maak voor hom.
(4) Exodus 10:20 sê:
Maar die HERE het Farao eie hart verhard, sodat hy
nie toelaat dat die kinders van Israel te gaan.
(S) Ook vers 27 van dieselfde hoofstuk het:
Maar die HERE het Farao eie hart verhard, en hy wou nie
hulle laat gaan.
(6) Exodus 11:10 het:
En Moses en Aäron het al hierdie wonders voor
Farao en die HERE het Farao eie hart verhard, sodat hy
sal nie toelaat dat die kinders van Israel uit sy land gaan.
(7) Deuteronomium 29: 4 sê:
Tog is die Here het nie 'n hart gegee om te verstaan, en
oë om te sien en ore om te hoor nie, tot vandag toe.
(8) Jesaja 06:10 bevat:
Maak die hart van hierdie volk vet en hulle ore maak
swaar, en sluit hul oë; sodat hulle nie sien met hul harte ...
en sit en gesond word nie.
(9) Brief aan die Romeine 11: 8 sê:
God het hulle die gees van diepe slaap, oë om
nie moet sien nie en ore om nie te hoor nie, tot vandag
dag.
(10) Die Evangelie van Johannes, hoofstuk 12, "sê :.
Daarom kon hulle nie glo nie, omdat Jesaja ook gesê
weer, het Hy hulle oë verblind en hulle hart verhard,
dat hulle nie moet sien met hul oë nie verstaan
hulle hart, en omgeskakel word.
Die bogenoemde aanhalings uit die Pentateug, die boek van Jesaja en die
Nuwe Testament is duidelik in wat impliseer dat God verblind die oë,
die ore gestempel en geharde die harte van die Israeliete sodat
hulle
kan nie omgesit word na die waarheid en mag nie van gesond word
hul siekte van perversie. Hulle is dus nie in staat om die te sien
waarheid,
om dit te hoor of om dit te verstaan. Die volgende Koraniese beskrywing
is in
geen manier verskil van wat ons hierbo gelees:
God het 'n seël (gestempel) stel op hul harte en op hul
gehoor, en op hul oë is 'n sluier; En vir hulle is groot pun-
ishment.2
(11) Die Arabiese vertalings van Jesaja gedruk 1671, 1831 en
1844 bevat die volgende by 63:17:
O Here, waarom laat U ons wegdwaal van u weë en
ons hart verhard U nie vrees nie? Terug te keer vir u dienaars "
onthalwe, die stamme van u inheritance.3
Die boek Esegiël bevat die volgende verklaring by 14: 9:
En as die profeet hom laat verlei word wanneer hy gepraat 'n
ding, het ek die Here dié profeet verlei, en Ek sal strek
uit my hand teen hom, en hom uit die midde sal vernietig
van my volk Israel.
Die boek van Esegiël skryf die daad van mislei en die Boek van
Jesaja skryf die daad van misguiding aan God.
(13) Ek Konings 22: 19-23 bevat die volgende gedeelte:
"En Hel gesê: Daarom, hoor die woord van die Here:
Ek het die HERE sien sit op sy troon, en die hele leër van die hemel
by Hom staan, aan sy regter-- en aan sy linkerhand. En die
Here het gesê: Wie sal Agab oorhaal, dat hy kan optrek en
val by Ramot in Gílead? En een het so gesê, en
'n ander weer so. En daar kom die gees vorentoe
en gaan staan voor die Here, en sê: Ek sal hom oorhaal. En
die Here sê vir hom: Waarmee? En hy het gesê: Ek sal gaan
uitgegaan, en ek sal 'n Iying gees in die mond van al sy wees
profete. En hy het gesê: Jy sal oorhaal, heers
ook: gaan uit en doen so. En nou, kyk, die Here
Wie het 'n Iying gees in die mond van al hierdie profete van u gegee,
en die HERE het onheil oor u gespreek.
Dit is nie moeilik om te sien dat die bogenoemde beskrywing gee om ons te
glo dat God op sy troon sit vergadering met die leër van die hemel
te
soek hulle raad vir verlei en misguiding mense, dan 'n
lê
gees afgevaardig om hulle te mislei.
(14) Die Tweede Brief aan Tessalonisense 2 12 sê:
En daarom sal God hulle die krag van die dwaling stuur,
dat hulle 'n leuen te glo, sodat almal geoordeel kan word
wat die waarheid nie geglo het nie, maar behae gehad het in unrighteous-
heid.
Die bogenoemde stelling van Paulus is ondubbelsinnig in impliseer dat God
deludes mense om hulle te verhoed om te glo in die waarheid.
(15) Die Evangelie van Matthewl verslae Jesus as die volgende gesê:
ná sy huil wee die onboetvaardige stede:
Ek loof U, Vader, Here van hemel en aarde, omdat
U het vir wyse en verstandige mense en het hierdie dinge verberg
dit aan kindertjies geopenbaar. Ja, Vader, want so was dit
goed is in u oë.
(16) Die boek van Jesaja 45: 7 sê:
Wat die lig en die duisternis skep: Ek vrede maak, en
die onheil skep: Ek, die HERE al hierdie dinge doen.
(17) Die Klaagliedere van Jeremia 3:38 bevat:
Uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad
en 'n goeie?
Die bogenoemde vraag impliseer niks as dit nie dat God die skepper
van beide goed en kwaad.
(18) Die boek van Miga 1:12 bevat:
Omdat onheil neerdaal van die HERE na die poort van
Jerusalem.
Die bogenoemde is duidelik bevestiging van die feit dat net soos God is die
skepper van 'n goeie, so Hy is die skepper van die bose.
(19) Die Brief aan die Romeine 08:29 het:
Vir wie Hy vantevore geken het, die het Hy ook vantevore verordineer om
aan die beeld van sy Seun, sodat Hy die eerste-
gebore onder baie broeders.
(20) Ook lees ons in 9 21 van dieselfde brief:
(Vir die kinders wat nog nie gebore is, gedoen het nie
geen goed of kwaad, dat die doel van God, volgens bly toepas
ning kon bly staan, nie uit die werke nie, maar uit Hom wat roep;) Dit was
vir haar gesê: Die oudste sal die jongste dien. As dit geskryf is
tien Jakob het Ek liefgehad, maar Esau het Ek gehaat.
Wat sal ons dan sê? Is daar miskien onreg by
God? God verbied. Want hy sê aan Moses: Ek sal barmhartig wees oor
wie ek sal ontferm, en ek sal ontferm oor
wie ek sal ontferm. So dan is dit nie van hom wat
wil, en nie van die een wat loop nie, maar van God wat verkondig die
genade. Want die Skrif sê aan Farao: Juis vir HTS
dieselfde doel het Ek jou laat optree, dat ek kan wys my
krag in jou, en dat hulle my Naam verkondig kan word deur-
uit die hele aarde. Daarom het hy barmhartig oor wie Hy wil
ontferm, en wie Hy wil en Hy verhard.
Jy sal dan vir my sê: Waarom moet hy nog flnd skuld?
Want wie het sy wil weerstaan? Maar tog, o mens, wie is jy
wat teen God antwoord? Die ding gevorm sê aan hom
wat gevorm het, waarom het U my so gemaak nie? Het nie die
pottebakker nie mag oor die klei, om uit dieselfde klomp die een voorwerp te maak
tot eer en die ander tot oneer?
Die bogenoemde stelling van Paulus is 'n duidelike bevestiging van die geloof in
lot en ook 'n eksplisiete aanduiding dat leiding en
misleiding
is albei van God.
Die volgende verklaring van die profeet Jesaja, 45: 9:
Wee hom wat met sy Formeerder twis! Laat die Pot
scherf getwis met die skerwe van die aarde. Sal dan die klei sê
aan die wat dit vorm: Wat maak jy of jou werk sê: Hy
het geen hande nie? "
Dit was op grond van sulke verse wat Luther, die stigter van die
Protestantse geloof, was opvallend geneig is tot geloof in die
voor-
bestemming van die mens se lot. Daar is baie state van Luther wat
bring sy siening oor hierdie konsep. Ons produseer twee sulke state
van die Katolieke Herald vol. 9 bladsy 277:
Man en perd is geskep gelyk. Hulle gehoorsaam hulle
ruiter. As God ritte man wat hy gehoorsaam sy gebooie en as die Satan
ry hom gesê hy gaan die manier waarop hy die bevel van Satan. Hy
nie oor vrye wil om te kies tussen die twee ruiters,
beide die ruiters is altyd strewe om Hom te kry.
Die volgende verklaring het ook verskyn in die Katolieke Herald:
Wanneer jy 'n bevel in die heilige boeke
doen 'n bepaalde handeling, maak seker dat hierdie boek is om jou nie vra om te doen
dit, want jy is nie in staat om dit te doen van jou eie wil.
Die bekende Katolieke priester Thomas Inglis sê in sy boek
Mira "atus Sidk gedruk 1851 op bladsy 33:
Hul vroeë kerklikes het hulle geleer om die volgende absurde
dogmas:
(1) God is die Skepper van die sonde.
(2) Die mens het geen krag of vrye wil om te onthou van sondes.
(3) Dit is nie moontlik om die Tien Gebooie te onderhou.
(4) Sonde, maak nie saak hoe groot en graf, verneder nie 'n
man in die oë van God.
(5) Slegs geloof in God is genoeg vir die ewige heil,
want dit is slegs op die basis van die geloof dat die mens teweeggebring word
toegeken of gestraf. Hierdie leer is baie gerusstellend
en nuttig.
Luther, die vader van die Hervorming het gesê:
Glo net en jy sal verlos word. Daar is geen
noodsaaklikheid om die swaarkry van goeie dade soos vas te dra, absti-
faam van sondes, en nederigheid van belydenis, maak seker dat
sonder dat hulle en net vir jou 'n ware geloof in Christus, sal jy
beslis gered word gelyk aan die redding van Christus. Geen
saak as jy betrokke raak in ontug en moord 'n
duisend maal 'n dag, is jy bestem redding te bereik
net vir jou ware geloof. Ek herhaal net jou geloof sal kry jy
verlos.
Die bogenoemde is genoeg om te bewys dat die eerste argument van die
Protestante dat die goddelikheid van die Heilige Koran was twyfelagtige
omdat
dit toegeskryf die skepping van die bose aan God is heeltemal irrasioneel en
teen
rede. Die skepping van die bose nie in enige manier vereis dat die
boosheid
van die Skepper, net soos die skepping van wit en swart nie
beteken
dat die Skepper het aan swart of wit wees. Die skepping van Satan deur
God is 'n deel van Sy goddelike wysheid; dieselfde wysheid teenwoordig is in
die
skepping van die bose.
Net so het God geskep bose begeertes, jaloesie en ander negatiewe
kragte in die menslike natuur, maar dit was in sy ewige kennis
wat
negatiewe kragte sou produseer negatiewe resultate. Alles geskep het,
goed of sleg, dus, dank sy bestaan aan God.
Die seëninge van die Paradys
Soos vir hul tweede twispunt aangaande die teenwoordigheid van
paleise, diensmeisies en ander materiaal genot in die paradys, dit ook
is
nie 'n geldige beswaar. In elk geval die Moslems beweer nie dat
die
seëninge en genot van die Paradys is slegs fisiese, soos baie
dikwels
verdraai deur die Protestantse teoloë, maar die Moslems glo -
en
hierdie geloof is sterk ondersteun deur Koraniese verse en ander
authen-
tiese argumente - dat die seëninge en genot van die Paradys is
beide,
fisiese en geestelike, laasgenoemde synde sterker en meer
prominente
as die vorige. Die Heilige Koran sê: l
Allah het belowe om die gelowiges, mans en vroue,
tuine waaronder riviere vloei, wat hulle sal woon vir
ooit; en 'n pragtige wonings in die Tuine van Eden, maar die
grootste geluk is die plesier van Allah. Dit is die hoogste
Felicity.
Die "plesier van Allah" in die bogenoemde vers is al beskryf as
synde die grootste van al die seëninge van die Paradys, kwalitatief
asook
as kwantitatief. Dit is om te sê, hierdie geestelike seën van '
die
plesier van Allah oorskry al die fisiese genot soos
wonings,
tuine en diensmeisies ens Dieselfde alsQ aangedui deur die laaste
frase, "Dit is die hoogste saligheid."
Die mens is geskape uit twee elemente: gees en materie. Die
hoogste Felicity van man of sy uiteindelike sukses lê in die
prestasie
ment van beide die fisiese en geestelike genot. Hy kan nie gesê word
het sy uiteindelike verlossing bereik indien hy ontken óf van die
twee
felicities.
Die Christelike konsep van die Paradys
Dit is reeds toegelig earlierl wat aan die Moslems die
Evangelie beteken streng die boek wat oorspronklik aan die lig gebring
Profeet Jesus. Nou as enige van die stellings van Jesus gevind word
in
teenstrydig is met enige Koraniese bevel, moet pogings aangewend word
te
verduidelik weg van die verskil. Volgens die Christelike
geskrifte,
die vergelyking van die inwoners van die Paradys met die engele nie
negeer hul eet en drink daar. Het hulle nie gelees in
Genesis
hoofstuk 18 dat die engele wat Abraham besoek is aangebied met
"Geklee kalf, botter en melk, wat hulle eet?" 2 Net die
engele wat aan Lot verskyn die brood en ander kos wat Lot geëet
voor-
vergeleke vir hulle, wat duidelik in kerk? pter 19 van die boek
Genesis.
Dit is verbasend dat die Christene glo in die fisiese
opstanding
ning van die mens op die dag van die opstanding en nog aandring op deny-
ing fisiese genot vir hulle in die paradys! Dit sou minder gewees het
verwerplik as hulle heeltemal ontken die opstanding van die mens as het
die
associators van Arabië, of net geglo in geestelike opstanding
as
geglo deur die aanhangers van Aristoteles.
Fisiese eienskappe, soos eet en te drink, word toegeskryf aan God
deur die Christene omdat hulle glo dat Jesus God was incamate.
Aan die ander kant is ons gemaak om te verstaan dat Jesus nie as
abstinent en asketiese soos Johannes die Doper. Christus eie teenstanders
selfs
hom beskuldig dat hulle "'n vraat en wynsuiper", "al is ons
Moslems heeltemal ontken aanklag en glo vas dat hy
heeltemal vry van sodanige defekte.
Ons sonder aarzelen beweer dat die profeet Jesus was suiwer menslike.
Nou, wanneer fisiese plesier soos eet en te drink nie kon
voor-
vent hom ervaar geestelike genot en as hy geniet die
spiri-
tual seëninge meer as die fisiese kinders in hierdie lewe, sodat die
fisiese
plesier in die Paradys sal nie mense van hul geestelike ontneem
genot.
Trouens, die Protestantse beweer dat daar geen fisiese sal wees
plesier
in die Paradys duidelik ontken deur ontelbare state verskyn
in
die Bybel. Ons produseer 'n paar voorbeelde van sulke stellings hieronder:
En die Here God die mens (Adam) sê beveel het,
Van al die bome van die tuin mag jy vry eet. "2
Dit dui duidelik dat daar baie bome in Paradise
dra
vrugte te eet. In hierdie konteks het hulle beweer dat Adam eie Paradise was
op
die aarde, terwyl die paradys van die Hiernamaals is in die hemel en
wat
die voormalige was verskillend van die laasgenoemde. Eerstens, hul eis van
Adam besit
Paradise wese op aarde is nie ondersteun deur enige verklaring van hul
heilige boeke; tweedens, as ons aanvaar dat dit waar is, het hulle geen
argu-
ment te ondersteun dat die Paradys was anders as die een in
hemel
High. Inteendeel die Evangelies maak ons glo dat daar
fisiese plesier in die paradys van die Hiernamaals. Die profeet
Jesus
het na berig word gesê ITTO sy apostels:
Maar Ek sê vir julle, Ek sal nie voortaan drink van hierdie
vrug van die wingerdstok, tot op daardie dag wanneer Ek dit nuut sal drink saam met julle
in my Vader eie kingdom.l
Sien ook Mark 14:25, Lukas 22:18. Net so lees ons die volgende
onder die beskrywing van die hiernamaals in Lukas 13:25:
En hulle sal kom uit die ooste en die weste,
en uit die noorde en van die suide, en aansit in
die koninkryk van God.
Dit is op grond van sulke uitlatings dat die antieke Christene
geglo het in beide die fisiese en geestelike genot in die Paradys.
Heilige
Augustinus het ook gesê dat hy graag die mening dat Paradise
het bestaan
van fisiese sowel as geestelike plesier. Saint Thomas Aquinas
het
ook weerlê diegene wat fisiese plesier in Paradise ontken.
Die derde argument met betrekking tot Jihad (Godsdienswetenskap Oorlog) sal wees
later bespreek in hierdie boek. Dit word deur die Christene beskou
hulle
sterkste punt teen die Heilige profeet en ons beoog om te bespreek
dit in
diepte.
Vierde beswaar
Nog 'n beswaar wat dikwels gestuur deur Christene teen
die Goddelike oorsprong van die Heilige Koran, is dat die Heilige Koran,
ooreen
ing vir hulle nie te praat van die motiewe en vereistes van die
menslike gees.
Daar is net twee dinge wat gesê kan word die motiewe te wees en
vereistes van die menslike gees. Vaste geloof en goeie dade. Die
Heilige Koran is vol beskrywings met betrekking tot die bogenoemde
geestelike
begeertes en vereistes. Uitgebreide beskrywings word in
byna
al die hoofstukke van die Heilige Koran. Die afwesigheid van ander dinge
wat
Daar word aanvaar dat die Protestante die motiewe en behoeftes te wees
van
die gees nie enige gebrek in die Heilige Koran bewys. Die Bybel
en Koran word nie as gebrekkig nie verhoed word
People
Byvoorbeeld eet van vleis, iets wat beskou word deur die Hindoe
Pandits te wees teen die motiewe en behoeftes van die menslike
gees
dit, want in hul mening, slag diere net vir eet
en
fisiese plesier nie graag deur die gees. Volgens die Hindoe
die-
ologians so 'n daad kan nie Goddelike straf. Hulle beweer dat
'n boek wat sulke idees kan nie die woord van God.
Vyfde beswaar
Die vyfde beswaar wat deur die Christene teen die Heilige
Koran is dat sekere gedeeltes van die Heilige Koran nie saamstem met
oer-
Tain ander. Byvoorbeeld die volgende verse van die Heilige Koran
is
gesê dié verse dat die leer van die verkondig te weerspreek
Jihad.
(L) "Daar is geen dwang in die godsdiens." "
2) "Jou plig is slegs om hulle te waarsku, jy is nie hul oppasser." 2
(3) "Sê, gehoorsaam Allah en gehoorsaam Sy boodskapper. As jy wegdraai, het hy
is nog steeds gebind sy las te dra, en jy is gebind om te dra
jou eie las. As jy Hom gehoorsaam sal jy wees op die reg
Pad. Die plig van die boodskapper is niks anders as die oor te dra
boodskap duidelik. "3
Hulle beweer dat die bogenoemde verse is teenstrydig met die verse
wat beveel die plig van jihad (oorlog) teen die ongelowiges.
Net so, is dit geëis deur die Christene wat die Heilige Koran
praat in sommige plekke van Jesus as suiwer mens en die
Boodskapper van God, terwyl ander verse praat van die feit dat hy beter
mens. Byvoorbeeld op een plek die Heilige Koran sê:
Al Masih Isa (Jesus), die seun van Mariam, was nie meer
as Allah eie boodskapper en Sy woord wat Hy gooi van
Mariam: 'n gees van Hom.
Die volgende vers aangehaal word, as weerspreek die bogenoemde vers:
En Maria, die dogter van Imran, wat haar bewaak
kuisheid en ons asem in (haar liggaam) van ons spirit.2
Die bogenoemde twee besware gestuur deur die Christene met
groot krag. So ver as die eerste beswaar betref, is die verse
quot-
Ed bogenoemde ontken dwang ens is verse wat geopenbaar is
voor
aan die verse van jihad. Hulle is opgehef deur die later verse
wat
beveel jihad. Opheffing, soos ons vroeër in detail bespreek,
is
nie in enige manier 'n verskil of teenstrydigheid. Anders sou dit
vereis dat al die opgehef opdragte van die Pentateug en
die
Evangelies beskou word as 'n ware teenstrydighede. Dit kan hier bygevoeg word
dat die vers 2: 256 is nie ingesluit in die opgehef verses.3
Die antwoord op die tweede beswaar is reeds bespreek in
hierdie boek waar ons bewys dat die bogenoemde verse nie en kan nie
impliseer dat Jesus, die seun van Maria, nie aan die mensdom behoort of
wat
Hy was beter vir die mens. Hierdie soort van aftrekking van hierdie
verse is niks anders as pure onkunde. Ons is verbaas om te sien hoe
hulle ignoreer die vlakte teenstrydighede AANBIE in hul eie boeke van
wat ons aangehaal so baie spesifieke voorbeelde vroeër in hierdie
boek
Die Status van die mondelinge tradisie in die Bybel
Mondelinge tradisie is deur die mense van die Boek in 'n hoë agting,
beide Jode en Christene van alle tye. Dit is deur hulle gehou te word
as
outentieke en betroubare as die geskrewe wet. Die Jode gee nog meer
eerbied te mondelinge tradisie as wat hulle doen om hul geskrewe wet. Die
Katolieke hou albei van hulle as gelyk in status, terwyl die
Protestante
glo en ontken mondelinge tradisie soos die Sadduseërs, 'n Joodse
sekte.
Die Protestante ontken nie, want hulle het om dit te ontken, anders is dit
sou baie moeilik wees vir hulle om hul innovasies in om te bewys
Christenskap. Ten spyte van hierdie, die Protestante hulself te vind
in
graf behoefte van die mondelinge tradisie op sekere geleenthede, wat duidelik
uit die voorbeelde wat in hulle heilige boeke, en wat sal
kort-
ly duidelik gemaak word.
Die Talmud en die Misjna
Adam Clarke het gesê in die inleiding tot die boek van Esra in sy
kommentaar gedruk in 1751 dat die Hebreeuse kanon was van twee soorte:
die geskrewe kanon wat genoem is Torah en die ander wat
ongeskrewe en het die mondelinge tradisie. Hierdie mondelinge tradisie was
Trans-
voorgele mondelings deur die ou later geslagte. Hulle beweer dat
beide van hierdie kanonne is deur God aan Moses op die berg Sinai.
