-
Javanese_Children_Stories_Poems, page : 122
Sajrone lara, garwane Ayub ngrawat lan ngrawat dheweke paling becik kaya dheweke
bisa lan mung ninggalake sisihane nalika ana wong sing menehi garapan. Taun liwati
sadurunge urip saya angel, nanging dheweke ora sambat, banjur ing sawijining dina
Garwane Ayub takon, "Napa sampeyan ora njaluk tulung marang Allah? Dheweke bakal nggawe sampeyan
luwih becik. "Nanging Ayub, sing saiki wis sepuh, lan sabar karo apa sing ditindakake Allah
Dikirim mangsuli, "Sajrone pitung puluh taun aku sehat, apa ora sabar banget
pitung puluh taun maneh? "
Ayub ora nate matur nuwun marang Allah sanajan akeh pacoban sing dikirim.
Nanging dheweke bakal muji lan matur nuwun marang Panjenengane.
Urip dadi luwih sithik lan ora ana sing bisa dipangan, mula garwane Ayub sing ngalami kaya ngono
rambut dawa sing ayu sing biasa dikepang dheweke mutusake ngethok untul siji lan diparingi
kanggo wanita minangka ijol kanggo panganan sing akeh. Nalika Ayub ndeleng panganan mau
dheweke kaget banjur takon, "Saka ngendi sampeyan entuk?" Nanging dheweke kandha
dheweke diwenehi panganan minangka ganti kanggo nglayani sawetara wong. Sabanjure
dina dheweke ngethok lan adol rambut sing isih ana banjur mulih karo
panganan liyane akeh. Wektu iki Ayub sumpah yen dheweke ora bakal mangan
nganti dheweke crita persis babagan carane entuk kabeh panganan. Garwane Ayub njupuk dheweke
syal lan dheweke ngerti apa sing wis ditindakake lan dadi nesu banget lan sumpah
kanggo ngalahake dheweke kaping satus nalika Allah mbalekake sehat.
bisa lan mung ninggalake sisihane nalika ana wong sing menehi garapan. Taun liwati
sadurunge urip saya angel, nanging dheweke ora sambat, banjur ing sawijining dina
Garwane Ayub takon, "Napa sampeyan ora njaluk tulung marang Allah? Dheweke bakal nggawe sampeyan
luwih becik. "Nanging Ayub, sing saiki wis sepuh, lan sabar karo apa sing ditindakake Allah
Dikirim mangsuli, "Sajrone pitung puluh taun aku sehat, apa ora sabar banget
pitung puluh taun maneh? "
Ayub ora nate matur nuwun marang Allah sanajan akeh pacoban sing dikirim.
Nanging dheweke bakal muji lan matur nuwun marang Panjenengane.
Urip dadi luwih sithik lan ora ana sing bisa dipangan, mula garwane Ayub sing ngalami kaya ngono
rambut dawa sing ayu sing biasa dikepang dheweke mutusake ngethok untul siji lan diparingi
kanggo wanita minangka ijol kanggo panganan sing akeh. Nalika Ayub ndeleng panganan mau
dheweke kaget banjur takon, "Saka ngendi sampeyan entuk?" Nanging dheweke kandha
dheweke diwenehi panganan minangka ganti kanggo nglayani sawetara wong. Sabanjure
dina dheweke ngethok lan adol rambut sing isih ana banjur mulih karo
panganan liyane akeh. Wektu iki Ayub sumpah yen dheweke ora bakal mangan
nganti dheweke crita persis babagan carane entuk kabeh panganan. Garwane Ayub njupuk dheweke
syal lan dheweke ngerti apa sing wis ditindakake lan dadi nesu banget lan sumpah
kanggo ngalahake dheweke kaping satus nalika Allah mbalekake sehat.