-
karakteristik_nabi_kromo_madyo, page : 68
63. uga diriwayatkan saking Ali – mugi-mugi Allah ingkang mupu Luhur meridhoinya (uga
memuliakan rainipun) – piyambakipun wicanten: “Rasululloh – mugi-mugi Allah ingkang
mupu Luhur tetap melimpahkan salawat uga salam inggil piyambakipun uga keluarga
piyambakipun – bersabda: “kula mboten nate nggadhahi kekajengan sekedhika kados
kekajengan tiyang jahiliah majeng para estri (yakni ngucul dalu sareng piyambake sedaya
kaliyan inum-benteran atos uga nyekar) kajawi kalih dalu, ingkang pundi ing kekalihipun
Allah njagi kula, mukawis dalu kula wicanten dhateng seseorang saking pemuda Makkah,
sawegaken kami madya angenaken menda keluarga kami: “tulung sampeyan mirengaken
menda-menda kula, sahingga kula saged mlebet datheng kitha Makkah mila kula badhe
nelasaken dalu ing ngrika sami kaliyan para pemuda bentenipun majengaken piyambakipun.”
pemuda punika wicanten: “saea.” mila kula pun mlebet datheng kitha Makkah dadosipun
kula ngantos ing griya setunggal daripada perumahan (pangawisan) kitha Makkah, kula
mireng sekaran (musik) suwanten gendang uga seruling.” kula wicanten: “menapa niki?”
lajeng dipunginemaken menawi: “Fulan uga Fulanah emah-emah.” lajeng kula pun lenggah
konjuk ningali tunjukan punika uga lajeng Allah menutup kuping kula (mila kula pun
ketileman), mila demi Allah mboten enten ingkang mungokaken kula kajawi benteripun sinar
srengenge. lajeng kula mantuk datheng kawanku punika, uga piyambakipun wicanten:
“menapa ingkang sampun sampeyan tumindakake?” kula wicanten: “kula mboten
numindakake menapa-menapa.” lajeng kula ceriosaken menapa ingkang kedadosan ing badan
memuliakan rainipun) – piyambakipun wicanten: “Rasululloh – mugi-mugi Allah ingkang
mupu Luhur tetap melimpahkan salawat uga salam inggil piyambakipun uga keluarga
piyambakipun – bersabda: “kula mboten nate nggadhahi kekajengan sekedhika kados
kekajengan tiyang jahiliah majeng para estri (yakni ngucul dalu sareng piyambake sedaya
kaliyan inum-benteran atos uga nyekar) kajawi kalih dalu, ingkang pundi ing kekalihipun
Allah njagi kula, mukawis dalu kula wicanten dhateng seseorang saking pemuda Makkah,
sawegaken kami madya angenaken menda keluarga kami: “tulung sampeyan mirengaken
menda-menda kula, sahingga kula saged mlebet datheng kitha Makkah mila kula badhe
nelasaken dalu ing ngrika sami kaliyan para pemuda bentenipun majengaken piyambakipun.”
pemuda punika wicanten: “saea.” mila kula pun mlebet datheng kitha Makkah dadosipun
kula ngantos ing griya setunggal daripada perumahan (pangawisan) kitha Makkah, kula
mireng sekaran (musik) suwanten gendang uga seruling.” kula wicanten: “menapa niki?”
lajeng dipunginemaken menawi: “Fulan uga Fulanah emah-emah.” lajeng kula pun lenggah
konjuk ningali tunjukan punika uga lajeng Allah menutup kuping kula (mila kula pun
ketileman), mila demi Allah mboten enten ingkang mungokaken kula kajawi benteripun sinar
srengenge. lajeng kula mantuk datheng kawanku punika, uga piyambakipun wicanten:
“menapa ingkang sampun sampeyan tumindakake?” kula wicanten: “kula mboten
numindakake menapa-menapa.” lajeng kula ceriosaken menapa ingkang kedadosan ing badan