Die Pentateug hulle bereik deur middel van skryf, terwyl die ander
aan hulle mondelings oorgedra deur die geslagte. Die Jode
glo dat beide van hulle is gelyk in status, verkies, in werklikheid,
mondelinge
tradisie van die geskrewe wet van Moses, die Torah. Hulle dink dat
geskryf is
tien wet is dikwels meer ingewikkeld as die mondelinge tradisie, en dit
kan-
nie gemaak word om die basis van die geloof sonder die mondelinge tradisies. Hierdie
tradi-
sies, na hul mening, is eenvoudiger en duideliker en lig die
geskryf is
tien kanon. Dit is die rede waarom die Jode ignoreer enige kommentaar wat gevind is
te wees in die meningsverskil met die mondelinge tradisie. Dit is algemeen
geglo
deur die Jode wat die verbond wat die kinders van Israel was
gemaak
in te voer, was vir die mondelinge wet en nie vir die Torah.
Deur middel van hierdie eis hulle die geskrewe wet en die verontagsaam
mondelinge tradisie gegee is om die status van die bron van hul
geloof.
Net so is die Rooms-Katolieke het ook verkies om die dieselfde pad en gedefinieer
en verduidelik die woord van God deur mondelinge tradisies, met geen be-
sideration van sy wese teen baie verse van die woord van God. In
die
tyd van Jesus het hulle so ver dat hy hulle berispe gegaan
verdraai
die woord van God en sê:
So het julle die gebod van God kragteloos gemaak
van julle tradition.2
Hulle het ook God oortree eie verbond en die mondelinge tradisie gemaak
beter as die geskrewe wet. Dit is vervat in die boeke wat die
woorde
van hulle ouderlinge liefgehad as die woorde van die
Pentateug.
Sommige woorde van die wet is goed, maar 'n paar ander is absurd en
nutteloos terwyl al die woorde van hulle ouers is wenslik en
praise-
waardig, baie beter as selfs die woorde van die profete.
Die Joodse geskrifte ook sê dat die geskrewe wet is soos water,
terwyl die tradisies wat deur die Talmud en Misjna is soos
aromatiese kruie. Ook hulle geskrifte sê dat die geskrewe wet is
soos
sout terwyl die Talmud en Misjna is soos peper. Daar is baie
ander soortgelyke uitdrukkings verkies die mondelinge tradisie van die
geskryf
kanon. Die woord van God is gedefinieer en deur hulle deur middel van verstaan
mondelinge tradisies. Die geskrewe wet is deur hulle as 'n dooie liggaam beskou
en die mondelinge tradisie aan hulle is soos die siel in die liggaam.
Hierdie mondelinge tradisie word ondersteun deur dit met die argument, wat op
die tyd dat die Torah is geopenbaar deur God aan Moses, God elucidat- ook
Ed die teks van die Torah aan Moses, en hom beveel het om neer te skryf
die Torah en die verduideliking te onthou sonder om dit in
skryf. Hy is ook beveel om hierdie toeligting mondelings oor te dra
die mense, sodat dit kon mondelings van geslag oorgedra word
te
geslag. Hulle gebruik die term "geskryf kanon" vir die wet en
"Mondelinge
kanon "vir die tradisie. Die besluite en godsdienstige verordeninge wat
is in ooreenstemming met die mondelinge tradisie word ook genoem as "die kanon
van
Moses ".
Hulle het ook beweer dat net soos die Torah in aan Moses geopenbaar
veertig dae, wat 'n direkte dialoog tussen God en Moses, die mondelinge
tradisie is ook op dieselfde manier aan hom geopenbaar. Hy het beide
van hulle van die berg Sinai en hulle oorgedra aan die Israeliete. Dit is
verklaar dat op sy terugkeer van die berg Sinai, Moses eerste genoem
Aaron
na sy tent en hom geleer om die geskrewe kanon dan het hy hom die geleer
mondelinge tradisie wat die uitklaring van die Torah aan hom gegee
deur
God. Afler die verkryging van die kennis, Aaron gekom en gaan sit op die
reg-
kant van Moses. Toe kom die twee seuns van Aäron, Eleásar en
Itamar. Hulle is ook geleer om die kanonne op dieselfde manier en na
leer hulle hulle het opgestaan en een van hulle gaan sit aan die linkerkant van
Moses en die ander aan die regterhand van Aaron.
Toe kom sewentig oudstes. Hulle het ook die kanonne geleer en dan
hulle het hul sitplekke in die tent. Hulle is gevolg deur 'n ander
mense wat die opset op die leer van die kanonne was. Staan die Moses
en Aaron opgesê wat reeds oorgedra aan hom en dan het opgestaan,
dan Eleásar en Itamar het ook die canoPs opgesê en so het die
ander
wat hulle geleer het. In hierdie manier elkeen wat teenwoordig was het dit gehoor
vier keer en onthou dit goed.
By hul terugkeer mense die geskrewe wet gekommunikeer deur
skryf en sy toeligting mondelings oorgedra word na die Israeliete.
In
Sodoende word die kanonne is na ander geslagte oorgedra. Die
nommer van die geskrewe gebooie in die Torah was ses honderd
en dertien wat later verdeel in dele.
Hulle het ook beweer dat Moses hulle versamel in 'n groot vergadering in
die elfde maand van die veertigste jaar ná die uittog uit
Egipte,
waarin hy hulle ook ingelig van sy dood, en het beveel dat hulle
leer om enige deel van die wet wat hulle vergeet het. Hy het ook genooi
mense
hulle twyfel te voldoen, indien enige, met betrekking tot enige bevel of
state van die wet. Daarna het hy besig onderrig gebly
Torah tot sy dood (dit is, van die eerste dag van die elfde
maand
tot die sesde dag van die twaalfde maand). Hy het geleer beide van hulle,
die
geskryf en die ongeskrewe kanon. Hy het ook dertien afskrifte voorberei
van
die geskrewe wet in sy eie hand en gee 'n afskrif aan elke stam so
dat dit veilig kan bly deur die geslagte. 'N afskrif van hierdie
wet is ook gegee aan die kinders van Levi vir bewaring in die
tem-
Byvoorbeeld. Die verbale tradisies oorgedra aan Josua. Dan op die
sewende dag van hierdie maand het hy geklim Mount Nebo waar hy gesterf het.
Na sy dood het Josua die verbale tradisies oorgedra aan die
oudstes van die kinders van Israel, het hulle, op sy beurt geslaag om hulle aan die
Profete.
Elke profeet dit oorgedra aan sy hele volk, totdat Jeremia dit oorhandig
af te Baruch wat dit aan Esra geslaag het, en Esra dit gekommunikeer word aan
die geleerdes, van wie Simon die net was die laaste. Simon oorhandig dit af
om Antigonus wat dit gegee het aan José, die seun van Jóhanan. Hy het dit
te
Jose, die seun van Joëser. Hy is dit oorgedra aan Nathan die Aurelite en
Josua, die seun van Berégja. Hierdie twee het dit aan Josua seun
Juda en Simon seun van Shetah. Hulle het dit tot Semája en
Abtalion, hierdie twee te Hillel, en hy het aan sy seun Simon. Dit Simon
is
veronderstel is om te die een wat Jesus in sy arms geneem toe Maria wees
hom gebring na die tempel ná haar bevalling. Dit Simon dan
het dit aan sy seun Gámliël. Hy is die een van wie Paulus geleer
dit.
Daarna het hy geslaag om dit te Simon, wat op sy beurt geslaag om dit te Rabbi Juda
ha-
Nasi. Dit Juda dan versamel hulle in 'n boek wat hy genoem
die
Mishnah.
Adam Clarke het waargeneem dat die Jode hou hierdie boek in 'n groot
eerbied en glo dat sy inhoud is Goddelike en 'n openbaring
van God, geopenbaar aan Moses saam met die Torah. Dit is ook vaststellen
gevestig dat die onderrig van hierdie boek is 'n algemene praktyk
onder die Jode reg van die tyd wat dit tot stand gekom het. Geleerdes
en 'n groot teoloë geskryf het kommentaar op hierdie boek, twee
van
wat beset ereplek met hulle. Die eerste eksegetiese werk
was
geskryf in Jerusalem in die derde eeu nC, terwyl die tweede ge-
aanvullende was in Babilon geskryf rondom die begin van die sesde
eeu nC. Beide van hulle is die naam "Gemara" dws die perfeksie.
Hulle glo dat die twee verklarings volledig toegelig die
teks van die Misjna. Hierdie twee kommentare en die teks van die
Misjna gesamentlik die Talmoed genoem. Om istinguish tussen die
twee kommentare, een is genoem die Palestynse of Jerusalem Talmud
en die ander die Babiloniese Talmud. Die volledige lering en
instruksies van die moderne Judaïsme is vervat deur hierdie twee boeke
wat afsonderlik en apart van die boeke van die profete.
Sedert
die Jerusalem Talmud is relatief meer ingewikkeld, die
Babiloniese Talmud is meer algemeen gelees en gevolg word.
Huis sê in hoofstuk 7 van die tweede volume van sy kommentaar
gedruk in 1822 dat die Misjna is 'n boek wat uit die Joodse
tra-
toestande en kommentaar op die tekste van die heilige boeke. Hulle
glo dat hierdie tradisies is ook saam met Moses deur God gegee
met die Torah. Moses geslaag om hulle af te Aaron. Van Aaron hulle
was met Josua, en Eleásar en ander ouderlinge en dan gekommunikeer
hulle tot geslag oorgedra is van geslag tot hulle
hul weg gevind na Simon. Dit Simon was dieselfde wat Jesus gevange geneem
in sy arms. Hy het dit aan Gámliël wat hulle Juda geslaag
ha-Nasi.
Et groot pyn en arbeid het hy omtrent veertig jaar lank om hulle te versamel
in die vorm van 'n boek in die tweede eeu. Sedert daardie tyd het dit
was in die mode onder die Jode. Hierdie boek is baie dikwels meer venerat-
ed as die geskrewe wet self.
Hy het verder bygevoeg dat daar twee kommentaar op die Mishnah
beide van wat bekend staan as Cemara, een van hulle die Jerusalem
Gemara, veronderstel deur sommige geleerdes het in geskryf
Jerusalem in die derde eeu, en volgens Vader Insoue in
die
vyfde eeu, terwyl die ander is bekend as die Babiloniese Gemara
geskryf in Babilon in die sesde eeu. Dit Gemara is vol
fabu-
lous legendes en stories, maar dit is meer gerespekteer deur die Jode as
die
ander. Dit is meer uitdruklik geleer en gevolg deur hulle. Hulle
beurt
om dit met groot sekerheid leiding te soek wanneer hulle vind
hulself
in die moeilikheid. Die naam "Gemara" signifles perfeksie. Hulle dink dat
hierdie boek is die volmaaktheid van die Torah, en dat dit nie
moontlik vir
enige ander kommentaar te beter as dit wees, en dit voldoen aan al
mo
ble eise van die geloof. Wanneer die Jerusalem Gemara is by die
teks saam is die Jerusalem Talmud.l genoem
Die bogenoemde bewys genoeg die volgende vier punte:
(L) Verbale tradisie vereer onder die Jode soveel as die
Pentateug; eerder verkies hulle soms die mondelinge tradisie
die Torah. Hulle glo dat die mondelinge tradisie is soos die gees
terwyl die geskrewe wet is soos die liggaam. Dit synde die status van
die Pentateug, kan 'n mens die status van ander boeke raai onder
hulle
(2) Tweedens, ons verstaan van die bogenoemde dat die mondelinge tradisie
was die eerste keer versamel en geskryf deur Juda ha-Nasi in die tweede
eeu, wat beteken dat dit vir 1700 jaar was dit oorgedra word deur
menslike geheue. Gedurende hierdie tydperk het die Jode die ondergaan
groot rampe van hul geskiedenis. Dit is om te sê, die skending van die
Nebukadnésar, Antiochus en Titus almal aan hierdie tydperk.
Dit is reeds histories bekend dat die heilige boeke was
vernietig en die voortbestaan van die tradisies was erg affect-
ed soos ons vroeër bespreek in hierdie boek. Ten spyte van alles wat hulle is
nog steeds in meer verering as die Pentateug gehou.
(3) Derdens hierdie mondelinge tradisies is aangemeld van geslagte
sie tot geslag by 'n enkele reprters. Byvoorbeeld Gámliël ek
en II en Simon I, II en III. Hulle was nie eens Profete
volgens die Jode, en was die ergste soort van ongelowiges en
deniers van Christus is soos beweer word deur die Christene. Hierdie tradisies,
al wat oorgedra word deur enkele verslaggewers, veronderstel is om te wees
die basis van hulle geloof, terwyl volgens die Islamitiese wetenskap
tradisies, enige tradisie oorgedra word deur 'n enkele verslaggewer
genoem as Khabar al-Wahid is nie toegelaat om te gebruik word as '
bron van enige artikel van die geloof.
(4) In die vierde plek, ons verstaan dat die Babiloniese Gemara was geskrywe
tien in die sesde eeu, en volgens Horne "hierdie versameling
absurde legendes en stories "suiwer gebly het in die vorm van
mondelinge tradisie vir twee duisend jaar, word oorgedra deur
die geslagte suiwer deur die geheue.
Eusebius, wie se historiese werk word beskou as outentieke ewe deur
die Katolieke en die Protestante, het gesê in hoofstuk 9 van die tweede
vol-
ume van sy boek in 1848 gedruk onder die beskrywing van Jakob:
In skryf oor Jakob, Clement aangehaal 'n staaltjie in
Boek Sewe dit is die moeite werd om te onthou. Clement berig hierdie
uit die mondelinge tradisie wat uit oorgedra is aan hom sy
voorvaders.
Hy het ook verwys na 'n verklaring van Irenaeus op bladsy 123 van die derde
hoofstuk van sy derde boek:
Die raad van Efese, opgerig deur Paul en waarin die
apostel Johannes gebly tot die oppergesag van Trajanus, is 'n sterk wit-
heid aan die tradisies van die apostels.
Hy het verwys na die volgende stelling van Clement op dieselfde bladsy:
Aandag te gee aan die tradisie van die dissipel Johannes wat
bo alle twyfel en waar en is mondelings bewaar
Dwarsdeur.
Hy het weer gesê op bladsy 124 van hoofstuk 24 van die derde boek:
Die getal van Christus eie dissipels, soos sy apostels, is
twaalf, dan is daar sewentig Profete, en vele ander wat
was nie onbewus van die gebeure waarna verwys word (dit is, die gebeure
aangeteken deur die evangeliste), maar uit hulle enigste John en
Matthew het ingesluit het. Dit is bekend deur middel van mondelinge tradi-
sies dat hul insluiting van hierdie gebeure was uit nood.
Op bladsy 132 van hoofstuk 28 van sy derde boek sê hy weer:
Irenaeus het ingesluit 'n storie in sy derde boek wat
die moeite werd om die opname. Hy het hierdie storie van Polycarp
deur mondelinge tradisie.
Weer sê hy op bladsy 147, hoofstuk 5 van die vierde boek:
Ek het nie gelees van die biskoppe van Jerusalem in enige
boek, maar dit is gestig deur mondelinge tradisie dat hulle
bly daar vir 'n geruime tyd.
Hy sê ook op bladsy 138 van hoofstuk 36 van die derde boek:
Ons het om te weet deur mondelinge tradisie wat Ignatius,
'n Christen, is uitgevoer na Griekeland te aangebied word aan motor-
nivorous diere. Hy is meegedeel onder weermag beskerming.
Die mense van al die kerke wat op sy pad gesoek
krag deur sy preke en vermanings. Hy
verkondig teen die dwaalleer wat algemeen was in daardie
tyd en aan hulle gesê om vas te hou aan die mondelinge tradisie. Hy
skryf die mondelinge tradisie vir bewaring en stukkend gestamp
met sy naam.
Weer sê hy op bladsy 142, hoofstuk 39 van sy derde boek:
Papias het gesê in die inleiding tot sy werk, "Ek skryf vir
jou voordeel al die dinge wat ek ontvang het van die ouderlinge
wat ek behoue na deeglike ondersoek na hul authentici-
ty, sodat my getuienis kan 'n addisionele bewys wees van hul
waarheid. Gewoonlik Ek hou nie van die tradisie van dié te aanvaar
wat gereeld verband absurde stories. Ek het die tra- ontvang
toestand net van diegene wat niks weet, behalwe wat het
is eerlik berig van ons Here. Wanneer ek met enige
van die leerlinge van die ouderlinge, ek noodwendig hulle gevra wat
het gesê deur Andrew, Petrus, Philip, Thomas, Jakob,
Matthew of enige ander dissipel van ons Here, want ek was Ben
efited meer deur mondelinge tradisie as deur die heilige boeke.
Verdere hy gesê in hoofstuk 8 van sy vierde boek op bladsy 151:
Hegesippus is 'n bekende naam onder Kerk histories
ans. Ek het aangehaal baie gedeeltes van sy boeke wat hy
berig van die leerlinge deur middel van mondelinge tradisie. Hierdie skrywer
versamel, in vyf boeke, wette van die dissipels oorgedra aan
hom deur mondelinge tradisie.
In hoofstuk 14, bladsy 158 van dieselfde boek wat hy het 'n verklaring
van Irenaeus oor Polycarpus:
Polycarpus het nog altyd die leer verkondig dat hy
ontvang mondelings van die leerlinge of van die Kerk.
Weer op bladsy 201, hoofstuk 6 van Boek 5 het hy gesê, die lys van die
biskoppe
Rome:
Hierdie ketting van biskoppe strek tot Bishop Antherus,
wat negentiende in hierdie volgorde. Ons ontvang dit deur
betroubare en ware bronne van die leerlinge, aan ons oorgedra
deur mondelinge tradisie.
Hy noem weer die verklaring van Clement op bladsy 206, hoofstuk 8 van
die vyfde boek:
Ek het nie hierdie boeke geskryf myself of te projekteer
wys my kennis, maar eerder, dit is in die oorweging van my
ouderdom en my tekortkominge reg te stel. Ek het ingesamel
hulle as uitbreiding van die tekste. Hulle kan beskou word as
kommentaar op die geïnspireerde boeke. Onder diegene wat opgewek
my na hierdie hoë posisie en grootheid en my onder geplaas
die waarheid en die geseënde was Janicus van Griekeland en anoth-
er was in Magna Graecia. Sommige ander is uit die Ooste,
terwyl een was van Sirië, was een 'n Hebreeuse uit Palestina,
en die meester wat ek bereik het verlede was in Egipte woon 'n
asketiese lewe. Hy was beter as al die ander onderwysers. Ek het nie
voel soos om ander meesters agter hom, soos geen onderwyser beter
as hy bestaan op aarde. Hierdie ouderlinge die tra- bewaar
toestande mondelings van Paulus, Jakobus en Johannes Ch gekommunikeer
deur die geslagte.
Hy rapporteer ook die volgende verklaring van Irenaeus op bladsy,
hoofstuk 20, van die vyfde boek:
Deur die genade van God Ek het geluister na die tradisies
aandagtig en ingeprent hulle op my geheue in plaas van
op papier te skryf. Vir 'n lang tydperk was dit my prak-
gewing hulle getrou te verkondig ter wille van die behoud van hulle.
Weer op bladsy 222, hoofstuk 24 van die vyfde boek het hy gesê:
Biskop Polycrates het 'n mondelinge tradisie in sy brief aan
die kerk van Rome en Ictor. Hierdie tradisie was Trans-
mondelings gebind aan hom.
Hy het ook gesê op bladsy 226 van hoofstuk 25 van die vyfde boek:
Die Bishops van Palestina soos Narcotius, Theophilius en
Cassius, en biskoppe Ptolemeus en Clarus en ander biskoppe
wat saam met hulle aangebied baie dinge met betrekking tot
die tradisie wat verband hou met die Paasfees, oorgedra aan hulle oral-
ly van die leerlinge deur geslagte. Almal van hulle het
aan die einde van die boek wat die afskrifte van hierdie boek gestuur moet word
alle kerke, sodat die boek kan help om die kerke te red
die Renegades.
Hy het weer gesê op bladsy 246 van hoofstuk 13 van die sesde boek onder die
Wetenskappe
rekening van Clemens van Alexandrla, wno was aktief op Iollower o aktief op 'n
Ples van Christus:
Africanus het 'n boekie wat steeds bestaan in wat hy
probeer om die teenstrydighede in die weg te verduidelik
genealogiese beskrywings gegee deur Mattheus en Lukas
deur die mondelinge tradisies wat deur hom van sy forefa-
thers.
Die bogenoemde sewentien state voldoende bewys dat die antieke
Iristians het groot vertroue in die mondelinge tradisie. John Milner, wat
'n
Katolieke, het gesê in die tiende letter van sy boek gedruk in Derby:
Ek het reeds gesê dat die basis van die Katolieke geloof
nie net die geskrewe woord van God. Die woord van God is lik
al, geskrewe of nie geskryf. Dit is om te sê, die heilige boeke en
die mondelinge tradisie soos vertolk deur die Katolieke Kerk.
Verder in dieselfde brief sê hy:
Irenaeus waargeneem in deel drie en hoofstuk vyf van sy
boek wat eenvoudigste manier vir die soekers van die waarheid is om te soek
vir die mondelinge tradisies van die apostels en verkondig hulle in die
wêreld.
Weer in dieselfde brief sê hy:
Irenaeus het in deel een hoofstuk drie van sy boek wat in
spyte van die verskil van die mense eie tale, die essensie en
werklikheid van die tradisies is altyd dieselfde op alle plekke. Die
leringe en leerstellings van die Kerk van Duitsland is nie
verskil van die leer van die kerke van Frankryk, Spanje,
die Ooste, Egipte en Libië.
