www.Allah.com

www.Muhammad.com

|

Ahmed Deedat eigen Onthullend de Waarheid

Het Ultimatum handleiding

|

Ahmed Deedat, Kairanvi, Zakir Naik, Yusuf Estes leiden

Het Grote Debat

of

Het openbaren van de waarheid van de islam voor christenen

Izhar al Haq

|

Sheikh Ahmed Deedat besloten om te studeren Engels Bijbels alle verschillende edities zelfs Arabisch versies,

hij maakte een vergelijkende studie grafieken van de evangeliŽn, vond hij in zichzelf de volledige mogelijkheid om te werken

voor islamitische Call en om te reageren op missionarissen, dus Sheikh besloten om alle andere zaken te verlaten.

In Pakistan vond hij het boek (Izhar Al Haq, de waarheid te onthullen) door Rahmatullah MR Kairanvi

van Agra, India (1854), dus Sheikh geoefend wat hij geleerd van dit boek in het beantwoorden van missionarissen,

bezoek aan hen in hun huizen elke zondag. Vervolgens verhuisde hij naar de stad Durban, Zuid-Afrika en

geconfronteerd vele missionarissen en gevestigde

|

Islamic Propagation Centre International

http://www.ipci.co.za/

|

http://www.youtube.com/results?search_query=Islamic+Propagation+Centre+International

|

http://www.youtube.com/results?search_query=ahmed+deedat+%2B+indonesia

|

http://www.youtube.com/results?search_query=ahmed+deedat

|

http://www.ahmed-deedat.net/wps/modules.php?name=myBooks2

|

http://www.iipctube.com/categories/66/Ahmad-Deedat

|

De Waarheid debat onthullend

op 345 Bewijzen (196 MIDDELEN plus 149 Aanvullingen op de Bijbel)

Afdekken 38 Bijbels en boeken per wordt verondersteld dat het echt is en

authentieke door bijna alle christenen

|

Tussen

Rev. C.C.P. Fonder, hoofd van Global Christian Mission

|

En de winnaar

|

M.R. Kairanvi, The Scholar van Agra, India 1854

|

De eerste vertaling Engels van Urdu door anonieme Blessed Mujawir in Medina

|

De tweede en laatste Engels revisie door Anne Khadiejah & Ahmad Darwish

terwijl het leven in Muhammad Ali Clay huis, Chicago, IL, USA

|

Oorspronkelijk geschreven in het Perzisch en het Arabisch vertaald door prof Abdusabour Shaheen,

Dar al Uloom, Universiteit van CaÔro, CaÔro, Egypte.

|

Zie ook

De artikelen van de bisschop van Uramiah

"Mohammed in het Oude en Nieuwe Testament"

Prof. Rev. David Benjamin Keldani, B.D. 1904

Uitgegeven door het Hof van Doha, Qatar

|

Waarnaar verwezen wordt in deze dialoog het Oude en Nieuwe Testament verzen

worden geciteerd van Koning James door American Bible Society.

|

De Koran (Koran) verzen worden geciteerd uit de hedendaagse Koran

door de Darwish van Allah.com

|

Het Arabische woord 'Allah' is een eigennaam van de Schepper

Het Arabische woord "Islam" betekent in het Engels eigen NDIENING "aan Allah

|

1 Bijbel schetst:

|

DE BOEKEN VAN DE BIJBEL

|

"Het zijn maar namen gegeven door u en uw vaderen.

Allah heeft geen gezag nedergezonden voor hen.

Ze volgen vermoedens en hun ziel eigen Desire, hoewel

de leiding van hun Heer is gekomen om hen. "[Koran 53:23]

|

De boeken van de Bijbel zijn verdeeld door de christenen

en de Joden in twee grote delen: het Oude Testament en

het Nieuwe Testament.

|

De boeken van het Oude Testament zijn beweerde te zijn geweest

ontvangen via de profeten, die voorafgaand aan de Profeet waren

Jezus, de Messias.

|

De boeken van het Nieuwe Testament worden verondersteld te zijn geschreven

door inspiratie nadat Jezus.

|

Alle boeken van het Oude en het Nieuwe Testament samen zijn

genaamd de Bijbel. Bijbel is een Grieks woord dat 'boek' betekent.

Zowel de Testamenten zijn verder onderverdeeld in twee delen. Het

eerste deel van het Oude Testament wordt verondersteld authentieke door te zijn

bijna alle oude christenen, terwijl de authenticiteit van de

overige deel wordt gehouden twijfelachtig en controversieel te zijn.

|

2 de eerste divisie van het Oude Testament

|

Deze collectie bestaat uit 38 boeken:

|

1 Genesis

|

Het boek Genesis beschrijft de schepping van de aarde en

de lucht en geeft een historisch verslag van de profeten Adam,

Noach, Abraham, Isaac en Jozef. Het boek eindigt met de dood

van de profeet Joseph. Dit wordt ook wel het boek van de Schepping.

|

2 EXODUS

|

Exodus is vooral een beschrijving van het leven van de Profeet

Moses. Het omvat de leer van Mozes, zijn woordenwisselingen met

Farao, farao eigen verdrinken in de zee en de mondelinge

communicatie van God met Mozes. Het eindigt met de IsraŽlieten "

kamperen in de woestijn van Sinai. Het heet Exodus omdat

beschrijft het geval van de IsraŽlieten "uittocht uit Egypte.

|

3 Leviticus

|

Is een verzameling van de bevelen en wetten aan de IsraŽlieten gegeven

tijdens hun omzwervingen in de woestijn van Sinai. Het heeft 27 hoofdstukken.

|

4 cijfers

|

5 Het boek Numeri omvat gebeurtenissen van de telling van de

IsraŽlieten, hun geschiedenis voor hun vertrek naar Kanašn en de

bevelen van de profeet Mozes door de bank van de aan hem geopenbaard

de rivier de Jordaan. Het bevat 36 hoofdstukken.

|

6 DEUTERONOMY

|

Het boek Deuteronomium is een verzameling van die gebeurtenissen en

bevelen die van na de periode van het boek plaatsvond

Nummers aan de dood van Mozes. Het bevat 34 hoofdstukken.

|

De verzameling van deze vijf boeken samen heet de

Pentateuch of Thora. Dit is een Hebreeuws woord dat "de wet

Het woord wordt ook af en toe gebruikt om het Oude Testament m betekenen

het algemeen.

|

7 het boek Jozua

|

Het boek Jozua wordt toegeschreven aan de profeet Jozua, de zoon van

Non die de betrouwbare dienaar en dienaar van Mozes was. Hij was

maakte de Profeet van de IsraŽlieten na de dood van Mozes. Hij maakte

oorlog tegen de Amalekieten en overwon hen. Dit boek

beschrijft zijn leven tot aan het moment van zijn dood. Het bevat 24

hoofdstukken.

|

8 het boek Richteren

|

Het boek Richteren betrekking op de periode na de dood van

Joshua. Deze periode wordt de periode van de rechters, omdat,

wegens hun overtreding en goddeloosheid God ingesteld wrede, vreemde

koningen over hen om hen te straffen, totdat ze terug naar God en

berouw hun zonden. Dan sommige leiders werden opgewekt onder

hen en kwamen tot hun redding. Deze IsraŽlitische leiders waren

bekend als de rechters. Het heeft 21 hoofdstukken.

|

9 Het boek Ruth

|

Het boek Ruth beschrijft gebeurtenissen in het leven van een vrouw van

Moab noemde Ruth. Zij was de moeder van Obed de grootvader

van de profeet David. Ze migreerden naar Bethlehem en getrouwd

Boaz. Ze baarde een kind Obed. Zijn zoon was Jesse, die de was

vader van de profeet David. Het heeft slechts 4 hoofdstukken.

|

10 HET EERSTE BOEK VAN SAMUEL

|

Het eerste boek van Samuel betreft de profeet Samuel, die

was de laatste van de rechters van de IsraŽlieten. Samuel koning gemaakt was van

de IsraŽlieten in zijn periode. Het omvat ook het doden van

Goliath

door David en andere incidenten tot aan de dood van Samuel. Het heeft

|

11 HET TWEEDE BOEK VAN SAMUEL

|

Het Tweede Boek van Samuel beschrijft de gebeurtenissen na de

de dood van Saul. Het omvat het koningschap van David en zijn oorlog

tegen de zonen van Saul. Het heeft 24 hoofdstukken.

|

12 HET EERSTE BOEK KINGS

|

Het eerste boek der Koningen begint met de ouderdom van David

Een bevat de gebeurtenis van zijn dood, het bewind van de Profeet

Salomo, zijn dood en het leven van zijn zonen tot aan de dood van

Ahab. De profeet Elia eigen beschrijving is ook inbegrepen. Het heeft 22

hoofdstukken.

|

13 Het Tweede Boek KINGS

|

Het tweede boek der Koningen omvat de gebeurtenissen uit de

de dood van Achab uit de regeringsperiode van Zedikiah. De profeten Elia en

Josiah worden ook genoemd. Het heeft 25 hoofdstukken.

|

14 CHRONICLES I

|

Chronicles I omvat geslachtsregisters van Adam tot Salomo.

Het bevat ook korte historische verslagen in de aanloop tot de

de tijd van David en geeft de details van David eigen heerschappij over de

IsraŽlieten. Het bevat 36 hoofdstukken.

|

15 CHRONICLES II

|

Chronicles II beschrijft Salomo eigen regel in detail en ook

biedt een kort overzicht van de diverse koningen na Salomo tot de

regeren van Zedikiah. De invasie van Nebukadnezar is ook

bedekt eind.

|

16 HET EERSTE BOEK EZRA

|

Ezra I beschrijft de wederopbouw van Jeruzalem door Cyrus de

Koning van PerziŽ na de invasie van Nebukadnezar. Ook

noemt de verbanning van Ezra en de terugkeer van de IsraŽlieten uit

Babylon naar hun thuisland. Bevat 10 hoofdstukken.

|

17 Het Tweede Boek EZRA

|

Ezra II wordt ook wel het Boek van Nehemia. Nehemia was een

schenker van Artaxerxes de koning van PerziŽ. Toen hij hoorde over

de verwoesting van Jeruzalem door Nebukadnezar, zocht hij de

koning eigen toestemming en kwam te Jeruzalem. Hij reconstrueerde het

met de hulp van Ezra. Dit boek beschrijft al deze gebeurtenissen en

de namen van degenen die bij de wederopbouw van Jeruzalem hielpen. Deze

gebeurtenissen vonden plaats in 445 voor Christus. Het bevat 13 hoofdstukken.

|

18 Het boek Job

|

Het boek Job wordt gezegd dat door de profeet Job wiens

geduld en verdraagzaamheid worden ook erkend en geprezen door

de Heilige Koran. Hij werd geboren in Uz, een stad in het oosten van de

Dode Zee. Het boek bestaat voornamelijk uit gesprekken tussen

Job en zijn drie vrienden de Temaniet Elifaz, Bildad, de

Shubite, Zopher de Na "amathite die beweren dat de rampen van

Job zijn het resultaat van zijn zonden, terwijl Job weerlegt dit. Dit boek is

gehouden van grote literaire verdienste te zijn. Het bevat 42 hoofdstukken.

|

19 het boek van psalmen

|

Het Boek der Psalmen is de corrupte vorm van het boek waarvan

de Heilige Koran zegt: "We hebben de Zaboor aan Dawood gegeven."

Het boek is een verzameling van 150 Psalmen, of lofliederen, om

God.

|

20 het boek Spreuken

|

Het boek Spreuken is een verzameling van de vermaningen en

spreuken van de profeet Salomo. De christenen beweren dat dit

boek werd samengesteld door Salomo zelf. Kings I zegt: "En hij

sprak drieduizend spreuken "(4: 32).. Het bevat 31 hoofdstukken.

|

21 HET boek Prediker

|

Het boek Prediker wordt ook wel het "Boek van de

Prediker ". Er wordt gezegd dat de naam van een van de zonen van David

was "de prediker". Het begint met deze woorden: "De woorden van

Prediker, de zoon van David ".. (1: 1) Het boek is een verzameling

van vermaningen en adviseert.

|

22 HET BOEK VAN DE Hooglied

|

Het Boek van het Hooglied van Salomo wordt gezegd dat het een verzameling van zijn

liederen die werden samengesteld door Solomon waarvan het Boek van

Kings zegt: "Hij sprak drieduizend spreuken en zijn liedjes

waren duizend en vijf. "Het heeft acht hoofdstukken.

|

23 het boek Jesaja

|

Het boek Jesaja wordt toegeschreven aan de profeet Jesaja, de zoon van

Amoz, die adviseur van Hizkia, de koning van Juda, in de was

8ste eeuw voor Christus. Toen Sanherib, de koning van AssyriŽ, binnengevallen

Jeruzalem, Jesaja was een grote hulp voor Hizkia, de koning van

Juda. Dit boek is een verzameling van zijn visioenen en voorspellingen van

toekomstige gebeurtenissen. Deze voorspellingen volgens de christenen waren

gemaakt door Jesaja in het bewind van de koningen Azaria, Jotham en

Hizkia. Het heeft 66 hoofdstukken. Dit boek bevat een groot aantal passages

van grote literaire verdienste.

|

24 het boek Jeremia

|

Jeremia was een apostel en leerling van de profeet Jesaja. God

maakte hem een ​​profeet in de dagen van Jozua of Zedikiah. Hij was

gezonden om de IsraŽlieten om te voorkomen dat ze hun perversie. Hij

predikte tot de IsraŽlieten, maar ze niet naar hem luisteren. God

aan hem geopenbaard dat de IsraŽlieten zou binnenkort worden onderworpen aan een

straf van God in de vorm van een invasie door

Nebukadnezar. Jeremia hen gewaarschuwd en hen geadviseerd

zich over te geven of zij bespotten hem. Op het einde was Jeruzalem

volledig verwoest door Nebukadnezar. De profeet Jeremia

gemigreerd naar Egypte. Volgens sommige geleerden de Heilige Koran

verwijst naar dit incident in soera 2: 259. Het heeft 56 hoofdstukken.

|

25 HET boek Klaagliederen

|

Het boek Klaagliederen is een verzameling van liederen van

rouw waarvan men zegt dat zijn opgesteld door de Profeet

Jeremia na de verwoesting van Jeruzalem door Nebukadnezar.

Het heeft slechts 5 hoofdstukken.

|

26 het boek EzechiŽl

|

Het boek van EzechiŽl wordt beweerd dat door de profeet EzechiŽl,

de zoon van Buzi. Hij was een afstammeling van Levi, de zoon van Jacob.

Hij vocht dapper tegen Nebukadnezar. Dit boek wordt gezegd dat

zijn een verzameling van zijn openbaringen, die bestaat uit voorspellingen,

vermaningen en waarschuwingen aan de mensen over God eigen Judgement

over hen en over de komende herfst en verwoesting van Jeruzalem.

|

27 Het boek DaniŽl

|

De profeet DaniŽl was een van de wijze mensen die waren

verbannen uit Juda en in ballingschap werden genomen door

Nebukadnezar. De interpretatie van sommige dromen van de koning

werden duidelijk gemaakt door hem door openbaringen, en maakte de koning

hem de gouverneur van Babylon. Het omvat ook de dromen van de

Profeet DaniŽl over de toekomst van de IsraŽlieten. Deze

dromen van een profetie over de komst van Jezus, het bevat ook

Messias. Het heeft twaalf hoofdstukken.

|

28 HET boek Hosea

|

Hosea was ťťn van de profeten van de IsraŽlieten. Men zegt dat hij

hebben in de periode van Jotham, Azarja en Hizkia, leefde de

koningen van Juda. Dit boek wordt gezegd te zijn aan hem geopenbaard

gedurende de periode van hun bewind. Het boek bestaat voornamelijk uit zijn

vermaningen aan de IsraŽlieten tegen hun perversie. Zijn

openbaringen zijn meestal in de vorm van spreekwoorden of in symbolische

taal. Het bestaat uit 14 hoofdstukken.

|

29 HET BOEK VAN JOEL

|

De Thora (Pentateuch) beweert dat Joel was een profeet van

God. Dit boek, dat slechts drie hoofdstukken heeft uit zijn

openbaringen en omvat bevelen over het vasten en waarschuwingen

tegen de slechte daden van de IsraŽlieten.

|

30 het boek Amos

|

Amos is ook gezegd dat een profeet zijn. In het begin was hij een

herder in de stad Tekoa. Hij werd profeet door God gemaakt in c.

783 BC. De negen hoofdstukken van dit boek wordt gezegd te zijn geweest

aan hem geopenbaard in het bewind van koning Azarja. Dit boek

bestaat zijn vermaningen om de IsraŽlieten wegens hun

slechte daden. Het boek voorspelt ook de invasie van Jeruzalem door

de koning van AssyriŽ als een straf van God, dat is

in Genesis genoemd (29: 15)

|

31 DE Obadja

|

Dit kleine geschrift bestaat uit slechts 21 verzen en bevat een

dromen van Obadja, de profeet. Er zijn een aantal voorspellingen

met betrekking tot de nederlaag van Adom, de vijand van Juda.

|

32 HET boek Jona

|

Dit boek wordt gezegd te zijn geopenbaard aan de profeet Jona.

Hij werd gestuurd naar de mensen van Nineve. Het verhaal gegeven door Torah

is een beetje anders dan de ene bekend door de moslims.

|

33 DE Micha

|

Dit boek wordt gezegd dat van de profeet Micha, de

Morastiet, die een profeet in de periode van de koning Hizkia

c. 900 voor Christus. Hij waarschuwde de IsraŽlieten Gods eigen toorn op rekening

van hun perversie. De koning, Hizkia, erkende zijn

profeetschap en onthield zich van slechte daden. (Kon 32:. 26)

|

34 HET BOEK NAHUM

|

Nahum wordt ook beschouwd als een profeet van de Torah. Zeer weinig

bekend is over zijn leven. Dit boek van 3 hoofdstukken beschrijft een

dromen van Nahum, die voorspellingen van de ondergang van omvat

de stad Nineve.

|

35 DE Habakuk

|

Habakuk wordt ook beweerd dat een profeet van de Torah zijn. Wij

zijn niet duidelijk over zijn periode. De Torah lijkt hem in te zetten

de periode voordat Nebukadnezar eigen invasie van Jeruzalem. Deze

boek noemt een van zijn dromen, die de IsraŽlieten vermaant

op hun slechte daden en voorspelt de verwoesting van Jeruzalem door

Nebukadnezar. Het heeft 3 hoofdstukken.

|

36 DE Sefanja

|

Zefanja is ook verondersteld om een ​​profeet die was zijn

door God tot profeet-kap in de periode van Josia, de zoon

van Amon, koning van Juda. Dit script van 3 hoofdstukken waarschuwt de

volk ​​van IsraŽl tegen de invasie van Jeruzalem door

Nebukadnezar.

|

37 DE Haggai

|

Dit script van 2 hoofdstukken wordt toegeschreven aan de profeet Haggai

die in de tijd van Darius, de koning van PerziŽ woonde, in 500 voor Christus

na de invasie van Nebukadnezar. Hij drong er bij de IsraŽlieten

herbouwen Jeruzalem en waarschuwde degenen die hen belemmerd.

|

38 HET boek Zacharia

|

Zacharia was ook een profeet. Hierbij moet worden opgemerkt dat

dit Zacharia is niet degene die in de Heilige is genoemd

Quran. Men zegt dat hij een metgezel van de profeet Haggai zijn op

de tijd van de herbouw van Jeruzalem. Dit boek bestaat

meestal van dromen, die profetieŽn met betrekking tot de toekomst behoren

van de IsraŽlieten en de komst van de profeet Jezus Het heeft

|

39 het boek Maleachi

|

Het boek Maleachi wordt toegeschreven aan de profeet Maleachi. Hij

is de laatste profeet van het Oude Testament. Het boek heeft 4 hoofdstukken

en beschrijft de ondankbaarheid van de IsraŽlieten. The Prophet

Maleachi leefde ongeveer 420 jaar voor de profeet Jezus, de

Messias

|

Deze achtendertig boeken worden verondersteld dat het echt is en

authentieke door bijna alle christenen. De Samaritanen, echter,

een sekte van de Joden, geloofde in slechts zeven van hen, dat wil zeggen de vijf

boeken van Mozes en het boek van Jozua, de zoon van Nun, en de

Boek Richteren. Hun naam verwijst naar de stad van Samaria in

Palestina. Ze verschillen van de Joden in twee punten, de

erkend nummer van de Boeken en wat een plek

van aanbidding.

|

3 de tweede divisie van het Oude Testament

|

Er zijn negen boeken in dit deel. De authenticiteit van deze

boeken is een punt van grote controverse onder de christenen geweest.

De protestantse geloof, bijvoorbeeld, niet erkent het

goddelijke oorsprong van deze boeken, en zij hebben ze uit afgedankte

hun Bijbel. Zij maken geen deel uit van de King James versie van vormen

de Bijbel. De collectie van deze negen boeken en vijf andere boeken

samen worden ook wel de apocriefen.

|

1 HET BOEK VAN ESTHER

|

Esther was een joodse vrouw die onder de gevangenen was

uit Jeruzalem in Babylon. Ahasveros, de koning van PerziŽ, was

ongelukkig met zijn eerste vrouw en trouwde hij met Esther. Aman, een

minister van de koning, had een aantal verschillen met Mardochaeus, de

vader van koningin Esther. Hij uitgezet om de Joden te vernietigen. Esther

overtuigde de koning om dit perceel te bestrijden en redde de Joden. Deze

boek beschrijft deze gebeurtenis in 10 hoofdstukken.

|

2 HET Baruch

|

Baruch was een discipel en schrijver van de profeet Jeremia

(Jer 32: 13-36, 36:. 4-32, 43: 3-16, 45: 1-3) The

Protestantse Bijbel omvat niet dit boek.

|

3 DEEL VAN HET BOEK VAN DANIEL

|

4 HET BOEK VAN TOBIAS

|

Tobias was een jood die was genomen naar AssyriŽ in de

periode van ballingschap. Het boek beschrijft een gevaarlijke reis gemaakt door

hem en zijn zoon. Het omvat ook het geval zijn huwelijk met

vreemde vrouw Sarah. Dit boek is heeft grote literaire verdienste.

|

5 HET BOEK VAN JUDITH

|

Dit boek wordt toegeschreven aan een zeer moedige joodse vrouw genaamd

Judith. Ze redde en verloste hij mensen uit de onderdrukking

van de koning van AssyriŽ. Het omvat ook het verhaal van haar liefde.

|

6 wijsheid van Salomo

|

Dit boek wordt toegeschreven aan de profeet Salomo. Het bevat

wijze uitspraken van de profeet en is in veel opzichten vergelijkbaar met de

Boek Spreuken.

|

7 Jezus Sirach

|

Dit is een verzameling van preken en vermaningen. Het is

toegeschreven aan Masiah, een prediker in c. 200 voor Christus. Dit boek is ook

van grote literaire verdienste.

|

8 HET EERSTE BOEK MakkabeeŽn

|

Dit boek beschrijft de opstand van de stam van de

MakkabeeŽn.

|

9 Het Tweede Boek MakkabeeŽn

|

Dit boek beschrijft de geschiedenis van een korte tijdsperiode en

bevat enkele ongelofelijke of corrupte rapporten.

|

4 De boeken van het Nieuwe Testament

|

De eerste divisie van het Nieuwe Testament

|

Er zijn twintig boeken in het eerste deel van het New

Testament. Deze twintig boeken worden verondersteld dat het echt is en

authentieke door de christenen.

|

1 het evangelie van MatteŁs

|

Dit is niet de Mattheus die ťťn van de twaalf discipelen van was

de profeet Jezus. Dit boek wordt beschouwd als de oudste worden

de evangeliŽn. Het boek begint met de genealogie van de Profeet

Jezus en beschrijft zijn leven en leer tot aan zijn hemelvaart

naar de hemel.

|

2 het Evangelie volgens Marcus

|

Mark was een leerling van Peter, de discipel van de profeet Jezus.

Dit evangelie begint met de profetieŽn die door de vorige

Profeten met betrekking tot de komst van de profeet Jezus. Het beschrijft

het leven van Jezus tot aan zijn hemelvaart. Het bestaat uit

16 hoofdstukken.

|

3 het evangelie van Lucas

|

Lucas was een arts en was een metgezel van Paulus en

reisde met hem mee op zijn reizen (Col. 4: 14 Handelingen 16) Hij stierf

in 70 na Christus. Zijn evangelie begint met de geboorte van de profeet Johannes

"De Doper" (wiens naam in Koran is Yahya) en heeft betrekking op het leven

van Jezus tot aan zijn hemelvaart. Het heeft 24 hoofdstukken.

|

4 Het Evangelie van Johannes

|

Dit boek begint ook met de geboorte van Johannes de Doper en

beschrijft de gebeurtenissen vanaf de geboorte van de profeet Johannes de

hemelvaart van de profeet Jezus. Het bestaat uit 21 hoofdstukken.

Het moet hier dat Johannes, de zoon van Zebedeus, het worden opgemerkt

discipel van Jezus is zeker niet de auteur van dit boek. Iedere

de christenen beweren dat de schrijver van dit boek kunnen zijn John de

Oudere maar deze claim is ook niet ondersteund door enig historisch

bewijs.

|

Deze vier boeken worden ook wel de vier evangelisten.

Soms wordt het woord Evangelie wordt ook gebruikt voor alle boeken van de

nieuwe Testament. Het woord is van Griekse oorsprong en betekent goed

tijdingen en onderwijs.

|

5 DE Handelingen van de Apostelen

|

Er wordt gezegd dat dit script is geschreven door Lucas om Theopheus. Het

omvat de handelingen en prestaties van de leerlingen van de Profeet

|

Jezus na zijn hemelvaart. Het beschrijft in het bijzonder de reizen

van Paulus tot zijn aankomst in Rome in 22 na Chr. Het heeft 28 hoofdstukken.

|

6 brief van Paulus aan de Romeinen

|

Dit is een brief geschreven door Paul om een ​​aantal van zijn Romeinse

volgelingen. Paulus was een Jood en een vijand van de volgelingen van

Jezus in het begin. Enige tijd na de hemelvaart van Jezus aan

de hemel hij plotseling verscheen en beweerde te hebben ontvangen

instructies van Jezus.

|

7 Eerste brief van Paulus aan de KorintiŽrs

|

Dit is Paul eigen eerste brief aan de KorintiŽrs en het bestaat

meestal van leer en dwangbevelen over eenheid onder de

Christenen. Op dat moment waren ze betrokken bij diverse geschillen.

Hoofdstuk 7 bevat een aantal dwangbevelen van huwelijksvermogensstelsels

relaties. In hoofdstuk 8 van het kwaad van het heidendom en de christenen "

houding ten opzichte van een heidense samenleving worden besproken. De laatste paar

hoofdstukken zijn onder andere een discussie over verzoening en het Hiernamaals

Hoofdstuk 16 beschrijft de zegeningen van het geven van aalmoezen en donaties

voor het christendom.

|

8 tweede brief van Paulus aan de KorintiŽrs

|

Deze brief werd ook aan de KorinthiŽrs geschreven door Paul en

bevat 16 hoofdstukken. Deze hoofdstukken bevatten religieuze

instructies, begeleiding en suggesties met betrekking tot de discipline

van de kerk. Van hoofdstuk 10 tot het einde Paulus spreekt over zijn

ministeriŽle ourneys.

|

9 brief van Paulus aan de Galaten

|

GalatiŽ was een provincie van Rome in het noorden van Klein-AziŽ.

Deze brief werd aan de gemeenten van GalatiŽ in de vroege 57 AD geschreven.

Paulus had gehoord dat de mensen van GalatiŽ werden beÔnvloed

door een andere religie. In deze brief probeert hij te voorkomen dat ze

conversie.

|

10 brief van Paulus aan de EfeziŽrs

|

Efeze was een belangrijke handelsstad van Klein-AziŽ. Er

was een groot huis van aanbidding er aan de godin Diana. Paul

maakte er een groot centrum van het christendom in drie jaar

grote inspanning. (Handelingen 1 (): 19) In deze brief geeft hij een aantal morele

instructies aan de bevolking.

|

11 brief van Paulus aan de Filippenzen

|

Deze brief van Paulus is gericht tot de mensen van Philippi, een

stad van MacedoniŽ. Dit is de eerste stad in Europa waar Paul

predikte het christendom. Hij werd daar gearresteerd. Deze brief bevat

zijn morele lessen en vermaningen voor eenheid onder de

Christenen.

|

12 brief van Paulus aan de Kolossenzen

|

Deze brief van Paulus is gericht tot het Volk van Kolosse, een

stad van Klein-AziŽ. Paul is hen aan te moedigen christenen blijven

en roept hen op zich te onthouden van slechte daden.

|

13 eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen

|

Deze brief van Paulus is geschreven om de mensen van Thessaloniki,

een stad van de provincie MacedoniŽ, die een deel van Griekenland

vandaag. Hij bespreekt in deze brief, de beginselen die brengen

over God eigen plezier. Het spreekt ook van andere vakken. Het heeft 5

hoofdstukken.

|

14 tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen

|

Deze brief, met alleen 3 hoofdstukken, biedt Paul bezitten

aanmoediging aan de Tessalonicenzen over hun goede daden en

enkele instructies met betrekking tot hun gedrag in het algemeen.

|

15 eerste brief van Paulus aan TimoteŁs

|

Timothy was een leerling en volgeling van Paulus. (Handelingen 14: 17, 16:

1-3) Paulus had een groot vertrouwen en bewondering voor hem (Cor. 16: 10 en

Phil. 2: 19). De brief bevat beschrijvingen over rituelen

en ethiek.

|

16 tweede brief van Paulus aan TimoteŁs

|

Deze tweede brief aan TimotheŁs spreekt van bepaalde mensen die

naar andere religies had bekeerd en bevat ook instructies aan

Timothy over prediking en ook een aantal voorspellingen voor de laatste

leeftijden. Het heeft 4 hoofdstukken.

|

17 brief van Paulus aan Titus

|

Titus was ook een metgezel van Paulus op een aantal van zijn reizen

(Cal. 2: 1). Paul had een grote liefde voor hem (Cor. 2: 13). Paul verliet

hem op Kreta, zodat hij daar kon preken. Deze brief heeft 3

hoofdstukken en geeft prediken instructies en informatie van de

vereisten van de bisschoppen.

|

18 brief van Paulus aan Filemon

|

Filemon was ook een metgezel van Paulus en had gereisd

met hem. De brief is geschreven door Paul toen hij stuurde Onesimus

aan Filemon (Fil. 1: 10)

|

19 eerste brief van PETER

|

Peter was een van de dichtstbijzijnde apostelen van Jezus. De studie van

het Nieuwe Testament laat zien dat Paul had een aantal verschillen met

hem in latere jaren. De brief was gericht aan de christenen die

werden verspreid over het noordelijke deel van Klein-AziŽ, dwz de

mensen van Poutus, GalatiŽ, CappadociŽ en BithyniŽ. De belangrijkste

doel van de brief was om de lezers die waren aan te moedigen

geconfronteerd met vervolging en lijden voor hun geloof.

|

20 EERSTE BRIEF VAN JOHN

|

TWEEDE AFDELING VAN HET NIEUWE TESTAMENT

|

In deze divisie van het nieuwe Testament zijn er zeven boeken.

De echtheid en de goddelijkheid van deze boeken wordt getwijfeld en

besproken door de christenen. Sommige regels uit de eerste brief van Johannes

Ook niet geloofd authentiek.

|

21 De brief van Paulus aan de HebreeŽn

|

De Joden worden ook wel de HebreeŽn. Het woord heeft een

associatie met "Aber" een titel die aan de profeet Jacob

HebreeŽn wordt ook gebruikt voor de christenen. De brief was gericht aan

een groep van christenen die op weg waren naar het loslaten van de

Christelijk geloof. De schrijver moedigt hen in hun geloof.

|

22 DE TWEEDE BRIEF VAN PETER

|

Deze brief van Peter is gericht tot de vroege christenen. Zijn

voornaamste zorg is om het werk van valse leraren en valse bestrijden

profeten. Het spreekt ook van de definitieve terugkeer van de Messias.

|

23 DE Tweede brief van Johannes

|

De tweede brief van Johannes werd geschreven door John om de "lieve

Lady en haar kinderen ". Volgens de christenen de" Lady "

waarschijnlijk staat voor de plaatselijke kerk.

|

24 DE Derde brief van Johannes

|

Deze brief was gericht aan Gaius, een van de leerlingen van Johannes

en een kerkleider. De schrijver prijst de lezer voor zijn hulp aan

andere christenen, en waarschuwt voor een man genaamd Diotrephes.

|

25 DE ALGEMENE brief van Jakobus

|

Dit James is niet de apostel Jakobus, de zoon van ZebedeŁs en

broer van John. De schrijver is Jakobus, de zoon van Jozef, de

timmerman. Hij wordt vaak genoemd in het boek Handelingen. Het

brief is een verzameling van praktische instructies en benadrukt de

belang van acties leiden door het geloof.

|

26 DE ALGEMENE Brief van Judas

|

Jude is een broer van de James, die een van de 12 was

apostelen. Hij wordt genoemd in Johannes 14: 22. De brief werd geschreven

om te waarschuwen tegen valse leraren die beweerden gelovigen te zijn. Jude

is niet de Judas wie gezegd wordt dat Jezus te hebben verraden.

|

27 DE OPENBARING

|

De Openbaring van Johannes is een verzameling van visies en

openbaringen geschreven in symbolische taal. De belangrijkste zorg is

geef haar lezers hoop en bemoediging in hun lijden voor

hun geloof.

|

5 recensies over de boeken door de Raden

|

1 Het is belangrijk op te merken dat in 325 een grote conferentie van

Christelijke theologen en religieuze geleerden werd bijeengeroepen in de

stad van Nicea onder het bevel van de keizer Constantijn aan

onderzoeken en bepalen van de status van deze boeken. Na een grondige

onderzoek werd besloten dat de Brief van Judas was echt

en geloofwaardig. De rest van deze boeken werden twijfelachtig verklaard.

Dit werd expliciet door Jerome genoemd in zijn inleiding op

zijn boek.

|

2 [St. Jerome was een christelijke geleerde die de Bijbel vertaald

in het Latijn, werd hij geboren in 340 A.C.]

|

3 Een ander concilie werd gehouden in 364 in Liodicia voor hetzelfde

doel. Deze conferentie van christelijke geleerden en theologen

niet alleen bevestigde de beslissing van het concilie van Nicaea

met betrekking tot de authenticiteit van de Brief van Judas, maar ook verklaard

dat de volgende zes boeken ook worden toegevoegd aan de lijst van

echte en geloofwaardige boeken: Het boek Esther, De Brief

van James, De tweede brief van Peter, de tweede en derde

Brieven van Johannes, de brief van Paulus aan de HebreeŽn. Deze

conferentie uitgesproken hun beslissing voor het publiek. Het boek van

Revelations, bleef echter uit de lijst van de

erkend boeken in zowel de raden.

|

4 In 397 werd een andere grote conferentie riep de Raad

van Carthago. Augustinus, de grote christelijke geleerde, W; tS onder

de 126 leerden de deelnemers. Het

leden van deze raad bevestigde de beslissingen van de twee

PREVIOUS Raden en ook de volgende boeken aan de lijst toegevoegd

van de goddelijke boeken: Het boek van de Liederen van Salomo, The

Boek van Tobit, The Baruch, Jezus Sirach, The First

en Tweede Boeken van Maccabees.

|

5 Tegelijkertijd is de leden van deze raad besloten dat de

Baruch was een deel van het boek Jeremia, omdat

Baruch was de plaatsvervanger van Jeremia. Daarom deden ze niet

de naam van dit boek apart in de lijst.

|

6 Nog drie conferenties werden gehouden nadat deze in Trullo,

Florence en Trent. De leden van deze bijeenkomsten bevestigd

de beslissing van de Raad van Carthago. De laatste twee gemeenten,

echter, schreef de naam van het boek van Baruch afzonderlijk.

|

7 Na deze raden bijna alle boeken die waren geweest

twijfelachtig onder christenen werden opgenomen in de lijst van

erkende boeken.

|

6 DE verworpen door de protestanten BOEKEN

|

De status van deze boeken bleef ongewijzigd tot de

Protestantse Refom1ation. De protestanten verwierpen de beslissingen

van de raden en verklaarde dat de volgende boeken waren

wezen te worden afgewezen: De Baruch, The Book of

Tobit, De Brief van Judas, het Lied van Salomo, Jezus Sirach,

De Eerste en Tweede Boeken van Maccabees. Zij zijn uitgesloten van deze

boeken uit de lijst van erkende boeken.

|

Bovendien, de protestanten ook verwierp de beslissing van hun

voorouders over een aantal hoofdstukken van het boek Esther. Deze

boek bestaat uit 16 hoofdstukken. Ze besloten dat de eerste negen

hoofdstukken en drie verzen uit hoofdstuk 10 waren in wezen te zijn

verworpen Zij baseerden hun beslissing op de volgende zes redenen:

|

1 Deze werken werden beschouwd als zelfs vals zijn in de

oorspronkelijke Hebreeuwse en Chaldeeuwse talen die niet meer waren

beschikbaar.

2 De Joden hen niet erkennen als geopenbaarde boeken.

3 Alle christenen hebben ze niet erkend als

geloofwaardig.

4 Jerome zei dat deze boeken niet betrouwbaar waren en waren

onvoldoende om te bewijzen en ondersteuning van de doctrines van het geloof.

5 Klaus heeft openlijk gezegd dat deze boeken werden gereciteerd, maar niet

in elke plaats.

6 Eusebius specifiek gezegd in hoofdstuk 22 van zijn vierde boek

die deze boeken hebben geknoeid, en veranderd. In

bijzonder het Tweede Boek van Maccabees.

|

Redenen: Nummers 1, 2 en 6 zijn bijzonder opgemerkt door de

lezers als zelfstandige voldoende bewijs van de oneerlijkheid en meineed

van de vroegere christenen. Boeken die verloren was in de

originele en die alleen bestond in de vertaling waren abusievelijk

erkend door duizenden theologen als goddelijke openbaring

Deze gang van zaken leidt een niet-christelijke lezer om het wantrouwen

unanieme beslissingen van christelijke geleerden van zowel de katholieke

en de protestantse gezindten. De aanhangers van het katholieke geloof

nog steeds geloven in deze boeken in blinde uitoefening van hun voorouders.

|

7 Het ontbreken van zekerheid IN DE BIJBEL

|

1 Het is een voorwaarde van het geloof in een bepaald boek als goddelijk

bleek dat het bewijs wordt geleverd door middel van onfeilbare argumenten die de

boek in kwestie werd onthuld door een profeet is en dat het heeft

getransporteerde ons precies in dezelfde volgorde zonder

veranderen door middel van een ononderbroken keten van overleveraars. Het is niet

al voldoende om een ​​boek toeschrijven zekere profeet op

basis van veronderstellingen en gissingen. Niet-ondersteunde beweringen

ťťn of enkele sekten van mensen niet moet zijn, en kan niet,

in dit verband geaccepteerd.

|

2 We hebben al gezien hoe de katholieke en protestantse geleerden

verschillen van mening over de vraag naar de authenticiteit van sommige van deze

boeken. Er zijn nog meer boeken van de Bijbel, die zijn geweest

verworpen door christenen.

|

3 Zij omvatten het Boek van de Openbaring, het boek Genesis, het

Boek van Ascension, het Boek van Geheimen, het Boek van Testament

en het Boek van de Biecht, die allemaal worden toegeschreven aan de Profeet

Moses.

|

Zo ook een vierde boek van Ezra wordt beweerd te zijn van de Profeet

Ezra en een boek over Jesaja eigen hemelvaart en openbaring zijn

aan hem toegeschreven.

|

4 Naast de bekende boek Jeremiah, kunnen andere

boek aan hem toegeschreven. Er zijn talrijke uitspraken die

beweerde te zijn van de profeet Habakuk. Er zijn veel liedjes die

wordt gezegd dat ze van de Profeet Solomon. Er zijn meer dan 70

boeken, andere dan de huidige, van het Nieuwe Testament, dat

worden toegeschreven aan Jezus, Maria, de apostelen en hun discipelen.

|

5 De christenen van deze tijd hebben beweerd dat deze boeken zijn

valse en zijn vervalsingen. De Griekse kerk, de katholieke kerk en

de Protestantse Kerk zijn unaniem op dit punt. Zo ook de

Griekse Kerk beweert dat het derde boek van Ezra is een deel van de

Oude Testament en gelooft dat het geschreven te zijn door de Profeet

Ezra, terwijl de protestantse en katholieke kerken verkondigd

valse en verzonnen. We hebben al de controverse van de waargenomen

Katholieken en protestanten over de boeken van Baruch, Tobit,

Jude, het Hooglied van Salomo, Ecclesiasticus en zowel de boeken van

MakkabeeŽn. Een deel van het boek van Esther is geloofwaardig aan de

Katholieken maar in wezen verworpen door de protestanten.

|

6 In een dergelijke situatie lijkt absurd en buiten de

grenzen van de rede te accepteren en gewoon erkennen een boek voor

de reden dat is toegekend aan een profeet een groep

geleerden zonder concrete steun. Vele malen hebben wij

eiste gerenommeerde christelijke geleerden om de namen van de te produceren

de hele keten van overleveraars recht van de auteur van het boek aan

bewijzen hun bewering, maar ze daartoe niet in staat waren. Bij een openbare

debat in India, een van de bekendste missionarissen biechtte

de waarheid, dat het ontbreken van een gezaghebbende steun voor die boeken

was te wijten aan de nood en calamiteiten van de christenen in de

eerste 313 jaar van hun geschiedenis. Wij

onszelf onderzocht en peilden naar hun boeken en deed veel moeite

om dergelijke instanties vinden, maar onze bevindingen niet verder leiden

vermoedens en vermoeden. Onze onpartijdig in de bronnen

hun boeken bleek dat de meeste hun beweringen zijn gebaseerd op

niets dan vermoedens.

|

7 Het is al gezegd dat vermoeden en vermoedens zijn

nutteloos in deze kwestie. Het zou heel gerechtvaardigd onzerzijds

als we weigerden te geloven in deze boeken totdat we hadden gekregen

sommige argumenten en overheden om hun echtheid te bewijzen en

authenticiteit. Echter, omwille van de waarheid, we gaan nog steeds vooruit

te bespreken en te onderzoeken het gezag van deze boeken in deze

hoofdstuk. Het is helemaal niet nodig om de autoriteit van elke bespreken

en elk boek van de Bijbel en we zijn van plan om slechts een aantal te onderzoeken

daarvan.

|

8 DE HUIDIGE Pentateuch IS NIET HET BOEK MOZES.

|

De Pentateuch (Torah) in het Oude Testament is

beweerde de collectie van de openbaringen aan de profeet te zijn

Moses. Wij zijn er stellig beweren dat de boeken van de Pentateuch niet

bezitten iedere autoriteit of ondersteunen om te bewijzen dat ze in feite waren

evesled te Mose en dat zij wrltten door hem of door

hem. We beschikken over goede argumenten om onze bewering te staven.

|

9 Het eerste argument:

|

1 Het bestaan ​​van de Tora, Pentateuch, is niet historisch

bekend voor koning Josia [Juda], de zoon van Amon. Het script van

de Pentateuch die werd gevonden door een priester genaamd Hilkia 18 jaar

na Josia eigen hemelvaart naar de troon is niet geloofwaardig uitsluitend op de

omdat het werd gevonden door een priester. Afgezien van deze duidelijke

Eigenlijk had dit boek weer verdwenen voordat de invasie van

Jeruzalem door Nebukadnezar [koning van Babel].

|

2 Niet alleen de Pentateuch, maar ook alle boeken van het Oude

Testament werden vernietigd in deze historische ramp. Geschiedenis

geen bewijs van het bestaan ​​van deze boeken bewijzen na

deze invasie.

|

3 Volgens de christenen de Pentateuch werd herschreven door

de profeet Ezra.

|

4 Dit boek samen met alle kopieŽn werden opnieuw verwoest en

verbrand door Antiochus [I MakkabeeŽn 1:59] ten tijde van zijn invasie

van Jeruzalem.

|

10 Het tweede argument:

|

1 Het is een geaccepteerd begrip van alle joodse en christelijke geleerden

dat de Eerste en Tweede boek Kronieken werden geschreven door

Ezra met de hulp van de profeten Haggai en Zacharia, maar we

Merk op dat de zevende en achtste hoofdstukken van dit boek uit

beschrijvingen van de nakomelingen van Benjamin, die onderling zijn

tegenstrijdig. Deze beschrijvingen tegenspreken ook verklaringen in de

Pentateuch, de eerste plaats in de namen, en ten tweede in het tellen van de

aantal van de nakomelingen. In hoofdstuk 7: 6 lezen we dat Benjamin

had drie zonen en in hoofdstuk 8: 1-3 zien we dat hij vijf had

zonen terwijl de Pentateuch beweert dat hij tien zoons had [Genesis

46:21].

|

2 Zowel de christelijke en de joodse geleerden zijn het unaniem eens over

het punt dat de verklaring van het Eerste Boek van Chronicles

is onjuist, en ze hebben deze fout gerechtvaardigd door te zeggen dat de

|

3 profeet Ezra kon niet onderscheiden en te scheiden van de zonen van

de kleinzonen, omdat de genealogische 1ables waaruit hij had

geciteerd waren defect en incompleet

|

4 Het is waar dat de drie profeten die de Pentateuch schreef)

waren noodzakelijk oprechte volgelingen van de Pentateuch. Nu als we

gaan ervan uit dat de Pentateuch van Mozes was dezelfde geschreven door

Deze profeten, lijkt het heel onlogisch dat ze moeten wijken

en of fouten in het goddelijke boek te maken, ook was het niet mogelijk

dat Ezra ten onrechte zou hebben vertrouwd een onvolledig en gebrekkig

tabel van de genealogie in een kwestie van een dergelijk belang.

|

5 Had de Pentateuch geschreven door Ezra dezelfde beroemde geweest

Pentateuch, zouden ze niet hebben afgeweken van het. Deze

bewijzen leiden ons om te geloven dat de huidige Pentateuch was

noch het een geopenbaard aan Mozes en opgeschreven door hem noch

de ene geschreven door Ezra door inspiratie. In feite is een verzameling

van verhalen en tradities die de huidige onder de Joden waren, en

door hun geleerden geschreven zonder een kritische kijk op hun

autoriteiten.

|

6 Hun bewering dat drie profeten begaan fouten in het kopiŽren

de namen en het aantal van de zonen van Benjamin leidt ons naar

andere hand om volgens de christenen de

profeten zijn niet beschermd tegen verkeerde actie en kan worden betrokken

bij het plegen van grote zonden, evenzo kunnen ze fouten maken

het schrijven of het prediken van het heilige boeken.

|

11 Het derde argument:

|

1 Elke lezer van de Bijbel een vergelijking te maken tussen

hoofdstukken 45 en 46 van het boek EzechiŽl, en de hoofdstukken 28 en

29 van het boek Numeri, zullen merken dat ze elkaar tegenspreken

andere in religieuze doctrine. Het is duidelijk dat de profeet EzechiŽl

was de opvolger van de leerstellingen van de Pentateuch. Als we

veronderstellen dat EzechiŽl had de huidige Pentateuch hoe kon hij

hebben gehandeld die leerstellingen, zonder af te wijken van het.

|

2 Op dezelfde manier vinden we in verschillende boeken van de Pentateuch de

verklaring dat de zonen verantwoordelijk voor de zonden begaan zullen zijn

door hun vaders tot drie generaties. Anders wordt de

Boek EzechiŽl (18: 20) zegt: "Zoon zal de ongerechtigheid van het niet verdragen

de vader, noch zal de vader dragen de ongerechtigheid van de zoon: de

gerechtigheid des rechtvaardigen zal op hem zijn, en de

goddeloosheid des goddelozen zal op hem zijn. "

|

3 Dit vers impliceert dat niemand zal worden gestraft voor de zonde van

anderen. En dit is de Waarheid. De Heilige Koran heeft het bevestigd.

