Muhammad.com collection in 109 languages

  • Javanese_Children_Stories_Poems, page : 272

Abdul Rahman nyekel tangane lan nggawa dheweke menyang kemah. Nalika lagi mlaku,
Ummaya takon jeneng wong sing nganggo wulu unta ing
dodo. Abdul Rahman mangsuli manawa Hamza, ing endi Ummaya
komentar manawa dheweke sing paling nglarani Koraysh.
Bilal, sing wis disiksa banget dening Ummaya, bisa weruh
Abdul Rahman nggawa para tahanan menyang kemah lan mbengok: "Iki pancen hebat
wong sing ora precaya, Ummaya, putrane Khalaf, muga-muga aku ora urip sajrone urip! "Abdul
Rahman ujar: "Dheweke dadi tahananku," nanging Bilal tetep sambat: "Dhuh para pambiyantu
saka Allah, Ummaya sing ora precaya, putrane Khalaf, muga-muga ora suwene umurku
lagi urip! "Ora let suwe para penganut padha nglumpuk lan ngubengi Abdul
Rahman, Ummaya lan Ali, banjur salah sawijine maju maju lan ngilangi Ali
kaki lan Ummaya njerit kanthi sak tenane. Abdul Rahman crita yen ing kana
ora ana sing bisa ditindakake lan akeh wong sing mateni penyiksa kesuwur lan
putrane.
Pangobatan tahanan:
Nabi paring dhawuh manawa tahanan bisa ditahan, nanging kudu
dirawat kanthi becik lan panganan kanthi panganan sing padha karo sing nyekel.
Ing antarane para tawanan yaiku Abu Aziz, adhine Mus'ab. Nalika Mus'ab weruh
manawa adhine diculik karo Ansar, dheweke menehi saran supaya ujar: "Ikatan