Verdere hy gesê in dieselfde brief:
Irenaeus waargeneem in hoofstuk twee van deel drie van sy
boek, "uitvoerig nie toelaat dat my 'n gedetailleerde rekening te gee
van al die kerke. Katolisisme, sal egter oorweeg word
as die standaard geloof wat is die oudste van al die mees
gewild, en is gestig deur Peter en Paul. Al die ander
Kerke volg dit ook, want al die mondelinge tradidons verslag-
ed deur die leerlinge deur geslagte te bewaar
Katolieke Kerk.
Dieselfde brief bevat ook die volgende:
Selfs as ons dit as toegestaan vir 'n oomblik dat die disci-
Ples verlaat nie skryf na hulle, ons is verplig om die te volg
leer deur middel van mondelinge tradidons van die siekte aan ons oorgedra
eventuele wat hulle aan die mense oorgedra oorgedra word
aan die Kerk. Daar is die tradisies wat gevolg word deur
die ongeletterde mense wat in Christus geglo het sonder die hulp
ink en briewe.
Weer het hy gesê in dieselfde brief:
Tertullianus het gesê op bladsye 36 en 37 van sy boek geskryf deur
hom teen die ketters: Dit is gewoonlik vir heredcs te lei om hul
Argumente net uit die heilige boeke, en eis dat niks
anders as die heilige boeke kan die basis vir
geloof. Hulle mislei mense deur middel van hierdie benadering. Ons trale
vore, dring daarop aan dat hulle nie toegelaat moet word om hul argu- te soek
mente van die heilige boeke. Want deur hierdie soort
benadering kan ons nie 'n goeie, behalwe stapel verwag ons
brein. Dit is dus verkeerd om te vertrou op die heilige boeke, aangesien geen
definitiewe gevolgtrekking kan bereik word deur hulle enigiets
afgelei van hulle sal foutief. Naas, die korrekte
benadering vereis dat die eerste dit moet besluit word aan wie
hierdie boeke moet toegeskryf word? Ons moet weet van die
boeke wat besluit om ons wese Chrisdans wie oorgedra
hulle aan wie en wanneer? Omdat die waarheid van die evangels
en die leerstellings van die Christelike geloof word slegs in die vorm van 'gevind
mondelinge tradisies.
Weer in dieselfde brief het hy gesê:
Origenes het gesê dat dit nie behoorlike staatmaak op die mense
wat noem van die heilige boeke en sê dat die woord van God
is voordat jy om te lees en ondersoek in, of dat ons moet glo
in iets anders as gekommunikeer aan ons deur die
Kerk deur volgehoue mondelinge tradidon.
Verder in dieselfde brief het hy gesê:
Basilides het gesê dat daar baie Christelike leerstellings voor-
bedien deur die Kerk en dikwels in preke aangebied. Sommige
van hulle geleen is uit die heilige boeke, terwyl
ander is gebaseer op mondelinge tradisie. Beide van hulle is ewe
waarde. Daar kan geen beswaar teen hierdie uit enige een wees
met 'n bietjie kennis van die Christelike geloof.
Verdere hy gesê in dieselfde brief:
Epiphanius het in sy boek geskryf teen die ketters
dat dit nodig was om te vertrou op die mondelinge tradisie as die heilige
boeke nie alles bevat nie.
Hy het ook in dieselfde brief het gesê:
Onder sy kommentaar op II Thessalonicense 2:14 Johannes
Chrysostomus het gesê: "Dit bewys dat die dissipels het nie be-
vey ons alles deur die skryf, maar hulle het transmit-
Ted vir ons baie dinge mondelings. Albei is van gelyke waarde. Dit is
Daarom is ons mening dat die tradisie van die Kerk is slegs
die basis van die geloof. Wanneer ons iets vind bewys deur mondelinge tra-
toestand, moet ons soek nie iets anders om dit te bewys.
Verdere sê hy in dieselfde brief:
Augustine, ten gunste van 'n man gedoop is deur ketters, het gesê dat
Hoewel geen skriftelike magtiging kan in sy guns aangebied word,
dit moet in ag geneem word dat hierdie persoonlike is begin deur mondelinge
tradisie. Want daar is baie dinge wat acknowl
rand deur die Kerk as voorgestel deur die leerlinge,
al is hulle nie in te skryf.
Hy het ook in dieselfde brief het gesê:
Die biskop Vincentius waargeneem dat ketters moet
volgens die algemene tradisie van verduidelik die heilige boeke
die Kerk.
Die bogenoemde stellings voldoende bewys dat die mondelinge tradisies
is
beskou as die basis van die geloof wat deur die Katolieke sowel as deur wees
die
oudstes. Ons vind die volgende stelling op bladsy 63 van Deel 3 van
die Katolieke Herald:
Rabbi Dosi aangehaal baie waarnemings om te bewys dat die teks
van die heilige boeke caMot begryp word sonder die hulp
mondelinge tradisie. Die oudstes van die Katolieke het dit gevolg
in alle tye. Tertullianus het gesê dat dit nodig was om die te volg
Kerke wat gestig is deur die dissipels vir die begrip van die
leer van Christus. Hulle ontvang hulle die Kerke
deur mondelinge tradisie.
Die bogenoemde stellings is genoeg om vas te stel dat die tradisies
meer respectcd deur die Jode as die Torah. Net so is dit be-
verstewig dat al die ou Christene soos Clement, Irenaeus,
Hegesippus. Polycarp, Polycrates, Arksius, Theophilus, Cassius,
Clarus. Alexandrius, Africanus, Tertullianus, Origenes, Basilides,
Epiphanius, Chrysostom, Augustinus en biskop Vincentius aangeheg
groot respek na die mondelinge tradisies. Ignatius aangedring voor sy
dood
op vashou aan die mondelinge tradisies. Net Clemens skryf in
sy
geskiedenis van die ouderlinge:
Hulle gememoriseer die ware tradisies wat oorgedra is
deur generasies van Petrus, Jakobus, Johannes en Paulus.
Epiphanius waargeneem dat hy bevoordeel meer uit die mondelinge tradi-
sies is as die heilige boeke.
Ons het reeds die menings van Irenaeus, Origen aangehaal en
Tertullianus ens te vestig dat die mondelinge tradisie en die
heilige boeke
gehou word deur hulle gelyk in waarde te wees. Basilides het verklaar dat die
doc-
trines verkry deur mondelinge tradisie het 'n waarde gelyk aan wat afgelei
deur
die heilige boeke. Hy het gesê dat die mondelinge tradisie was die basis van
Christelike geloof.
Augustinus bevestig ook dat daar baie doktrines wat
erken deur die Kerk as wat deur die dissipels, terwyl georden
hulle is nie gevind in enige tekste. Dit is dus nie geregverdig
verwerp alle
die tradisies. Die Evangelies hulself handhaaf mondelinge tradisie.
Die Evangelies en mondelinge oorlewering
Die Evangelie van Markus 4:34 bevat die volgende:
Maar sonder 'n gelykenis het Hy nie vir hulle, en wanneer
Hulle was alleen, het hy alles uitgelê sy dissipels.
Dit is ondenkbaar dat nie een van hierdie deur hulle te oorgedra
die
mense. Dit is al hoe meer onmoontlik om voor te stel dat die leerlinge
afhang van die tradisies, terwyl die mense van ons tyd
behoort
nie.
Die Evangelie van Johannes 21:25 sê:
En daar is nog baie ander dinge wat Jesus gedoen het, het die
wat, as hulle moet elkeen geskryf word, dink ek dat
die wêreld self kon nie die boeke bevat dat indien
geskryf word.
Hoewel die bogenoemde stelling is 'n oordrywing is, is daar geen twyfel
dat daar baie dinge wat Jesus in sy lewe gedoen het, moet wees, word hulle
mira-
sering of ander dade wat nie geskryf kon gewees het deur die
disci-
Ples.
Ons lees in II Tessalonisense 2:15:
Daarom, broeders, staan vas en hou die tradisies
wat julle geleer is, hetsy deur woord of deur ons epis-
Die laaste sin is duidelik in impliseer dat 'n deel van Christus eie on-
derings is mondelings oorgedra en die ander in die skryf, beide van hulle
ewe waardevol volgens Chrysostomus.
Kor 11:34 (Arabiese weergawe 1844) het:
En die res sal ek reël wanneer ek kom.
Dit is duidelik dat, aangesien die opdragte belowe deur Paulus in die
bogenoemde stelling is nie gevind nie op skrif is, moet hulle ge- gewees het
municated mondelings.
II Timoteus 1:13 sê:
Hou as voorbeeld van gesonde woorde dié wat jy niks
van my gehoor het, in die geloof en liefde wat in Christus Jesus is.
Die frase, "wat U van my gehoor het," duidelik
dui daarop dat sommige leerstellings is mondelings oorgedra word deur
hom. Dieselfde brief bevat die volgende in 2: 2:
En die dinge wat jy maar van my gehoor het onder baie
getuies, vertrou dit toe aan getroue manne wat bekwaam sal
in staat wees om ook ander te leer.
II Johannes sê ook aan die einde:
Alhoewel ek baie het om aan julle te skrywe, wou ek nie skryf
met papier en ink doen nie, ek hoop om na julle te kom en van mond spreek
te spreek, sodat ons blydskap wees full.l
En aan die einde van die Derde Brief van Johannes vind ons:
Ek het baie dinge gehad om te skrywe, maar ek wil nie met ink en pen
skryf vir jou: Maar ek hoop om jou gou te sien, en ons
sal van aangesig tot face.2 praat
Die bogenoemde twee verse gee vir ons om te verstaan dat John geleer baie
dinge mondeling soos hy belowe het. Nou daardie dinge kan slegs gewees het
mondeling.
In die lig van bogenoemde, is dit duidelik pure onkunde vir enige
Protestantse die status en waarde van die mondelinge tradisie te ontken. Enige
soos
eis 'n eis teen die heilige boeke en die besluite wees
van
die antieke Christene, en volgens sommige van hulle so 'n
eiser
moet in ag geneem word om 'n ketter. Naas, Protestante skuld baie doc-
trines uitgevind deur hulle ouderlinge te mondelinge tradisie, byvoorbeeld
hulle
oortuiging dat die Seun is gelyk aan die Vader in sy wese; dat die
Heilige
Ghost eie bestaan, is deur die Seun en die Vader; dat Christus
een
persoon wat in twee nature op dieselfde tyd; dat hy twee
testamente,
menslike en Goddelike; en dat hy in die hel na sy dood. In werklikheid
geeneen van hierdie absurditeite kan gevind word in die Nuwe Testament. Die
insluiting van alle sodanige konsepte in hul geloof kom net deur
mondelinge
tradisie.
Hierdie ontkenning van die mondelinge tradisie behels ook die ontkenning van sekere dele
van
die heilige boeke. Byvoorbeeld, die Evangelies van Markus en Lukas en
negentien hoofstukke van die boek Handelinge is deur mondelinge geskryf
tradi-
gepubliseer. Hulle is nie geskryf deur 'n openbaring of deur sig,
as
ons in 'n vorige volume bespreek het. Net vyf hoofstukke (5
te
9) van die boek Spreuke wil ook ontken word nie, want hulle was
ingesamel deur die mondelinge tradisies wat die huidige was in die
tyd van
Hiskia. Die samestelling van hierdie hoofstukke word geskei deur twee
honderd-en-sewentig jaar vanaf die dood van die profeet Salomo.
Ons lees in die Boek van Spreuke 25: 1:
Dit is ook spreuke van Salomo, wat die manne van
Hiskia, die koning van Juda, versamel het.
Die volgende is die kommentaar van Adam Clarke op die bogenoemde
Vers soos gevind in sy kommentaar gedruk in 1801:
Dit blyk dat die Spreuke hierbo was collect-
Ed onder die bevel van Hiskia uit die mondelinge tradisies wat
was die huidige onder hulle uit die tyd van Salomo.
Daarna het hulle bygevoeg as 'n aanvulling tot hierdie boek.
Waarskynlik Hiskia eie vriende was Jesaja en Sophanias wat
was onder die profete van daardie tyd. In daardie geval is dit on-
komplement sal ook die status van die ander boeke bekom, an-
dersins sou dit nie ingesluit is in die heilige boeke.
Die bied bo voldoende bewys dat die mondelinge tradisie was kol-
uitgesoek onder die bevel van die koning Hiskia. Sy vermoede dat
diegene kopieerders is ook Profete kan nie aanvaar word nie, tensy dit is
ondersteuningsdienste
oorgedra deur 'n betroubare gesag of oortuigende argumente wat die
skrywer het nie voorsien nie. Weer sy standpunt dat hul insluiting in
die
heilige boeke moet 'n bewys wees dat die kopieerders was profete
obvi-
deurlopend 'n verkeerde gevolgtrekking omdat die mondelinge tradisies gehou word in
opsigte deur die Jode as die Torah self. Die huidige Torah was
kol-
uitgesoek byna 1700 jaar na die versameling van die mondelinge
tradisie,
wat deur die Jode erken word as die woord van God. Net
hulle het die Babiloniese Gemara aanvaar as 'n outentieke boek, al is die
tradisies wat dit bevat is 200 jaar later ingesamel. Daar was
noth-
ing om hulle te stop van insluitende die vyf hoofstukke in die heilige
boeke.
Wat Protestantse geleerdes sê
Sommige Protestantse geleerdes het eerlik erken dat die mondelinge tra-
toestande is as outentieke as die heilige boeke. Die Katolieke Herald
vol. 2 bladsy 63 het:
Dr. Bright, 'n vooraanstaande Protestantse geleerde, gesê
bladsy 63 van sy boek dat dit blyk uit die heilige boek
dat die Christelike geloof is oorgedra aan die aanhangers van die
leerlinge en die vroeë biskoppe deur mondelinge tradisie en
hulle is gevra om dit te bewaar en oor te dra aan die daaropvolgende
geslagte. Ons het nie enige bewyse in die boeke vind nie, word dit
van Paulus of enige ander dissipel het dat hulle individueel of
gesamentlik al die dinge wat verband hou met ons redding geskryf.
Daar is geen aanduiding dat elke noodsaaklike leer nodig
vir salvadon is beperk slegs tot die geskrewe wet. Op bladsy 32
en 33, het hy vertel dat jy reeds weet dat Paulus en ander
dissipels het die tradisie nie net oorgedra aan ons
skryf nie, maar ook as verbale stellings. So diegene wat verlore
nie bewaar nie albei van hulle. Die mondelinge tradisie oor
die Christelike geloof is ewe betroubaar en aanvaarbaar is. Die
Biskop Munichl gesê dat die mondelinge tradisies van die leerlinge
is as aanvaarbaar as hul briewe en ander geskrifte. Geen
Protestantse kan die feit ontken dat die mondelinge tradisies van die ver-
eventuele is beter as hulle geskrifte. Chilingworth het gesê
dat die geskil oor watter Evangelie is kanon en wat is
nie, kan besluit word deur mondelinge tradisie wat 'n redelike
staat bron enige dispuut op te los.
Die biskop Thomas Inglis in sy boek Miraatu-Sidq gedruk in
1851 gesê op bladsye 180 en 181:
Biskop Maniseek, 'n Protestantse geleerde, waargeneem dat
Daar is ses honderd voorskrifte, deur God ingestel en gevolg
deur die Kerk wat nie in die heilige boeke.
Dit bewys dat ses honderd voorskrifte is gebaseer op mondelinge tradisie
en hulle word deur die Protestante.
Dit is die menslike natuur wat 'n buitengewone of ongewone gebeurtenis laat 'n
blywende indruk op menslike verstand terwyl gewone en roetine gebeure
nie permanent in die geheue gestoor word. Byvoorbeeld 'n seldsame gebeurtenis soos die
voorkoms van 'n komeet sal onthou word deur diegene wat dit gesien het. Op
die ander kant hulle sou nie in staat wees om te sê presies wat kos wat hulle
geëet het drie of vier dae gelede.
Sedert die memorisering van die Heilige Koran is 'n saak van
die grootste belang in elke ouderdomsgroep vir die Moslems, is daar '
altyd 'n groot aantal mense wat die hele geleer
die Koran teks deur die hart. Hulle is HAF Z genoem. Meer as een
Neder
Dred duisend sulke haflz teenwoordig is in ons tyd in die Moslem
Land-
probeer, ten spyte van die feit dat Islam nie meer as diegene nie heers
lande.
Daar is altyd meer as 'n duisend Hafiz in die Universiteit van
Al-Azhar, Egipte alleen, om nie te praat van die Egiptiese dorpe, waar
selfs
wa bestuurders en loaders is dikwels ten volle gekwalifiseerde Hafiz wat
het
gememoriseer die hele koran teks. "Hierdie gewone mans
beslis beter in hierdie opsig aan die biskoppe van die Christelike
wêreld.
Ons is seker dat selfs tien sulke Hafiz van die Bybel kan nie gevind word nie
dwarsdeur die Christelike wêreld.
Dit is 'n feit dat iets belangrik en betekenisvol is
ingeprent
en maklik bewaar in 'n manier wat nie deur die gang geraak
van
tyd. Die Heilige Koran alleen voldoen aan die vereiste om ge-
pletely onveranderd en wonderbaarlik eg. Dwarsdeur hierdie twaalf
honderd en tagtig jaar, 2 die Heilige Koran is nie net bewaar
skriftelik nie, maar ook in die harte van mense. Naas, die voordrag van die
Koraniese teks is op sigself 'n deel van die Islamitiese godsdiens en 'n gewone
praktyk
van die Moslems, terwyl die voordrag van die Bybel is nie 'n ritueel
prak-
gewing onder Christene.
Een van die Protestantse geleerdes, Michael Mechaka, waargeneem op
bladsy 316 van sy boek, Kitab-advertensie-Dalil van 1849:
Een dag het ek gevra om 'n Katolieke priester my eerlik vertel hoe
baie keer het hy die heilige boek in volle in sy lewe lees. Hy
het gesê dat in sy vroeë ouderdom het hy het dit gelees baie keer in volle, maar
vir die afgelope twaalf jaar kon hy nie te eniger tyd vir lees- spaar
ing soos hy besig was om die bediening van die Christelike broers.
'N Historiese View van die Hadith versamelings
Die tradisies (Hadiths) gehou word outentieke en aanvaarbaar is deur wees
Moslems as hulle gevind word in ooreenstemming met die wette en
Verorde-
sellasies dat ons binnekort sal bespreek.
Die volgende is 'n staande bevel van die Heilige profeet:
Wees versigtig in die verslagdoening 'n hadith van my nie, tensy jy
geleer het (van my) onthou van verslagdoening ander dinge. Enigiemand
verslagdoening van 'n leuen in my naam willens en wetens sal hê om sy
in die vuur gebly.
Die bogenoemde tradisie mutawatir (met 'n groot aantal
verslaggewers in elke tydperk vanaf die tyd van die Heilige Profeet)
nadat gerapporteer deur nie minder nie as twee en sestig bewoners van die
Heilige profeet. Die bogenoemde waarskuwing kom van die Heilige Profeet was
genoeg vir die metgeselle uiters versigtig in verslagdoening te wees
tradi-
sies van die Heilige profeet. Geskiedenis opgeteken unieke voorbeelde
van die uiterste scrupulousness van die Moslems en die feit dat hulle hoogs
omsigtige in die handhawing van die hoogste standaard van akkuraatheid in
verslagdoening
die tradisies, iets wat beslis nie in die geval van
Christelike tradisie. Vir sekere positiewe redes die bewoners van
die Heilige Profeet het nie die tradisies versamel in die vorm van
boeke.
Een van die redes was dat die openbaring van die Heilige Qu "gehardloop was
in
vordering en geskryf deur die bewoners. Enige te vermy
moontlike vermenging van die Koraniese teks met die tradisie wat hulle gedoen het
nie
versamel die tradisies in boekvorm. "
Hulle is egter later ingesamel is deur die leerlinge van die
Metgeselle soos Imam Zuhri, Rabi "Ibn Sabih en SA" id ens Still
hulle het nie hul versamelings te reël volgens die standaard
reëling van die jurisprudents. Later, al die daaropvolgende
geleerdes
'n standaard reëling in hul groot werke aangeneem. In Madina, die
groot Imam Malik saamgestel sy coUection bekend as Muwatta ". Imam
Malik is Bom in 95 AH. In Makka 'n versameling is saamgestel deur
Abu Muhammad "Abdul-Malik ibn" Abdul- "Aziz Ibn Jurayj. In Koefa,
Sufyan Aat-Thawri saamgestel sy werk terwyl dit in Basra, Hammad ibn
Salma ook sy versameling saamgestel.
Dan Bukharistraat en Moslem hul versamelings vir hul boeke
met slegs Sahih hadiths van die profeet en nie toelaat dat enige
tra-
toestand wat nie as Sahih gekwalifiseer. Moslem hadith geleerdes
beleggings
Ed groot arbeid en het groot moeite in die handhawing van die akkuraatheid van
die profetiese tradisies. 'N nuwe tak van kennis is geïnisieer
bekend as Asma "ur-Rijal, dit is die biografieë van elke
verslaggewer van hadith reg van die Companion tot die huidige tyd. Dit
hulle gehelp het om alles oor 'n bepaalde verslaggewer in die ken
ketting
verslaggewers van 'n enkele tradisie. Al die versamelings bekend as
Sihah (die boeke wat slegs Sahih hadiths) is so saamgestel deur
hul skrywers dat elke verklaring is voorafgegaan deur
volledige
ketting van verslaggewers begin van die skrywer van die Heilige Profeet
hom-
self. Daar is 'n paar hadiths wat deur Bukharistraat wat slegs
drie
name tussen hom en die Heilige profeet.
1. Ten spyte van die bogenoemde besprekings was daar baie versamelings
tradisies
geskryf deur die bewoners van die Heilige profeet. Volgens
Abu Dawud, die
metgesel "Abdullah ibn" Amr ibn "As neergeskryf tradisies met die
toestemming van
die Heilige profeet homself (Jam "al-Fawa" id vol 1, bladsy 26). Dit is
gesê dat hierdie kol-
seleksiemodel is aangewys as-Sakiha Al-Sadiqa. 'N versameling tradisies
saamgestel deur
Humam Ibn Munabbih het onlangs ontdek wat gedikteer is
aan hom deur
die Companion Abu Hurayra wat bewys dat die tradisies
afgeskryf in
die tyd van die bewoners. Vir meer besonderhede, sien Tadveen-e-adih deur
Sheikh
Munazir Ahsan Geelani.
