Muhammad.com collection in 109 languages

  • Javanese_Children_Stories_Poems, page : 163

Halima kudu nggawa dheweke bali menyang omah gurun.
Muhammad cilik seneng main karo sedulur-sedulur angkatne nanging uga seneng lungguh
dewekan. Pirang wulan wis kliwat bali saka Mekah, nalika
ing sawijining dina nalika sedulur-sedulur padha dolanan ora adoh ing antarane wedhus-wedhus mau, banjur lungguh
Dhewe, ana malaekat loro, sing katon rupane manungsa, nganggo salin putih murni
jubah teka karo nggawa bokor emas sing isine salju. Muhammad dudu wong liya
wedi, utawa prihatin nalika mbukak dodo kanthi ajaib, krasa ana ing sekitar dheweke
jantung, ngumbah, banjur nutup dada maneh lan kiwa.
Sedulur-sedulure weruh wong loro mau, banjur padha nonton kanthi gumun lan sanalika padha budhal
dheweke mlayu banter yen sikile bisa nggawa dheweke ngandhani ibune. Halima lan dheweke
garwane kesusu marani Muhammad lan nemokake dheweke ngadeg dhewe. Raine katon
rada pucet lan Halima nyekel dheweke kanthi lembut banjur takon apa sing duwe
kedaden Dheweke crita babagan wong loro kasebut lan kepiye cara mbukak dhadhane
lan nggoleki apa-apa, nanging apa sing digoleki dheweke ora ngerti.
Halima waspada lan nyawang dhadhane nanging ora ana pratandhane
dibukak, uga durung ana tilas getih. Bedane mung dheweke
bisa ditemokake yaiku tandha cilik sing dijupuk minangka tandha kelairan ing antarane dheweke
pundhak katon diangkat luwih dhuwur tinimbang biasane.
Halima lan bojone kuwatir lan pitakon marang putra putrane bola-bali, nanging