-
Javanese_2_Biography_of_the_Prophet, page : 222
Allah ngandika, "Lan nalika setan nggawe tumindak ala dheweke dianggep adil.
Dheweke ujar, 'Dina iki ora ana sing bakal ngalahake sampeyan.
Aku bakal mitulungi kowé. '”Bab 8:48
Nalika Koraysh tekan pucuking gunung, srengenge wis wungu lan dheweke bisa katon karo Nabi (salla Allahu alihi wa sallam). Nalika ndeleng tentara, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) njaluk matur, "Ya Allah, para Koraysh ana ing kene. Kanthi umuk lan bangga dheweke teka, nglawan Sampeyan lan ngandelake Utusanmu. Ya Pangeran, wenehake pitulung sampeyan sing Sampeyan Dhuh Yehuwah, Paduka tumpes, dinten punika Paduka tumpes. "
Sombong, nalika Koraysh majeng Abu Jahl njaluk tulung marang Koraysh kanthi ujar, "Gusti, salah siji saka loro partai kasebut ora sopan karo sedulure lan nggawa kita sing ora ngerti - karusakane dina iki!" Para Koraysh yakin nomer lan pengalaman sing unggul bakal njamin kamenangane lan kanthi iki bisa ngasilake prestise karo suku Arab liyane , nanging sing paling penting ngremukake Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan para pengikute.
Ora let suwe, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) sempat ndeleng Utbah, putrane Rabia, nunggangi unta abang lan matur marang para Sahabat, "Yen ana gunane babar pisan, kabeh bakal padha ana wong sing nunggang unta abang. Yen nuruti dheweke, dheweke bakal nempuh dalan sing bener. "
Koraysh uga ndeleng wong-wong sing percaya lan kaget amarga dheweke sithik banget lan mikir bisa uga ana pasukan liya sing ndhelik ing sisih mburi. Nalika tekan lembah kasebut, Koraysh nginep kemah lan ngutus Umair bin Wahab Al-Jumahi nunggang jaran kanggo ngira jumlahane lan ndeleng apa sejatine bala sing didhelikake. Nalika Umair bali, dheweke ngumumake, "He wong Koraysh, aku wis ndeleng unta nggawa pati. Wong-wong iki ora duwe pertahanan utawa perlindungan, mung duwe pedhang, nanging aku ora mikir sapa wae sing bakal dipateni sadurunge sadurunge Aku mateni salah siji saka kita. Sanajan saben partai mateni pihak liyane kanthi jumlah sing padha, apa sing bakal ditinggalake sawise urip iki, apa sing bakal sampeyan lakoni! "
Krungu Umair, Hakim saka suku Asad, ponakane Lady Khadijah langsung menyang Utbah, bapakne Waleed karo wong-wong Abdu Shams. Utbah wis setuju kanggo gabung karo Koraysh nglawan wong-wong sing precaya amarga sedulure sing seda, sedulur Aamir Al Hadrami, tiwas ing Nakhlah sajrone Wulan Suci. Nalika Hakim nemokake Utbah dheweke ujar. "Sampeyan iku wong sing paling hebat, gusti Koraysh, lan sing dituruti. Apa sampeyan pengin wong ngelingi sampeyan kanthi pujian kabeh wektu?" Utbah takon, "Kepiye carane bisa dadi?" "Mimpin bali, para Koraysh nuntut getih liyane saka Muhammad kanggo getih Al Hadrami," wangsulane Hakim.
Tembung Hakim narik kawigaten Utbah lan dheweke setuju nalika nyengkuyung dheweke uga bisa ngomong karo Abu Jahl, nanging Abu Jahl wis bertahun-tahun nentang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan sing paling kuwatir ing antarane perang nglawan dheweke.
Utbah ngomong karo umate, "Heh, wong Koraysh, ora ana apa-apa sing kudu diperang karo Muhammad lan para Sahabat. Yen sampeyan ngalahake wong-wong mau, saben wong ing antaramu mesthi bakal katon nyepelekake marang wong liya sing wis mateni paman, sedulur, utawa sanak. Mula, balia lan
Dheweke ujar, 'Dina iki ora ana sing bakal ngalahake sampeyan.