Drie soorte Hadith
Die Sahih hadiths word verder verdeel in drie soorte:
(I) mutawatir:
A mutawatir hadith is 'n hadith wat berig word deur so 'n groot
aantal mense in elke stadium van die oordrag sodat hulle
stem-
ment op 'n valse verklaring word ontken deur die menslike rede. Voorbeelde van
dit is die hadlth beskryf die aantal rak "woonstelle (kniebuiging)
in
salat of wat die bedrag in zakat betaal word.
(2) Mash-hur:
Hierdie soort van tradisie is die een wat berig word deur 'n enkele
Metgesel van die Heilige Profeet maar later stadiums, dit is, in die
tyd
van die volgelinge van die bewoners of in die tyd van hulle
leerlinge, is dit
bekend geword het en is algemeen aanvaar deur die Ummah. Nou
Van hierdie stadium af is berig deur 'n groot aantal mense,
sodat die bereiking van die status van mutawatir. Byvoorbeeld, die opdrag
die straf van fomication beskryf deur steniging.
(3) Khabar al-Wahid:
Hierdie soort van die hadith is die een wat berig word deur 'n enkele
verslaggewer
aan 'n individu of 'n groep mense, of 'n groep mense
berig
om dit te 'n individu.
Nou is die kennis meegedeel deur 'n mutawatir hadith is
altyd onmiskenbaar en seker. Ontkenning van hierdie soort hadith
Grondwet-
aang, eleentheid ongeloof. Die mashhur hadith voldoen aan al die onsekerheid en
skep
tevredenheid. Enigiemand ontken hierdie soort van hadith is nie 'n
ongelowige
maar 'n ketter en sondaar.
Khabar al-Wahid nie kennis dra van sekere soos in die
Bogenoemde twee voorbeelde. Hoewel dit nie 'n bron van geloof en
basiese leerstellings is dit aanvaarbaar in praktiese opdragte. As dit
gebeur
in stryd met 'n sterker bron, moet gepoog word om te versoen
die
twee. As hierdie poging misluk, dan is hierdie soort van hadith moet wees
vaar.
Onderskeid tussen Koran en Hadith
Daar is drie soorte onderskeid tussen die Heilige Koran en
hadith:
Eerstens, die hele koran teks is 'n mutawatir verslag. Dit
het
is woordeliks en presies berig soos dit aan die Heilige geopenbaar
Profeet, sonder die verandering van 'n enkele woord of vervanging van enige
woord
deur 'n sinoniem. Terwyl die Sahih Hadith is toegelaat om te berig word
deur 'n deskundige en gekwalifiseerde verslaggewer in sy eie words.l
Tweedens, omdat die hele koran teks is mutawatir, die
ontkenning van 'n enkele sin van die Koran is 'n daad van ongeloof
terwyl
die ontkenning van die hadith, mutawatir uitgesonder, is nie 'n daad van
infidelity.2
Derdens, daar is baie opdragte wat direk verband hou met
die
woorde van die Koran teks, soos salat of die wonderbaarlike aard van
die
Koraniese woorde, terwyl die woorde van die hadith is nie direk
verwant aan enige opdragte wat hulle kan bevat.
In die lig van die bogenoemde behoort dit duidelik genoeg dat dit in wees
geen
manier teen logika of menslike rede om te vertrou op die tradisies, spe-
soneel wanneer hulle berig deur 'n konstante ketting van betroubare
verslaggewers.
1. Dit beteken dat die werklike woorde van die Heilige Profeet
nie verslag- word
Ed, maar die boodskap is getrou oorgedra in die verslaggewer eie eie
woorde.
2. Dit kan opgemerk word dat die ontkenning van mashhur en Khabar al-Wahid
is nie 'n daad van
ongeloof, maar enige een ontken die hadith heeltemal as 'n bron
van kennis is
verklaar 'n ongelowige deur al die skole van denke. In dieselfde manier
'n Christen is nie
geskors vir beweer dat 'n bepaalde vers van die Bybel is
'n later toevoeging,
maar hy wlll verklaar word ongelowige as hy die Bybel nie glo as 'n
geheel. (Taqi).
Besware wat teen die Heilige tradisies
Daar is vyf vernaamste besware wat deur die Christene teen die
egtheid van die Heilige tradisies.
Eerste Beswaar
Sedert die verslaggewers van die heilige tradisies was óf die
familie
van die profeet Muharnmad soos sy vroue en ander broers, of sy
Metgeselle en vriende, hulle getuienis in die guns van die profeet is
nie
aanvaarbaar is.
Ons is bang dat hierdie baie beswaar staar in die oë van die
Christene baie dreigend, want al die vroeë weergawes van
Jesus
aangeteken deur die evangeliste in hul evangelies berig hetsy deur
sy
ma of sy stiefpa, Josef, die timmerman, of sy dissipels,
trale
vore al hierdie rekeninge moet nie aanvaar word nie. Soos vir hul
twis
dat die geloof van die familie en die bewoners van die Heilige
Profeet
was nie eg omdat hulle hul geloof in die profeet het slegs
ter wille van die verkryging van politieke mag en ander wêreldse
belange,
die baselessness van hierdie beswaar is meer as duidelik vir die
rede
dat die eerste dertien jaar van die profetiese missie in Makka
was "
vol van nood en lyding vir die Moslems. Die getroue
Moslems
voortdurend vervolg word deur die afgodedienaars van Makka. Hulle
lewe is soveel gevaar in Makka dat hulle moes verlaat hul
tuisland eerste vir Ethiopië en dan Madina. Onder hierdie omstandighede
geleef het, is dit ondenkbaar dat hulle kan dink van die verkryging
rykdom
of enige vorm van wêreldse mag deur die Heilige profeet.
Dit kan egter wees waar in die geval van die dissipels van Jesus,
almal van wie was arm arbeiders. Hulle is vertel deur die Jode wat
die
Messias sou 'n groot koning wees. Wanneer Jesus verklaar dat hy die
beloofde Messias is, kan hulle ook geloof in hom uitgespreek het in
bestel aardse posisies te bereik in sy koninkryk en om ontslae te raak van
hulle
teenwoordig arbeid van visvang en ander things.l spesiaal gegewe die
vol-
gebulk belofte van Jesus aan hulle gemaak soos gerapporteer deur Matthew in
hoofstuk 19:
En Jesus sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle dat julle '
wat My gevolg het, in die wedergeboorte wanneer die Seun van die
man sal in die troon van sy heerlikheid sit, julle ook op te sit
twaalf trone die twaalf stamme van Israel. "
Net so het Hy hulle in hierdie woorde belowe volgens Markus
10: 29-30:
Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat oorbly
huis of broers of susters of vader of moeder of vrou of
kinders of grond ter wille van My en van die evangelie besit, maar hy sal
ontvang 'n honderd nou in hierdie tyd.
Daar is baie ander beloftes dat Jesus aan sy dissipels.
Die leerlinge, dus is seker hulle gaan 'n aandeel te kry
in
sy koninkryk en besittings, en heers oor die stamme van die
Israeliete,
of ten minste 'n honderd van alles wat hulle vir verlaat het
hulle
geloof. Hulle was so seker van hierdie belofte dat Jakobus en Johannes,
die
seuns van Sebedéüs, of hul ma geëis bediening in sy koninkryk,
sodat een van hulle op die regterhand van Jesus en moet sit om die
ander
op sy gelaat in sy koninkryk. Dit kan uit hoofstuk 20 van geverifieer word
Matthew en hoofstuk 10 van Mark.
Later, toe die dissipels besef dat geen moontlikheid van so 'n
bestaan en dat Jesus self was swak en sonder geld as wat hy
was voor, en hulle het Jesus homself uit vrees vir die wegkruip
Jode;
en dat die Jode na sy lewe, al hul verwagtinge
frus-
dens en hulle was heeltemal disappointed.2 Een van die leerlinge
selfs
het so ver gegaan as om Jesus te verraai vir dertig stukke silwer en
moes
hom in hegtenis geneem deur die Jode. Die res van die leerlinge nie net links
hom
alleen nie, maar hom ook drie maal verloën. Petrus, die stigter van die
Kerk en die meeste hoog onder die dissipels, Jesus vervloek en
gesweer valslik dat hy hom nie ken nie. In kort, hulle was almal
disap-
daarop tot die opstanding van Jesus wanneer hulle herleef hul
hoop
weer en rondom hom en het hom gevra of die Israeliete
sal dan in staat wees om die verlore koninkryk te herwin. Sien die eerste
hoofstuk van
die boek Handelinge vir meer besonderhede.
Na die hemelvaart van Jesus na die Hemel hulle vasgeklou aan die meer
aanloklike idee dat Jesus binnekort sal neerdaal uit die hemel, en dat
die
Laaste dag was by die hand en dat Jesus die dood van die Antichris en
gevangenisstraf die duiwel vir 'n duisend jaar. Na hierdie hulle sou sit
op
trone en leef luukse lewens al die jare. Dit is gesê in
die
Boek van Openbaring (hoofstukke 19,20) en I Kor 6: 2. Dan
ná die wederkoms, sou hulle die Paradys betree vir die ewige
happi-
heid. Die Evangelieskrywers oordrewe in sy lof. Die vierde
Evangelie sê:
En daar is nog baie ander dinge wat Jesus gedoen het, het die
maar as hulle moet geskryf word elke een wat ek dink dat selfs
die wêreld self kon nie die boeke bevat wat moet wees
geskryf is. "
Elke sinvolle man kan sien die oordrywing in hierdie stelling.
Daarom was hulle getuienis ten gunste van Jesus kan nie oorweeg word nie
aanvaarbaar is. Ons hoef nie herhaal die feit dat die bogenoemde is nie ons
geloof, het ons gesê dat dit net die armoede van die verbeelding aan te toon
agter
die bogenoemde beswaar teen hadiths. As die bogenoemde aannames
nie aan die Christene aanvaarbaar wees, net soos hulle is
onaanvaarbaar indien
toegepas op die bewoners van die Heilige profeet.
Argumentasie deur Shi "ITO State
Daar is tye wanneer Christelike geleerdes probeer twyfel te skep
tussen die mense deur die vals en vervaardigde state van
Shi "ITO skrywers. Sodanige besware kan dialekties weerlê word beide
en
akademies.
Eerste antwoord "
Die bekende historikus Mosheim het in die eerste volume van sy
boek:
Die Ebioniete, 'n Christelike sekte van die eerste eeu, het
die oortuiging dat Jesus was net 'n mens, gebore uit sy par-
ente Josef en Maria, net soos ander mense. Hulle het
dat die nakoming van die wet van Moses was verpligtend nie
net vir die Jode nie, maar ook nodig was ewe vir ander
en dat daar geen redding moontlik was sonder die wet praktiserende
van Moses. Sedert Paul het nie eens met hierdie geloof, was hy
hoogs gekritiseer en disapprobated. Sy geskrifte is nie
gerespekteer deur hulle.
Lardner gesê op bladsy 376 van vol. 2 van sy boek:
Ons is in kennis gestel van die ou wat hierdie sekte
streng Paulus en sy briewe verwerp.
Net Bell hulle beskryf in sy geskiedenis in hierdie woorde:
Hierdie sekte erken slegs die Pentateug van die Ou
Testament en die Profete Salomo, Dawid, Jeremia en
Hezekiel is 'n gruwel wat deur hulle gehou. Uit die Nuwe
Testament slegs die Evangelie van Mattheus word erken deur
hulle, maar hulle het sy teks verwring in baie plekke. Hulle
het uitgesluit die eerste twee hoofstukke van hierdie Evangelie.
Dieselfde historikus, Bell, beskryf die Marcionites in sy geskiedenis
in hierdie woorde:
Hierdie sekte glo in twee gode; die skepper van 'n goeie en
die skepper van die bose. Hulle het ook beweer dat die Pentateug en al
ander boeke van die Ou Testament is van die God van die kwaad.
Almal van hulle is teen die boeke van die Nuwe Testament.
Hy het verder gesê:
Hulle glo ook dat Jesus het die hel na sy dood
en die siele van Kain en die mense van Sodom as vrygestel
hulle het aan hom voorgelê nie en het nie die God van die kwaad volg. Hy
en die siele van Abel, Noag, Abraham en ander in die hel as links
hulle was sy teenstanders. Hulle glo ook dat die skepper
God is nie alleen die God wat Jesus gestuur het, dus wat hulle doen
nie aanvaar dat die boeke van die Ou Testament is geïnspireer
boeke. Uit die Nuwe Testament het hulle net die Evangelie aanvaar
Mattheus, met die uitsondering van die eerste twee hoofstukke van hierdie
evangelie. Hulle erken ook die briewe van Paulus, maar verwerp
enigiets wat hulle kry in teenstelling met hul mening.
Lardner aangehaal die volgende stelling van Augustinus onder sy
beskrywing van Manigiste in die derde volume van sy kommentaar:
Die God wat die Torah aan Moses geopenbaar en gepraat
met die Israeliete was nie God nie, maar Satan. Alhoewel hierdie sekte
aanvaar die boeke van die Ou Testament, is dit op dieselfde tyd
erken dat toevoegings gemaak is in hierdie boeke. Hulle
net aanvaar wat hulle graag van hierdie boeke en verwerp wat
hulle nie hou nie. Hulle aanvaar die apokriewe boeke as
seker waar en eg is.
Furer in dieselfde volume Lardner gesê:
Die mense van die hierdie sekte het nooit erken dat die
boeke van die Ou Testament.
Die oortuigings van die mense van hierdie sekte is in die Wette beskryf
van
Archillas soos volg:
Satan mislei die Profete van die Jode en hy was die
een wat met Moses gepraat het en ander profete. Hulle lei
Hul argument vir hierdie eis van John 10:81 in wat Jesus
gesê dat hulle diewe en plunderaars. Hulle verwerp die
Nuwe Testament.
Soortgelyke siening word gehou deur baie ander groepe. Nou kan ons ook vra
die Protestantse geleerdes of hulle saamstem met die standpunte in
die
bogenoemde stellings? As dit so is, moet hulle verklaar dat die volgende tien
oortuigings is die deel van hulle geloof:
(L) Jesus was net 'n mens gebore van Josef die timmerman.
(2) Beoefen die wet van Moses is noodsaaklik vir hulle redding
(3) Paulus was oneerlik en sy uitsprake is in wese te wees
verwerp.
(4) Daar is net twee gode, die skepper van 'n goeie en die skepper van
kwaad.
(5) Die siele van Kain en van die mense van Sodom was vrygestel
uit die hel deur die dood van Jesus, terwyl die siele van Abel,
Noag, Abraham en ander daar gebly punish- te ly
ment van die hel.
(6) Die Profete was die volgelinge van Satan.
(7) Die Torah en alle ander boeke van die Ou Testament is uit
Satan.
(8) Dit was Satan nie God wat gesels het met Moses en ander
Profete.
(9) Die boeke van die Nuwe Testament is verwring deur
later toevoegings.
(10) Het apokriewe boeke is waar en eg is.
Indien die state van die bogenoemde drie groepe is nie aanvaarbaar
die
Protestante hoe kan hulle hul beswaar regverdig teen die
Moslems
op die basis van die verklarings van mense wat, volgens
authen-
tiese argumente van die hele Moslem umrnah, 'n sekte?
T weede Antwoord
Akademies gesproke hul argumentasie op die basis van die
state van Shi "ITO geleerdes is vals, want volgens die
Ithna-
"Ashari (die Twaalwers) party van die Shi" aanhangers van die Heilige Koran is
gratis
van alle vorme van ondergang en veranderinge. Enige geïsoleerde verklaring
beweer in stryd met dit is streng verwerp en ontken deur die
Ithna-
"Ashari skoliere. Die volgende stellings van die Shi" ITO geleerdes
moet meer as genoeg om ons eis in te stel nie.
Shaykh Muhammad ibn Saduq Babuyah was een van die groot
geleerdes van die Twaalwers, die Ithna- "Ashari party van die Shi" aanhangers.
Hy
sê in sy boek Al-A "taqadiya:
Ons geloof met betrekking tot die Heilige Koran, is dat die
Koran in die hande van die mense van vandag is dieselfde Koran
wat aan die Heilige profeet geopenbaar en daar is niks
anders nie, behalwe dat die aantal surahs van die Heilige
Koran word algemeen gehou te wees 114, terwyl ons glo dat
surahs Al-Duha en Al-lnshirahl is nie twee afsonderlike surahs
maar saam het hulle een is. Net Soerah Al-Quraysh en
Al-Fil is een sure saam. Enigiemand toeskryf aan ons enige-
ding meer as dit is 'n leuenaar.
Majma iete "al-Bayan is deur die Shi beskou as" te wees van die mees godsdiens
staat uitleg van die Heilige Koran. In hierdie boek Sayyed Murtaza
Abu "l-Qasim" Ali ibn Husain Musawi gesê:
Die versameling van die Heilige Koran in die tyd van die Heilige
Profeet was presies in dieselfde vorm soos dit vandag is.
Hy grond sy argument oor die feit dat dit geleer en was lede-
orized deur mense in daardie tydperk as 'n geheel. Hy vervat 'n groot
aantal van die bewoners wat Hafiz was. Hy het ook bygevoeg dat die
Heilige Koran herhaaldelik opgesê voordat die Heilige profeet. Hy
daarop gewys dat daar baie bewoners soos "Abdullah ibn
Mas "ud en Ubayy ibn Ka" b ens wat die voordrag van die voltooide
hele Koran 'n paar keer voor die Heilige profeet. Al die
bogenoemde gebeure was, in sy mening, 'n sterk aanduiding dat die
Heilige
Koran teenwoordig is in die vorm van 'n versameling was in die tyd van die
Heilige
Profeet.
Hy het ook weerlê die Imamiyal party van die Shi "iete en gesê dat
hulle
menings in stryd met die Koran is nie aanvaarbaar nie, aangesien hulle
trust
ed sommige onbetroubaar en swak tradisies wat aangemeld is deur sommige
Muhaddiths omdat hulle gedink het hulle korrek te wees.
Sayyed Murtaza gesê in 'n ander plek:
Die sekerheid en kennis van die egtheid van die
Koran is gelyk aan die sekerheid wat ons het oor die groot
stede van die wêreld, 'n groot historiese gebeure, of die groot literêre
komposisies van die Arabiere ens
Dit is as gevolg van die hoë betrokkenheid van die Moslems in preserv-
ing en eg oordrag van die Heilige Koran. Sedert die Heilige
Koran het die status van 'n Profetiese wonderwerk en is die bron van
Goddelike wet, Moslem geleerdes het altyd 'n groot arbeid belê en
geneem ongewone pyne in sy woord-vir-woord memorisering, saam met
die versekering van die ware uitspraak en akkurate noterings en
phonet-
ICS. In die teenwoordigheid van die bogenoemde faktore selfs die geringste verandering
in
sy teks was ondenkbaar.
'N bekende akademikus van die Shi "aanhangers Qazi Nurullah Shostri, het gesê in
sy boek, Masaib-u-Nawasib:
Die uitsig van die Koraniese ondergang toegeskryf aan die
Imamites (Imamiya Art) kan nie toegeskryf word aan die meerderheid
van die Shi "ITO mense. Hierdie siening word slegs gehou deur 'n geminag
en geïsoleerde paar.
Mulla sê in sy kommentaar op Kalini: l
By die voorkoms van die twaalfde Imam, die Heilige Koran
verskyn en bekend wees met dieselfde orde en reëlings
ment.
Muhammad Ibn Hasan Amili, 'n groot "muhaddith" (hadith geleerde)
van die Imamites, het gesê in een van sy boeke, terwyl die maak van 'n paar
crit-
icism op sommige van sy tydgenote:
'N deeglike historiese navorsing en uitgebreide soektog van
gebeure lei ons na die seker gevolgtrekking gekom dat die Heilige Koran
geniet die hoogste graad van ononderbroke historiese authen-
ticity. Duisende van die bewoners het dit gebruik om te onthou en
dra dit aan ander. Dit het versamel en saamgestel in die
tyd van die Heilige profeet.
Die bogenoemde stellings voldoende bewys dat die Shi "ITO geleerdes
in
algemene het geen twyfel dat die weergawe van die Heilige Koran, wat
in
ons hande vandag, is presies dieselfde as die Heilige geopenbaar
Profeet, en dat die voorkoms van die twaalfde Imam dieselfde
Koran sal gepubliseer word onder die mense. Die paar skrywers wat
die siening dat daar is verwarring in die Heilige Koran is nie
oorweeg
betroubare en word streng deur die Shi verwerp "iete hulself
omdat
die tradisies wat ondersteun hulle siening is inauthentic en nie
betroubare
in die gesig van die onteenseglike verslae wat aan die hoogste bewys
graad van sy egtheid. Dit is ook waar, want kennis wat
verkry deur al-Khabar al-Wahid (die enkele verslag) moet wees
afgekeur word indien
dit nie ondersteun word deur meer sekere argumente. Dit word verduidelik deur
Ibn Al-Mutahhar Al-Hilli in sy boek Mabadi "al-Wasul ila" LLM al-
Usul.
Nou, wanneer die egtheid van die Heilige Koran is tot stand
koming, moet ons toegelaat word om die Koran bewyse aan te haal te ondersteun
Ons glo dat die bewoners van die Heilige Profeet, in die algemeen,
nooit
verbind 'n enkele daad teen Iman, getrouheid aan Islam en die Heilige
Profeet.
Die volgende Koraniese verse is genoeg om ons eis te bewys
veral met betrekking tot die Shi "ITO bewering van die
superioriteit van
"Ali oor die ander kaliefs.
Eerste Bewys
Die eerste Muhajireen en diegene wat hulle gegee het help
(Ansar) en diegene wat hulle volg in goeie dade goed
bly is Allah met hulle as wat hulle met Hom. Fo; hulle
het Hy voorberei tuine waaronder riviere vloei, om in te woon
vir ewig daarop: dit is die hoogste felicity.l
Die bogenoemde vers praat van vier eienskappe van die Muhajirun van
Makka en Ansar van Madina wat die eerste gelowiges in Islam was.