Het zegt:

|

"Geen drager van lasten kan de last dragen van een ander."

|

12 Het vierde argument:

|

1 Het onderzoek van de boeken van de Psalmen, Nehemia, Jeremia en

EzechiŽl getuigt van het feit dat de stijl van schrijven in die leeftijd

was vergelijkbaar met de huidige stijl van moslimauteurs; dat wil zeggen,

lezers kunnen gemakkelijk onderscheid maken tussen de persoonlijke observaties

van de auteur en zijn citaten van andere schrijvers.

|

2 De Pentateuch in het bijzonder, is zeer verschillend in stijl, en

we hebben niet eens een enkele plaats om aan te geven dat de auteur van vinden

Dit boek was Mozes. Integendeel, het leidt ons om te geloven dat

de auteur van de boeken van de Pentateuch is iemand anders die was

het maken van een verzameling van de huidige verhalen en gewoonten van de Joden.

Echter, teneinde de verklaringen die hij dacht scheiden

werden de uitspraken van God en Mozes, voorafgegaan hij hen met de

zinnen: "God zegt" of "Mozes zei:". De derde persoon is geweest

gebruikt voor Mozes in elke plaats. Was het het boek van Mozes,

hij zou hebben gemaakt van de eerste persoon die voor zichzelf. Tenminste er

zou een plek waar we konden vinden Mozes spreken geweest

in de eerste persoon. Het zou zeker het boek meer hebben gemaakt

respectabel en betrouwbaar zijn volgelingen. Het moet worden overeengekomen

dat een verklaring in de eerste persoon die door de auteur draagt

meer gewicht en waarde dan zijn verklaring die door iemand anders

in de derde persoon. Verklaringen in de eerste persoon niet kan worden

weerlegd zonder krachtige argumenten, terwijl verklaringen in het derde

persoon vereisen ware door degene die om wenst te worden bewezen

toeschrijven die verklaringen aan de auteur.

|

13 Als vijfde argument:

|

1 De huidige Pentateuch bevat binnen zijn hoofdstukken een aantal

verklaringen die historisch onmogelijk toeschrijven aan Mozes zijn.

Sommige verzen expliciet aan te duiden dat de schrijver van dit boek kan niet

voorafgaand aan de profeet David hebben bestaan, maar moet ofwel een

tijdgenoot van David of later dan hem.

|

2 De christelijke geleerden hebben geprobeerd om het advies te rechtvaardigen dat

deze zinnen werden later toegevoegd door bepaalde profeten. Maar deze

is slechts een verkeerde veronderstelling die niet wordt ondersteund door een

argument. Bovendien is er geen profeet van de Bijbel ooit genoemd

dat hij een zin heeft toegevoegd aan een bepaald hoofdstuk van een bepaalde bok

Nu tenzij deze hoofdstukken en zinnen zijn niet bewezen door

onfeilbare argumenten om zijn toegevoegd door een profeet ze blijven

de geschriften van andere dan de profeet Mozes iemand.

|

14 DE ZESDE STELLING:

|

De auteur van Khulasa Saiful-Moeslimien heeft geciteerd uit

volume 10 van Penny Encyclopaedia (die we hier te reproduceren

van Urdu) dat dr Alexander Gides, een erkend Christi; m

schrijver, zegt in zijn inleiding tot de Nieuwe Bijbelvertaling:

|

"Ik ben gekomen om drie dingen buiten twijfel weten via

enkele overtuigende argumenten:

|

1 De huidige Pentateuch is niet het boek van Mozes.

2 Dit boek is geschreven, hetzij in Kana "een of Jeruzalem. Dat is

om te zeggen, het was niet in de periode dat de IsraŽlieten geschreven

werden in de wildernis van de woestijn wonen.

3 Waarschijnlijk dit boek werd in de periode van de schriftelijke

Profeet Salomo, dat is, ongeveer een duizend jaar voor

Christus, de periode van de dichter Homerus. Kortom, de samenstelling

kan worden bewezen te zijn ongeveer vijfhonderd jaar na de dood van

Moses.

|

15 DE ZEVENDE STELLING:

|

1 "Er lijkt geen merkbaar verschil tussen de modus

van meningsuiting van de Pentateuch en het idioom van de andere boeken

van het Oude Testament, die werden geschreven na de release van de

IsraŽlieten uit de gevangenschap van Babel, terwijl zij gescheiden

door ten minste negen honderd jaar van elkaar. Menselijk

ervaring getuigt ervan dat talen beÔnvloed en

snel veranderen met het verstrijken van de tijd.

|

2 Bijvoorbeeld, als we vergelijken met de huidige Engels taal met de

taal van vierhonderd jaar geleden zien we een aanzienlijke

verschil in stijl, expressie en idioom tussen de twee

talen. Door de afwezigheid van dit verschil in de taal van

deze boeken Luselen, een geleerde, die grote opdracht had meer dan

Hebreeuwse taal van uitgegaan dat al deze boeken in ťťn werden geschreven

en dezelfde periode.

|

16 DE ACHTSTE STELLING:

|

1 We lezen in het boek Deuteronomium (27: 5) "En er

zult gij bouwen een altaar voor de Here, uw God, een altaar van

stones. Gij zult niet opheffen enige ijzer over hen. En gij

zal heel duidelijk op deze stenen schrijven alle het werk van deze wet,

|

2 Dit vers verschijnt in het Perzisch vertaling verschenen in 1835 ln

deze woorden:

|

3 "En schrijf al de woorden van de Pentateuch (Torah) op de

duidelijk stenen. "

|

4 In de Perzische vertaling van 1845, lijkt het er zo uit:

|

5 "Schrijf de woorden van deze Thora (Pentateuch) op de stenen in

heldere brieven. "

En het boek Jozua zegt:

|

6 "Toen bouwde Jozua een altaar voor de Here, de God van IsraŽl in

Berg Ebal, gelijk als Mozes, de knecht des HEEREN, bevolen de

kinderen van IsraŽl "(8: 30,31).

En vers 32 van hetzelfde hoofdstuk bevat:

|

7 "En hij schreef ook op stenen een dubbel van de wet van

Mozes, die hij schreef in het bijzijn van de kinderen van IsraŽl. "

(Josh. 8: 32).

|

8 Al deze extracten voldoende laten zien dat de wetten van Mozes of

de Pentateuch was net zo veel als kan worden geschreven op de stenen

van een altaar.

|

9 Als we nu veronderstellen dat het de huidige Pentateuch dat is

om in de bovenstaande verzen genoemd zou dit onmogelijk zijn.

|

17 DE NEGENDE STELLING:

|

1 Norton, een missionaris, zei: "Schrijven was niet in zwang in de

de tijd van Mozes, "wat aangeeft dat als het schrijven niet in gebruik was in de

periode van Mozes, kon hij niet de auteur van de Pentateuch zijn. Indien

de authentieke boeken van de geschiedenis confirrn zijn verklaring dit kan zijn

een krachtig argument in dit verband. Deze verklaring is ook

ondersteund door het boek "Engels History" gedrukt door Charles

Dallin Press, Londen in 1850. Het zegt:

|

2 "De mensen van de afgelopen eeuwen gebruikt om te krabbelen op platen van

koper, hout en was, met naalden van ijzer en messing of puntige

botten. Hierna de Egyptenaren gebruik gemaakt van de bladeren van de

papyrus riet. Het was pas in de 8e eeuw, dat papier was

gemaakt van doek. De pen werd uitgevonden in de zevende eeuw

AD. "

|

3 Als deze historicus is voor christenen aanvaardbaar, de vordering

door Norton wordt voldoende bevestigd.

|

18 DE TIENDE STELLING:

|

1 De onderhavige Pentateuch bevat een groot aantal fouten

terwijl de woorden van de profeet Mozes vrij van dit geweest moet zijn

defect. Genesis 46: 15 zegt:

|

2 "Deze zijn de zonen van Lea, die zij baarde Jakob in

Padanaram met Dina zijn dochter; al de zielen zijner zonen en

dochters waren drie en dertig. "

|

3 Het cijfer 33 is verkeerd. Het juiste nummer is 34. De

beroemde commentator Horsely, gaf ook toe deze fout. Hij

zei:

|

4 "Als je telt de namen, waaronder Dinah, het totaal komt op

34 en Dinah moeten als blijkt uit het aantal

de zonen van Zilpha, want Sarah was ťťn van de zestien.

Zo ook het boek Deuteronomium 23: 2 bevat deze

statement:

|

5 "Geen bastaard zal in de vergadering van de Heer;

zelfs zijn tiende geslacht zal niet in de gemeente

van de Heer. "

|

6 Deze uitspraak is ook niet correct. Op basis van deze

uitspraak van de profeet David en al zijn voorouders tot Perez

zou uit de gemeente van de Heer, omdat uit te sluiten

Perez was een onwettige zoon van Juda. Dit is zeer duidelijk uit

de beschrijving in hoofdstuk 38 van het boek Genesis. En het

Profeet David toevallig in zijn tiende generatie volgens

naar de genealogische beschrijvingen van Jezus in de evangeliŽn van

MatteŁs en Lucas. Onnodig te zeggen dat de profeet David was

de leider van de congregatie van de Heer; en volgens de

Psalmen van David was hij de eerste die uit God geboren.

|

19 FOUTEN IN DE caculation van de IsraŽlieten "NUMBER.

|

1 We lezen in het boek Numeri (1: 45-47) deze verklaring:

"Zo waren al de getelden van de kinderen van IsraŽl

door het huis van hun vaderen, van twintig jaren oud en daarboven,

dat alles om uit te gaan naar de oorlog in IsraŽl in staat waren; zelfs allen, die

werden genummerd zeshonderd thousand and 3005

honderd en vijftig. Maar de Levieten, naar den stam hunner vaderen

werden onder hen niet geteld. "

|

2 Deze verzen impliceren dat het aantal van het bestrijden van mensen van de

IsraŽlieten was meer dan zeshonderdduizend. Dit nummer

exclusief de mannen, vrouwen en kinderen van de Levi Stam en al

de vrouwen van de andere stammen van de kinderen Israels, en al die mannen

die onder de twintig jaar oud waren. Als we onder meer het aantal

alle mensen van de IsraŽlieten niet in deze opsomming, hun

totaal niet minder dan 20-500.000. Deze

verklaring is verkeerd voor vijf redenen.

|

20 De eerste reden.

|

1 Het totaal aantal mannen en vrouwen van de IsraŽlieten was

Zeventig een. hij de tijd van hun aankomst in Egypte. Dit blijkt uit

Genesis 46: 27, Exodus 1: 5 en Deuteronomium 10: 22. De

grootst mogelijke periode van hun verblijf in Egypte is 215 jaar. Het

kan niet meer zijn.

|

2 Het is in het eerste hoofdstuk van het boek is genoemd

Exodus dat de zonen van het volk van IsraŽl werden gedood en hun

dochters te leven, 80 jaar voor hun bevrijding uit

Egypte.

|

3 Nu rekening houdend met hun totale aantal bij hun aankomst in

Egypte, de duur van hun verblijf in Egypte, en het doden van

hun zonen door de Koning, als we aannemen dat na elke vijfentwintig

jaar ze verdubbeld in aantal en hun zonen waren helemaal niet gedood,

zelfs dan zou hun aantal niet halen vijfentwintigduizend in de

periode van hun verblijf in Egypte laat staan ​​vijfentwintighonderd

duizend! Als we in het oog houden het doden van hun zonen, dit nummer

wordt een fysieke onmogelijkheid.

|

21 De tweede reden:

|

1 Het moet ver van de waarheid te zijn dat hun aantal steeg van

70-25 honderdduizend mensen in colonnes zo'n korte tijd,

terwijl ze werden onderworpen aan de ergste vorm van vervolging en

ontberingen door de koning van Egypte. In vergelijking, de Egyptenaren

die al het comfort van het leven genoten nam niet toe bij dat tarief.

|

2 De IsraŽlieten woonden een collectieve leven in Egypte. Als ze

verondersteld te zijn geweest meer dan 20-500000 het

zou een uniek voorbeeld in de menselijke geschiedenis dat een populatie van

deze omvang wordt onderdrukt en vervolgd en hun zonen voordat gedood

hun ogen, zonder een teken van verzet en rebellie van hen.

Zelfs dieren te bestrijden en te weerstaan ​​aan hun nageslacht te redden.

|

22 De derde reden:

|

1 Het boek Exodus hoofdstuk 00:39 beschrijft hoe de

IsraŽlieten had met hen genomen de kuddes vee en schapen, en de

hetzelfde boek 5:19, informeert ons ook dat ze de rivier overstaken in een

enkele nacht; en dat ze gebruikt worden om elke dag 13:21 reizen, en

dat Mozes gebruikte ze verbale orders om 14 maart aan te geven: 1.

|

23 DE VIERDE REDEN:

|

1 Als het nummer juist waren zou het noodzakelijk dat ze hadden

een plaats voor hun kamp groot genoeg om tegemoet vijfentwintig

honderdduizend mensen samen met hun kuddes of vee. Het

Feit is dat het gebied rond de berg SinaÔ, en het gebied van de

twaalf bronnen in Elim zijn niet groot genoeg om te hebben

ondergebracht de IsraŽlieten en hun vee.

|

24 DE VIJFDE REDEN:

|

1 vinden we de volgende verklaring in Deuteronomium 07:22.

"En de Here, uw God, zal deze volken voor uw aangezicht door te zetten

Langzamerhand: gij zult hen niet te consumeren in een keer, opdat de

dieren van het veld toename over u. "

|

2 Het is geografisch gezien waar dat Palestina verlengd bijna 200

mijl in lengte en negentig mijlen in de breedte. Nu, als het aantal

de IsraŽlieten was echt 20-500000, en ze

had Palestina na het doden van al haar inwoners in een keer gevangen genomen,

Hoe was het mogelijk de dieren het aantal overwonnen

de IsraŽlieten, want had ze in aantal veel minder dan geweest

vermeld, zelfs dan, ze zouden hebben genoeg geweest om zulke bevolken

een klein gebied.

|

3 Ibn Khaldun, ook weerlegde dit nummer in zijn

"Introduction; Muqaddimma" zeggen dat volgens de onderzoekingen

gemaakt door de geleerden, de kloof tussen IsraŽl en Mozes is slechts

drie generaties. Het is ongelooflijk dat in een periode van slechts

drie generaties ze kunnen verhogen dat nummer.

|

4 Op grond van bovenstaande argumenten is het duidelijk tht "het Volk

van het Boek "(De christenen en de joden) geen bezitten

Argumenten voor hun stelling te bewijzen, dat de boeken van de Pentateuch

werden geschreven of overgebracht door de profeet Mozes.

|

5 Het is dan ook niet bindend voor ons om te geloven in deze boeken

tot en tenzij ze produceren onweerlegbare argumenten ondersteunen

thetr clalm.

|

25 De status van het boek Jozua

|

1 We hebben al gezien dat de Pentateuch, die het geniet

status van een fundanlent; ll boek van het christelijk geloof,

callnot

worden bewezen authentiek en geloofwaardig te zijn. Laten we nu overgaan tot

vinden van de waarheid over het boek Jozua, het volgende boek in

belang.

|

2 Allereerst de nallle van de auteur van dit boek is niet

met zekerheid bekend is, en de duur van de samenstelling ervan is ook

onbekend.

|

3 De christelijke geleerden beweren vijf verschillende meningen:

|

1 Gerrard, Diodat Huet, Albert Patrick, Tomlin en Dr Gray

geloven dat het is geschreven door de profeet Joshua zelf.

|

2 Dr Lightfoot beweert dat Phineas [kleinzoon van de profeet Aaron]

is de auteur van dit boek.

|

3 Calvijn zegt dat het is geschreven door Eleazar.

|

4 Moldehaur en Van Til geloven te zijn geschreven door

Samuel.

|

5 Henry beweerde dat het is geschreven door de profeet Jeremia.

|

4 Lezers worden erop gewezen de tegenstrijdige adviezen van deze

Christelijke geleerden, vooral rekening houdend met het feit dat Jozua

en Jeremiah worden gescheiden door een periode van 850 jaar. De aanwezigheid

van dit grote verschil in mening is, op zichzelf, een sterke

bewijs dat het boek niet wordt geloofd authentieke door hen te zijn.

Hun meningen zijn over het algemeen op basis van hun berekeningen ondersteund

door enkele vage noties indicatingthat een bepaalde persoon kan in de

auteur van een bepaald boek. Als we een vergelijking maken tussen

Jozua 15: 63 en Samuel 5: 6-8, is het vrij duidelijk dat dit boek

werd vůůr het zevende jaar van de hemelvaart van de schriftelijke

Profeet David op de troon. Jozua 15: 63 zegt: "Wat betreft de

Jebusieten de inwoners van Jeruzalem, de kinderen van IsraŽl

kon ze niet verdrijven; maar de Jebusieten woonden met de kinderen

van Juda te Jeruzalem, tot op dezen dag. "De bovenstaande verklaring kan zijn

vergeleken met de verklaring van het Tweede Boek van Samuel

die bevestigt dat de Jebusieten in Jeruzalem woonden tot

het zevende jaar van de hemelvaart van David tot troon (5: 6-8), de

auteur van Joshua eigen verklaring gezegd dat de Jebusieten woonden in

Jeruzalem "tot op deze dag", wat betekent het zevende jaar van David bezitten

hemelvaart naar de troon. Dit betekent duidelijk dat de auteur behoorde

tot dat tijdvak.

|

5 Ook hetzelfde boek bevat deze verklaring, "En zij

verdreef de Kanašnieten, die te Gezer woonden, maar de

Kanašnieten tussen Efraim tot op dezen dag. "" We vinden

nog een uitspraak in I Koningen 9:16 dat de farao had verdreven

de Kanašnieten uit Gezer in de tijd van Salomo. Dit leidt tot

de conclusie dat het boek voor het moment van geschreven

Salomo. G.T. Menley heeft dan ook toegegeven dat een vergelijking

van Josh. 15: 63 met 2 Samuel 5: 7-9 en van Josh. 16:10, met I

Koningen 9: 16, leidt tot de conclusie dat dit boek werd geschreven

voordat Rehobo "aam. Zie 2 SamuŽl 1:18

|

6 In het licht van dit bewijs, is het logisch om te concluderen dat de

auteur van het boek Jozua moet na de Profeet hebben geleefd

David.

|

26 De status van het boek Richteren

|

1 Het boek Richteren is de derde meest gerespecteerde boek van het Oude

Testament. Opnieuw worden we geconfronteerd met een groot verschil van mening

met betrekking tot de auteur van het boek en de mogelijke duur van haar

compilatie.

|

2 Sommige christelijke schrijvers beweren dat het boek van Phineas zijn,

terwijl sommige andere geloven te zijn geschreven door Hizkia. In

geen van deze gevallen kan het worden gezegd dat het een geopenbaard boek omdat zijn

noch Phineas noch Hizkia zijn profeten. Hizkia was de

Koning van Juda. (2 Koningen 18 en Chr. 32)

|

3 Enkele andere schrijvers hebben beweerd dat dit boek is geschreven door

Ezra. Het kan worden opgemerkt dat het verschil van tijd tussen Ezra en

Phineas niet minder dan negenhonderd jaar.

|

4 Dit verschil van mening kon niet ontstaan ​​als de christenen

bezat geen echte bewijzen die hem betreffen. Volgens de Joden

al deze claims en beweringen zijn onjuist. Zij, op basis van

gissingen, toeschrijven aan Samuel. Dus er zijn zes verschillende

meningen over.

|

27 Het boek Ruth

|

1 Dit boek, ook het onderwerp is van grote verschillen van mening.

Sommige christenen denken dat het is geschreven door Hizkia, waarin

geval is het niet een geopenbaarde boek. Sommige anderen zijn van mening dat

de auteur van dit boek Ezra. Alle andere christenen en de joden

toeschrijven aan Samuel.

|

2 Er wordt vermeld in de inleiding van de Bijbel gedrukt in

Straatsburg in 1819, dat het boek Ruth is een verzameling van de familie

verhalen en het boek Job is slechts een verhaal.

|

28 HET boek Nehemia

|

1 De zelfde soort verschil aanwezig is ten aanzien van de auteur

en de periode van dit boek. De meest populaire mening is dat het

werd geschreven door Nehemia. Athanasius, Epiphanius en

Chrysostome geloven te zijn geschreven door Ezra. Aecording

tot de publieke opinie het niet kan worden aanvaard als een geopenbaarde boek.

|

2 De eerste 26 verzen van hoofdstuk 12 zijn verschillend van de rest

van het boek Nehemia, omdat in de eerste elf hoofdstukken Nehemia

wordt in dit hoofdstuk de derde bedoeld in de eerste persoon, terwijl

persoon wordt gebruikt zonder duidelijke reden. Daarnaast vinden we

Drius, de koning van PerziŽ in vers 22 van het vermeld worden

Hetzelfde chpter, toen hij in feite leefde honderd jaar na de

dood van Nehemia. De christelijke commeIltators moeten verklaren

Deze anomalie als latere toevoeging. De Arabische vertaler van de

Bijbel heeft hij weggelaten altogetl1er.

|

29 Het boek Job

|

1 De geschiedenis van het boek Job is nog onduidelijk en

onzekerder dan de andere boeken. Er zijn ongeveer vierentwintig

tegenstrijdige meningen met betrekking tot haar naam en periode.

Maimonides, een gevierde geleerde en rabbijn van de Joden, Michael

Leclerc, Semler, Hock, Isnak alld andere christenen beweren dat Job

is een fictieve naam en het boek Job is niet meer dan een fictie.

Theodore is ook veroordeeld is. Luther, de leider van de

Protestantse geloof, houdt het als puur een fictief verhaal.

|

2 Het boek wordt toegeschreven aan verschillende namen op basis van

gissingen. Maar als we aannemen dat het boek werd geschreven door

Elihu [zoon van Bar "achel de Buziet] of door een bepaalde onbekende persoon

die een tijdgenoot van Manasse was, is het niet acceptabel als een

profetische en onthulde tekst.

|

30 De Psalmen Davids

|

1 De geschiedenis van dit boek ook vergelijkbaar met de geschiedenis van de

boek Job. We hebben geen enkel bewijsstuk om een ​​show te vinden

bijzondere man aan zijn schrijver. De periode van de verzameling van alle

de Psalmen is ook niet bekend. Of de namen van de Psalmen zijn

Profetische of niet is ook onbekend. De oude Christenen hebben

verschillende meningen over. De schrijvers, Origenes, Chrysostome en

Augustinus geloven te zijn geschreven door de profeet David

zelf. Aan de andere kant, schrijvers als Hilary, Athanasius,

Jerome en Eusebius hebben dit strikt weerlegd. Horne zegt:

|

2 "Ongetwijfeld de fomler statement is uit den boze".

Volgens het advies van de laatste groep, meer dan dertig

psalmen zijn van onbekende auteurs. Tien psalmen uit 9 () tot 99 zijn

hoort te zijn van Mozes en eenenzeventig psalmen wordt beweerd dat

vanaf David. Psalm 88 wordt toegeschreven aan Heman en Ethan [beide

werden artsen], terwijl de Psalmen 72 en 177 zijn naar verluidt uit

Salomo.

|

3 En drie psalmen worden verondersteld om van Jeduthun en ťťn

honderdtwintig psalmen van Asaf, maar sommige christenen

weerleggen dat Psalmen 74 en 79 zijn door hem geschreven. Elf psalmen

[42-49 en 84,85 en 87] worden verondersteld te zijn geschreven

door drie zonen van Kore.

|

4 Sommige schrijvers denken zelfs dat de auteur van deze psalmen was een

totaal andere persoon die deze psalmen toegeschreven aan de verschillende

betrokken schrijvers, terwijl weer anderen van de psalmen werden geschreven door

een andere onbekende persoon. Calmat zegt dat slechts vijfenveertig psalmen

werden geschreven door David, terwijl de rest door andere mensen.

|

5 De oude Joodse geleerden noemen de volgende namen als

de schrijvers van de psalmen: de profeten Adam, Abraham, Mozes;

en Asaf, Heman, Jeduthun en de drie zonen van Kore.

David alleen hebben ze aan elkaar verzameld. Volgens hen

David, zelf, niet de auteur van een van de Psalmen; hij is gewoon

de ontvanger van hen:

|

6 Horne zei dat het vonnis van de moderne christelijke en joodse

geleerden is dat dit boek werd geschreven door de volgende auteurs:

de profeten Mozes, David en Salomo; en Asaf, Heman,

Ethan, Jeduthun en de drie zonen van Kore.

|

7 Dezelfde tegenspraak en verwarring wordt gevonden met betrekking tot de

periode van de compilatie. Sommige geleerden houden hen te zijn geweest

geschreven en samengesteld in de tijd van David; sommigen geloven dat ze

werden verzameld door enkele vrienden van Hizkia in zijn periode; terwijl

sommige anderen denken dat ze in verschillende periodes werden gecompileerd.

Soortgelijke verschillen zijn ook geuit over de namen van de

Psalmen. Sommigen beweren dat ze worden onthuld, terwijl anderen denken dat

iemand die geen profeet was had ze geroepen met deze

namen.

|

8 Psalm 72, vers 20 zegt: "De gebeden van David, de zoon van

Jesse zijn afgelopen. "Dit vers is weggelaten in het Arabisch

vertalingen blijkbaar met het doel van het ondersteunen advies

van de eerste groep die het hele boek Psalmen is geschreven door

de profeet David. Anderzijds is ook mogelijk dat deze

vers zou zijn later toegevoegd ter ondersteuning van de tweede groep bezitten

mening dat de profeet David was niet de auteur van dit boek. In

beide gevallen is de vervorming van de tekst wordt bewezen, hetzij door nalatigheid

van dit vers of door toevoeging ervan.

|

31 het boek Spreuken

|

1 De staat van dit boek, ook, is niet veel anders dan de

boeken hebben we tot nu toe besproken. Enkele schrijvers hebben beweerd dat

de auteur van dit hele boek is de profeet Salomo zelf.

Deze bewering is onjuist vanwege variaties in taalkundige uitdrukkingen en

stijl, en herhaling van enkele verzen in dit boek

|

2 Afgezien hiervan is de eerste verzen van de hoofdstukken 30 en 31 ook

weerleggen deze veronderstelling.

|

3 Zelfs als we accepteren dat een deel van dit boek had kunnen zijn

geschreven door Solomon die mogelijk waar voor 29 hoofdstukken die

werden niet verzameld of samengesteld in zijn periode, omdat er geen

twijfel dat een aantal ervan werden verzameld door Hizkia zoals blijkt

van 25: 1:

|

4 "Dit zijn ook spreuken van Salomo, die de mannen van

Hizkia, koning van Juda, gekopieerd uit. "

Dit gebeurde 270 jaar na de dood van Salomo.

|

5 Sommige schrijvers zijn van mening dat de eerste negen hoofdstukken van

het boek werd niet geschreven door Salomo. Hoofdstukken 30 en 31

toegeschreven aan Agur en Lemuel, zoals aangehaald, maar vreemd de

commentatoren kon geen van beide uit te vinden wie deze twee auteurs waren

noch zijn ze zeker van hun wezen profeten.

|

6 Op basis van hun gebruikelijke vermoedens hun bezit dat ze

waren profeten. Echter, dit soort vermoedens is niet aanvaardbaar

een onpartijdig lezer.

|

7 Sommigen van hen denken dat Lemuel is de tweede naam van Salomo,

maar Henry en Scott staat:

|

8 "Holden heeft de veronderstelling dat Lemuel ander was afgewezen

naam van Salomo, en hij heeft bewezen dat Lemuel was een aparte

persoon. Misschien heeft hij voldoende bewijs dat het boek kreeg

Lemuel en het boek van Agur zijn geopenbaarde boeken. Anders hadden ze

kon niet zijn opgenomen in de canonieke boeken. "

|

9 Adam Clarke zegt in zijn commentaar:

"Deze bewering wordt niet gestaafd door enig bewijs dat Lemuel was

Salomo. In dit hoofdstuk werd een lange periode na zijn dood geschreven.

Het idioom van de Chaldeeuwse taal die zijn gevonden in de

begin van dit boek ook weerleggen deze bewering.

En hij geeft commentaar op hoofdstuk 31:

|

10 "Zeker dit hoofdstuk kon niet zijn geschreven door

Salomo. "

Vers 25 van dit hoofdstuk zegt:

"Er zijn ook spreuken van Salomo, die de mannen van

Hizkia gekopieerd out. "

|

11 vers 30 in de Perzische versie van de Bijbel gedrukt 1838

zegt: "De woorden Aglr, de zoon van Jakeh, zelfs de Profetie: de

man gesproken tot Ithiel en Ucal. "

En de Bijbel gedrukt in de Perzische taal in 1845 bevat

dit: "De woorden van Acur, zoon van Jafa, waren zodanig dat de man

sprak tot Ithiel, EVN Ithiel en Ucal. "

|

12 De meerderheid van de schrijvers hebben toegegeven dat het boek was

samengesteld door vele mensen, waaronder Hizkia, Jesaja en misschien

Ezra.

|

32 HET boek Prediker

|

1 Dit boek, ook, heeft een geschiedenis van ernstige verschillen. Sommige

schrijvers hebben beweerd dat de steller ervan Solomon. Rabbi Kammchi, een

beroemde Joodse geleerde, zei dat het is geschreven door Jesaja. Het

geleerden van de Talmoed toeschrijven aan Hizkia terwijl Grotius zegt

dat dit boek is geschreven door Zerubabel voor zijn zoon, Ebihud. John,

een christelijke geleerde, en sommige Gerrnan geleerden berekenen om te hebben

geschreven na de release van de IsraŽlieten uit Babylon.

|

33 HET BOEK VAN DE Hooglied

|

1 De geschiedenis van dit boek is nog onduidelijk en onzeker.

Een aantal van de schrijvers toeschrijven aan de Profeet Salomo of een

persoon die tot zijn tijd. Dr Kennicot en sommige schrijvers

kom achter hem had het oordeel dat de vordering van zijn wezen

geschreven door Solomon was historisch gezien onjuist is en dat het werd geschreven

een lange tijd na zijn dood. Theodore, een missionaris die in gewoond

de vijfde eeuw na Christus, ten strengste veroordeeld dit boek en het Boek van

Baan, terwijl Simon en Leclerc niet erkennen als een origineel

boek. Whiston zei dat het een fout nummer en zou moeten zijn

uitgesloten van de heilige boeken van het Oude Testament. Sommige anderen

hetzelfde oordeel over hebben gemaakt. Semler houdt het als

gesmeed en gefabriceerd boek. De katholieke, Ward, heeft erop gewezen

dat CASTILIO verklaarde dat zij een verachtelijke lied te zijn en besloten dat het

moet uit de boeken van het Oude Testament worden uitgesloten.

|

34 Het boek DaniŽl

|

1 De Griekse vertaling van Theodotion, de Latijnse vertaling en

alle vertalingen van de rooms-katholieken zijn het Lied van

Drie kinderen en de hoofdstukken 13 en 14 van dit boek. De Romeinse

Katholieke geloof erkent dit nummer en de twee hoofdstukken, maar

de protestanten afkeuren van het en acht het niet echt.

|

2 HET BOEK VAN ESTHER

|

3 De naam van de auteur van dit boek en het tijdstip van de

compilatie onbekend. Sommige christelijke geleerden geloven dat het

werd geschreven door geleerden die in de periode tussen Ezra en

Simon. Een Joodse geleerde Philon [een tijdgenoot van Paulus] heeft als doel dat

het is geschreven door Jojachin, de zoon van Jozua [was de zoon van

Jehoakin], die naar Jeruzalem gekomen na de release van

Babylon. St Augustinus geloofde dat het om een ​​boek van Ezra zijn.

|

4 Enkele andere auteurs toeschrijven aan Murdoch en Esther. Ander

bijzonderheden van dit boek zal later in hoofdstuk 2 van de orde

dit boek.

|

35 het boek Jeremia

|

1 We zijn er zeker van dat hoofdstuk 52 van dit boek kan niet worden geclaimd

te zijn geschreven door Jeremia. Zo ook het elfde vers van

hoofdstuk 1 () kan niet worden toegeschreven aan Jeremiah. In het eerste geval,

omdat vers 64 van hoofdstuk 51 van de Perzische Versie 1838

bevat: "Tot hiertoe zijn de woorden van Jeremia". Terwijl de Perzische

Vertaling van AD 1839 zegt: "De woorden van Jeremia geŽindigd

here. "

|

2 In het laatste geval de reden is dat vers 11 van hoofdstuk 10

in de Chaldeeuwse taal, terwijl de rest van het boek is in het Hebreeuws.

Het is onmogelijk te achterhalen die ze in de tekst opgenomen. Het

commentatoren hebben verschillende vermoedens over de gemaakte

personen die deze inbrengen. De samenstellers van Henry en Scott

merkte over dit hoofdstuk:

|

3 "Het lijkt dat Ezra of een ander ingevoegd aan

verhelderen van de voorspellingen die zich in het vorige hoofdstuk. "

Horne zegt op pagina 194 van Vol. 4:

|

4 "Dit hoofdstuk is toegevoegd na de dood van Jeremia en de

los te maken van de gevangenschap van Babel, waarvan sommige vinden we

genoemd in dit hoofdstuk ook. "

|

5 Verder in dit boek zegt hij:

"Zeker is dat de woorden van deze profeet zijn in de Hebreeuwse

taal, maar hoofdstuk 10:11 is in de Chaldeeuwse taal. "I

De dominee Venema zei:

"Dit vers is een latere toevoeging."

|

36 het boek Jesaja

|

1 Een openbaar debat werd gehouden tussen Karkaran, een religieuze leider

van de rooms-katholieken, en Warren over dit boek. Deze

discussie werd gepubliceerd in 1852 in Agra (India). Karkaran

schrijft in zijn derde brief die Stapelin, een geleerde Gerrnan schrijver,

had gezegd dat hoofdstuk 40 en alle hoofdstukken tot hoofdstuk 66 van

het boek Jesaja werd niet geschreven door Jesaja. Dit betekent dat

zevenentwintig hoofdstukken van dit boek zijn niet de geschriften van

Jesaja.

|

37 het Nieuwe Testament en de status van de vier evangeliŽn

|

De evangeliŽn van MatteŁs, Lucas en MARK.

|

1 Al de oude christelijke schrijvers en een groot aantal moderne

schrijvers zijn het unaniem eens over het punt dat het evangelie van MatteŁs

was oorspronkelijk in de Hebreeuwse taal en volledig is

verduisterd te wijten aan vervormingen en wijzigingen die door de christenen.

De huidige Evangelie is slechts een vertaling en wordt niet ondersteund door

Elk argument of autoriteit. Zelfs de naam van de vertaler is niet

zeker bekend. Er zijn slechts vermoedens dat misschien dit of

die persoon zou hebben vertaald. Dit soort argument kan niet

zijn om een ​​niet-christelijke lezer acceptabel. Het boek kan niet worden

toegeschreven aan de auteur slechts op basis van onzekere

berekeningen.

|

2 De christelijke auteur van Meezan-ul-Haq kon produceren geen

gezag ten aanzien van de auteur van dit boek. Hij alleen conjectured

en zei dat Matthew eventueel zou kunnen hebben geschreven in het Grieks

taal. Gezien dit feit de vertaling onaanvaardbaar

en dreigt te worden afgewezen.

|

3 De Penny Encyclopedia zegt over het Evangelie van

Matthew:

|

4 "Dit evangelie werd in de Hebreeuwse taal en in de schriftelijke

taal die in 41 in zwang was tussen SyriŽ en Chaldea

AD Alleen de Griekse vertaling is beschikbaar. En het heden

Hebreeuwse versie is slechts een vertaling van dezelfde Griekse versie. "

|

5 Thomas Ward, een katholieke schrijver, zegt in zijn boek:

"Jerome expliciet in zijn brief dat sommige oude verklaard

geleerden waren achterdochtig over het laatste hoofdstuk van het Evangelie van

Mark; en sommigen van hen hadden twijfel over enkele verzen van hoofdstuk

23 van het evangelie van Lucas; en enkele andere geleerden waren twijfelachtig

over de eerste twee hoofdstukken van dit evangelie. Deze twee hoofdstukken

zijn niet opgenomen door de Marchionites [die niet erkennen

th oude testament en geloven in twee goden, een van goed en ťťn van

kwaad] in hun boek. "

|

6 Norton schrijft in zijn boek gedrukt in 1837 in Boston:

"Dit evangelie bevat een passage die loopt van vers negen tot

het einde van het laatste hoofdstuk waarin wordt opgeroepen voor onderzoek. Het is

verwonderlijk dat Griesbach niet heeft gezet enig teken van twijfel over haar

tekst, heeft sinds hij talrijke argumenten die bewijzen dat deze gepresenteerd

deel was een toevoeging door sommige latere mensen. "

|

7 Later in zijn boek, het geven van een aantal meer argumenten, zei hij:

"Dit bewijst dat de passage in kwestie is twijfelachtig,

zeker als we rekening houden met de gewoonte van schrijvers in dat ze

meestal de voorkeur aan de tekst in plaats van toe te laten van. "

Griesbach is een van de meest betrouwbare geleerden van de Protestantse

geloof.

|

38 DE onechtheid van het evangelie van Johannes

|

1 Er is geen autoriteit voor de bewering dat het evangelie van Johannes is

het boek van de apostel Johannes aan wie het wordt toegeschreven. Op

Integendeel, verschillende argumenten dat sterk weerleggen

claim.

|

39 Het eerste argument:

|

1 Voor en na de periode van de profeet Jezus, de stijl van

schrijven en de wijze van samenstellen boeken was vergelijkbaar met de stijl

van de aanwezige schrijvers. Hoewel dit evangelie is John zelf lijkt

dat de schrijver van het niet Johannes zelf.

|

2 Het is niet mogelijk om de duidelijke bewijs weerleggen dat de

tekst zelf biedt tenzij sterke argumenten worden gepresenteerd om te ontkennen

het.

|

40 Het tweede argument:

|

1 Dit evangelie bevat deze verklaring in 21:24:

"Dit is de discipel die van deze dingen getuigt, en we

weten, dat zijn getuigenis waar is, "het beschrijven van de apostel Johannes.

Dit geeft aan dat de schrijver van deze tekst is niet Johannes zelf. Het

leidt ons om te raden dat de schrijver een script geschreven door heeft gevonden

John en heeft de inhoud beschreven in zijn eigen taal te maken van een aantal

weglatingen en toevoegingen aan de inhoud.

|

41 Het derde argument:

|

1 In de tweede eeuw na Christus toen de autoriteiten weigerden

accepteren dit Evangelie als het boek van Johannes [de leerling],

Irenaeus - een discipel van Polycarpus, de discipel van Johannes - was

wonen.

|

2 Hij had geen verklaring voor hen die om geweigerde ontkennen niet maken

accepteren het boek en niet getuigen dat hij Polycarpus had gehoord

zeggen dat dit Evangelie was het boek van Johannes, de apostel. Had het

geweest het boek van Johannes, Polycarpus moet hebben geweten. Het kan niet

de waarheid dat hij hoorde Polycarpus zeggen vele geheime en diepgaand

dingen die hij verwant maar niet een enkel woord over een niet horen

kwestie zo belangrijk.

|

3 En het wordt zelfs nog meer unbelievble dat hij had gehoord en

vergeten, omdat we weten over hem dat hij had groot vertrouwen in verbale

verklaringen en gebruikt om ze te onthouden. Dit blijkt uit de

volgende verklaring van Eusebius over het advies van Irenaeus

over verbale statements:

|

4 Ik luisterde naar deze woorden met grote zorg door de genade van God,

en schreef ze niet alleen op papier, maar ook op mijn hart. Voor een

lange tijd, heb ik het mijn gewoonte om ze te lezen gemaakt. "

|

5 Het is ook onvoorstelbaar dat hij zich herinnerde en deed niet

staat

het voor de angst voor zijn vijanden. Dit argument redt ons ook uit

de schuld van weigering van de echtheid van dit evangelie uit

religieuze vooroordelen. We hebben gezien dat het werd geweigerd in het tweede

eeuw na Christus en kon niet worden verdedigd door de oude christenen.

Celsus, die een heidense geleerde van de tweede eeuw na Christus was,

onbevreesd verklaarde dat de christenen hun evangeliŽn had verstoord

drie of vier keer of meer. Deze verandering of vervorming veranderde de

inhoud van de tekst.

|

6 Festus, de chef van de manicheeŽrs en een geleerde in het openbaar

aangekondigd in de 4e eeuw na Christus:

|

7 "Het is vastgesteld dat de boeken van het Nieuwe Testament

zijn noch de boeken van de Christus, noch zijn ze de boeken van zijn

apostelen maar onbekende mensen heb ze geschreven en toegeschreven

ze aan de apostelen en hun vrienden. "

|

42 Het vierde argument:

|

1 De Catholic Herald, gedrukt in 1844, omvat de verklaring in

vol. 3 op pagina 205 dat Stapelin zei in zijn boek dat het Evangelie

van John werd ongetwijfeld geschreven door een leerling van een school in

AlexandriŽ. Zie hoe schaamteloos hij beweert dat het om een ​​boek van een te

student.

|

43 Als vijfde argument:

|

1 Bertshiender, een groot geleerde, zei:

"Het geheel van dit Evangelie en al de brieven van Johannes

waren zeker niet door hem geschreven, maar door een andere persoon in

de tweede eeuw na Christus "

|

44 DE ZESDE STELLING:

|

1 Grotius, een beroemde geleerde, gaf toe:

"Vroeger waren er twintig hoofdstukken in dit evangelie. De

eenentwintigste hoofdstuk werd toegevoegd na de dood van Johannes, door de

gemeente van Efeze. "

|

45 DE ZEVENDE STELLING:

|

1 De Allogin, een sekte van de christenen in de tweede eeuw na Christus,

verstoten dit Evangelie en alle geschriften van Johannes.

|

46 DE ACHT STELLING:

|

1 De eerste elf verzen van hoofdstuk 8 worden niet door een van aanvaarde

de christelijke schrijvers en het zal binnenkort worden aangetoond dat deze verzen

bestaan ​​niet in de Syrische versie.