Aku bakal mitulungi kowé. '”Bab 8:48
Nalika Koraysh tekan pucuking gunung, srengenge wis wungu lan dheweke bisa katon karo Nabi (salla Allahu alihi wa sallam). Nalika ndeleng tentara, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) njaluk matur, "Ya Allah, para Koraysh ana ing kene. Kanthi umuk lan bangga dheweke teka, nglawan Sampeyan lan ngandelake Utusanmu. Ya Pangeran, wenehake pitulung sampeyan sing Sampeyan Dhuh Yehuwah, Paduka tumpes, dinten punika Paduka tumpes. "
Sombong, nalika Koraysh majeng Abu Jahl njaluk tulung marang Koraysh kanthi ujar, "Gusti, salah siji saka loro partai kasebut ora sopan karo sedulure lan nggawa kita sing ora ngerti - karusakane dina iki!" Para Koraysh yakin nomer lan pengalaman sing unggul bakal njamin kamenangane lan kanthi iki bisa ngasilake prestise karo suku Arab liyane , nanging sing paling penting ngremukake Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan para pengikute.
Ora let suwe, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) sempat ndeleng Utbah, putrane Rabia, nunggangi unta abang lan matur marang para Sahabat, "Yen ana gunane babar pisan, kabeh bakal padha ana wong sing nunggang unta abang. Yen nuruti dheweke, dheweke bakal nempuh dalan sing bener. "
Koraysh uga ndeleng wong-wong sing percaya lan kaget amarga dheweke sithik banget lan mikir bisa uga ana pasukan liya sing ndhelik ing sisih mburi. Nalika tekan lembah kasebut, Koraysh nginep kemah lan ngutus Umair bin Wahab Al-Jumahi nunggang jaran kanggo ngira jumlahane lan ndeleng apa sejatine bala sing didhelikake. Nalika Umair bali, dheweke ngumumake, "He wong Koraysh, aku wis ndeleng unta nggawa pati. Wong-wong iki ora duwe pertahanan utawa perlindungan, mung duwe pedhang, nanging aku ora mikir sapa wae sing bakal dipateni sadurunge sadurunge Aku mateni salah siji saka kita. Sanajan saben partai mateni pihak liyane kanthi jumlah sing padha, apa sing bakal ditinggalake sawise urip iki, apa sing bakal sampeyan lakoni! "
Krungu Umair, Hakim saka suku Asad, ponakane Lady Khadijah langsung menyang Utbah, bapakne Waleed karo wong-wong Abdu Shams. Utbah wis setuju kanggo gabung karo Koraysh nglawan wong-wong sing precaya amarga sedulure sing seda, sedulur Aamir Al Hadrami, tiwas ing Nakhlah sajrone Wulan Suci. Nalika Hakim nemokake Utbah dheweke ujar. "Sampeyan iku wong sing paling hebat, gusti Koraysh, lan sing dituruti. Apa sampeyan pengin wong ngelingi sampeyan kanthi pujian kabeh wektu?" Utbah takon, "Kepiye carane bisa dadi?" "Mimpin bali, para Koraysh nuntut getih liyane saka Muhammad kanggo getih Al Hadrami," wangsulane Hakim.
Tembung Hakim narik kawigaten Utbah lan dheweke setuju nalika nyengkuyung dheweke uga bisa ngomong karo Abu Jahl, nanging Abu Jahl wis bertahun-tahun nentang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan sing paling kuwatir ing antarane perang nglawan dheweke.
Utbah ngomong karo umate, "Heh, wong Koraysh, ora ana apa-apa sing kudu diperang karo Muhammad lan para Sahabat. Yen sampeyan ngalahake wong-wong mau, saben wong ing antaramu mesthi bakal katon nyepelekake marang wong liya sing wis mateni paman, sedulur, utawa sanak. Mula, balia lan