-
Javanese_Children_Stories_Poems, page : 548
ngadeg ora adoh.
Lan nalika main lan mlayu
Aku ora kebetulan ndeleng,
guruku mlaku alon-alon,
mlaku marani aku.
Banjur isin aku buku iki minger
banjur ambruk,
guruku mung nyawang aku
lan dakkarepake.
Dheweke ngerti apa sing wis tak lakoni,
Aku rumangsa yen aku ala,
nalika nangis gedhe banget ngglundhuli pipi
Aku krasa sedhih banget.
Amarga aku ngerti, aku ora kudu njupuk
apa dudu duweke,
Aku ngerti yen nyolong mergo
salah banget.
Aku matur nuwun sewu,
lan aku ora bakal nindakake maneh,
Lan nalika main lan mlayu
Aku ora kebetulan ndeleng,
guruku mlaku alon-alon,
mlaku marani aku.
Banjur isin aku buku iki minger
banjur ambruk,
guruku mung nyawang aku
lan dakkarepake.
Dheweke ngerti apa sing wis tak lakoni,
Aku rumangsa yen aku ala,
nalika nangis gedhe banget ngglundhuli pipi
Aku krasa sedhih banget.
Amarga aku ngerti, aku ora kudu njupuk
apa dudu duweke,
Aku ngerti yen nyolong mergo
salah banget.
Aku matur nuwun sewu,
lan aku ora bakal nindakake maneh,