Als er enige authentieke bewijs om het hardst van de steunen

Christelijke schrijvers niet zou dergelijke uitspraken hebben gedaan. Daarom

het advies van Bertshiender en Stapelin is ongetwijfeld waar.

|

47 DE NEGENDE STELLING:

|

1 Horne, in hoofdstuk twee van vol. 4 van zijn commentaar zegt:

"De informatie die door de getransporteerde ons

historici van de kerk met betrekking tot de periode van de vier evangeliŽn

defect is en onbepaald. Het helpt ons niet om het even welke te bereiken

zinvolle conclusie. De oude theologen hebben bevestigd

absurde verklaringen en schriftelijke ze naar beneden. Latere mensen geaccepteerd

ze gewoon uit respect voor hen. Deze valse verklaringen dus waren

die van het ene schrijver naar de andere. Een lange tijdsperiode

heeft gepasseerd, en het is zeer moeilijk geworden om uit te vinden de

waarheid. "

|

2 Verdere in hetzelfde volume zegt:

"De eerste Evangelie werd ofwel in 37 AD of AD 38 of schriftelijke

in 43 AD of in AD 48 of in 61,62,63 en 64 na Christus Het tweede

Evangelie werd in AD 56 of op enig moment geschreven na het op tot 65

AD en het meest waarschijnlijk in 60 of 63 na Christus De derde evangelie was

geschreven in 53 of 63 of 64 na Christus Het vierde evangelie werd in geschreven

68,69,70 of in 89 of 98 na Christus "

|

3 volgende verklaring van Eusebius over het advies van

Irenaeus over mondelinge verklaringen:

|

4 Ik luisterde naar deze woorden met grote zorg door de genade van God,

en schreef ze niet alleen op papier, maar ook op mijn hart. Voor een

lange tijd, heb ik het mijn gewoonte om ze te lezen gemaakt. "

|

5 Het is ook onvoorstelbaar dat hij zich herinnerde en niet heeft verklaard

het voor de angst voor zijn vijanden. Dit argument redt ons ook uit

de schuld van weigering van de echtheid van dit evangelie uit

religieuze vooroordelen. We hebben gezien dat het werd geweigerd in het tweede

eeuw na Christus en kon niet worden verdedigd door de oude christenen.

|

6 Celsus, die een heidense geleerde van de tweede eeuw na Christus was,

onbevreesd verklaarde dat de christenen hun evangeliŽn had verstoord

drie of vier keer of meer. Deze verandering of vervorming veranderde de

inhoud van de tekst.

|

7 Festus, de chef van de Manichaeans44 en een geleerde in het openbaar

aangekondigd in de 4e eeuw na Christus:

|

8 "Het is vastgesteld dat de boeken van het Nieuwe Testament

zijn noch de boeken van de Christus, noch zijn ze de boeken van zijn

apostelen maar onbekende mensen heb ze geschreven en toegeschreven

ze aan de apostelen en hun vrienden. "

|

48 Het vierde argument:

|

1 De Catholic Herald, gedrukt in 1844, omvat de verklaring in

vol. 3 op pagina 205 dat Stapelin zei in zijn boek dat het Evangelie

ofJohn is ongetwijfeld geschreven door een leerling van een school in

AlexandriŽ. Zie hoe schaamteloos hij beweert dat het om een ​​boek van een te

student.

|

49 Als vijfde argument:

|

1 Bertshiender, een groot geleerde, zei:

"Het geheel van dit Evangelie en al de brieven van Johannes

waren zeker niet door hem geschreven, maar door een andere persoon in

de tweede eeuw na Christus "

|

50 DE ZESDE STELLING:

|

1 Grotius, een beroemde geleerde, gaf toe:

"Vroeger waren er twintig hoofdstukken in dit evangelie. De

eenentwintigste hoofdstuk werd toegevoegd na de dood van Johannes, door de

gemeente van Efeze. "

|

51 DE ZEVENDE STELLING:

|

1 De Allogin, een sekte van de christenen in de tweede eeuw na Christus,

verstoten dit Evangelie en alle geschriften van Johannes.

|

52 DE ACHT STELLING:

|

1 De eerste elf verzen van hoofdstuk 8 worden niet door een van aanvaarde

de christelijke schrijvers en het zal binnenkort worden aangetoond dat deze verzen

bestaan ​​niet in de Syrische versie.

|

2 Als er nog authentieke bewijs om het grootste deel van de ondersteuning

Christelijke schrijvers niet zou dergelijke uitspraken hebben gedaan. Daarom

het advies van Bertshiender en Stapelin is ongetwijfeld waar.

|

53 DE NEGENDE STELLING:

|

1 Horne, in hoofdstuk twee van vol. 4 van zijn commentaar zegt:

"De informatie die door de getransporteerde ons

historici van de kerk met betrekking tot de periode van de vier evangeliŽn

defect is en onbepaald. Het helpt ons niet om het even welke te bereiken

zinvolle conclusie. De oude theologen hebben bevestigd

absurde verklaringen en schriftelijke ze naar beneden. Latere mensen geaccepteerd

ze gewoon uit respect voor hen. Deze valse verklaringen dus waren

die van het ene schrijver naar de andere. Een lange tijdsperiode

heeft gepasseerd, en het is zeer moeilijk geworden om uit te vinden de

waarheid. "

|

2 Verdere in hetzelfde volume zegt:

"De eerste Evangelie werd ofwel in 37 AD of AD 38 of schriftelijke

in 43 AD of in AD 48 of in 61,62,63 en 64 na Christus Het tweede

Evangelie werd in AD 56 of op enig moment geschreven na het op tot 65

AD en het meest waarschijnlijk in 60 of 63 na Christus De derde evangelie was

geschreven in 53 of 63 of 64 na Christus Het vierde evangelie werd in geschreven

68,69,70 of in 89 of 98 na Christus "

|

54 de brieven EN DE OPENBARING

|

1 De brief aan de HebreeŽn, de tweede brief van Peter, de

Tweede en de Derde brieven van Johannes, de brief van Jacob, de

Brief van Judas en enkele verzen van de eerste brief van Johannes zijn

ten onrechte toegeschreven aan de apostelen. Deze boeken waren over het algemeen

zou twijfelachtig tot totdat AD 363 en blijven

beschouwd als vals en onaanvaardbaar voor de meerderheid van de christelijke

schrijvers tot op de dag van vandaag. De verzen van de eerste brief van Johannes

weggelaten in Syrische versies.

|

2 De Arabische kerken hebben de tweede brief van afgewezen

Peter, zowel de brieven van Johannes, de brief van Judas, en de

Openbaring. Zo ook de kerken van SyriŽ hebben ze afgewezen

vanaf het begin van hun geschiedenis.

|

3 Horne zegt in het tweede deel van zijn commentaar (1822)

op pagina's 206 en 207 :)

|

4 "De volgende brieven en verzen zijn niet opgenomen in

de Syrische versie en hetzelfde het geval was Arabische

kerken: de tweede brief van Peter, de Brief van Judas, zowel

de brieven van Johannes, de Openbaring, de verzen 2-11 van

hoofdstuk 8 in het evangelie van Johannes, en hoofdstuk 5 vers 7 van de eerste

Brief van Johannes. De vertaler van de Syrische versie weggelaten deze

verzen, omdat hij ze niet geloven die ook daadwerkelijk. Ward bevestigt

dit in zijn boek (1841) op pagina 37: "Rogers, een groot geleerde van

het protestantse geloof heeft vermeld de naam van een aantal

Protestantse geleerden die de volgende boeken als vals verklaard en

uitgesloten ze van de heilige geschriften: de brief aan de HebreeŽn,

de brief van Jacob, de tweede en de derde brieven van Johannes,

en de Openbaring. "

|

5 Dr Bliss, een geleerde van de protestantse geloof verklaarde:

"Al de boeken tot aan de periode van Eusebius worden gevonden

aanvaardbaar, "en hij dringt aan op het punt dat:

|

6 "De Brief van Jacob, de tweede brief van Peter en de

tweede en derde brieven van Johannes zijn niet de geschriften van de

Apostelen. De brief aan de HebreeŽn bleef voor een lange afgewezen

periode, evenzo de Syrische kerk niet erkennen

tweede epistel van Peter, de tweede en derde brieven van Johannes, thc

Brief aan Judas en de Openbaring. "

|

7 Lardner zei in vol. 4 van zijn commentaar op pagina 175:

|

"Cyrillus en de Kerk van Jeruzalem niet te erkennen

het boek Openbaring in hun periode. Daarnaast, de naam

van dit boek komt zelfs niet in de lijst van canonieke boeken

die hij schreef. "

|

8 Op pagina 323 van het zelfde volume zei hij verder:

|

"Openbaring niet het deel van de Syrische versie.

Barhebroeus en Jacob deed dit boek voor reacties in niet bevatten

hun commentaar. Abedjessu weggelaten de tweede brief van Peter,

de tweede en derde brieven van Johannes, de brief van Judas en de

Openbaring van zijn lijst. Alle andere SyriŽrs hebben dezelfde mening

over deze boeken. "

|

9 The Catholic Herald (1844) bevat de volgende verklaring

op pagina 206 van vol. 7: "Rose heeft geschreven op pagina 161 van zijn boek

dat veel protestantse geleerden beschouwen het boek Openbaring niet

geloofwaardig. Professor Ewald heeft sterke argumenten geproduceerd om

bewijzen dat het Evangelie van Johannes en de brieven van Johannes en de

Openbaringen van Johannes kan niet de geschriften van dezelfde persoon.

|

10 Eusebius maakt de volgende verklaring in hoofdstuk 25 van vol.

7 van zijn geschiedenis:

"Dionysius zegt dat sommige oude schrijvers uitgesloten van het boek

Openbaring van de Heilige Schrift en hebben completelv

weerlegde hij. Hij zei dat dit boek is zinloos en een grote

voorbeeld van onwetendheid. Elke vereniging van dit boek met John of

met een rechtschapen man of met een christen is verkeerd. In feite is deze

boek werd aan Johannes toegeschreven door een ketter Cerinthus. Ik wou dat ik had

de bevoegdheden van het uitsluiten van deze uit de Heilige Schrift. Voor zover mijn

eigen mening betreft, ik denk dat het is van iemand die

was geÔnspireerd. Maar wat ik kan niet gemakkelijk geloven is dat de schrijver

was een van de apostelen, of dat hij de zoon van Zebedeus was of

broer van Jakob. "

|

11 Integendeel het idioom van de tekst en zijn stijl sterk

geven aan dat de schrijver niet de apostel Johannes kunnen zijn geweest, die is

in het boek Handelingen genoemd, omdat zijn aanwezigheid in Klein-AziŽ

is niet bekend. Deze John is totaal een andere man die een

Aziatische. Er zijn twee graven in de stad Efeze, zowel dragende

de inscriptie van John. De inhoud en de stijl van dit boek

geven aan dat Johannes, de Evangelist, is niet de schrijver van dit boek.

Aangezien de tekst van het Evangelie en de Brieven is zo verfijnd als de

stijl van de Grieken. In tegenstelling tot dit het boek Openbaring

bevat een tekst zeer verschillend in stijl van de Grieken, vol

ongewoon uitdrukkingen.

|

12 Daarnaast is de Evangelisten hebben een gangbare praktijk in dat

ze niet hun namen in de evangeliŽn en ook niet in het openbaar te

Brieven, maar omschrijven zichzelf in de eerste persoon of in de

derde persoon, terwijl de schrijver van dit boek zijn eigen heeft genoemd

naam. In de openbaring van Jezus in hoofdstuk zegt dat ik hem: "De

openbaring van Jezus Christus, die God hem gegeven heeft om aan te geven tot zijn

dienaren dingen, die haast geschieden moeten; en hij stuurde en

betekende het door zijn Engel Zijn dienstknecht Johannes. "

|

13 Hij schrijft ook in hoofdstuk 4:

"Johannes aan de zeven Gemeenten, die in AziŽ." In hoofdstuk 9 wordt hij

zegt: "1, Johannes, die uw broeder en metgezel ben in de verdrukking

en in dit koninkrijk, en de lijdzaamheid van Jezus Christus Again "in 22: 8.

zegt hij: "Ik, Johannes, zag deze dingen en hoorde hen."

|

14 Hij noemt zijn naam in alle bovenstaande verzen in strijd met de

huisartsenpraktijk van de Evangelisten. De verklaring dat de

schrijver heeft zijn naam onthuld tegen zijn normale praktijk om

invoeren zich niet aanvaardbaar omdat als dit had

zijn doel zou hij bepaalde woorden hebben gebruikt in combinatie met zijn naam

het definiŽren van zijn voornemen. Zo zou hij hebben geschreven John,

de zoon van ZebedeŁs en broer van Jakobus. Hij gebruikt slechts enkele

algemene woorden als "je broer", metgezel in geduld etc.

die niet het doel van zijn inleiding serveren

|

15 Eusebius zegt ook in hoofdstuk 3 van vol. 3 van zijn boek:

"De eerste brief van Peter is echt, maar zijn tweede brief

mag nooit worden opgenomen in de Heilige Schrift. Veertien brieven

van Paul zijn echter lezen. De brief aan de HebreeŽn is geweest

uitgesloten door een aantal mensen. "

|

16 Hij wordt verder ingegaan in hoofdstuk 25 van hetzelfde boek:

"Het is een punt van discussie geweest of de brieven naar James,

en Jude, de tweede brief van Peter, en de brieven van Johannes I

en 11 zijn geschreven door de Evangelisten of sommige andere schrijvers van de

dezelfde namen. Men moet begrijpen dat de Handelingen van Paul, de

Openbaring van Peter, de Brief van Barnabas en het boek met de titel,

"De instelling van de Disciples" worden afgewezen boeken en dit kan

worden bewezen. De Openbaring moeten ook worden opgenomen in deze lijst. "

|

17 Eusebius citeert ook een verklaring van Origenes over de

Brief aan de HebreeŽn in hoofdstuk 25 van vol. 6 van zijn boek:

"Het is een populaire opvatting onder de mensen die deze brief

(HebreeŽn) werd geschreven door Clemens van Rome (150-22 ()) en een aantal

mensen denken dat het is geschreven door Luke. "

|

18 De Ierse missionaris Lyon (178) en Hippolitus (220) en

Nouclus, de missionaris van Rome (251), weigerde het te accepteren

echtheid van de brief aan de HebreeŽn. Turtullien, de bisschop

van Carthago (d. 200) zegt dat deze brief behoort tot Barnabas.

Caius, de Presbyter van Rome (d. 251) telde dertien brieven van

Paul en telde niet deze brief. Cyprien, de bisschop van

Carthago (248), geen enkele vermelding van deze brief niet te maken. Het

Monofysitische kerken nog steeds weigeren om de tweede te erkennen

Brief van Peter en de tweede en derde brieven van Johannes.

|

19 Scaliger verloochent de Brief aan de HebreeŽn door te zeggen dat

wie was de auteur van deze brief had zijn tijd verspild.

Eusebius, in hoofdstuk 23 van vol. 2 van zijn boek zegt:

"Over het algemeen deze brief wordt verondersteld vals en meerdere te zijn

oude schrijvers hebben dit gezegd. Onze mening over de brief

Judas is niet anders, maar veel kerken nog steeds handelen volgens

het. '

|

20 De geschiedenis van de Bijbel (1850) bevat deze verklaring:

"Grotius zegt dat deze brief, dat wil zeggen, de Brief van Judas was

geschreven door Jude Oskolf (aartsbisschop) de 15e Oskolf van Jeruzalem

het leven in de periode van keizer Hadrianus. "

|

21 Eusebius heeft verklaard in zijn geschiedenis vol. 6, hoofdstuk 25:

"Origenes zei in vol. 5 van zijn commentaar op het Evangelie van

Johannes Paulus schreef niet iets aan de kerken, en als hij

schreef aan een kerk was het niet meer dan een paar regels. "

|

22 Volgens Origenes, alle brieven die worden toegeschreven aan

Paul, werden niet door hem geschreven. Zij hypothetisch toegekend

aan hem. Misschien een paar regels Paul zou ook aanwezig zijn in deze

Epistels.

|

23 Het houden van al deze uitspraken in het achterhoofd, zijn we gaan geloven

de waarheid van de volgende verklaring van Festus:

"De auteur van het Nieuwe Testament is noch Jezus Christus, noch

zijn apostelen, maar een man van onbekende identiteit heeft geschreven

hen en hen toegeschreven aan de Evangelists. "

|

24 De waarheid van deze verklaring is onomstotelijk bewezen. Wij

hebben al eerder in dit boek laten zien dat deze zes brieven en

het Boek van de Openbaring werden niet geloofd en bleef afgewezen

tot 363; en ze waren zelfs niet erkend door de raad

van Nicea in 325. Toen in 364 de leden van de raad van

Liodesia erkende de zes brieven. Het boek Openbaring

bleef uitgesloten, ook in deze vergadering, maar later in 397 was

erkend door de Raad van Carthago.

|

25 De beslissing van de twee gemeenten over deze boeken kunnen niet worden

beschouwd als een argument voor de hand liggende redenen. Ten eerste alle

gemeenten had het Boek van Jude erkend. De Raad van

Liodesia vervolgens ingestemd met de tien verzen van hoofdstuk 10 uit het Boek

van Esther, en de zes hoofdstukken na hoofdstuk 10. De

Hooglied, Tobit, Baruch, Prediker en MakkabeeŽn

werden erkend door de Raad van Carthago, terwijl alle

daaropvolgende Raden bevestigde de beslissing van de bovenstaande drie

concilies.

|

26 Nu, als de beslissingen van deze raden werden opgericht op

geauthenticeerd argumenten die zij zeker niet waren, dan

de protestanten zouden ze hebben aanvaard, maar aan de andere kant,

indien hun beslissingen waren willekeurig, zoals het geval was in feite was

voor de protestanten al deze boeken verwerpen. Wij

heel erg verrast te merken dat ze accepteerden de Raden "

besluit met betrekking tot de zes brieven evenals het Boek van

Openbaring verwerpen zij met betrekking tot de andere boeken, in het bijzonder

het boek van Judith, die unaniem had erkend door

alle gemeenten. Deze beslissing is opnieuw willekeurig en zonder

rechtvaardiging.

|

27 Hun enige proffered reden, dat de oorspronkelijke versies van

deze boeken verloren was gegaan, kan niet worden omdat Jerome geaccepteerd

bevestigde het feit dat hij vond de originele versies van Judas en

Tobit in de Chaldeeuwse taal en het originele boek van

Jezus Sirach in het Hebreeuws, en deze boeken zijn vertaald

van de originele versie. Op basis hiervan heeft de protestanten moeten

tenminste aanvaarden deze boeken en ze moeten in feite verwerpen de

Evangelie van MatteŁs, aangezien het origineel van dit boek werd verloren.

|

28 De verklaring van Horne, al eerder aangehaald, bewijst de

feit dat de oude Christenen waren niet erg bijzonder over

op zoek naar de authenticiteit van hun tradities. Vroeger

accepteren en schrijf allerlei mythische en fantastische verhalen en

tradities die werden gevolgd en opgevolgd door de mensen van

latere tijden. Gezien deze, het meest aannemelijk conclusie

is dat moet de geleerden van deze raden een aantal van hebben gehoord

deze tradities, die na eeuwen is afgewezen,

werden erkend door hen zonder enige verificatie)

|

29 Want de Heilige Schrift worden behandeld door de christenen in

op dezelfde manier als gewone boeken van het recht en burgerlijk bestuur,

ze voortdurend veranderd en veranderde de teksten van hun behoeften.

Enkele voorbeelden hiervan voldoende onze conclusie vast te stellen.

|

30 De Griekse vertaling werd consequent erkend als de

gezaghebbende teksten uit de tijd van de apostelen aan de 1 5e

eeuw. De Hebreeuwse versies werden verondersteld te zijn vervormd

en de Griekse vertaling werd beschouwd als de accurate versie.

Vervolgens wordt de positie van deze boeken werd helemaal veranderd.

De vervormde versie werd erkend als juist en de

accurate ťťn als vervormd.

|

31 Het boek van Daniel in de Griekse versie was echt in de

ogen van de vroege geleerden, maar na Origenes verklaard dat het was

onjuist, ze verwierpen het en vervangen door de versie van

Theodotion.

|

32 De brief van Aristias bleef op de lijst van de Heilige

Schrift, maar in de zeventiende eeuw een aantal bezwaren waren

verwijten tegen haar en plotseling veranderd in een vals document in

de ogen van een] l de Protestantse geleerden.

|

33 De Latijnse versie is echt door alle katholieken geloofden

terwijl het vervormde en ongelooflijke wordt beschouwd door de

Protestanten.

|

34 Het kleine boek van Genesis bleef oprecht en geloofwaardig

tot en met de 15e eeuw, terwijl hetzelfde boek werd vals verklaard

en verworpen in thel6th eeuw.

|

35 Het derde boek van Ezra is nog steeds erkend door de Griekse

kerk, maar werd door zowel de katholieken en verwierp het

Protestanten. Zo ook het Hooglied van Salomo werd beschouwd

echte en een deel van de Heilige Schrift en kan nog steeds worden gevonden in

de Codex Elexandrine, maar het is nu afgewezen.

|

36 De geleidelijke verwezenlijking van de verstoringen aanwezig in een aantal

van hun heilige boeken is gebonden aan leiden de christenen, vroeg of

later, om toe te geven aan de waarheid van het feit dat het grote deel van de

Joods-christelijke geschriften hebben grote veranderingen ondergaan en

vervormingen.

|

37 We hebben aangetoond dat de christenen geen bezitten

authentieke verslagen of aanvaardbare argumenten voor de authenticiteit van

de boeken van zowel het Oude Testament of het Nieuwe T estament.

|

55 tegenstrijdigheden en FOUTEN IN DE BIJBELSE TEKST

|

"Had hij de Heilige Koran) van andere geweest dan God,

zouden zij zeker daarin hebben gevonden

veel verschil. "(Koran 4:82)

|

De teksten van alle joods-christelijke geschriften bevatten sur-

wekkend talrijke tegenstrijdigheden en fouten die gemakkelijk zijn

gespot door een serieuze lezer van de Bijbel. Deze sectie is gewijd

om te wijzen op een aantal van deze contradictionsl in numerieke volgorde.

De fouten die in deze teksten worden afzonderlijk in de orde

de volgende paragraaf.

|

1 Tegenspraak No. 1

|

Elke serieuze lezer een vergelijking te maken tussen de hoofdstukken

45 en 46 van het boek EzechiŽl, en de hoofdstukken 28 en 29 van de

boek Numeri zal grote tegenstrijdigheid in de merken

doctrines2 daarin vermeld.

|

2 Tegenspraak No. 2

|

Een vergelijking tussen hoofdstuk 13 van het boek Jozua en

hoofdstuk 2 van Deuteronomium over de erfenis van de

kinderen van Gad beschrijft een duidelijke contradictie. Eťn van de twee

verklaringen heeft verkeerd.

|

3 Tegenspraak No. 3

|

Kronieken hoofdstukken 7 en 8 met betrekking tot de afstammelingen van

Benjamin maakt een statement waarin hoofdstuk 46 tegenspraak van

Genesis. De joods-christelijke geleerden hebben moeten toegeven dat

de verklaring van Chronicles is onjuist. Dit wordt aangegeven bij

later besproken.

|

4 Tegenspraak No. 4

|

Er is een grote discrepantie in de beschrijving van de genealogische

namen in I Kronieken 8: 29-35 en 9: 35-44. Deze tegenstrijdigheid

werd opgemerkt door Adam Clarke, die in deel 2 van zijn com- zegt

vullende:

|

De Joodse geleerden beweren dat Ezra twee had gevonden

boeken die deze zinnen met de informatie

tegenspreken namen en omdat hij niet kon voorkeur ťťn tot

anderzijds nam hij beiden.

|

5 Tegenspraak No. 5

|

In 2 SamuŽl 24: 9, het zegt:

|

En Joab gaf het nummer van het volk tot de

koning: en er waren in IsraŽl achthonderdduizend

strijdbare mannen, die het zwaard trok en de mannen van Juda

waren vijfhonderd duizend man.

|

Anderzijds, vinden we in I Kronieken 21: 5:

|

En Joab gaf de som van het aantal van de mensen

tot David. En alles wat ze van IsraŽl waren duizend duizend

zand en honderd duizend mannen, die het zwaard uittrokken, en

Juda vierhonderd en zeventig duizend,

mannen die het zwaard uittrokken.

|

De discrepantie in deze uitspraken komt neer op een grote con-

tegenstrijdigheid in het aantal mensen. Er is een verschil van drie

honderdduizend in het nummer van de IsraŽlieten, terwijl het verschil

Ference in het nummer van het volk van Juda dertig duizend.

|

6 Tegenspraak No. 6

|

We lezen in 2 SamuŽl 24:13:

|

Dus Gadl tot David kwam, en vertelde hem, en zeide tot

Hem zullen zeven jaren van hongersnood komen tot u in uw

terrein?

|

Maar we lezen in 1 Kron. 21:12:

|

Ofwel drie jaar hongersnood of ....

De tegenstelling is vrij duidelijk, omdat de voormalige state

ment spreekt van zeven jaren van hongersnood, terwijl de laatste verklaring

noemt slechts drie jaren van hongersnood die naar dezelfde gelegen-

Sion. De commentatoren van de Bijbel hebben toegegeven dat de for-

mer verklaring onjuist is.

|

7 Tegenspraak No. 7

|

In 2 Koningen 8:26 vinden we deze verklaring:

|

Twee en twintig jaren was Ahazia oud, toen hij

begon te regeren; en hij regeerde een jaar te Jeruzalem.

|

In tegenstelling tot de bovenstaande verklaring lezen we in 2 Chr. 22: 2:

|

Twee en veertig jaar was Ahazia oud, toen hij

begon te regeren ...

|

Deze tegenstrijdigheid spreekt voor zich. De laatste verklaring is

duidelijk verkeerd en de commentatoren van de Bijbel hebben

toegegeven het geval. Het heeft verkeerd omdat de leeftijd te zijn

van Ahazia eigen vader, Joram, ten tijde van zijn overlijden was 40

jaar en Ahazia begon regerend vlak na de dood van zijn

vader is bekend uit het vorige hoofdstuk. In dit geval als we

heeft de laatste verklaring niet te ontkennen dat het zou betekenen dat de zoon

was twee jaar ouder dan zijn vader.

|

8 Tegenspraak No. 8

|

In 2 Koningen 24: 8 wordt gesteld dat:

Jojachin was achttien jaar oud toen hij begon te

regeren ...

|

Deze verklaring wordt tegengesproken door 2 Kron. 36: 9, die zegt:

|

Jojachin was acht jaar oud toen hij begon te

regeren ...

|

De contradictie is meer dan duidelijk. De tweede verklaring

ment onjuist zoals later in dit boek worden getoond. Dit heeft

zijn toegelaten door de Bijbel commentatoren.

|

9 Tegenspraak No. 9

|

Er is een duidelijke tegenstrijdigheid tussen de verklaringen van

2 SamuŽl 23: 8L

|

["Dit zijn de namen der helden, die David had: De

Tachomonite dat

zat in de zetel, leider onder de kapiteins; Deze was Adino, de

Eznite: hij verheffen

zijn speer tegen achthonderd, die van hem verslagen werden op een bepaald moment. "]

|

en 1 Kroniek 11: 112

|

["En dit is het nummer van de helden, die David had,

Jasobam, een

Hachmonite, de chef van de kapiteins: hij hief zijn speer

tegen driehonderd

slam door hem in een keer. "]

|

Beiden spreken van de helden van David. Adam Clarke,

het maken van opmerkingen over de vroegere uitspraken van 2 Samuel, heeft

citeerde Dr Kennicot als te zeggen dat het vers in kwestie bevat

drie grote vervormingen. Dit vereist geen verder commentaar.

|

10 Tegenspraak No. 10

|

Het wordt vermeld in 2 SamuŽl 5 en 6, die David bracht de ark naar

Jeruzalem na het verslaan van de Filistijnen, terwijl de hoofdstukken 13 en

14 van 1 Kronieken, het beschrijven van dezelfde gebeurtenis, maken David

brengen de ark vůůr de nederlaag van Filistijnen.

Een van de twee verklaringen moet verkeerd zijn.

|

11 Tegenspraak No. 11

|

In Genesis 6: 19,20 en 7: 8,9 lezen we:

|

En van al wat leeft, van alle vlees, twee van elk,

soort zult gij in de ark brengen, om ze in leven te houden

met u zijn; zij zijn mannelijke en vrouwelijke.

Van het gevogelte naar zijn aard en van het vee naar zijn

aard, van al het kruipend gedierte der aarde naar zijn aard,

twee van elk zullen tot u komen.

|

Maar als we verder een beetje verder naar het volgende hoofdstuk van dit boek

we plotseling tot deze verklaring.

|

Van alle rein vee zult gij tot u nemen

sevens, het mannetje en zijn wijfje, en van het vee, dat zijn

niet schoon twee, mannelijk en vrouwelijk.

|

Wanneer we overgaan tot het volgende vers staat: "Van het gevogelte ook van de

lucht door zevens ... "

|

De contradictie spreekt voor zich.

|

12 Tegenspraak No. 12

|

Het is duidelijk uit het boek Numeri 31: 7

|

["En zij streden tegen de Midianieten, gelijk als de HEERE cornmanded

Mozes staat, en

zij doodden al wat mannelijk "31: 7.]

|

dat de IsraŽlieten doodden alle mannen van Midian tijdens de

leven van Mozes, l en alleen hun jonge meisjes mochten wonen

in se tude. Deze verklaring weerspreekt de suggestie in

Richteren 6

|

["Als nu de hand der Midianieten sterk IsraŽl." Richteren 6: 2

"En IsraŽl werd sterk verarmd, vanwege de Midianieten."

Richteren 6: 6]

|

waaruit het is duidelijk dat in de tijd van de rechters

Midianieten waren zo sterk en krachtig dat ze domineerden de

IsraŽlieten terwijl historisch gezien het tijdsverschil tussen de twee

perioden niet meer dan honderd jaar.

|

Na zijn volledig weggevaagd, hoe kon de Midianieten

hebben voldoende sterk en krachtig geweest om de IsraŽlieten te houden

onder hun overheersing zeven jaar binnen de korte periode

van slechts honderd jaar? 2

|

13 Tegenspraak No. 13

|

Exodus 9: 6 staat:

|

En de HEERE deed deze zaak des anderen daags, en al

het vee der Egyptenaren stierf; maar van het vee van de kinderen

IsraŽls stierf niet een.

|

Dit houdt in dat al het vee van Egypte gestorven was, maar het is ver-

tradicted door een andere verklaring van hetzelfde hoofdstuk van hetzelfde

boek, dat zegt:

|

Hij dat het woord van de Heer vreesden onder de dien-

knechten van Farao deed zijn knechten en zijn vee te ontvluchten

in de huizen:

Doch die zijn niet het woord van de Heer liet

|

zijn serants en zijn vee in het veld [Exodus 9: 20,21].

|

De discrepantie in de bovenstaande verklaringen behoeft geen commentaar.

|

14 Tegenspraak No. 14

|

Genesis 8: 4,5 bevat deze verklaring:

|

En de ark rustte in de zevende maand, op de verschil-

enteenth dag van de maand, op de bergen van

Ararat.

|

En de wateren waren gaande, en afnemende tot de tiende

maand: in de tiende maand, op de eerste dag van de maand,

waren de toppen van de bergen gezien.

|

Deze verklaring bevat een ernstige tegenstrijdigheid van de feiten, aangezien

de Ark kon niet rustte op de berg in de zevende

maand zoals beschreven in het eerste vers als de toppen van de bergen

niet te zien tot de eerste dag van de tiende maand

beschreven door het volgende vers.

|

15 Tegenstrijdigheden No. 15-26

|

Een vergelijking tussen 2 SamuŽl 8 en l Kronieken 18, ver-

sluit een groot aantal materiŽle fouten en tegenstrijdigheden in de

originele versie in de Hebreeuwse taal, hoewel de vertalingen

tors hebben geprobeerd om een ​​aantal van hen te corrigeren.

|

U kunt een aantal van hen in parallelle kolommen reproduceren

met behulp van het commentaar van Adam Clarke op Samuel.

|

Zoals er talrijke tegenstrijdigheden in deze

twee hoofdstukken.

|

16 2 Samuel vs. Chronicles

17 2 Samuel vs. Chronicles

18 2 Samuel vs. Chronicles

19 2 Samuel vs. Chronicles

20 2 Samuel vs. Chronicles

21 2 Samuel vs. Chronicles

22 2 Samuel vs. Chronicles

23 2 Samuel vs. Chronicles

24 2 Samuel vs. Chronicles

25 2 Samuel vs. Chronicles

|

26 2 Samuel vs. Chronicles

27 2 Samuel vs. Chronicles

28 2 Samuel vs. Chronicles

29 2 Samuel vs. Chronicles

30 2 Samuel vs. Chronicles

31 2 Samuel vs. Chronicles

32 2 Samuel vs. Chronicles

|

33 Tegenspraak NO. 33

|

1 Koningen 4:26 bevat deze verklaring:

|

Salomo had ook veertig duizend paardenstallen tot

zijn wagenen, en twaalf duizend ruiteren.

|

Deze verklaring wordt duidelijk tegengesproken door 2 Kronieken 09:25,

die zegt:

|

En Salomo had vier duizend paardenstallen en

wagenen, en twaalf duizend ruiteren;

|

Urdu en Perzische vertalingen hebben hetzelfde nummer, maar het

Arabisch vertaler is veranderd 4000-40000.

Adam Clarke, de commentator, de controverse te hebben gewezen

versions van verschillende vertalingen en commentaren, heeft gezegd, dat

gezien de verschillende afwijkingen, zou het beter zijn om toe

dat de nummers (in het Boek der Koningen) zijn gewijzigd en

vervormd.

|

34 Tegenspraak No. 34

|

Vergelijking van 1 Koningen 7:24 en 2 Kronieken 4: 2-3 ook ver-

sluit een tegenstrijdigheid in de verklaring van de feiten.

In beide teksten een natatorium (gegoten zee) gemaakt door Solomon is

genoemd. De tekst van het Boek der Koningen is dit:

|

En onder haar rand rondom er waren

Knops omsingelende, tien in een el, omringende de zee

rondom: het Knops werden gegoten in twee rijen, als het

werd gegoten.

|

De tekst van Chronicles bevat deze beschrijving:

|

Ook maakte hij een gesmolten zee van tien el van rand tot

rand, rondom rond ...

En onder het was de gelijkenis van runderen, die wel

kompas ze rondom: tien in een el, omringende de

zee rondom. Twee rijen van ossen werden geworpen, toen het

werd gegoten.

|

Dit is wat het in het Urdu en Engels versies terwijl zegt

de Arabische vertaling van 1865 beschrijft noch Knops noch ossen

maar totaal verschillende dingen, een soort komkommer. Knop! Ox! of

Komkommer! Kunt u enige relatie tussen deze volstrekt verschil- vinden

lende dingen?

|

Adam Clarke, het maken van opmerkingen over de tekst van Kronieken,

wijst erop dat het advies van de grote geleerden was om het te accepteren

tekst van het Boek der Koningen, en het mogelijk was dat het woord

"Bakrem" zou zijn gebruikt in plaats van "bakem". "Bakrem"

betekent een knoop en "bakem" een os. Om kort te zijn, de commentatoren

tor heeft de aanwezigheid van menselijke manipulatie in de tekst opgenomen

van Chronicles. De samenstellers van Henry en Scott zijn gedwongen om

dat dit verschil in de tekst wordt veroorzaakt door een verandering in de

alfabetten.

|

35 Tegenspraak No. 35

|

2 Koningen 16: 2 zegt:

|

Twintig jaar was Achaz oud, toen hij koning werd,

en regeerde zestien jaren te Jeruzalem ...

|

We vinden een andere uitspraak in hetzelfde boek in 18: 2 over

zijn zoon Hizkia:

|

Vijf en twintig jaren was hij oud, toen hij begon te

regeren; en hij regeerde negen en twintig jaren te

Jeruzalem.

|

Dit latere verklaring betekent dat Hizkia moet zijn geweest

geboren toen zijn vader Achaz was pas elf jaar oud, die is

fysiek impossible.l Uiteraard een van de twee teksten is verkeerd.

De commentatoren hebben toegegeven dat de vroegere verklaring is

verkeerde. In een reactie op hoofdstuk 16 van de samenstellers van Henry en

Scott dat blijkbaar dertig geschreven in plaats van

twintig en hebben geadviseerd mensen te verwijzen naar 18: 2 van hetzelfde

boek.

|

36 Tegenspraak No. 36

|

2 Kronieken 28: 1 zegt:

|

Achaz was twintig jaar oud toen hij koning werd,

en hij regeerde zestien jaren te Jeruzalem;

|

Hoofdstuk 29 van hetzelfde boek begint met deze woorden:

|

Hizkia (de zoon van Achaz) werd koning toen hij

was vijf en twintig jaren oud ...

|

Ook hier (zoals in No. 35) ťťn van de beide teksten moet verkeerd

en blijkbaar is de eerste tekst die onjuist is.

|

37 Tegenspraak No. 37

|

Een vergelijking tussen 2 SamuŽl 12:31 en 1 Kronieken

20: 3, presenteert een andere voor de hand liggende tegenstelling tussen de twee

teksten. Horne heeft ook geconstateerd dat verschil en heeft gesuggereerd

dat de tekst van de 1 Kronieken moet worden gewijzigd in overeenstemming

met de tekst van het Boek van Samuel. Hij zegt: "De tekst van

Samuel is correct, dus de tekst van Kronieken kunnen over-

dienovereenkomstig worden gewijzigd. "

|

Wat moet worden opgemerkt uit dit voorbeeld is de despotische en

arbitraire houding van de christelijke theologen naar hun heilige

geschriften. Hoe meer verrassend feit hierbij is dat deze

suggestie werd gevolgd door de Arabische vertaler in 1844 in de

tegenovergestelde richting van deze suggestie. Dat wil zeggen, hij veranderde

de tekst van de Samuel tot overeenstemming met de tekst van Kronieken en

niet andersom zoals werd gesuggereerd door Horne.

|

De lezers van dit boek mag niet worden geschokt door dit. Zij

zal binnenkort komen te frequente verstoring van deze aard - een

gebruikelijke praktijk van de christenen.

|

38 Tegenspraak No. 38

|

We lezen in 1 Koningen 15:33:

|

In het derde jaar van Asa, den koning van Juda, werd Baesa

de zoon van Abia koning over Israel, te Thirza,

vier en twintig jaren.

|

In tegenstelling tot deze 2 Kronieken 16: 1 zegt:

|

In de zesde en dertigste jaar van het koninkrijk van Asa

Baesa, de koning van Israel, op tegen Juda ...

|

De tegenstelling tussen de teksten is meer dan duidelijk. …ťn

van beide teksten ongelijk heeft want volgens de eerste

tekst Baesa stierf "in het zesentwintigste jaar van Asa, de eigen regering, zodat

in de zesendertigste jaar van Asa eigen regeerperiode hij dood is geweest voor tien

jaar. Uiteraard Baesa kan niet binnenvallen Juda tien jaar na

zijn dood.

|

De samenstellers van Henry en Scott, commentaar op de tekst

Kronieken hebben gezegd, "Asher, een grote christelijke geleerde, heeft

zei: "Dit zesentwintigste jaar is niet het jaar van Asa eigen regering, maar

Dit is het jaar van de verdeling van het koninkrijk, dat was in de

periode van Jerobeam. "

|

De christelijke geleerden hebben echter toegegeven dat de tekst

van Chronicles is onjuist - ofwel het nummer zesendertig heeft

vervangen door zesentwintig of de zinsnede "de verdeling van de

koninkrijk "is in plaats van Asa te worden gebracht.

|

39 Tegenspraak No. 39

|

De tekst van 2 Kronieken 15:19 is dit:

|

En er was geen oorlog tot in het vijf en dertigste jaar

van Asa.

|

Deze tekst wordt opnieuw de tekst van 1 Koningen 15:33 zo tegenspreken

Het is aangetoond in het vorige STELLING onder Contradiction

No. 38.

|

40 Tegenspraak No. 40

|

Het aantal Solomon eigen ambtenaren op zoek na het werk is

beschreven drie duizend en driehonderd in 1 Koningen 05:16

terwijl in 2 Kronieken 2: 2 Dit aantal wordt genoemd als drie

duizend en zeshonderd De Griekse vertalers hebben veranderd

Dit nummer maakt het zeshonderd.

|

41 Tegenspraak NO. 41

|

De tekst van 1 Kings 7:26 met de beschrijving van de

"Gegoten zee" gemaakt door Salomo zegt: "Het bevatte tweeduizend

zand baden ", terwijl de tekst van 2 Kronieken 4: 5 aanspraken," Het

ontvangen en hield drie duizend ".

|

De Perzische vertaling, 1838, spreekt van de capaciteit van twee

duizend "idolen". De Perzische vertaling, 1845, bevat, "Two

duizend schepen, "En de Perzische vertaling, 1838, bevat,

"Drieduizend afgoden". De inconsistenties en discrepanties

van deze verschillende teksten spreken voor zich.

|

42 Tegenspraak NO. 42

|

Bij hoofdstuk 2 van het boek Ezra wordt vergeleken met hoofd-

stuk 7 van Nehemia, enkele discrepanties en tegenstrijdigheden in

de teksten kunnen worden gezien. Naast tekstuele verschillen zijn er

fouten in het aantal van de IsraŽlieten.

|

In de twee hoofdstukken zijn er twintig numerieke tegenstrijdigheden

en vele anderen waar namen betreft. Je kunt merken

de fouten met betrekking tot de aantallen van de bevrijde

IsraŽlieten.

|

De volgende is de tegenstrijdige formulering van zowel:

|

6 De kinderen Pahath- 11 De kinderen van Pahath

Moab ... 2008 Moab ... 2008

honderd en twaalf. honderd en achttien.

8 De kinderen van Zatthu, negen 13 De chilren van Zatthu,

honderd vijf en veertig. 840 en vijf.

12 De kinderen van Azgad, een 17 De kinderen van Azad

duizend 222.300

en twee. twee en twintig.

15 De kinderen van Adin, vier 20 De kinderen van Adin, zes

honderd vier en vijftig. honderd vijf en vijftig.

19 De chlldren van Hasum, 22 De kinderen van Hasum

tweehonderdtwintig en drie. 320 en

28 De kinderen van Beth-el acht.

en Ai, tweehonderdtwintig 32 De mannen van Beth-El en Ai,

en drie. en honderd drieŽntwintig.

|

Beide teksten eens over het totale aantal van de IsraŽlieten die

kwamen naar Jeruzalem na de vrijlating uit gevangenschap in Babylon.

Deze hoofdstukken beweren dat ze veertig-tweeduizend

honderd en zestig. Maar als we ze toevoegen onszelf, we doen niet

krijgt dit nummer noch van Ezra en Nehemia uit. Het

totaal volgens Ezra gaat om 29.000 acht

honderd en achttien, terwijl in Nehemia het voegt tot dertig

1089.

|

Evenmin is dit totaal aantal correct volgens de historici.

Joseph (Eusephius) zegt in het eerste hoofdstuk van vol. 2 van zijn histo-

tory:

|

De IsraŽlieten die uit Babylon kwamen tellen

tweeŽnveertigduizend, 462.

|

De samensteller van Henry en Scott eigen commentaar hebben onder gezegd

de opmerkingen over de tekst van Ezra:

|

Een groot verschil is veroorzaakt tussen deze

hoofdstuk en hoofdstuk 7 van Nehemia door de kopiisten. Bij

de tijd van hun weergave in het Engels, de correcties

werden gemaakt door de beschikbare exemplaren. Overal waar de

kopieŽn kon niet worden gevonden, de Griekse vertaling was

de voorkeur boven het Hebreeuws.

|

Opgemerkt kan worden hoe de teksten van de Heilige Schrift zijn zo

gemakkelijk vervormd in de naam van de correctie, en hoe teksten die

bleef erkend eeuwenlang verdwijnen helemaal uit het

boeken. Ondertussen de boeken nog vol fouten en con- blijven

tegenstellingen.

|

In feite is de deelname van het menselijk element in deze boeken heeft

cadeautje van hun oorsprong geweest. De kopiisten zijn unjustifi-

kundig schuld voor het maken van fouten. Zelfs vandaag de dag een vergelijkende lees-

ing van deze twee hoofdstukken meer dan twintig fouten onthullen

en tegenstrijdigheden.

|

43 Tegenspraak No. 43

|

We vinden deze uitspraak in 2 Kronieken over de naam

van de moeder van koning Abia;

|

Zijn moeder eigen naam was Michaja, de dochter

van Uriel van Gibea. (13: 2)

|

In tegenstelling tot dit vinden we een andere verklaring in hetzelfde boek te

het effect dat:

|

Hij nam Maacha, de dochter van Absalom; die

baarde hem Abia ... (11:20)

|

Ook dit laatste verklaring wordt tegengesproken door het boek van 2

Samuel 14:27 waar staat dat Absalom had slechts ťťn dochter

genaamd Tamar.

|

44 Tegenspraak No. 44

|

Het is duidelijk uit het boek Jozua hoofdstuk 10 dat de

IsraŽlieten nam Jeruzalem na het doden van de koning, terwijl 15:63

van hetzelfde boek ontkent de verovering van Jeruzalem door de

Israelites.2

|

45 Tegenspraak No. 45

|

2 SamuŽl 24: 1 zegt:

|

En de toorn des HEEREN werd ontstoken

tegen IsraŽl, en hij porde David aan tegen hen te zeggen,

Ga, tel Israel en Juda.

|

Deze verklaring wordt duidelijk tegengesproken door I Kronieken 21: 1

waar staat dat deze gedachte werd uitgelokt door Satan. Aangezien

volgens de christenen, God is niet de Schepper van het kwaad, dit

verandert in een zeer ernstige tegenspraak.

|

Tegenstrijdigheden in de genealogie

VAN JEZUS NO. 46-51

|

Een vergelijkende lezing van de stamboom van Jezus volgens

om het evangelie van MatteŁs en de genealogie volgens Lucas

blijkt dat er een aantal tegenstellingen:

|

46 Tegenspraak No. 46

|

MattheŁs beschrijft Joseph als zoon van Jacob 1:16, terwijl Luke zegt

Jozef zoon van Heli 03:23

|

47 Tegenspraak No. 47

|

Volgens MattheŁs 1: 6, Jezus was een afstammeling van Salomo,

de zoon van David, terwijl Lukas 3:31 zet hem in de lijn van Nathan,

de zoon van David.

|

48 Tegenspraak No. 48

|

Matthew beweert dat de voorouders van Jezus recht van David

aan de ballingschap van de IsraŽlieten waren alle koningen van grote reputatie,

terwijl Lucas zegt dat behalve David en Nathan geen van hen was koning.