1. Allah het Sy vreugde met hulle verklaar.
2. Hulle is ook tevrede met Allah.
3. Die tuine van die paradys belowe aan hulle.
4. Hulle sal in die Paradys vir ewig lewe.
Nou is dit duidelik dat die goewerneur Abu Bakr, "Umar," Uthman en
"Ali is op die top van die lys van diegene wat die eerste omhels die Islam.
Die
bo Koraniese eer is op al hulle verleen ewe
sonder enige onderskeid van die metgesel "Ali oor ander. Enige
beswaar of minagting vir enige van die eerste drie kaliefs is as
absurd
en vals as wat dit vir die kalief "Ali.
Tweede Bewys
Die Heilige Koran sê in Soerah Al-Tawba:
Diegene wat die geloof omhels en migreer uit
hul huise en veg vir Allah eie saak met hul rykdom
en hulle persone wat in 'n hoër verband deur Allah. Dit is hulle
wat sal seëvier. Die Here het hulle vreugde belowe en
genade, en tuine van die ewige geluk waar hulle sal woon vir
ooit. Allah eie loon is groot inderdaad. "
Die bogenoemde vers praat van die volgende vier belonings vir diegene
wat Islam omhels migreer ter wille van hul geloof en sacri-
ficed hul rykdom en self.
1. Hulle is gehou in 'n hoër verband deur God.
2. Hulle sal sewarded word met sukses en oorwinning.
3. Hulle het belowe seëninge en die plesier van Allah en
Paradise.
4. Hulle sal ewige woning in die Paradys het.
Die vierde belofte is versterk met drie Koraniese
terme Muqim, Khalidin en Abadan, al drie dui die
eternali-
ty van hul woning in die Paradys. Dit is onmiskenbaar dat die eerste
drie
kaliefs voldoen aan die vereistes van stoere gelowiges en
sacri-
ficing hul rykdom en neem pyne vir hulle geloof, net soos die
compan-
ioon "Ali het.
Derde Bewys
Dit is weer soos in Soerah Al-Tauba:
Maar die boodskapper en die wat by hom in die oorlog teen hulle
goedere en hul persone. Diegene sal met goeie beloon word
dinge. Diegene sal sekerlik floreer. Allah het voorberei vir
hulle tuine onder wat strome van water vloei, waarin
hulle sal vir ewig bly. Dit is die hoogste felicity.2
Hierdie vers te praat van vier beloning vir die gelowiges wat geveg
met hul rykdom en met hul persone. Die eerste drie kaliefs
is
beslis die beste gelowiges en Mujahidin. Daarom het hulle
necessari-
ly verdien die bogenoemde belonings.
Vierde Bewys
Verder lees ons in dieselfde sure (Tawba) die volgende vers:
Allah het gekoop van die getroue hul lewens en wêreldse
goedere in opgawe vir Paradise. Hulle sal veg vir sy saak
doodmaak en gedood. Dit is die ware belofte wat Hy gemaak het
hulle in die Torah, die Evangelie en die Koran. En wie is
meer getrou aan sy belofte as Allah. Juig dan in die bar-
kry jy gemaak het. Dit is die hoogste saligheid. Diegene wat
berou en diegene wat dien Allah en prys Hom, die wat
kniel en gooi hulself, dié wat goeie beveel, verbied
kwaad en neem die Hudud van Allah is die gelowiges wat
verdien goeie news.l
Die bogenoemde vers soortgelyke praat van die belofte van die Paradys vir
die gelowiges, en ook die vers van nege ander gepraat
eienskappe van
die metgeselle wat meer perfek bewys word in die vier kaliefen
van Islam.
Vyfde Bewys
Die Heilige Koran sê in Soerah Al-Hajj:
Diegene wat een keer mag gegee in die land sal vaststellen
lish die instelling van eie Alat "en betaal die Zakat, sal beveel
goeie en verbied die kwade en Allah alleen besluit om die lot van die
al things.2
Die term "mag gegee in die land" verwys na die Muhajirun (die
immigrante uit Makka), wat duidelik uit die voorafgaande deel van
hierdie vers. Die Ansar van Madina is nie ingesluit as wat hulle gedoen het nie
het
migreer uit hul tuisland. Nou hierdie vers impliseer dat die
uhajirun. een keer in besit van politieke mag, sal
vestig
die instellings van Salat en Zakat en sal propageer goeie en
verbied
kwaad. Dit is histories duidelik dat die Muhajirun is gemaak om die
regeerders
van die land en dat hulle die bogenoemde instansies gestig en
is-
ed 'n samelewing vry van alle euwels. Daarom is die bogenoemde Koraniese verse
is 'n
bevestiging van die waarheid van al die vier kaliefs van Islam. Die laaste
sen-
heid van die vers, "Allah alleen besluit om die lot van alle
dinge, "
verseker dat hulle beslis sal kry die krag in die land, en dat
Allah eie
Koninkryk alleen is etemal en die ewige.
Sesde Bewys
Nog 'n vers van dieselfde Soerah sê:
Veg vir die saak van Allah met die toewyding te danke aan
Hom. Hy het jou gekies en het op jou geen vernouing in
die saak van geloof, die geloof van Ibrahim, jou vader. Hy het
jou Moslems genoem voor en in hierdie, sodat die boodskapper
'n getuienis kan wees vir jou, en dat julle ook mag wees
getuies vir die mense. Daarom vestig Salat en betaal
die Zakat en vashou aan Allah want Hy is u voog. A
genadig voog en 'n genadige hulp. "
Sewende Bewys
Ons vind die volgende vers in Soerah Al-Nur:
Allah het belowe om diegene van julle wat glo en doen
goeie dade hulle te maak meesters in die land, soos hy gemaak het
hulle voorvaders voor hulle die geloof het hy verkies om te versterk
vir hulle, sodat hulle vrees te ruil vir vrede en veiligheid, sodat
dat hulle My moet aanbid en hou geen vennote met My.
Wie ontken ná hierdie, hulle is inderdaad die kwaaddoeners.
Die term "dié van julle" in die bogenoemde vers dui aan dat die
bogenoemde vers verwys net na die paar gelowiges wat op die oomblik was
die
tyd van sy openbaring. Dit is ook duidelik uit die Koran woorde
"Hul voorouers voor hulle" dat hierdie belofte van sy heerskappy oor
die
land sal 'n tyd vervul sal word na die dood van die Heilige
Profeet,
want die Heilige profeet is die laaste van al die Profete en daar is
geen
ruimte vir iemand 'n profeet na hom te wees, daarom is die belofte van
reël moet wees vir die goewerneur. Die gebruik van die meervoud in al die
uitdrukkings
sies van die belofte in die bogenoemde vers voldoende bewys dat die
sub-
onderworpe van die bogenoemde belofte moet nie minder as drie wees, as die
Arabiese
meervoude is nie van toepassing op enige kleiner getal. Daarom is dit vereis
wat
die getal van die vorste moet nie minder as drie wees. Die bogenoemde
vers ook belowe dat die geloof sou versterk word
deur
aan hulle, hulle besit van wêreldse mag noodsaak in staat te stel
hulle geloof versterk.
Net die Koraniese woorde in die bogenoemde vers is duidelik in
impliseer dat die geloof verkondig deur hulle sou word om die geloof gekies
deur
Allah, en dat hul uitspraak tydperk sal 'n tydperk van vrede en
jus-
gewing. Die vers bevestig dat hulle sal die ware gelowiges so lank as wat
hulle
woon.
In kort, die bogenoemde vers is 'n sterk argument van die opregtheid van
alle
die vier kaliefs in die algemeen, en van die metgeselle Abu Bakr, "Umar
en "Uthman in die besonder, want dit was in die tydperk wat
Islam
oorwin baie lande en het die mees kragtige en stabiele regering.
Dit was nie die geval in die tydperk van die vierde kalief, "Ali. Hy
gebly besige al sy tyd in die uitskakeling van plaaslike probleme. Die
objec-
sies wat teen die eerste drie kaliefen deur die Shi "aanhangers is
dus
ongegrond en ongeldig.
Agtste Bewys
Die volgende is in Soerah Al-Fath oor die Muhajirun gesê
en Ansar wat teenwoordig was by die verdrag van Hudaybiya was:
Terwyl die ongelowiges grootgemaak in hulle harte die hitte
en kan nie van onkunde, het Allah gestuur rustigheid op sy
boodskapper en die gelowiges en het hulle vashou aan die
bevel van Taqwa, want hulle was die meeste waardig en verdienstelike
nie. Allah het kennis van alle things.l
Hierdie vers getuig van die volgende vier eienskappe van die
com
panions van die Heilige profeet:
1. Hulle deel die rustigheid wat Allah gestuur het op sy
Boodskapper.
2. Hulle is gelowiges.
3. Die kenmerk van Taqwa is onlosmaaklik deel van hul
karakter.
4. Hulle is die mense wat die meeste verdien dit kenmerk van Taqwa.
Die bogenoemde vier eienskappe is meer perfek bewys in die geval
Abu Bakr, "Umar en" Uthman. Enige geloof of eis strydig met hierdie
is
vals en teen die Koraniese bewys.
Negende Bewys
Ons vind die volgende vers in Soerah Al-Fath:
Mohammed is Allah eie boodskapper en die wat by hom is
hard op die ongelowiges nie, maar genadig mekaar. Jy sien
hulle lae (in Salat) en hulle gooi hulself op soek na die
genade van Allah en sy plesier. Hulle punte van uitputting
is op hul gesigte. 2
In hierdie vers die bewoners van die Heilige Profeet is
beskryf deur Allah as ferm en bepaal teen die unbe-
Lievers in die gevegte, barmhartige en genadige aan mekaar,
groot
gelowiges en soekers van Allah eie genade en plesier. Nou iemand
beweer 'n Moslem te wees sou 'n groot sondaar wees as hy geglo het enige-
ding in stryd met hierdie.
Tiende Bewys
Allah het in Soerah Al-Hujurat gesê:
Maar Allah het die geloof vir jou dierbaar en versier dit
in jou hart, en het julle hekel ongeloof, wandaad en
ongehoorsaamheid. Hulle is die mense wat reg gelei. "
Die volgende eienskappe word hier bevestig deur die Koran vir die
Metgeselle:
1. Irnan of geloof was baie na aan die bewoners.
2. Hulle het 'n groot hekel vir ongeloof, wandaad en ongehoorsaamheid.
3. Die inwoners was die mense van leiding en was tereg
gelei deur Allah.
Enige geloof in teenstelling met die bogenoemde sou dus absoluut
verkeerd.
Elfde Bewys
Die volgende beskrywing is gevind in Soerah Al-Hashr:
'N Deel van buit is ook te danke aan die behoeftige Muhajirun,
diegene wat uit hul huise en hul eiendom geskors is,
wat Allah eie genade en genade en ondersteuning Allah en Sy soek
Boodskapper, dit is die ware gelowiges. Maar diegene wat voor
hulle het huise (in Madina) en omhels die geloof voor
hulle is lief vir diegene wat na hulle gekom het vir skuiling, en vermaak
geen begeerte in hulle harte vir die dinge wat hulle gegee is. En hulle
eerder verkies hulle bo hulle al is hulle in nood.
En diegene gered van hebsug, hulle siele is die mense
wat bereik voorspoed 2
Die bogenoemde vers het getuig die volgende ses eienskappe van die
Muhajirun en die Ansar (Helpers van Madina):
1. Hul migrasie na Madina was uitsluitlik vir soek na die
plesier van Allah en nie vir aardse winste.
2. Hulle was almal ondersteuners van die geloof van Allah en Sy
Boodskapper.
3. Hulle was eerlik in hul spraak en in hul optrede.
4. Die Ansar het 'n groot liefde en liefde vir diegene wat te kom
hulle toevlug.
5. Die Ansar werklik verheug toe hul Muhajirun broers
ontvang enige geluk. "
6. Die Ansar van Madina, ten spyte van die armes en in die behoefte hulle-
self, hul Muhajirun broers verkies oor hulle.
Die bogenoemde ses kenmerkende eienskappe dui die perfeksie van hul
geloof. Die arme Muhajirun deur die Heilige Koran gebruik word om te verwys na
oproep
Abu Bakr het die adjunk of die Kalief van die boodskapper van Allah, en
hulle waarheid is bevestig deur Allah in hierdie vers. Dit
vereis dat hulle in hul sê dat Abu Bakr was waar moet wees
die
Kalief of adjunk van Allah, wat op sy beurt bewys sy Kalifaat te
het
was regverdig en waaragtig.
Twaalfde Bewys
Dit sê in Soerah Ali-lmran:
Jy is die beste nasie wat ooit verwek vir
mense. Jy beveel geregtigheid en verbied wat verkeerd is, en jy glo in
Allah 2
Die bogenoemde vers getuig van die volgende drie eienskappe van die
Metgeselle.
1. Hulle is die beste van alle mense.
2. Hulle het altyd verkondig wat goed is en verbied wat sleg is.
3. Hulle is die ware gelowiges in Allah.
Daar is baie ander sulke verse in die Heilige Koran, maar ek het
beperk my tot die bogenoemde twaalf voorbeelde, hou hulle gelyk aan
die getal van die dissipels van Christus en die Imams van die
Shi "iete. Ek
sou egter graag vyf state van die Shi "ITO om voort te plant
schol-
ars getuig van die status van die eerste drie kaliefs van Islam.
1. Die volgende verklaring van die metgesel, "Ali, was
berig in Najhul Balagha, die mees outentieke boek van die
Shi "iete:
Hoe prysenswaardig en regverdig is dat "sekere man",
omdat hy regop die onderduimse, genees die ernstige ver-
gemak, gestig om die weg van die Heilige Profeet, in teenstelling
kettery, gesterf onskuldige, die beste gevaar dade gered hom-
self van die kwaad, het min tekort, het in gehoorsaamheid aan
Allah en was die mees bang Allah in die waarneming van Sy
regte.
Die frase "dat sekere man" in die bogenoemde vers verwys na die
Metgesel, Abu Bakr, volgens die meeste eksegete en name
king al-Bahrani. Ander kommentators dink dat die Companion
"Umar, is die onderwerp van hierdie verwysing. Die Companion," Ali,
enumer-
lueer tien attributesfound in Abu Bakr, volgens die voormalige opin-
ion, en in "Umar volgens die laasgenoemde. Sedert hierdie stelling was
gemaak na die dood van die twee goewerneur, dit verwyder enige twyfel met
betrekking tot hul regmatige opvolging van die Islamitiese kalifaat.
2. Die groot Shi "ITO geleerde, Mu" tamad "Ali ibn" Isa, het in sy
bespreek Kashf Al-Ghumma:
Iemand het gevra Imam Ja "Sover-Sadiq oor die gebruik van
versierde swaarde. Hy het gesê dat dit toelaatbaar is omdat die
Metgesel Abu Bakr het ook gebruik om 'n versierde swaard. Die
vraesteller gevra, "Hoe kan jy so iets sê?" Imam
la "ver gespring van sy bed en sê met groot entoesiasme,
"Sekerlik was hy die waarheid, geen twyfel hy was eerlik, beslis
Hy is eerlik en opreg, iemand wat nie glo hom eerlik Mei te wees
geweier word deur Allah. "
Die bogenoemde stelling bevestig dat die metgesel, Abu Bakr, oer-
tainly geniet die status van eie iddiq ", die waarheid. Enigiemand ontken
hom hierdie eienskap is vals, hier sowel as in die Hiernamaals.
3. Die kommentators van Nahj-al-Balagha het gereproduseer paar
letters van die metgesel, "Ali. Die volgende beskrywing in die guns
van
die bewoners, Abu Bakr en "Umar, is gevind in een van hierdie Lettie
ters:
Ek sweer by my lewe dat hierdie twee ouderlinge was groot en van
hoë status. Hul ondergang is inderdaad 'n groot verlies vir die Islam.
Mag Allah stort Sy genade op hulle en hulle beloon vir
hul beste werke.
4. Die groot Shi "ITO geleerde en skrywer van Kitab-al-Fusul het
berig Imam Baqir gesê:
Die gerespekteerde Imam het 'n paar mense besig neerhalende
die bewoners Abu Bakr, "Umar en" Uthman. Hy het gevra
hulle, "Is jy onder die Muhajirun van Makka wat het hul
huise en besittings suiwer op soek na die genot van
Allah en sy boodskapper, en vir die ondersteuning van hulle? "Hulle
geantwoord: "Nee, ons is nie onder die Muhajirun." Hy
gesê, "Dan is jy die wat woon in Madina
en het die geloof aanvaar en liefgehad het elke Muhajir wat gekom het
hulle toevlug? "Hulle het erken dat hulle nie ook
onder hulle. Die Imam het vir hulle gesê: "Julle het admit-
Ted dat jy behoort nie aan enige van die twee groepe. Nou, ek
getuie dat jy mense nie behoort ook nie aan die groep
mense beskryf deur Allah in die Koran as volg:
Diegene wat ná hulle (die maatskappye) het gesê:
Vergewe ons, ons Here, en vergewe ons ons broers wat
omhels die geloof voor ons. Doen nie in ons harte
enige kwaadwilligheid teenoor die getroue, Here jy is compas-
sionate en merciful.l
Dit is duidelik dat die sprekende siek van die bewoners, Abu Bakr,
"Umar en" Uthman is uit die bogenoemde drie groepe wie Allah
lof in die Heilige Koran.
5. Die kommentaar van die Heilige Koran wat toegeskryf word deur die
Shi "aanhangers te Imam Hasan al-" Askari bevat:
Allah Sy openbaring aan Adam woord gestuur het, sal Ek stuur
My genade aan elkeen wat het liefde van Mohammed en sy
Metgeselle en sy familie, soveel so dat, as dit verdeel word
onder diegene geskep uit die begin van die wêreld tot
die laaste dag, sou dit maak hulle verdien Paradise deur
die aanvaarding van die geloof en die uitvoering van goeie dade. En enigiemand
met boosheid en vyandskap vir Mohammed en sy familie, en
sy metgeselle sal so swaar gestraf word deur Allah dat indien
dit onder al diegene geskep verdeel word, sou dit genoeg wees om
dood te maak al van hulle.
Dit impliseer dat die getroue deur Allah is nodig om albei lief
die
familie en die bewoners van die Heilige Profeet en nie net een van
hulle. Dit bevestig ook dat dra kwaadwilligheid of vyandskap teen
óf
van die twee oproepe vir ernstige straf van Allah. Mag Allah red
ons
almal van sulke misvatting en minagting teenoor die familie of
Bewoners van die Heilige profeet, en mag Allah hou ons harte gevul
met liefde van hulle so lank as wat ons leef.
Tweede beswaar het teen die Hadiths
Hul tweede beswaar teen die tradisies is dat die geleerdes
van
hadiths (Muhaddiths) was bom lank nadat die Heilige profeet. Hulle
was dus nie ooggetuies van die profeet eie missie en sy
wonderwerke. Hulle het nie die woorde van die Heilige Profeet hoor
direk
van hom, eerder hulle na meer as 'n honderd saamgestel hulle
jaar, nadat hulle gehoor het hulle van 'n ononderbroke ketting van verslaggewers. Ook
hulle verwerp byna die helfte van die verslae vir nie outentieke.
Ons het voorheen bespreek hoe die mondelinge tradisie deur aanvaar
al die Christene en hoe sy aanvaarbaarheid word ook bevestig deur
die voor-
gestuur Bybel. Daar is 'n groot aantal van die leer, glo deur die
Protestante, wat gebaseer is op die mondelinge tradisies. Die getal van sodanige
opdragte word gesê dat nie minder nie as ses honderd as toegelaat deur
die
Biskop Manisek. Afgesien van hierdie, vyf hoofstukke van die boek
Spreuke is saamgestel deur mondelinge tradisie in die tydperk van
Hiskia, wat Twee honderd en sewentig jaar na die dood van
die
Profeet Salomo. Net die Evangelie van Markus, die Evangelie van Lukas
en negentien hoofstukke van die boek Handelinge is deur die geskrewe
mondelinge tradisie.
Ons het ook bespreek dat dinge en gebeure van spesiale beduidende
van uitslae maak gewoonlik permanente indrukke op mense eie gedagtes, en
dat die volgelinge van die bewoners het reeds begin die opstel
boeke van die tradisies in hul eie tyd al hul
reëling
hoofstukke is nie volgens die metode wat deur die aangenome
jurispru-
duike. Gevolglik hul volgelinge die boeke van saamgestel
Tradisies
volgens die standaard reëling van die jurisprudents.
Daarna
die groot Imams, al-Bukharistraat en Moslem, hulle groot werke saamgestel.
Hulle ingesluit slegs die hadiths wat Sahih was, met die uitsondering al die
verslae van swakker egtheid. Hierdie skrywers berig die
Tradisies,
met verwysing na al die owerhede reg van hulself aan die Heilige
Profeet.
Die Asma "al-Rijal, dit is die volledige lewe rekords van duisende
van
verslaggewers van hadiths, is ingesamel deur hulle in staat te stel om ons te ken
alles oor elke verslaggewer van 'n hadith. Enige beswaar
teen die egtheid van hadiths op hierdie terrein, is dus
nie
geldig.
Hul bewering dat die tradisies is ingesamel deur die mense
veel later deur hulle hoor van die verslaggewers, en dat ongeveer
die helfte van hierdie tradisies is omdat hulle nie deur hulle verwerp
authen-
tiese, is eenvoudig nie geldig nie. Hulle het nie eens 'n enkele hadith verwerp
wat
was outentieke. Enige verslag deur 'n ononderbroke ketting van
verslaggewers is mutawatir wat tegnies die mees genoem
outentieke
rapporteer en maak 'n bevel vir die toepassing vir die Moslems. Hulle,
egter verwerp slegs die verslae wat gevind is te INCOM het
Voltooi oordrag. Hierdie verwerping kan nie verwerp wees aan enige
sen_
like persoon. Ons het reeds die volgende getuienis van gereproduseer
Adam Clarke vroeër in hierdie boek. Hy het gesê:
Daar is vasgestel dat baie valse Evangelies in
mode in die vroeë eeue van die Christelike geloof. Hierdie oorvloed
onwaar en vals verslae gemaak Lukas voel daar was 'n noodsaaklikheid
'n nuwe evangelie te stel. Die getal van sodanige valse evangelies is
verklaar te gewees het meer as sewentig. Fabricius versamel die
bestaande gedeeltes van hierdie valse evangelies in drie volumes.
