-
karakteristik_nabi_kromo_madyo, page : 11
piyambakipun wicanten: “Salman Al-Faarisiy – mugi-mugi Allah ingkang mupu inggil
meridhoinya – nyeriosaken dhateng kula, piyambakipun wicanten: “riyen kula klebet tiyang
Persia uga bapak kula yaiku satiyang sirah ing negerinya, piyambakipun nresnani kula sanget
dadosipun piyambakipun nguwawi kula ing griyanipun kados dipunkuwawinipun satiyang
kenyo belia, uga kula tlatos sanget kaliyan agami majusi (penyembah latu) dadosipun kula
wotsantun latu ingkang piyambakipun nyalakan, mekatena kula mboten nyumerepi donya
njawi kajawi menapa ingkang kula geluti. bapak kula nggadhahi kebon alit ing ngrika enten
beberapa panyambut damel, mila kaping mukawis piyambakipun nimbali kula uga wicanten
dhateng kula: “Wahai anak kula, kula sampun dipunribetaken kaliyan beberapa hal dadosipun
kula mboten sempat ngera tegil kula punika, sawegaken kula kedah dandosi kawontenanipun
mila kesaha sampeyan mrika uga sampeyan kengkenaken para panyambut damel konjuk
numindakake niki uga punika, mila ampuna sampeyan ndangu-dangu konjuk wangsul
dhateng kula, amergi menawi sampeyan ndangu-dangu saking kula nduwe artos sampeyan
sampun ngribetaken kula saking samukawis samukawis. kula pun medal menuju tegilipun
uga kula nglangkungi gereja Nasrani, lajeng kula mireng suwanten piyambake sedaya ing
lebet gereja punika, mila kulaa kagum nalika ningali piyambake sedaya, uga demi Allah kula
terus mendel ing mriku ngantos terbenam srengenge. lajeng bapak kula ngengken seseorang
konjuk madosi kula datheng samukawis arah, ngantos kula pun datheng dhatengipun nalika
petang uga kula dereng kesah datheng tegilipun. bapak kula pitaken: “saking pundi kamawon
meridhoinya – nyeriosaken dhateng kula, piyambakipun wicanten: “riyen kula klebet tiyang
Persia uga bapak kula yaiku satiyang sirah ing negerinya, piyambakipun nresnani kula sanget
dadosipun piyambakipun nguwawi kula ing griyanipun kados dipunkuwawinipun satiyang
kenyo belia, uga kula tlatos sanget kaliyan agami majusi (penyembah latu) dadosipun kula
wotsantun latu ingkang piyambakipun nyalakan, mekatena kula mboten nyumerepi donya
njawi kajawi menapa ingkang kula geluti. bapak kula nggadhahi kebon alit ing ngrika enten
beberapa panyambut damel, mila kaping mukawis piyambakipun nimbali kula uga wicanten
dhateng kula: “Wahai anak kula, kula sampun dipunribetaken kaliyan beberapa hal dadosipun
kula mboten sempat ngera tegil kula punika, sawegaken kula kedah dandosi kawontenanipun
mila kesaha sampeyan mrika uga sampeyan kengkenaken para panyambut damel konjuk
numindakake niki uga punika, mila ampuna sampeyan ndangu-dangu konjuk wangsul
dhateng kula, amergi menawi sampeyan ndangu-dangu saking kula nduwe artos sampeyan
sampun ngribetaken kula saking samukawis samukawis. kula pun medal menuju tegilipun
uga kula nglangkungi gereja Nasrani, lajeng kula mireng suwanten piyambake sedaya ing
lebet gereja punika, mila kulaa kagum nalika ningali piyambake sedaya, uga demi Allah kula
terus mendel ing mriku ngantos terbenam srengenge. lajeng bapak kula ngengken seseorang
konjuk madosi kula datheng samukawis arah, ngantos kula pun datheng dhatengipun nalika
petang uga kula dereng kesah datheng tegilipun. bapak kula pitaken: “saking pundi kamawon