Ze waren niet eens bekend als prominente persoonlijkheden van hun

tijd.

|

49 Tegenspraak No. 49

|

Van Matthew 01:12 leren we dat SalathiŽl was de zoon van

Jechonia terwijl Lukas 3:27 vertelt ons dat hij de zoon van Neri was.

|

50 Tegenspraak No. 50

|

We lezen in MattheŁs 01:13 dat "Zorobabel gewon Abiud," terwijl

Lukas 3:27 zegt: "die de zoon van Resa, die de zoon van was was

Zerubbabel. "Het zal meer verrassend of liever heel interessant zijn

voor de lezer om te weten dat ik Chronicles noemt alle namen

van de zonen van Zerubbabel, en noch Resa noch Abiud verschijnen.

Het blijkt dat beide namen zijn vals.

|

51 Tegenspraak No. 51

|

Volgens Matthew er zesentwintig generaties uit

David tot Jezus, terwijl volgens Lucas zijn er veertig. Aangezien de

tijdsperiode tussen David en Jezus is een duizend jaar,

het gat van de ene generatie naar de andere volgens MatteŁs is

veertig jaar en volgens Lucas vijfentwintig jaar. Dit con-

tegenstrijdigheid is zo duidelijk dat er geen commentaar. Het is alweer een

oorzaak van grote verlegenheid aan de christelijke theologen en

geleerden uit het prille begin van deze twee evangeliŽn.

|

Een groep van grote geleerden zoals Eichhorn, Kaiser, Heins, De

Wett, hebben Winnaar Fritsche en anderen ronduit toegegeven dat

deze twee evangeliŽn echt tegenstrijdigheden van een ongerechtvaardigde bevatten

fiable natuur. Net als de twee evangeliŽn bevatten discrepanties in

andere plaatsen, zodat hier ook zij verschillend van elkaar. Had

ze vrij was van discrepanties in, enig recht

voor het verschil in genealogische beschrijving zou kunnen geweest zijn

gevonden.

|

Adam Clarke, echter, maken opmerkingen over hoofdstuk 3 van

Luke, heeft met tegenzin citeerde enkele rechtvaardigingen samen met

zijn opmerkingen van verbazing over hen. Hij heeft bijvoorbeeld

citeerde Harmer op pagina 408 van vol. 5 waardoor dit onverteerbaar

excuus:

|

De genealogische tafels werden goed onderhouden door de Joden.

Het is bij iedereen bekend dat MatteŁs en Lucas hebben

ten onrechte zodanig in verlegenheid te brengen alle oude en

moderne geleerden. Maar als meerdere bezwaren zijn gerezen

in het verleden tegen de auteur, enkele twijfelachtige punten

van de boeken, en, deze bezwaren, later, bleek

te zijn in zijn voordeel, net dit bezwaar ook, zal

komen hem te hulp. En de tijd zal zeker doen.

|

Echter, deze tegenstelling is zo ernstig dat het heeft veroorzaakt

grote verlegenheid om zowel oude als moderne geleerden. Hun

bewering dat de genealogische tabellen veilig werden bewaard door de Joden is

false zoals in het verleden is aangetoond dat zij vernietigd

tijdens de rampen en problemen die ertoe

de geschiedenis van de joden hebben achtervolgd. Om deze voor de hand liggende reden

fouten worden gevonden in de tekst van Ezra alsmede op deze evangeliŽn.

Nu als dit was de toestand van de Schriften in Ezra eigen tijd,

kan men de toestand van deze teksten bedenken in de tijd van de

discipelen. Als de stambomen van de opmerkelijke persoonlijkheden en de

priesters konden niet worden bewaard, hoeveel vertrouwen kan worden gelegd op

de genealogie van arme Jozef die slechts een timmerman was. Het is een

mogelijke veronderstelling dat de evangelisten zou hebben aangenomen

twee verschillende genealogische tabellen met betrekking tot Joseph, de car-

Penter, zonder de juiste betrekking tot de juistheid ervan. Harmer eigen hoop

die tijd zou dit bezwaar in het voordeel van de auteurs te wijzigen

lijkt heel lang niet gerealiseerd sinds negentien eeuwen

zijn verstreken zonder dat de Evangelisten wordt vrijgesproken in deze

kwestie.

|

Was het mogelijk geweest om dit te doen, zou het gedaan zijn een lange

tijd geleden, zien dat in de laatste drie eeuwen Europa heeft gemaakt

dergelijke buitengewone vooruitgang in alle takken van wetenschap en tech-

logie en heeft een schat aan middelen om geaccumuleerde

helpen in de zoektocht naar de waarheid. Door wetenschappelijke

onderzoek

op het gebied van religie, ze voor het eerst een aantal hervormingen in hun

geloof en vervolgens afgewezen regelrechte veel van de gevestigde leerstellingen

en geloofsovertuigingen van hun religie.

|

Zo ook de paus, die onfeilbaar en het werd beschouwd

hoogste autoriteit van de christenen over de hele wereld, was

verklaarde een bedrieger en onwaardig van vertrouwen. Verder, in de

naam van de hervormingen, de christenen werd onderverdeeld in verschillende

sekten en bleef zogenaamde hervormingen door te voeren, totdat ze eindelijk

moest verklaren dat het Christendom als geheel was niet meer dan een

|

verzameling van grillige ideeŽn en fantastische verhalen. Gezien deze

situatie van de toekomst staat ons niet toe om te hopen op enig positief

resultaten

|

De enige verklaring voor deze tegenstelling gepresenteerd door

sommige geleerden is om te zeggen dat misschien Matthew heeft beschreven de

genealogie van Jozef, terwijl Luke zou hebben geschreven de

genealogie van Maria. In dit geval zou Joseph de schoonzoon geworden

schoonzoon van Heli die zelf had geen zoon. Joseph, er-

voorgrond, misschien zijn beschreven als de zoon van Heli. Deze toelichting

natie onaanvaardbaar en wordt afgewezen om verschillende redenen.

Ten eerste omdat in dit geval Jezus zou niet een afstammeling van zijn

Salomo maar een nakomeling van Nathan, als hij zou worden opgenomen

in de genealogie van zijn moeder eigen kant, niet dat van Jozef, de

timmerman. Als dit zo was, Jezus kon onmogelijk zijn geweest de

Messias, omdat de Messias die voorspeld was door de

profeten moest een afstammeling van Salomo zijn. Dit is de reden waarom een ​​groot

leider van de protestantse geloof verwierp deze uitleg zegt tegen

het effect dat, "Wie is exclusief de Christus uit de

genealogische lijn van Salomo, zich verzet tegen de Christus van het zijn

de Christus. "

|

Ten tweede deze uitleg is niet aanvaardbaar, totdat het bewijs wordt geleverd

door authentieke historische rapporten dat Maria was inderdaad de

dochter van Heli en Nathan eigen lijn was door haar. Louter

veronderstellingen zijn nutteloos in dit verband in het bijzonder in de druk

heid van de tegenstander opmerkingen van Calvijn en Adam Clarke. Op

Integendeel, het is uitdrukkelijk in het Evangelie van Johannes, dat genoemd

de ouders van Maria waren Jehoachim en Joanna. En hoewel

Dit evangelie wordt niet door de moderne christenen erkend als een

geopenbaard boek geschreven door Johannes, de discipel van Jezus, het is,

ongetwijfeld een document van grote historische waarde. De auteur cer-

tainly behoort tot de vroege tijden van het christendom. Het boek cer-

tainly heeft meer historische waarde dan de meest betrouwbare boeken van

geschiedenis. Het kan daarom niet worden door niet-geverifieerde ontkend

rapporten.

|

Augustinus zei dat hij vond een verklaring in een bepaald boek

dat Maria was een Leviet. Dit druist in tegen haar wezen een nakome-

dant van Nathan. Trouwens, vinden we de volgende verklaring in de

Boek van de Getallen:

|

Voorts zal elke dochter, die een erfenis erft, in

van de stammen der kinderen Israels, ter vrouw tot ťťn zijn

van de familie van de stam van haar vader, die de kinderen

IsraŽl kan een ieder genieten van de erfenis van zijn

vaders.

|

Noch zal de erfenis niet te verwijderen van de ene stam

tot een andere stam; maar elk van de stammen van de kin-

deren van IsraŽl zal zich houden aan zijn eigen erfenis.

(Numeri 36: 8,9)

|

En in het evangelie van Lucas lezen we:

|

Er was een zeker priester, met name Zacharias, van de

dagorde van Abia; en zijn vrouw was uit de dochteren van

Aaron.

|

Het is bekend uit de evangeliŽn dat Maria was nauw verwante

aan de vrouw van Zacharias (Elisabeth), die dat Maria impliceert

was ook een afstammeling van Aaron. We hebben net gelezen van de com-

gebod van Tora (Pentateuch) dat elke dochter van de kin-

deren van IsraŽl dient te trouwen met haar eigen stam, dus

Joseph moet ook een afstammeling van Aaron zijn. Jesus, in dit geval,

zou een afstammeling van David zijn.

|

Om deze verwarring twee verschillende geslachtsregisters waren geschriften voorkomen

tien. Aangezien deze evangeliŽn niet bekend waren tot het einde van de

tweede eeuw, de schrijver van ťťn genealogie bleef onbekend

aan de andere genealoog. Dit is de enige reden voor de pre-

zond tegenstrijdigheid in de twee evangeliŽn.

|

Ten derde had Mary geweest, de dochter van Heli, moet het hebben

in de kennis van de oude schrijvers geweest, zou die niet know

ingly heb gepresenteerd zo'n ongelooflijk toelichtingen die,

later, werden afgewezen en uitgelachen door de moderne schrijvers

|

Ten vierde, het evangelie van MatteŁs zegt:

Jakob verwekte Jozef, de man van Maria, uit welke

werd geboren Jezus, die de Christus genoemd.

|

Terwijl Luke zegt:

|

De zoon van Jozef, die de zoon van Heli was.

|

Zowel de verklaringen blijkt duidelijk dat de auteurs schrijven

de genealogie van Jozef.

|

Ten vijfde, wanneer het vermoeden bestaat dat Maria was de dochter van Heli,

Luke eigen verklaring zal toch niet waar zijn, tenzij wordt aangetoond dat het

gebruikelijk onder de Joden dat zij, bij het ontbreken van een echte

zoon, die wordt gebruikt om de naam van hun zoon-in-wet in onder meer hun

genealogie. Dit heeft tot nu toe niet is bewezen door een authentieke

STELLING. Wat de niet-authentieke vorderingen van de geleerden van de

protestantse geloof betreft, zij onaanvaardbaar blijven ons

wegens hun gebrek aan bewijs en geldige argumenten.

|

We ontkennen niet de mogelijkheid van een bepaalde persoon die

gekoppeld aan een andere persoon die met hem verbonden via zijn

vader of vrouw of zelfs maar zijn leraar of zijn priester en hij kan

worden geassocieerd met de naam van een andere persoon. Dat wil zeggen dat we

kan bijvoorbeeld verwijzen naar hem als de koning eigen neef of de

konings eigen zoon-in-law, om hem te herkennen door middel van een bekende

persoonlijkheid. Dit soort van vereniging is een totaal andere zaak

van iemand wordt opgenomen in de genealogische lijn van een ander

persoon. Het is mogelijk dat het een gewoonte onder kunnen zijn

de Joden om te zeggen dat iemand was de zoon van zijn vader-in-law,

maar het tot een historisch bewezen worden dat een dergelijke gewoonte blijft

bestond.

|

Een ander punt om hier te worden opgemerkt is dat het evangelie van MatteŁs

kan niet zijn gekend of erkend in de tijd van Lucas.

Anders zou het niet mogelijk geweest om Luke te gecontra

dict Matthew zo schaamteloos dat het heeft geleid tot een ernstige embar-

rassment aan de oude en de modem voorstanders van het christendom.

|

52 Tegenstrijdigheden No. 52-53

53

Een vergelijkende lezing van MatteŁs 2 en Lukas presenteert een

grote tegenstelling tot de lezer en lijkt aan te geven dat NOCH

ther van de twee evangeliŽn zijn goddelijk geÔnspireerd.

|

Het is duidelijk uit de beschrijving in MatteŁs dat de par-

enten van de Messias woonde in Bethlehem, zelfs na zijn geboorte. Het is

ook duidelijk gemaakt door een andere beschrijving in MatteŁs dat de peri-

od van hun verblijf in Bethlehem was twee jaar. Door de dominantie

tie van de MagiŽrs ze daarna gemigreerd naar Egypte en woonde

er tijdens het leven van Herodes, l en na zijn dood, ze

terugbezorgd in Nazareth te leven. Luke, anderzijds, geeft ons een

andere omschrijving. Hij zegt dat Jezus 'ouders gingen naar

Jeruzalem na Mary eigen opsluiting, 2 en dat na het aanbieden van de

offeren zij gingen naar Nazareth en woonde daar. Maar ze

gebruikt om te gaan elk jaar naar Jeruzalem, op het feest van Pesach.

|

Volgens hem is er geen sprake van de MagiŽrs "com-

ing naar Bethlehem. Zo zou ook de ouders van Jesus niet

gegaan naar Egypte en verbleef daar als volgt uit wat er gezegd wordt

dat Joseph Juda nooit meer in zijn leven noch Egypte, noch voor

een andere plaats.

|

We leren uit het evangelie van MatteŁs dat Herodes en de

volk ​​van Juda zich niet bewust waren van de geboorte van Jesus4 totdat de

MagiŽrs meldde het aan hem.

|

Aan de andere kant Luke zegt dat na Mary eigen opsluiting

toen Jezus 'ouders naar Jeruzalem gegaan om het offer te brengen

ontmoetten zij Simeon, die een rechtvaardig man was en aan wie het had

geopenbaard door de Heilige Geest, dat hij niet zou sterven voordat hij

had de Messias gezien. Hij tilde Jezus hoog in zijn armen en vertelde

de mensen van zijn grote kwaliteiten. Zo ook Anna, een profetes,

|

Ook vertelde de mensen over de komst van de Messias en

dankte God. Nu als we accepteren dat Herodes en zijn volk waren

vijanden van Jezus, Simeon zou hebben niet de mensen op de hoogte

over Jezus in de tempel, waar zijn vijanden waren al rond,

noch zou de profetes, Anna, hebben de identiteit van openbaar

Christus aan het volk van Jeruzalem.

De geleerde Norton, die is een groot voorstander van de evangeliŽn,

heeft de aanwezigheid van echte contradictie toegelaten in de twee teksten,

en besloten dat de tekst van MatteŁs onjuist was en dat van

Luke was correct.

|

54 Tegenspraak No. 54

|

Het wordt geleerd van het evangelie van Marcus dat Christus vroeg de

congregatie om weg te gaan na zijn preek van gelijkenissen, l en de

zee op dat moment was stormachtig. Maar uit het Evangelie van MatteŁs we

leren dat deze gebeurtenissen plaatsvonden na de Preek op de

Mount.2 Dit is de reden waarom Matthew beschreef de gelijkenissen in hoofdstuk

13 van zijn evangelie. Deze preek, daarom, wordt bewezen te zijn geweest

een lange tijd na deze gebeurtenissen, zoals de twee preken gescheiden

een lange periode. Eťn van de twee verklaringen derhalve moet worden

in wezen verkeerd. De twee auteurs, die beweren dat mannen van zijn

inspiratie of worden door de mensen beschouwd als het zo is, moet niet

maken foutieve uitspraken.

|

55 Tegenspraak No. 55

|

Het evangelie van Marcus beschrijft het debat van Jezus met de

Joden als die plaatsvinden drie dagen na zijn aankomst in Jeruzalem.

MatteŁs schrijft dat het plaatsvond op de tweede dag.

Een van de twee verklaring heeft natuurlijk niet te kloppen. Horne

zegt in zijn commentaar (vol. 4 blz. 275 1822 editie) met betrekking tot

deze tegenstelling en de ene besproken voordat het dat: "Er is

geenszins verklaren deze verschillen. "

|

56 Tegenspraak No. 56

|

De volgorde van de gebeurtenissen na de Bergrede als

gegeven door Matthew 8: 3,13,16 verschilt van degene die door

Lukas 4:38 5:13, 7:10

Bijvoorbeeld, de gebeurtenissen volgens Matthew gebeurde in deze

orde; genezen van een melaatse, Jezus 'komst in KafarnaŁm, het genezen van de

knecht van een Romeins officier, en genezing van Peter eigen moeder-in-

wet. Het Evangelie van Lucas beschrijft eerst het geval van Peter eigen

moeder-in-law, vervolgens in hoofdstuk beschrijft de genezing van de

leper en in hoofdstuk de genezing van de knecht van een Romeins

officer. Eťn van de twee staten heeft zeker erro- zijn

tane.

|

57 Tegenspraak No. 57

|

Volgens het evangelie van Johannes 1: 19-21 aantal van de priesters en

Levieten werden gestuurd door de Joden aan Johannes om te vragen of hij Elias was.

Hij antwoordde: "Ik ben niet Elias." Deze uitspraak is uitdrukkelijk contra-

dicted door Jezus volgens MattheŁs 11:14 waar Jezus is

als volgt geciteerd: "En indien gij het wilt aannemen, hij is Elias, die

komen zou. "En ook wij vinden deze uitspraak in MattheŁs

17: 10-13:

|

En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Wat zeggen dan

de Schriftgeleerden, dat Elias eerst moet komen?

En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Elia

zal wel komen en alles herstellen.

Maar Ik zeg u, dat Elias nu gekomen is, en

|

zij hebben hem niet gekend, maar met hem gedaan al wat

zij vermeld. Evenzo zal ook de Zoon des mensen last van

ze.

Toen begrepen de discipelen, dat hij sprak tot

hun van Johannes, de Doper.

|

Beide teksten geven dat Johannes de Doper is de beloofde

Elias, met als gevolg dat de verklaringen van Johannes en Jezus con-

tradict elkaar.

|

Een zorgvuldige lezing van de boeken van het christendom maakt het

bijna onmogelijk om te geloven dat Jezus de beloofde

Messias. Om premise ons betoog, de volgende vier punten

dient eerst te worden opgemerkt:

|

Ten eerste, volgens het boek van Jeremia toen Jojakim,

zoon van Josia, verbrand de Schrift dat werd geschreven door Baruch

van Jeremia eigen recitatie, Jeremia ontving de volgende inkom-

opgetogenheid van God:

|

Zo zegt de HEERE van Jojakim, koning van Juda; Hij

zal niemand om te zitten op de troon van David [Jeremia 36:30] hebben

|

Volgens het woord van Gabriel zoals geciteerd door Luke is het nood-

Sary voor de Messias te zitten op de troon van David:

|

En de Here God zal Hem de troon van

zijn vader, David [Lukas 01:32]

|

Ten tweede, de komst van de Christus was afhankelijk van de

komst van Elias voorafgaand aan hem. Een van de belangrijkste argumenten van

Joden te steunen hun ongeloof in Christus was, dat Elias niet had

komen, terwijl zijn komst voor de Messias was positief

nodig op basis van hun boeken. Jezus zelf bevestigde dat

Elias eerst moet komen, maar op hetzelfde moment dat hij zei dat Elias had

reeds gekomen, maar de mensen herkende hem niet. Anderzijds

|

Niet in staat om deze pagina te herkennen.

|

behalve dat de eerdere versies werden gewijzigd.

|

64 Tegenstrijdigheden No. 64-67

65

66

67

|

De volgende teksten elkaar tegenspreken:

|

(1) MattheŁs 2: 6 en Micha 5: 2.

De tekst Matthew zegt:

|

En gij Bethlehem, in het land van Juda, zijt geenszins de

minste onder de vorsten van Juda, want uit u zal

komen een gouverneur, die mijn volk IsraŽl zal heersen.

|

In de tekst van Micha, wordt Bethlehem genoemd als weinig.

|

(2) Handelingen 2: 25-28 en vier verzen van Psalm 15, volgens

de Arabische versie en Psalm 16: 8-11 volgens andere trans-

schriften.

|

(3) De brief aan de HebreeŽn 10: 5-7 tegenspreekt Psalm No.

39 (Arabisch) en Psalm No. 40: 6-8 volgens andere vertalingen

ties. De tekst van HebreeŽn heeft:

|

Daarom, komende in de wereld, zegt Hij:

Slachtoffer en offerande hebt Gij niet gewild, maar een lichaam hebt

Gij mij bereid: In brandoffers en slachtoffers voor

de zonde hebben U niet behaagd. Toen zei ik, Lo: Ik kom om

doe uw wil, o God!

|

Overwegende dat in de Psalmen staat:

|

Slachtoffer en offerande hebt Gij niet gewild; de mijne

oren gij heeft geopend: brandoffer en zondoffer

hebt gij niet vereist.

Toen zeide ik: Zie, Ik kom: in het volume van het boek het

is van Mij geschreven,

Ik heb lust om uw wil te doen, o mijn God, ja, Uw wet is

in mijn hart.

|

(4) Handelingen 15: 16,17 strijdig zijn met Amos 9: 11,12.

In Handelingen 15 staat:

|

Daarna zal Ik wederkeren, en zal opnieuw het bouwen

tabernakel van David, die is omgevallen; en ik zal

bouwen opnieuw op de ruÔnes daarvan; en ik zal het op te zetten, dat de

overblijvende mensen den Heere zoeken.

|

Amos heeft:

|

Te dien dage zal Ik de vervallen hut van David

dat is gevallen, en van dichtbij de schendingen daarvan; en ik

zal verwekken zijn ruÔnes en ik zal ze bouwen, als in de dagen van

oud. Dat ze het overblijfsel van Edom kan bezitten, en van

al de heidenen, die naar Mijn Naam genoemd.

|

De christelijke commentatoren hebben de aanwezigheid van toegelaten

tegenstrijdigheden in deze teksten en hebben erkend dat de

Hebreeuwse versie is gemanipuleerd.

|

68 Tegenspraak No. 68

|

Paul bezitten eerste brief aan Korinthe 2: 9 zegt:

|

Maar gelijk geschreven is, geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord,

noch in het hart van de mens, de dingen die zijn binnengekomen

die God heeft bereid voor degenen die Hem liefhebben.

|

Het onderzoek van de christelijke theologen hebben geconcludeerd dat

Deze verklaring vloeit voort uit Jesaja 64: 4, dat is dit:

|

Voor sinds het begin van de wereld, mannen

niet gehoord, noch waargenomen door het oor, noch heeft het oog

gezien, O God, behalve Gij, wat hij voorbereid heeft

hem, die verwacht voor hem.

|

Het verschil tussen de twee teksten is vrij duidelijk. Het

commentatoren van de Bijbel erkennen de aanwezigheid van incompatibili-

ty in de bovenstaande teksten en zeggen dat de tekst van Jesaja display is geweest

draaid.

|

69 Tegenspraak No. 69

|

Het Evangelie van MattheŁs 9: 27-31 beschrijft in hoofdstuk 9 dat Jezus

na het vertrek van Jericho, zag twee blinden op de weg en

ze genezen van hun blindheid. Tegenspreken dit, Mark schrijft

in hoofdstuk 10 van zijn evangelie:

|

..blind Bartimaus, de zoon van de Timaeus, zaten bij het

snelweg kant bedelen.

|

Dus in Marcus de genezing van slechts ťťn man die door Jezus wordt genoemd.

|

70 Tegenspraak No. 70

|

MattheŁs beschrijft deze gebeurtenis in hoofdstuk 8:28:

|

... In het land van Gergesenes, ontmoetten Hem twee

bezetenen, komende uit de graven.

|

Vervolgens wordt beschreven Jezus als hen te genezen. Deze uitspraak is

in strijd zijn met de teksten van Mark hoofdstuk S en Luke hoofdstuk

8, dat is deze:

|

Daar ontmoette hem uit de stad een man die

had duivels ... [Lukas 08:27]

|

Toen werd hij door Jezus genezen. Twee mannen in de eerste offerte

tot een in de tweede.

|

71 Tegenspraak No. 71

|

Het blijkt uit hoofdstuk 21: 7 van Matthew dat Jezus stuurde twee van

zijn discipelen om een ​​ezelin en een veulen van een dorp en het brengen

discipelen:

|

... Brachten de ezelin en het veulen, en zetten ze hun

kleren, en ze zette hem daarop.

|

Terwijl de rest van de Evangelisten zegt dat Jezus vroeg zijn

discipelen om alleen het veulen of een ezel en dat toen het kwam brengen

hij reed erop.

|

72 Tegenspraak No. 72

|

Marcus 1: 6 zegt in zijn eerste hoofdstuk "En John ... at sprinkhanen

en wilde honing.

|

Terwijl MattheŁs 11: 18,19 staat dat: "Johannes is gekomen, noch etende, noch

drinken. "

|

73 Tegenspraak nrs. 73-75

74

75

|

Een vergelijking tussen de teksten van Mark hoofdstuk ťťn,

MattheŁs hoofdstuk vier en Johannes hoofdstuk ťťn, onthult inconsistenties

ties met betrekking tot de omstandigheden, waarin de discipelen

omarmden het nieuwe geloof. De evangeliŽn van MatteŁs en Marcus

schrijven:

|

En Jezus, wandelende aan de zee van Galilea, zag twee

broeders, Simon genaamd Peter, en Andreas, zijn broeder,

werpende het net in de zee ... en hij zeide tot hen:

Volg mij ... En ze volgden hem ... Hij zag andere

twee broeders Jakobus, de zoon van ZebedeŁs, en Johannes, zijn

Broer, hun netten vermakende ... Hij riep hen. en zij

volgde hem [MatteŁs 4: 18-22]

|

Maar de tekst van John is verschillend van tekst in drie

manieren. Ten eerste is John niet de naam van James noemen

Ten tweede beschrijft dat Jezus zag hen met uitzondering van

Johannes aan de oever van de Jordaan (niet Galilea). Ten derde John doet

niet spreken van hun netten. De inhoud van John eigen tekst informeer ons

dat Jezus ontmoette John en Andrew aan de oevers van de Jordaan toen

Peter werd gestuurd door Andrew. En de volgende dag kwam Philip en

Nathanael. James wordt niet genoemd [Johannes 5: 22,23]

|

76 Tegenspraak No. 76

|

Een vergelijking van hoofdstuk 9 van Matthew met hoofdstuk 5 van

Mark onthult tegenstrijdigheden in de verslagen van de twee evangelisten

met betrekking tot de heerser eigen dochter. Matthew rapporteert:

|

Er kwam een ​​zeker overste .... zeggen mijn dochter is

zelfs nu dood.

|

Terwijl Marcus 5: 22,23 zegt:

|

Hij viel aan zijn voeten ... zeg, mijn dochtertje liegt op

het punt van de dood.

|

Verder zegt hij dat Jezus ging met de heerser, maar op de weg

mensen kwamen van de synagoge en zei: "Uw dochter is

|

Sommige vroege geleerden hebben toegegeven dat incompatibiliteit bestaande

ed tussen de twee teksten. Sommigen van hen het voordeel van de tekst van

atthew terwijl sommige anderen de voorkeur aan de tekst van Mark. Luke bezitten

tekst is vergelijkbaar met de tekst van Mark behalve dat hij schrijft dat de

verslag van de dochter eigen dood werd slechts door ťťn man [08:49]

|

De dood van de heerser eigen dochter heeft altijd al een

punt van verwarring onder de geleerden van de Bijbel. Er is ver-

overeenstemming over de vraag of de dochter was overleden of

was gewoon op zoek alsof ze dood was. De geleerde Nander

is er niet van overtuigd dat ze dood was. Hij zei dat in feite was zij

niet dood maar alleen keek alsof ze was. De geleerden Balish,

Sliemasher en Sassoon zijn ook van mening dat ze niet was

dood, maar alleen bewusteloos. Dit wordt ook ondersteund door de verklaring

ment van Jezus [Net 8:52]

|

Ween niet, ze is niet dood, maar slaapt.

|

Volgens deze adviezen dit evenement dient niet de

verband met het bewijs van het wonder van de opstanding van de doden.

|

77 Tegenspraak No. 77

|

Het is duidelijk uit MatteŁs 10:10 en Lucas dat wanneer Christus

stuurde zijn discipelen om te prediken, verbood hij hen om notenbalken te houden met

hen, terwijl integendeel de tekst van Marcus 6: 8 zegt dat Jezus

konden ze hun staven houden.

|

78 Tegenspraak No. 78

|

**

|

Er wordt gezegd in hoofdstuk 03:13 van Matthew dat:

|

Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan tot Johannes,

gedoopt te worden van hem. Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Ik

hebben moeten jou gedoopt worden, en komt Gij tot

me?

|

Verder in het hoofdstuk staat:

|

En Jezus, gedoopt zijnde, ging recht-

manier uit het water ... en hij zag de Geest van God,

nederdalen als een duif ...

|

En het Evangelie van Johannes 1: 32,23 beschrijft deze gebeurtenis in deze

woorden:

|

En Johannes getuigde, zeggende: Ik heb den Geest

afdalen van de hemel, gelijk een duif, en bleef op

hem. En ik kende Hem niet; maar Die mij gezonden heeft, om te dopen

met water, Die tot mij gezegd: Op Welken gij

de Geest zult zien dalen, en op Hem blijven,

Deze is het, die doopt met de Heilige Geest.

|

Het Evangelie van MattheŁs 11: 2 bevat deze verklaring in hoofdstuk

|

En Johannes, in de gevangenis gehoord had de werken van

Christus, dat Hij twee van zijn discipelen en zeide tot hem.

Zijt Gij Degene, Die komen zou, of verwachten wij een ander.

|

De eerste stelling geeft ons om te begrijpen dat Johannes wist

Jezus voor het neerdalen van de Geest op hem. In strijd met

dit de tweede verklaring citeert de woorden van Johannes: "Ik kende hem

niet ", wat impliceert dat Johannes Jezus niet kennen voor de afdaling

van de Geest op hem. Terwijl de derde neemt een middenpositie in.

|

Tegenspraak No. 79

|

Het Evangelie van Johannes heeft Christus gerapporteerd als zeggen:

|

Als Ik van Mijzelven getuig, Mijn getuigenis is niet waar.

(05:31)

|

En hetzelfde evangelie is Christus gerapporteerd als contradict-

ing dit:

|

Hoewel ik van Mijzelven getuig, zo is nochtans Mijn getuigenis waarachtig.

(08:14)

|

Tegenspraak No. 80

|

Het blijkt uit MattheŁs 15:22 dat de vrouw die

kwamen tot Jezus te huilen voor haar daughterl was uit Kanašn. Deze

informatie wordt tegengesproken door het Evangelie van Markus hoofdstuk 07:26

waar hij meldt dat ze was een Griekse en een Syrophoenician door

stam.

|

Tegenspraak No. 81

|

We lezen in het evangelie van Marcus 7:32:

|

En zij brachten tot Hem een ​​die doof was, en had

een belemmering in zijn toespraak.

|

Het is duidelijk begrepen hieruit dat de man die doof was

en stom, was een enkele persoon, maar de beschrijving in het Evangelie

MattheŁs 15:30 ronduit tegenspreekt dit, zeggende:

|

En vele scharen zijn tot Hem gekomen, hebbende bij

zich kreupelen, blinden, stommen, verminkt waren en

vele anderen, en wierpen ze naar Jezus 'voeten, en hij

genas hen.

|

Overdrijving is vergelijkbaar met die van John 21:25, de

auteur van het vierde evangelie, die aan het eind van het boek zegt:

|

En er zijn ook nog vele andere dingen, die Jezus

gedaan heeft, welke, zo zij elk bijzonder geschreven wierden, ik

acht, dat ook de wereld zelf niet het zou kunnen bevatten

boeken die moeten worden geschreven.

|

Wat moet men denken van zulke uitspraken? Ze worden onder-

gesteld aan de mannen van inspiratie boven elke kritiek.

|

Tegenspraak No. 82

|

We lezen in het evangelie van MatteŁs 26: 21-25 dat Jezus, het aanpakken van

zijn

discipelen, zei:

|

... Ik zeg u, dat een van u Mij zal verraden.

En zij, zeer bedroefd, en begon iedere

een van hen tot Hem te zeggen, Heer, is het ik? En hij

antwoordde en zeide: Die zijn hand indoopt met mij in

het gerecht, die zal Mij verraden, ... dan Judas

antwoordde en zeide: Meester Ben ik het? Hij zeide tot hem:

Gij hebt het gezegd.

|

Dezelfde gebeurtenis wordt beschreven door John 13: 21-26 op een manier die

zeer

anders dan de bovenstaande:

|

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, dat een van u,

verraden me, Toen keek men op een ander de discipelen,

twijfelende van wie hij sprak. Nu was er leunend op

Jezus 'schoot een van zijn discipelen, die Jezus liefhad.

|

Simon Peter, dan wenkte dezen, dat hij zou moeten

vragen wie er van wie hij gesproken had moeten zijn. Hij Iying 13

op Jezus eigen borst zeide tot Hem: Heere, wie is het? Jezus

antwoordde, Hij is het aan wie ik de bete geven, toen ik

hebben het gedoopt. En toen hij de bete, hij had gedoopt

gaf het aan Judas Iskariot, de zoon van Simon.

|

Tegenspraak No. 83

|

Het Evangelie van MattheŁs, het beschrijven van de gebeurtenis van de arrestatie van

Jezus zegt in hoofdstuk 26: 48-50:

|

Nu die Hem verried, had hun een teken, zeggende:

Dien ik zal kussen, Dezelve is het, grijpt Hem.

En terstond komende tot Jezus, en zeide: Wees gegroet, Meester;

en kuste hem ... Toen kwamen ze, en sloegen de handen aan

Jezus, en nam hem mee.

|

Het Evangelie van Johannes geeft hetzelfde verhaal met grote verschillen

schillen in hoofdstuk 18: 3-12

|

Judas dan, genomen hebbende de bende mannen en officieel ontvangen

centen van de hogepriesters en FarizeeŽn, kwam aldaar

met lantaarns en fakkels en wapens. Jezus dan,

wetende alles, wat over Hem komen zou, ging

uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij? Zij

antwoordde hem, Jezus van Nazareth. Jezus zeide tot hen:

Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond met

ze. Zodra vervolgens gelijk Hij hun gezegd had, ik ben,

zij gingen achteruit en vielen op de grond. Toen vroeg

nogmaals hij hen: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus van

Nazareth. Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben:

Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan erfgenaam manier .... Dan

de band en de kapitein en de dienaars der Joden namen

Jezus, en bonden hem.

|

Tegenspraak No. 84

|

Alle vier de evangeliŽn geven een beschrijving van Peter ontkennen

Jesusl na zijn arrestatie. Maar elke beschrijving verschilt van de

andere acht punten.

|

1. Volgens de verslagen van MatteŁs 26: 6-75 en Marcus 14: 66-72

er

waren twee meiden die beweerde dat Peter was ťťn van de ver-

selen van Jezus, en enkele andere mannen die "stond". Terwijl

Luke eigen beschrijving beweert dat er was een meid en twee

andere mannen.

|

2. Volgens MattheŁs, toen de eerste meid sprak

Peter zat hij aan de buitenkant van het paleis, terwijl

volgens Lucas 22:55, was hij "in het midden van de zaal," en

aldus Mark, was hij "beneden in de zaal", en

volgens John hij ontkende hem toen hij in de was

paleis.

|

3. De formulering van de meid eigen vraag aan Peter is anders

in alle vier de evangeliŽn.

|

4. Volgens de verslagen van MattheŁs, Lucas en Johannes, de

kraaide de haan slechts een keer na Peter Jezus drie had ontkend

tijden, terwijl volgens Lucas, kraaide de haan driemaal;

een keer net na de eerste ontkenning van Peter, en tweemaal, na de

tweede ontkenning.

|

5. Volgens MatteŁs en Lucas, Jezus had voorspeld

Peter dat hij Jezus zou verloochenen driemaal voordat de haan kraaide

die nacht, terwijl Mark het anders heeft gemeld, zeggende

dat Jezus zei tegen Peter dat hij zou hem drie keer verloochenen

voordat de haan kraaide twee keer die nacht.

|

6. Peter eigen antwoord op de meid die voor het eerst uitgedaagd Peter is

gerapporteerd door Matthew 26:70 als: "Ik weet niet, wat gij zegt."

Terwijl volgens Johannes 18:25 zei hij alleen: "Ik ben het niet." Mark 15:68

aan de andere kant, heeft het gemeld in deze woorden: "Ik weet

niet, en begrijp ik, wat gij zegt. "En Lucas 22:57 heeft

zegt het zo: ". Vrouw, ik ken hem niet"

|

7. Peter eigen tweede antwoord verschilt ook gemeld door alle

de Evangelisten. Volgens MattheŁs 26:72 ..Peter ontkend

hem met een eed en zei: "Ik weet niet de man," en

volgens Johannes 18:25 zijn antwoord was: "Ik ben niet," 6 terwijl Mark

14:70

heeft net zei, "En hij loochende het wederom," en volgens

Lucas 22:58 zijn antwoord was: "Man, ik ben het niet."

|

8. De mensen die "stond" op het moment van Peter eigen ontkenning

waren, aldus Mark, buiten het paleis, terwijl Luke

meldt ze als zijnde "in het midden van de zaal".

|

Tegenspraak No. 85

|

Een beschrijving van de gebeurtenis van de kruisiging van Jezus Lucas 23:26 zegt:

|

En als zij leidden hem weg, grepen zij op ťťn

Simon van Cyrene, die uit het land, en op

legden hem het kruis, dat hij het achter Jezus droeg.

|

Deze verklaring is in tegenspraak met het evangelie van Johannes 19:17, waar

het zegt dat Jezus, zijn kruis dragende zelf, ging uit naar de

plaats van de kruisiging.

|

Tegenspraak No. 86

|

De eerste drie [MatteŁs 27:45, Marcus 15:23, Lucas 23:44] evangeliŽn

het eens zijn

dat Christus aan het kruis op het zesde uur op de dag van

kruisiging,

maar in tegenstelling tot deze van het Evangelie van Johannes 19:14 rapporteert hem te zijn in

de rechter

van Pilatus precies op het zesde uur op dezelfde dag.

|

Tegenspraak No. 87

|

Het evangelie van Marcus 15:32 zegt over de dieven die waren

met Jezus gekruisigd:

|

En zij, die met Hem gekruisigd waren hem beschimpt,

|

terwijl Lucas 23:43 meldt dat een van hen verweet Jezus en de

andere zei:

|

Heer denk aan mij wanneer Gij in uw konink-

dom. Toen antwoordde Jezus tot hem: Heden zult gij

met mij in het Paradijs.

|

Het Urdu vertalers van de edities 1839, 1840, 1844 en

1846 veranderde de teksten van MatteŁs en Marcus om dit te vermijden

verschil in die zin dat er slechts ťťn persoon die was

gekruisigd met Jesus.6 Het is een gangbare praktijk van de christelijke schol-

ars naar de teksten van hun heilige geschriften te veranderen wanneer ze maar

denken dat ze zouden moeten.

|

Tegenspraak No. 88

|

Het is duidelijk uit de hoofdstukken 20:29 en 21: 1 van Matthew dat

Jezus in Jeruzalem aankwam na vertrek uit Jericho, terwijl

van Johannes 11:54; 12: 1 leren we dat Jezus, die vertrekken van EfraÔm,

aangekomen

in BethaniŽ, waar hij verbleef voor de nacht.

|

Tegenspraak No. 89

De opstanding van Jezus:

|

We leren van MatteŁs 27:56; 28: 5,6, dat toen Maria Magdalena en

Maria, de moeder van Jakobus, aangekomen in de buurt van het graf, een engel van

God neerdaalde uit de hemel, en de steen rolde terug van

het graf en hij ging erop zitten, en zei tegen de vrouwen niet te vrezen

en snel naar huis gaan.

|

Het Evangelie van Markus 16: 1-6 beschrijft dit incident als volgt:

|

Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus

en Salome .... Kwam naar het graf, .... en wanneer

ze keken, zagen ze dat de steen afgewenteld was ....

En in het graf ingegaan, zagen zij een jongeling,

zittend op de rechterzijde, bekleed met een wit lang

kledingstuk.

|

Luke eigen beschrijving van dit is 24: 2-4:

|

En zij vonden den steen afgewenteld van het

graf, en zij traden in en vond niet het lichaam van

de Here Jezus ...... zie, twee mannen stonden bij hen in

blinkend gewaad.

|

Tegenspraak No. 90

|

Het is uitdrukkelijk in MattheŁs 28 gasten: 8-10, dat na de engelen

de hoogte van de vrouwen van Jezus 'opstanding, ze terug van

daar, en op de manier waarop ze Jezus ontmoette. Jezus hen geprezen en

vroeg hen om de mensen te vertellen om naar Galilea, waar ze zouden

zie hem.

|

Maar Lucas 24: 9-11 verschilt van deze verklaring, als hij zegt:

|

En terug van het graf, en vertelde al deze

dingen aan de elven, en aan al de anderen. Het was Mary

Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus

en andere vrouwen die met hen waren die deze vertelde

tot de apostelen. En hun woord scheen hun

als ijdel geklap, en zij geloofden hen niet.

|

Aan de andere kant leren we uit het evangelie van Johannes 20: 13-15 dat

Jezus ontmoet Maria Magdalena in de buurt van het graf.

|

Tegenspraak No. 91

|

Het Evangelie van Lucas zegt in hoofdstuk 11:51:

|

Van het bloed van Abel, tot het bloed van Zacharias

Voorwaar: die gedood is tussen het altaar en de tempel

Ik zeg u, het zal worden van dit generation.S

|

Maar wij lezen dit in het boek EzechiŽl 18:20:

|

De ziel die zondigt, die zal sterven. De zoon zal niet

dragen de ongerechtigheid van de vader, noch zal de vader

dragen de ongerechtigheid van de zoon. De gerechtigheid van de

rechtvaardigen zal op hem zijn, en de goddeloosheid van de

goddelozen zal op hem zijn.

|

Maar op andere plaatsen in het Oude Testament zijn er verschil-

mene passages die inhoudt dat de kinderen van een man zal zijn

verantwoordelijk voor de zonden van hun vader tot drie of vier gene-

aties.

|

Tegenspraak No. 92

|

Paul bezitten eerste brief aan TimoteŁs 2: 3,4 bevat deze verklaring:

|

Want dat is goed en welgevallig in de ogen van God,

onze Heiland, die alle mannen zal hebben om gered te worden, en

tot kennis der waarheid komen.

|

Deze uitspraak is onverenigbaar met, en in tegenspraak, Paul bezitten

verklaring in zijn tweede brief aan Thessalonicenzen 2: 11,12:

|

En daarom zal God hun zenden een kracht delu-

sie, dat zou een leugen geloven, opdat zij allen veroordeeld worden

geoordeeld, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in

ongerechtigheid.

|

Opgemerkt kan worden hoe Paulus bezitten twee verklaringen elkaar tegenspreken

andere. De eerste tekst geeft ons om te begrijpen dat God eigen doel is om

al de vrouwen te verlossen en breng ze naar de kennis van de waarheid,

terwijl de laatste statement wil ons doen geloven dat God stuurt

sterke wanen aan hen, zodat ze geloven in de leugen als een

waarheid; en God zal hen straffen voor. De protestanten verhogen

hetzelfde bezwaar tegen andere religies. Volgens hen

God eerst misleidt hen om ze te laten afdwalen van het rechte pad,

en dan straft hen voor ongerechtigheid.

|

Tegenstrijdigheden No. 93-6

|

Handelingen 9: 1-5,22 en 26 geven een beschrijving van Paulus eigen bekering tot

Christendom. De teksten van alle drie hoofdstukken zijn verschillend in

vele opzichten. Wij zijn van plan om slechts drie discrepanties in te geven

dit boek.

|

1. We lezen in Handelingen 9: 7 deze verklaring:

|

En de mannen die met Saulus meereisden, stonden

verbaasd, horende wel de stem, maar niemand ziende.

|

Deze verklaring wordt tegengesproken door de volgende wetten 22: 9

statement:

|

En die met mij waren, zagen wel het licht

en waren bang; maar de stem van hem dat hoorde niet

sprak tot mij.

|

De tegenstelling tussen "het horen van een stem" en "hoorde niet de

stem van hem "spreekt voor zich.

|

2. Ook in Hoofdstuk 9: 7 vinden we Paulus citeren deze woorden van

Jezus:

|

..en de Heere zeide tot hem: Sta op, en ga in de

stad; en het zal u gezegd worden, wat gij moet do.t

|

Hoofdstuk 22 bevat ook deze:

|

Sta op, en ga heen naar Damaskus; en er zal het zijn

heeft u te kennen van al hetgeen u geordineerd is te

doen.

|

Maar in hoofdstuk 26 wordt ons verteld een ander verhaal:

|

Maar stijgen, en sta op uw voeten; want ik heb verschenen

aan u voor dit doel, om u te stellen tot een dienaar en

getuige zijn beide dingen die gij gezien heeft, en van

die dingen waarin Ik zal verschijnen zal.