Derde beswaar wat
Hulle het ook beweer dat die meeste van die hadiths nie ooreen
werklikheid. Ons selfvertroue beweer dat nie een van die Sahih hadiths kan wees
aangebied as om iets teen die rede en die werklikheid. Soos vir die
beskrywings van wonderwerke en realiteite wat verband hou met die metafisiese
wêreld soos die hel en Paradise, kan dit nie net verwerp word
omdat
hulle is buite ons sintuie. Daarom enige eis van ongeloof in
hierdie
realiteite vereis meer oortuigende argumente. En as hulle
glo
in hulle bloot omdat sulke dinge is ongewoon en skaars, hierdie
maak die beswaar ongeldig, want as wonderwerke geword common-
plek en 'n norm "al die praktyk is dit nie meer wonderwerke. Die personeel
draai in 'n slang, sy sluk al die slange van die
magi-
Interniste, dan is sy terug te draai in 'n personeel is nie 'n norm of 'n
common-
plek.
Net so sou dit verkeerd wees metafisiese werklikhede van die oordeel
standaarde van ons fisiese wêreld. Enigiets wat verband hou met die Hierna
kan egter slegs op die basis van duidelike en onweerlegbare ontken word
Argumente. In die afwesigheid van sulke argumente niemand ontken die
bestaan van iets in die Hiernamaals.
Dit kan nie ontken word dat sommige realiteite is uniek en eie aan
sekere dele van die aarde, en enigiemand wat aan 'n ander deel
wat
hoor van die dinge wat absoluut vir hom vreemd vind dit
nele
kultus om te glo in, en soms weier om die bestaan te aanvaar
van daardie werklikhede totdat hy aanhoudend ingelig dit deur die
mense.
imilarly paar realiteite lyk ongelooflik in een periode en word
ormal praktyk in 'n ander. Onlangse verowering van 'n afstand deur die motor-
riages. lokomotiewe en stoomskepe was ondenkbaar vir die mense
van die verlede, terwyl dit 'n saak van roetine in ons tyd.
Ons kan nie verstaan hoe die Christene kan regverdig hulself
hul ontkenning van alles wat hulle nie verstaan nie. Hulle verwerp
hierdie
irrasionele gedrag wanneer dit kom by die mense wat hulle ketters noem,
maar
hul eie boeke is vol daarvan. Hulle behandel die Moslems in dieselfde
manier. Die ketters, wat die leer en die tradisies van die verwerp
die
Christene vir die feit dat teen rede, in werklikheid het meer sin as
die Christene wat versuim het om enige sin in hul besware te sit
teen
die hadiths.
Dit is van belang is 'n paar voorbeelde van die gedeeltes in die kwotasie
Bybel wat verwerp is en gelag deur die ketters.
1. Die boek van Numeri 22: 28-30 sê:
En die HERE het die bek van die esel geopen, en sy sê
vir Bíleam: l: Wat het ek jou gedoen, dat jy
geslaan het nou al drie maal? En Bíleam het die esel
Omdat jy My gespot: Ek sou daar net 'n swaard in
my hand, dan het ek jou sekerlik doodgeslaan. En die esel sê vir
Bíleam: Is ek nie jou esel ... tot vandag toe? Was ek ooit my gewoonte
om dit te doen vir jou? En hy antwoord: Nee.
Horne sê op bladsy 636 van volume 2 van sy kommentaar dat die
ongelowiges ontken die waarheid van 'n gat met 'n man praat. Hulle maak
'n
bespotting van hierdie gebeurtenis.
2. Ek Konings, hoofstuk 17, bevat 'n beskrywing van hoe sommige kraaie
gehou voeding van die profeet Elia met brood en vleis. Hierdie gebeurtenis is
beskou word skinder deur verskeie Christene die kaak gestel as
ketters.
Horne, die bekende kommentator, het ingestem om saam met hulle, soos ons ge-
koppig vroeër in hierdie boek.
3. Die boek van Esegiël 4: 4-12 bevat die volgende:
Gaan lê ook op jou linkerkant, en sit daarop die ongeregtigheid van
die huis van Israel; volgens die getal van die
dae wat jy daarop sal jy lê, hulle ongeregtigheid dra.
Want ek lê jou die jare van hulle ongeregtigheid, ... ooreen
ing aan die getal dae, drie honderd en negentig dae,
sodat jy die ongeregtigheid van die huis van Israel moet dra. En
as jy met hulle lieg weer, op jou regterkant
kant, en dat jy die ongeregtigheid van die huis van Juda dra,
veertig dae: Ek het jou elke dag vir 'n jaar aangestel.
Daarom moet jy jou gesig na die beleg van
Jerusalem, en jou arm ontbloot word en jy sal
profeteer teen hom. En kyk, Ek sal hulle die hande lê op jou,
en jy sal jou nie draai van die een kant na die ander nie, totdat jy
klaar is met die dae van die beleg.
En neem jy vir jou koring en gars en boontjies
en lensies en broodmanna en spelt, en gooi dit in een ves-
sel, en maak vir jou daarvan brood, volgens die getal van
die dae wat jy op jou sy lê, drie honderd en
negentig dae, moet jy daarvan eet. En jou voedsel wat jy
moet eet, sal in gewig wees twintig sikkels elke dag; van tyd
tot tyd moet jy dit eet. Jy sal die beker ook water by die Mea-
seker, die sesde deel van 'n hin; van tyd tot tyd moet jy
drink. En jy moet dit eet as garskoeke, en jy sal
bak met mis wat kom uit van die mens in hulle oë.
Die profeet Esegiël is beveel in die bogenoemde vers per-
vorm die volgende drie wette:
1. Hy moet slaap op sy linkersy vir drie honderd en negentig
dae en dra die sondes van die Israeliete. Dan moet hy lê op
sy regtersy vir veertig dae die verdraaiing van die huis te dra
van Juda.
2. Hy moet in die gesig staar na die beleg van Jerusalem met sy arms
gebind en ontbloot; en totdat die beleg is verby hy moet nie
draai van die een kant na die ander.
Hy moet brood gebak met mis van 'n mens nie vir drie honderd eet
en negentig dae verloop.
Sommige Christene, aan die kaak gestel as ketters, maak 'n grap van hierdie
opdragte en ontken hulle word deur God geopenbaar. Hulle beweer dat
bogenoemde opdragte is absurd en teen menslike rede. God is
ver
te vra om sy profeet met mis brood te eet vir drie honderd
en
negentig dae. Was daar niks anders vir hom om te eet?
Hulle mag egter beweer dat die mis van die suiwer is ook suiwer.
Dit is wat blykbaar blyk te gewees het geglo dat deur Paul en is
verstaan van sy brief aan Titus 1: 15.1
Naas, is die uittreksel hierbo weerspreek deur 18:20 van dieselfde
boek van Esegiël waar dit sê:
Die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie,
en die vader sal die ongeregtigheid van die seun van die geregtigheid
van die regverdige sal op hom wees, en die goddeloosheid van die
goddelose sal op hom wees.
Dit weerlê die gebod gegee om Ezekiel van om te dra
die sondes van Israel en Juda vier honderd en dertig dae bereik.
4. Hy het ook beveel is deur God naak en kaalvoet vir stap
drie jaar soos beskryf in die boek van Jesaja 20: 3:
En die Here het gesê: Soos my kneg Jesaja geloop
naak en kaalvoet drie jaar.
Sommige van die Christene ook bespot en lag op hierdie te sê dat God
kan nie sy profeet, 'n perfek sinvolle man, beveel het om te
loop naak voor alle mans en vroue vir drie jaar.
5. Ons kry geskryf in die boek van Hosea 1: 2:
Gaan na jou 'n hoervrou en kinders van neem
hoererye.
Weer in 3: 1 van dieselfde boek lees ons:
Gaan tog graag 'n vrou wat bemin word deur haar vriend, maar 'n adul-
teress.
In teenstelling met die bogenoemde om die volgende gebod verskyn in
Lev 21: 13-14 met betrekking tot die heiligdom van die priesters:
En hy moet 'n vrou in haar maagdelike staat neem. 'N weduwee, of 'n
geskeide vrou, of 'n onheilige, of 'n hoer hulle moet hy nie
neem, maar hy sal 'n maagd van sy eie mense as vrou neem.
Weer in die Evangelie van Mattheus 05:28 lees ons die volgende:
Elkeen wat na 'n vrou om haar te begeer Het
met haar egbreuk gepleeg het reeds in sy hart.
In die teenwoordigheid van die bogenoemde gebooie lyk dit onmoontlik
dat God sy profeet 'n hoer te neem vir 'n kon beveel het
vrou. Daar is baie ander sulke strydig gedeeltes wat kan wees
gesien in hul boeke.
Vierde beswaar
Nog 'n beswaar hulle postuleer teen die hadiths is dat baie
hadiths is in teenstelling met die Koran. Byvoorbeeld, hulle eis
wat
die Koran getuig van die feit dat Muhammad het nie presteer nie
wonderwerke, terwyl die hadiths praat van ontelbare wonderwerke verrig
deur hom. Die Koran praat van Mohammed as wat sonde
terwyl die hadiths beweer dat hy was heeltemal onskuldig. Net so is die
Koran verklaar dat in die begin Muhammad was onkundig en
verkeerde (mag Allah verbied) wat hulle eis word aangedui deur oer-
Tain Koraniese verse in surahs Al-Shu "ara en Al-Dhuha: dit is:
Jy het geweet nie (voor) wat die Boek en die
geloof nie, maar ons het dit (die Koran) 'n ligte waarmee ons
lei wie ons sal van ons slawe.
Die ander vers lees soos volg:
En het hy nie bevind jou dwaal dan lei jou? 2
Die bogenoemde vers, volgens hulle, het aangedui dat in die
begin hy was sonder geloof en kennis, terwyl die hadiths
praat van hom as wat geskep word met Iman wat aangedui word deur baie
wonderwerke wat deur hom verskyn het.
Die eerste twee aspekte van hierdie beswaar wat verband hou met wonderwerke en sy
sondes sal in 'n later artikel, die mees gepaste plek bespreek word
vir
hulle as wat die artikel spesiaal gereserveer vir die eksamen
van
alle besware teen die status van die hadiths.
Hier gaan ons die besware wat deur hulle uit die
Koraniese verse hierbo aangehaal. Laat ons die tweede vers te bespreek
eerste.
Die woord dhall (misleiding) in die tweede vers beteken nie
afwyking van die pad van die geloof in 'n manier wat dui
ongeloof. Dit
vers het 'n agtergrond en daarom is vertolk
anders
deur die eksegete. 'N outentieke verslag van die Heilige profeet lui:
Keer, in my jeug, is ek geskei van my grandfa-
En daar en het my manier. Ek was so honger dat my lewe was endan-
vasgebyt, totdat Allah het my gehelp om die regte path.3
Die vers sê om te verwys na hierdie gebeurtenis.
Tweedens, het die vers in die vraag geïnterpreteer om te sê dat
Allah het die profeet onbewus van die Islamitiese wet en Hy het dit
kennis aan hom deur sy openbaring later. Dit is om te sê,
Allah gelei die profeet deur die minderjarige of die groot
openbaring. Baydawi en die Jalalayn sê dat dit beteken dat Allah
het hom gevind
onbewus van die kennis van bevele, en dan het hom hierdie
kennis deur Sy openbaring. Dieselfde soort stelling is
gevind oor die profeet Moses in die volgende Koraniese vers:
Ek het dit gedoen toe ek in die fout. Ek
Dieselfde Arabiese woord dhall word hier gebruik. In die Arabiese hierdie woord het
'n verskeidenheid van betekenisse, byvoorbeeld, is dit gebruik om te beteken gemengde
met
iets. Byvoorbeeld, is dit gesê, met "Die water gemeng (dhall)
melk. "
In die lig van hierdie idioom die vers kan beteken dat Allah het hom gevind
gemeng met die associators van Makka sonder om te onderskei van
hulle Allah het hom sterk en hy leiding verkondig. Die Heilige
Koran het hierdie woord gebruik in die bogenoemde sin in die volgende
vers:
Sodra ons gemeng (dhall) met die aarde hoe kan ons dan
word opnuut geskep?
In die vierde plek, die woord dhall in die bogenoemde vers kan ook dui dat
die Heilige Profeet kon nie eens dink om met vereer
profete, en aan hom het dit gelyk onmoontlik omdat die Christene
en die Jode het oortuiging dat die profete was beperk exclu-
produseer, aan die kinders van Israel, dan is Allah hom vereer met dit.
In die vyfde plek, het hy nie weet of dink dat hy beveel word om te
migreer van Makka, dan is Allah het sy gebod vir migrasie
wat bewys dat 'n groot gebeurtenis in die geskiedenis wees.
Ten sesde, die woord dhau word ook dikwels gebruik vir 'n boom wat gevind is
alleen en in 'n woestyn afgesonder. In hierdie sin is die vers sou beteken
wat
Arabië was 'n eensame en verlate plek waar geen boom van geloof,
behalwe
die Heilige profeet, bestaan het nie, dit wil sê, Allah het vir hom gesê: Ons
gevind
jy alleen en geïsoleerd, dan is ons die mense gelei deur jou. Dit
word ook bevestig deur die volgende woord van die Heilige profeet:
'N punt van die wysheid is die verlore eiendom van die mu "min
(Belever).
Nog 'n interpretasie van hierdie vers is dat die Heilige Profeet
het 'n
skerp begeerte dat die Ka "bah as Qiblah aangestel moet word (oriëntering
sie) vir die Moslems. Want hy het nie geweet dat sy begeerte
sou binnekort toegestaan word deur Allah, het dit 'n gebrek aan kennis is
uitgedruk deur die woord dhall. Later die Heilige Koran hom ingelig in
hierdie woorde:
Ons sal maak dat jy draai na 'n Qiblah wat tevrede
julle.
Die woord dhall is ook gebruik om liefde en liefde aan te dui, soos
in die volgende vers:
Jy is sekerlik in jou ou illusie (dhall) .Len
Dit sou impliseer dat die vers in die vraag verwys na die liefde van
die Heilige profeet van Allah en sê dat, as 'n terugkeer vir hierdie
lief te hê,
Allah lei hom na sy gebooie sodat hy kan nader
Allah deur hulle.
Die vers is ook geïnterpreteer om te sê dat Allah het die
Heilige profeet hulpeloos en nie ondersteun nie onder sy mense in Makka.
Hulle vervolg en het hom nie respekteer. Allah het hom krag en
krag deur sy missie en het hom gesag oor hulle.
Die tiende interpretasie van hierdie vers is dat hy geen kennis
van die hemele toe voor die deur van sy Hemelvaart, is hy gelei word deur
Allah kennis van hulle.
Die woord dhall word ook gebruik in die Koran vir vergeet. Die Heilige
Profeet is soveel overawed in die teenwoordigheid van Allah, op die nag
van Hemelvaart, dat hy vergeet het om Allah te loof, dan is Allah Homself
hom herinner aan die behoorlike gebed en dan het hy Allah geprys. Die
volgende Koraniese verse is 'n voorbeeld van die gebruik van hierdie woord in
die bogenoemde sin:
Sodat as een van hulle vergeet nie, die ander sal remember.l
Sheikh Junayd gesê dat die vers verwys na die probleme in
wat die Heilige profeet bevind homself in die verduideliking van die betekenis van
die Koran verse, dan is Allah hom geleer het op die regte manier te
verduidelik
die bevele. Die volgende vers getuig hierdie:
En ons geopenbaar aan julle die vermaning (Koran) sodat
jy duidelik aan die mense wat reeds geopenbaar aan them.2 kan maak
Die volgende vers ondersteun ook hierdie siening:
En moenie jou tong (met die openbaring) beweeg nie so
dat jy kan gou (te bewaar) nie. Dit is vir ons sy kol- te sien
seleksiemodel en oorweeg. Wanneer ons dit lees, volg die voordrag. Weer
dit is vir ons IT.3 te verduidelik
Die volgende Koraniese verse gee die woord in 'n ander sin:
Jou metgesel is nie in die fout (dhall), of is hy
deceived.4
Hier is die woord dhall gebruik fout in gedagte of aksie te ontken op
die deel van die Heilige profeet, en gesê dat hy het ook geen pleeg
fout
van denke, dit is ongeloof, of van aksie, wat wandaad.
Nou so ver as die tweede vers, praat van die profeet besit igno-
koopspersentasie van die Koran en geloof betref, verwys dit bloot na
die
bewustheid van die Heilige Profeet met betrekking tot Koraniese opdragte
voor hul openbaring. Dit is geen twyfel nie, korrek dat die Heilige
Profeet
altyd 'n onbepaalde geloof in die eenheid van Allah, Tawhid. Hy was
onbewus van die gedetailleerde opdragte met betrekking tot Tawhid en ander
Islamitiese wette totdat die Heilige Koran oorgedra om hierdie kennis aan hom.
Vyfde beswaar
Nog 'n beswaar teen die egtheid van die hadiths is dat
hadiths teenstrydig is met mekaar.
Ons kan die ses wys daarop dat die hadiths in die Sihah (
versamelings van die Sahih hadiths) is die enigste boeke wat
bestude-
afgelewer egte onder die Moslems. Die hadiths vervat in ander
boeke word geglo inauthentic in dieselfde manier waarop die sewentig wees
Evangelies stroom in die vroeë eeue van die Christelike geloof is nie
bestude-
afgelewer egte waarmee alle konfrontasie van die Evangelies
met die huidige kinders.
Enige oënskynlike teenstrydigheid ooit gevind in Sahih hadiths kan usual-
ly opgelos word met 'n bietjie gedink. Naas, kan dit nooit as te wees
ernstige
as diegene spesifieke voorbeelde wat ons in die eerste weergegee
gedeelte van hierdie boek. Die aard van die verskil of teenstrydigheid in
die
Sahih hadiths wat deur die Christene van die soort wat
voor-
gestuur in elke hoofstuk van die Ou Testament. Sommige van diegene aan die kaak gestel
as ketters deur Protestantse geleerdes versamel het baie sulke
inconsis-
tencies met hul gespot opmerkings. Nuuskierig lesers kan verwys na
hulle boeke.
Ons reproduseer onder 'n paar stellings met betrekking tot God en sy
eienskappe van die Ou en die Nuwe Testament. Hierdie state
is
genoeg om te wys dat hulle uitbeeld God as minderwaardig aan die mens,
ascrib-
ing Hom baie dinge wat eenvoudig uitgedaag deur die menslike rede. Ons
het gereproduseer hierdie voorbeelde uit die boek van John Clark, 1839,
en van Ecce Homo, gedruk in Londen, 1813.
Hulle word hier weergegee om te wys dat die besware wat geopper is deur die
Christene teen die outentieke hadiths is van min belang
com
vergeleke met die ernstige besware teen hul heilige boeke wat deur
hul mede-gelowiges genoem ketters. Ons betuig ons volledige ver-
ooreenkoms met die sienings wat deur beide partye, die Christene en
die
ketters, en dank die Here vir die feit dat ons gered uit sodanige absurdi-
bande.
Teenstrydighede van die Bybel soos deur Ketters
1. Psalm 145: 8-9 het:
Die Here is genadig en barmhartig; stadig om te
woede, en groot genade. Die Here is goed vir almal.
Dit word weerspreek deur die volgende stelling in I Samuel 06:19:
En Hy het onder die mense van Bet-sy-mesh, omdat hulle
bekyk het die ark van die Here, Hy het onder die
mense vyftig duisend en sewentig manne.
Let op hoe maklik hulle Here doodgemaak 50.070 mense
eenvoudig vir die skuld van soek na die ark. Sou Hy steeds
genoem
genadig en barmhartig, soos beweer deur die eerste stelling?
2. Ons lees die volgende stelling in Deuteronomium 32:10:
Hy het hom gevind in 'n woestynland en in 'n woeste wêreld, vol gehuil
woestyn; Hy het hom omring, op hom ag gegee, hom bewaak
soos die appel van sy eye.l
En in die boek van Numeri 25: 3-4 vind ons hierdie stelling:
En die toorn van die Here teen Israel ontvlam.
En die Here vir Moses gesê: Neem al die hoofde van die People
Byvoorbeeld, en hang voor die Here teen die son, wat
die toorngloed van die Here kan verander word weg van Israel.
Sien hoe die Here het hulle soos die appel van sy oog deur gebooie
ing Moses al die oudstes en die moord op 24.000 te hang
mense.
3. Dit sê in Deuteronomium 8: 5:
Jy mag ook in jou hart, dat as 'n man
1. Die profeet Moses praat kabeljou eie genade en guns aan
Israeliete.
sy seun onderrig, sodat die die Here jou God jou onderrig.
En in die boek van die nommers 11:33 lees ons:
En terwyl die vleis was nog tussen hulle tande, voordat dit
gekou was, was die toorn van die Here ontvlam teen die
mense ... met 'n baie groot slagting teweeggebring.
Die teenstrydigheid gevind tussen die twee gedeeltes is voor die hand liggend en
vereis geen kommentaar.
4. Die boek Miga 7:18 praat van God in hierdie woorde:
Hy het 'n welbehae in goedertierenheid.
Aan die ander kant Deuteronomium 7: 2 het:
En toe die Here jou God sal hulle voor
U; dat jy hulle verslaan, en heeltemal vernietig hulle; U
mag geen verbond met hulle, nie genadig
hulle.
Ook in vers 16 van dieselfde hoofstuk vind ons hierdie stelling:
En jy sal al die mense wat die Here jou
God sal jou uithelp, sal jou oog nie verskoon op 'n
hulle.
Die tweede verklaring negeer natuurlik die eerste verklaring.
5. Ons vind in die brief van Jakobus 5
En julle het die einddoel van die Here; dat die Here is baie
medelye en ontferming is.
En die boek van Hosea 13:16 sê:
Samaria sal verwoes; want sy het in opstand gekom
teen haar God: En hulle sal val deur die swaard, hulle kinders
sal verpletter word in stukke, en hulle swanger vroue sal wees
geruk het.
