-
Javanese_2_Biography_of_the_Prophet, page : 304
Nalika dipenjara, Khubaib, sing wis pisah karo Zayd, nyilih pisau saka salah sawijining putrine Harith. Ora suwe, putrane sing isih enom ngumbara menyang Khubaib lan lungguh ing pangkone, lan nalika piso isih ana ing tangane. Nalika ibune bocah mau weruh kedadeyan kasebut, dheweke wedi banget. Khubaib ngerti rasa wedi banget lan takon, "Apa sampeyan wedi yen aku bakal mateni dheweke? Aku ora bisa nindakake perkara kaya ngono," lan dheweke ngutus bocah enom kasebut bali menyang ibune, amarga dheweke wis ngerti saka tuladha Nabi kita sing dikasihi. tumindak ora mung ora adil lan ora diajeni, nanging sing luwih penting dilarang, lan ora ana papan kanggo tumindak nistha kaya ngono ing Islam.
Wiwit wektu kasebut, kapan wae Khubaib disebutake, ibune bocah kasebut mesthi ngucapake matur nuwun banget babagan dheweke lan bakal asring menehi komentar kepiye dheweke ndeleng Khubaib mangan anggur seger sanajan ora ana ing musim lan bakal menehi komentar, "Aku yakin manawa iku Allah sing ngirim panganan Khubaib! " Kaloro faktor penting kasebut nggawe kesan banget marang dheweke.
Nalika wayahe Khubaib lan Zayd mati syahid, dheweke digawa kanthi terpisah menyang panggonan ing njaba Mekah sing diarani Tan'im. Nalika ketemu, dheweke salaman kanthi tentrem lan ngajak supaya sabar. Khubaib minangka wong pertama sing mati syahid, nanging sadurunge mati syahid, dheweke njaluk diksal donga rong unit. Wong-wong sing ora precaya setuju lan mbebasake dheweke saka rantai, banjur ndedonga. Sawise rampung, dheweke noleh marang sing nyekel dheweke, "Aku bakal luwih suwe ndedonga yen ora mikir yen sampeyan mikir aku wedi karo pati." Banjur dheweke ndedonga, "Ya Allah, dietungen kabeh lan patenana siji-siji, lan aja nganti diluwari."
@MARTYRDOM KHUBAIB LAN ZAYD
Khubaib bakal nyekel saham lan wong-wong sing ora precaya ngandhani yen dheweke bakal nylametake nyawane yen dheweke mundur, nanging dheweke nolak, ujar, "Yen sampeyan menehi kabeh perkara ing jagad iki, aku isih bakal nolak." Wong-wong kafir nyoba mbujuki Khubaib lan terus ngolok-olok, "Apa sampeyan ora pengin dadi Muhammad ing papan sampeyan lan sampeyan lagi lungguh ing omah!" Kanthi tresno banget marang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam), Khubaib mangsuli, "Ora, aku ora pengin muga-muga Muhammad (salla Allahu alihi wa sallam) malah bakal ditusuk eri lan aku kudu lungguh ing omah." Wong-wong sing ora percaya terus nyoba kanggo nggawe dheweke mundur, nanging tembunge keprungu lan ati sing kuwat lan percaya.
Khubaib pengin supaya dheweke mati syahid ngadhepi arah Ka'bah sing ditresnani, nanging wong-wong sing ora percaya nolak, mula dheweke ujar, "Yen aku tiwas amarga wong Islam, aku ora peduli ing sisih endi aku bakal mati. Pati aku ana ing Sebab saka Allah, lan yen kersane, dheweke bakal mberkahi bagean saka awakku sing wis rusak. " Sadurunge dheweke mati syahid, dheweke menehi panyuwunan pungkasan kanthi pangandikane, "Ya Allah, ora ana wong sing bakal nggawa salam sejahtera marang Rasul-Mu (salla Allahu alihi wa sallam), mulane kirim salam sejatine kanggo dheweke kanggo aku. "
Nalika mati syahid marang Khubaib, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lungguh karo para Sahabat ing Madinah. Ora katon karo para sahabat, Malaikat Jibril nggawa salam tentrem Khubaib, mula
Wiwit wektu kasebut, kapan wae Khubaib disebutake, ibune bocah kasebut mesthi ngucapake matur nuwun banget babagan dheweke lan bakal asring menehi komentar kepiye dheweke ndeleng Khubaib mangan anggur seger sanajan ora ana ing musim lan bakal menehi komentar, "Aku yakin manawa iku Allah sing ngirim panganan Khubaib! " Kaloro faktor penting kasebut nggawe kesan banget marang dheweke.
Nalika wayahe Khubaib lan Zayd mati syahid, dheweke digawa kanthi terpisah menyang panggonan ing njaba Mekah sing diarani Tan'im. Nalika ketemu, dheweke salaman kanthi tentrem lan ngajak supaya sabar. Khubaib minangka wong pertama sing mati syahid, nanging sadurunge mati syahid, dheweke njaluk diksal donga rong unit. Wong-wong sing ora precaya setuju lan mbebasake dheweke saka rantai, banjur ndedonga. Sawise rampung, dheweke noleh marang sing nyekel dheweke, "Aku bakal luwih suwe ndedonga yen ora mikir yen sampeyan mikir aku wedi karo pati." Banjur dheweke ndedonga, "Ya Allah, dietungen kabeh lan patenana siji-siji, lan aja nganti diluwari."
@MARTYRDOM KHUBAIB LAN ZAYD
Khubaib bakal nyekel saham lan wong-wong sing ora precaya ngandhani yen dheweke bakal nylametake nyawane yen dheweke mundur, nanging dheweke nolak, ujar, "Yen sampeyan menehi kabeh perkara ing jagad iki, aku isih bakal nolak." Wong-wong kafir nyoba mbujuki Khubaib lan terus ngolok-olok, "Apa sampeyan ora pengin dadi Muhammad ing papan sampeyan lan sampeyan lagi lungguh ing omah!" Kanthi tresno banget marang Nabi (salla Allahu alihi wa sallam), Khubaib mangsuli, "Ora, aku ora pengin muga-muga Muhammad (salla Allahu alihi wa sallam) malah bakal ditusuk eri lan aku kudu lungguh ing omah." Wong-wong sing ora percaya terus nyoba kanggo nggawe dheweke mundur, nanging tembunge keprungu lan ati sing kuwat lan percaya.
Khubaib pengin supaya dheweke mati syahid ngadhepi arah Ka'bah sing ditresnani, nanging wong-wong sing ora percaya nolak, mula dheweke ujar, "Yen aku tiwas amarga wong Islam, aku ora peduli ing sisih endi aku bakal mati. Pati aku ana ing Sebab saka Allah, lan yen kersane, dheweke bakal mberkahi bagean saka awakku sing wis rusak. " Sadurunge dheweke mati syahid, dheweke menehi panyuwunan pungkasan kanthi pangandikane, "Ya Allah, ora ana wong sing bakal nggawa salam sejahtera marang Rasul-Mu (salla Allahu alihi wa sallam), mulane kirim salam sejatine kanggo dheweke kanggo aku. "
Nalika mati syahid marang Khubaib, Nabi (salla Allahu alihi wa sallam) lungguh karo para Sahabat ing Madinah. Ora katon karo para sahabat, Malaikat Jibril nggawa salam tentrem Khubaib, mula