Verlossende u van dit volk, en van de heidenen,

tot dewelke Ik u nu sturen naar hun ogen en open

zet ze uit de duisternis tot het licht en van de macht van

De satan tot God, opdat zij vergeving van kunnen krijgen

zonden, en een erfdeel onder de geheiligden

door het geloof in Mij.

|

Opgemerkt zij dat volgens de eerste twee teksten, Jesus

had geen plicht om Paul niet toewijzen op deze gelegenheid, maar hij was

beloofde dat hij zou worden verteld nadat hij aankwam in Damascus,

terwijl de latere verklaring laat zien dat Jezus legde zijn ambt

ten tijde van zijn verschijning.

|

3. Het wordt begrepen uit de eerste tekst die de mensen

waren met Paul stond daar stil, terwijl de derde tekst shows

hen zo te zijn gedaald op de grond, en de tweede tekst doet

niet vergeten dat het bij allen.

|

Tegenspraak No. 97

|

We vinden in Paul bezitten eerste brief aan Korinthe 10: 8:

|

En laat ons niet hoereren, gelijk sommigen van hen

gepleegd, l en vielen op een dag drie en twintig duizend

zand.

|

Deze verklaring wordt tegengesproken door het boek Numeri 25: 1,9:

|

En degenen die aan de plaag stierven waren twintig en

vierduizend.

|

Een van deze twee teksten moet verkeerd zijn.

|

Tegenspraak No. 98

|

We lezen deze verklaring in het boek Handelingen 7:14:

|

En Jozef zond heen, en riep zijn vader Jacob hem,

en al zijn geslacht, in vijf en zeventig zielen.

|

De bovenstaande tekst uitdrukkelijk geeft aan dat Jozef en zijn kin-

deren die met Jozef in Egypte waren zijn natuurlijk uitgesloten

van dit nummer. In feite, het verwijst naar Jacob en zijn familie, maar

in

Genesis 46:27 lezen we:

|

En de zonen van Jozef, die geboren werden van hem in

Egypte waren twee zielen. Al de zielen van het huis van

Jakob, die in Egypte kwamen, waren zeventig.

|

en volgens de commentaren van D 'Oyly en Richardment

het nummer van het huis van Jakob komt tot slechts zeventig toen

Joseph en zijn twee zonen zijn opgenomen in het. Ze sommen als

volgt: de kinderen van Leah tweeŽndertig zielen, van Zilpa zestien,

van Rachel elf, en van Bilha zeven. Ze waren allemaal van zestig

zes zielen. Ze worden zeventig toen Jakob, Jozef en zijn twee

zonen zijn inbegrepen. Dit betekent dat de bovenstaande tekst van het boek van

Handelingen is zeker onjuist.

|

Tegenspraak No. 99

|

De dood van Judas Iskariot wordt beschreven zowel door Matthew en

Handelingen. De twee teksten openbaren ernstige tegenstrijdigheden in twee

opzichten. Ten eerste is volgens MatteŁs 27: 4,5,6,7 Judas "vertrokken,

en

ging heen en verhing zich. "

Terwijl Handelingen 01:18 zegt:

|

Nu is deze man (Judas) kocht een veld met de

loon der ongerechtigheid; en hals over kop vallen; hij barstte asun-

der in het midden, en al zijn ingewanden zijn uitgestort.

|

Ten tweede weten we uit de eerste tekst, die hogepriesters van

de tempel kocht een veld met het geld achtergelaten door Judas3 terwijl

de tweede tekst zegt duidelijk dat Judas zichzelf kocht een veld

met dat geld. Peter in de laatste tekst voegt ook:

|

En het is bekend geworden allen, die te Jeruzalem.

|

Er zijn verschillende redenen om te geloven dat de verklaring

door Matthew onjuist ten opzichte van Lucas, eventueel

waar. We bespreken vijf van deze redenen hier:

|

1. Het is duidelijk uit de tekst van Matthewl dat Judas was

berouwvol over zijn zonde van verraad, voordat opknoping

zelf, maar dit kan niet waar zijn als Jezus, op dat uur,

was in het hof van Pilatus en nog niet veroordeeld tot

dood.

|

2. De tekst laat zien dat Judas het geld aan was teruggekeerd

de hogepriesters en oudsten van de tempel. Dit is ook

verkeerd op dezelfde grond dat de hogepriesters en

ouderlingen waren allen Pilatus op dat moment en niet pre-

gestuurd in de tempel.

|

3. De context van MatteŁs eigen tekst geeft duidelijk aan dat

de genoemde doorgang, die tussen de tweede

en negende vers, niet overeenkomt met de rest van de

tekst.

|

4. Judas stierf op de ochtend van de nacht waarin Jezus

werd gearresteerd. Het lijkt onwaarschijnlijk dat in zo'n korte

tijd moet hij zich bekeren en zichzelf te doden, omdat hij

wist, zelfs vůůr de arrestatie van Jezus, dat Jezus zou

worden gedood door de Joden.

|

5. Het negende vers van deze tekst bevat een ernstige fout

die in de sectie zal worden besproken bespreken de

fouten van de Bijbel.

|

Tegenspraak No. 100

|

De eerste brief van Johannes 2: 1,2 zegt:

|

Jezus Christus, de rechtvaardige: en Hij is een verzoening

voor onze zonden, en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden van

de hele wereld.

|

In tegenstelling tot dit lezen we in het boek Spreuken 21:18:

|

De goddelozen zullen rantsoen voor de rechtvaardigen zijn, en

de overtreder voor de oprechten.

|

De tegenstelling hier behoeft geen commentaar.

|

Tegenspraak No. 101

|

Het is duidelijk uit de tekst van Paulus eigen brief aan de HebreeŽn

07:18

dat een van de geboden van Mozes is zwak en unprof-

tinueren en dus gebrekkig, terwijl Psalm No. 18 zegt in vers

7, "De wet van de Heer is perfect."

|

Tegenspraak No. 102

|

Het evangelie van Marcus beschrijft de vrouwen die naar het

graf van Jezus "zeer vroeg in de ochtend", terwijl het Evangelie van

Johannes vertelt ons dat alleen Maria Magdalena kwam naar het graf

"Toen het nog donker was."

|

Tegenspraak No. 103

|

De inscriptie superscribed aan het kruis door de Pilatus is

anders gegeven in alle vier de evangeliŽn. In MattheŁs 27:37 het is,

"Dit is

Jezus, de koning van de Joden. "

|

In het evangelie van Marcus 15:26 lijkt het alleen, "De koning van de

Joden. "

|

Lukas 23:38 zegt dat geschreven in letters van het Grieks, Latijn en Hebreeuws

was: "Dit is de koning van de Joden. ''

En het evangelie van Johannes 19:19 zegt het in deze woorden: "Jezus van

Nazareth, de koning van de Joden. "

Het is vreemd dat de evangelisten niet kon opnemen van bijvoorbeeld een korte

veroordelen consequent. Hoe dan kunnen hun platen worden vertrouwd voor

gedetailleerde en lange rapporten.

|

Tegenspraak No. 104

|

We leren van het evangelie van Marcus 6:20 dat Herodes geloofde in de

gerechtigheid van Johannes de Doper, en was blij met hem.

Hij gearresteerd en doodde hem alleen omwille van Herodias (zijn

broer eigen vrouw).

Lukas 3:19, aan de andere kant, meldt dat Herodes niet vervolgen

John alleen omwille van Herodias, maar ook voor de verwijten van

John over zijn eigen perversie.

|

Tegenspraak No. 105

|

De drie evangelisten MattheŁs, Marcus en Lucas zijn unaniem

over de beschrijving van de namen van elf van de discipelen van

Jesus, maar alle drie eens over de naam van de

twaalfde discipel. De namen van de elf discipelen unaniem

genoemd, zijn: Peter, Andreas, Jakobus de zoon van ZebedeŁs, Johannes,

Filippus, BartholomeŁs, Thomas, Mattheus, Jakobus, de zoon van AlfeŁs,

Simon de Kanašnitische en Judas Iskariot. Volgens MattheŁs,

|

de naam van de twaalfde discipel was Lebbeus wiens achternaam

was Thaddeus. Mark zegt dat het Thaddaeus. Luke beweert het was

Judas, de broer van Jakobus.

|

Tegenspraak No. 106

|

De eerste drie Evangelisten melding maken van de man die

zat aan het tolhuis, en die Jezus volgden

toen hij hem riep. Er is echter veel onenigheid

ment onder hen over zijn naam. Volgens Matthew

zijn naam is Matthew, l terwijl Mark zegt hij Levi, de zoon van was

Alpheus, 2 en Luke schrijft Levi zonder zijn vader eigen name.3

|

Tegenspraak No. 107

|

We lezen in MatteŁs dat Jezus beschouwd Peter als de beste

van zijn leerlingen, zoals Jezus zei tegen hem.

|

Zalig zijt gij Simon: .... en ik zeg u ook,

Dat gij zijt Peter, en op deze petra zal Ik bouw mijn

kerk; en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen.

En Ik zal u de sleutels van het koninkrijk van geven

hemelen, en wat gij zult binden op de aarde zal

gebonden in de hemel; en zo wat gij ontbinden zult op

aarde, zal ontbonden zijn in heaven.4

|

Verder in hetzelfde hoofdstuk, Jezus wordt gemeld te hebben gezegd, om

Peter:

|

Ga achter mij satan: gij zijt een misdrijf tot mij:

want gij verzint niet de dingen, die Gods zijn, maar

die der men.5

|

Protestantse geleerden hebben vele uitspraken van de gereproduceerde

oude geleerden over Peter bezitten beschuldiging. John, in zijn commen-

taire op Matthew, zei dat Peter was arrogant en een man van

"Zwak intellect". St Augustinus zei dat hij niet standvastig

en ja, op een bepaald moment dat hij zou geloven en bij een ander zou hij

twijfel.

Is het niet vreemd en belachelijk dat een man van deze kwaliteiten is

beloofde "de sleutels van het koninkrijk der hemelen"?

|

Tegenspraak No. 108

|

Het Evangelie van Lucas beschrijft twee discipelen van Jezus te vragen

hem: "Wilt gij, dat wij zeggen, vuur naar beneden te komen uit

de hemel, en consumeren ze, zelfs als Elias gedaan heeft? "Jezus bestrafte

de twee discipelen zeggen: "Gij weet niet van hoedanigen geest gij

zijn. Want de Zoon des mensen is niet gekomen om te ontbinden mannen eigen leven,

maar om ze verder op te slaan. '' l in hetzelfde Evangelie vinden we

andere uitspraak van Jezus, die absoluut in tegenspraak. Het

zegt: "Ik ben gekomen, om vuur op de aarde, en wat zal ik, indien het zijn

reeds ontstoken is? 2

|

Tegenspraak No. 109

|

Matthew heeft gemeld dat de moeder van ZebedeŁs eigen zonen had

verzocht Jezus naar:

|

Dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw

rechter hand, en de andere aan de linkerzijde in uw kingdom.3

|

Mark aan de andere kant meldt dat het verzoek is gedaan door

ZebedeŁs eigen zonen themselves.4

|

Tegenspraak No. 110

|

Het Evangelie van MatteŁs bevat een gelijkenis van een man die

plantte een wijngaard. Aan het einde van de gelijkenis vinden we:

|

"Wanneer dan de heer des wijngaards komen zal,

wat zal hij dien landlieden doen? Zij zeiden tot

hem, zal hij jammerlijk vernietigen kwaden, en

zal den wijngaard aan andere landlieden die

zal hem de vruchten op haar tijden. ''

|

Luke heeft echter aan het einde van de gelijkenis:

|

Wat zal dan de heer van de wijngaard doen zal

hen? Hij zal komen en deze landlieden verderven,

en zal de wijngaard aan anderen geven. En als ze

hoorden, zeiden ze, God forbid.2

|

De teksten zijn duidelijk tegenstrijdig. De tweede tekst con-

tradicts de eerste, door de toevoeging: "Toen zij dit hoorden, zeiden ze, God

verbieden! "

|

Tegenspraak No. 111

|

Het geval van een vrouw van BethaniŽ, die gegoten geparfumeerd

zalf op het hoofd van Jezus, wordt beschreven in drie gospels.3

Er zijn een aantal tegenstrijdigheden tussen de verschillende

accounts.

|

1. MARK4 meldt dat dit evenement plaatsvond twee dagen voor

|

het feest van Pascha, l terwijl John meldt het aan hap_ hebben

loop ervan SLX dagen voorafgaand aan de festival.2 Matthew zwijgt

betreffende het tijdstip van de gebeurtenis.

|

2 Mark en Matthew erover eens dat Jezus in het huis van

Slmon de melaatse toen de vrouw kwam, terwijl John meldt

hem te zijn in het huis van Lazarus, de broer van Maria.

|

3. MatteŁs en Marcus het erover eens dat de zalf werd gegoten

op het hoofd van Jezus, 3 terwijl John spreekt dit tegen en zegt

dat zij zalfde de voeten van Jesus.4

|

4. Mark zegt dat de mensen die de vrouw berispt waren

uit het midden van de mensen die aanwezig zijn op dat moment waren,

terwijl Matthew heeft gezegd dat ze waren de discipelen van

Jezus en Johannes eigen versie is dat het bezwaar werd opgeheven

door Judas.

|

5 De drie evangeliŽn hebben Jezus 'toespraak citeerde om zijn ver-

clples bij deze gelegenheid anders.

|

De ernstige tegenstrijdigheden gepresenteerd door deze teksten kunnen niet

geŽlimineerd door te beweren dat deze gebeurtenis van Jezus 'zalving

zou hebben plaatsgevonden een aantal keren, en elke evangelie

zou hebben gemeld een ander verhaal. Het evenement is duidelijk de

hetzelfde in elk geval en de tegenstrijdigheden in de verschillende

rekeningen is duidelijke indicatie van de gebruikelijke manipulatie in de

tekst.

|

Tegenspraak No. 112

|

Een vergelijking van de teksten van MatteŁs 22, Lukas 26 en Markus

14 met betrekking tot de beschrijving van het Laatste Avondmaal, l onthult twee

ernstige tegenstrijdigheden

|

1. Er zijn twee in Lukas eigen beschrijving vermeld bekers, ťťn

voor de maaltijd en de andere na, terwijl MatteŁs en Marcus

spreken slechts ťťn kopje. Blijkbaar Luke eigen beschrijving is erro-

tane, omdat deze beschrijving impliceert ernstige bezwaren

tegen het geloof van de katholieken die geloven dat de wijn en

het brood daadwerkelijk om te zetten in het vlees en het lichaam van Christus.

|

2 Volgens Lukas, het lichaam van Christus werd slechts opgeofferd

voor de discipelen, 2 terwijl Mark meldt het aan zijn geofferd

wordt gegeven voor vele, 3 en van Matthew we begrijpen dat NOCH

ther het lichaam, noch het bloed van Jezus vergoten, maar het bloed van

het Nieuwe Testament is het woord, dat vergoten wordt voor anderen. Hoe

het bloed van het Nieuwe Testament wordt vergoten is een raadsel.

|

We zijn zeer verbaasd te merken dat het evangelie van Johannes

beschrijft gewone gebeurtenissen zoals Jezus rijdt op een ezel of het toepassen van

parfum zijn kleren, maar geen enkele vermelding van als te

belangrijk een evenement als het Laatste Avondmaal, die zo'n vitaal houdt

plaats in de christelijke ritueel.

|

1. Het laatste avondmaal of eucharistie een sacramentele rite van de

Christenen. Volgens

e evangeliŽn, de oorsprong van dit sacrament was een gebeurtenis die heeft

Plaats op de avond

voorgaande Jezus 'arrestatie, toen hij werd het eten van een maaltijd met zijn

discipelen. Hij nam brood

en reciteerde zegeningen en dank over het en gaf het aan de

discipelen om te delen onder

zelf. Toen zei hij: "" rhis is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt,

dit doe in remem-

brance van mij. "Afler het avondmaal nam hij een beker met wijn in het en

zei: "" rhis cup is

Nieuwe Testament in Mijn bloed, dat voor u vergoten wordt. "De christenen

hebben het tot een rite

dat ze een beker wijn en hun dank te bieden, en breek de

brood en bieden hun

thanks erop. De Katholieken geloven dat het brood en de wijn

eigenlijk Tum in het lichaam

en vlees van Jezus. De ceremonie werd genoemd Eucharistie, waarin

betekent "thankful-

ness ", door Paul.

2. "Dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt." 22:19

3. "Dit is mijn bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt."

14:24

|

Tegenspraak No. 113

|

We lezen dit vers in MattheŁs:

|

Want eng is de poort, en smal de weg,

die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden.

|

Maar verder in hetzelfde Evangelie lezen we van Jezus 'woorden:

|

Neem mijn juk op je en leer van mij, ... voor mijn

juk is zacht en mijn last is light.2

|

Tegenspraak No. 114

|

We lezen in hoofdstuk 4 van Matthew dat de Duivel eerste namen

Jezus aan de heilige stad, en zette hem op het hoogtepunt van de tem-

ple, nam hem vervolgens tot aan de top van een berg. Jezus dan

ging naar Galilea. Toen kwam het verlaten van Nazareth naar KafarnaŁm en

woonde daar.

Lucas zegt in hoofdstuk 4 van zijn evangelie dat de Duivel eerste namen

Jezus op de berg vervolgens naar Jeruzalem en daarna was hij

stond op de tinne des tempels, dan Jezus keerde terug naar

Galilea en begon daar leerde, toen ging hij naar Nazareth,

waar hij was opgevoed.

|

Tegenspraak No. 115

|

MatteŁs meldt dat een Romeinse officier zelf kwam tot Jezus

en verzocht hem om zijn knecht te genezen en zei:

|

Heer, ik ben niet waardig dat Gij komt

onder mijn dak, maar spreek alleen het woord, en mijn knecht

bedraagt ​​healed.3

|

Jezus, prees het geloof van de officier, zei:

|

Zoals gij hebt geloofd, dan moet dat maar gebeuren zal. En

zijn knecht is gezond geworden in diezelfde hour.l

|

Luke meldt dit evenement verschillend. Volgens hem is de

centurion zelf niet tot Jezus komen, maar stuurde een aantal oudsten van

de Joden. Toen ging Jezus met hen. Toen hij in de buurt van de

huis:

|

... De hoofdman gestuurd vrienden naar hem en zeide tot hem:

Heer, de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat u

zoudt inkomen onder mijn dak. Daarom noch

dacht dat ik mezelf waardig om tot U te komen: maar zeg het met een

woord, en mijn knecht zal zijn healed.2

|

Dan prees Jezus de officier, en de mensen die werden gestuurd

door de officier terug naar zijn huis, had de knecht genezen.

|

Tegenspraak No. 116

|

Matthew rapporteert in hoofdstuk 8, dat een schriftgeleerde kwam naar Jezus en

vroeg zijn toestemming om hem te volgen waar hij ook ging. Dan

discipel zei tegen hem dat eerst moet hij gaan begraven zijn vader

en volg Jezus. MattheŁs beschrijft vele gebeurtenissen na

dit, en in hoofdstuk 17 meldt de gebeurtenis van de Transfiguration3

van Jezus. Luke, daarentegen, meldt het verzoek van de

schrijver in hoofdstuk 9 na de Transfiguratie. Eťn van de twee

teksten moet verkeerd zijn.

|

Tegenspraak No. 117

|

Matthew vertelt in hoofdstuk 9 van een domme man bezeten door

duivel, die wordt door Jezus genezen. Daarna beschrijft hij in hoofdstuk 10

de missie van de discipelen en Jezus commandant om hen te

geneest de zieken, reinig de melaatsen, wekt de doden en uitdrijven dev-

ils. Dan in andere hoofdstukken beschrijft hij tal van andere evenementen en

vervolgens in hoofdstuk 17 het geval van de Transfiguratie. Luke, op

de andere kant, beschrijft eerst de missie van de discipelen, dan

de Transfiguratie van Jezus in hetzelfde hoofdstuk en dan na

de beschrijving van de vele andere evenementen in de hoofdstukken 9, 10 en 11 hij

heeft het verslag van de domme man door Jezus genezen.

|

Tegenspraak No. 118

|

Mark stelt dat de Joden gekruisigde Christus in het derde uur van

de day.l Deze verklaring is in tegenspraak met het evangelie van Johannes

die meldt dat Jezus in de hof van Pilatus tot zesde

uur van de day.2

|

Tegenspraak No. 119

|

Het is duidelijk uit de beschrijvingen van MatteŁs en Marcus

dat de soldaten die Jezus bespot en zet de scharlaken touw op

hem waren Pilatus eigen soldaten niet Herodes eigen, terwijl Luke eigen verklaring

is juist het tegenovergestelde.

|

HE FOUTEN

|

Dit deel bevat de fouten fouten en tegenstrijdigheden

van de Bijbelse tekst die in aanvulling op degenen besproken

eerder.

|

Fout nummer 1

|

Het wordt vermeld in het boek Exodus, dat de periode dat de

IsraŽlieten bleven in Egypte was 430 jaar, wat er mis is. Het

periode was 215 years.l Deze fout wordt toegegeven door de historici

en de bijbelse commentatoren.

|

Fout nummer 2

|

Het verschijnt in het boek Numeri, dat het totale aantal

de IsraŽlieten, die 20 jaar waren of ouder is, was zes hon-

dred duizend, terwijl alle mannen en vrouwen van de Levieten

en de vrouwen en kinderen van alle andere stammen zijn niet

in dit nummer. Deze verklaring is sterk overdreven

en onjuist.

|

Fout nummer 3

|

De verklaring van Deuteronomium 23: 2, "Een bastaard zal niet

in de vergadering van de Heer ... "is fout, zo heeft

reeds in het eerste deel besproken.

|

Fout nummer 4.

|

In Genesis 46:15 de zinsnede "drie en dertig" is zeker

verkeerd, vierendertig is het juiste nummer. De details van deze fout

|

zijn gegeven in deel ťťn onder de tiende STELLING op pagina

zevenentwintig.

|

Error No. 5

|

I Samuel bevat deze verklaring "... vijftigduizend, drie

score en tien mannen. "" Het aantal vijftigduizend in dit vers is

fout zoals later wordt besproken.

|

Fouten No. 6 en 7

|

2 SamuŽl 15: 7 bevat de woorden "veertig jaar" en in de

volgende vers van hetzelfde hoofdstuk de naam "Gezur" wordt genoemd

Beide zijn fout. De juiste woorden zijn "vier jaar" en

"Adom" respectievelijk.

|

Error No. 8

|

Het wordt vermeld in 2 Kronieken:

|

En de voorhuis dat op de voorzijde van het huis, de

lengte werd naar de breedte van het huis,

twintig ellen, en de hoogte was honderd twenty.2

|

Dit is een overdreven en onjuiste rekening van de hoogte.

Volgens 1 Koningen de hoogte van het voorhuis was dertig ellen 3

Adam Clarke in deel 2 van zijn commentaar uitdrukkelijk gaf toe

ted de fout in deze verklaring en zei dat de hoogte was

twintig ellen.

|

Error No. 9

|

Het boek van Jozua, het beschrijven van de grenzen van het land gegeven I "

aan de kinderen van Benjamin, stelt:

|

En de grens werd getrokken vandaar en omsingelden de

hoek van de zee southward.l

|

Het woord "zee" in deze verklaring onjuist is, want er was geen zee

in de buurt van hun land. De commentatoren D "Oyby en Richardment

erkende dit feit en zei, dat het Hebreeuwse woord dat

werd vertaald als "zee" eigenlijk betekende "het westen".

|

Fout nummer 10

|

In hoofdstuk 19 van het boek Jozua, onder de omschrijving

van de grenzen van Naftali, lezen we:

|

En aan Aser reikt zij aan de westzijde en aan Juda

aan de Jordaan naar de zon rising.2

|

Deze verklaring is ook fout als het land van Juda uitgebreid

naar het Zuiden. Adam Clarke wees er ook op dat deze fout

zijn commentaar.

|

Fouten No. 11-13

|

De commentator Horseley merkte op dat de verzen 7 en 8 van

Hoofdstuk 3 van het boek Jozua zijn verkeerd.

|

Fout nummer 12

|

Het boek Richteren bevat deze verklaring:

|

En er was een jonge man van Bethlehem-Juda,

van de familie van Juda, was een Leviet.

|

In deze verklaring wordt de zinsnede ", was een Leviet", kan niet waar zijn

omdat iedereen die behoren tot de familie van Judah kan zijn

Leviet. De commentator Horseley dit ook erkend

fout, en Houbigant zelfs uitgesloten deze passage uit zijn tekst.

|

Fout nummer 13

|

We lezen deze verklaring in 2 Kronieken:

|

En Abia bond den strijd aan met een leger van

dappere krijgslieden zelfs vierhonderdduizend gekozen

mannen: Jerobeam stelde de slagorde tegen hem,

, met achthonderd duizend uitgelezen mannen, kloeke

strijdbare mannen. 1

|

Verder in hetzelfde hoofdstuk geeft deze beschrijving:

|

En Abia en zijn volk, sloeg hen met een groten

slachting: en dus er vielen verslagen van IsraŽl vijf hon-

derd duizend uitgelezen men.2

|

De in de twee teksten genoemde nummers zijn verkeerd. De com-

mentators van de Bijbel hebben de fout toegegeven. De Latijnse trans-

Lators veranderd 400000-40.000, en

800000-80000, en vijfhonderd

duizend tot vijftigduizend mannen.

|

Fout nummer 14

|

Het wordt vermeld in 2 Kronieken:

|

Want de Heere vernederde Juda der wille van Achaz,

Koning van IsraŽl. l

|

Het woord IsraŽl in deze verklaring is zeker fout, omdat

haz was de koning van Juda, en niet de de Koning van IsraŽl. Het

Griekse en Latijnse vertalingen, dus, hebben IsraŽl vervangen

met Juda, dat is een open vervorming van de tekst van hun heilige

Geschriften

|

Fout nummer 15

|

We vinden deze uitspraak in 2 Kronieken:

|

... En maakte Zedekia, zijn broer, koning over Juda

en Jeruzalem.

|

De woorden "zijn broer" zijn onjuist in deze verklaring. Het

moet zeggen dat zijn oom of zijn vader eigenaar brother.2 Het Arabisch en het

Griekse vertalers hebben met "zijn vader bezitten vervangen" zijn broer "

broer ", een ander voorbeeld van regelrechte manipulatie van de tekst van

de Heilige Schrift. Ward zegt in zijn boek woorden om dit effect,

"Omdat het niet juist was, is veranderd naar oom in de

Griekse en andere vertalingen. "

|

Fout nummer 16

|

De naam "ook Hadar" is verkeerd gespeld in 2 SamuŽl

1o: L6-L9 op drie plaatsen en in 1 Kronieken 18: 3-10 in zeven

plaatsen, terwijl de correcte spelling is Hadadezer (zoals gegeven in

alle andere verwijzingen in het Oude Testament).

|

1.2Chr.28: 19.

|

2. We doen vinden de woorden, "zijn vader eigen broer" in 2 Koningen 24:17,

en deze correct

|

omdat Jojachin was de zoon van Jojakim. Hij zou zijn geweest

bekend als

Zedekia, de zoon van Jojakim, terwijl hij in feite wordt genoemd

Zedekia, de zoon van Josia.

Zie Jen 26 1 en 27: 1.

|

Fouten No. 17-19

|

Een andere naam "Achan" wordt ten onrechte vermeld in het Boek van

Joshua. "De juiste naam is Achar, met een" r "in de end.2

|

Fout nummer 18

|

We vinden in 1 Kronieken 3: 5 onder de beschrijving van de zonen

van David, "Bath-sua, de dochter van AmmiŽl". De juiste

naam is, "Bathseba, de dochter van Eliam, de vrouw van

Uriah ".3

|

Fout nummer 19

|

Het Tweede Boek van Kings4 geeft de naam "Azaria", die

is zeker fout. Het moet "Uzziah", zoals kan worden vastgesteld

uit verschillende andere sources.5

|

Fout nummer 20

|

De naam "Joahaz", die in 2 Kronieken verschijnt, 6 is niet

correct. Het moet "Ahazia". Horne geeft toe dat de namen

we hebben in fouten No 16 20 wees

- Zijn allemaal verkeerd en dan

voegt eraan toe dat er een aantal andere plaatsen in de Schriften waar

namen zijn foutief geschreven.

|

Fout nummer 21

|

2 Chroniclesl geeft een verslag van hoe Nebukadnezar, de

koning van Babel, gebonden Jojakim in ketens en gedeporteerd hem

naar Babylon. Deze uitspraak is zeker niet waar. Het feit is dat

Hij doodde hem in Jeruzalem en gaf zijn lichaam te worden gegooid

buiten de stadsmuur en lieten onbegraven.

De historicus Josephus zegt in Deel 10 van zijn boek:

|

De koning van Babel, kwam met een groot leger en

veroverde de stad zonder weerstand. Hij doodde al de

jonge mannen van de stad. Jojakim was een van hen. Hij

gooiden zijn lichaam buiten de stadsmuur. Zijn zoon Jojachin

werd gemaakt van de koning. Hij gevangengenomen drieduizend man.

De profeet EzechiŽl was onder de gevangenen.

|

Fout Nr 22

|

Volgens de Arabische versies van 1671 en 1831, de

Boek van Jesaja (7: 8) bevat deze verklaring:

|

... En binnen drie score en vijf jaar moet Aram

zijn gebroken.

|

Terwijl de Perzische vertaling en Engels versie zegt:

|

... En binnen drie score en vijf jaar zal EfraÔm

zijn gebroken.

|

Historisch gezien was deze voorspelling bleek vals, zoals in het zesde

jaar van Hizkia eigen bewind, 2 de koning van AssyriŽ binnengevallen EfraÔm,

zoals is vastgelegd in 2 Koningen in de hoofdstukken 17 en 18. Zo Aram was

vernietigd eenentwintig jaar. l

|

Vitringa, een gevierde christelijke geleerde, zei:

|

Er is een fout in de tekst hier kopieert geweest. In

Sterker nog, het was zestien en vijf jaar, en de periode

zestien jaar na het bewind van Achaz bedoeld was en

vijf na dat van Hizkia.

|

Er is geen rechtvaardiging voor de mening van deze schrijver, maar op

althans, heeft hij de fout in deze tekst opgenomen.

|

Fout nummer 23

|

Het boek Genesis zegt:

|

Maar van de boom der kennis van goed en kwaad,

zult gij niet eten; want ten dage, dat gij daarvan eet

daarvan, zult gij voorzeker die.2

|

Deze uitspraak is duidelijk verkeerd sinds Adam, na het eten van

die boom, niet stierf diezelfde dag, maar leefde voor meer dan negen

honderd jaar na het.

|

Fout nummer 24

|

We vinden in het boek Genesis: 3

|

Mijn Geest zal niet in eeuwigheid twisten met den mens, dewijl

hij ook vlees is; zijn dagen zullen zijn honderd en twintig

jaar.

|

Om te zeggen dat de leeftijd van de mens is een honderd en twintig jaar is

onjuist, aangezien we weten dat de mannen van vroeger tijden leefden ver

langer - Noah eigen leeftijd, bijvoorbeeld, was negenhonderd,

Sem, zijn zoon, leefde zeshonderd jaar en Arfachsad voor

338 jaar; terwijl de levensduur van de pre-

zond-day man is meestal zeventig of tachtig jaar.

|

Fout nummer 25

|

Genesis meldt dit adres van God aan Abraham:

|

En Ik zal tot u, en uw zaad na u,

het land, waarin gij zijt een vreemdeling, het ganse land

Kanaan, tot eeuwige bezitting, en Ik zal hun

God.

|

Deze uitspraak is wederom historisch onjuist, omdat al het land

Kanašn werd nooit bezeten door Abraham, noch is het geweest

onder de eeuwige heerschappij van zijn nakomelingen. Omgekeerd

dit land heeft gezien talloze politieke en geografische revolutio-

singen.

|

Fouten No. 26, 27, 28

|

Het boek van Jeremia zegt:

|

Het woord, dat tot Jeremia geschied is, over het ganse

volk ​​van Juda, in het vierde jaar van Jojakim, de zoon

van Josia, koning van Juda, dat was het eerste jaar van

Nebukadrezar, de koning van Babel.

|

erdere in hetzelfde hoofdstuk staat:

|

En dit ganse land zal worden tot verwoesting, en een te zijn

verbazing: en deze volken zullen den koning van serveren

|

Babylon zeventig jaar. En het zal geschieden, wanneer

zeventig jaren vervuld zijn, dat ik zal straffen de

koning van Babel, en over dat volk, spreekt de Heere, voor hun

ongerechtigheid, en het land der ChaldeeŽn, en zal het te maken per-

petual desolations.l

|

En verder in hoofdstuk 29 van hetzelfde boek, staat:

|

Dit nu zijn de woorden van de brief die Jeremia

de Profeet gezonden van Jeruzalem de resten van de

oudsten, die gevankelijk waren weggevoerd, en naar de

priesters, en tot de profeten, en tot al het volk, dat

Nebukadnezar had weg gevangenen uit uitgevoerd

Jeruzalem naar Babel; (Na Jechonia, de koning en

de koningin, en de kamerlingen, de vorsten van Juda en

Jeruzalem, en de timmerlieden, en de smeden waren

gedeporteerd uit Jeruzalem;) 2

|

En verder in hetzelfde hoofdstuk lezen we:

|

Want zo zegt de Heere, dat na zeventig jaar zijn

volbracht te Babylon zal ik u bezoeken en uit te voeren

Mijn goed woord voor u verwekken, u terug te gaan naar deze

|

In de Perzische vertaling van 1848 vinden we deze woorden:

|

Na zeventig jaar bereikt worden in Babylon, I

Wlll draaien naar u toe.

|

Verder in hoofdstuk 52 van hetzelfde boek vinden we de volgende

statement:

|

Dit is het volk, dat Nebukadrezar gevankelijk

weggevoerd in het zevende jaar, drieduizend Joden

en drie en twintig: In het achttiende jaar van

Nebukadrezar, gevangene uit voerde hij weg

Jeruzalem 830 en twee personen: in

het drie en twintigste jaar van Nebukadrezar

Nebuzaradan de kapitein van de wacht meeslepen cap-

tief van de Joden 740 en vijf personen: alle

de personen waren 4006 hundred.l

|

Na een zorgvuldige lezing van de verschillende passages hierboven geciteerde

de volgende drie punten worden vastgesteld:

|

1. Nebukadnezar besteeg de troon in het vierde jaar van

het bewind van Jojakim. Dat is historisch correct. De Joodse

historicus Josephus zei in Vol. 10 en hoofdstuk 5 van zijn geschiedenis

dat Nebukadnezar, de troon van Babylon in de

vierde jaar van Jojakim. Het is daarom noodzakelijk dat de

eerste

jaar van Nebukadnezar moet samenvallen met het vierde jaar van

Jojakim.

2. Jeremia zond zijn woorden (het boek) om de Joden na de

deportatie van Jechonja, de koning, de oudsten van Juda en andere

ambachtslieden naar Babylon.

3. Het cumulatieve aantal van de gevangenen in de drie ballingen

vier was duizend en zeshonderd, en dat de derde ballingschap door

Nebukadnezar vond plaats in het twintigste jaar van zijn regering.

|

Dit onthult drie voor de hand liggende fouten. Ten eerste kan volgens de

historici, Jechonja, de oudste van Juda, en andere ambachtslieden waren

verbannen naar Babylon in 599 vC De auteur van Meezan-ul-Haq

gedrukt in 1849, zegt op pagina 60, dat deze ballingschap vond plaats in 600

Voor Christus en Jeremia de brief na hun vertrek naar

|

Babylon. Volgens de Bijbelse tekst boven hun verblijf geciteerd

in Babylon zou moeten zijn zeventig jaren, dat is zeker niet waar,

omdat de Joden werden vrijgegeven door het bevel van de koning van

PerziŽ in 536 vC Dit betekent dat hun verblijf in Babylon was

slechts drieŽnzestig jaar en niet zeventig jaar. We hebben geciteerd

deze cijfers uit het boek Murshid-ut-Talibeen gedrukt in

Beiroet in 1852 die verschilt s uit de editie gedrukt in

1840 in verschillende plaatsen. We vinden de volgende tabel in de 1852

edltlon.

|

HET JAAR VAN DE VENT HET JAAR

VAN HET V””R

CREATION CHRISTUS BC

|

3405 Jeremia eigen schrijven aan de 599

gevangenen van Babylon

|

3468 De dood van Darius, de oom van h

Koreish, de hemelvaart van Kores tc

de troon van Babylon, Madi en

Pharus. Zijn orders naar het vrijgeven

Joden en stuur ze terug naar

Jeruzalem

|

Ten tweede, het cumulatieve aantal van deze verbannen tijdens de

drie ballingen wordt genoemd vierduizend en zeshonderd men-

ple, terwijl er volgens 2 Koningen van het aantal gevangenen, met inbegrip

ing van de prinsen en de dappere mannen van Jeruzalem, op het moment van

de eerste ballingschap, was drieduizend, de ambachtslieden en de smeden

niet in dit getal. Ik

Ten derde, uit de tekst hierboven geciteerde we begrijpen dat de

|

1. "En hij voerde gans Jeruzalem weg, mitsgaders al de vorsten, en alle

de helden van

moed, zelfs drie duizend gevangen, en alle timmerlieden en

smeden. "2 Koningen

24: 14

|

r

|

, Derde gevangenschap vond plaats in het drieŽntwintigste jaar van

Nebuchadnezzars bewind dat dit wordt tegengesproken in 2 Koningen

die zegt dat Nebuzaradan nam hen gevangen in de negen-

- Gentiende jaar van Nebukadnezar.

|

Error No. 29

|

Het boek EzechiŽl bevat de volgende woorden:

|

En het geschiedde in het elfde jaar, in de eerste

dag van de maand, dat het woord des Heren kwam tot

me.2

|

En later in hetzelfde hoofdstuk vinden we:

|

Want zo zegt de Heere HEERE; Ziet, Ik zal

tegen Tyrus Nebukadrezar, koning van Babel, een koning van

koningen, van het noorden, met paarden en met wagens,

en met ruiters en bedrijven, en veel mensen.

Zal hij met het zwaard doden uw dochteren in het

f1eld, en hij zal een fort tegen u maken, en wierp een

monteren tegen u, en til het schild tegen u;

En hij zal de motoren van de oorlog tegen uw muren,

en met zijn assen zal hij afbreken uw torens.

Volgens de reden van de overvloed van zijn paarden hun stof

zal u bedekken, zullen uw muren beven vanwege het gedruis van de

ruiters, en van de wielen, en wagenen, als

Hij treedt in uw poorten, zo gaan de mensen een stad

waarin wordt gemaakt van een inbreuk.

Met de hoeven zijner paarden zal hij vertreden alle

uw straten; uw volk zal hij met het zwaard doden, en

uwer sterkten zal ter aarde.

En zij zullen een buit van uw vermogen te maken, en maken

|

een prooi van uw koopwaar, en zij zullen breken

uw muren, en vernietig uw aangename huizen, en ze

zal uw stenen, en uw hout, en uw stof in de te leggen

midden van uw water. "

|

Geschiedenis bleek deze voorspelling onwaar omdat Nebuchad-

nezzar deed zijn best om de stad Tyrus vast te leggen, en hield de

stad in een staat van beleg dertien jaar, maar moest terug

zonder succes. Want het is ondenkbaar dat God eigen belofte

niet is voldaan, moet het zijn dat de voorspelling zelf

misreported.

In hoofdstuk 29, vinden we de volgende woorden toegeschreven aan

EzechiŽl:

|

En het geschiedde in het zeven en twintigste jaar, in

de eerste maand, op de eerste dag van de maand, het woord van de

Heren kwam tot mij zeggen,

Mensenkind, Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft

zijn heir een groten dienst doen dienen tegen Tyrus; elk hoofd

was kaal geworden, en alle zijden zijn uitgeplukt: maar hij had

geen loon, noch zijn leger, voor Tyrus ...

... Zo zegt de Here HERE: Zie, Ik zal het land van geven

Egypte af, tot Nebukadrezar, koning van Babel; en hij zal

deszelfs menigte wegvoeren, en deszelfs buit buiten, en deszelfs roof roven; en

het zal het loon zijn voor zijn heir.

Ik heb hem het land Egypte voor zijn arbeid where- gegeven

met hij tegen haar gediend heeft ... 2

|

De bovenstaande tekst uitdrukkelijk dat sinds Nebukadnezar

kon de beloning van zijn beleg van Tyrus niet krijgen, God belooft

geef hem het land Egypte.

|

Fout nummer 30

|

Het boek DaniŽl bevat deze verklaring:

|

Toen hoorde ik een heilige spreken, en een andere heilige

zeide tot dat bepaalde heilige die sprak, hoe lang zult

zijn de visie met betrekking tot het dagelijks offer, en de

overtreding van verlatenheid, dat zo het heiligdom te geven

en de host om onder de voeten vertreden?

En hij zeide tot mij: Tot tweeduizend drie

honderd dagen; dan zal het heiligdom zijn cleansed.l

|

De joods-christelijke geleerden, vanaf het allereerste begin,

hebben afgevraagd over de betekenis van deze voorspelling. Bijna

al de joods-christelijke commentatoren van de Bijbel zijn van de

mening dat het Antiochus, de consul van Rome die binnengevallen

Jeruzalem in 161 voor Christus, die in deze visie wordt genoemd, 2 en de

dagen betekenen de gebruikelijke dagen van onze kalender. Josephus, de beroemde

commentator, het ook eens met dit advies.

Historisch gezien, echter dit advies houdt geen steek,

omdat de bezetting van het heiligdom en gastheer, duurde

drie en een half jaar, terwijl de periode van tweeduizend

genoemd driehonderd dagen komt zes jaar, drie maanden

en negentien dagen. Om dezelfde reden Issac Newton afgewezen

de aanname dat Antiochus had om iets met dit te doen

vlsion.

Thomas Newton die een commentaar schreef op de voorspellingen

ties en de profetieŽn van de Bijbel voor het eerst verschillende andere com- geciteerd

mentators op dit punt, en dan, zoals Isaac Newton, volledig

verwierp de mogelijkheid van dien Antiochus, die wordt aangeduid

in deze visie van Hizkia. Hij beweerde dat de Romeinse keizers

|

en de pausen zijn de invoer van de visie.

Snell Chauncy schreef ook een commentaar op de voorspellingen

van de Bijbel, die werd gepubliceerd in 1838. Hij beweerde dat in

zijn commentaar verwerkt hij de essentie van vijfentachtig andere

commentaren. In een reactie op deze visie, zei hij dat uit de

vroegste tijden het heel moeilijk is geweest voor de geleerden om

ascer-

Tain en definieer het tijdstip van de aanvang van het evenement aan

die deze visie refers.l

De meerderheid van de geleerden hebben geconcludeerd dat de tijd van

de aanvang is zeker een van de vier periodes waarin vier

royal commando's werden uitgegeven door de Kings of Persia:

|

1. Cyrus, die zijn ordonnantie in 636 vC uitgegeven

2. De koning Darius, die zijn orders in 815 BC uitgegeven

3. Ardashir, die zijn commando's in 458 voor Christus gaf over Ezra

4. De koning Ardashir, die zijn ordonnantie tot Nehemia uitgegeven

in het twintigste jaar van zijn regeerperiode in 444 vC

|

Hij voegde daaraan toe dat de in deze visie genoemde dagen zijn niet

dagen gewoonlijk verstaan, maar dagen betekenende jaar. Bewaring

dit in het achterhoofd Snell Chauncy zei, het einde van de looptijd van deze

visie zou als volgt zijn:

|

1. Volgens de eerste bevel van Cyrus het zou eindigen in

1764 n.Chr.

2. Volgens de tweede van Darius het zou eindigen in 1782

N.Chr.

3 .Volgens de derde opdracht van Ardashir het zou zijn

|

1. Voor zover wij begrijpen Snell Chauncy interpreteren van de dagen van de

deze visie als jaren

heeft aangenomen dat de visie voorspelde de realpearance van de

Christus Jezus. De twee

duizend driehonderd dagen wordt verondersteld dat jaar. Dit nummer

jaren moet

gerekend vanaf elk van de gevallen waarin Jeruzalem is genomen

uit het het bezit

sie van de joods-christelijke volgelingen.

|

4. Volgens de vierde ordonnantie het zou eindigen in 1856.

|

Al deze data verstreken zonder dat de profetie in vervulling

en in elk geval is dit onlogisch metaforische interpretatie

niet aanvaardbaar.

