Muhammad.com collection in 109 languages

  • Javanese_Children_Stories_Poems, page : 251

ngabari manawa tahanan kasebut saka Koraysh lan dudu saka Abu
Kafilah Sufyan.
Nalika Nabi takon marang para tahanan ing endi papan kemah para Koraysh, dheweke
marang dheweke, tanpa meksa, nuding bukit Akankal lan ngandhani yen duweke
kemah mapan ana ing iringane ing sisih liyane. Dheweke takon ukuran tentara, nanging
wong lanang ora bisa ngira jumlahe nanging jarene akeh. Dadi
Nabi saw, puji lan salam, nyuwun pirsa unta pinten
saben dina disembeleh kanggo dipakani lan dikandhani sangang utawa sepuluh. Saka iki ing
Nabi nyimpulake manawa cacahe kudu ana udakara sangang atus nganti
sewu. Banjur, dheweke takon marang tahanan supaya jenenge pimpinane lan
ngerti manawa sedulur Utba lan Shayba ana ing antarane, bebarengan karo
Abu Jahl, Hakim, Nufail, Al Harith, putrane Amir, Tu'mayma, Al Nadr, Zama'a,
Umayya, Nabi, Munabbih, Suhayl, lan Amr, putrane Abdu Wudd. Nalika
Nabi ngerti babagan iki, dheweke nuli marani para pandhereke lan ujar: "Mekkah wis mbuwang
Sampeyan bagean saka ati! "Saka iki, dheweke ngerti yen dheweke bakal nglawan
mungsuh utama.
RASA KESELAMATAN:
Nalika Abu Sufyan nemokake watu kurma ing kotoran unta dheweke mutusake
njupuk rute sing luwih dawa menyang Mekah kanthi yakin manawa nindakake kafilah