Is daar enige wet meer onverbiddelike en erger as die moord op babas
en rip swanger vroue l?
6. Ons vind in die boek Klaagliedere 3:33:
Want hy sal nie van harte verdruk of bedroef Hy die kinders van
mans.
Maar sy onwilligheid om die hartseer van mense word ongedaan gemaak deur die
gebeurtenis beskryf in I Samuel hoofstuk 5, waar hy beskryf as
hav-
ing vermoor die mense van 'n groot stad Asdod, deur "die siekte
van
geswelle in hul geheime deel. "2
Net so, volgens die tiende hoofstuk van Josua:
Die Here neergewerp groot klippe uit die hemel op hulle
vir Aséka, sodat hulle gesterf het; Hulle was meer gedood met hail-
klippe as wat die kinders van Israel met die gedood
sword.3
Ook lees ons in hoofstuk 21 van die boek Numeri dat God gestuur
giftige slange onder die volk en 'n groot aantal van die
Israeliete
dood van hul bites.4
7. Ons vind die volgende stelling in Kron 16:41:
Dat sy goedertierenheid tot in ewigheid.
r, nl lees ons in Psalm 145: 9:
Die Here is vir almal goed, en sy barmhartighede is oor
al sy werke.
Maar sy blywende genade oor Sy werke is duidelik ontken deur die
historiese gebeurtenis van Noag eie vloed waarin alle mense en diere
diere, behalwe dié wat in die Ark Noag, is dood.
Net so is die mense van Sodom en Gomorra is deur vernietig
swawel en vuur, soos beskryf in Genesis 19.
8. In Deuteronomium 24:16 sê:
Die vaders mag nie vir die kinders gestel word, nei-
En daar sal die kinders nie vir die vaders gedood word elke
man moet vir sy eie sonde gedood word.
Dit word weerspreek deur die gebeurtenis beskryf in II Samuel, hoofstuk
2,
waar die profeet Dawid gesê het sewe mans gelewer aan
die
Gibeoniete sodat hulle doodgemaak word vir die sonde wat gepleeg is deur
Saul. Dit
raak meer ernstig wanneer ons weet dat Dawid 'n verbond gemaak het
met Saul dat nie een van sy familie doodgemaak sou word na sy dood.
Dit
afgelei kan word uit hoofstuk 24 van I Samuel.
9. Die boek Eksodus 34: 7 het:
Besoek aan die ongeregtigheid van die vaders besoek aan die kinders, en
aan die kinders, kinders, aan die derde en aan die vierde
geslag.
Dit word ongedaan gemaak deur Ezekiel 18:20:
Die siel wat sondig, dié moet sterwe. Die seun sal nie dra
wat die ongeregtigheid van die vader nie, en die vader help dra die iniq-
uity van die seun van die geregtigheid van die regverdige sal
op hom, en die goddeloosheid van die goddelose sal op wees
hom.
Volgens die bogenoemde stelling, seuns is nie verantwoordelik vir die
sondes van hulle vaders, maar dit is weerlê in die eerste verklaring.
Die vol-
gebulk stelling in I Samuel 15: 2-3 sê verder dat seuns sal wees
verantwoordelik vir die sondes van hulle vaders deur geslagte:
So sê die Here van die leërskare, ek onthou wat
Amalekl het om Israel, hoe hy 'n komplot teen hom op die pad
toe hy opgetrek het uit Egipte. Gaan nou en verslaan Amalek
en heeltemal vernietig alles wat hy het, en hom nie verskoon nie; maar
bring man sowel as vrou, kind en suigling, bees en kleinvee,
kameel en esel.
Die bogenoemde stelling maak dat ons verstaan dat, na ongeveer vier
honderd jaar, God het onthou wat die Amalekiete gedoen het
Israel. Nou is hy beveel om die Israeliete mans en vroue dood te maak
kinders en suiglinge, skape en beeste en esels van die huidige
lik
asie van Amalekiete vir die sonde van hulle voorvaders. Verder as
hierdie,
God betreur die skepping van Saul, omdat hy nie reageer op hierdie
com
mandment. Die verhaal eindig nie hier nie. Die Seun, die tweede god,
het selfs verder gegaan het, het hy die kinders beveel om die straf te dra van
hulle vaders na vier duisend jaar. Ons lees in Mattheus
23: 35-36:
Sodat oor julle kan kom al die regverdige bloed wat vergiet kom
op die aarde, van die bloed van die regverdige Abel af tot op die
bloed van Sagaría, die seun van Berégja, wat julle vermoor het tussen
die tempel en die altaar. Voorwaar Ek sê vir julle, al hierdie
dinge sal oor hierdie geslag kom.
Toe die Vader, die eerste god, neem hierdie verantwoordelikheid selfs
verder
en maak al die mense wat in Christus eie tyd verantwoordelik
vir die sonde wat gepleeg is deur Adam. Volgens Lukas is daar meer
as sewentig geslagte van Adam tot Jesus. Die Vader-God besluit
1. Die Amalek was 'n sterk mense. Hulle het die profeet Moses
en die
Israeliete in hul pad by die tyd van die uittog. Die profeet
Moses beveel
Josua hulle te beveg en H verslaan hulle. (Eksodus 17: 8-13) Oorlog was
verklaar
teen hulle vir ewig. (Exodus 17:16 en Deut. 25:17) Saul het oorlog gevoer
teen hulle.
(I Samuel 14: 48,15: 8) Die profeet Dawid het die hoof (27: 9
en 30:17). Sommige
dele van hierdie gebeurtenis is bevestig deur die Koran. (Taqi)
wat tot die oorspronklike sonde wat gepleeg is deur Adam was versoen
in
sommige regte manier, sou die mensdom nie gelos word uit die vure van
hel. Toe het hy geen ander manier gevind as om sy seun, die tweede
God
gekruisig deur die Jode. Hy kon nie dink aan 'n beter manier
verlossing
sie vir die mense. Hy het nie eens hoor die harde geskreeu van sy seun
by die
tye van sy kruisiging. "Hy het gehuil vir hulp in tevergeefs totdat hy gesterf het.
Selfs
na sy dood het hy na geen ander plek as in die hel.
Ons kan daarop wys dat dit nie deur 'n boek van die Ou bewys
Testament dat Zacharias, die seun van Berégja vermoor is tussen
die
tempel en die altaar. Maar ons vind dit berig in II Kronieke
24:21, dat Sagaria, die seun van Jójada, was gestenig in
die
hof van die tempel in die regering van Joas. Toe Joas dienaars
hom dood in sy bed vir Sagaria eie blood.l Die Evangelie van Mattheus
die naam Jójada verander Berégja en dus het verwring die
teks. Dit is die rede waarom Lukas het berig die naam van Sagaría, sonder
die
naam van sy father.3
1. Sien Math 27: 33-51, Lukas 15: 22,38,44,46, Marks 15: 22-38. John
19: 17-19.
1. II Kronieke 24:25.
3. Dit was Sagaria, die seun van Jójada wat vermoor is, en nie
Zacharias, die seun
van Berégja soos gerapporteer deur Matthew. Die eksegete van die Bybel is
hoogs embar-
rassed op hierdie plek en het aangebied vreemde en ongeloofwaardig
verduidelikings vir dit.
RA Knox, byvoorbeeld, het gesê dat die persoon wat vermoor is in die
huis van die Here
was Sagaria, die seun van Jójada. Hy is van mening dat Berégja moet
was een van
die voorvaders van Jójada aan wie Sagaria is toegeskryf,
want by twee
ander plekke Sagaria genoem word as synde die seun van Berégja
(Sien Jesaja 8: 2 en
Sagaria 1: 1)
Later na meer ondersoeke ander soortgelyke geval is opgespoor in
geskiedenis wat
een Sagaría, die seun van Barug is ook onregverdig doodgemaak. Dit
voorval behoort aan die
tydperk lank voor die val van Jerusalem in 70 nC soos besluit deur die
historikus
Josephus. Dit kan dus 'n toevoeging van 'n paar entoesiastiese
copier van die
evangelie van Mattheus. Hy kon bygevoeg het die naam Berégja hier
vermoed dat
Christus sou die geleentheid geweet het was om te gebeur in die toekoms, in
86 nC.
Beide die bogenoemde verduidelikings deur Knox is so duidelik ver verwyder
en unfound-
ed wat hulle nodig het geen ernstige stryery. Die tweede verklaring
is selfs meer
belaglik as die gebeurtenis wat deur Matthew is verwant aan die verlede
en nie die toekoms.
Sy beweer dat Berégja sou gewees het 'n afgeleë stamvader van
Jojada is weer 'n
eis nie ondersteun word deur argument. En sy verwysing na Jesaja 8: 2 en
Sagaria 1: 1
is verkeerd, want die man beskryf is daar 'n totaal ander
persoon. Die Engelse
vertaling van die Bybel, Knox weergawe, het 'n marginale nota by hierdie
plaas te erken dat
Jesaja 8: 2 en Sagaria 1: 1 is relevant nie verwysings. (Taqi)
Die bogenoemde nege voorbeelde is genoeg om die stelling te ontken pro-
beweer God eie genade en goedheid.
10. Psalm 30: 5 sê:
Vir sy woede is tot maar 'n oomblik.
Die Boek van Nommers 32:13 bevat hierdie stelling:
En die Here eie woede teen Israel ontvlam, en hy
gemaak om hulle dwaal in die woestyn, veertig jaar, totdat die hele
geslag verteer was wat kwaad gedoen het in die oë van die Here, was
verteer.
Die teenstrydigheid in die bogenoemde twee stellings is voor die hand liggend.
11. Genesis 17: 1 sê:
Ek is God, die Almagtige.
Terwyl hy in Regters 01:19 lees ons hierdie stelling:
En die HERE was met Juda; en hy verdryf uit die
inwoners van die berg, maar kon nie verdrywe
inwoners van die vallei, omdat hulle ysterwaens gehad het.
God, wat nie sterk genoeg is om mense eenvoudig uit te dryf
omdat hulle ysterwaens gehad het, kan eis te wees nie, die Almagtige.
12. Die boek van Deuteronomium 10: 17 sê:
Want die Here jou God is die God van die gode en die Here van die here,
'n groot God, magtige en gedugte.
Die bogenoemde is weerspreek deur Amos, 02:13:
Kyk, Ek laat dit onder julle soos 'n wa kraak wat
is vol sheaves.l
Die Persiese vertaling het ook dieselfde verklaring. Is dit nie
vreemd dat die God van die gode, die geweldige groot so hulpeloos
bly gedruk onder die Israeliete?
13. Jesaja 40:28 sê:
Dat die ewige God, die Here, die Skepper van die
einde van die aarde, smag nie, nie? '
In teenstelling hiermee, lees ons in Rigters 5:23:
Vloek is julle Meros, sê die Engel van die Here, vloek is julle bis-
terly bewoners; omdat hulle nie gekom het om die
hulp van die Here, na die hulp van die Here teen die magtige.
Sien hoe die "ewige God, die Here, die Skepper" is vloek
diegene wat nie gekom het om hom te help teen magtige volk.
Ook lees ons in Maleagi 3: 9:
Julle is vervloek met 'n vloek; vir julle beroof My, selfs
die hele nasie.
Hierdie vers maak ons ook verstaan dat God was so swak en
hulpeloos soos deur die Israelites.2 word beroof
14. Die Boek van Spreuke 15: 3 sê:
Die oë van die Here is in elke plek.
Genesis 3: 9 praat anders oor God:
En die Here God het na die mens en sê vir
hom: Waar is jy?
Die alsiende God was nie in staat om Adam te sien wat verborge was
homself agter 'n boom.
15. II Kronieke 16: 9 sê:
Want die oë van die Here loop heen en weer oor die
hele aarde.
Weer Genesis 11: 5 negeer die bogenoemde:
En die Here het ook afgekom die stad en die toring te sien,
wat die mensekinders gebou.
Hy het af te kom van die stad en die toring te sien, en was
nie om hulle te sien van waar Hy was (mag God verbied).
16. Psalm 139: 2 sê:
U ken my sit en my opstaan; U
Verstaan van ver my gedagte.
Dit laat ons verstaan dat God weet alles en elke daad
van Sy skepping nie, maar in die boek van Genesis 18: 20-21 kom ons by
hierdie
stelling:
En die Here het gesê: Die geroep oor Sodom en
Gomorra is waarlik groot, en hulle sonde is waarlik baie swaar; Ek
wil neerdaal en sien of hulle werklik gehandel het
soos die geroep oor hulle is wat by My gekom het; en indien nie, ek
sal weet.
God weer in staat was om te weet as die geskreeu van die mense van Sodom
en Gomorra was eg is of nie. Hy het af te kom die ken
feit.
17. Psalm 139: 6 sê:
Sulke kennis is te wonderbaar vir my; dit is hoog, ek kan-
daar nie by nie.
God het weer berig so 'n beperkte kennis te hê
nie om te weet wat aan die Israeliete te doen totdat hulle het hul
aantrek.
Weer die boek van Exodus 16: 4 sê:
Toe sê die Here vir Moses: Kyk, Ek sal brood reën
uit die hemel vir jou; en die volk uitgaan en versamel 'n
van elke dag, sodat Ek hulle kan beproef, of hulle
sal in my wet, of nie loop nie.
En dit sê in Deuteronomium 8: 2:
En jy moet dink aan die hele pad waarlangs die Here jou
God jou nou veertig jaar lank in die woestyn, nederig
jou en jou te beproef, om te weet wat in jou hart was,
of jy sy gebooie sal hou of nie.
Die implikasie van hierdie stelling nie veel gedink.
God kan nie afhanklik van enige iets wees vir die wete dat die gedagtes van Sy
skepping.
18. Die boek van Maleagi 3: 6 bevat:
Want Ek is die Here, het nie verander nie.
Num 22: 20-23 vertel 'n ander storie:
En God het na Bíleam gekom in die nag, en vir hom gesê:
As die manne gekom het om jou te roep, staan dan op, gaan met hulle saam; maar
nog nie die woord wat ek vir jou sê, dit moet jy doen.
Toe staan Bíleam die môre op, en sy esel opgesaal en
het saam met die vorste van Moab. En God self kwaad geword
want hy het.
Dit is baie vreemd dat God Bíleam eerste beveel om te gaan met die
137
Moabiete, dan sy toorn ontvlam teen hom net omdat hy
saam met hulle.
19. Die volgende teks verskyn in die brief van Jakobus 1:17:
Vader van die ligte, by wie daar geen verandering of
skaduwee van die draai.
Ons weet reeds dat God het sy gebod vir die waarnemings
bewaring van die Sabbat vir ewig "nie, maar die Christene het dit verander
te
Sondag. Daarom moet hulle die verandering in God eie gebooie erken
ment.
20. Genesis 1:21 praat van die skepping van die hemel en die sterre
en sê:
Toe sien God dat dit goed was.
Terwyl hy in die boek van Job 15:15 lees ons:
Ja, die hemele is nie rein in sy oë.
En die boek van Levitikus, hoofstuk 11 praat van baie diere as
synde onrein en verbied.
21. Die boek van Esegiël 18:25 sê:
Hoor tog, o, o huis van Israel; Is my weg nie reg nie? Is
nie, en julle weë nie onreg nie?
Die boek van Maleagi 1: 2 sê:
Ek het julle liefgehad, sê die Here. Maar julle sê: Waarin het
U ons liefgehad? Is Esau nie die broer van Jakob, spreek die Here:
maar ek het Jakob liefgehad, maar Esau het Ek gehaat en sy gebergte gelê
en sy erfdeel aan die jakkalse van die woestyn.
Hier word God gerapporteer as haat Esau en sy erfenis te vernietig
met een van sy skuld. Dit negeer die voormalige vers praat van
sy
gelyk.
22. Die boek Openbaring 15: 3 sê:
Groot en wonderlik is u werke, Here God, die Almagtige.
Maar ons vind hierdie stelling in Esegiël 20:25:
Daarom het Ek ook aan hulle insettinge gegee wat nie goed was,
en verordeninge waardeur hulle nie sou lewe.
23. Psalm 119: 68 het:
U is goed en doen goed; leer my u insettinge.
En Regters 09:23 het:
Toe het God 'n bose gees gestuur tussen Abiméleg en die
manne van Sigem; en die manne van Sigem hanteer treacherous-
ly Abiméleg.
God die bose gees onmin tussen die twee People te skep gestuur
Ples.
24. Daar is baie verse wat duidelik praat van die verbod op
egbreuk. "As ons glo dat die stellings wat gemaak is deur baie priesters, is dit
sou
vereis dat God Homself verbind owerspel (God verbied) met die
vrou van Josef die timmerman waardeur sy 'n kind verwek. Die
ketters maak hoogs aggressief, skande en neerhalende opmerkings
teen God op hierdie punt. Die gedagte van hierdie maak 'n
sinvolle
man sidder.
Net 'n voorbeeld wat ek beperk myself tot een verklaring van Ecce
Homo. Hierdie ketter sê in sy boek, gedruk 1813, op bladsy 44:
Die Evangelie naam "geboorte van Maria", nou beskou as
een van die valse evangelies, het berig dat Maria dedicat-
Ed die Huis van die Here te dien. Sy het daar gebly vir ses-
tienerjare. Pa Jerome, glo hierdie stelling, het
verduidelik dat dit dalk Maria swanger die kind deur middel van
sommige priester, en hy kon Maria geleer het om dit toe te skryf aan
die Heilige Gees .....
Verdere het hy gesê:
Daar is baie absurd tradisies in die mode onder die
afgodedienaars. Byvoorbeeld, hulle glo dat Minerval was hul
Here, Minerva is gebore uit Jupiter eie gemoed. Bacchus in
Jupiter eie bobeen en Fo van die Chinese is deur swanger
die strale van die son
Nog 'n soortgelyke verklaring, wat relevant is vir hierdie plek is Repro
werking gestel, deur John Milner in sy boek van 1838:
Johanna Southcott beweer het inspirasie ontvang
van God en verklaar dat sy was die vrou van wie
God het in Genesis 03:15:
Dit sal jou die kop vermorsel.
En dat Openbaring 12: 1-2 sê die volgende oor haar:
En dan verskyn 'n groot wonder in die hemel; 'n
vrou geklee met die son, en die maan was onder haar
voete, en op haar hoof 'n kroon van twaalf sterre; en
sy was swanger en het uitgeroep, barenswee in die geboorte, en
1. Die Romeine Minerva geglo hul godin in die tydperk te wees
voor Christus.
Tot 207 vC was daar 'n tempel in haar naam in Rome, en hulle gebruik
te celeberate
haar dag op l9th Maart elke jaar (Britauica vol 15, bladsye 533)
Jupiter, die groot God van die Romeine volgens hulle geloof, was
God van reën
ens Sommige ou tempel opgerig in sy naam is nog steeds teenwoordig in
Rome. Die mees vrome
man onder hulle was geglo dat die verteenwoordiger van Jupiter te wees. Die
mense gebruik om te
celeberate die dag van Jupiter op September 13 elke jaar. (Briannica
vol 13. bladsye 187
en 188.)
angs wat gelewer moet word.
Ons het nog nooit hoor of sy moeder die kind is of nie, en as sy
het nie, het hy die goddelike soos Jesus is of nie. In die geval was hy God, het hy
verander die drie-eenheid in vier gode, en was die Vader God die
Oupa?
25. Nommers 23:19 sê:
God is nie 'n man dat Hy sou lieg; nie die seun van
man, dat hy tot bekering.
Maar ons lees in Genesis 6: 6-7:
En dit die HERE berou dat Hy die mens gemaak het op die
aarde, en daar was smart in Sy hart. En die Here het gesê: Ek
sal die mens vernietig wat Ek geskape het van die aangesig van die
aarde; die mens sowel as die vee en die kruipende diere en die
die voëls van die lug, want dit berou My dat Ek hulle gemaak het.
26. Die boek van Samuel 15:29 sê:
En ook die Roem van Israel nie lieg geen berou nie: vir
Hy is nie 'n man dat hy tot bekering.
En verse 10 en 11 van dieselfde hoofstuk bevat:
Toe het die woord van die Here vir Samuel gesê: Dit
berou My dat Ek hulle Saul koning gemaak het, want hy is
tumed terug agter my, en het dit nie gedoen my
gebooie. Toe het Samuel kwaad; en hy het die
Here die hele nag.
27. Die Boek van Spreuke 12:22 het:
Valse lippe is vir die HERE 'n gruwel.
Maar Exodus 3: 17-18 sê:
En ek het gesê: Ek sal julle uit ellende van
Egipte af tot by die land van Kanaäniete en Hinites, en die
Amoriete en Feresiete en Hewiete en
Jebusiete, na 'n land wat oorloop van melk en heuning. En hulle
sal luister na u stem; en jy sal kom, jy en die
oudstes van Israel na die koning van Egipte, en julle sal sê
hom: Die HERE, die God van die Hebreërs het ons ontmoet; en
laat ons nou gaan, het ons jou bcseech, drie dae "joumey in die
Wilderness dat ons kan offer aan die Here ons God.
Ook in 5: 3 van dieselfde boek lees ons:
En hulle sê: Die God van die Hebreërs het ons ontmoet;
Laat ons gaan, het ons tog drie dae "joumey in die woestyn,
en offer aan die Here onse God; sodat Hy ons met
re.tilen. nr met HLO cwrr
En in 11: 2 van dieselfde boek het God aangemeld het
Moses aangespreek in hierdie woorde:
Praat nou in die ore van die volk dat elke man
leen van sy naaste en elke vrou van haar naaste
silwergoed en goue.
Weer in Eksodus 12:35 lees ons:
En die kinders van Israel het gehandel volgens die woord van die
Moses; en hulle het van die Egiptenaars silwergoed
en goue goed en klere.
Dit is vreemd dat God, wat berig is 'n leuen om te haat, het
Homself aan sy profete, Moses en Aaron te lê voordat beveel
Farao. Net so elke man en vrou troueloos geleen
juwele van hul bure deur die gebooie van hul profeet.
Daar is baie verse van die Pentateug te dring op respek vir
die
regte van een eie bure. Doen die Christene glo dat God leer
hulle bedrog en misleiding?