Ten eerste is een verkeerde verklaring dat het moeilijk is

voor wetenschappers om de periode van het begin vast te stellen. Het

moeilijkheid ligt alleen in het feit dat het moet beginnen

rechts

vanaf het moment waarop deze visie werd aangetoond Daniel niet uit

een periode na het.

Volgende een willekeurige wijziging in de zin van de dagen in jaren is

niet aanvaardbaar, omdat het woord "dag" blijft het betekenen

gebruikelijke termijn van 24 uur, tenzij anders aangegeven door de schriftelijke

eh zelf. Het woord wordt gebruikt in zowel het Oude als het Nieuwe

Testamenten in zijn gebruikelijke betekenis en nooit betekent "jaar". Zelfs

Als we accepteren dat het woord zou kunnen zijn gebruikt in de betekenis "jaar"

het in een figuurlijke zin zou zijn geweest; maar een figuurlijke gebruik van

een woord vereist enige sterke indicatie van het. In de rekening

deze visie het woord "dag" is gebruikt voor het doel van

het definiŽren van een periode van tijd en we hebben geen enkele aanwijzing vinden dat

het moet worden genomen in een figuurlijke zin. De meeste geleerden hebben,

Daarom accepteerde het in zijn gebruikelijke betekenis anders geleerden

zoals Isaac Newton, Thomas Newton en Snell Chauncy zou

niet geprobeerd dergelijke verwarrende verklaringen naar voren te brengen.

|

Fout nummer 31

|

Het Boek van Daniell zegt:

|

En vanaf het moment dat het dagelijks offer moet

weggenomen, en de verwoestende gruwel zal

|

opgezet, er zal een duizend tweehonderd en negentig zijn

dagen.

Gezegend is hij, die verwacht en raakt tot de duizend

zand driehonderd vijf en dertig dagen.

|

Deze voorspelling komt overeen met de eerder besproken

die nooit uitgekomen. Noch Christus noch de Messias van de

Joden verscheen binnen deze periode.

|

Fout nummer 32

|

Het boek DaniŽl bevat deze verklaring:

|

Zeventig weken zijn bepaald over uw volk en

over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om

maak een einde van zonden en verzoening te maken voor iniq-

vermogensinstrumenten, en om eeuwige gerechtigheid te brengen, en om

verzegelen de visie en profetie, en om de meest zalven

Holy.l

|

Deze profetie is ook fout als de Messias verscheen niet in

deze periode. Geen van de verklaringen door de christelijke doorgestuurd

geleerden in dit verband verdient een serieuze overweging, deels

om de redenen die we al hebben besproken en deels op rekening

van een aantal feiten die we hieronder bespreken: -

Ten eerste is de periode tussen het eerste jaar van de regering van Cyrus,

het jaar van de release van de Joden zoals bevestigd door Ezra2 en de

geboorte van de profeet Jezus is bijna zeshonderd jaar volgens

Josephus en 536 jaar in Snell

Chauncy eigen schatting.

Ten tweede, als we accepteren dit als een juiste verklaring, het zou

betekenen dat alle ware dromen een einde zijn gekomen tot in eeuwigheid, dat is

|

duidelijk onwaar. Watson, in het derde deel van zijn boek, heeft

gereproduceerd Dr. Grib eigen brief die zei: "De Joden hebben zoveel

de tekst van deze profetie dat het is gemaakt geen onge- vervormd

dende tot Jezus. "Deze bekentenis door Watson is genoeg in te drukken

verstevigen geloven wij dat deze voorspelling volgens de oor-

nal exemplaar van het Boek van Daniel, nog steeds bewaard met de Joden,

die vrij is van het bezwaar van enigerlei manipulatie,

dat deze profetie is niet van toepassing op Jezus.

Ten derde, het woord 'Christus', wat betekent gezalfd, is gebruikt

want al de koningen van de Joden, ongeacht hun aard of

daden. Het verschijnt in Psalm 18 vers 50. Ook David is mannen-

noemde als de gezalfde in Psalm 131. En ook 1 SamuŽl con-

porten deze verklaring van David over koning Saul, van wie wordt gezegd

een van de slechtste koningen van de Joden te zijn geweest:

|

Aanschouw deze dag uw ogen gezien, dat de

HEERE heeft u heden in mijn hand in de grot: en

men zeide, dat ik u doden: maar mijn oog gespaard u; en

Ik zeide: Ik zal niet strek mijn hand tegen mijn heer, voor

Hij is de Heer eigen anointed.l

|

Dezelfde toepassing van dit woord wordt ook in 1 SamuŽl

24 en 2 Samuel 1. Bovendien is dit woord niet beperkt tot de

koningen van de Joden. We vinden dat het wordt gebruikt voor andere koningen ook. Het is

vermeld in Jesaja:

|

Zo zegt de HEERE tot Zijn gezalfde, tot Cores, wiens

rechterhand Ik holden.2

|

Cyrus, de koning van PerziŽ, wordt genoemd als Gods eigen gezalfd of

de Christus in deze tekst. Cyrus is degene die de Joden bevrijd

|

uit hun ballingschap en liet de tempel te herbouwen.

|

Fout nummer 33

|

De volgende verklaring wordt gegeven door middel van de profeet David

in 2 SamuŽl:

|

Bovendien zal ik een plek aan te wijzen voor mijn volk IsraŽl,

en zal hen planten, die kunnen wonen in een plaats van hun

eigen, en beweeg niet meer; ook zal de kinderen van

goddeloosheid teisteren hem niet meer zoals vroeger.

En als sinds de tijd dat Ik geboden heb richters te wezen

over mijn volk Israel.l

|

Dezelfde voorspelling verscheen in enigszins andere woorden

de Perzische vertaling van 1835. Volgens deze tekst had God

beloofde hen dat zij daar in vrede zou leven, zonder enige

kwelling om ze in de handen van slechte mensen. Dit beloofd

plaats was Jeruzalem, waar ze hun woningen en

leefde. De geschiedenis heeft bewezen dat deze belofte niet werd nagekomen.

Ze werden zwaar getroffen door de handen van verschillende heersers.

Nebukadnezar viel ze drie keer en geslacht

hen gevangen hen en gedeporteerd hen naar Babylon. Titus, 2 de

Keizer van Rome, vervolgde ze zo barbaars dat ťťn miljoen

leeuw van de Joden werden gedood, honderd duizend mensen waren

opgehangen en 99.000 werden gevangen gezet. Tot deze

dag hun nakomelingen wonen in degradatie rond de

wereld.

|

.l Error No. 34

|

In 2 SamuŽl lezen we de volgende belofte van God aan David:

|

En als uw dagen zullen vervuld zijn, en gij zult slapen

met uw vaderen, zo zal Ik uw zaad na u, die

doen optreden van uw lijf, en ik zal stablish zijn

koninkrijk.

Hij zal een huis bouwen voor mijn naam, en ik zal steek-

Lish de troon van zijn koninkrijk tot in eeuwigheid.

Ik zal hem tot een Vader, en hij zal Mij een zoon zijn. Indien hij

onrecht doet, zo zal Ik hem tuchtigen met een roede der mensen,

en met strepen van de kinderen der mensen;

Maar mijn goedertierenheid zal niet weg van Hem, zoals ik

weggenomen heb van Saul, dien Ik zet weg voor u.

En uw huis en uw koningschap zullen worden vastge-

steld voor altijd voor uw aangezicht; uw troon zal worden vastge-

vastgesteld voor ever.l

|

, 1 Een andere verklaring van soortgelijke aard wordt gegeven in I Kronieken:

|

Zie, een zoon zal geboren worden tot u, wie heeft een

man van rust en Ik zal hem rust geven van al zijn vijanden

rondom: want zijn naam zal Salomo, en ik zal

rust en stilte over Israel geven in zijn dagen.

Hij zal een huis bouwen voor mijn naam, en Hij zal zijn

mijn zoon, ... en Ik zal den troon zijns rijks

over IsraŽl voor ever.2

|

Hoewel, God eeuwig koninkrijk in het had beloofd

familie van David, werd deze belofte niet nagekomen, zoals de familie van

David werd beroofd van het koninkrijk, een lange tijd geleden.

|

Fout nummer 35

|

Paul gemeld Gods eigen woord met betrekking tot de bekendheid van Jezus

over de engelen in zijn brief aan de HebreeŽn: I

|

Ik zal voor hem een ​​vader, en hij zal Mij een son.2

|

Christelijke geleerden hebben beweerd dat dit een verwijzing naar de

verzen in 2 SamuŽl en 1 Kronieken besproken in de vorige

paragraaf. Deze bewering is niet aanvaardbaar om verschillende redenen.

|

1. De tekst van Chronicles is ondubbelzinnig zeggen dat de

zoon eigen naam zal Salomo.

|

2. Zowel de teksten zeggen dat hij een huis zou bouwen in de naam

van God. Dit kan alleen worden toegepast op Salomo, die de bouw van de

huis van God, zoals beloofd. Jesus, anderzijds geboren

1003 jaar na de bouw van dit huis

en gebruikt om te spreken van de vernietiging ervan. Dit wordt onder besproken

Fout No.79.

|

3. Beide voorspellingen voorspeld dat hij een koning, where- zou zijn

zoals Jezus was geen koning, integendeel hij was een arme man als

hij zelf zei:

|

En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en

de vogelen des hemels nesten; maar de zoon des mensen heeft

niet waar te zijn head.3 leggen

|

1. Hebr. 1: 5.

2. Om de grootheid van أĻ ezus bewijzen over de engelen, Paul betoogde

dat God nooit gezegd

een van de engelen die elk van hen was zijn zoon. Hij zei dat het slechts om

Jezus dat: "Ik wil

voor hem zijn vader, en hij zal een zoon voor mij. "

3. Mat: 8: 20.

|

4. Het is duidelijk in de eerste voorspelling dat verklaarde:

|

Als hij ongerechtigheid bedrijft, zal Ik hem tuchtigen met een roede

van de mannen, en met de strepen van de kinderen der mensen.

|

Dit houdt in dat hij een man van de onrechtvaardige aard zal zijn.

olgens de christenen - en ze zijn ver van de waarheid -

Salomo was een man van de natuur en gaf het profeetschap

en werd een afvallige in zijn laatste dagen, zich overgeeft aan idool aanbidding

schip. de bouw van tempels voor de afgoden, en zichzelf te verbinden aan

heathenism.l Overwegende dat Jezus was absoluut onschuldig en kon

een zonde van welke aard dan niet plegen.

|

5. In de tekst van Kronieken zegt het duidelijk:

|

Wie zal een man der rust zijn, en ik zal hem rust geven

van al zijn vijanden rondom.

|

Echter, Jezus, volgens de christenen, was nooit in

vrede vanaf zijn vroege dagen tot het moment van de kruisiging.

Hij leefde in voortdurende vrees voor de Joden en liet een plaats voor

een andere, totdat hij werd gearresteerd door hen en, zeggen ze, gedood.

Salomo, aan de andere kant, voldoen aan de voorwaarde van het leven in

rusten van zijn vijanden.

|

6. In de voorspelling van de Kronieken van de IsraŽlieten is beloofd:

|

Ik zal vrede en quieteness aan IsraŽl geven in zijn

dagen.

|

Overwegende dat het in het verleden is bij iedereen bekend dat de joden

slaafse aan en wordt gedomineerd door de Romeinen in de tijd van Jezus.

|

7. De profeet Salomo, heeft zelf beweerd dat het predic_

tie werd gemaakt over hem. Dit blijkt uit 2 Chronicles.l

Hoewel de christenen het erover eens dat deze tijding waren voor

Salomo. ze zeggen dat het in feite voor Jezus ook, want hij was een

afstammeling van Salomo. We beweren dat dit een valse claim

omdat de kenmerken van de voorspelde zoon moet samenvallen met

de beschrijving van de profetie. We hebben al laten zien dat

Jezus niet voldoet aan de eisen van de voorspelling.

Afgezien van dit, kan Jezus niet het onderwerp van deze voorspellingen zijn

tie, zelfs volgens de christelijke geleerden. Ten einde

verwijder de tegenstelling tussen de genealogische omschrijvingen

van Jezus in Mathew en Luke, hebben ze gezegd dat Matthew

beschreef de genealogie van Jozef van Nazareth, terwijl Luke

beschreef de genealogie van Maria. Echter, Jezus niet de was

zoon van Jozef, maar de zoon van Maria, en volgens haar

genealogie Jezus is de afstammeling van Nathan, de zoon van David, en

niet de zoon van Salomo.

|

Fout nummer 36

|

Er wordt gezegd over de profeet Elia in I Koningen:

|

En het woord des Heren kwam tot hem, zeggende:

Ga weg van hier, en wend u naar het oosten, en verberg schildklierkan-

zelf bij de beek Krith, die voor aan de Jordaan.

En het zal geschieden, dat gij zult uit de beek drinken;

en Ik heb de raven geboden u daar onderhouden.

Dus hij ging en deed naar het woord van de

Lord: want hij ging en woonde bij de beek Krith, die

|

1. "Maar de Heere zeide tot David, mijn vader: Dewijl het was un

uw hart om een ​​te bouwen

huis voor mijn naam, gij hebt welgedaan, dat het in uw hart:

Niettegenstaande

gij zult dat huis niet bouwen; maar uw zoon, die zullen uitgaan

uit uw lendenen. hij

zal een huis bouwen voor mijn naam. Zo heeft de HEERE

Zijn woord bevestigd, dat

Hij gesproken heeft: want ik ben opgestaan ​​in de plaats van mijn vader David ".

2 Kron. 6: 8-10.

|

voor aan de Jordaan,

En de raven brachten hem brood en vlees in de

's morgens, en brood en vlees des avonds, en hij

dronk van de brook.l

|

In de bovenstaande tekst wordt het woord "raaf" is een vertaling van de oor-

inal woord "Arem". Alle vertalers behalve Jerome hebben overgebracht

kend als "raaf", maar Jerome heeft het anders zo vertaald

"Arabische". Sinds zijn mening niet aan populariteit winnen, zijn volgelingen

vervormd de teksten in Latijnse vertalingen en veranderde het woord

"Arabische" te raven. Dit is veel uitgelachen door niet-

Christelijke geleerden. Horne, een beroemde geleerde, was veel sur-

gewaardeerd op het en was, in feite, geneigd om in te stemmen met Jerome in

dat het woord 'arem "hoogstwaarschijnlijk betekent" Arabier "en niet raven.

Hij sterk bekritiseerde de andere vertalers en gaf drie argumenten

singen van de absurditeit van hun mening te bewijzen. Hij zei dat op pagina

639 van het eerste deel van zijn commentaar: 2

|

Sommige critici hebben de vertalers zeggen dat het gecensureerd

verre van waar dat kraaien voedsel moet voorzien van een

Prophet. Als ze het oorspronkelijke woord had gezien, zouden zij niet hebben

verweet hen, omdat het oorspronkelijke woord is "Orim" die heeft

de betekenis van "Arabische". Dit woord wordt gebruikt voor hetzelfde doel

in 2 Koningen 21 en in Nehemia 4.

Bovendien is het duidelijk uit "Perechat Riba", een exegese

van het boek Genesis, dat deze profeet heeft opdracht gekregen de

wonen en zich verstoppen in een plaats in de nabijheid van "Butshan".

Jerome zei dat de "Orim" waren de inwoners van die stad

die was binnen de grenzen van ArabiŽ. Zij verstrekt voedsel voor

deze profeet.

|

Dit is een waardevolle bevinding en bewijs voor Jerome. Hoewel

de Latijnse vertalingen bevatten het woord 'raaf', het Boek van

Kronieken, het Boek van Nehemia en Jerome hebben vertaald

als "Arabische". Evenzo wordt aangegeven door de Arabische vertaling

dat dit woord betekende mannen, en niet kraaien. De beroemde Joodse

commentator Jarchi vertaalde ook dit woord als "Arabische". Het is cer-

tainly niet waarschijnlijk dat God zou hebben verstrekt brood en vlees

Zijn profeet door zo'n onreine vogels. Een profeet zoals Elia,

die een volgeling van de geboden van God zo streng was

zou niet tevreden zijn met vlees die door kraaien, tenzij hij

wist van tevoren dat de kraaien niet brachten aas.

Elia werd voorzien van een dergelijke vlees en brood voor een heel jaar.

Hoe kon deze vorm van dienstverlening worden toegeschreven aan kraaien? Het is

veel meer kans de bewoners van "Orbo" of "Arabieren" gerenderd

deze dienst aan hem. "

Het is aan de protestanten nu om te beslissen welke van de twee

adviezen is correct.

|

Fout nummer 37

|

We vinden de volgende verklaring in I Koningen:

|

... In de vierhonderdtachtigste jaar na de

IsraŽlieten werden uit het land Egypte, in

het vierde jaar van Salomo eigen regering over IsraŽl, in de

maand Ziv, dat is de tweede maand, dat hij begon te

bouwen het huis van Lord.l

|

Volgens de historici, deze verklaring onjuist is. Adam

Clarke, bijvoorbeeld, zei, toen commentaar op dit vers in

Vol. 2 van zijn commentaar:

|

De historici hebben differred van deze tekst in de

volgende gegevens: De Hebreeuwse tekst geeft 480, Latijns-440,

Glycas 330, Melchior Canus 590; Josephus 592,

Slipicius Severus 585, Clement Alexander 570,

Cedrenus 672 Codomanus 598, Vosius Capellus 580,

Seranius 680, Nicolaas Abraham 527, Mastlinus 592,

Petavius ​​en Watherus 520.

|

Had het jaar, beschreven door de Hebreeuwse tekst correct geweest en

geopenbaard door God, de Latijnse vertaler en zo veel van de

Judeao-christelijke historici zou niet hebben tegengesproken.

Josephus en Clement Alexandrianus ook verschilde van de

Hebreeuwse tekst, hoewel beide van hen staan ​​bekend als fervent

gelovigen in hun religie. Dit, natuurlijk, leidt ons om te geloven

dat de bijbelse tekst was voor hen niet meer verdient respect

dan enig ander boek van de geschiedenis. Anders zouden ze niet hebben

dacht zelfs oneens met het.

|

Fout nummer 38

|

Het wordt vermeld in MattheŁs:

|

Al de geslachten dan, van Abraham tot David, zijn

veertien geslachten; en van David tot de boek-

weg in Babylon, zijn veertien geslachten; en van

de Babylonische overvoering tot Christus, zijn veertien

generations.l

|

Volgens deze verklaring de genealogie van Jezus uit

Abraham is onderverdeeld in drie groepen, elk bestaande uit

veertien geslachten. Het is duidelijk niet correct, want sinds

de eerste groep van Abraham tot David, inclusief David in, hij

moet uit de tweede groep worden uitgesloten, aangezien hij niet kan worden

|

tweemaal geteld. De tweede groep moet beginnen met Solomon en

eindigen met Jechonia, dus hem uit te sluiten van de derde groep. Het

derde groep moet beginnen vanaf SalathiŽl, waarvan slechts 13 verlaat

generaties in de laatste groep. Alle van de oude en mo-

ern geleerden hebben deze fout bekritiseerd, maar de christelijke geleerden

kunnen geen overtuigende verklaring te produceren voor het.

|

Fouten No. 39-42:

|

Volgens de Arabische vertaling gedrukt in 1849, het beschrijven

ing de genealogie van de Christus, het evangelie van MatteŁs zegt:

|

Josias gewon Jechonia en zijn broeders, in de

gevangenschap van Babylon.l

|

Het kan worden begrepen uit deze tekst Jechonia en zijn

broers werden geboren in de periode van ballingschap in Babylon, die

uiteraard inhoudt dat Josias leefde in die periode.

Maar dit kan het geval zijn voor de volgende vier redenen niet zijn:

|

1. Josias had twaalf jaar vůůr de ballingschap stierf, want na

zijn dood zijn zoon Joahaz werd koning en regeerde drie

maanden. Dan Jojachin, een andere zoon van Josia regeerde

elf jaar. En het was pas toen Jechonia, de zoon van

Jojakim. was geweest en regeerde drie maanden te Jeruzalem, dat

Nebukadnezar binnengevallen Jeruzalem en langs hem gevangen

met alle andere IsraŽlieten en gedeporteerd hen om Babylon.2

2. Jechonia is de kleinzoon van Josias, en niet zijn zoon, zo is

Uit de bovenstaande verklaring.

3. Op het moment van de ballingschap, Jechonia was 18 jaar oud, 3 dus

zijn geboorte in deze periode is uit den boze.

4. Jechonia had geen broers maar zijn vader had drie broers.

|

Gezien het bovenstaande tekstuele problemen, de commentator

Adarn Clarke gemeld in zijn commentaren, dat:

|

Calmet gesuggereerd dat dit vers moet gelezen worden als

volgt: "Josia verwekte Jojachin, en zijn broeders,

Jojachin gewon Jeconia over de tijd van de uitvoering

weg naar Babylon. "

|

Dit suggestionl van de tekst van de heilige Schriften te manipuleren

turen is iets om te worden opgemerkt door de lezer. Zelfs na deze

verandering, ons bezwaar besproken in no. 3 hierboven blijft unaf-

gedesinfecteerd.

Naar onze mening een aantal ingenieuze priesters hebben bewust

verwijderde het woord Jojachin uit de tekst om het bezwaar te vermijden

dat Jezus, die een nakomeling van Jojachin, zou niet in staat zijn om

zitten op de troon van David, 2 en dat in dit geval dat het zou geen

langer mogelijk zijn voor hem om de Messias.

Ze hadden geen waardering voor de gevolgen die zouden optreden

als gevolg van deze kleine verandering in de tekst. Misschien dachten ze

het

|

1. Deze suggestie is deels uitgevoerd. De suggestie

zei dat Jojachin

moet worden opgenomen in de tekst die in plaats van de uitdrukking

"In de gevangenis" het

zou moeten zijn, "over de tijd van ..." Dus de vertalers hebben

gemanipuleerd de tekst en in

bijna alle vertalingen van de tekst luidt nu: "Josias gewon

Jechonia en zijn broeders,

over de tijd dat ze weg waren naar Babel weggevoerd. "

Door de toevoeging van de zinsnede "over de tijd" dat ze hebben geprobeerd om het te voorkomen

bezwaar dat

de auteur groeide op in no.3 hierboven.

In het Engels vertaling uitgegeven door de Anglicaanse Kerk in

1961, deze moeilijkheden

ly is opgelost een beetje anders. In deze vertaling van de

vers luidt:

"En Josias was de vader van Jecohias en zijn broeders in het

de tijd van de deportatie

naar Babylon.

2. "Daarom, zo zegt de heer van Jojachin, den koning van Juda, dat hij

zal niemand hebben om te zitten

op de troon van David. "Jer. 36:30

3. Volgens de Bijbel is het noodzakelijk dat de Messias te zijn een

afstammeling van David.

|

was het makkelijker om de schuld te leggen op Matthew dan aan Jezus fron beletsel

zijnde de afstammeling van David en van zijn wezen de Messias.

|

Fout nummer 43

|

De genealogische beschrijving in MatteŁs registreert zeven alge-

slagingen tussen Juda en Zalm, l en vijf generaties uit

Salmon naar David. De periode van Juda naar Zalm is over

driehonderd jaar, en van Salmon naar David vierhonderd

jaar. Zelfs rekening houdend met het lange leven van die mensen, dit

verklaring kan niet waar zijn, als de leeftijd van de eerste groep van generatie

ties was langer dan de tweede groep. Matthew eigen beschrijving

zet zeven generaties in driehonderd jaar, en vijf generaties

ties in vierhonderd jaar.

|

Fout nummer 44

|

De tweede van de drie groepen van veertien geslachten

beschreven door Matthew in de stamboom van Jezus, heeft in feite

achttien generaties en niet de in de derde genoemde veertien

hoofdstuk van I Kronieken. Newman grote bezorgdheid geuit over

deze en bespot door te zeggen dat tot nu toe was het alleen nodig geweest

om te geloven in de pariteit van ťťn en drie, nu is het noodzakelijk om was

geloven in de pariteit van achttien en veertien, omdat de heilige

geschriften kan niet van worden gezien als onjuist.

|

Fouten No. 45 & 46

|

In dezelfde passage van MatteŁs lezen we:

|

1. Volgens dit de generaties van David tot Jechonia zijn als

volgt: David.

Salomo, Rehabeam, Abia, Asa, Josafat, Joram, Uzzia, Jotham,

Achaz, Hizkia.

Manasse, Amon, Josias, Jojachin, en Jechonia, terwijl Matthew

registers dertien

generaties die verkeerd is. Matt. 1: 6-11

|

Joram verwekte Uzzia.

|

Deze verklaring is onjuist om twee redenen:

|

1. Zij stelt dat Uzzia was de zoon van Jehoram, die niet is

waar, want Uzzia was de zoon van Ahazia, de zoon van Joas, die

was de zoon van Amazia, de zoon van Joram. Dit zijn de drie alge-

slagingen die is uitgevoerd door Matthew hebben verlaten misschien te maken

ze veertien. Deze drie waren koningen van naam. Ze zijn mannen-

noemde in de hoofdstukken 8, 12 en 14 van het Tweede Boek van Koningen,

en in de hoofdstukken 22-25 van 2 Kronieken. Er is geen manier van

te weten waarom deze generaties zijn uitgevoerd door Matthew links

van de genealogie. Het lijkt eenvoudig om een ​​van zijn grote mis- zijn

neemt.

2. Is de juiste naam Uzzia of Ozias, zoals hij wordt genoemd door 2

Koningen en Kronieken?

|

Fout nummer 47

|

Weer in dezelfde passage vinden we deze verklaring:

|

En Salathiel gewon Zorobabel.l

|

Dit is ook onjuist, omdat Zerubbabel was de zoon van

Pedaiah2 en de neef van SalathiŽl zoals uitdrukkelijk vermeld

in I Kronieken 3.

|

Fout nummer 48

|

Dezelfde passage van de genealogie in MattheŁs zegt:

|

2 Ik Chr. 3:19 zegt: "En OG zonen van Pedaja waren Zerubbabel arld

Simei. "

|

Zorobabel gewon Abiud.l

|

Ook dit is onjuist aangezien Zerubbabel had slechts vijf zonen, zo is

bevestigd door I Kronieken. Geen van de vijf kinderen is dit

name.2

Er zijn in de elf fouten in de stamboom opgenomen door

Matthew. Als de verschillen van Lucas en MatteŁs, besproken oor-

Lier zijn ook opgenomen ze totaal zeventien fouten. Deze korte

passage van Matthew is daarom onjuist in niet minder dan verschil-

enteen plaatsen.

|

Fout nummer 49

|

MatteŁs beschrijft het geval van een aantal wijze mannen uit het oosten

die de ster die het teken van de geboorte van Christus was had gezien.

Ze kwamen te Jeruzalem, en, geleid door de ster, zij bereikten

Bethlehem waar de ster boven het hoofd van het kind gestopt.

Astronomisch deze uitspraak is belachelijk en onaanvaardbaar.

De beweging van sterren en sommige kometen gezien vanaf de aarde

is uit het Oosten naar het Westen, en een aantal van de kometen bewegen con-

trarily van het Westen naar het Oosten. Bethlehem is gelegen aan de

ten zuiden van Jeruzalem. Naast de mannen die uit het oosten kon

met geen mogelijkheid te zien de beweging van een ster die is te traag te zijn

met het blote oog. En in ieder geval hoe kon een bewegend

ster, als het ooit kwam tot stilstand in de lucht, worden gezegd te hebben

gestopt aan het hoofd van een pasgeboren child.3

|

Fout nummer 50

|

In hoofdstuk ťťn van MatteŁs lezen we deze verklaring:

|

Nu dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden,

die was van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende:

Ziet, een maagd zal zwanger worden, en brengt

weer een zoon baren, en gij zult Zijn naam "" Emmanuel "" l noemen.

|

Volgens de christelijke schrijvers de profeet bedoeld in

dit vers is de profeet Jesaja, want in zijn boek dat hij had gezegd:

|

Daarom zal de Heer zelf u een teken geven:

Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en zal

zijn naam noemen "Emmanuel.2

|

Dit is weer onjuist om de volgende redenen:

|

1. Het oorspronkelijke woord dat is vertaald als 'maagd' door

Matthew en de vertaler van het boek Jesaja is "Alamah"

die de vrouwelijke vorm van "alam" die volgens de

Joodse geleerden, betekent een "jong meisje" getrouwd of ongetrouwd.

Dit woord wordt ook gebruikt, zoals ze zeggen, in het boek Spreuken,

Hoofdstuk 30, waar het wordt gebruikt voor een jonge getrouwde vrouw. Het

drie beroemde Latijnse vertalingen zeggen "jonge vrouw". Deze

vertalingen zijn de vroegst bekende vertalingen en wordt gezegd dat ze

zijn gegeven in 129.175 en 200. Gezien deze oude

vertalingen en het advies van de joodse geleerden, Matthew bezitten

verklaring blijkt onjuist te zijn.

Frier, in zijn boek over de etymologie van Hebreeuwse woorden, een boek

|

kometen en sterren zoals uitgelegd door de auteur werd geaccepteerd tot de

18e eeuw na Christus

Moderne wetenschappelijke gegevens heeft echter overtuigender geproduceerd

uitleg van de

richtingen en paden van de sterren.

|

dat wordt beschouwd als de meest authentieke werk over het onderwerp, zei

dat het woord "Alamah, had een dubbele betekenis:" virgin "en" jonge

vrouw ". Zijn mening, in vergelijking met de commentaren van de

Joden, is niet aanvaardbaar, en zelfs als we accepteren dit advies, de

Het woord kan niet worden meegenomen naar een maagd met elk argument betekenen

tegen de gevestigde betekenis door de commentatoren aangenomen

en de oude vertalers. De bovengenoemde feiten zijn zeker genoeg

aan valsheid van de verklaring van de auteur van bewijzen Meezan-ul

Haq, die beweerde dat het woord had geen andere betekenis dan

"Maagd".

|

2. Jezus werd nooit genoemd door de naam Emmanuel, noch Zijn

aangenomen fatherl deze naam aan hem te geven:

|

De engel zei tegen zijn vader om hem te bellen met de naam van

Jesus.2

|

Het is ook een feit dat Gabriel kwam naar zijn moeder en zei:

|

Gij zult zwanger worden in uw schoot, en baren een

zoon en gij zult Zijn naam heten Jesus.3

|

Afgezien van deze Jezus zelf nooit beweerd dat zijn naam

Emmanuel.

|

3. De passage waar dit woord voorkomt, zich verzet tegen de toepassing

tie aan Jezus. Zij stelt dat Rezin, de koning van Syrie, en Pekah,

de koning van IsraŽl, gingen samen naar oorlog tegen Achaz, de koning

van Juda. Hij was erg bang en God zond een openbaring voor

Jesaja als een troost voor Achaz, zeggende dat hij niet zou moeten zijn

|

, F bang als zijn vijanden niet in staat zou zijn om te zegevieren

hem. en dat de rijken zouden worden vernietigd, en dat de

teken van hun vernietiging was dat een jonge vrouw zou brengen

weer een zoon en voordat het kind groeide op hun koninkrijken zou

zijn destroyed.l

In feite werd Jezus geboren na 721 jaar van de vernietiging van

de koninkrijken, die slechts 21 jaar na de werden vernietigd

boven Prophecy. Joods-christelijke geleerden het oneens zijn over deze

1 punt. Sommigen van hen hebben beweerd dat Jesaja gebruikt het woord

jonge vrouw "voor zijn eigen vrouw, die zwanger zou worden en geven

geboorte van een kind. En de twee koningen, van wie de mensen waren

bang, zou worden vernietigd, samen met hun koninkrijk vůůr

het kind is opgegroeid. Dit werd gezegd door Dr Benson en lijkt

hebben logica en dragen waarheid.

|

Fout nummer 51

|

Er is nog een verklaring in MattheŁs over Joseph, de

timmerman

|

En was aldaar tot den dood van Herodes, dat het niet zou

vervuld worde, hetgeen van den Heere gesproken door de

Profeet, zeggende: Uit Egypte heb ik belde mijn son.2

|

De profeet in deze tekst wordt verwezen, is Hosea en Matthew

verwijst naar het eerste vers van hoofdstuk 11 van zijn boek,

dat is absoluut onjuist dat vers heeft niets te maken

met Jezus. Het vers, volgens de Arabische vertaling, print-

ed in 1811, luidt als volgt:

|

Toen IsraŽl een kind was, toen heb Ik hem liefgehad en riep

|

zijn zonen uit Egypte.

|

Dit vers, is in feite een uitdrukking van Gods eigen welwillendheid om

de IsraŽlieten aan hen zijn opgedragen in de tijd van Mozes.

Matthew twee wijzigingen in de tekst. Hij veranderde het meervoud,

eigen ons ", in het enkelvoud, bezitten op", en draaide de derde persoon "zijn"

in de eerste persoon die het "mijn zoon".

Naar het voorbeeld van Matthew, de Arabische vertaler van

1844 veranderde de tekst om deze wijziging op te nemen.

Trouwens, deze verandering kan niet worden, want verder in het hoofd gezien

dit hoofdstuk de mensen die genoemd werden uit Egypte zijn mannen-

noemde in deze woorden:

|

Zoals ze het noemden hen, dus gingen zij van hun, ze

offerden Baalim.l

|

Deze verklaring kan niet worden toegepast op Jezus.

|

Fout nummer 52

|

Het wordt ook vermeld in MattheŁs:

|

Als Herodes, toen hij zag dat hij werd bespot van de

wijzen, werd zeer toornig, en enigen afgezonden hebbende, heeft omgebracht

alle kinderen die in Bethlehem waren, en in de

landpalen, van twee jaren oud en daaronder,

om de tijd die hij ijverig had informeerde der wijzen

men.2

|

Deze uitspraak is verkeerd zowel logisch en historisch.

Historisch gezien omdat geen van de niet-christelijke historici mannen-

noemde dit geval van het doden van de baby's door Herodes.

|

Bijvoorbeeld Josephus heeft niets gezegd over deze

. event Ook de Joodse geleerden, die zeer vijandig en

vijandig tegenover Herodes, en zijn zeer bijzonder geweest in

ter beschikking waarin de zwakke punten van Herodes, die ze konden graven

uit de geschiedenis, hebben niets gezegd in dit verband. Had deze

incident waar geweest dan zouden zij sprong op het en beschreef het

zo negatief mogelijk. Als een christelijke historicus waren om

beschrijven, dan zou hij zeker baseren zijn beschrijving over de verklaring

ment in het evangelie van MatteŁs.

En logisch is niet aanvaardbaar omdat Bethlehem, in die

tijd, was een klein dorpje gelegen in de buurt van Jeruzalem. Herodes, zijnde

de gouverneur kon gemakkelijk hebben gevonden uit het huis waar de

wijze mannen was gebleven. Het is absoluut nodig dat hij

plegen zo'n gruwelijke daad als het doden van onschuldige kinderen.

|

Fout nummer 53

|

Het Evangelie van MatteŁs bevat ook deze verklaring:

|

Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door

Den profeet Jeremia, zeggende:

In Rama was er een stem gehoord, geklag,

geween en veel gekerm; Rachel weent over haar

kinderen, en wilde niet vertroost wezen, omdat zij

not.2

|

Ook dit is een duidelijk vervormde weergave van de tekst van

Jeremia. Elke lezer kan zelf opzoeken van de passage in

|

Jeremia, "en zie voor zich dat het bovenstaande vers heeft niets

te maken met Herodes. Het is duidelijk gerelateerd aan de beroemde historische

calamiteit van Nebukadnezar eigen invasie van Jeruzalem. De men-

ple van Rachel eigen stam behoorden tot de IsraŽlieten die werden verbannen

naar Babylon. Haar ziel klaagde over de ellende van haar volk.

God, daarom, beloofde dat haar kinderen zouden worden vrijgegeven aan

ga terug naar hun eigen land.

|

Fout nummer 54

|

We vinden deze uitspraak in MatteŁs:

|

En hij kwam en woonde in een stad, genaamd Nazareth:

dat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door de

profeten. Hij zal een Nazarene.2 worden genoemd

|

Dit is zeker ook onjuist, aangezien deze verklaring niet wordt gevonden

in een van de boeken van de Profeten. De Joden ontkennen de geldigheid

van dergelijke voorspelling. Volgens hen is het gewoon een valse

claim. Integendeel hadden ze een vaste overtuiging dat geen profeet

ooit zou komen van Galilea, om niet te spreken van Nazareth, zoals is

in het Evangelie van Johannes uitdrukkelijk verklaarde:

|

Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit

Galilea? Onderzoek en zie: Voor dat uit Galilea geen

Prophet.3

|

De Christelijke geleerden hebben forward4 zwakke uitleg gezet

|

Oregarding deze, die niet verdienen een serieuze overweging.

f Lezers zullen hebben opgemerkt dat er zeventien fouten in

de eerste twee hoofdstukken van MatteŁs.

|

Fout nummer 55

|

Volgens de Arabische vertalingen gedrukt in 1671, 1821,

1826, 1854 en 1880, is er een verklaring in Matthew waarin

luidt als volgt:

|

In die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de

wildemess van Judaea.l

|

En in de Perzische vertalingen gedrukt in 1671, 1821, 1826,

1854 en 1880, vinden we dezelfde verklaring:

|

In die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de

woestijn van Judea.

|

In deze passage de zinsnede "in die dagen" naar de dagen

toen ArchelaŁs deed bewind in Judea, want vlak voor de

vers in kwestie, heeft Matthew beschreven dat na de dood van

Herodes ArchelaŁs werd de koning van Judea, en Jozef, de

timmerman, nam het kind (Jezus) en zijn vrouw naar Galilea en instel-

tled in de stad Nazareth, en dat in deze tijd kwam John, de

Baptist.

Deze uitspraak is zeker fout, omdat Johannes de Doper

leverde zijn preek predikende den doop der bekering tot

de vergeving van de zonden achttien jaar na de gebeurtenissen besproken

boven, omdat het duidelijk is uit Lucas dat Johannes de Doper gele-

Ered deze preek toen Pontius Pilatus was de gouverneur van

Judea, en dat het het vijftiende jaar van Tiberius 'bewind was. De

|

Keizer Tiberius begon zijn bewind veertien jaar na de geboorte

van Jezus. (Britannica pagina 246 Vol. 2 onder Tiberius) Deze

impliceert dat Johannes de Doper kwam negenentwintig jaar na de

geboorte van Jezus. In het zevende jaar na de geboorte van Jezus,

ArchelaŁs had zijn troon van Judea verliet. (Britannica 246 vol. 2

onder ArchelaŁs) Als we aannemen dat het begin van ArchelaŁs

bewind en de komst van Jozef in Nazareth waren voor de geboorte

van Jezus, de komst van Johannes de Doper wordt bewezen hebben

al achtentwintig jaar na de geboorte van Jezus.

|

Fout nummer 56: De Naam van Herodias 'Man

|

We vinden in MatteŁs:

|

Want Herodes had op John en bond hem, en

zet hem in de gevangenis, om Herodias 'wil, zijn broer Philip bezitten

wife.l

|

Deze uitspraak is ook historisch onjuist, omdat de naam

van Herodias "man was herodius, zoals wordt vermeld door Josephus in

Hoofdstuk 12 van Vol. 8 van zijn geschiedenis.

|

Fout nummer 57

|

Het wordt vermeld in MattheŁs:

|

Maar Hij zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, wat David

deed, wanneer hem hongerde, en die met zijn

hem;

Hoe hij in het huis van God en aten

de toonbroden, die niet geoorloofd was voor hem om te eten, NOCH

ther voor hen die met him.2 waren

|

De zinsnede "noch ook hun, die met hem waren" is clearing

Iy verkeerde zo zal onder Error No. 92 worden besproken.

|

Fout nummer 58

|

Matthew bevat deze verklaring:

|

Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door Jeremy

den profeet, zeggende: En zij hebben de dertig

zilver, de prijs van hem dat werd gewaardeerd, die zij van

de kinderen Israels deden value.l

|

Deze uitspraak is ook fout zoals later in de weergegeven

boek.

|

Fout nummer 59: De Aardbeving op Jezus 'kruisiging

|

Eens te meer zien we in MatteŁs:

|

En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeŽn

van boven naar beneden; en de aarde beefde, en

de rotsen te huren;

En de graven werden geopend; en vele lichamen van de

heiligen die sliepen ontstond.

En kwamen uit de graven na zijn opstanding,

en ging in de heilige stad en verschenen aan many.2

|

Dit is een verzonnen verhaal. Norton, de beroemde geleerde,

hoewel hij het voordeel van de evangeliŽn, zei, waaruit de onjuistheid van deze

verhaal met verschillende argumenten, "Dit is een totaal vals verhaal. Het

lijkt erop dat dergelijke verhalen waren overwegend onder de Joden in de

de tijd van de vernietiging van Jeruzalem. Mogelijk iemand zou kunnen hebben

geschreven dit verhaal als een kanttekening in het evangelie van MatteŁs,

|

en later op het hadden kunnen opnemen in de tekst, de vertalingen

tor zou hebben vertaald uit dat text.l

De valsheid van dit verhaal is duidelijk om verschillende redenen:

|

1. De joden ging naar Pilatus, de dag na de kruisiging van

Christus, en zeiden tot Pilatus:

|

Meneer, we bedenken dat deze verleider gezegd, terwijl hij

nog in leven was. Na drie dagen zal Ik opstaan.

Beveel dan, dat het graf worden zeker gesteld

tot de derde day.2

|

Bovendien, Matthew, in hetzelfde hoofdstuk uitdrukkelijk dat

Pilatus en zijn vrouw waren niet blij met de kruisiging van Christus.

De Joden zouden niet durven gaan naar Pilatus in deze omstandigheden,

vooral wanneer er een aardbeving en de graven geopend

en de rotsen te huren. Het feit dat Pilatus was niet blij met de

kruisiging van Christus, zou hem in een woede tegen het zetten

Joden. Ze konden niet naar Pilatus gegaan om te zeggen dat Christus

een "bedrieger", God verhoede.

|

2. In de aanwezigheid van dergelijke wonderbaarlijke tekenen van een groot aantal

mensen van die tijd zou het nieuwe geloof zonder hebben omarmd

aarzeling, terwijl, volgens de Bijbel, drieduizend men-

ple deed het nieuwe geloof te aanvaarden, maar alleen wanneer de Heilige Geest

neerdaalde op de discipelen en zij spraken verschillende talen

voor het volk. Dit evenement wordt expliciet in Acts.3 vermeld

De gebeurtenissen beschreven door Matthew waren duidelijk van een veel

meer dwingende aard dan de discipelen spreken in verschillende

|

talen.

|

3. Is het niet verwonderlijk dat geen van de historici van die tijd

en van de tijd die slagen, en geen van de evangelisten, behalve

atthew, heeft een enkel woord geschreven over deze gebeurtenissen van zo

groot historisch belang?

Het heeft geen nut om te zeggen dat de tegenstanders hebben doelbewust vermijdbare

ed elke verwijzing naar deze gebeurtenissen. Maar wat doen ze te zeggen hebben

van het ontbreken van een verslag over deze gebeurtenissen in de boeken van

die christelijke historici die worden beschouwd als voorstanders zijn van

Christendom. Met name het ontbreken van een beschrijving van

deze gebeurtenissen in het evangelie van Lucas is zeer verrassend, want hij is

algemeen bekend voor het melden van de rariteiten van het leven van Jezus, als

blijkt uit de eerste hoofdstukken van zijn evangelie en van het Boek van

Een ts

c.

We kunnen niet begrijpen waarom alle evangelisten, of op zijn minst

de meeste van hen zijn niet bedoeld deze gebeurtenissen wanneer ze

gegeven ten volle rekening met gebeurtenissen die geen of een mindere, betekenis. Mark

en Luke, ook, alleen spreken over de splitsing van de sluier en niet van

iets anders.

|

4. Aangezien de sluier in kwestie werd gemaakt van zijde, dat kunnen we niet

begrijpen hoe een zachte doek van zijde kon worden gescheurd als dit, en

als het waar was, hoe de bouw van de tempel kon unaf- blijven

gedesinfecteerd. Dit bezwaar wordt gelijk doorgestuurd naar alle evangelisten.

|

5. De lichamen van de heiligen die uit de graven gebeurt

te zijn in duidelijke tegenspraak met de verklaring van Paulus, waarin hij

zei dat Christus was de eerste die uit de dood opstaan.

