-
Latin_Biography-of-Prophet-Muhammad-Shefa, page : 195
In Fajr utraque parte legitur in secunda unitate orationis.
In oratione Zuhr, Asr et Isha legitur prima pars in secunda unitate et secunda parte iungitur cum prima parte et in ultima orationis unitate legitur.
In oratione Maghrib legitur prima pars in secunda unitate et secunda pars iungitur parti priori et in tertia legitur unitas orationis.
— seeunda pars —
("Allahuma salli alaa Muhammaden wa alaa aali Muhammaden kama sallayta alaa Ibrahim wa alaa aali Ibrahim.
Allahuma Barik alaa Muhammaden wa alaa aali Muhammaden kama Barakta alaa Ibrahim wa alaa aali Ibrahim. Fi aalameen innaka Hamidun Majid")
— seeunda pars —
(O Allah Muhammad et familiam Muhammad laudant sicut Abraham et familiam Abrahae laudasti. Et benedic Muhammad et Machometum familiam benedicens Abraham et familiam Abraham in seculis, immo tu ipse Laudatus es, glorificatus es " )
Malik versionem ab Abu Masood Al Ansari elegit, quae propheta dixit: "Dic, Allah, lauda Muhammad et familiam eius, sicut laudasti familiam Abrahae, et benedicis Muhammad et familiam Muhammad, benedicens. Abrahae familia in omni mundo. Tu es laudabilis et gloriosus.
Imam Shafi'i dicit omnem orationem quae Prophetam in ultimo orationis consessu non habet orationem cum quis testificatur unitatem Allah ante pacis salutem (tashahuhd) irritam esse. Dixit quod si omittitur ab oratione precationis, repetenda est oratio.
Ishaq, filius Abrahae dicit precationem obligatoriam repetendam esse si ex intentione omittitur, et oratio irrita est. Sed hoc non est invalidum si sit propter oblivionem.
Muhammad, filius Abdul Hakam et alii quos possidet, Al Qassar filius et Abdul Wahhab dicunt Muhammad Al-Mawwaz cepisse obligationem in precatione et haec sententia Ash-Shafi'i fuit.
Abu Ya'la Al-Abdi Al Maliki dixit Maliki scholae iurisprudentiae tres opiniones de hoc tenere, scilicet obligatorium, propheticum et commendatum.
Abbatis filius et Jabir narrant prophetae eos docuisse quid in laude ipsius in ultima orationis consessu dicendum sit, eodem modo Alcorani capitulo eos docebat.
Supplicationes in propheta tempora offerre
Optandum est ut iam ante diximus orationem pro- phetam in ultima consessu ante supplicationem facere.
Audivit Propheta virum orantem deprecantem, non petentem super eum benedictionibus, unde intulit Propheta , Haec festinata est. Tunc vocavit hominem et dixit illis qui in comitatu suo, "Cum aliquis vestrum supplicat, debet incipere gratias Allah tunc laudans Ipsum, et tunc dicito orationem super Prophetam suum, postea supplicare potest pro quocunque voluerit."
Monuit filius Masood : " Si quis vestrum aliquid petere voluerit Allah , incipiat prius eum laudare et extollere in modo merenti , deinde postulare benedictiones super Prophetam . Postmodum supplicatio est maxime . verisimile esse respondit. "
Propheta laudandus est, quoties auditur mentio nominis sui, et quando scriptum est nomen ejus. Laudandus etiam est cum audiendo ad orationem, quia dixit, "Si memoratur nomen meum coram homine, et non laudat me, quasi detritus sit in pulvere nasus ejus."
In oratione Zuhr, Asr et Isha legitur prima pars in secunda unitate et secunda parte iungitur cum prima parte et in ultima orationis unitate legitur.
In oratione Maghrib legitur prima pars in secunda unitate et secunda pars iungitur parti priori et in tertia legitur unitas orationis.
— seeunda pars —
("Allahuma salli alaa Muhammaden wa alaa aali Muhammaden kama sallayta alaa Ibrahim wa alaa aali Ibrahim.
Allahuma Barik alaa Muhammaden wa alaa aali Muhammaden kama Barakta alaa Ibrahim wa alaa aali Ibrahim. Fi aalameen innaka Hamidun Majid")
— seeunda pars —
(O Allah Muhammad et familiam Muhammad laudant sicut Abraham et familiam Abrahae laudasti. Et benedic Muhammad et Machometum familiam benedicens Abraham et familiam Abraham in seculis, immo tu ipse Laudatus es, glorificatus es " )
Malik versionem ab Abu Masood Al Ansari elegit, quae propheta dixit: "Dic, Allah, lauda Muhammad et familiam eius, sicut laudasti familiam Abrahae, et benedicis Muhammad et familiam Muhammad, benedicens. Abrahae familia in omni mundo. Tu es laudabilis et gloriosus.
Imam Shafi'i dicit omnem orationem quae Prophetam in ultimo orationis consessu non habet orationem cum quis testificatur unitatem Allah ante pacis salutem (tashahuhd) irritam esse. Dixit quod si omittitur ab oratione precationis, repetenda est oratio.
Ishaq, filius Abrahae dicit precationem obligatoriam repetendam esse si ex intentione omittitur, et oratio irrita est. Sed hoc non est invalidum si sit propter oblivionem.
Muhammad, filius Abdul Hakam et alii quos possidet, Al Qassar filius et Abdul Wahhab dicunt Muhammad Al-Mawwaz cepisse obligationem in precatione et haec sententia Ash-Shafi'i fuit.
Abu Ya'la Al-Abdi Al Maliki dixit Maliki scholae iurisprudentiae tres opiniones de hoc tenere, scilicet obligatorium, propheticum et commendatum.
Abbatis filius et Jabir narrant prophetae eos docuisse quid in laude ipsius in ultima orationis consessu dicendum sit, eodem modo Alcorani capitulo eos docebat.
Supplicationes in propheta tempora offerre
Optandum est ut iam ante diximus orationem pro- phetam in ultima consessu ante supplicationem facere.
Audivit Propheta virum orantem deprecantem, non petentem super eum benedictionibus, unde intulit Propheta , Haec festinata est. Tunc vocavit hominem et dixit illis qui in comitatu suo, "Cum aliquis vestrum supplicat, debet incipere gratias Allah tunc laudans Ipsum, et tunc dicito orationem super Prophetam suum, postea supplicare potest pro quocunque voluerit."
Monuit filius Masood : " Si quis vestrum aliquid petere voluerit Allah , incipiat prius eum laudare et extollere in modo merenti , deinde postulare benedictiones super Prophetam . Postmodum supplicatio est maxime . verisimile esse respondit. "
Propheta laudandus est, quoties auditur mentio nominis sui, et quando scriptum est nomen ejus. Laudandus etiam est cum audiendo ad orationem, quia dixit, "Si memoratur nomen meum coram homine, et non laudat me, quasi detritus sit in pulvere nasus ejus."