-
Latin_Biography-of-Prophet-Muhammad-Shefa, page : 184
praetereat eandem reverentiam sibi, qua in vita est, post tempus debetur.
Ia'far hac admonitione humiliatus Malik interrogavit, "Abu Abdullah, quando supplicas tibi directum orationis occurrere vel Nuntio Allah occurrere ? " Respondit Malik, "Quare faciem tuam ab eo avertis, cum ille tua media et media patris tui Adami ad Allah in die Resurrectionis? Te praebent Prophetam et rogamus eum ut intercedat quod eius intercessionem Allah dat. Allah dicit, "Si, cum ipsi peccaverunt, ad te venerint. ... " (4:64)."
Malik dixit de Ayyoub As-Sakhtiyani, "Non refero tibi nisi ab Ayyoub vel alio meliore illo. Ibam in Peregrinationem maiorem bis et forte observaturus Ayyoub erat. Quandocunque nuntius Allah commemorabatur, flevit et eius. oculi rubicundi facti sunt, ubi hoc factum intellexi, quantam venerationem, quam Prophetam tunc esse coeperam, ab eo scribere narrationes.
Dixit autem filius Musab Abdullah : "Quotiescumque commemoratus est propheta Malik, ita palluit ut turbaret eos qui cum eo erant. Quodam die interrogatus de hoc dixit, "Si vidistis quod vidi, noluistis. Hoc mirandum, Muhammad, filium Munkadir, magistri Alcorani sibus, saepissime interrogatus de prophetica voce flevit usque ad nos ei compatiendum: observavi Jaf'ar, filium Muhammad, qui iocari vellet. et multum ridet, sed cum Propheta coram ipso commemorato, palluit, et nunquam vidi eum narrare dictum de Allah nuncio, nisi prius ablutionem faciens, cum visitare eum solebam, invenirem eum vel orantem, vel ieiunantem. Aut Alcoranum recitans, de necessariis tantum locutus est quae ad ipsum pertinebant: inter scolares qui erant scientes et colebant Allah, Fortis Gloriosus .
Facies Abdur Rahman , Al Kasim filii palluit , perinde ac si sanguis ex eo hauriretur , et lingua eius arefacta esset , quoties commemoratur Propheta . Hoc fuit propter reverentiam quam erga Prophetam . Cum visitaret Amir, Abdullah filium, cuius avus erat Az-Zubair, et Propheta commemoratur in praesentia eius, defleat donec non amplius lacrimae relictae sint ad effundendum.
Az-Zuhri erat unus e facili- tudine et amica populo, et observabatur quoties Propheta coram eo commemoratus factus est omnium oblitus, ac si non te nosset, nec scires eum. Safwan, Sulayman filius, qui inter eos diligentissime colendorum erat, visitarem, et tota nocte preces offerebat. Cum praedictus esset Propheta , flebat et hoc pergebat, et surgens qui erat circa se, discessit.
Cum Katada propheticum sermonem audivit, in fletum erupit et valde timuit.
Erat autem tempus quando multi congregati sunt in Malik, et dixit quidam : Utinam constituas aliquem cui dictare posses, tunc audiret populus. Malik respondit: "Allah dixit: "Credentes, nolite erigere voces vestras super vocem prophetae" (49:2). Reverentia in vita sua eadem nunc est, qua mortuus est.
Sirini filius ridet, sed cum prophetica commemoratur humilis factus est.
Abur Rahman, Mahdi filius, socios suos tacere praecepit, quoties prophetica vox commemorabatur, et dixit eis, "Nolite super vocem prophetae elevare voces vestras ." Cuius ratio est in interpretatione praecedentis versus, qui silere homines dicebat, quoties prophetica vox legitur, perinde ac si essent in praesentia prophetae audientis eum loquentem.
Ia'far hac admonitione humiliatus Malik interrogavit, "Abu Abdullah, quando supplicas tibi directum orationis occurrere vel Nuntio Allah occurrere ? " Respondit Malik, "Quare faciem tuam ab eo avertis, cum ille tua media et media patris tui Adami ad Allah in die Resurrectionis? Te praebent Prophetam et rogamus eum ut intercedat quod eius intercessionem Allah dat. Allah dicit, "Si, cum ipsi peccaverunt, ad te venerint. ... " (4:64)."
Malik dixit de Ayyoub As-Sakhtiyani, "Non refero tibi nisi ab Ayyoub vel alio meliore illo. Ibam in Peregrinationem maiorem bis et forte observaturus Ayyoub erat. Quandocunque nuntius Allah commemorabatur, flevit et eius. oculi rubicundi facti sunt, ubi hoc factum intellexi, quantam venerationem, quam Prophetam tunc esse coeperam, ab eo scribere narrationes.
Dixit autem filius Musab Abdullah : "Quotiescumque commemoratus est propheta Malik, ita palluit ut turbaret eos qui cum eo erant. Quodam die interrogatus de hoc dixit, "Si vidistis quod vidi, noluistis. Hoc mirandum, Muhammad, filium Munkadir, magistri Alcorani sibus, saepissime interrogatus de prophetica voce flevit usque ad nos ei compatiendum: observavi Jaf'ar, filium Muhammad, qui iocari vellet. et multum ridet, sed cum Propheta coram ipso commemorato, palluit, et nunquam vidi eum narrare dictum de Allah nuncio, nisi prius ablutionem faciens, cum visitare eum solebam, invenirem eum vel orantem, vel ieiunantem. Aut Alcoranum recitans, de necessariis tantum locutus est quae ad ipsum pertinebant: inter scolares qui erant scientes et colebant Allah, Fortis Gloriosus .
Facies Abdur Rahman , Al Kasim filii palluit , perinde ac si sanguis ex eo hauriretur , et lingua eius arefacta esset , quoties commemoratur Propheta . Hoc fuit propter reverentiam quam erga Prophetam . Cum visitaret Amir, Abdullah filium, cuius avus erat Az-Zubair, et Propheta commemoratur in praesentia eius, defleat donec non amplius lacrimae relictae sint ad effundendum.
Az-Zuhri erat unus e facili- tudine et amica populo, et observabatur quoties Propheta coram eo commemoratus factus est omnium oblitus, ac si non te nosset, nec scires eum. Safwan, Sulayman filius, qui inter eos diligentissime colendorum erat, visitarem, et tota nocte preces offerebat. Cum praedictus esset Propheta , flebat et hoc pergebat, et surgens qui erat circa se, discessit.
Cum Katada propheticum sermonem audivit, in fletum erupit et valde timuit.
Erat autem tempus quando multi congregati sunt in Malik, et dixit quidam : Utinam constituas aliquem cui dictare posses, tunc audiret populus. Malik respondit: "Allah dixit: "Credentes, nolite erigere voces vestras super vocem prophetae" (49:2). Reverentia in vita sua eadem nunc est, qua mortuus est.
Sirini filius ridet, sed cum prophetica commemoratur humilis factus est.
Abur Rahman, Mahdi filius, socios suos tacere praecepit, quoties prophetica vox commemorabatur, et dixit eis, "Nolite super vocem prophetae elevare voces vestras ." Cuius ratio est in interpretatione praecedentis versus, qui silere homines dicebat, quoties prophetica vox legitur, perinde ac si essent in praesentia prophetae audientis eum loquentem.