De geleerde Norton naar waarheid gezegd dat deze evangelisatie

lijst lijkt te zijn in de gewoonte van het maken van zijn eigen gissingen, en is

niet altijd in staat om uit te zoeken van de waarheid van de beschikbare voorraad van

|

evenementen. Kan zo'n man worden vertrouwd met het woord van God?

|

Fouten No. 60,61,62: De opstanding van Jezus

|

Het evangelie van MatteŁs meldt Jezus "die beantwoorden aan een aantal

Schriftgeleerden:

|

Maar hij antwoordde en zeide tot hen: Het boos en

overspelig geslacht verzoekt een teken; Er

zal geen teken gegeven worden, dan het teken van de profeet

Jonas:

Voor Jona drie dagen en drie nachten in het

walvis buik; alzo zal de Zoon des mensen drie dagen en

drie nachten in het hart van de earth.2

|

We vinden een soortgelijke verklaring in hetzelfde evangelie:

|

Een boos en overspelig geslacht verzoekt een

te ondertekenen; en hun zal geen teken gegeven worden tot het, maar de

teken van de profeet Jonas.3

|

Hetzelfde wordt begrepen uit de verklaring van de Joden

gerapporteerd door Matthew:

|

Meneer, we bedenken dat, dat bedrieger zei, terwijl hij

nog in leven, Na drie dagen zal ik again.4 stijgen

|

f Al deze uitspraken zijn onjuist voor het feit is dat overeen-

ing aan de evangeliŽn Jezus werd gekruisigd op vrijdag in de middag

en stierf ongeveer negen in de avond. Joseph vroeg Pilatus voor

zijn lichaam in de avond en regelde zijn begrafenis, zoals blijkt

uit het evangelie van Marcus. Hij werd daarom begraven in de nacht

van vrijdag, en zijn lichaam wordt gezegd te zijn verdwenen op het 's morgens

ing van zondag, zoals beschreven door John. Volgens deze detail,

zijn lichaam heeft in de aarde niet gedurende meer dan ťťn dag

twee nachten. Daarom zijn verklaring van een verblijf in de aarde voor

drie dagen en drie nachten is onjuist gebleken.

Het zien van de fout in deze verklaringen, Paley en Channer

gaf toe dat de verklaring in kwestie was niet van Jezus, maar was

het resultaat van Matthew bezitten eigen verbeelding. Beiden zeiden

woorden om het effect dat Jezus zou zijn bedoeld om te overtuigen

ze alleen door zijn preken, zonder hun te vragen een teken

van hem, net als de mensen van Nineve, die de nieuwe omarmd

geloof zonder een teken van Jona.

Volgens deze twee geleerden deze uitspraak was het bewijs van een

gebrek aan begrip van de kant van Matthew. Het bewijst ook dat

Matthew heeft zijn evangelie niet geschreven door inspiratie. Zijn niet onder-

staan ​​de bedoeling van Jezus in dit geval laat zien dat hij kon

goed hebben evenzo geschreven foutieve rekeningen in andere plaatsen.

Het is dus een natuurlijke conclusie dat het evangelie van

Matthew kan niet, op geen enkele manier worden openbaring genoemd, maar is eerder een

verzameling van de rekeningen beÔnvloed door het lokale milieu en

het gevolg is van menselijke verbeelding.

|

Fout nummer 63: De wederkomst van Jezus

|

Het wordt vermeld in MattheŁs:

|

Want de zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid van zijn

Vader met zijn engelen; en dan zal Hij een ieder vergelden

|

mens naar zijn daden.

Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen van die hier staan,

die niet zullen smaken van de dood, totdat zij de Zoon van

mensen zien komen in zijn kingdom.l

|

Deze uitspraak is definitief ten onrechte toegeschreven aan

Jezus, want al die eigen tanding hier ", stierf bijna twee duizend

zand jaar geleden, en geen van hen zag de Mensenzoon zien komen

in zijn koninkrijk.

|

Fout nummer 64: Een andere voorspelling van Jezus

|

Matthew rapporteert Jezus zei tot zijn discipelen:

|

Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in

een andere, want voorwaar, Ik zeg u: Gij zult niet gegaan hebben

over de steden van IsraŽl, tot de zoon van de mens worden come.2

|

Ook dit is duidelijk verkeerd als de discipelen hebben, lang,

lang geleden, gedaan hun verplichting inzake het gaan over de steden van IsraŽl, maar

de Zoon des mensen kwam nooit met zijn koninkrijk.

|

Fouten No. 65-68

|

Het boek Openbaringen bevat deze verklaring:

|

Zie, Ik kom spoedig: 3

|

Dezelfde woorden zijn te vinden in hoofdstuk 22 vers 7 van hetzelfde

boek. En vers 10 van hetzelfde hoofdstuk bevat deze verklaring:

|

Verzegel de woorden der profetie van dit boek: voor

de tijd lS bij de hand. "

|

Verder in vers 20 het weer zegt:

|

Voorwaar, Ik kom spoedig.

|

Op basis van deze verklaringen van Christus, de eerder vol-

ers van het christendom hield de vaste overtuiging dat de tweede komst van

Christus zou zijn in hun eigen tijd. Ze geloofden dat ze waren

het leven in het laatste tijdperk en dat de dag des Oordeels was zeer

in de buurt bij de hand. De christelijke geleerden hebben bevestigd dat zij

hield dit geloof.

|

Fouten No. 69-75

|

De brief van Jakobus bevat deze verklaring:

|

Weest gij ook lankmoedig; versterke uw hart: voor de com-

ing van de Heer is nabij gekomen.

|

Het verschijnt ook in I Peter:

|

Maar het einde van alle dingen is nabij; zijt dan

nuchter en waakt in prayer.2

|

En de eerste brief van Peter bevat deze woorden:

|

Kinderen, het is de laatste time.3

|

En de eerste brief van Paulus aan de Thessalonicenzen zegt:

|

Voor dit zeggen wij tot u, door het woord van de Heer,

dat wij die levend en tot de komst van blijven

|

de Heer zal hen die ontslapen zijn niet te voorkomen.

Want de Heere Zelf zal neerdalen uit de hemel met

een geroep, met de stem van de aartsengel en met de

bazuin van God en in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan

Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen worden gevangen

samen met hen in de wolken, den Heere in te ontmoeten

de lucht; en alzo zullen wij altijd met de Heer.

|

En Paulus zegt in zijn brief aan Filippenzen:

|

De Heer is bij hand.2

|

En in zijn eerste brief aan de KorintiŽrs Paulus zei:

|

En zijn beschreven tot waarschuwing van ons, op wie

de uiteinden van de werelden zijn come.3

|

Paulus zei ook later in dezelfde brief:

|

Zie, ik deel u een mysterie; Wij zullen wel niet allen ontslapen,

maar wij zullen allen veranderd worden,

In een moment, in de een oogwenk, bij de laatste

bazuin, want de bazuin zal klinken en de doden zullen worden

onvergankelijk opgewekt worden en wij zullen changed.4 zijn

|

De bovenstaande zeven verklaringen zijn de argumenten voor onze vordering

dat de eerste christenen hielden een sterk geloof in de tweede komst

Christus tijdens hun levensduur, zodat de

zeven uitspraken zijn onjuist gebleken.

|

Fouten No. 76-78: De tekenen van het Einde van de Wereld

|

MatteŁs beschrijft in hoofdstuk 24 dat de discipelen van Jezus

|

vroeg de Messias, toen ze op de Olijfberg,

over de tekenen van de verwoesting van de Tempel en de tweede

komst van Jezus en over het einde van de wereld. Jezus hen vertelde

alle tekenen, eerst van de vernietiging van het Huis van de Heer,

van

Zijn eigen wederkomst naar de aarde en van de dag des Oordeels.

De beschrijving tot 28 gesprekken van de vernietiging van het vers

Tempel; en vers 29 aan het einde van het hoofdstuk bestaat uit de

gebeurtenissen met betrekking tot de tweede komst van Christus en de Dag van

Oordeel. Sommige verzen van dit hoofdstuk volgens de Arabische

vertaling "gedrukt in 1820, dus lezen:

|

Onmiddellijk na de verdrukking van die dagen, zal

de zon verduisterd worden en de maan zal haar niet geven

licht, en de sterren zullen van de hemel vallen, en de bevoegd-

ers van de hemelen zullen bewogen worden.

En dan zal het teken van de Zoon des mensen in lijken

de hemel: en dan zullen alle stammen der aarde wenen,

en zij zullen de Zoon des mensen zien komen in de wolken te zien

des hemels, met grote kracht en heerlijkheid.

En hij zal zijn engelen uitzenden met luid

trompet, en zij zullen zijn uitverkorenen verzamelen uit de

vier windstreken, van het ene uiteinde van de hemel naar de other.2

|

En in de verzen 34 en 35 staat:

|

Voorwaar, Ik zeg u. Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan,

totdat al deze dingen zullen geschied zijn.

Hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden

zal niet voorbijgaan.

|

De tekst van de Arabische vertaling afgedrukt in 1844 is precies

dezelfde. Echter, de Perzische vertaling van 1816, 1828, 1842

|

Onmiddellijk na de problemen van die dagen, de zon

verduisterd worden.

|

Vers 34 van deze vertalingen is identiek aan die opgegeven

hierboven. Het is daarom noodzakelijk dat de dag des oordeels

moet komen op het moment dat het huis van God is geweest

vernietigd en Jezus is weer verschenen op de aarde, "... met onmiddellijke

ly na de problemen van die dagen ", aldus de verklaring van

Jezus. Evenzo is het ook noodzakelijk dat de generatie he-

delijk met Christus zou niet gestorven zijn, totdat ze deze zagen

event met hun ogen, zo was het geloof van de eerste christenen.

Echter zijn ze gestorven eeuwen geleden en hemel en aarde nog

blijven bestaan.

De evangelisten, Marcus en Lucas omvatte ook gelijkaardig

omschrijvingen in de hoofdstukken 13 en 21, respectievelijk van hun evangeliŽn.

De drie evangelisten zijn in gelijke mate verantwoordelijk voor deze historisch-

ly bewees-valse verklaring.

|

Fouten No. 79-80: De heropbouw van de Tempel

|

Het Evangelie van MatteŁs meldt deze uitspraak van Christus:

|

Voorwaar, Ik zeg u. Er zal hier niet worden overgelaten

steen op de andere, die niet zal worden weggebroken down.l

|

De Protestantse geleerden hebben daarom gezegd dat elke con-

constructie worden gebouwd op de fundamenten van de tempel zou zijn

de grond gelijk gemaakt zoals was voorzegd door Jezus. De Auteur

van Tehqeeq-e-Deen-ul-Haq, (Inquisitie in het ware geloof)

gedrukt in 1846, zegt op pagina 394:

|

Koning Julian, die driehonderd jaar na geleefd

Christus en had een afvallige, bedoeld om de wederopbouw te worden

de tempel van Jeruzalem, zodat hij daarmee kon weerleggen de

voorspelling van Jezus. Toen hij begon de bouw

plotseling een vuur sprong uit zijn grondvesten. Alle

arbeiders waren bang en vluchtte weg van daar. No-

ťťn na hem ooit durven het woord van den weerleggen

waarheidsgetrouw, die had gezegd: "De hemel en de aarde zullen

voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan. "

|

De priester Dr. Keith schreef een boek in de verzaking van het display

gelovigen in Christus, die werd vertaald in het Perzisch door Rev.

Mirak getiteld "Kashf-ul-Asar-Fi-Qisas-e-Bani IsraŽl" (An

expositie van de IsraŽlitische Profeten) en gedrukt in Edinburgh in

1846. Wij produceren de vertaling van een passage uit pagina 70:

|

Koning Julian liet de Joden naar Jeruzalem te herbouwen

en de tempel. Hij beloofde ook dat ze zou zijn

toegestaan ​​in de stad van hun voorouders, de Joden om te wonen

waren niet minder bedroefd dan de koning was blij. Zij

begonnen met het werk van de Tempel. Aangezien het tegen de

profetie van Christus, de joden, ondanks hun beste inspanningen

en alle mogelijke hulp van de koning kon niet slagen

in hun missie. Sommige heidense historici hebben gemeld

dat de enorme vlammen van het vuur barstte uit deze plaats en

verbrandde de arbeiders het stoppen van de werken helemaal.

|

Thomas Newton, in vol 3 (pagina's 63 en 64) van zijn commen-

taire over de profetieŽn van de Heilige Schrift gedrukt in Londen

in 1803 zei, dat we vertalen hier van Urdu:

|

Omar, de tweede grote kalief van de islam, verspreid cor-

breking over de hele wereld. Hij regeerde tien en een half

jaar. In deze korte periode maakte hij grote veroveringen en

veroverde alle landen van ArabiŽ, SyriŽ, Iran en

Egypte. De kalief persoonlijk belegerde Jeruzalem en in

AD 637 ondertekenden het verdrag van vrede met de christenen

|

die moe van de langdurige belegering waren. De christenen

overgegeven en overhandigde de stad naar Omar.

Omar aangeboden gunstigste voorwaarden aan de christenen. Hij

had geen kerk geen rekening zijn bezit, maar hij

verzocht de hogepriester voor een stuk grond aan een te bouwen

moskee. De priester liet hem de kamer van Jacob en

Salomo eigen tempel. De christenen hadden deze plek bedekt

met vuil en vuiligheid uit hun haat tegen de Joden. Omar,

zelf, reinigde de plek met zijn eigen handen.

Naar het voorbeeld van Omar, de grote officieren van zijn

leger dacht dat het hun religieuze plicht en reinigde de

plaatsen met religieuze ijver en bouwde daar een moskee. Deze

was de eerste moskee ooit gebouwd in Jeruzalem. Sommige histo-

torians hebben ook aan toegevoegd dat in dezelfde moskee Omar

werd vermoord door een slaaf. Abdul Malik, zoon van Marvan,

Wie was de twaalfde kalief uitgebreid deze moskee in zijn

regeren.

|

Hoewel de bovenstaande beschrijving van dit commentator niet

waar op verschillende plaatsen, heeft hij toegegeven dat de eerste moskee gebouwd

op de plaats van Salomo eigen tempel werd dat gebouwd door de kalief

Omar, en dat het werd verlengd door Abdul Malik en bestaat nog steeds

in Jeruzalem na meer dan 1200 years.l Hoe zou het zijn geweest

mogelijk om Omar te slagen in het opbouwen van een moskee daar als het

had echt geweest tegen de profetie van Christus?

Sinds deze uitspraak van Jezus wordt ook gemeld door Mark en

Luke, ze zijn eveneens verantwoordelijk voor deze valse beschrijving.

|

Fout nummer 82: Een Valse Prediction

|

Matthew rapporteert deze verklaring als te zijn gezegd door Jezus

tot zijn leerlingen:

|

En Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u,

|

. Meer dan 1400 jaar zijn verstreken sinds dit evenement.

|

Dat gij, die Mij gevolgd, in de wedergeboorte, wanneer

de zoon des mensen zal zitten in de troon van Zijn heerlijkheid, gij

zal ook zitten op twaalf tronen, oordelende de twaalf

stammen van Israel.l

|

Het is vrij duidelijk hieruit dat Jezus verzekerde zijn twaalf

discipelen, van de eeuwige succes en verlossing te beloven aan

zitten op twaalf tronen op de Dag des Oordeels. Deze profetische

ic getuige van de eeuwige succes is er mis met de bewezen

gospels zelf. We hebben reeds seen2 dat een van de dis-

Jezus selen van Jezus, namelijk Judas Iskariot, verraden en werd

een afvallige, hoe, dan is het mogelijk voor hem om te zitten op de twaalfde

troon op de Dag des Oordeels?

|

Fout nummer 83

|

We vinden in het Evangelie van Johannes:

|

En Hij (Jezus) zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik

ulieden. Hierna zult gij den hemel zien geopend, en de

engelen Gods opklimmende en nederdalende op de zoon van

man.3

|

Dit is ook historisch vals en onjuist voor, dit werd gezegd

door Jezus na zijn doop en na de afdaling van de Heilige

Geest op hem, 4 terwijl we weten dat zoiets ooit geluk-

loop ervan in de geschiedenis na deze. Deze profetische woorden hebben nooit

uitkomen.

|

die moe van de langdurige belegering waren. De christenen

overgegeven en overhandigde de stad naar Omar.

Omar aangeboden gunstigste voorwaarden aan de christenen. Hij

had geen kerk geen rekening zijn bezit, maar hij

verzocht de hogepriester voor een stuk grond aan een te bouwen

moskee. De priester liet hem de kamer van Jacob en

Salomo eigen tempel. De christenen hadden deze plek bedekt

met vuil en vuiligheid uit hun haat tegen de Joden. Omar,

zelf, reinigde de plek met zijn eigen handen.

Naar het voorbeeld van Omar, de grote officieren van zijn

leger dacht dat het hun religieuze plicht en reinigde de

plaatsen met religieuze ijver en bouwde daar een moskee. Deze

was de eerste moskee ooit gebouwd in Jeruzalem. Sommige histo-

torians hebben ook aan toegevoegd dat in dezelfde moskee Omar

werd vermoord door een slaaf. Abdul Malik, zoon van Manan,

Wie was de twaalfde kalief uitgebreid deze moskee in zijn

regeren.

|

Hoewel de bovenstaande beschrijving van dit commentator niet

waar op verschillende plaatsen, heeft hij toegegeven dat de eerste moskee gebouwd

op de plaats van Salomo eigen tempel werd dat gebouwd door de kalief

Omar, en dat het werd verlengd door Abdul Malik en bestaat nog steeds

in Jeruzalem na meer dan 1200 years.l Hoe zou het zijn geweest

mogelijk om Omar te slagen in het opbouwen van een moskee daar als het

had echt geweest tegen de profetie van Christus?

Sinds deze uitspraak van Jezus wordt ook gemeld door Mark en

Luke, ze zijn eveneens verantwoordelijk voor deze valse beschrijving.

|

Fout nummer 82: Een Valse Prediction

|

Matthew rapporteert deze verklaring als te zijn gezegd door Jezus

tot zijn leerlingen:

|

En Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u,

|

Dat gij, die Mij gevolgd, in de wedergeboorte, wanneer

de zoon des mensen zal zitten in de troon van Zijn heerlijkheid, gij

zal ook zitten op twaalf tronen, oordelende de twaalf

stammen van Israel.l

|

Het is vrij duidelijk hieruit dat Jezus verzekerde zijn twaalf

discipelen, van de eeuwige succes en verlossing te beloven aan

zitten op twaalf tronen op de Dag des Oordeels. Deze profetische

ic getuige van de eeuwige succes is er mis met de bewezen

gospels zelf. We hebben akeady seen2 dat ťťn van de disciplines

Jezus selen van Jezus, namelijk Judas Iskariot, verraden en werd

een afvallige, hoe, dan is het mogelijk voor hem om te zitten op de twaalfde

troon op de Dag des Oordeels?

|

Fout nummer 83

|

We vinden in het Evangelie van Johannes:

|

En Hij (Jezus) zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik

ulieden. Hierna zult gij den hemel zien geopend, en de

engelen Gods opklimmende en nederdalende op de zoon van

man.3

|

Dit is ook historisch vals en onjuist voor, dit werd gezegd

door Jezus na zijn doop en na de afdaling van de Heilige

Geest op hem, 4 terwijl we weten dat zoiets ooit geluk-

loop ervan in de geschiedenis na deze. Deze profetische woorden hebben nooit

uitkomen.

|

Fout nummer 84: De Hemelvaart van Christus

|

Er wordt gezegd in Johannes:

|

En niemand is opgevaren naar de hemel, maar hij dat

kwam uit de hemel, zelfs de zoon van de man die

in heaven.l

|

Dit is onjuist, zoals blijkt uit het vijfde hoofdstuk van

|

Genesis2 en 2 Koningen hoofdstuk 2.3

|

Fout nummer 85

|

We vinden deze verklaring in het evangelie van Marcus:

|

Want voorwaar, Ik zeg u, wie zal zeggen

tot deze berg zeidet: Word opgeheven en werp u

in de zee; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal

geloven dat de dingen die hij zegt te zullen komen

passeren; hij zal hebben dan ook saith.4

|

We vinden nog een soortgelijke verklaring in hetzelfde boek:

|

Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen; In

mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, zullen zij spreken,

nieuwe tongen;

Zij zullen slangen opnemen, en als ze een drankje inbegrepen

dodelijke ding, het zal hun niet schaden; zij de handen leggen

op de zieken en zij zullen recover.5

|

En in het evangelie van Johannes lezen we de volgende verklaring:

|

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie gelooft,

me, de werken die Ik doe, zal hij ook doen, en grotere

werkt dan deze zal hij doen; want Ik ga heen tot mijn

Father.l

|

De profetische belofte in de bovenstaande teksten is een algemene

verklaring dat elke man of mensen niet verbijzonderen, bijzon-

matig de zinsnede: "Wie zal zeggen tot deze berg"

die volledig onvoorwaardelijk en kan worden toegepast op elke mensen

van tijd. Zo ook de uitspraak: "Die in Mij gelooft,"

kan elke gelovige in Christus van elk moment. Er is geen argument

bedoeld om de bewering dat de bovenstaande voorspellingen waren par- ondersteunen

ticularly gemaakt ten aanzien van de eerste christenen. Derhalve,

die noodzakelijk zijn voor een berg om te bewegen en worden in de zee geworpen, als een

gelovige zegt zo aan het, uiteraard, met een sterk geloof in Christus.

Iedereen weet dat er niks van dit nog gebeurd in histo-

tory. We zouden heel graag weten of een christen, in of

na de tijd van Jezus, deed presteren "werkt groter dan Christus"

als de evangelist heeft Jezus zeg dit in het bovenstaande voorspellingen

tie.

De protestanten hebben meer dan toegegeven dat na de tijd

van Jezus het optreden van mirakels en wonderen is nog nooit geweest

bewezen in de geschiedenis. We hebben vele priesters in India, die, in gezien

Ondanks intensieve inspanningen gedurende vele jaren niet in staat zijn om

correct spreken in Urdu, laat staan ​​slangen opnemen, drinken gif

en de zieken genezen.

|

DE FALLIBITY VAN Luther en Calvijn

|

Misschien zouden we mogen op dit moment, voor de rente

van de lezers, twee voorvallen rechtstreeks verband te reproduceren

Luther en Calvijn, de oprichters van het protestantse geloof. Wij

Reageren op dit uit het boek met de titel Mira "Atus Sidq dat trans- was

vertaald in Urdu door een katholieke geleerde en priester Thomas Inglus

en gedrukt in 1857. Hij vertelt de volgende incidenten op de pagina's

105-107:

|

In 1543 probeerde Luther uit te werpen de duivel uit de

zoon van Messina met een resultaat vergelijkbaar met de Joden die

een keer geprobeerd uit te werpen duivel zoals wordt beschreven door het Boek

Handelingen in hoofdstuk 19. Satan, op dezelfde manier aangevallen

Luther en verwondde hem en zijn metgezellen. Stiffels

ziende dat zijn geestelijke leider, Luther werd verstikt

en gewurgd door Satan, probeerde weg, maar het zijn in te voeren

grote verschrikking was niet in staat om de klink van de deur te openen

en moest breken de deur met een hamer die

werd gegooid om hem van buitenaf door zijn knecht

door een ventilator.

Een ander incident is verwant van Calvijn, de grote leider

van de protestanten, door een andere historicus. Calvin eens

huurde een man genaamd Bromius en vertelde hem te gaan liggen in

voorkant van de mensen en doen alsof dood te zijn. Hij regelde

met hem dat toen hij hoorde Calvijn zeggen de woorden,

"Bromius, opstaan ​​uit de dood en in leven zijn," hij zou moeten

stijgen van het bed, alsof hij was dood geweest en had

net opgestaan, die op wonderbaarlijke wijze tot leven gebracht. Het

vrouw van Bromius werd ook verteld om te huilen en weeklagen over de

lichaam van haar echtgenoot.

Bromius en zijn vrouw handelde dienovereenkomstig en mensen,

horen van haar kreten en weeklagen, verzamelden er voor haar

troost. Calvijn kwam en zei tegen de wenende

vrouw, "Niet huilen. Ik zal hem uit de doden op te wekken."

Hij begon aan een aantal gebeden te reciteren en dan houden de

de hand van Bromius, zei: "Sta in de naam van God." maar

|

zijn ontwerp van de mensen te bedriegen in de naam van God was

geen succes als Bromius echt was overleden. God had

gewroken Calvijn voor zijn bedrog en ongerechtigheid. Bromius "

vrouw zag dat haar man was overleden in werkelijkheid begonnen

huilen en verwijten Calvijn.

|

Beide leiders werden beschouwd als de grootste geestelijk zijn

al de leiders van hun tijd. Als ze kan worden verweten dergelijke daden wat

moet nog worden gezegd van de algemeenheid van het volk.

Paus Alexander VI, het hoofd van de Roomse kerk en de

vertegenwoordiger van de Heer op aarde, volgens de

Katholieke geloof, had wat gif opgesteld voor een aantal andere per-

zonen, maar drink het zelf per ongeluk hij stierf. Men kan niet

vermijd komen tot de conclusie dat de leiders van zowel de rivaliserende

sekten geen van de in de pre- genoemde kwaliteiten te bezitten

dictie ter discussie.

|

Fout nummer 86

|

Het evangelie van Lucas zegt:

|

Die de zoon van Joanna, die de zoon van was was

Resa, die de zoon van Zerubbabel was, dat was de

zoon van Salathiel, die de zoon van Neri.l was

|

Deze genealogische beschrijving van de Christus drie bevat

fouten:

|

1. De zonen van Zerubbabel of Zerubbabel zijn zeer beschreven

duidelijk in 1 Kronieken Hoofdstuk 3 en geen van hen heeft deze

naam. We hebben dit al eerder en daarnaast besproken is het

is tegen de beschrijving van MattheŁs.

2. Zerubbabel is de zoon van Pedaja, niet SalathiŽl. Hij is,

echter, zijn neef.

3. SalathiŽl is de zoon van Jechonia, niet van Neri. Matthew heeft

Ook is het eens met dit.

|

Fout nummer 87

|

In zijn verslag van de stamboom van Jezus, Lukas zegt:

|

... Die de zoon van Sala was,

Welke was de zoon Kenan, die de zoon van was

Arphaxad ... l

|

Deze uitspraak is ook niet correct Sala was de zoon van

Arfachsad, en niet zijn kleinzoon, die blijkt uit het boek van

Genesis2 en naar ik Chronicles.3

De Hebreeuwse versie heeft altijd de voorkeur boven alle vertalingen

tie volgens de Protestants.4 Geen vertaling kan vooraf worden

overgedragen aan de oorspronkelijke Hebreeuwse versie simpelweg omdat het eenkomt

overeen met de beschrijving van Lukas. Integendeel, dergelijke

vertaling zou onaanvaardbaar worden beschouwd op grond van het

dat is gewijzigd.

|

Fout nummer 88

|

We lezen de volgende uitspraak in Lucas:

|

En het geschiedde in die dagen, dat er ging

uit een decreet van den Keizer Augustus, dat de gehele wereld

|

moeten worden belast,

(En dit belastend is voor het eerst gemaakt toen Cyrenius

gouverneur van SyriŽ) .l

|

Ook dit is onjuist, omdat de uitdrukking "de gehele wereld"

omvat de totale bevolking van het Romeinse rijk. Geen historicus

voorafgaand aan, of hedendaags met Luke ooit noemde dit fiscale

voor de geboorte van Jezus in zijn geschiedenis.

Later historici, omschrijven, dat alleen doen met behulp van Luke als

de bron die onaanvaardbaar. Daarnaast lijkt

onmogelijk dat Cyrenius, die gouverneur van SyriŽ was vijftien

jaar na de geboorte van Jezus, zou het belasten van hebben gedaan, die

werd bereikt vijftien jaar voorafgaand aan de geboorte van Jezus.

Net zo ongelooflijk is het idee dat Jezus werd geboren tijdens

de tijd van zijn gouverneurschap, omdat in dit geval zijn wij

nodig om te geloven dat Maria bleef in de staat van de zwangerschap

zolang vijftien jaar. Het is zo, omdat Luke heeft toegegeven

in het tweede hoofdstuk, dat de vrouw van Zacharias verwekt in de

bewind van Herod2 en dat Maria zwanger van Jezus zes maand later.

Het realiseren van dit "probleem" sommige christelijke geleerden hebben

verklaarde dat vers 2 is een latere toevoeging en niet geschreven door Luke.

|

Fout nummer 89

|

Luke t t -

|

s een es.

|

En in het vijftiende jaar van de keizer Tiberius,

Pontius Pilatus stadhouder was over Judea, en Herodes

een viervorst over Galilea, en Filippus, zijn broeder, een viervorst

van Iturea en van het land Trachonitis, en Lysanias

de viervorst van Abilene.3

|

Dit is onjuist omdat de historici hebben ontkend daar wezen

elke heerser van Abilene genoemd Lysaneas in de tijd van Herodes en

Pontius Pilatus.

|

Fout nummer 90

|

In hetzelfde hoofdstuk van Lucas vinden we deze verklaring:

|

Maar als Herodes, de viervorst van hem bestraft werd voor

Herodias, zijn broer Philip eigen vrouw, en voor al het kwaad

die Herodes had done.l

|

Dit is absoluut verkeerd, zoals we hebben laten zien onder Error No.

56 en zoals later in het boek besproken. De fout was

gemaakt door Luke en niet door de copier, zoals gezegd door sommige

exegeten toe de aanwezigheid van de fout in de tekst.

|

Fout nummer 91

|

We vinden in Markus:

|

Want Herodes had zich uitgezonden en greep op

John, en bond hem in de gevangenis, om Herodias 'wil, zijn

broer Philip eigen vrouw ... 2

|

Deze verklaring ook, is onjuist, want we hebben al ver-

besproken. Alle drie de evangelisten zijn in gelijke mate verantwoordelijk voor deze

error. De vertaler van de Arabische versies gedrukt 1821 en

1844 heeft de teksten van MatteŁs en Lucas en wis- gemanipuleerd

ed het woord Philip, terwijl andere vertalers hebben niet gevolgd zijn

voorbeeld.

|

Fouten No. 92-94: Heb David Eet Shewbread?

|

Het blijkt in Marcus:

|

Hebt gij nooit gelezen, wat David gedaan heeft, toen hij moest

nodig, en was hongerig, hij, en die met zijn

hem?

Hoe hij ingegaan is in het huis van God, in de dagen van

Abjathar, den hogepriester, en de toonbroden gegeten heeft,

wat niet geoorloofd is om te eten, maar voor de priesters, en gaf

ook voor hen die l waren met hem?

|

Eerder in het boek hebben we laten zien dat met deze verklaring ook

onjuist, omdat David op dat moment alleen was, 2 dus de

zinsnede "zij die met hem waren" is een mis-statement. Bovendien is

is onjuist om te zeggen dat de hogepriester op dat moment was Abjathar,

Overwegende dat, in feite, Achimelech was de hogepriester. De valsheid van

deze verklaring kan worden begrepen uit het begin van 1

Samuel 21 en 22.

Er zijn drie fouten in twee verzen van Markus. De derde fout

zal later worden besproken. De christelijke geleerden hebben duidelijk

gaf toe dat Mark een fout in deze tekst heeft gemaakt.

|

Fouten No. 95-96

|

Het Evangelie van Lucas beschrijft ook hetzelfde evenement met

woorden betekent dat David werd vergezeld op dat moment,

wanneer, zoals we hebben zojuist aangetoond, was hij alleen.

|

Fout nummer 97

|

De eerste brief aan Korinthe bevat de volgende sen-

|

Tence:

|

En dat Hij is verschenen aan Kefas en vervolgens van de twelve.l

|

Deze uitspraak is heel duidelijk verkeerd, aangezien een van de

twaalf, Judas Iskariot had voorafgaand aan dit evenement is overleden, het verminderen van de

nummer van de discipelen tot elf. Mark zegt daarom in

Hoofdstuk 16:

|

Hij verscheen aan de elven, daar zij zaten op meat.2

|

Fouten No. 98-100

|

Matthew zegt:

|

Maar wanneer zij u overleveren, niet bezorgd hoe

of wat gij spreken zult; want het zal je gegeven worden in dat

hetzelfde uur, wat gij spreken.

Want gij zijt het niet, die spreekt, maar de Geest van uw

Vaders, Die in you.3

|

Lucas meldt ook dit in de volgende woorden:

|

En wanneer zij u heenbrengen zullen in de synagogen, en

tot magistraten, en machten, neem gij niet bezorgd, hoe

of wat ding zult gij antwoorden, of wat gij zult zeggen:

Want de Heilige Geest zal je leren in het zelfde uur

wat gij moet say.4

|

Een soortgelijke verklaring wordt ook gegeven in Marcus in hoofdstuk 13. De

implicatie van de teksten die in de drie evangeliŽn is dat

Jezus beloofde zijn discipelen dat wat ze zei tegen de offi-

|

centen zouden worden geÔnspireerd om hen door de Heilige Geest, die op zijn beurt

betekende dat hun woorden niet hun eigen woorden, maar het zou zijn

woord van de Heilige Geest.

Deze verklaring wordt getoond onjuist in het licht van de vol- te zijn

gende passage van het boek Handelingen:

|

En Paulus, de ogen op den raad houdende, zeide: Mannen

en broeders, heb ik al eerder geleefd met alle goed geweten

God, tot op dezen dag.

Maar de hogepriester Ananias beval hen dat

stond bij hem om hem te slaan op de mond.

Toen zeide Paulus tot hem: God zal u slaan, gij

gewitte wand! Zit gij mij na de wet oordeelt

en gebiedt mij om in strijd met de wet worden geslagen?

En zij, die daar stond zei: Scheldt gij God eigen

hogepriester?

En Paulus zeide: Ik wist niet, brethern, dat hij de

hogepriester; want er is geschreven, dat gij geen kwaad van spreken

de heerser van uw volk. "

|

Had de verklaring van MatteŁs en Lucas ware geweest, hun gees-

itual leider Paul, die als gelijk beschouwd in status bij de ver-

selen en die zelf beweert gelijk te zijn aan Peter, de grootste

van alle leerlingen, kon 2 niets gezegd verkeerde voordat

de council.l Paul naar eigen zeggen aan zijn schuld is genoeg om het te bewijzen

tekst onjuist. We zullen later zien dat de christelijke geleerden

de aanwezigheid van fouten in deze tekst zijn opgenomen. Aangezien deze tekst

is verschenen in de drie evangeliŽn, dit maakt drie fouten in de

tekst.

|

Fouten No. 101 & 102

|

In Lucas vinden we:

|

... In de dagen van Elias, toen de hemel gesloten was

drie jaar en zes maanden ...

|

en in de brief van Jakobus:

|

... En het regende niet op de aarde door de ruimte van drie

jaar en zes months.2

|

Dit lijkt ook niet juist als het wordt begrepen uit I Koningen

dat er regen in de derde jaar.3

Sinds deze uitspraak heeft verschijnt in Lucas als zijnde gezegd door

Jezus, terwijl in de brief van Jakobus, als de verklaring van James

zelf, dit, in feite, maakt twee fouten.

|

Fout No. 103: Jezus en de troon van David

|

Het Evangelie van Lucas zegt in hoofdstuk 1:

|

En Here God zal Hem de troon van zijn

vader David:

En Hij zal over het huis van Jakob heersen tot in eeuwigheid,

en van Zijn Koninkrijk zal geen end.4 zijn

|

Dit is onjuist om de volgende twee redenen:

|

1. Omdat Jezus, volgens de genealogie gegeven door

MaKhew, is een afstammeling van Jojakim, en geen van zijn afstammelingen

|

xidanten kan op de troon van David zitten volgens de verklaring

van de Profeet Jeremiah.l

2. Ten tweede omdat in het verleden weten we dat Jezus nooit

zat op de troon van David, zelfs voor een enkele minuut; noch heeft hij

ooit regeren over het huis van Jakob. Integendeel, de joden

werd hem vijandig voor zover ze opgepakt hem

bracht hem naar Pilatus, die hem beschimpt en dan leverden hem over

om de Joden te kruisigen.

Bovendien blijkt uit het Evangelie van Johannes, dat Jezus haatte

het idee van een koning, 2 en, bovendien, het is ongelooflijk dat

Jezus zou iets waarvoor hij door God gezonden haten.

|

Error No. 104

|

We vinden de volgende passage in Marcus:

|

Jezus antwoordde en zeide: Voorwaar, Ik zeg u,

Er is niemand, die verlaten huis, of broeders heeft, of

zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers

ter wille van mij en het evangelie zelf,

Maar hij ontvangt honderdvoudig nu in deze tijd,

huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kin-

deren, en akkers, met de vervolgingen, en in de wereld te

komen eeuwige life.3

|

En Luke meldt deze woorden in dezelfde context:

|

... Die niet zal veelvoudig weder ontvangen in deze pre-

zond tijd, en in de wereld te komen, het eeuwige leven.

|

Dit kan niet waar zijn omdat, volgens hun wet de

Christenen zijn niet toegestaan ​​om meer dan ťťn vrouw te trouwen. Het

zou daarom niet mogelijk zijn voor een man verlaat zijn vrouw voor

Omwille van Jesus, ontvangen "honderdvoudige althans verdeelstuk

vrouwen in dit leven. "

Naast de uitdrukking, "land met vervolgingen", is niet op zijn plaats

hier als Jezus spreekt over de beloning die zou worden gegeven aan

hen door God, vandaar de uitdrukking "met de vervolgingen" is niet rele-

vant, en past niet in de context.

|

Fout No. 105: Jezus geneest de One Bezeten door Devils

|

Het evangelie van Marcus beschrijft het geval van een bezetene

door boze geesten en wordt genezen door Jezus, zeggende:

|

En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in

de varkens die wij in dezelve mogen varen.

En terstond Jezus gaf hen vertrekken. En het

onreine geesten gingen uit en voeren in de zwijnen; en

de kudde stormde langs een steile plek in de sea.l

|

Dit is onjuist, om de reden dat de joden niet

toegestaan ​​om varkens te houden, niet-ontvankelijk voor hen onder de

wet.

|

Error No. 106

|

Matthew rapporteert Jezus zegt tot de Joden:

|

Ik zeg u nu aan zult gij de Zoon des mensen

zit aan de rechterhand van de macht, en komende op de

wolken van heaven.2

|

Het is verkeerd omdat de Joden nooit Christus komst hebben gezien

in de wolken van de hemel voor of na zijn dood.

|

Error No. 107

|

Luke is beschreven in hoofdstuk 6:

|

De discipel is niet boven zijn meester, maar elke man

die perfect zal zijn gelijk zijn master.l

|

Dit lijkt niet te kloppen want er zijn vele persoonlijkheden

die grotere perfectie dan hun leraar hebben gehad.

|

Fout No. 108: Ouders: Honour of haat ze?

|

De volgende uitspraak van Jezus is gemeld door Luke:

|

Indien iemand tot Mij komt en niet haat zijn vader, en

moeder, en vrouw, en kinderen, en broeders, en zusters

ja zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn disciple.2 zijn

|

Het is, des te meer, ongelooflijk om te denken dat een dergelijke opmerking

zou zijn gedaan door Jezus, toen hij had gezegd, verwijt

de Joden:

|

Want God heeft geboden, zeggende: Eer "y vader en

moeder, en: Wie vader of moeder vloekt, laat hem

sterven de death.3

|

We kunnen niet zien hoe Jezus zou hebben gezegd dit.

|

Fout No.109

|

Het Evangelie van Johannes zegt:

|

En een van hen, namelijk Kajafas, die de hoge

priester datzelfde jaar zei tot hen: Gij verstaat niets

alle.

Ook van mening dat het ons nut is, dat ťťn man

zou sterven voor het volk, en het gehele volk per-

ish niet.

En dit zeide hij niet uit zichzelf, maar het zijn hoge

priester dat jaar profeteerde hij, dat Jezus sterven zou voor

dat volk;

En niet alleen voor dat volk, maar opdat Hij ook

vergaderen in ťťn van de kinderen van God, dat waren

verspreide abroad.l

|

Deze verklaring kan niet worden aanvaard als geldt voor de volgende

inconsistenties in de tekst.

Ten eerste omdat deze uitspraak impliceert dat de hogepriester

moet per se een profeet, die is zeker niet correct.

Ten tweede, als de verklaring van de hogepriester wordt geaccepteerd als

profetisch, is het noodzakelijk dat de dood van Jezus zou moeten zijn van een

verzoening alleen voor de Jews2 en niet voor de hele wereld,

dat is natuurlijk tegen de gevestigde opvattingen en claims van

de christenen. En de uitdrukking, "niet alleen voor deze natie"

wordt een absurde verklaring en tegen het profeetschap van

Jezus.

Ten derde, volgens de evangelist, dit hogepriester die

heeft de status van een profeet toevallig dezelfde man te zijn die

was de hogepriester ten tijde van de "kruisiging" van Jezus en

degene die de religieuze decreet aangenomen tegen Jezus beschuldigen

|

hem ervan een leugenaar, een ongelovige en gehouden is om gedood te worden.

En hij was degene die was blij bij het smiting en beledigende was

ing van Jezus. Dit blijkt om door Matthew, die zegt:

|

En zij, die de wacht op Jezus had gelegd leidden Hem heen tot

Kajafas, den hogepriester, alwaar de Schriftgeleerden en de

oudsten waren assembled.l

|

En verder in hetzelfde hoofdstuk vinden we de volgende gegevens:

|

Maar Jezus bleef zwijgen. En de hogepriester

antwoordde en zeide tot Hem: Ik bezweer U bij de levende

God, dat Gij ons zegt, of Gij zijt de Christus, de zoon

van God.

Jezus zeide tot hem: Gij hebt het gezegd toch I

zeg u nu aan zult gij de Zoon des mensen sit-

ting aan de rechterhand der Macht en komende op de

wolken van de hemel.

En de hogepriester zijn klederen gezegde: Hij heeft

God gelasterd! wat hebben we van getui-

ven? Ziet, nu hebt gij Zijn gods lastering gehoord.

Wat dunkt u? Zij antwoordden en zeiden: Hij is schuldig

van de dood.

Daarna deden ze spuwen in zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten; en

anderen sloegen hem met de palmen van hun handen,

Zeggende: Profeteer ons, Christus, wie is hij

die U geslagen heeft?

|

Het vierde evangelie, John, is nog explicieter, zeggende:

|

En leidden Hem henen, eerst tot Annas; want hij vader was

in de wet van Kajafas, die dat zelfde was de hogepriester

jaar.

Kajafas nu was degene, die de raadsman naar het gaf

|

Joden, dat het nut was, dat men moet sterven voor de

people.l

|

We kunnen nu worden toegestaan ​​om te zeggen dat als deze verklaring van de

hogepriester werd door hem als een profeet, waarom heeft hij zijn

oordeel Jezus te doden? Hij verklaarde hem godslasterlijke en was

gelukkig op de vernedering van Jezus in zijn hof. Is het op enigerlei wijze

geloofwaardig dat een profeet mensen om zijn God te doden moeten bevelen?

Wij verklaren ons volslagen ongeloof in zo'n profeet die een blijft

profeet, zelfs na het plegen van een dergelijke profane en heiligschennende

fungeert. Vanuit deze situatie is het logisch afgeleid dat Jezus een

profeet van God, maar hebben dwaalden (moge God verhoede) dat hij

beweerde dat ze de vleesgeworden God en zet een valse schuld op God.

Kortom, de onschuld van Christus, in dit geval, wordt het twijfelachtig.

In feite is de evangelist Johannes is ook onschuldig, zo is Jezus Christus,

van het maken van dergelijke ongelooflijke uitspraken. De verantwoordelijkheid voor alle

dergelijke uitspraken ligt volledig op de schouders van de Trinitarians.

Indien, voor een moment, veronderstellen we dat Kajafas eigen verklaring is

waar is, dan nog de betekenis van zijn verklaring zou zijn dat

toen de discipelen en de volgelingen van Jezus bevestigde dat

Jezus was, in feite, de Beloofde Messias of Christus, want het was

algemeen aangenomen door de mensen die noodzakelijk was voor de

Messias een grote koning van de Joden, Kajafas en zijn oudsten te zijn,

waren bang dat het hebben van gekomen om dit feit, de Caesar van weten

Rome zou boos zijn en misschien moeite voor hen te maken, pro- hij

gesteld, "men moet sterven voor het volk '

Dit was de echte en natuurlijke betekenis van die uitspraak

en niet dat de mensen van de wereld zou worden afgelost en

gered van hun 'erfzonde', zoals ze het noemen, die com- werd

diend door Adam duizenden jaren voor de geboorte van de

Christus, dat is een grillige en, natuurlijk, onlogische interpretatie

|

tie van de verklaring. De Joden geloven ook niet in dit

grillige conceptie van de Trinitarians.

Misschien is deze evangelist, later, realiseerde de fout en hij

vervangen de uitdrukking "hij profeteerde" met de woorden "hij gaf

raad ", in hoofdstuk 18, want om raad te geven is zeer verschil-

ent van het maken van een profetie als een profeet. Hoewel door

deze verandering heeft hij zich geopend om de lading van tegenstrijdige

zijn eigen verklaring.

|

Error No. 110

|

Paul eigen brief aan HebreeŽn bevat deze verklaring:

|

Want toen Mozes elk gebod gesproken had om alle

mensen volgens de wet, nam hij het bloed der kalveren

en bokken, met water en purperen wol, en hysop,

en besprenkelde zowel het boek en al het volk,

Zeggende: Dit is het bloed van het verbond, dat God

immers heeft u bevolen.

Bovendien met bloed zowel de taberna- besprenkelde hij

kel en alle vaten van het ministry.l

|

De bovenstaande verklaring is onjuist voor de volgende drie rede-

zonen:

Ten eerste omdat het bloed was niet van kalveren en geiten, maar

was slechts van ossen, bij die gelegenheid.

Ten tweede omdat, het water, de scharlaken wol en hysop

waren niet aanwezig; op dat moment alleen het bloed werd gesprenkeld.

