-
Javanese_2_Biography_of_the_Prophet, page : 217
Rute sing paling cepet menyang Mekah liwat Badr, mula Abu Sufyan numpak sadurunge mbukak karavan kanggo mesthekake yen aman yen bisa dituju. Dheweke tekan sumur kasebut mung sawetara wektu sawise pramuka budhal lan ketemu karo wong lanang saka desa sing teka kanggo golek banyu. Abu Sufyan takon apa dheweke wis nate nemoni wong liya sing nembe ngerti, mula warga desa ngandhani dheweke yen wong asing sing dheweke weruh mung wong loro sing teka ing sadhuwure gunung lan mandheg narik banyu.
Abu Sufyan tansah waspada yen ana pratandha lan kanthi cepet ndeleng babagan kotoran unta. Dheweke ngetrapake pucuk unta nyetak ing bukit kasebut lan nemokake apa sing digoleki lan dipriksa kanthi cepet. Nalika nyuda kotoran kasebut ing setengah atine mula trenyuh nalika ndeleng sawetara watu kurma lan serat tanggal sing ora dicerna banjur mbengok: "Demi Allah, panganan Yathrib iku!" Wedi paling ala dikonfirmasi. Dheweke ngerti tentara Nabi ora bisa adoh, mula dheweke bali kanthi cepet banget menyang kafilah sing dikepung ing pesisir.
@BALIK KUNCI
Saiki para pramuka wis bali menyang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan ngandhani yen teka kafilah wis cedhak ing Badr. Iki minangka warta sing apik, amarga dheweke ngira yen dheweke duwe hak unggul lan bakal bisa ngatasi Koraysh kanthi serangan kejutan.
@ RESOLVE MUHAJIRIN LAN ANSAR
Pangarep-arep banget nalika ana warta yen tentara Koraysh akeh sing budhal saka Mekah kanggo ndhukung Abu Sufyan. Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) mbuang-buang wektu lan ngundang Muhajirin lan Ansar bareng-bareng menehi kabar kasebut.
Abu Bakr lan Omar makili Muhajirin lan Omar dadi juru bicara. Omar matur marang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) manawa dheweke padha swarane - kudu maju. Banjur, salah sawijining migran paling anyar, Mikdad saka suku Zuhra, tangi lan ngomong karo ujar, "Dhuh, Utusanipun Allah, tindakake kaya sing diprentahake dening Allah. Kita ora bakal kaya Bani Israel sing ujar marang Musa, 'Ayo lunga Pangeranmu lan perang, kita bakal ngenteni ing kene. ' Luwih becik, kita ujar, 'Lunga karo Pangeranmu lan perang, kita bakal perang karo sampeyan ing sisih tengen lan kiwa, ing ngarep lan ing mburine! " cemlorot ngerti kekuwatan iman Muhajirin.
Banjur Sa'ad, putrane Mu'adh, saka Ansar banjur jumeneng, "Wahai Utusan Allah (salla Allahu alihi wa sallam), kami percaya marang awakmu lan aku percaya apa sing sampeyan gawa. Yaiku sejatine. Kita wis sumpah sampeyan bakal ngrungokake lan manut. Tindakake kekarepan sampeyan, kita bebarengan karo sampeyan. Dening Panjenengane sing ngutus sampeyan kanthi sejatine, yen sampeyan njaluk kita nyabrang segara lan nyelehake sampeyan, kita bakal aja padha nindakake - ora ana wong ing antarane kita sing ora bakal nindakake. Kita ora nglawan mungsuh kita sesuk, kita wis perang sadurunge lan kudu dipercaya. InsyaAllah, keberanian kita bakal nggawe sampeyan keren, dadi nuntun aku karo berkahing Allah! "
Ana rasa seneng banget, Ansar lan Muhajirin gabung ing tekad, nanging mung sawetara taun sadurunge, penyatuan kasebut pancen ora bisa dipikirake.
Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) seneng banget karo wangsulane sing setya lan ngandhani supaya duwe ati sing apik, amarga Allah, sing Mahakuwasa
Abu Sufyan tansah waspada yen ana pratandha lan kanthi cepet ndeleng babagan kotoran unta. Dheweke ngetrapake pucuk unta nyetak ing bukit kasebut lan nemokake apa sing digoleki lan dipriksa kanthi cepet. Nalika nyuda kotoran kasebut ing setengah atine mula trenyuh nalika ndeleng sawetara watu kurma lan serat tanggal sing ora dicerna banjur mbengok: "Demi Allah, panganan Yathrib iku!" Wedi paling ala dikonfirmasi. Dheweke ngerti tentara Nabi ora bisa adoh, mula dheweke bali kanthi cepet banget menyang kafilah sing dikepung ing pesisir.
@BALIK KUNCI
Saiki para pramuka wis bali menyang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan ngandhani yen teka kafilah wis cedhak ing Badr. Iki minangka warta sing apik, amarga dheweke ngira yen dheweke duwe hak unggul lan bakal bisa ngatasi Koraysh kanthi serangan kejutan.
@ RESOLVE MUHAJIRIN LAN ANSAR
Pangarep-arep banget nalika ana warta yen tentara Koraysh akeh sing budhal saka Mekah kanggo ndhukung Abu Sufyan. Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) mbuang-buang wektu lan ngundang Muhajirin lan Ansar bareng-bareng menehi kabar kasebut.
Abu Bakr lan Omar makili Muhajirin lan Omar dadi juru bicara. Omar matur marang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) manawa dheweke padha swarane - kudu maju. Banjur, salah sawijining migran paling anyar, Mikdad saka suku Zuhra, tangi lan ngomong karo ujar, "Dhuh, Utusanipun Allah, tindakake kaya sing diprentahake dening Allah. Kita ora bakal kaya Bani Israel sing ujar marang Musa, 'Ayo lunga Pangeranmu lan perang, kita bakal ngenteni ing kene. ' Luwih becik, kita ujar, 'Lunga karo Pangeranmu lan perang, kita bakal perang karo sampeyan ing sisih tengen lan kiwa, ing ngarep lan ing mburine! " cemlorot ngerti kekuwatan iman Muhajirin.
Banjur Sa'ad, putrane Mu'adh, saka Ansar banjur jumeneng, "Wahai Utusan Allah (salla Allahu alihi wa sallam), kami percaya marang awakmu lan aku percaya apa sing sampeyan gawa. Yaiku sejatine. Kita wis sumpah sampeyan bakal ngrungokake lan manut. Tindakake kekarepan sampeyan, kita bebarengan karo sampeyan. Dening Panjenengane sing ngutus sampeyan kanthi sejatine, yen sampeyan njaluk kita nyabrang segara lan nyelehake sampeyan, kita bakal aja padha nindakake - ora ana wong ing antarane kita sing ora bakal nindakake. Kita ora nglawan mungsuh kita sesuk, kita wis perang sadurunge lan kudu dipercaya. InsyaAllah, keberanian kita bakal nggawe sampeyan keren, dadi nuntun aku karo berkahing Allah! "
Ana rasa seneng banget, Ansar lan Muhajirin gabung ing tekad, nanging mung sawetara taun sadurunge, penyatuan kasebut pancen ora bisa dipikirake.
Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) seneng banget karo wangsulane sing setya lan ngandhani supaya duwe ati sing apik, amarga Allah, sing Mahakuwasa