Muhammad.com collection in 109 languages

  • Javanese_Children_Stories_Poems, page : 311

Para Koraysh wis ngandel yen bisa ngrusak tandurane umat Islam
nyediakake pakan jaran, nanging dheweke dadi kewirange, nalika tekan ing
oasis dheweke nemokake kebon wis dipanen. Ora ana sing menehi panganan
jaran luwe lan pasokan sing digawa mung winates. Nanging, ing
unta saka suku Ghatafan lan Najd luwih begja amarga bisa
Kasar ing alas tamarisk sing tuwuh cedhak Uhud.
Amarga kahanan sing ora dikarepake, Koraysh ngerti manawa kudu mogok kanthi cepet,
yen pasukan kavaleri bakal banget ora bisa menehi mogok sing efektif, mula tembunge
dikirim menyang sekutu kanggo gabung langsung ing njaba Medina.
PRELUDE TO ATACK:
Koraysh ngarepake manawa para mukmin bisa mbela awake dhewe saka benteng-benteng
bangunan lan beteng Madinah. Nalika padha ndeleng Nabi, puji lan tentrem sejahtera
nalika dheweke nggawe kemah ing sanjabane Kutha semangat dheweke nunggang dhuwur kaya sing dikira
perang bakal rampung kanthi cepet lan kamenangan bakal enggal dadi duweke.
Nanging, nalika Abu Sufyan lan para prajurite saya cedhak karo kemah Nabi, semangatane
ora suwe banjur kempes. Dheweke mikir yen bakal bisa ngalahake Nabi
tentara kanthi jumlah sing akeh banget, nanging saiki, mripate tiba ing jembar, jembar
trench karo pamanah siyap kanggo murub.
Pesenan kasebut diwenehake supaya maju lan nalika tekan sawetara, ana peringatan