Ten derde, omdat Mozes zelf niet strooi op het boek

en de vaten zoals beschreven door Paul, eerder halve bloed

werd gestrooid op het altaar en de helft van het op het volk.

Deze drie fouten zijn uit de volgende beschrijving

|

gegeven door het boek Exodus. Het luidt:

|

En Mozes kwam en verhaalde aan het volk al de woorden

van de Heer, en al de rechten: en al het volk

antwoordde met een stem, en zeiden: Al deze woorden, die

de Here gesproken heeft, zullen wij doen.

En Mozes schreef al de woorden van de Heer, en steeg

vroeg in de ochtend, en hij bouwde een altaar onder de

heuvel, en twaalf kolommen, naar de twaalf stammen van

het IsraŽl ...

... Die brandofferen offerden, en slachtten vrede

offers van ossen tot de Heer.

En Mozes nam de helft van het bloed en zet het in

bekkens; en de helft van het bloed sprenkelde hij op het altaar.

En hij nam het boek des verbonds, en hij las het

de oren van het volk, en zij zeiden: Al wat de

Here gesproken heeft, zullen wij doen en gehoorzamen.

En Mozes nam het bloed, en sprenkelde het op de

mensen, en zeide: Zie, het bloed van het verbond,

die de Heere met u over al die gemaakt heeft

words.l

|

Gezien de tekstuele fouten en inconsistenties presenteren

de Bijbel, wees de lezers tot nu toe, de rooms-katholieke

Kerk verboden de studie en het lezen van deze boeken voor

gewone mensen. Ze zei terecht dat de schade veroorzaakt door

het aflezen daarvan zou groter dan het voordeel te

van hen verwacht. Ze waren zeker recht in het hebben van deze

opinie. In feite, de tegenstrijdigheden, fouten en inconsistenties

van

de bijbelse teksten werden niet aan de mensen bekend, totdat de verschijning

komstig van de protestantse beweging. Ze ontdekten en gegraven in

deze boeken en de geheimen werden onthuld, waardoor de sterke

reactie, die goed bekend is met de wereld van vandaag.

Het boek met de titel, Kitabu "th-Thalathu-Ashrah (The Thirteen

|

Boeken) gedrukt in Beiroet in 1849, bevat de volgende op

pagina's 417, 418 van de Dertiende Boek. We geven haar trouwe

vertaling uit het Urdu:

|

Laten we nu kijken naar de wet aangenomen door de Raad van

Trent en geviseerd door de paus. Het zei dat de

ervaring uit het verleden is gebleken dat dergelijke woorden bij

gelezen door gewone mensen zou groter kwaad dan produceren

goed. Het was dan ook de verantwoordelijkheid van de priester of

van de rechter die, volgens zijn beschrijving, of in con-

overleg met de docent van de biecht, moet hij toestaan

het lezen van de woorden in deze boeken alleen die

die, naar hun mening, zou kunnen worden geprofiteerd door hen, en het

was van groot belang dat het boek moet zijn geweest

eerder gecontroleerd door een katholieke leraar, en het moest

zijn voorzien van de handtekening van de leraar die toeliet te zijn

lezen. Wie durfde te lezen zonder toestemming, was

niet te verontschuldigen, tenzij hij werd verzonden naar de juiste

autoriteiten.

|

DE bijbelteksten

WORDEN ZE geopenbaard?

|

DE MIDDELEN

|

Wij zijn van plan om te laten zien in dit hoofdstuk dat de joods-christelijke vordering

dat de Bijbel - zowel het Oude als het Nieuwe Testament, werd geopenbaard en

opgeschreven door mensen geÔnspireerd door God, is vals en niet geaard. Er

zijn tal van argumenten voor dit te bewijzen, maar we zullen ons beperken

in de volgende pagina's om zeventien van hen die, naar onze mening,

zijn

meer dan voldoende om onze bewering te bewijzen.

r

|

VERVORMINGEN

|

Een groot aantal duidelijke tegenstrijdigheden zijn te vinden in de boeken

van de Bijbel. De christelijke geleerden en commentatoren hebben altijd

geweest op een verlies voor elke manier van het uitleggen ervan vinden. Voor een aantal van de

tekstuele verschillen ze moest toegeven dat een van de teksten is

cor-

rect en de andere onwaar is, als gevolg van hetzij vervorming delibeMte op de

deel

van latere theologen of aan fouten van de kopieerapparaten. Voor sommige

contMdic-

tory teksten hebben ze naar voren absurde verklaringen zetten dat zou doen

nooit

door een verstandige lezer worden aanvaard. Deze zijn al geweest

besproken.

|

De Bijbelse boeken staan ​​vol met fouten en we hebben meer gewezen

dan honderd daarvan reeds. Het spreekt vanzelf dat een

onthuld

tekst moet vrij zijn van fouten en contMdictions zijn.

|

Er zijn ook veel gevallen van vervorming en menselijke manipulatie

in de teksten van deze boeken. De alteMtions en veranderingen die hebben

is delibeMtely of onbewust gemaakt zijn zelfs toegegeven door

Christelijke theologen. Teksten die definitief zijn veranderd of

vervormd kan niet worden aanvaard, zoals geopenbaard of zelfs geÔnspireerd door de

Christenen. Wij zijn van plan om honderd voorbeelden van dergelijke vervorming presenteren

ties in de Bijbel later in dit boek.

|

Zoals wij eerder vermeld, bepaalde boeken of gedeeltelijk boeken

door de katholieken aanvaard als de tekenen van hun

Profeten

terwijl de protestanten hebben bewezen dat deze boeken waren niet

goddelijk

geÔnspireerd. Deze boeken zijn: de Baruch, het boek Tobit,

het

Boek van Judith, de wijsheid van Salomo, Prediker, MakkabeeŽn I

en II, de hoofdstukken 11-16 van het boek Esther, en tien

verzen

van hoofdstuk tien van hetzelfde boek, en het lied van de drie

kinderen

uit hoofdstuk drie van het boek DaniŽl.

|

Deze boeken worden door de katholieken beschouwd als een integMl onderdeel te zijn

van het Oude Testament, terwijl de protestanten hebben ze afgewezen

en

hoeft ze niet op in het Oude Testament. Wij dus laat ze

uit onze discussie. Elke lezers bijzonder nieuwsgierig naar deze

boeken moet verwijzen naar de boeken van de protestantse geleerden. Het

Joden

komen deze boeken als normaal aanvaarden geen van beide.

|

Ook het derde boek van Ezra wordt beschouwd als onderdeel van de Oude

Testament volgens de Griekse kerk, terwijl zowel de katholieken

en de protestanten hebben onomstotelijk bewezen dat dit boek niet

echt. Het bleek de status van het boek Richteren is ook in

vraag

voor degenen die beweren dat het wordt geschreven door Phineas en Hizkia, en

het

Hetzelfde geldt voor het boek Ruth, volgens degenen die waarnemen

het

als zijnde geschreven door Hizkia. Ook, volgens de meeste

schriftelijk

ers, is het Boek van Nehemia goddelijk geÔnspireerd, met name de

eerste

zesentwintig verzen van hoofdstuk twaalf.

|

Het boek Job werd ook niet beschouwd als openbaring door

Maimomides, Michel, Semler, Stock, Theodore en Luther, de

stichter van het protestantse geloof. Dezelfde mening wordt gehouden door degenen

die

schrijven dit boek aan Elihu of aan iemand onbekend. Hoofdstukken dertig

en eenendertig van het boek Spreuken zijn niet goddelijk geÔnspireerd.

Volgens de Talmoed, Prediker is niet een bevlogen boek.

|

Hetzelfde geldt voor het Hooglied volgens Theodore,

Simon, Leclerc, Whiston, Sewler en Castellio. Zevenentwintig hoofdstuk

ters van het Boek van Jesaja zijn ook geen openbaring volgens de

geleerde Lefevre d "Etapes van Duitsland. Het Evangelie van

Matthew, volgens de meerderheid van de oude geleerden en bijna

alle

latere geleerden die van mening zijn dat het oorspronkelijk zijn geschreven in

het

Hebreeuwse taal en dat het huidige evangelie is slechts een vertaling

van het origineel, die verloren is gegaan, is het niet, en het kan niet zijn,

goddelijk

geÔnspireerd.

|

Zoals voor het Evangelie van Johannes, de geleerden, Bretschneider en

Lefevre d "Etapes hebben geweigerd om het te accepteren als normaal. De laatste

hoofdstuk

werd beslist door de geleerde Grotius afgewezen als zijnde niet

echt

of geÔnspireerd.

|

Zo ook alle brieven van Johannes worden niet als profetisch aanvaard door

Bretschneider en de Alogi school. De tweede brief van Peter,

het

Brief van Judas, de brief van Jakobus, de Eerste en Tweede

Brieven van

John en het Boek der Openbaringen worden niet als echte beschouwd door

het merendeel van de geleerden.

:

|

De toelatingscommissie van christelijke geleerden

|

Horne zegt op pagina 131 van Vol. Ik van zijn commentaren gedrukt in

1 822:

|

Als we accepteren dat sommige boeken van de profeten zijn geweest

verloren en verdwenen zijn, zullen we moeten geloven dat die

boeken werden nooit met de hulp van inspiratie geschreven. St.

Augustinus bewees dit feit met zeer sterke argumenten te zeggen

dat hij veel dingen in de boeken van de genoemde had gevonden

koningen van Judea en IsraŽl, maar konden geen beschrijving

van de dingen die in deze boeken. Voor de uitleg, zij

en in sommige gevallen verwezen naar de boeken van de andere profeten,

ze hebben ook genoemd de namen van de Profeten. Deze

boeken zijn niet opgenomen in de canon erkend door

de kerk, die geen enkele reden voor hun uitsluiting heeft toegewezen

sie, behalve om te zeggen dat de Profeten, aan wie belangrijke reli-

gieuze instructies worden onthuld, hebben twee soorten geschriften.

Geschriften zonder inspiratie, die vergelijkbaar is met de geschriften

van eerlijke historici, en geschriften geleid door inspiratie. Het

eerste soort geschriften worden toegeschreven aan de Profeten hen-

zelven, terwijl de anderen worden rechtstreeks toegeschreven aan God. De eerste

soort geschriften zijn bedoeld om toe te voegen aan onze kennis, terwijl de

anderen zijn de bron van de wet en religieuze instructies.

|

Verder op pagina 133 van Vol. I bespreking van de oorzaak van de verdwijnt

pearance van het Boek van de Oorlogen van de Heer, in het boek vermeld

Numbersl (21:14), zei hij:

|

Het boek dat is verdwenen was volgens de

grote geleerde Dr. Lightfoot eigen bevindingen, de een dat was schriftelijk

tien voor de begeleiding van Jozua, onder het bevel van de

Lord ARER de nederlaag van de Amalekieten. Het lijkt erop dat het boek

in kwestie bevatte een aantal rekeningen van de overwinning van deze oorlog

|

l.There is een beschrijving gegeven in het boek Numeri met

verwijzing naar het boek

van oorlogen des Heeren. Slechts enkele zinnen uit dat boek zijn geweest

gegeven, de rest

van het boek is verloren gegaan.

|

alsmede strategische aanwijzingen voor de toekomstige oorlogen. Dit was

niet een bevlogen boek noch was het een onderdeel van de canonieke boeken.

|

Vervolgens in het supplement van zijn eerste volume zei hij:

|

Wanneer er wordt gezegd dat de heilige boeken werden onthuld door

God, is het niet per se te betekenen dat elk woord en de

hele tekst werd geopenbaard. Het verschil van idioom en meningsuiting

sie van de auteurs laten zien dat ze mochten schrijven

volgens hun eigen temperament en begrip. Het

kennis van inspiratie gebruikt door hen vergelijkbaar met het gebruik

van de huidige wetenschap. Het is niet denkbaar dat elk woord

ze zeiden of elke doctrine ze doorgegeven werd aan hen geopenbaard

door God.

|

Verder zei hij dat het werd bevestigd dat de schrijvers van de boeken

van het Oude Testament werden "soms geÔnspireerd".

De samenstellers van Henry en Scott eigen Commentary, in de laatste vol-

ume van hun boek, citaat uit de Alexander Canon, dat wil zeggen van

het

principes van het geloof door Alexander vastgesteld:

|

Het is niet noodzakelijk dat alles gezegd Profeet

moet een inspiratie of een deel van de Canon zijn. Omdat

Salomo schreef enkele boeken door inspiratie dat niet het geval

betekenen dat alles wat hij schreef werd geÔnspireerd door God. Het moet

bekend dat de Profeten en de discipelen van Jezus waren

soms geÔnspireerd op belangrijke instructies.

|

Alexander eigen Canon wordt gehouden als een boek waardig groot respect en

vertrouwen in de ogen van de protestanten. Waarschuwen, een groot geleerde van de

Protestanten, heeft gebruikt ARGUMENTen van dit boek in zijn discursieve

onderzoek naar de authenticiteit van de Bijbel.

HET ADVIES VAN Encyclopaedia Britannica

|

De auteur eigen vermelding "" Inspiratie "" l in de Encyclopaedia

Britannica2

heeft deze verklaring op pagina 274 vol. 11

|

Het is altijd een kwestie van controverse geweest of iedereen

ding, die is geschreven in de heilige boeken is geÔnspireerd of niet.

Zo ook alle rekeningen van de in hen beschreven gebeurtenissen zijn niet

geÔnspireerd door God volgens Jerome, Grotius, Papias en

vele andere geleerden.

|

Furlher in vol. 19 op pagina 20 staat:

|

Degenen die beweren dat alles van de evangeliŽn is

geÔnspireerd door God kan niet gemakkelijk bewijzen hun claim.

|

Het zegt ook:

|

Als we ooit gevraagd welk deel van het Oude Testament is

door ons gehouden als inspiratie van God, zouden we antwoorden dat de

doctrines en de voorspellingen voor toekomstige gebeurtenissen die de

fundament van het christelijk geloof kan niet anders dan inspiratie.

Zoals voor andere omschrijvingen, de herinnering aan de apostelen is

genoeg voor hen.

|

The Rees ENCYCLOPEDIE

|

In volume negentien van de Rees Encyclopedia, zegt de auteur dat

|

l.We heb deze zin niet vinden in de huidige editie van

Britannica we echter

de erkenning dat elk woord van deze boeken is nog niet gevonden

geÔnspireerd, op pagina 23

vol. 12 onder de vermelding "Inspiration"

|

2. Alle verwijzingen in de Ercyclopaedia Britannica zijn geweest

uit de

oude 18e eeuwse editie. De huidige editie niet geweest zijn

ze op de plaatsen

genoemd. We hebben daarom vertaalde die van Urdu in onze eigen

woorden. Deze

echter geen verschil maken als deze toelating kan worden gevonden in

veel plaats in

de Britannica. (Raazi)

|

de authenticiteit en de goddelijkheid van de heilige boeken is besproken

want er zijn veel tegenstrijdigheden en inconsistenties gevonden in

de verklaringen van de auteurs van deze boeken. Bijvoorbeeld, wanneer de

teksten van MattheŁs 10: 19,20 en Mark, 11:13 worden vergeleken met Handelingen

23: 1-6,1 de tegenstrijdigheid van deze boeken wordt des te

meer

ernstig.

|

Er wordt ook gezegd dat de discipelen van Jezus zelf niet wist

elkaar te zijn ontvangen van inspiratie van God, zoals blijkt

uit

hun debatten in de gemeenteraad van Jeruzalem en van Paul de eigen schuld te geven

van

Peter. Bovendien is het duidelijk dat de oude Christenen niet

overwegen

ze onschuldig en vrij van fouten, omdat ze hen soms

onder voorbehoud van hun kritiek. Dit is duidelijk uit Handelingen 11: 2,32 en

ook

Handelingen 21: 20-24.

|

Ook is vermeld dat Paulus, die zelf niet als

minder dan de discipelen van Jezus (zie 2 KorintiŽrs 11: 5 en

12:11),

Niettemin hebben zich zodanig aan te tonen dat hij

zichzelf niet voortdurend het gevoel om een ​​man van inspiration.3 Het zijn

auteur

ook gezegd:

|

We zijn een gevoel niet gegeven door de leerlingen van Jezus als

spreekt namens God iedere keer dat ze sprak.

|

Hij heeft gezegd dat:

|

Michaelis grondig de argumenten van zowel de onderzochte

groepen die noodzakelijk zijn voor een stof van belang is,

en besloten dat de aanwezigheid van inspiratie in het Heilige Boek

is zeker van groot nut zijn, maar zelfs als we afzien van de

aanwezigheid van inspiratie in de EvangeliŽn en de Handelingen, die zijn

boeken van een historisch karakter, niets te verliezen en ze nog we

blijven als nuttig voor ons als voorheen. Het doet niets beschadigen

|

l.This verschil van de teksten is besproken door ons, onder de

fouten Nos: 98-

100.

|

2. En toen Peter opgegaan was naar Jeruzalem, die anderen uit de

besnijdenis

twistten tegen hem, zeggende: Gij zijt ingegaan tot mannen onbesneden,

en hebt eet

met hen. (Handelingen 11: 2,3)

|

3. I KorintiŽrs 7: 10,12,15,40. En ook 2 Kor. 11:17.

Als we accepteren dat de historische beschrijvingen van de evangelisten

in de evangeliŽn, zijn vergelijkbaar met de beschrijvingen van de historici,

aangezien, zoals werd waargenomen door Christus: "En gij zult ook rekening getui-

ness, omdat gij bij mij zijn geweest vanaf het begin. "

Johannes 15:27.

|

Het is dus niet nodig om de waarheid van deze bewijzen

boeken een niet-Christen, op basis van zijn aanvaarding van de

waarheid van sommige evangelische beschrijvingen. Omgekeerd

je moet vooruit auments voorstander van dergelijke wonderen te zetten

als de dood en opstanding van Christus als verwant in de schriftelijke

gen van de evangelisten, altijd indachtig het feit dat ze zijn

historici. Voor iedereen die wil de stichting onderzoeken

en oorsprong zijn geloof, moet de verklaring overwegen

menten van de evangelist over die bijzondere onderwerpen als soort-

LAR op de verklaringen van andere historici. Omdat het zou

fysiek onmogelijk om de waarheid van de gebeurtenissen te bewijzen

beschreven door hen is het noodzakelijk dat wij accepteren hun

beschrijvingen in de manier accepteren we de beschrijvingen van andere

historici. Deze invalshoek zou redden het christendom uit

alle gevaren. We vinden het niet ergens dat de genoemde

algemene gebeurtenissen ervaren door de apostelen, en waargenomen door

Luke door zijn onderzoeken, werden geÔnspireerd.

|

Als echter mogen we toegeven dat sommige evangelisten

fouten gemaakt en dat zij later werden gecorrigeerd door John, dit

zou zeer voordelig zijn en de conformiteit in te vergemakkelijken

de Bijbel. Meneer Knuffel voorkeur ook het advies van Michaelis

in deel 2 van zijn boek. Wat de boeken van de

leerlingen van de apostelen zijn betrokken, zoals de evangeliŽn van Marcus

en Lucas en het boek Handelingen, heeft Michaelis niet gegeven zijn

beslissing over de vraag of ze niet werden geÔnspireerd of.

|

WATSON eigen TOELATING

|

Watson, in volume vier van zijn boek over Openbaring, die was

gebaseerd op het commentaar van Dr. Benson, merkt dat het feit dat

Luke eigen schrijven is niet geÔnspireerd is, blijkt uit de inzet van

zijn

Evangelie aan Theophilus:

|

Nademaal velen ter hand genomen hebben om weer in te stellen

bestel een verklaring van die dingen die het meest zeker zijn

geloofde onder ons, zelfs als ze gaf hen tot ons,

die vanaf het begin ooggetuigen, en ministers waren

van het woord; het leek goed voor mij ook, te hebben gehad perfect

begrip van alle dingen uit het eerste, om te schrijven tot

thee in orde, voortreffelijke Theofilus, dat gij zoudt

kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij geweest

instructed.l

|

Watson zegt hierover:

|

De oude schrijvers van de christelijke theologie heeft ook gegeven

een soortgelijke mening. Irenaeus zei dat Lucas overgebracht aan ons de

dingen die hij geleerd van de apostelen. Jerome zei dat

Luke is niet alleen afhankelijk zijn van Paul, die nog nooit in de was

fysieke gezelschap van Christus. Luke verwierf ook de kennis

rand van het Evangelie van andere apostelen ook.

|

Hij verduidelijkt verder:

|

De apostelen, toen zij gebruikt om te spreken of te schrijven om het even wat

aangaande het geloof, werden beschermd met de schat van

inspiratie die ze hadden. Omdat echter de mens, en

mannen van de rede en inspiratie, waren ze net als de andere men-

ple bij het beschrijven van gemeenschappelijke evenementen.

|

Dit maakte het mogelijk voor Paulus om te schrijven in zijn eerste brief aan

Timothy, zonder inspiratie:

|

Drink niet langer water, maar gebruik een weinig wijn voor uw stom-

ach eigen belang en uw menigvuldige infirmities.2

|

en furLher:

|

De mantel die ik achtergelaten in Troas met Carpus, als gij

komt, breng dan met u, en de boeken, inzonderheid de

perkamenten. "

|

En dat hij kon schrijven aan Filemon, "Maar bereid mij ook tegelijk een

inwoning. "(v.22) En zoals hij schreef aan TimotheŁs:" Erastus bij

Korinthe; Trofimus heb ik te Milete krank gelaten. "

Er zijn echter andere gelegenheden waarbij het duidelijk is dat Paulus spreekt

door inspiratie, net als in zijn eerste brief aan de KorintiŽrs:

|

Den getrouwden ik bevel, doch niet ik, maar de Heere,

Laat niet de vrouw van den husband.3

|

Maar in vers twaalf van dezelfde brief zegt hij:

|

Maar voor de rest spreken ik, niet de Heere.

|

Dan vijfentwintig hij zegt in vers:

|

Nu conceming maagden heb ik geen bevel van de

Heere, doch ik geef mijn oordeel, als een, die heeft verkregen

barmhartigheid van de Heer te zijn gelovigen.

|

Het boek Handelingen bevat deze verklaring:

|

En als zij het hele FrygiŽ en was gegaan de

land van GalatiŽ, en werden zij van den Heiligen Geest

prediken het woord in AziŽ. Nadat ze naar Mysia gekomen waren, zij

naar Bithynie te gaan, maar de Geest liet het hun niet.

|

Uit het bovenstaande zijn we te verstaan ​​gegeven dat de apostelen "werk

|

was gebaseerd op twee dingen: de rede en inspiratie. Ze gebruikten

eerste

spreken over algemene gebeurtenissen, terwijl via de andere gaven ze

religieus

instructies met betrekking tot het christelijk geloof. Daarom is de

apostelen,

net als andere mensen, begaan fouten in hun binnenlandse

zaken

en in hun bedoelingen. Dit is heel duidelijk uit Handelingen 23: 3; Rom.

15: 24,28; I Cor. 16: 5,6,8 en 2 Cor. 11: 15-18.

|

De negentiende volume van de Rees Encyclopedia bevat dit

beschrijving onder de vermelding "Dr Benson":

|

Wat hij in verband met inspiMtion heeft geschreven

lijkt duidelijk en logisch en, inderdaad, uniek in zijn toepassing te zijn

catie.

|

Beausobre EN LENFANT eigen ADVIES

|

Beausobre en Lenfant zei het volgende over deze kwestie:

|

De Heilige Geest, met wiens hulp en het onderwijzen van de evangelisatie

gelists en de apostelen schreef, had geen bijzonder voorschrijven

taal voor hen, maar bracht het betekenissen aan hun hart

door middel van intuÔtie en beschermde hen tegen mogelijke betrokkenheid bij

fouten. Ze mochten preken of schrijven het woord

inspiratie in hun eigen taal met hun eigen uitdrukkingen.

Zoals vinden we verschillen van meningsuiting en idioom in de schriftelijke

gen van de oude schrijvers, die zijn vooral afhankelijk van

de temperamenten en mogelijkheden van de betrokken schrijvers,

dus een expert van de oorspronkelijke taal zal gemakkelijk herkennen de

verschillen van idioom en expressie in de evangeliŽn van

MattheŁs, Lucas en Johannes en de brieven van Paulus.

|

Indien echter de Heilige Geest had echt de woorden geÔnspireerd om hen,

dit zou niet gebeurd. De stijl en de expressie van alle

evangeliŽn zou identiek zijn geweest. Daarnaast zijn er vele voorbeelden

gebeurtenissen, waarvan de benaming geen inspiratie nodig. Voor

Zo schrijven ze van de vele evenementen die zij zagen met hun eigen

ogen of gehoord van betrouwbare waarnemers. Lucas zegt dat toen hij

intend-

ed aan zijn evangelie schrijft hij schreef de beschrijvingen volgens de gaten

Getuigen

ven van de beschreven gebeurtenissen. Na deze kennis in zijn hoofd,

hij

dacht dat het een schat die moet worden getransporteerd naar toekomstige

gen-

slagingen.

|

Een auteur die door de inspiratie van de zijn rekening ontvangen

Heilige Geest meestal uitgedrukt dit feit door iets aan het zeggen

bewerkstelligen dat alles wat hij geschreven had was volgens inspiratie

hij

van de Heilige Geest had ontvangen. Hoewel het geloof van Paulus is van een

ongewone soort, is het nog steeds vreemd dat Luke niet lijkt te hebben

ieder

getuigen behalve Paulus en zijn metgezellen.

|

Wij boven de getuigenis van twee van de grote schol- hebben geproduceerd

ars van het christendom, die zeer veel worden gewaardeerd en gevierd in

het

Christelijke wereld. Horne en Watson hebben ook dezelfde mening van

ze.

|

De opvattingen van christelijke geleerden OP DE

Pentateuch

|

Horne zegt op pagina 798 van volume twee

van zijn grote werk:

|

Eichhom, een van de Duitse geleerden, ontkende dat Mozes

ontving inspiratie.

|

En op pagina achthonderdachttien:

|

Scholz, Noth, Rosenmuller en Dr Geddes zijn van de

mening dat Mozes geen inspiratie heeft gekregen, en dat al het

vijf boeken van de Pentateuch waren gewoon een verzameling van versie

Bal tradities stroom in die periode. Dit concept maakt

zijn weg snel onder de Duitse geleerden.

|

Hij zei ook:

|

Eusebius en enkele laatste theologen hebben uitgesproken

|

dat het boek Genesis is geschreven door Mozes in Midian,

toen hij werd weidegang de geiten van zijn schoonvader.

|

We worden toegestaan ​​op te merken dat, in dit geval, dit boek kan niet

zijn een bron van inspiratie, omdat volgens Eusebius, dit al eerder was

Mozes werd belast met het profeetschap. Daarom is het boek van

Genesis moet ook een verzameling van huidige lokale verbale zijn

tradities. Indien

de geschriften van de profeten, geschreven door hen als profeten, waren niet

boeken van inspiratie, een feit toegegeven door Thuis en andere geleerden,

hoe zou een boek geschreven door Mozes lang voor zijn profeetschap

zijn een geopenbaarde boeken?

De katholieke, Ward, heeft op pagina achtendertig van de 1841 editie:

|

Luther zei in vol. 3 van zijn boek op pagina's 40 en 41 dat:

"Noch horen we Mozes, noch weten we Tum aan hem, want hij was

alleen voor de Joden; we hebben niets te maken met hem. "

|

In een ander boek, zei hij: "Wij geloven niet in Mozes noch

in de Thora, want hij was een vijand van Jezus, en zei dat

Hij was de meester van de beulen, en zei dat de christenen

hebben niets te maken met de tien geboden. "

|

Wederom zei hij dat hij de Tien zou weggooien

Geboden uit de boeken, zodat ketterij werd afgeschaft

voor altijd, want dit zijn de wortel van alle ketterse ideeŽn.

|

Een van zijn leerlingen, Aslibius, heeft gezegd dat niemand wist het

tien geboden in de kerken. De christelijke sekte genaamd

de Antinomianen werd geÔnitieerd door een persoon die dat geloofden

de Pentateuch niet zulke kwaliteiten te hebben om te worden ver-

achtte het woord van God. Het was hun overtuiging dat ťťn com-

zendende zonden zoals overspel en andere slechte daden verdiende heil

tie en zou in etemal geluk zijn als alleen het geloof had hij in

Christendom. Degenen die aan de tien geboden tumed

werden beÔnvloed door Satan, en zij waren degenen die cruci-

ceerde Jezus.

|

Deze opmerkingen van de stichter van het protestantse geloof en zijn leerling

zijn zeker van groot belang. Ze zeggen dat alle protestanten

moet

zijn ongelovigen in Mozes en de Pentateuch, aangezien volgens

hen: Mozes was de vijand van Jezus, de meester van de beulen,

en de Pentateuch was niet het woord van God. Die niets te maken

met de tien geboden, moeten zij zich tot het heidendom en multi-

theÔsme. Zij moeten ook negeren hun ouders, moeite hun

nabu-

Bours, plegen diefstal, moord en meineed omdat, anders, ze

zou handelen volgens de tien geboden, die "zijn de

wortel van alle ketterse ideeŽn ".

|

Sommige christenen die behoren tot deze sekte hebben ons gezegd dat ze

deed

niet geloven in Mozes als een profeet, maar alleen als een man van wijsheid en

een

grote wetgever, terwijl sommige anderen tegen ons zei dat Mozes, God

verhoede,

was een dief en een rover. We vroegen hen om God te vrezen, antwoordde ze

dat zij gelijk als hij zegt dit als het was gezegd door Jezus

zelf:

|

Het enige dat voor Mij gekomen zijn, zijn dieven en moordenaars; maar

de schapen hebben niet gehoord them.l

|

Nu kunnen we zien waarom de stichter van het protestantse geloof, Luther,

en zijn leerling verweet Mozes; ze moeten hebben laten leiden door de

bovenstaande verklaring.

|

De brief van Jakobus en HET BOEK

OPENBARING

|

Luther zei met betrekking tot de brief van Jakobus:

|

Dit is het woord niet geschikt om te worden opgenomen in de boeken,

als de discipel Jakobus zegt in hoofdstuk vijf van zijn brief, "Is

iemand bij u ziek? Laat hij dan de oudsten van de kerk-

en laten zij over hem bidden, hem zalvende met olie in de

Naam van de Lord.2

|

Luther, het verhogen van bezwaar op de bovenstaande verklaring, zei in volume

|

twee van zijn boek:

|

Als dit is wat James heeft gezegd, antwoord ik hem dat geen disci-

PLE heeft het recht om religieuze bevelen te definiŽren en af ​​te geven op

eigen rekening, want het was alleen Jezus die bezeten

die status.

|

Het is duidelijk uit het bovenstaande dat de brief van Jakobus is niet,

volgens

Luther, geÔnspireerd, en dat bevelen gegeven door de discipelen

niet

ondersteund door inspiratie, anders de bovenstaande verklaring zou

absurd en zinloos.

Ward verklaarde in zijn boek gedrukt in 1841:

|

Pomran, een eminente geleerde van de protestanten en een leerling

van Luther, zegt dat James heeft geschreven valse en absurde gebeurtenissen

aan het einde van zijn brief. Hij heeft uit andere boeken gebeurtenissen gekopieerd

die niet kan worden geassocieerd met de Heilige Geest. Zo'n boek

derhalve niet worden beschouwd als geÔnspireerd.

|

Vitus Theodore, een protestantse predikant in Neurenberg, zei dat ze

had opzettelijk opgegeven het boek Openbaring en de Brief

van

James. Hij zei dat de brief van Jakobus is niet kan worden veroordeeld

waar

hij heeft de noodzaak van goede daden, samen met geloof benadrukt, maar

dat

Deze brief bevat tegenstrijdigheden. De Magdeburg Eeuwen zei

dat

de brief van Jakobus, op ťťn plek, is uniek onder alle

rekeningen van

de discipelen, omdat hij zegt dat het heil niet afhankelijk is van

geloof

alleen, maar dat het vereist ook goede daden. Hij zegt ook dat de

Torah

was de wet van de Vrijheid.

|

Uit het voorgaande blijkt dat deze oudsten, zoals Luther, niet

geloven in de brief van Jakobus wordt geÔnspireerd door de Heilige Geest.

|

DE TOELATING VAN CLEMENT

|

Clement zei:

|

Matthew en Mark verschillen van elkaar in hun

geschriften, maar als ze het eens zijn over een bepaald punt zijn ze pre-

doeld eigen rekening Luke.

|

We kunnen worden toegestaan ​​om te zeggen dat de bovenstaande verklaring kunnen we

afleiden twee belangrijke punten. Ten eerste dat MatteŁs en Marcus hen-

selves verschillen op veel plaatsen in hun rekeningen van dezelfde gebeurtenis

en

wanneer zij het eens zijn in hun verklaring van hun rekeningen zijn

voorkeur

Luke. Geen van hen ooit eens zijn woord voor woord over elk evenement.

Ten tweede dat alle drie de evangeliŽn worden bewezen zijn geschreven

met-

out inspiratie omdat de voorkeur van de eerste twee evangeliŽn

via

derde zou uit den boze zijn hadden ze zich laten inspireren.

|

Paley, een vooraanstaande protestantse geleerde, schreef een boek conceming de

waarheid van de vier evangeliŽn. Het werd gedrukt in 1850. Hij schrijft op

pagina

323 van zijn boek om dit effect:

|

Het tweede ding dat is ten onrechte toegeschreven aan de

oude christenen is dat ze sterk geloofd in de komende

van de Dag des Oordeels in hun eigen tijd. Ik zal een presenteren

Bijvoorbeeld voordat enige bezwaar tegen deze wordt verhoogd. Jezus zei tot

Peter: "Als ik wil, dat hij blijve, totdat Ik kome, wat gaat het u aan?"

Deze verklaring is bedoeld dat John zou niet

sterven tot de Dag des Oordeels, en deze valse begrip spreiding

onder het gewone volk. Nu als dit rapport werd overgebracht

om ons nadat het was een publieke opinie en de oorzaak geworden

die de aanzet gaf de fout is niet bekend, en iemand komt

naar voren om het te presenteren als een argument tegen de christelijke

geloof zou absoluut oneerlijk zijn, gezien het feit dat

we bezitten.

|

Degenen die zeggen dat de evangeliŽn ons leiden om te geloven dat de

vroege christenen verwacht echt dat de Laatste Dag zou komen

over in hun eigen tijd moeten deze uitleg in het achterhoofd te houden,

en het zal hen te redden van de schuld van de mensen te bedriegen.

Nu komt er een andere vraag dat als, voor een moment, we

aanvaarden de mogelijkheid van fouten en omissies van de kant van

de discipelen, hoe dan kunnen ze worden vertrouwd over alles

ze zeggen? Als antwoord op deze vraag is genoeg voor zou zijn

de aanhangers van het christendom te zeggen tegen de ongelovigen die

|

wat we zoeken bij de discipelen is hun getuigenis niet hun per-

persoonlijk advies. Het object, in feite, is het resultaat

die, als gevolg daarvan veilig.

|

Maar in de beantwoording van deze, moeten we twee punten in gedachten te houden;

alle gevaren elimineren. Eerst, het object bedoeld door de

missie van alle leerlingen moeten worden gedefinieerd. Ze hielpen

bewijzen dat het punt dat ofwel vreemd of gemengd met de waarheid was.

Ze zijn niet verplicht om iets te zeggen over wat is uiteraard

niet gerelateerd aan het geloof, maar ze nodig zouden zijn om te zeggen

iets om onduidelijkheid weg over iets in de tekst

van de goddelijke boeken die per ongeluk raakte up heeft vermengd met

de waarheid. Een ander voorbeeld hiervan is het geloof in het bezit

sie door duivels. Voor degenen die beweren dat deze valse

advies had gewoon geworden in hun tijd en ook beÔn-

vervente de evangelisten en de vroege christenen, het moet

aanvaard dat dit advies niet in hoe dan ook schade aan de

waarheid van het christelijk geloof, want dit is niet de zaak van Jezus

werd gestuurd. Maar iets die, na een openbaar geworden

opinie van de bevolking, een of andere manier raakte vermengd met de verklaring

ment van Jezus.

|

Het is zeker niet een deel van hun boodschap te corrigeren hun

vals geloof in de geesten, noch heeft het iets te maken met hun

getuige. Ten tweede hun boodschap moeten worden gescheiden en ver-

tinguished uit wat ze voorstellen te steunen en te verhelderen

dat die wordt geÔnspireerd. Bijvoorbeeld, iets wat ze

zeggen misschien geÔnspireerd, maar in aanvulling daarop vormen zij per-

lijke uitleg om hun boodschap te versterken. Bijvoorbeeld,

het principe dat iemand anders dan een Jood het accepteren van de

Christelijk geloof zou niet gebonden zijn aan de wet te volgen

Mozes, in weerwil van haar waarheid te zijn bewezen door mira-

kelen.

|

Paul, bijvoorbeeld wanneer het over dit beginsel heeft

genoemd veel dingen ter ondersteuning van het. Daarom is de begin-

ple zodanig wordt erkend door ons, maar het is niet noodzakelijk

ons al hun verklarende opmerkingen ondersteunen om te bewijzen

de waarheid van het christelijk geloof. Deze werkwijze kan worden toegepast

andere beginselen van gelijke aard. Ik ben er absoluut zeker van

de waarheid dat elke instructie overeengekomen door de vrome mannen van

God zal altijd gevolgd worden als een religieuze verplichting. Het is,

|

echter niet noodzakelijk voor ons om uit te leggen of om al die accepteren

informatie, tenzij ze natuurlijk gespecificeerd die bedrijven.

|

De bovenstaande passage laat ons toe om de volgende vier punten vooruit:

|

1. We hebben al bewezen door voldoende argumenten en ondersteuning

poorten, onder de noemer Fouten nee. 64-78, dat de

discipelen van

Jezus en andere christenen uit die tijd hadden sterk geloof in de

komst

van de Dag des Oordeels in hun eigen tijd en dat John zou niet

sterven

tot de Dag des Oordeels.

|

We hebben hun ondubbelzinnige en definitieve verklaringen gereproduceerd

dit effect. Barnes, het maken van zijn opmerkingen over hoofdstuk eenentwintig van

het evangelie van Johannes, zei dat de woorden die we hieronder weer te geven van

het Urdu vertaling:

|

De misvatting dat Johannes niet zou sterven werd gecreŽerd

door de woorden van Jezus, die gemakkelijk kan worden begrepen.

Het idee werd nog sterker worden met het feit dat John sur-

vived tot na de dood van de andere discipelen.

|

De samenstellers van Henry en Scott opmerking:

|

Waarschijnlijk het doel van Jezus door deze verklaring was

te ergeren de Joden, maar de discipelen begrepen het aan signi-

fy dat John up zou leven naar de laatste dag, of dat hij zou zijn

verhoogd tot de hemel leeft.

|

Verder zeggen ze:

|

Hier moeten we in gedachten houden dat een rapport van een bepaalde man

kunnen komen zonder de juiste bevestiging. Het zou derhalve

een dwaasheid om ons geloof op dergelijke rapporten te baseren. Deze verklaring, in

Ondanks dat het een verslag van de discipelen en geworden zijnde

vaak voor en onder de mensen gebracht, bleek te zijn

onwaar. Hoe dan kon rapporten die werden niet eens geschreven

naar beneden en nam de vraag ons geloof. Dit zijn onze eigen

opmerkingen en niet een uitspraak van Jezus.

|

erdere ze zeggen in hun kanttekeningen:

|

De discipelen begrepen de woorden van Jezus, als de

evangelist "heeft opgehelderd, want ze hadden er vast van overtuigd dat

de komst van de Heer zou zijn voor het vaststellen van Justitie.

|

Gezien de bovenstaande verklaringen, blijft er geen twijfel dat de

discipelen begrepen het. Nu, als ze dergelijke overtuigingen hadden ongeacht

ing van de Dag des Oordeels en John niet sterven tot de dag van

Oordeel. hun verklaring met betrekking tot het optreden zou natuur-

rally letterlijk worden genomen die hen blijkt verkeerd zijn geweest en

aan

nieuwe verklaringen voor hen niet baten. Dat zou inhouden

een

poging om de woorden een betekenis die niet bedoeld was door te geven hun

sprekers. Na bewezen dan de waarheid zijn zij

uiteraard niet worden genomen als inspiratie.

|

2. Uit de bovenstaande beschrijving van Paley dat de

geleerden

het feit dat de zaken niet direct die hebben toegegeven

verwant

om het geloof, of een of andere manier gemengd geweest met de beginselen van

geloof,

denk het christelijk geloof op geen enkele manier worden beschadigd als ze worden bewezen

erro-

tane.

|

3. Ze hebben ook toegegeven dat de aanwezigheid van fouten en mis-

neemt in de argumenten van de leerlingen is niet schadelijk voor de

Christelijk geloof.

|

4. Ze hebben geaccepteerd dat het bestaan ​​van boze geesten en hun

invloed op de mens is geen realiteit en dat het geloof in hen

was

een product van de menselijke verbeelding en bijgeloof; en dat zij

vonden hun weg in door middel van de verklaringen van de evangelisten, en

zelfs

door Jezus, want ze had een deel van de gemeenschappelijke traditie geworden

van die periode.

|

1. Dit verwijst naar Johannes 21:23. "Kip ging dit gezegde in het buitenland onder

de broeders

dat deze discipel niet zou sterven: yel Jezus zeide tot hem niet, Hij

zal niet sterven. "

|

Houden van deze vier conclusies in het achterhoofd, moeten we worden toegestaan ​​om

beweren dat meer dan vijftig perent van de evangeliŽn zijn dus uitgesloten

uit die het resultaat van inspiratie. Volgens deze

mening,

alleen de beschrijvingen direct gerelateerd aan geloof of die waarin

de rit-

duen kan worden beschouwd als geÔnspireerd.

|

Maar dit advies heeft geen gewicht, want het dragen geluk-

pennen in strijd met het advies van Luther, de grondlegger van de

Protestants

kerk, die expliciet verklaard dat geen van de apostelen gehad

rechts

af te geven of te definiŽren welke religieuze principe voor eigen rekening,

omdat

alleen Jezus had het recht op religieuze doctrines te geven. Het

onvermijdelijk

conclusie is dat het resterende deel van de evangeliŽn, bestaande uit

het

omschrijvingen van de discipelen direct gerelateerd aan geloof, is

evenzo

beroofd van haar goddelijk karakter.

|

TOELATING VAN PROTESTANTSE SCHOLARS

|

Ward gereproduceerd een aantal uitspraken van de grote geleerden

van het protestantse geloof. We reproduceren hieronder negen van hen uit zijn

boek gedrukt in 1841.

|

(1) Zwingli, een protestantse bibliograaf, zei dat alle gebeurtenissen

in Paulus eigen brieven beschreven kan niet heilig worden beschouwd, zoals sommige

gebeurtenissen in deze brieven beschreven zijn onjuist.

|

(2) De heer Fulco beschuldigd Peter van het afleggen van valse verklaringen en verklaard

hem te zijn onwetend van het Evangelie.

|

(3) Dr. Goad, tijdens een polemiek met pater Campion, zei dat

Peter verkeerde in zijn geloof over de nederdaling van de Heilige was

Geest op Jezus.

|

(4) Brentius, een zogenaamde geleerde leider en meester van Jewel, zei

dat

Peter de belangrijkste discipel en Barnabas maakten foutieve verklaring

menten na de afdaling van de Heilige Geest.

|

(5) Johannes Calvijn merkte dat Peter verspreidde ketterij in de kerk

en zet de onafhankelijkheid van het christendom in gevaar en de

Christian genade werd op een dwaalspoor gebracht door hem.

|

(6) De Magdeburg Eeuwen beschuldigt de discipelen, en in het bijzonder

Paul, van het afleggen van valse verklaringen.

|

(7) Whittaker zei dat de mensen en de hoogwaardigheidsbekleders van de kerk,

en

zelfs de discipelen van Jezus, maakte grote fouten in de prediking

het christelijk geloof aan de heidenen, en dat Peter maakte fouten

in rituelen, en dat deze fouten werden begaan door hen na

de afdaling van de Heilige Geest.

|

(8) Zanchius gaf een overzicht van een aantal volgelingen van Calvijn in zijn

boek. Hij meldde dat een aantal van hen zei dat als Paulus ooit kwam

naar GenŤve om te prediken tegen Calvijn, zouden ze naar Calvin luisteren

en laat Paul.

|

(9) Lewathrus, een fervent aanhanger van Luther, waarin een beschrijving

van

sommige grote geleerden heeft hun verklaringen aangehaald om het effect

dat het mogelijk was voor hen om te twijfelen aan een verklaring van Paulus, maar

er was geen ruimte voor twijfel over de verklaringen van

Luther. Evenzo was het niet mogelijk voor hen om van

twijfel in het boek van de kerk van Augsburg conceming de

principes van het geloof.

|

Bovenstaande uitspraken zijn van de grote geleerden van de Protestantse

geloof. Zij hebben verklaard dat geen van de boeken van het Nieuwe

Testament werden geÔnspireerd en oprecht. Ze hebben ook toegegeven dat

De discipelen waren grillig in wat ze schreef.

|

TOELATING VAN DUITSE SCHOLARS

|

De geleerde Norton schreef een boek over de waarheid van de Bijbel

die werd gedrukt in Boston in 1837. Hij zei in zijn voorwoord bij de

boek: