-
Javanese_2_Biography_of_the_Prophet, page : 209
Nalika tekan lembah Nakhlah, kafilah mau diamati. Karavan kasebut kalebu wong-wong sing ora percaya sing misuwur, Amr, Al Hadrami, Othman lan Nawfal, putrane Abdullah, Al-Mughirah lan liya-liyane, sing ngangkut barang kismis, lan bahan panganan liyane. Umat Islam ngadhepi dilema arep nyerang utawa ora amarga iku wulan Rajab.
Abdullah, putrane Jahsh waswas amarga ora ngerti apa sing kudu ditindakake, dheweke ora yakin manawa aturan pra-Islam sing ora gelut sajrone Wulan Suci isih ditrapake utawa ora, lan dipikirake kanthi jero ayat kasebut, "Idin diwenehake kanggo wong-wong sing gelut amarga dheweke dianiaya. " 22:39.
Lan dheweke nggawe kesimpulan yen bisa nyerang lan panah dipecat, salah sijine nyerang Amr, putrane Al-Hadrami lan dheweke tilar donya. Othman lan Al-Hakam ditawan, nanging Nawfal bisa lolos. Saiki, ana pasulayan getih sing bisa dibantah.
Abdullah lan Muhajirin bali menyang Madinah karo tahanan, unta, lan jarahane. Nalika tekan Madinah, dheweke mbagi barang jarahan karo awake dhewe, lan nyisihake seperlima kanggo Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) kanggo mbagekake amal. Nalika Abdullah lan kanca-kanca nggawa barang jarahan menyang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan diwenehi wong-wong mau, dheweke nolak kanggo nampa pengeling-eling, "Aku ora mrentah sampeyan perang ing Wulan Suci."
Abdullah lan kanca-kancane sedhih banget amarga nolak Nabi, lan didukani karo kanca-kanca Muslim amarga nglanggar Sasi Suci. Wong-wong sing ora precaya ing Madinah duwe keputusan kanggo nggawe masalah kasebut lan tuduhan akeh. Minangka kanggo Koraysh, dheweke nyalahake Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) sing tanggung jawab nglanggar Wulan Suci Rajab.
Abdullah lan kanca-kancane padha rusak; dudu tujuane kanggo ora manut Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan dheweke tumindak mung sawise nggoleki ati banget, nanging kasunyatane tetep ora diwenehi ijin perang. Sawise sawetara wektu, dheweke lega nalika Malaekat Jibril nurunake ayat kasebut saka Allah sing ujar:
"Dheweke takon babagan Sasi Suci lan gelut ing dina kasebut.
Ngomong: 'Perang ing wulan iki minangka kesalahan (pelanggaran);
nanging nglarang wong liya saka dalane Allah,
lan ora precaya marang Panjenengane, lan Mesjid Suci,
lan kanggo ngusir pedunung saka kono iku gedhe banget karo Allah.
Pertentangan luwih gedhe tinimbang mateni.
Dheweke ora bakal mandheg perang nglawan sampeyan
nganti dheweke meksa sampeyan mundur saka agama sampeyan, yen dheweke bisa.
Nanging sapa ing antaramu sing padha ora gelem nyembah marang agamane, lan mati dadi wong kafir,
penggaweane bakal dibatalake ing jagad iki lan ing urip langgeng.
lan wong-wong mau bakal dadi kanca neraka, lan ing kana bakal urip ing salawas-lawase. "
Koran 2: 217
Saiki ayat iki wis dicethakaké, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) ngerti manawa Abdullah lan anak buahé wis diampuni lan nampa kaping lima barang rampasan sing banjur disebar dadi amal.
Abdullah, putrane Jahsh waswas amarga ora ngerti apa sing kudu ditindakake, dheweke ora yakin manawa aturan pra-Islam sing ora gelut sajrone Wulan Suci isih ditrapake utawa ora, lan dipikirake kanthi jero ayat kasebut, "Idin diwenehake kanggo wong-wong sing gelut amarga dheweke dianiaya. " 22:39.
Lan dheweke nggawe kesimpulan yen bisa nyerang lan panah dipecat, salah sijine nyerang Amr, putrane Al-Hadrami lan dheweke tilar donya. Othman lan Al-Hakam ditawan, nanging Nawfal bisa lolos. Saiki, ana pasulayan getih sing bisa dibantah.
Abdullah lan Muhajirin bali menyang Madinah karo tahanan, unta, lan jarahane. Nalika tekan Madinah, dheweke mbagi barang jarahan karo awake dhewe, lan nyisihake seperlima kanggo Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) kanggo mbagekake amal. Nalika Abdullah lan kanca-kanca nggawa barang jarahan menyang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan diwenehi wong-wong mau, dheweke nolak kanggo nampa pengeling-eling, "Aku ora mrentah sampeyan perang ing Wulan Suci."
Abdullah lan kanca-kancane sedhih banget amarga nolak Nabi, lan didukani karo kanca-kanca Muslim amarga nglanggar Sasi Suci. Wong-wong sing ora precaya ing Madinah duwe keputusan kanggo nggawe masalah kasebut lan tuduhan akeh. Minangka kanggo Koraysh, dheweke nyalahake Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) sing tanggung jawab nglanggar Wulan Suci Rajab.
Abdullah lan kanca-kancane padha rusak; dudu tujuane kanggo ora manut Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan dheweke tumindak mung sawise nggoleki ati banget, nanging kasunyatane tetep ora diwenehi ijin perang. Sawise sawetara wektu, dheweke lega nalika Malaekat Jibril nurunake ayat kasebut saka Allah sing ujar:
"Dheweke takon babagan Sasi Suci lan gelut ing dina kasebut.
Ngomong: 'Perang ing wulan iki minangka kesalahan (pelanggaran);
nanging nglarang wong liya saka dalane Allah,
lan ora precaya marang Panjenengane, lan Mesjid Suci,
lan kanggo ngusir pedunung saka kono iku gedhe banget karo Allah.
Pertentangan luwih gedhe tinimbang mateni.
Dheweke ora bakal mandheg perang nglawan sampeyan
nganti dheweke meksa sampeyan mundur saka agama sampeyan, yen dheweke bisa.
Nanging sapa ing antaramu sing padha ora gelem nyembah marang agamane, lan mati dadi wong kafir,
penggaweane bakal dibatalake ing jagad iki lan ing urip langgeng.
lan wong-wong mau bakal dadi kanca neraka, lan ing kana bakal urip ing salawas-lawase. "
Koran 2: 217
Saiki ayat iki wis dicethakaké, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) ngerti manawa Abdullah lan anak buahé wis diampuni lan nampa kaping lima barang rampasan sing banjur disebar dadi amal.