-
Javanese_2_Biography_of_the_Prophet, page : 283
Nalika dheweke ndeleng Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lan sadhar yen laporan iku salah, dheweke seneng banget dheweke banjur muni, "Kanthi sampeyan ing antarane kita, kerugian pribadi ora pati penting." Katresnan lan pengabdian sing jero saka para sahabat awal kanggo Nabi Muhammad (salla Allahu alihi wa sallam) manawa kesejahteraan lan masalahe dhewe-dhewe mesthi dadi kekarepane kekarepane dheweke.
@THE KORAYS MENCARI NABI (salla Allahu alihi wa sallam)
Nalika Koraysh siyap-siyap mecah kemah, dheweke nggawa barang-barang perang sing kurang akeh sing dipikolehi nalika ditemoni menyang unta kanthi siyap bali menyang Mekah.
Nalika Koraysh sibuk karo persiapan pungkasan, Abu Sufyan, sing kepengin ngerti apa ora utawa Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) wis mati utawa isih urip, nunggang jaran dhewe menyang gunung.
Sawise tekan gunung kasebut, dheweke mandheg lan, ndeleng ing arah sing pungkasan katon Muslim, dheweke bengok-bengok, "Kamulyan menyang Hubal, muga-muga agama sampeyan bisa menang!" Nalika Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) ngrungokake, dheweke nuli dhawuhe Omar kanggo mangsuli, "Allah iku Maha Agung, Maha Suci. Kita ora padha. Martir kita ana ing Swarga - wong mati sampeyan ana ing Geni." Kanthi manut, Omar jumeneng, tindak menyang pucuk gunung, lan nyeluk kanthi sabda Nabi (salla Allahu alihi wa sallam).
Abu Sufyan ngenali swarane Omar lan nyeluk, "Omar, kanthi Asma Allah, aku njaluk tulung, apa Muhammad wis seda?" Omar mangsuli, "Demi Allah, ora! Malah saiki dheweke uga ngrungokake apa sing sampeyan ucapake!" Kayane katon aneh, Abu Sufyan mangsuli, "Aku percaya sampeyan, tembungmu luwih bener tinimbang karo Abdullah, putrane Qami'a." ”Sampeyan bakal nemokake sawetara wong lanang sampeyan sing dirusak. Aku ora nganjurake anak buahku kanggo nindakake, nanging aku ora nuwun sewu marang tumindak kasebut! "
Banjur dheweke mbengok, "Muga-muga Badr dadi papan pertemuan kita taun ngarep!" Nalika Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) midhanget iki, dheweke banjur ngutus kanca-kancane liyane menyang garis kasebut kanthi pesen, "Iki minangka perjanjian sing ditegesi ing antarane kita."
Nalika Abu Sufyan bali menyang pasukane, dheweke nemokake yen dheweke kumpul ing sisih adoh lembah ngenteni dhawuhe supaya maju. Dheweke budhal menyang arah kidul lan diwedeni saiki bisa mlebu Medina. Kanthi mekaten, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) njaluk sukarelawan kanggo ngetutake tentara lan menehi kabar babagan gerakane.
Pitung puluh Muslim dadi sukarela, kalebu Abu Bakar lan Zubair, nanging Sa'ad saka suku Zuhrah sing dipilih. Sadurunge dheweke mangkat, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) wicaksana ngandhani, "Yen lagi nuntun jaran lan nunggang unta, dheweke bakal dituju menyang Mekah, nanging yen nunggang jaran lan nuntun unta, mesthine bakal menyang Madinah. . Demi Panjenengane sing nyengkuyung jiwaku, yen iku tujuwane, aku bakal nyekel lan nglawan wong-wong mau. " Sa'ad ora mbuwang-mbuwang wektu banjur munggah ing pereng gunung, nunggang jaran Nabi, banjur budhal misi.
