-
Latin_Biography-of-Prophet-Muhammad-Shefa, page : 155
eos qui post me sunt quaerentes. tu, sume hastam meam in vaginam. Camelos meos et oves in tali loco transibis. Quodcumque opus fuerit ab eis sume. Allah Angelus munus suum benigne detrectavit dicens, "Non opus habeo", et pro Suraka supplicavit qui tunc citato cursu ad socios suos reverteretur.
Abu Hurayrah refert, Abu Jahl iuraverat se calcaturum cervicem Muhammad Prophetae proximo tempore vidit eum prostratum, vel faciem suam in pulvere perfricare. Abu Jahl ad eum accesserunt comites, eique nuntiaverunt prophetam orantem prope Ka'bah, ut Abu Jahl ad eum accederet, deinde ipse perterritos avertit, manibus se muniens. Interrogaverunt socii quid factum esset, et dixit illis, "Advenienti despexi, et vidi fossam ignis plenam, in quam paene cecidi; aspectu terribilis, et volubilitas alarum implevit terram." Postea propheta sociis volatilibus alarum narravit angelos, et ait, Si propius accessisset, membratim discerperent. Tunc ille versus, "Immo vero nimis insolens est" (96, 6) revelatum est.
Pro- pheta dixit se adjutum fuisse terrore injecto in corda inimicorum suorum, qui usque ad menses ab eo discesserant.
Prophetae K nunc et S ciences
Allah Prophetam suam copiam dedit summae cognitionis ad res tam mundanas quam ad Religionem pertinentium. Iuris, iurisprudentiae, et religionis articulos, notitiam ei dedit, ac optime communicare cum populo et quid commodius ad suae gentis salutem.
Muhammad propheta notitia circumstantiarum priorum gentium, et factus est sciens historiarum prophetarum, nuntiorum, tyrannorum, et singulorum aetatum ab Adam usque ad tempus suum, ad cognitionem legum et scripturarum eorum. Historiam suam, nuntium et quomodo Allah cum illis tractaverunt, singulas earum descriptiones intellexit, opiniones diversas, cognitionem temporum ac temporum, sapientiam sapientum, argumenta infidelium cuiusvis nationis.
Cum venissent ad eum infideles, poterat disputare et aperte respondere et Judeum et Christianum secundum scripturam suam. De secretis scripturarum suarum narravit eis, et de scientiis eorum occultis locutus est, et quid velint celare et quomodo libros suos temptaverint informavit.
Arabum quoque tribubus in singulis dialectis versatus et obscura quaedam specialia quibusdam tribubus noverat. Arabice merae eloquentiae singulas noverat. Praeliorum nuntium sciebat, eorum sapientiam, similitudines et sensum poetici, omnia verba circumdedit, et in eis parabolas aut proverbia declarabat, ut omnes intellegere possent altitudinem rerum et effusuram. obscura illa verba illustrant.
Leges faciles ad intellegendum constituit, neque strictas neque contradicentes erant. Legem adduxit, mores bonae indolis, ethicae, et omne genus desiderabilis notae docuit, adeo ut nec incredulus quidquam obiiciat, nisi frustratus sit, et aliquid in talionis modo dixerit. Infideles etiam in tempore ignorantiae, qui eum opponebant vel recusabant, hoc refellere non poterant, et quod verum erat dicebant, nec aliter probare conabantur.
Muhammad propheta fecit licitum quod cuique bonum fuit, et quod erat contrarium interdixit, et per hoc vitam, honorem, proprietatem ab iniuria tutatus est, et ignem vitae aeternae timuit.
Abu Hurayrah refert, Abu Jahl iuraverat se calcaturum cervicem Muhammad Prophetae proximo tempore vidit eum prostratum, vel faciem suam in pulvere perfricare. Abu Jahl ad eum accesserunt comites, eique nuntiaverunt prophetam orantem prope Ka'bah, ut Abu Jahl ad eum accederet, deinde ipse perterritos avertit, manibus se muniens. Interrogaverunt socii quid factum esset, et dixit illis, "Advenienti despexi, et vidi fossam ignis plenam, in quam paene cecidi; aspectu terribilis, et volubilitas alarum implevit terram." Postea propheta sociis volatilibus alarum narravit angelos, et ait, Si propius accessisset, membratim discerperent. Tunc ille versus, "Immo vero nimis insolens est" (96, 6) revelatum est.
Pro- pheta dixit se adjutum fuisse terrore injecto in corda inimicorum suorum, qui usque ad menses ab eo discesserant.
Prophetae K nunc et S ciences
Allah Prophetam suam copiam dedit summae cognitionis ad res tam mundanas quam ad Religionem pertinentium. Iuris, iurisprudentiae, et religionis articulos, notitiam ei dedit, ac optime communicare cum populo et quid commodius ad suae gentis salutem.
Muhammad propheta notitia circumstantiarum priorum gentium, et factus est sciens historiarum prophetarum, nuntiorum, tyrannorum, et singulorum aetatum ab Adam usque ad tempus suum, ad cognitionem legum et scripturarum eorum. Historiam suam, nuntium et quomodo Allah cum illis tractaverunt, singulas earum descriptiones intellexit, opiniones diversas, cognitionem temporum ac temporum, sapientiam sapientum, argumenta infidelium cuiusvis nationis.
Cum venissent ad eum infideles, poterat disputare et aperte respondere et Judeum et Christianum secundum scripturam suam. De secretis scripturarum suarum narravit eis, et de scientiis eorum occultis locutus est, et quid velint celare et quomodo libros suos temptaverint informavit.
Arabum quoque tribubus in singulis dialectis versatus et obscura quaedam specialia quibusdam tribubus noverat. Arabice merae eloquentiae singulas noverat. Praeliorum nuntium sciebat, eorum sapientiam, similitudines et sensum poetici, omnia verba circumdedit, et in eis parabolas aut proverbia declarabat, ut omnes intellegere possent altitudinem rerum et effusuram. obscura illa verba illustrant.
Leges faciles ad intellegendum constituit, neque strictas neque contradicentes erant. Legem adduxit, mores bonae indolis, ethicae, et omne genus desiderabilis notae docuit, adeo ut nec incredulus quidquam obiiciat, nisi frustratus sit, et aliquid in talionis modo dixerit. Infideles etiam in tempore ignorantiae, qui eum opponebant vel recusabant, hoc refellere non poterant, et quod verum erat dicebant, nec aliter probare conabantur.
Muhammad propheta fecit licitum quod cuique bonum fuit, et quod erat contrarium interdixit, et per hoc vitam, honorem, proprietatem ab iniuria tutatus est, et ignem vitae aeternae timuit.