Muhammad.com collection in 109 languages

  • Javanese_Children_Stories_Poems, page : 399

Wis sepi banget, ora ana swara keprungu, kabeh padha
kepengin banget ngrungokake apa sing kudu dikandhani.
Banjur, dumadakan, ana swara kaya bocah sing nangis ngebaki hawa lan swasana kasebut bakal kedaden
ora mandheg. Jemaat padha gumun arep nangis ngendi
saka - ora ana bocah cilik sing nangis.
Nabi saw
Mesjid banjur mudhun saka mimbar anyar banjur nyedhaki sing lawas
tunggak kayu sing biyen diandelake nalika menehi khutbah. Banjur
dheweke menepuk tiang kayu lawas mau nganggo tangane, dicekel cedhak lan
sawise sawetara tangisan mandheg.
Kabeh wong paling kaget nalika ngerti yen kayu kasebut
nangis nangis, dheweke durung nate krungu utawa ndeleng tangisan sadurunge.
Saiki manawa tiang kayu lawas rumangsa luwih apik Nabi, muji lan
salam sejatine, nuli ngadhepi jemaah lan matur,
"Alesané pilar kasebut nangis amarga ngelingi wacananku
Al-Quran lan kepiye carane dakkandhani sawetara Hadits nalika aku mandhegani. "
Kabeh saiki wis dadi pilar lawas sing nyenengake lan
Nabi, puji syukur lan salam dhumateng panjenenganipun, kondur ing mimbar anyar kanggo
wiwiti khutbah.