@MARTYR sing ORA NAMPAKAKE DOA Wajib
Ing antarane korban jiwa ing medan perang yaiku Usayrim, wong saka Madinah. Nalika Ansar nemoni dheweke, dheweke kaget banget yen dheweke ana ing kana. Kaping pirang-pirang wektu dheweke ngobrol babagan Islam, nanging dheweke mesthi ragu-ragu ngrampungake agama Islam, lan ujar, "Yen aku bisa yakin sejatine,
@THE KORAYS MENCARI NABI (salla Allahu alihi wa sallam)
Nalika Koraysh siyap-siyap mecah kemah, dheweke nggawa barang-barang perang sing kurang akeh sing dipikolehi nalika ditemoni menyang unta kanthi siyap bali menyang Mekah.
Nalika Koraysh sibuk karo persiapan pungkasan, Abu Sufyan, sing kepengin ngerti apa ora utawa Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) wis mati utawa isih urip, nunggang jaran dhewe menyang gunung.
Sawise tekan gunung kasebut, dheweke mandheg lan, ndeleng ing arah sing pungkasan katon Muslim, dheweke bengok-bengok, "Kamulyan menyang Hubal, muga-muga agama sampeyan bisa menang!" Nalika Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) ngrungokake, dheweke nuli dhawuhe Omar kanggo mangsuli, "Allah iku Maha Agung, Maha Suci. Kita ora padha. Martir kita ana ing Swarga - wong mati sampeyan ana ing Geni." Kanthi manut, Omar jumeneng, tindak menyang pucuk gunung, lan nyeluk kanthi sabda Nabi (salla Allahu alihi wa sallam).
Abu Sufyan ngenali swarane Omar lan nyeluk, "Omar, kanthi Asma Allah, aku njaluk tulung, apa Muhammad wis seda?" Omar mangsuli, "Demi Allah, ora! Malah saiki dheweke uga ngrungokake apa sing sampeyan ucapake!" Kayane katon aneh, Abu Sufyan mangsuli, "Aku percaya sampeyan, tembungmu luwih bener tinimbang karo Abdullah, putrane Qami'a." ”Sampeyan bakal nemokake sawetara wong lanang sampeyan sing dirusak. Aku ora nganjurake anak buahku kanggo nindakake, nanging aku ora nuwun sewu marang tumindak kasebut! "
Banjur dheweke mbengok, "Muga-muga Badr dadi papan pertemuan kita taun ngarep!" Nalika Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) midhanget iki, dheweke banjur ngutus kanca-kancane liyane menyang garis kasebut kanthi pesen, "Iki minangka perjanjian sing ditegesi ing antarane kita."
Nalika Abu Sufyan bali menyang pasukane, dheweke nemokake yen dheweke kumpul ing sisih adoh lembah ngenteni dhawuhe supaya maju. Dheweke budhal menyang arah kidul lan diwedeni saiki bisa mlebu Medina. Kanthi mekaten, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) njaluk sukarelawan kanggo ngetutake tentara lan menehi kabar babagan gerakane.
Pitung puluh Muslim dadi sukarela, kalebu Abu Bakar lan Zubair, nanging Sa'ad saka suku Zuhrah sing dipilih. Sadurunge dheweke mangkat, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) wicaksana ngandhani, "Yen lagi nuntun jaran lan nunggang unta, dheweke bakal dituju menyang Mekah, nanging yen nunggang jaran lan nuntun unta, mesthine bakal menyang Madinah. . Demi Panjenengane sing nyengkuyung jiwaku, yen iku tujuwane, aku bakal nyekel lan nglawan wong-wong mau. " Sa'ad ora mbuwang-mbuwang wektu banjur munggah ing pereng gunung, nunggang jaran Nabi, banjur budhal misi.
@MARTYR sing ORA NAMPAKAKE DOA Wajib
Ing antarane korban jiwa ing medan perang yaiku Usayrim, wong saka Madinah. Nalika Ansar nemoni dheweke, dheweke kaget banget yen dheweke ana ing kana. Kaping pirang-pirang wektu dheweke ngobrol babagan Islam, nanging dheweke mesthi ragu-ragu ngrampungake agama Islam, lan ujar, "Yen aku bisa yakin sejatine,