-
Latin_Biography-of-Prophet-Muhammad-Shefa, page : 126
Cum Christiani episcopi Najran accesserunt ad Prophetam maxime remanserunt adamante in recusatione Islamica accipere. Tunc misit Allah versum in quo eos provocat ad maledictionem Allah invocandam super eos qui mentiuntur. Allah dicit, "Ad eos qui tecum de eo disputant postquam cognitio ad te venit, dic, "Veni, colligamus filios nostros et filios tuos, mulieres nostras et feminas vestras, nosmet ipsos et vos, supplices oremus; sic maledictionem Allah super eos qui mentiuntur» (3,61). Antistes eorum, Al Aqib, coepiscopos suos monuit dicens: "Prophetam tu scis, et quantumcumque sit coetus parvus vel magnus, propheta nunquam maledicit populo et postea remanent." Ita a provocatione cessaverunt et "poll-tributum" iis solvere permiserunt qui fidem recipere noluerunt propter quod praesidium intra statum islamicum receperunt.
Infideles apud Arabes, Allah eos provocat dicens: "Si dubitas de his quae ad Cultorem nostrum misimus, capitulum comparandum est. Invoca adiutores tuos, praeter Allah, ut te adiuvet, si Verus es: si autem defeceritis, ut certus deficietis, custodite vos contra ignem, cuius cibus est populus et lapides, infidelibus preparati» (2, 23-24).
Hic versus, licet in iis, quae ad Invisibilia spectant, prima versiculi pars indicio est, quod provocationi respondere non possit.
Excitatio timoris et tremendi cum auditione Alcorani
Alterum singularitatis Alcorani facies est timor qui infert cor eorum qui eum audiunt. Afficit aures quando audiunt et expavescunt, quando eis recitatur propter potentiam et magnitudinem suam.
Ad eos qui Alcorani repudiandae, est maiores vel. De talibus dicit Allah : "In cordibus eorum vela inponimus gravitati in auribus eorum ne intelligant. Cum tu (Prophet Muhammad) solum Dominum tuum in Alcorano memorem, terga vertunt in aversationem" (17, 46). Auditio Alcorani gravis est illis in auditu Unitatis Creatoris et ideo eorum aversio augetur, recitationem obsistere cupiunt ob sui fastidium.
Qui vero credunt, timent tamen in raptu expavescunt Alcorani. Allicit auditorem et fons est laetitiae quae cor ad ipsum inclinat et confirmat. Allah dicit "cutis timentium Dominum suum contremiscunt, et postea pelles eorum et cor eorum ad memoriam Allah molliunt" (39:23).
Allah dicit: "Si hunc Alcoranum in montem misimus, vidisti humiliare se et propter timorem Allah discindere" (59,21).
Hic versus indicat Alcoranum valde singulare esse, potestatem habere aliquem qui nec intelligit nec tamen eius sensum novit. Quodam die sectator Jesu Prophetae, pax super eum, forte praeter- eunte Alcorano quodam, flere incepit. Interrogatus, quid eum fleret, respondit, "Est quia intravit cor meum in decore dispositionis sue." Multae relationes hominum islamismum amplectuntur in prima auditione Verba Allah, alii sunt infortunati et avertunt.
Iubair filius Mut'im dixit, "In oratione vespera audivi prophetam recitare capitulum "Mons" (52), et cum ad verba pervenit, "An ex nihilo creati sunt? An sui creatores erant? aut creaverunt coelum et terram? Non, fides eorum certa est! aut sunt thesauri Domini tui in custodiendo? Vel sunt moderatores? (52:35-37) Cor meum in Islam exsiluit.
Ferunt etiam Iubair dixisse "Ilam primum factum esse magnum in corde meo".
Duae sunt relationes de filio Rabi'ae Utba, qui aliquando accessit ad Prophetam ut loqueretur ad eum de recenti Revelatione quae contra gentiles suae gentis
Infideles apud Arabes, Allah eos provocat dicens: "Si dubitas de his quae ad Cultorem nostrum misimus, capitulum comparandum est. Invoca adiutores tuos, praeter Allah, ut te adiuvet, si Verus es: si autem defeceritis, ut certus deficietis, custodite vos contra ignem, cuius cibus est populus et lapides, infidelibus preparati» (2, 23-24).
Hic versus, licet in iis, quae ad Invisibilia spectant, prima versiculi pars indicio est, quod provocationi respondere non possit.
Excitatio timoris et tremendi cum auditione Alcorani
Alterum singularitatis Alcorani facies est timor qui infert cor eorum qui eum audiunt. Afficit aures quando audiunt et expavescunt, quando eis recitatur propter potentiam et magnitudinem suam.
Ad eos qui Alcorani repudiandae, est maiores vel. De talibus dicit Allah : "In cordibus eorum vela inponimus gravitati in auribus eorum ne intelligant. Cum tu (Prophet Muhammad) solum Dominum tuum in Alcorano memorem, terga vertunt in aversationem" (17, 46). Auditio Alcorani gravis est illis in auditu Unitatis Creatoris et ideo eorum aversio augetur, recitationem obsistere cupiunt ob sui fastidium.
Qui vero credunt, timent tamen in raptu expavescunt Alcorani. Allicit auditorem et fons est laetitiae quae cor ad ipsum inclinat et confirmat. Allah dicit "cutis timentium Dominum suum contremiscunt, et postea pelles eorum et cor eorum ad memoriam Allah molliunt" (39:23).
Allah dicit: "Si hunc Alcoranum in montem misimus, vidisti humiliare se et propter timorem Allah discindere" (59,21).
Hic versus indicat Alcoranum valde singulare esse, potestatem habere aliquem qui nec intelligit nec tamen eius sensum novit. Quodam die sectator Jesu Prophetae, pax super eum, forte praeter- eunte Alcorano quodam, flere incepit. Interrogatus, quid eum fleret, respondit, "Est quia intravit cor meum in decore dispositionis sue." Multae relationes hominum islamismum amplectuntur in prima auditione Verba Allah, alii sunt infortunati et avertunt.
Iubair filius Mut'im dixit, "In oratione vespera audivi prophetam recitare capitulum "Mons" (52), et cum ad verba pervenit, "An ex nihilo creati sunt? An sui creatores erant? aut creaverunt coelum et terram? Non, fides eorum certa est! aut sunt thesauri Domini tui in custodiendo? Vel sunt moderatores? (52:35-37) Cor meum in Islam exsiluit.
Ferunt etiam Iubair dixisse "Ilam primum factum esse magnum in corde meo".
Duae sunt relationes de filio Rabi'ae Utba, qui aliquando accessit ad Prophetam ut loqueretur ad eum de recenti Revelatione quae contra gentiles suae gentis