En ook ons lees in I Samuel 16: 1-4, God met Samuel gepraat:
Vul jou Hom met olie en gaan heen, Ek teweeggebring stuur jou na Isai,
die Betlehemiet, want Ek het My 'n koning onder sy
seuns. En Samuel het gesê: Hoe kan ek gaan? As Saul dit hoor, sal hy
my doodmaak. En die Here sê: Neem 'n jong koei met jou saam en sê ek
Ek kom om aan die HERE offer ..en Samuel het gedoen wat
wat die Here spreek, en toe hy by Betlehem.
Dit is duidelik dat God Samuel beveel om te lê, soos hy het 'n te vind
koning en nie op te offer aan die Here.
28. Jeremia 09:24 sê:
Ek is die Here wat goedertierenheid oefen, judge-
ment en geregtigheid.
Alhoewel hierdie eienskappe is reeds ontken deur die bogenoemde
state van die Bybel, laat ons egter 'n uitsig van sy judge-
ment. Ezekiel 21: 3-4 sê:
En sê aan die land van Israel: So spreek die Here;
Kyk, Ek het dit teen jou, en Ek sal my swaard uit trek uit
sy skede en uit jou uitroei die regverdige en die
bose. Omdat Ek sal uit jou uitroei die regverdige
en die goddelose, daarom sal my swaard uit sy
ondoordringbare teen alle vlees, van die suide tot die noorde.
Die dood van die regverdige nie geregverdig kan word deur enige sinvolle
siel.
Jeremia 13: 13-14 het hierdie stelling van God:
Dan moet jy vir hulle sê: So spreek die Here.
Kyk, Ek sal al die inwoners van hierdie land vul, selfs die
konings wat op die troon van Dawid eie sit, en die priesters en die
profete en al die inwoners van Jerusalem saam met drunken-
heid. En Ek sal hulle verbrysel, die een teen die ander, die
vaders en die kinders almal saam, ... of verskoon of My ontferm nie,
maar hulle vernietig.
Is dit die Goddelike geregtigheid geëis deur die voormalige stelling? Dit
Wet
vul die mense met dronkenskap en dan die doodmaak van al die
inhabi-
tante van die land sonder genade betoon is 'n seldsame vorm van geregtigheid
getoon deur God.
Die boek Eksodus 00:29 het hierdie stelling: Ek
En dit het gebeur dat teen middernag het die HERE al
die eersgeborene in die land van Egipte, uit die flrstborn van
Farao af wat op sy troon gesit het, tot die eersgeborene van die cap-
tiewe wat in die gevangenis was; en al die firstbom van beeste.
Dit bied 'n voorbeeld van God eie geregtigheid is dat hy vermoor thou-
sand van die onskuldige babas. Ek
29. Ezekiel 18:23 sê:
Het ek 'n behae in die bose sou sterwe?
sê die Here God, en nie dat hy moet terugkeer van sy
weë en lewe nie?
Ook 33:11 van dieselfde boek sê:
Sê vir hulle as Ek leef, sê die Here God, ek het geen
behae in die dood van die goddelose; maar dat die bose beurt
van sy weg en lewe.
Beide die bogenoemde verse is duidelik te sê dat Allah hou nie
die dood van die goddelose nie, maar dat hulle tot inkeer moet kom en leef 'n goeie
lewe vir hulle redding. Maar, vind ons die. volgende verklaring
in
Josua 11:20:
Dit was God wat hulle harte verhard ......... dat hy dalk
vernietig hulle heeltemal.
30. Ek Timoteus 2: 4 het:
1. Dit is die vertaling van die teks van Izhaul Haqq. Die vers
volgens die
King James weergawe is dit: "Want dit is die Here verhard hul
harte, sodat hulle
moet in Baule agariist Israel kom, hy hulle vernietig
heeltemal. "(Taqi)
Wie sal hê dat alle mense gered word en tot aan die kom
kennis van die waarheid.
Maar in II Tessalonisense 2 12 ons lees soos volg:
En daarom sal God hulle die krag van die dwaling stuur,
dat hulle 'n leuen te glo, sodat almal geoordeel kan word
wat die waarheid nie geglo het nie, maar behae gehad het in unrighteous-
heid.
31. Die boek Spreuke 21:18 bevat:
Die goddelose sal losprys vir die regverdige, en die
oortreder vir die regop.
Maar die eerste brief van Johannes 2: 2 het die volgende stelling:
En Hy is die versoening vir ons sondes, en nie vir ons eie
alleen nie, maar ook vir die sondes van die hele wêreld.
Die voormalige vers maak ons verstaan dat bose mense sal wees
die losprys van die regverdige, terwyl die laasgenoemde vers praat van
Christus
nadat geword het van die losprys vir die sondes van die hele wêreld.
Sommige Christelike priesters sê dat die Moslems het nie
versoening vir hulle sondes. Dit is om verskeie redes verkeerd. Christus is
die
versoening van die sondes van die hele wêreld. Die Moslems, wat
glo
in die suiwer eenheid van Allah, en glo in die profete van Jesus
en in die waarheid en kuisheid van sy moeder, Maria, moet meer
redelike
bekwaam verdien verlossing van hulle sondes. In werklikheid, hulle is die
slegs
mense op aarde wat die ware gelowiges in Allah en sy profete.
32. Die boek van Eksodus 20: 13-14 het:
Jy mag nie doodslaan nie. Jy mag nie egbreek nie.
Maar in die boek Sagaria 14: 2 lees ons hierdie stelling:
Ek sal al die nasies teen Jerusalem te veg versamel; en
die stad sal ingeneem en die huise geplunder en die vroue
? Avished.
T
So het God is gerapporteer as die insameling van al die nasies, sy eie te kry
mense vermoor en hul vroue onteer. Die voormalige vers spreek
net in stryd met dit.
33. Habakuk 1:13 het:
U, wat te rein is van oë om te aanskou wat verkeerd is, en jy weet nie
kyk op regverdigheid.
Terwyl Jesaja 45: 7 het:
Wat die lig en die duisternis skep; Ek maak vrede, en
onheil skep. Ek het die Here al hierdie dinge doen.
34. Psalm 34: 15-18 sê:
Die oë van die Here is op die regverdiges, en sy ore
is tot hulle hulpgeroep .... Hulle roep, en die Here
hoor, en Hy red hulle uit al hul benoudhede. Die
Here is naby die wat gebroke is van hart; en verlos
soos wees van gees.
Maar Psalm 22: 1-2 praat soos volg:
My God, My God, waarom het U My verlaat? Hoekom kuns
jy so ver van my hulp, van die woorde van my roar-
ing? O my God, ek roep bedags, maar U antwoord nie;
en in die nag seisoen en ek kan nie swyg.
Die Evangelie van Mattheus 27:46 het:
En omtrent die negende uur het Jesus met 'n groot stem,
en gesê: Eli, Eli, lama sabagtáni? dit wil sê, My God, my
God, waarom het U My verlaat?
Ons kan toegelaat word om te vra of die profeet Dawid en die Christus
was nie een van die regverdige, gebroke en verslae? Hoekom het
God het hulle verlaat en waarom het hy nie na hulle gesmeek nie?
35. Die boek Jeremia 29:13 het hierdie stelling:
En julle sal My soek en vind as julle na
My met julle hele hart.
En ons vind die volgende weerspreek stelling in Job 23: 3:
O, dat ek weet waar ek hom kan kry! Ek kan kom
selfs sy woning!
Dit is vreemd dat God moet getuig van die geregtigheid, volmaaktheid
sie en vroomheid van Job, l en nog ten spyte van hierdie, hy het geen
kennis
selfs van die pad na God, laat staan die kennis van God self.
36. Die boek van Eksodus 20: 4 het:
Jy mag vir jou geen gesnede beeld of enige
'n afbeelding van enigiets wat bo in die hemel is, of van wat in die
aarde is, of van wat in die water onder die aarde is.
En 25:18 van dieselfde boek het:
En jy moet twee gérubs van goud, geklits
werk moet jy hulle maak, aan die twee ente van die versoendeksel
seat.2
37. Die brief van Judas vers 6 sê:
En die engele wat hul eie beginsel nie bewaar het nie, maar het
hul eie woning, het hy met ewige boeie
onder die duisternis vir die oordeel van die groot dag.
Van hierdie verstaan ons dat die engele van die bose is gebind
in kettings totdat die Dag van die opstanding. In teenstelling hiermee, hoofstukke 1
en 2 van die boek van Job weet ons dat Satan nie gebind nie, maar hy is
gratis
en word dikwels gesien in die teenwoordigheid van God.
38. Die tweede brief van Petrus 2: 4 het:
Want as God nie gespaar het nie die engele wat gesondig het, maar gooi
hulle in die hel, en hulle in kettings van die donker;
heid, om vir die oordeel in bewaring word.
En die Evangelie van Mattheus hoofstuk 4 berigte dat Satan eens sit
Jesus te toets.
39. Die boek van die Psalms 90: 4 het hierdie stelling:
Vir 'n duisend jaar is in u oë soos die gister
wanneer dit verby is, en as 'n horlosie in die nag. Ek
En ons vind hierdie stelling in II Petrus 3: 8:
Een dag by die Here soos 'n duisend jaar, en 'n thou-
sand jaar soos een dag.
40. Die boek Eksodus 33:20 verslae God sê vir Moses:
Jy kan my aangesig nie sien nie, want geen mens kan sien
my lewe.
In teenstelling met dit, in Genesis 32:30 Jakob is aangemeld om te sê:
Ek het God van aangesig tot aangesig gesien het, en tog is my lewe.
Jacob selfs oorleef nadat hy God van aangesig tot aangesig gesien het. Die geleentheid van
wat hierdie sin is aangehaal, bevat baie ongelooflike
state
mente soos Jakob eie worsteling met God wat vir die hele duur
nag, kon nie een van die twee die ander verslaan, God nie kon
vrylating
homself van Jakob eie hand, eerder hy Jacob versoek vry te stel
hom.
Jacob God vrygestel in opgawe van seëninge van hom. God het Jakob gevra
sy naam, wat skryf onkunde van God aangaande sy naam.
41. Die eerste brief van Johannes 04:12 het:
Niemand het God ooit gesien nie.
Maar ons lees 'n ander storie in Exodus 24: 9
Daarop het Moses opgeklim met Aäron, Nadab en Abíhu, en
sewentig van die oudstes van Israel, en hulle het die God van
Israel, en dit was onder sy voete net soos 'n vloerwerk van
saffierstene en as dit was die liggaam van die hemel in sy clear-
heid. En na die uitgesoektes van die kinders van Israel het hy gelê nie
sy hand, hulle ook God sien, en sy het geëet en gedrink.
Die profeet Moses en Aäron en op die sewentig oudstes van die
Israeliete nie net God sien met hul oë, maar ook 'n fees
met
hom. Die bogenoemde stelling maak die Christelike God soortgelyk aan die
gode van die afgodedienaars van Indië, soos Krishna en Ramchander as hulle
te is na berig word van die lug kleur.
42. Ek Timoteus 6:16 het:
Wat geen mens gesien het of kan sien nie.
Maar in hoofstuk 4 van Openbaring lees ons Johannes beskryf sy eie
ervaring van God sien sit op die troon en dat hy gekyk
soos
jaspis en sardius.
43. Die Evangelie van Johannes 05:37 verslae Jesus as aan die Jode gesê:
Julle het nog nooit sy stem gehoor te eniger tyd, en is nie gesien sy
vorm.
Ons het reeds gesien dat die verklaring beweer dat God deur gesien
baie mense. Die volgende verklaring van Deuteronomium 05:24 praat
van sy stem gehoor word deur baie mense:
Die Here ons God het ons sy heerlikheid en sy groot- getoon
heid, en ons het sy stem laat hoor, uit die middel van die vuur.
44. Die Evangelie van Johannes 04:24 het hierdie sin:
God is 'n Gees.
Ook lees ons in Lukas 24:39:
'N gees het nie vlees en bene.
Die bogenoemde twee stellings aflei dat God geen vlees en
bene. In teenstelling met dit, die Christelike tekste spreek dikwels van alle
die
ledemate van God van kop tot tone. Hulle het probeer om hulle om te bewys
deur voorbeelde. Ons het dit bespreek het vroeër in die boek. Nog steeds
hulle hulself nie in staat is om te besluit wat in werklikheid hul God is. Is
hy het 'n
Gardner, 'n messelaar, pottebakker, 'n maat, 'n chirurg, 'n barbier of selfs 'n
slagter
of 'n vroedvrou of 'n farrner, as hulle hom kry anders vermeld
in
hul boeke?
Genesis 2: 8 sê:
Die Here 'n tuin in Eden geplant teen die ooste.
Jesaja 41:19 het ook 'n soortgelyke verklaring. I Samuel 02:35 het:
En Ek sal vir hom 'n bestendige huis bou.
Jesaja 64: 8 het:
O Here, U is ons Vader, ons is die klei, en U is
pottebakker.
Genesis 03:21 eienskappe kleremakery Hom:
Vir die mens en sy vrou het die Here God maak
rokke van vel gemaak en hulle dit aangetrek.
Jeremia 30:17 sê:
Ek sal jou van jou wonde gesond.
Jesaja 07:20 het hierdie stelling:
In die dag sal die Here skeer met 'n skeermes wat
gehuur word, naamlik deur hulle oorkant die rivier, wat deur die koning van
Assirië die hoof en die hare van die voete; en dit sal ook
die baard wegneem.
Genesis 29:31 en 30:23 praat van God as 'n vroedvrou of 'n
verpleegster. Jesaja 34: 6 het:
Die swaard van die HERE is vol bloed, dit vet gemaak
van vet, van die bloed van lammers en bokke, met die
vet van die niere van ramme.
Chapter41: 15 van dieselfde boek sê:
Ek sal vir jou 'n skerp, nuwe dorsslee wat maak
tande het: jy sal berge dors en fyn maal,
en heuwels maak soos kaf.
Die Boek van Joël 3: 8 praat van hom as 'n handelaar:
En Ek sal julle seuns en julle dogters verkoop in die
hand van die kinders van Juda.
Jesaja 54:13 beskryf hom as 'n onderwyser:
En al jou kinders sal geleer word van die Here.
En Hoofstuk 3 van Genesis beeld hom as 'n stoeier.
45. II Samuel 22: 9 beskryf God in die volgende woorde:
Daar het 'n rook uit sy neus, en vuur uit
sy mond het verteer; kole uit Hom het gebrand.
Maar Job 37:10 praat van hom as volg:
Deur die asem van God word ys gegee, en die asem van die
waters is benoud.
46. Hosea 05:12 het:
Daarom is Ek vir Efraim soos 'n mot en vir die
huis van Juda soos 'n verrotting.
Maar 13: 7 van dieselfde boek het hierdie stelling:
Daarom sal Ek vir hulle soos 'n leeu geword, soos 'n luiperd deur J
die pad sal ek dit sorgvuldig.
47. Klaagliedere 3:10 het:
Hy was vir my soos 'n beer wat voorlê, 'n leeu in
geheime plekke.
Terwyl Jesaja 40:11 het hierdie beskrywing:
Hy sal sy kudde laat wei soos 'n herder.
48. Exodus 15: 3 sê van God:
Die Here is 'n man van die oorlog.
Die brief aan die Hebreërs 13:20 sê:
Die God van die vrede.
49. Johannes 4: 8 het:
God is liefde.
Maar Jeremia 21: 5 het 'n ander siening:
Ek self sal teen julle oorlog voer met 'n uitgestrekte hand
en met 'n sterke arm, ja, in toorn en in grimmigheid en in groot
toorn.
Ons het 49 verskille hierbo aangehaal.
1. Ons kan weer daarop wys dat baie van die bogenoemde verskille
opgeneem deur
die ketters is vrong, urfounded en selfs absurd. Die skrywer het
weergegee hulle
Hier word net die feit dat die besware wat geopper is deur die te demonstreer
Christene teen
die hadith is ewe swak en absurd as dié wat deur die
ketters teen die
Bybel. Dit is vreemd dat die Kerk authoriiies verwerp hierdie
besware as absurd
en verkeerd nie, maar moet asseblief nie huiwer dieselfde besware na vore te bring
teen die hadifhs.
Enigeen wat meer van sulke verskille kan dit vind in die Christelike
boeke in oorvloed.
Poligamie, slawerny en hofdienaars word in die Bybel
Die boek van Deuteronomium 21:15 het:
As 'n man twee vroue het, een wat hy liefhet en 'n ander gehaat.
Soos vir slawerny vind ons die volgende stelling in Josua 09:27:
En Josua het hulle daardie dag houtkappers en
laaie van water vir die vergadering en vir die altaar van die
Here, tot op hierdie dag, in die plek wat Hy sou uitkies.
Die boek van Jesaja 56: 4-5 sê:
Want so aan die ontmandes wat hou sê die Here my
sabbatte en kies die dinge wat my behaag en vashou
my verbond; Selfs aan hulle sal Ek gee in my huis en
binne my mure 'n gedenkteken en 'n naam gee wat beter is as seuns en
dogters. Ek sal 'n ewige naam gee hulle wat nie
word afgesny.
Hierdie verse is duidelik in toelaat poligamie en slawerny en
wys dat God is tevrede met die hofdienaars, terwyl hierdie dinge
beskou verkeerd deur die Christene.
Kor 01:25 het gesê:
Omdat die dwaasheid van God, is wyser as die mense; en
die swakheid van God is sterker as die mense.
Die boek van Esegiël 14: 9 praat van God in hierdie woorde:
As die profeet mislei word wanneer hy 'n woord te spreek, het ek
die Here het dié profeet verlei.
Die bogenoemde twee verse is voor die hand liggend in toegeskryf dwaasheid, swak-
heid en misleiding aan God. John Clark, na verwysing na hierdie en ma._,
ander soortgelyke stellings, opgemerk:
Die God van die lsraelites is nie net 'n moord, 'n tiran, 'n
leuenaar en 'n dwaas nie, maar ook 'n brandende vuur. Dit is deur toegelaat
Paul. Want onse God is 'n verterende vuur.
Om onder die krag van so 'n God is baie gevaarlik
Paulus het self gesê in Hebreërs 10:31:
Dit is 'n vreeslike ding om te val in die hande van die lewende
ing God.
Daarom kry die vinniger een vryheid van so 'n God
hoe beter. Wanneer die lewe van Sy enigste en geliefde seun is nie
veilig in sy hande, wat kan verwag genade en goedheid van
Hom. Die God uitgebeeld deur hierdie boeke kan nie 'n betroubare
en betroubare God; eerder Hy is die produk van hul grille.
Hy het niks te doen met die werklikheid. Hy is selfs berig mis-
lei sy eie Profete.
Die gebrekkige begrip van God wat deur hierdie boeke is verantwoorde-
like vir hierdie soort van die opposisie deur die heretics.l
Sommige omtrek Onderwerpe wat in hierdie dialoog:
Die argumente
Ondergang
Die Toelatingskomitee van Christen-geleerdes
Die mening van die Encyclopaedia Britannica
Die Rees Encyclopaedia
Watson eie toelatingsvereistes
Beau Sobre en Lenfant eie mening
Die sienings van Christen-geleerdes op die Pentateug
Die brief van Jakobus en die Boek van Openbaring
Die toelating van Clement
Erkennings van Protestantse geleerdes
Toelatings van die Duitse geleerdes
Standpunte oor die onderwerp van die Kronieke
Die Moslem houding teenoor die Evangelies
Die Kennisgewing van Moslem-geleerdes
Die mening van Imam ar-Razi
Die mening van Imam al-Qurtubi
Die mening van die Al-Maqrizi
Twee eise aan die egtheid van die Evangelies
Antwoord op die eerste eis
Die bron van Clement eie brief
Die Tweede Passage van Clement eie brief
Die Derde Passage van Clement
Die briewe van Ignatius
Die Dordtse Nicea
Beantwoord vir die tweede eis
Die Evangelie van Lukas is nie deur Paulus gesien
Menslike ondergang van die Bybel
Veranderings in die teks van die Bybel
Toevoegings tot die teks van die Bybel
Weglatings in die teks van die Bybel
Weerlegging van Misleidende Protestantse State
Eerste Conte
Waarnemings van Nie-Christen-geleerdes
Waarnemings van valse Christen-geleerdes
Waarnemings van Christelike teoloë
Tweede Conte
Die verlore boeke van die Ou Testament
Gevarieerde menings oor die waarheid van 'n paar boeke van die Bybel
Derde Conte
Vierde Conte
Historisiteit van die Bybel
Die Ou Velsions van die Bybel
Opheffing in die Bybel
Die Vals aard van die Bybelse Wysigings
Bybelse Voorbeelde van die eerste soort van intrekking
Gevolgtrekkings
Die tweede soort van intrekking in die Bybel
Die Innovation van die Drie-eenheid
Die Drie-eenheid van die verhoor
Interpretasie van Bybelse verse
Die Drie-eenheid weerlê deur Christus self
Christelike argumente ten gunste van die Drie-eenheid
'N debat tussen Imam Raazi en 'n priester
Die wonderlike woordkeuse en styl
van die Koran
Die Eerste Goddelike Kwaliteit: Die Woordvaardigheid van die Koran
Die Tweede Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Derde Goddelike Kwaliteit van die Koran: Die voorspellings
Die Vierde Goddelike Kwaliteit van die Koran: Kennis van
Gebeure in die verlede
Die vyfde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die sesde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Sewende Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die agtste Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Negende Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Tiende Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die Elfde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Die twaalfde Goddelike Kwaliteit van die Koran
Gevolgtrekkings
Die geleidelike aard van die Koraniese Revealtion
Herhalings in die Koran teks
Christelike Besware teen die Heilige Koran
Eerste Beswaar
Tweede beswaar: Teenstrydighede tussen die
Koran en die Bybel
Derde beswaar wat
Vierde beswaar
Vyfde beswaar
Die egtheid van die Heilige tradisies
Die State van die mondelinge tradisie in die Bybel
'N Historiese Lew van die ù ladith versamelings
Onderskeid tussen Koran en Hadith
Besware wat teen die Heilige tradisies
Eerste Beswaar
Tweede beswaar het teen die ladiths
Derde beswaar wat
Vierde beswaar
Vyfde beswaar
Poligamie, slawerny en hofdienaars word in die Bybel