-
Latin_Biography-of-Prophet-Muhammad-Shefa, page : 49
Haec autem sampling. Si plura de his nobilibus virtutibus discere volueris, eas in authenticis propheticarum locutionum indiciis cum multiplicibus transmissorum vinculis invenies. Omnes hadith narrant quomodo Propheta asperitatem, labores et iniurias sibi a Koraysh in aetate quae "Tempus Ignorantiae" appellatum est, patienter tractavit, et postea Allah Prophetam potestatem in Koraysh dedit, ut eum victorem faceret.
Koraysh quamquam in sua asperitate perstiterint, intellexerunt se superari et eorum hierarchia interfectos esse. Propheta autem continuum ignovit & negligens actus suos, & interrogavit eos: Quid ergo dicitis, quod nunc facturus sum? Respondebant, "Bene, frater generosus, et nepos generosus." Unde Propheta respondit autem prophetam dicens ad speciebus errare, fratres, '' ne qua exprobratio est in te hodie. " ( 12.92) Ad liberi estis".
Anas refert "Apud Orationem Aurorae octo homines ex Tanim intenti sunt ut Allah Angelus occideret . Capti sunt sed nuntius Allah liberavit eos. Allah versum misit " Qui manus a te compescuit… » ( 48, 24 ) .
Abu Sufyan et socii eius martyrio auctores fuerunt Hamzae, Prophetae avunculus, multique Sociorum eius. In omnibus his, Propheta eum dimisit et leniter tractavit dicens: "Numquid scivistis quod non est deus nisi Allah?" Respondit Abu Sufyan: « Sit mihi pater et mater tua redemptio! Quam parcam et benignam affinitatem servas!
Certum est Prophetam omnium hominum tardissimum fuisse ad iram, & facillime ad placandum.
In G enerosity et Domine penhandedness Hieremiae prophetae
Liberalitas, benevolentia, nobilitas, ac elite munificentia altius inter se habent
quam in prima specie et in plures ramos dividi potest. For
sicut dictum est quod benevolentia est libenter impendere in magnis et utilibus rebus, refertur etiam ad virtutem et ad oppositum turpitudinis. Nobilitas est libenter dimittere quod ab aliis debetur et malae dispositioni opponitur. Largitio est libere vacare et vitare, quod non est laudabile, adipisci. Contrarium est avaritiae. Quaelibet harum ingenuarum uirtutum w ut patet Propheta nec ante fuit nec postea futurus quis paria sunt. Nemo umquam ei occurrit, quod eum secus esse diceret.
Jabir filius Abdullah nobis narrat, cum Allah Angelus aliquid petivit quod numquam recusavit.
Cum venerit ad danda munera filius Abbatis, refert Prophetam fuisse liberalissimum, ac etiam largiorem in Ramadan. Cum Gabriel ad eum venisset, largior etiam ventus emissus fuit.
Anas fabulam narravit de homine qui ibat ad Prophetam et rogabat eum ut daret ei aliquid. Dedit ei Propheta inter duos montes pascentibus gregibus ovium. Reversus ad tribum suam dixit "Musulmanus fieri! Muhammad homo dat donum, qui paupertatem non timet."
Notum est quod centum camelos multis dedit. Safwano primo dedit plus centum, deinde ducentos. Haec liberalitas notissima erat etiam antequam Nuntius tradendo mandaretur. Waraka filius Nawfal dixit ei "Omnes portas et incapaces adiuvas".
His expugnatis Hawazin tribus, quam captivorum sex millia virginum ac liberorum custodiens, omnes in tribum reddidit.
Abbas tantum auri per Prophetam datum ferre non potuit. Ad instantiam cuiusquam numquam deflexit, donec ad largiendum non est relictus.
Alia vice accessit ad eum et rogabat ut daret ei aliquid. The
Propheta nihil habuit ad dandum, sed potius
Koraysh quamquam in sua asperitate perstiterint, intellexerunt se superari et eorum hierarchia interfectos esse. Propheta autem continuum ignovit & negligens actus suos, & interrogavit eos: Quid ergo dicitis, quod nunc facturus sum? Respondebant, "Bene, frater generosus, et nepos generosus." Unde Propheta respondit autem prophetam dicens ad speciebus errare, fratres, '' ne qua exprobratio est in te hodie. " ( 12.92) Ad liberi estis".
Anas refert "Apud Orationem Aurorae octo homines ex Tanim intenti sunt ut Allah Angelus occideret . Capti sunt sed nuntius Allah liberavit eos. Allah versum misit " Qui manus a te compescuit… » ( 48, 24 ) .
Abu Sufyan et socii eius martyrio auctores fuerunt Hamzae, Prophetae avunculus, multique Sociorum eius. In omnibus his, Propheta eum dimisit et leniter tractavit dicens: "Numquid scivistis quod non est deus nisi Allah?" Respondit Abu Sufyan: « Sit mihi pater et mater tua redemptio! Quam parcam et benignam affinitatem servas!
Certum est Prophetam omnium hominum tardissimum fuisse ad iram, & facillime ad placandum.
In G enerosity et Domine penhandedness Hieremiae prophetae
Liberalitas, benevolentia, nobilitas, ac elite munificentia altius inter se habent
quam in prima specie et in plures ramos dividi potest. For
sicut dictum est quod benevolentia est libenter impendere in magnis et utilibus rebus, refertur etiam ad virtutem et ad oppositum turpitudinis. Nobilitas est libenter dimittere quod ab aliis debetur et malae dispositioni opponitur. Largitio est libere vacare et vitare, quod non est laudabile, adipisci. Contrarium est avaritiae. Quaelibet harum ingenuarum uirtutum w ut patet Propheta nec ante fuit nec postea futurus quis paria sunt. Nemo umquam ei occurrit, quod eum secus esse diceret.
Jabir filius Abdullah nobis narrat, cum Allah Angelus aliquid petivit quod numquam recusavit.
Cum venerit ad danda munera filius Abbatis, refert Prophetam fuisse liberalissimum, ac etiam largiorem in Ramadan. Cum Gabriel ad eum venisset, largior etiam ventus emissus fuit.
Anas fabulam narravit de homine qui ibat ad Prophetam et rogabat eum ut daret ei aliquid. Dedit ei Propheta inter duos montes pascentibus gregibus ovium. Reversus ad tribum suam dixit "Musulmanus fieri! Muhammad homo dat donum, qui paupertatem non timet."
Notum est quod centum camelos multis dedit. Safwano primo dedit plus centum, deinde ducentos. Haec liberalitas notissima erat etiam antequam Nuntius tradendo mandaretur. Waraka filius Nawfal dixit ei "Omnes portas et incapaces adiuvas".
His expugnatis Hawazin tribus, quam captivorum sex millia virginum ac liberorum custodiens, omnes in tribum reddidit.
Abbas tantum auri per Prophetam datum ferre non potuit. Ad instantiam cuiusquam numquam deflexit, donec ad largiendum non est relictus.
Alia vice accessit ad eum et rogabat ut daret ei aliquid. The
Propheta nihil habuit ad dandum, sed potius